João 12
Ŋwaʼaŋlɨ Kɨǹ a Fhi (BMO) vs NTLH
1 A ni ŋga mbiʼi ntɨgao llɛ́ ŋkaoŋ llɛ́ jɨ Lli Njiʼa maa ŋkāʼo, Jishɔ thɔ Betani, mbɔ lɨʼɨ ŋa Lasharɔ mbɔ ŋoŋ ŋa Jishɔ ni mbɨʼɨ vi moŋ gu ni mbɔ nɛ.
1 Seis dias antes da Páscoa , Jesus foi ao povoado de Betânia, onde morava Lázaro, a quem ele tinha ressuscitado.
2 Pugu pīri jɨ fɔ nɔ ligi Jishɔ. Mata ghɛ̄rɛ ŋgrā maoŋ pighɔ. Lasharɔ ni mbɔ taʼa ŋoŋ ŋa pugu pa Jishɔ ni nchhɔ ŋkuoŋ taprɛi lɨʼɨ jɨ maoŋ pighɔ kaʼa nɛ.
2 Prepararam ali um jantar para Jesus. Marta ajudava a servir, e Lázaro era um dos que estavam à mesa com ele.
3 Meri lɔ̄gɔ nchɨ́ŋ laminda tɨnɨnchuoŋ ŋa pi chwīe ni yichəɨ ŋkwaŋ yaoŋ ŋa pi mɛ̄iŋ ni nadi, mbɔrɔ kwo Jishɔ nɔ ghɔ njɨ̄gɨ ni ŋgiithɔ yi. Mooŋ nda ghɔ lɨnaoŋ ni mbwa luŋ laminda ghɔ.
3 Então Maria pegou um frasco cheio de um perfume muito caro, feito de nardo puro. Ela derramou o perfume nos pés de Jesus e os enxugou com os seus cabelos; e toda a casa ficou perfumada.
4 Ndɔ Judashi Ishikario, taʼa ŋgaŋ younjiŋ yi, mbɔ yɛ ŋa a ni mbɔ nɔ fīni nu vi nɛ chhu ŋa,
4 Mas Judas Iscariotes, o discípulo que ia trair Jesus, disse:
5 “A ni mbɔ khɔ paʼa pi lɔ mfīni laminda yinɛ mfɛ mbɨŋ ghɔ ni ghaŋ pou? Pi kaŋ ni nthɛ pi fīni ni fɨʼɨ mbɨŋ ŋa ŋoŋ mfāʼa nɔ trɛi ŋkɨɨ llɛmbhi pi pe vi nɔ ghɔ nɛ?”
5 — Este perfume vale mais de trezentas moedas de prata . Por que não foi vendido, e o dinheiro, dado aos pobres?
6 A ni nchhu yei paʼa ndɔ mbɔ pi ŋa a ni ŋkhwā lɨna nu ni ghaŋ pou. A ni nchhu nthɛ pi ŋa a ni mbɔ ŋgɨna, ni nthɔ ntuo ju ntuo pìɛŋ mbɨŋ. Ni nthɔ ŋiʼaŋ mfuʼu pichəɨ moŋ ghɔ ŋgɛ̄rɛ noŋ yi nɔ ghɔ.
6 Judas disse isso, não porque tivesse pena dos pobres, mas porque era ladrão. Ele tomava conta da bolsa de dinheiro e costumava tirar do que punham nela.
7 Jishɔ chhu ŋa, “Mieŋ vi təʼɨ vi, nji ŋa mimfɛ a nūʼɔŋ laminda ghɔ nɔ llɛmbhi ŋa pi shi ntwei a nɛ.
7 Então Jesus respondeu:
8 Ä mbɔ pi ni pa ghaŋ pou, pəɨ pugu shi ŋguʼɔ mbɔ kaʼa, ndɔ mbaʼa pəɨ wuʼɔ fāʼo a ŋguoŋ ndɨɨ.”
