João 12
Ŋwaʼaŋlɨ Kɨǹ a Fhi (BMO) vs ARC
1 A ni ŋga mbiʼi ntɨgao llɛ́ ŋkaoŋ llɛ́ jɨ Lli Njiʼa maa ŋkāʼo, Jishɔ thɔ Betani, mbɔ lɨʼɨ ŋa Lasharɔ mbɔ ŋoŋ ŋa Jishɔ ni mbɨʼɨ vi moŋ gu ni mbɔ nɛ.
1 Foi, pois, Jesus seis dias antes da Páscoa a Betânia, onde estava Lázaro, o que falecera e a quem ressuscitara dos mortos.
2 Pugu pīri jɨ fɔ nɔ ligi Jishɔ. Mata ghɛ̄rɛ ŋgrā maoŋ pighɔ. Lasharɔ ni mbɔ taʼa ŋoŋ ŋa pugu pa Jishɔ ni nchhɔ ŋkuoŋ taprɛi lɨʼɨ jɨ maoŋ pighɔ kaʼa nɛ.
2 Fizeram-lhe, pois, ali uma ceia, e Marta servia, e Lázaro era um dos que estavam à mesa com ele.
3 Meri lɔ̄gɔ nchɨ́ŋ laminda tɨnɨnchuoŋ ŋa pi chwīe ni yichəɨ ŋkwaŋ yaoŋ ŋa pi mɛ̄iŋ ni nadi, mbɔrɔ kwo Jishɔ nɔ ghɔ njɨ̄gɨ ni ŋgiithɔ yi. Mooŋ nda ghɔ lɨnaoŋ ni mbwa luŋ laminda ghɔ.
3 Então, Maria, tomando uma libra de unguento de nardo puro, de muito preço, ungiu os pés de Jesus e enxugou-lhe os pés com os seus cabelos; e encheu-se a casa do cheiro do unguento.
4 Ndɔ Judashi Ishikario, taʼa ŋgaŋ younjiŋ yi, mbɔ yɛ ŋa a ni mbɔ nɔ fīni nu vi nɛ chhu ŋa,
4 Então, um dos seus discípulos, Judas Iscariotes, filho de Simão, o que havia de traí-lo, disse:
5 “A ni mbɔ khɔ paʼa pi lɔ mfīni laminda yinɛ mfɛ mbɨŋ ghɔ ni ghaŋ pou? Pi kaŋ ni nthɛ pi fīni ni fɨʼɨ mbɨŋ ŋa ŋoŋ mfāʼa nɔ trɛi ŋkɨɨ llɛmbhi pi pe vi nɔ ghɔ nɛ?”
5 Por que não se vendeu este unguento por trezentos dinheiros, e não se deu aos pobres?
6 A ni nchhu yei paʼa ndɔ mbɔ pi ŋa a ni ŋkhwā lɨna nu ni ghaŋ pou. A ni nchhu nthɛ pi ŋa a ni mbɔ ŋgɨna, ni nthɔ ntuo ju ntuo pìɛŋ mbɨŋ. Ni nthɔ ŋiʼaŋ mfuʼu pichəɨ moŋ ghɔ ŋgɛ̄rɛ noŋ yi nɔ ghɔ.
6 Ora, ele disse isso não pelo cuidado que tivesse dos pobres, mas porque era ladrão, e tinha a bolsa, e tirava o que ali se lançava.
7 Jishɔ chhu ŋa, “Mieŋ vi təʼɨ vi, nji ŋa mimfɛ a nūʼɔŋ laminda ghɔ nɔ llɛmbhi ŋa pi shi ntwei a nɛ.
7 Disse, pois, Jesus: Deixai-a; para o dia da minha sepultura guardou isto.
8 Ä mbɔ pi ni pa ghaŋ pou, pəɨ pugu shi ŋguʼɔ mbɔ kaʼa, ndɔ mbaʼa pəɨ wuʼɔ fāʼo a ŋguoŋ ndɨɨ.”
8 Porque os pobres, sempre os tendes convosco, mas a mim nem sempre me tendes.
9 Ndɨɨ ŋa mmɛ yú pa ŋgwa Juu ni njaʼo ŋa Jishɔ pɔ fɔ nɛ, pugu thɔ paʼa ndɔ ŋguʼɔ nthɛ pi ju, pugu thɔ nɔ yəɨ nu Lasharɔ, ŋa Jishɔ ni mbɨʼɨ vi moŋ gu nɛ.
