João 20
Ŋwaʼaŋlɨ Kɨǹ a Fhi (BMO) vs NAA
1 Moŋ fǔoŋ llɛ́ moŋ shwiʼi taŋ ghɔ mbɔ Shonde ni muuŋ tutuʼu, mbhi wuʼɔ njo shini nu, Meri Madaliŋ ghə̄ɨ chofuŋ njəɨ ŋa pi kwo kə̄nə ŋgùʼɔ chofuŋ ghɔ mbɨʼɨ.
1 No primeiro dia da semana, de madrugada, quando ainda estava escuro, Maria Madalena foi ao túmulo e viu que a pedra da entrada tinha sido removida.
2 Nɛnnɛ a tei ŋgə̄ɨ njəɨ Shemu Pita pugu yichəɨ taʼa ŋgaŋ younjiŋ Jishɔ ŋa Jishɔ khwā nɛ, nchhu ni pugu ŋa, “Pi fuʼu khu Taathɔ moŋ fúŋ, paʼa pigi lɔ nji lɨʼɨ yɛ ŋa pi nūʼɔŋ vi nɛ!”
2 Então correu e foi até onde estavam Simão Pedro e o outro discípulo, a quem Jesus amava, e disse-lhes: — Tiraram o Senhor do túmulo, e não sabemos onde o colocaram.
3 Nnɛ Pita taoŋ mbhi pugu yichəɨ ŋgaŋ younjiŋ Jishɔ ghɔ, ŋgə̄ɨ nu chofuŋ.
3 Com isso, Pedro e o outro discípulo saíram e foram até o túmulo.
4 Ŋguoŋ vugu pi paa ni ntei nu, ndɔ yichəɨ taʼa ŋgaŋ younjiŋ Jishɔ ghɔ tei mfərə Pita fǔoŋ ju nchəɨŋ chofuŋ.
4 Ambos corriam juntos, mas o outro discípulo correu mais depressa do que Pedro e chegou primeiro ao túmulo.
5 A ni ŋga ntuʼu noŋ yi mbɛʼi moŋ fúŋ, njəɨ ndhwí fhu ghɔ nūaŋ fɔ ndɔ paʼa ndɔ nii moŋ ghɔ.
5 E, abaixando-se, viu os lençóis de linho, mas não entrou.
6 Nɛnnɛ Shemu Pita thɔ mbara vi nii moŋ fúŋ. A ni njəɨ ndhwí fhu ghɔ nūaŋ fɔ,
6 Simão Pedro, seguindo-o, chegou e entrou no túmulo. Ele também viu os lençóis
7 pugu pa ndhwí pūoŋ ligi ŋa a ni mbɔ nɔ thɔ Jishɔ nɛ, paʼa lɔ nūaŋ pi pugu pa ndhwí fhu ghɔ, pi para vi para nūʼɔŋ lɨʼɨ təʼɨ vi.
7 e o lenço que tinha estado sobre a cabeça de Jesus, e que não estava com os lençóis, mas enrolado num lugar à parte.
8 Nnɛ yichəɨ taʼa ŋgaŋ younjiŋ yɛ ŋa a ni fǔoŋ ju nchəɨŋ chofuŋ nɛ nii moŋ ghɔ ŋkaa yu. Njəɨ ndɔ mbiŋ,
8 Então o outro discípulo, que havia chegado primeiro ao túmulo, também entrou. Ele viu e creu.
9 ndɔ paʼa thɔ yugu lɔ naa nshie ni chrà Minnwi yɛ ŋa a chhu ŋa a shi ŋguʼɔ ŋkuʼɔ moŋ gu nɛ.
9 Pois ainda não tinham compreendido a Escritura, que era necessário que ele ressuscitasse dentre os mortos.
10 Pa ghaŋ younjiŋ Jishɔ pighɔ pɨ̄nɨ laʼa pugu.
10 E os discípulos voltaram outra vez para casa.
11 Ndɔ Meri tithi chofuŋ ŋkə̄ɨ nu, nɔ haʼaŋ a ni ŋkə̄ɨ nu nɛ, ntuʼu noŋ yi ndīi moŋ fúŋ
11 Maria, no entanto, permanecia junto à entrada do túmulo, chorando. Enquanto chorava, abaixou-se e olhou para dentro do túmulo.
