João 20
Ŋwaʼaŋlɨ Kɨǹ a Fhi (BMO) vs ACF
1 Moŋ fǔoŋ llɛ́ moŋ shwiʼi taŋ ghɔ mbɔ Shonde ni muuŋ tutuʼu, mbhi wuʼɔ njo shini nu, Meri Madaliŋ ghə̄ɨ chofuŋ njəɨ ŋa pi kwo kə̄nə ŋgùʼɔ chofuŋ ghɔ mbɨʼɨ.
1 E no primeiro dia da semana, Maria Madalena foi ao sepulcro de madrugada, sendo ainda escuro, e viu a pedra tirada do sepulcro.
2 Nɛnnɛ a tei ŋgə̄ɨ njəɨ Shemu Pita pugu yichəɨ taʼa ŋgaŋ younjiŋ Jishɔ ŋa Jishɔ khwā nɛ, nchhu ni pugu ŋa, “Pi fuʼu khu Taathɔ moŋ fúŋ, paʼa pigi lɔ nji lɨʼɨ yɛ ŋa pi nūʼɔŋ vi nɛ!”
2 Correu, pois, e foi a Simão Pedro, e ao outro discípulo, a quem Jesus amava, e disse-lhes: Levaram o Senhor do sepulcro, e não sabemos onde o puseram.
3 Nnɛ Pita taoŋ mbhi pugu yichəɨ ŋgaŋ younjiŋ Jishɔ ghɔ, ŋgə̄ɨ nu chofuŋ.
3 Então Pedro saiu com o outro discípulo, e foram ao sepulcro.
4 Ŋguoŋ vugu pi paa ni ntei nu, ndɔ yichəɨ taʼa ŋgaŋ younjiŋ Jishɔ ghɔ tei mfərə Pita fǔoŋ ju nchəɨŋ chofuŋ.
4 E os dois corriam juntos, mas o outro discípulo correu mais apressadamente do que Pedro, e chegou primeiro ao sepulcro.
5 A ni ŋga ntuʼu noŋ yi mbɛʼi moŋ fúŋ, njəɨ ndhwí fhu ghɔ nūaŋ fɔ ndɔ paʼa ndɔ nii moŋ ghɔ.
5 E, abaixando-se, viu no chão os lençóis; todavia não entrou.
6 Nɛnnɛ Shemu Pita thɔ mbara vi nii moŋ fúŋ. A ni njəɨ ndhwí fhu ghɔ nūaŋ fɔ,
6 Chegou, pois, Simão Pedro, que o seguia, e entrou no sepulcro, e viu no chão os lençóis,
7 pugu pa ndhwí pūoŋ ligi ŋa a ni mbɔ nɔ thɔ Jishɔ nɛ, paʼa lɔ nūaŋ pi pugu pa ndhwí fhu ghɔ, pi para vi para nūʼɔŋ lɨʼɨ təʼɨ vi.
7 E que o lenço, que tinha estado sobre a sua cabeça, não estava com os lençóis, mas enrolado num lugar à parte.
8 Nnɛ yichəɨ taʼa ŋgaŋ younjiŋ yɛ ŋa a ni fǔoŋ ju nchəɨŋ chofuŋ nɛ nii moŋ ghɔ ŋkaa yu. Njəɨ ndɔ mbiŋ,
8 Então entrou também o outro discípulo, que chegara primeiro ao sepulcro, e viu, e creu.
9 ndɔ paʼa thɔ yugu lɔ naa nshie ni chrà Minnwi yɛ ŋa a chhu ŋa a shi ŋguʼɔ ŋkuʼɔ moŋ gu nɛ.
9 Porque ainda não sabiam a Escritura, que era necessário que ressuscitasse dentre os mortos.
10 Pa ghaŋ younjiŋ Jishɔ pighɔ pɨ̄nɨ laʼa pugu.
10 Tornaram, pois, os discípulos para casa.
11 Ndɔ Meri tithi chofuŋ ŋkə̄ɨ nu, nɔ haʼaŋ a ni ŋkə̄ɨ nu nɛ, ntuʼu noŋ yi ndīi moŋ fúŋ
11 E Maria estava chorando fora, junto ao sepulcro. Estando ela, pois, chorando, abaixou-se para o sepulcro.
12 njəɨ paa ghaŋ ntaoŋ Minnwi, pugu māʼaŋ ndhwí fhu, pugu chhɔ nɔ lɨʼɨ ŋa pi ni nūʼɔŋ khu Jishɔ nɛ, taʼa yi nɔ thɔ yi, taʼa yi nɔ kwò yi.