8 Os pobres estarão sempre com vocês, mas eu não estarei sempre com vocês.
9 Ndɨɨ ŋa mmɛ yú pa ŋgwa Juu ni njaʼo ŋa Jishɔ pɔ fɔ nɛ, pugu thɔ paʼa ndɔ ŋguʼɔ nthɛ pi ju, pugu thɔ nɔ yəɨ nu Lasharɔ, ŋa Jishɔ ni mbɨʼɨ vi moŋ gu nɛ.
9 Muitas pessoas ficaram sabendo que Jesus estava em Betânia. Então foram até lá não só por causa dele, mas também para ver Lázaro, o homem que Jesus tinha ressuscitado.
10 Nnɛ pa thishɨ ghaŋ fɛʼiŋgiɛŋ taaŋ nɔ jwi nu Lasharɔ ŋkaa yu.
10 Então os chefes dos sacerdotes resolveram matar Lázaro também;
11 Nthɛ ŋa a ni mbɔ nthɛ pi Lasharɔ ŋa ntou pa Juu ni ndāa vugu ndɔ ŋgə̄ɨ nu nthɔ mbiŋ Jishɔ.
11 pois, por causa dele, muitos judeus estavam abandonando os seus líderes e crendo em Jesus.
12 Mbhi ni ŋga ndaŋ, mmɛ yú ŋgwa pɛ ŋa pugu ni mbɔ lɨʼɨ jɨ ghɔ nɛ yaʼo ŋa Jishɔ thɔ nu Jerushalɛiŋ.
12 No dia seguinte, a grande multidão que tinha ido à Festa da Páscoa ouviu dizer que Jesus estava chegando a Jerusalém.
13 Nnɛ pugu lɔ̄gɔ pa ghia taŋ ntaoŋ ŋgə̄ɨ mbara vi nɔ ghɔ, mbaʼo ŋgòu ni njɨ ŋa,
13 Então eles pegaram ramos de palmeiras e saíram para se encontrar com ele, gritando: — Que Deus abençoe aquele que vem em nome do Senhor! Que Deus abençoe o Rei de Israel!
14 Jishɔ yəɨ muuŋ ŋkwɛ́iŋ chəɨ ŋkuʼɔ nchɔchhɔ ŋkuoŋ, wuʼɔ nɔ haʼaŋ pi nāʼaŋ ŋa,
14 Jesus procurou um jumentinho e o montou, como dizem as Escrituras Sagradas :
15 “Kiʼi fāʼo pɔgɔ gu, ma laʼataoŋ Shayaoŋ.
15 “Povo de Jerusalém, não tenha medo! Veja! Aí vem o seu Rei, montado num jumentinho!”
16 Thɔ ghaŋ younjiŋ pi shini ndɔ mfǔoŋ nshie nɔ nnu pei, ndɔ a gha mbɔ ndɨɨ ŋa Jishɔ nii moŋ ndighaʼo yi nɛ, pugu kwiŋ ŋa Ŋwaʼaŋlɨ Minnwi ni nchhu nnu pei nthɛ pi ju ndɔ pi kwo chwīe mbɨŋ yu.
16 Naquela ocasião os discípulos não entenderam isso. Mas, depois de Jesus ter voltado para a presença gloriosa de Deus, eles lembraram que isso estava escrito a respeito dele e também que era isso o que tinha acontecido.
17 Yú ŋgwa pɛ ŋa pugu pugu ni mbɔ ndɨɨ ŋa a ni mɛ̄iŋ Lasharɔ a taoŋ moŋ fúŋ a ywiŋ vi moŋ gu nɛ wuʼɔ ŋgə̄ɨ shhɨ nthɔ mbɔ pa miŋkwentie pi.
17 A multidão que estava com Jesus quando ele havia chamado Lázaro para fora do túmulo e o tinha ressuscitado espalhou a notícia do que tinha acontecido.