12 njəɨ paa ghaŋ ntaoŋ Minnwi, pugu māʼaŋ ndhwí fhu, pugu chhɔ nɔ lɨʼɨ ŋa pi ni nūʼɔŋ khu Jishɔ nɛ, taʼa yi nɔ thɔ yi, taʼa yi nɔ kwò yi.
12 Ela viu dois anjos vestidos de branco, sentados onde o corpo de Jesus tinha sido colocado, um à cabeceira e outro aos pés.
13 Pugu pie vi ŋa, “Ma, ɔ kə̄ɨ pi khɔ?”
13 Então eles perguntaram: — Mulher, por que você está chorando? Ela respondeu: — Porque levaram o meu Senhor, e não sei onde o puseram.
14 A gha ŋkwo chhu yei nnu, ŋkara njəɨ Jishɔ a tithi, ndɔ paʼa a lɔ nji ŋa a Jishɔ.
14 Depois de dizer isso, ela se virou para trás e viu Jesus em pé, mas não reconheceu que era Jesus.
15 Jishɔ chhu ghɔ ŋa, “Ma, ɔ kə̄ɨ pi khɔ? Ɔ tāʼa pi gɔ̌?”
15 Jesus lhe perguntou: Ela, supondo que ele fosse o jardineiro, respondeu: — Se o senhor o tirou daqui, diga-me onde o colocou, e eu o levarei.
16 Jishɔ chhu ghɔ ŋa, “Meri.”
16 Jesus disse: Ela, voltando-se, lhe disse, em hebraico: — Raboni! (“Raboni” quer dizer “Mestre”.)
17 Jishɔ chhu ghɔ ŋa, “Kiʼi nuʼuŋ mbaŋ a, nthɛ ŋa ǹdɔ naa ŋkuʼɔ njəɨ Tǎa a yaʼa. Ndɔ ghə̄ɨ njəɨ pa lǐŋ paŋ nchhu ni pugu ŋa ǹchhɔ ŋkuʼɔ nu njəɨ Tǎa a mbɨnɨ mbɔ Tǎa vəɨ, Minnwi a mbɨnɨ mbɔ Minnwi yəɨ.”
17 Jesus continuou:
18 Meri Madaliŋ ghə̄ɨ nchīi ni pa ghaŋ younjiŋ pi ŋa, “Ǹjəɨ Taathɔ!” -pugu pa ŋa a ni nchhu nnu pei ghɔ.
18 Então Maria Madalena foi e anunciou aos discípulos: — Eu vi o Senhor! E contava que Jesus lhe tinha dito essas coisas.
19 A ni mbɔ ni fanaoŋ, moŋ fǔoŋ llɛ́ moŋ shwiʼi taŋ ghɔ, pa ghaŋ younjiŋ pi kɨrɨ taʼa lɨʼɨ moŋ nda fɨ̄nɨ nthɛ ŋa pugu ni nthɔ mbɔgɔ pa thishɨ ŋgwa Juu. Jishɔ thɔ nthi shhɨ pugu nchhu ni pugu ŋa, “Ghɨghrɨ pɔ mbɨŋ pəɨ.”
19 Ao cair da tarde daquele dia, o primeiro da semana, estando trancadas as portas da casa onde estavam os discípulos, com medo dos judeus, Jesus veio e se pôs no meio deles, dizendo:
20 A ni ŋga ŋkwo chhu yei, nōoŋ mbhɔ mi pugu pa mbru yi ni pugu. Nnɛ pa ghaŋ younjiŋ pi fāʼo pwanjuʼɔ ndɨɨ ŋa pugu ni njəɨ Taathɔ vugu nɛ.