9 E muita gente dos judeus soube que ele estava ali; e foram, não só por causa de Jesus, mas também para ver a Lázaro, a quem ressuscitara dos mortos.
10 Nnɛ pa thishɨ ghaŋ fɛʼiŋgiɛŋ taaŋ nɔ jwi nu Lasharɔ ŋkaa yu.
10 E os principais dos sacerdotes tomaram deliberação para matar também a Lázaro,
11 Nthɛ ŋa a ni mbɔ nthɛ pi Lasharɔ ŋa ntou pa Juu ni ndāa vugu ndɔ ŋgə̄ɨ nu nthɔ mbiŋ Jishɔ.
11 porque muitos dos judeus, por causa dele, iam e criam em Jesus.
12 Mbhi ni ŋga ndaŋ, mmɛ yú ŋgwa pɛ ŋa pugu ni mbɔ lɨʼɨ jɨ ghɔ nɛ yaʼo ŋa Jishɔ thɔ nu Jerushalɛiŋ.
12 No dia seguinte, ouvindo uma grande multidão que viera à festa que Jesus vinha a Jerusalém,
13 Nnɛ pugu lɔ̄gɔ pa ghia taŋ ntaoŋ ŋgə̄ɨ mbara vi nɔ ghɔ, mbaʼo ŋgòu ni njɨ ŋa,
13 tomaram ramos de palmeiras, e saíram-lhe ao encontro, e clamavam: Hosana! Bendito o Rei de Israel que vem em nome do Senhor!
14 Jishɔ yəɨ muuŋ ŋkwɛ́iŋ chəɨ ŋkuʼɔ nchɔchhɔ ŋkuoŋ, wuʼɔ nɔ haʼaŋ pi nāʼaŋ ŋa,
14 E achou Jesus um jumentinho e assentou-se sobre ele, como está escrito:
15 “Kiʼi fāʼo pɔgɔ gu, ma laʼataoŋ Shayaoŋ.
15 Não temas, ó filha de Sião! Eis que o teu Rei vem assentado sobre o filho de uma jumenta.
16 Thɔ ghaŋ younjiŋ pi shini ndɔ mfǔoŋ nshie nɔ nnu pei, ndɔ a gha mbɔ ndɨɨ ŋa Jishɔ nii moŋ ndighaʼo yi nɛ, pugu kwiŋ ŋa Ŋwaʼaŋlɨ Minnwi ni nchhu nnu pei nthɛ pi ju ndɔ pi kwo chwīe mbɨŋ yu.
16 Os seus discípulos, porém, não entenderam isso no princípio; mas, quando Jesus foi glorificado, então, se lembraram de que isso estava escrito dele e que isso lhe fizeram.
17 Yú ŋgwa pɛ ŋa pugu pugu ni mbɔ ndɨɨ ŋa a ni mɛ̄iŋ Lasharɔ a taoŋ moŋ fúŋ a ywiŋ vi moŋ gu nɛ wuʼɔ ŋgə̄ɨ shhɨ nthɔ mbɔ pa miŋkwentie pi.
17 A multidão, pois, que estava com ele quando Lázaro foi chamado da sepultura testificava que ele o ressuscitara dos mortos.
18 A ni nchwīe lì yei ŋa a ni nōoŋ nɛ, yú ŋgwa pighɔ ghə̄ɨ mbara vi.
18 Pelo que a multidão lhe saiu ao encontro, porque tinham ouvido que ele fizera este sinal.
19 Nnɛ pa ŋgwa Farashi chhu ni noŋ pugu ŋa, “Pəɨ yəɨ ŋa pəɨ lɔ nthɔ nshei yichəɨ yaoŋ. Pəɨ pɛʼi njəɨ, ŋguoŋ mbhi ghə̄ɨ njiŋ yu.”