12 E viu dois anjos vestidos de branco, assentados onde jazera o corpo de Jesus, um à cabeceira e outro aos pés.
13 Pugu pie vi ŋa, “Ma, ɔ kə̄ɨ pi khɔ?”
13 E disseram-lhe eles: Mulher, por que choras? Ela lhes disse: Porque levaram o meu Senhor, e não sei onde o puseram.
14 A gha ŋkwo chhu yei nnu, ŋkara njəɨ Jishɔ a tithi, ndɔ paʼa a lɔ nji ŋa a Jishɔ.
14 E, tendo dito isto, voltou-se para trás, e viu Jesus em pé, mas não sabia que era Jesus.
15 Jishɔ chhu ghɔ ŋa, “Ma, ɔ kə̄ɨ pi khɔ? Ɔ tāʼa pi gɔ̌?”
15 Disse-lhe Jesus: Mulher, por que choras? Quem buscas? Ela, cuidando que era o hortelão, disse-lhe: Senhor, se tu o levaste, dize-me onde o puseste, e eu o levarei.
16 Jishɔ chhu ghɔ ŋa, “Meri.”
16 Disse-lhe Jesus: Maria! Ela, voltando-se, disse-lhe: Raboni, que quer dizer: Mestre.
17 Jishɔ chhu ghɔ ŋa, “Kiʼi nuʼuŋ mbaŋ a, nthɛ ŋa ǹdɔ naa ŋkuʼɔ njəɨ Tǎa a yaʼa. Ndɔ ghə̄ɨ njəɨ pa lǐŋ paŋ nchhu ni pugu ŋa ǹchhɔ ŋkuʼɔ nu njəɨ Tǎa a mbɨnɨ mbɔ Tǎa vəɨ, Minnwi a mbɨnɨ mbɔ Minnwi yəɨ.”
17 Disse-lhe Jesus: Não me detenhas, porque ainda não subi para meu Pai, mas vai para meus irmãos, e dize-lhes que eu subo para meu Pai e vosso Pai, meu Deus e vosso Deus.
18 Meri Madaliŋ ghə̄ɨ nchīi ni pa ghaŋ younjiŋ pi ŋa, “Ǹjəɨ Taathɔ!” -pugu pa ŋa a ni nchhu nnu pei ghɔ.
18 Maria Madalena foi e anunciou aos discípulos que vira o Senhor, e que ele lhe dissera isto.
19 A ni mbɔ ni fanaoŋ, moŋ fǔoŋ llɛ́ moŋ shwiʼi taŋ ghɔ, pa ghaŋ younjiŋ pi kɨrɨ taʼa lɨʼɨ moŋ nda fɨ̄nɨ nthɛ ŋa pugu ni nthɔ mbɔgɔ pa thishɨ ŋgwa Juu. Jishɔ thɔ nthi shhɨ pugu nchhu ni pugu ŋa, “Ghɨghrɨ pɔ mbɨŋ pəɨ.”
19 Chegada, pois, a tarde daquele dia, o primeiro da semana, e cerradas as portas onde os discípulos, com medo dos judeus, se tinham ajuntado, chegou Jesus, e pôs-se no meio, e disse-lhes: Paz seja convosco.
20 A ni ŋga ŋkwo chhu yei, nōoŋ mbhɔ mi pugu pa mbru yi ni pugu. Nnɛ pa ghaŋ younjiŋ pi fāʼo pwanjuʼɔ ndɨɨ ŋa pugu ni njəɨ Taathɔ vugu nɛ.