20 E, dizendo isso, lhes mostrou as mãos e o lado. Então os discípulos se alegraram ao ver o Senhor.
21 Jishɔ pɨnɨ nuʼuŋ nchhu ni pugu ŋkamuʼɔŋ ŋa, “Ghɨghrɨ pɔ mbɨŋ pəɨ. Nɔ haʼaŋ Tǎa taoŋ a nɛ, nɛnnɛ ǹtaoŋ vəɨ.”
21 E Jesus lhes disse outra vez:
22 A ni ŋga kwo chhu yei nnu, njwɛ̄ mbɨŋ pugu nchhu ŋa, “Pəɨ kwe Jijwɛ Minnwi.
22 E, havendo dito isso, soprou sobre eles e disse-lhes:
23 P̈əɨ ndīʼɛ phɨ shesheŋoŋ, kaŋ pi liʼɛ. Ti pəɨ mieŋ ki liʼɛ, kaŋ pi lɔ njiʼi ndīʼɛ.”
23 Se de alguns vocês perdoarem os pecados, são-lhes perdoados; mas, se os retiverem, são retidos.
24 Taʼa paanchrɔ ghɔ, ligi yi pɔ Toma, ŋa pi ni mɛ̄iŋ vi ŋa kəʼɨ nɛ, shini ndɔ mbɔ pugu pugu ndɨɨ ŋa Jishɔ ni nthɔ nɛ.
24 Tomé, um dos doze, chamado Dídimo, não estava com eles quando Jesus veio.
25 Nnɛ pichəɨ ghaŋ younjiŋ Jishɔ shwei vi ŋa, “Pigi yəɨ Taathɔ.”
25 Então os outros discípulos disseram a Tomé: — Vimos o Senhor. Mas ele respondeu: — Se eu não vir o sinal dos pregos nas mãos dele, ali não puser o dedo e não puser a minha mão no lado dele, de modo nenhum acreditarei.
26 A gha ndaʼa fúoŋ llɛ́, pa ghaŋ younjiŋ pi pɔ moŋ nda ŋkamuʼɔŋ Toma pɔ pugu pugu. Njiʼi nthɛ nɔ haʼaŋ chonda ni mbɔ yi fɨ̄nɨ nɛ, Jishɔ thɔ nthi shɨna pugu nchhu ŋa, “Ghɨghrɨ pɔ mbɨŋ pəɨ.”
26 Passados oito dias, os discípulos de Jesus estavam outra vez reunidos, e Tomé estava com eles. Estando as portas trancadas, Jesus veio, pôs-se no meio deles e disse:
27 Nnɛ nchhu ni Toma ŋa, “Niʼiŋ muuŋshɨmbhɔ yɔ hɛiŋ ndɔ ndīi mbhɔ a njəɨ, fɛ mbhɔ yɔ nūʼɔŋ nɔ mbru a. Mieŋ fāʼo nu khuthɔ fɔ, mfāʼo piŋ.”
27 E logo disse a Tomé:
28 Toma khwɛ̄ ŋa, “Taathɔ a, ndɔ mbɔ Minnwi a!”
28 Ao que Tomé lhe respondeu: — Senhor meu e Deus meu!
29 Jishɔ chhu ghɔ ŋa, “Ɔ piŋ nthɛ ŋa ɔ yəɨ a nɛ? Mbɔrɔ yi ŋgwa pɛ ŋa pugu piŋ ndɔ ki lɔ njəɨ yəɨ nɛ.”
29 Jesus lhe disse:
30 Jishɔ ni nōoŋ ntou pichəɨ pa lì shhɨ ghaŋ younjiŋ pi, ŋa pi lɔ nāʼaŋ moŋ ŋwaʼaŋlɨ yei;
30 Na verdade, Jesus fez diante dos seus discípulos muitos outros sinais que não estão escritos neste livro.
31 Ndɔ pi nāʼaŋ pei nnɛ ŋa mimfɛ pəɨ piŋ ŋa Jishɔ Ju ŋa Minnwi Chuʼɔ Ntaoŋ nɔ Ŋkwe nɛ, mbɔ Muuŋ Minnwi pugu pa ŋa moŋ piŋ nu mi minthɛ pəɨ fāʼo chɔmbhi.
31 Estes, porém, foram registrados para que vocês creiam que Jesus é o Cristo, o Filho de Deus, e para que, crendo, tenham vida em seu nome.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.