19 Disseram, pois, os fariseus entre si: Vedes que nada aproveitais? Eis que todos vão após ele.
20 Pichəɨ pa ŋgwa Gri ni mbɔ shɨna ŋgwa pɛ ŋa pugu ni ŋgə̄ɨ Jerushalɛiŋ nɔ ghaʼo nu Minnwi lɨʼɨ jɨ ghɔ nɛ.
20 Ora, havia alguns gregos entre os que tinham subido a adorar no dia da festa.
21 Pichəɨ ŋgwa pighɔ thɔ mbara Fili ŋa a ni ndhɔ Beshaida moŋ Galili nɛ, mbie vi ŋa, “Masha, pigi tāʼa nu njəɨ Jishɔ.”
21 Estes, pois, dirigiram-se a Filipe, que era de Betsaida da Galileia, e rogaram-lhe, dizendo: Senhor, queríamos ver a Jesus.
22 Fili ghə̄ɨ nchhu ni Andru, Andru ghɔ pugu Fili ghə̄ɨ nchhu ni Jishɔ.
22 Filipe foi dizê-lo a André, e, então, André e Filipe o disseram a Jesus.
23 Jishɔ khwɛ̄ ni pugu ŋa, “Ndɨɨ kāʼo ni Muuŋ Ŋoŋmishua nɔ fāʼo nu mmɛ ndighaʼo.
23 E Jesus lhes respondeu, dizendo: É chegada a hora em que o Filho do Homem há de ser glorificado.
24 Shishini, ǹchhu ni pəɨ, m̈bia shíe gɛ mieŋ ki gū shhɛ ŋkhu, a kɨna taʼa yi, ndɔ ti ä ŋkhu, a khɛ̄ ŋkuʼɔ njuŋ ntou ntíɛŋ.
24 Na verdade, na verdade vos digo que, se o grão de trigo, caindo na terra, não morrer, fica ele só; mas, se morrer, dá muito fruto.
25 Ŋgwa pɛ ŋa pugu khwā chɔmbhi yugu nɛ shi nshiɛŋ chɔmbhi yugu ghɔ, ndɔ ti ŋgwa pɛ ŋa pugu pɨ̄na chɔmbhi yugu moŋ mbhi yei nɛ, shi nūʼɔŋ chɔmbhi yugu ghɔ mfāʼo chɔmbhi ki ndugwi yi.
25 Quem ama a sua vida perdê-la-á, e quem, neste mundo, aborrece a sua vida, guardá-la-á para a vida eterna.
26 S̈hesheŋoŋ mfāʼa mbhɔ mu, a yiʼi ŋa a yōu njiŋ a, nnɛ ŋa lɨʼɨ ŋa m̀bɔ nɛ, muuŋ fàʼa a shi mbɔ fɔ ŋkaa yu. S̈hesheŋoŋ mfāʼa mbhɔ mu, kaŋ Tǎa a shi ŋgaʼo vi.
26 Se alguém me serve, siga-me; e, onde eu estiver, ali estará também o meu servo. E, se alguém me servir,
27 “Ndwɛ njùʼɔ a ghana a. Ti mi shi nchhu pi ŋa? Tǎa, kwe a moŋ pɨɨ ndɨɨ yei? Ndɔ ǹthɔ ŋkuoŋ mbhi yei nthɛ pi tɔgɔ nu moŋ ŋgəʼɨ yei.