20 E, dizendo isto, mostrou-lhes as suas mãos e o lado. De sorte que os discípulos se alegraram, vendo o Senhor.
21 Jishɔ pɨnɨ nuʼuŋ nchhu ni pugu ŋkamuʼɔŋ ŋa, “Ghɨghrɨ pɔ mbɨŋ pəɨ. Nɔ haʼaŋ Tǎa taoŋ a nɛ, nɛnnɛ ǹtaoŋ vəɨ.”
21 Disse-lhes, pois, Jesus outra vez: Paz seja convosco; assim como o Pai me enviou, também eu vos envio a vós.
22 A ni ŋga kwo chhu yei nnu, njwɛ̄ mbɨŋ pugu nchhu ŋa, “Pəɨ kwe Jijwɛ Minnwi.
22 E, havendo dito isto, assoprou sobre eles e disse-lhes: Recebei o Espírito Santo.
23 P̈əɨ ndīʼɛ phɨ shesheŋoŋ, kaŋ pi liʼɛ. Ti pəɨ mieŋ ki liʼɛ, kaŋ pi lɔ njiʼi ndīʼɛ.”
23 «queles a quem perdoardes os pecados lhes são perdoados; e àqueles a quem os retiverdes lhes são retidos.
24 Taʼa paanchrɔ ghɔ, ligi yi pɔ Toma, ŋa pi ni mɛ̄iŋ vi ŋa kəʼɨ nɛ, shini ndɔ mbɔ pugu pugu ndɨɨ ŋa Jishɔ ni nthɔ nɛ.
24 Ora, Tomé, um dos doze, chamado Dídimo, não estava com eles quando veio Jesus.
25 Nnɛ pichəɨ ghaŋ younjiŋ Jishɔ shwei vi ŋa, “Pigi yəɨ Taathɔ.”
25 Disseram-lhe, pois, os outros discípulos: Vimos o Senhor. Mas ele disse-lhes: Se eu não vir o sinal dos cravos em suas mãos, e não puser o meu dedo no lugar dos cravos, e não puser a minha mão no seu lado, de maneira nenhuma o crerei.
26 A gha ndaʼa fúoŋ llɛ́, pa ghaŋ younjiŋ pi pɔ moŋ nda ŋkamuʼɔŋ Toma pɔ pugu pugu. Njiʼi nthɛ nɔ haʼaŋ chonda ni mbɔ yi fɨ̄nɨ nɛ, Jishɔ thɔ nthi shɨna pugu nchhu ŋa, “Ghɨghrɨ pɔ mbɨŋ pəɨ.”
26 E oito dias depois estavam outra vez os seus discípulos dentro, e com eles Tomé. Chegou Jesus, estando as portas fechadas, e apresentou-se no meio, e disse: Paz seja convosco.
27 Nnɛ nchhu ni Toma ŋa, “Niʼiŋ muuŋshɨmbhɔ yɔ hɛiŋ ndɔ ndīi mbhɔ a njəɨ, fɛ mbhɔ yɔ nūʼɔŋ nɔ mbru a. Mieŋ fāʼo nu khuthɔ fɔ, mfāʼo piŋ.”
27 Depois disse a Tomé: Põe aqui o teu dedo, e vê as minhas mãos; e chega a tua mão, e põe-na no meu lado; e não sejas incrédulo, mas crente.
28 Toma khwɛ̄ ŋa, “Taathɔ a, ndɔ mbɔ Minnwi a!”
28 E Tomé respondeu, e disse-lhe: Senhor meu, e Deus meu!
29 Jishɔ chhu ghɔ ŋa, “Ɔ piŋ nthɛ ŋa ɔ yəɨ a nɛ? Mbɔrɔ yi ŋgwa pɛ ŋa pugu piŋ ndɔ ki lɔ njəɨ yəɨ nɛ.”
29 Disse-lhe Jesus: Porque me viste, Tomé, creste; bem-aventurados os que não viram e creram.
30 Jishɔ ni nōoŋ ntou pichəɨ pa lì shhɨ ghaŋ younjiŋ pi, ŋa pi lɔ nāʼaŋ moŋ ŋwaʼaŋlɨ yei;
30 Jesus, pois, operou também em presença de seus discípulos muitos outros sinais, que não estão escritos neste livro.
31 Ndɔ pi nāʼaŋ pei nnɛ ŋa mimfɛ pəɨ piŋ ŋa Jishɔ Ju ŋa Minnwi Chuʼɔ Ntaoŋ nɔ Ŋkwe nɛ, mbɔ Muuŋ Minnwi pugu pa ŋa moŋ piŋ nu mi minthɛ pəɨ fāʼo chɔmbhi.
31 Estes, porém, foram escritos para que creiais que Jesus é o Cristo, o Filho de Deus, e para que, crendo, tenhais vida em seu nome.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.