18 A ni nchwīe lì yei ŋa a ni nōoŋ nɛ, yú ŋgwa pighɔ ghə̄ɨ mbara vi.
18 E o povo foi encontrar-se com Jesus, pois ficou sabendo que ele tinha feito esse milagre.
19 Nnɛ pa ŋgwa Farashi chhu ni noŋ pugu ŋa, “Pəɨ yəɨ ŋa pəɨ lɔ nthɔ nshei yichəɨ yaoŋ. Pəɨ pɛʼi njəɨ, ŋguoŋ mbhi ghə̄ɨ njiŋ yu.”
19 Então os fariseus disseram uns aos outros: — Não estamos conseguindo nada! Vejam! Todos estão indo com ele!
20 Pichəɨ pa ŋgwa Gri ni mbɔ shɨna ŋgwa pɛ ŋa pugu ni ŋgə̄ɨ Jerushalɛiŋ nɔ ghaʼo nu Minnwi lɨʼɨ jɨ ghɔ nɛ.
20 Entre o povo que tinha ido a Jerusalém para tomar parte na festa, estavam alguns não judeus.
21 Pichəɨ ŋgwa pighɔ thɔ mbara Fili ŋa a ni ndhɔ Beshaida moŋ Galili nɛ, mbie vi ŋa, “Masha, pigi tāʼa nu njəɨ Jishɔ.”
21 Eles foram falar com Filipe, que era da cidade de Betsaida, na Galileia, e pediram: — Senhor, queremos ver Jesus.
22 Fili ghə̄ɨ nchhu ni Andru, Andru ghɔ pugu Fili ghə̄ɨ nchhu ni Jishɔ.
22 Filipe foi dizer isso a André, e os dois foram falar com Jesus.
23 Jishɔ khwɛ̄ ni pugu ŋa, “Ndɨɨ kāʼo ni Muuŋ Ŋoŋmishua nɔ fāʼo nu mmɛ ndighaʼo.
23 Então ele respondeu:
24 Shishini, ǹchhu ni pəɨ, m̈bia shíe gɛ mieŋ ki gū shhɛ ŋkhu, a kɨna taʼa yi, ndɔ ti ä ŋkhu, a khɛ̄ ŋkuʼɔ njuŋ ntou ntíɛŋ.
24 Eu afirmo a vocês que isto é verdade: se um grão de trigo não for jogado na terra e não morrer, ele continuará a ser apenas um grão. Mas, se morrer, dará muito trigo.
25 Ŋgwa pɛ ŋa pugu khwā chɔmbhi yugu nɛ shi nshiɛŋ chɔmbhi yugu ghɔ, ndɔ ti ŋgwa pɛ ŋa pugu pɨ̄na chɔmbhi yugu moŋ mbhi yei nɛ, shi nūʼɔŋ chɔmbhi yugu ghɔ mfāʼo chɔmbhi ki ndugwi yi.
25 Quem ama a sua vida não terá a vida verdadeira; mas quem não se apega à sua vida, neste mundo, ganhará para sempre a vida verdadeira.
26 S̈hesheŋoŋ mfāʼa mbhɔ mu, a yiʼi ŋa a yōu njiŋ a, nnɛ ŋa lɨʼɨ ŋa m̀bɔ nɛ, muuŋ fàʼa a shi mbɔ fɔ ŋkaa yu. S̈hesheŋoŋ mfāʼa mbhɔ mu, kaŋ Tǎa a shi ŋgaʼo vi.
26 Quem quiser me servir siga-me; e, onde eu estiver, ali também estará esse meu
27 “Ndwɛ njùʼɔ a ghana a. Ti mi shi nchhu pi ŋa? Tǎa, kwe a moŋ pɨɨ ndɨɨ yei? Ndɔ ǹthɔ ŋkuoŋ mbhi yei nthɛ pi tɔgɔ nu moŋ ŋgəʼɨ yei.
27 Jesus continuou:
28 Tǎa ghaʼo ligi yɔ.”
28 Pai, revela a tua presença Então do céu veio uma voz, que dizia: — Eu já a revelei e a revelarei de novo.
29 Yú ŋgwa pɛ ŋa pugu ni nthi fɔ njaʼo ŋggì ghɔ nɛ chhu ŋa mbɨ̀ wara. Pichəɨ chhu ŋa, “Ŋgaŋ ntaoŋ Minnwi chrā ghɔ.”
29 A multidão que estava ali ouviu a voz e dizia que era um trovão. Outros afirmavam que um anjo tinha falado com Jesus.
30 Jishɔ khwɛ̄ ŋa, “Ŋggì yei thɔ nthɛ pi pəɨ, a lɔ njiʼi mbɔ nthɛ pi mmu.
30 Mas ele disse:
31 Ndwɛ ndɨɨ ŋa pi shi nshaʼa ŋkuoŋ mbhi yei nɛ. Ndwɛ pi shi mbɨʼɨ ŋoŋ ŋa a shaʼa ŋkuoŋ mbhi yei ŋkuoŋ faaŋ.
31 Chegou a hora de este mundo ser julgado, e aquele que manda nele será expulso.
32 Ndɔ ni mmu, pi shi ŋga ŋkə̄rə a tɔthɨ llɔ ŋkuoŋ shhɛ, ǹshūu ŋguoŋ ŋgwa nthɔ nɔ ghɔ mbɨŋ mu.”
32 E, quando eu for levantado da terra, atrairei todas as pessoas para mim.
33 A ni nchhu yei pi nɔ nōoŋ nu ŋkwaŋ gu ŋa a shi ŋkhu nɛ.
33 Ele dizia isso para indicar de que maneira ia morrer.
34 Nnɛ yú ŋgwa pighɔ khwɛ̄ ghɔ ŋa, “Pigi yaʼo moŋ ŋwaʼaŋlɨ gɨ́ ŋa Ju ŋa Minnwi Chuʼɔ Ntaoŋ nɔ Ŋkwe nɛ ma ŋkɨna mbhi ki ndugwi yi. Ti ɔ kie pi nɛiŋ nchhu ŋa pi shi ŋkə̄rə Muuŋ Ŋoŋmishua ŋkwiŋ vi ŋkuoŋ wáʼa? Yie Muuŋ Ŋoŋmishua pɔ pi gɔ̌?”
34 A multidão perguntou: — A nossa
35 Jishɔ chhu ni pugu ŋa, “Líʼɛ shi mbɔ shɨna pəɨ wuʼɔ nɔ kuo ndɨɨ mbīgi. P̂əɨ nyīeŋ ndɨɨ ŋa líʼɛ pɔ nɛ nnɛ ŋa kiʼi njiŋnjiŋ ghaʼa vəɨ. Nthɛ ŋa ŋoŋ ŋa a nyīeŋ moŋ njiŋ nɛ lɔ njiʼi njəɨ lɨʼɨ ŋa a ghə̄ɨ nu nɛ.
35 Jesus respondeu:
36 Nɔ haʼaŋ pəɨ fāʼo liʼɛ nɛ, pəɨ piŋ liʼɛ ghɔ, nji ŋa pəɨ shi mbɔ pa ŋgwa líʼɛ.”
36 Enquanto vocês têm a luz, creiam na luz para que possam viver na luz. Depois que Jesus disse isso, foi embora e se escondeu do povo.
37 Njiʼi nthɛ nɔ haʼaŋ Jishɔ ni nōoŋ ntou pa lì shɨna pa Juu pighɔ nɛ, pugu shini ndɔ mbiŋ vi.
37 Eles tinham visto Jesus fazer todos esses milagres, mas não criam nele,
38 Yei ni mbɔ nɔ chwīe nu yaoŋ ŋa njəɨlɨʼɨ Minnwi mbɔ Ishaya ni nāʼaŋ nɛ lɔ̄gɔ lɨʼɨ ŋa,
38 para que se cumprisse o que disse o profeta Isaías: “Senhor, quem creu na nossa mensagem? E quem viu que era o Senhor que estava agindo?”
39 Nthɛ yie ghɔ, pugu kaŋ ni nthɛ paʼa pugu lɔ mbiŋ, nthɛ ŋa Ishaya pɨnɨ nchhu ŋa,
39 Não podiam crer porque, como disse Isaías:
40 “Minnwi chri ligi yugu,
40 “Deus cegou os olhos deles e fechou a mente deles, para que não vejam, e não entendam, e não se voltem para ele, e sejam curados por ele.”
41 Ishaya ni nchhu pa nnu pei nthɛ ŋa a ni njəɨ ndighaʼo Jishɔ, nchrā pa nnu nthɛ vi.
41 Isaías disse isso porque viu a revelação da natureza divina de Jesus e falou a respeito dele.
42 Njiʼi nthɛ nɛnnɛ, ntou pa thishɨ ni mbiŋ vi ndɔ paʼa ndɔ nchwīe pi ji nthɛ ŋa pugu ni mbɔgɔ nu ŋa pa ŋgwa Farashi shi fuʼu vugu nda luoŋ Minnwi.
42 No entanto, muitos líderes judeus creram em Jesus, mas não falavam publicamente a favor dele para que os fariseus não os expulsassem da sinagoga .
43 Nthɛ ŋa pugu khwā ndighaʼo ŋa a llɔ mbhɔ ŋgwamishua nchaa yɛ ŋa a llɔ mbhɔ Minnwi.
43 Eles gostavam mais de ser elogiados pelas pessoas do que de ser elogiados por Deus.
44 Jishɔ chhu ni njɨ ŋa, “Shesheŋoŋ ŋa a piŋ nɛ lɔ ŋguʼɔ mbiŋ pi mmu. A piŋ pi ŋoŋ ŋa a taoŋ a nɛ.
44 Jesus disse bem alto:
45 Shesheŋoŋ ŋa a yəɨ a nɛ yəɨ ŋoŋ ŋa a taoŋ a nɛ.
45 Quem me vê vê também aquele que me enviou.
46 Ǹthɔ moŋ mbhi nɔ líʼɛ, nnɛ ŋa mbaʼa shesheŋoŋ ŋa a piŋ a nɛ kɨna moŋ njiŋnjiŋ.
46 Eu vim ao mundo como luz para que quem crê em mim não fique na escuridão.
47 S̈hesheŋoŋ njaʼo chrà a, ndɔ ki lɔ chwīe, paʼa ǹdɔ nshaʼa vi, nthɛ ŋa ǹshini ndɔ njiʼi nthɔ pi nɔ shaʼa nu ŋgwa ŋkuoŋ mbhi. Ŋki thɔ pi nɔ kwe nu vugu.
47 Se alguém ouvir a minha mensagem e não a praticar, eu não o julgo. Pois eu vim para salvar o mundo e não para julgá-lo.
48 Ŋoŋ yɛ ŋa a lāa a ki lɔ njiʼi mbiŋ chrà a nɛ fāʼo yaoŋ ŋa a shi nshaʼa vi. Chrà ŋa ǹchrā nɛ shi nshaʼa vi moŋ ndugwi llɛ́.
48 Quem me rejeita e não aceita a minha mensagem já tem quem vai julgá-lo. As palavras que eu tenho dito serão o juiz dessa pessoa no último dia.
49 Nthɛ ŋa ǹdɔ njiʼi nchrā pi ni nyaŋ njɨ. Ndɔ ti Tǎa ŋa a taoŋ a nɛ fɛ gɨ́ vəɨ ni nnu ŋa ǹshi nchrā ndɔ nchhu nɛ.
49 — Eu não tenho falado em meu próprio nome, mas o Pai, que me enviou, é quem me ordena o que devo dizer e anunciar.
50 Ǹji ŋa gɨ́ yi pɔ pi chɔmbhi ki mmɛ, nnɛ yaoŋ ŋa ǹchhu nɛ, a yaoŋ ŋa Tǎa chhu vəɨ nɛ.”
50 E eu sei que o seu mandamento dá a vida eterna. O que eu digo é justamente aquilo que o Pai me mandou dizer.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.