27 Agora, a minha alma está perturbada; e que direi eu? Pai, salva-me desta hora; mas para isso vim a esta hora.
28 Tǎa ghaʼo ligi yɔ.”
28 Pai, glorifica o teu nome. Então, veio uma voz do céu que dizia: Já o tenho glorificado e outra vez o glorificarei.
29 Yú ŋgwa pɛ ŋa pugu ni nthi fɔ njaʼo ŋggì ghɔ nɛ chhu ŋa mbɨ̀ wara. Pichəɨ chhu ŋa, “Ŋgaŋ ntaoŋ Minnwi chrā ghɔ.”
29 Ora, a multidão que ali estava e que a tinha ouvido dizia que havia sido um trovão. Outros diziam: Um anjo lhe falou.
30 Jishɔ khwɛ̄ ŋa, “Ŋggì yei thɔ nthɛ pi pəɨ, a lɔ njiʼi mbɔ nthɛ pi mmu.
30 Respondeu Jesus e disse: Não veio esta voz por amor de mim, mas por amor de vós.
31 Ndwɛ ndɨɨ ŋa pi shi nshaʼa ŋkuoŋ mbhi yei nɛ. Ndwɛ pi shi mbɨʼɨ ŋoŋ ŋa a shaʼa ŋkuoŋ mbhi yei ŋkuoŋ faaŋ.
31 Agora, é o juízo deste mundo; agora, será expulso o príncipe deste mundo.
32 Ndɔ ni mmu, pi shi ŋga ŋkə̄rə a tɔthɨ llɔ ŋkuoŋ shhɛ, ǹshūu ŋguoŋ ŋgwa nthɔ nɔ ghɔ mbɨŋ mu.”
32 E eu, quando for levantado da terra, todos atrairei a mim.
33 A ni nchhu yei pi nɔ nōoŋ nu ŋkwaŋ gu ŋa a shi ŋkhu nɛ.
33 E dizia isso significando de que morte havia de morrer.
34 Nnɛ yú ŋgwa pighɔ khwɛ̄ ghɔ ŋa, “Pigi yaʼo moŋ ŋwaʼaŋlɨ gɨ́ ŋa Ju ŋa Minnwi Chuʼɔ Ntaoŋ nɔ Ŋkwe nɛ ma ŋkɨna mbhi ki ndugwi yi. Ti ɔ kie pi nɛiŋ nchhu ŋa pi shi ŋkə̄rə Muuŋ Ŋoŋmishua ŋkwiŋ vi ŋkuoŋ wáʼa? Yie Muuŋ Ŋoŋmishua pɔ pi gɔ̌?”
34 Respondeu-lhe a multidão: Nós temos ouvido da lei que o Cristo permanece para sempre, e como dizes tu que convém que o Filho do Homem seja levantado? Quem é esse Filho do Homem?
35 Jishɔ chhu ni pugu ŋa, “Líʼɛ shi mbɔ shɨna pəɨ wuʼɔ nɔ kuo ndɨɨ mbīgi. P̂əɨ nyīeŋ ndɨɨ ŋa líʼɛ pɔ nɛ nnɛ ŋa kiʼi njiŋnjiŋ ghaʼa vəɨ. Nthɛ ŋa ŋoŋ ŋa a nyīeŋ moŋ njiŋ nɛ lɔ njiʼi njəɨ lɨʼɨ ŋa a ghə̄ɨ nu nɛ.
35 Disse-lhes, pois, Jesus: A luz ainda está convosco por um pouco de tempo; andai enquanto tendes luz, para que as trevas vos não apanhem, pois quem anda nas trevas não sabe para onde vai.
36 Nɔ haʼaŋ pəɨ fāʼo liʼɛ nɛ, pəɨ piŋ liʼɛ ghɔ, nji ŋa pəɨ shi mbɔ pa ŋgwa líʼɛ.”
36 Enquanto tendes luz, crede na luz, para que sejais filhos da luz. Essas coisas disse Jesus; e, retirando-se, escondeu-se deles.
37 Njiʼi nthɛ nɔ haʼaŋ Jishɔ ni nōoŋ ntou pa lì shɨna pa Juu pighɔ nɛ, pugu shini ndɔ mbiŋ vi.
37 E, ainda que tivesse feito tantos sinais diante deles, não criam nele,
38 Yei ni mbɔ nɔ chwīe nu yaoŋ ŋa njəɨlɨʼɨ Minnwi mbɔ Ishaya ni nāʼaŋ nɛ lɔ̄gɔ lɨʼɨ ŋa,
38 para que se cumprisse a palavra do profeta Isaías, que diz: Senhor, quem creu na nossa pregação? E a quem foi revelado o braço do Senhor?
39 Nthɛ yie ghɔ, pugu kaŋ ni nthɛ paʼa pugu lɔ mbiŋ, nthɛ ŋa Ishaya pɨnɨ nchhu ŋa,
39 Por isso, não podiam crer, pelo que Isaías disse outra vez:
40 “Minnwi chri ligi yugu,
40 Cegou-lhes os olhos e endureceu-lhes o coração, a fim de que não vejam com os olhos, e compreendam no coração, e se convertam, e eu os cure.
41 Ishaya ni nchhu pa nnu pei nthɛ ŋa a ni njəɨ ndighaʼo Jishɔ, nchrā pa nnu nthɛ vi.
41 Isaías disse isso quando viu a sua glória e falou dele.
42 Njiʼi nthɛ nɛnnɛ, ntou pa thishɨ ni mbiŋ vi ndɔ paʼa ndɔ nchwīe pi ji nthɛ ŋa pugu ni mbɔgɔ nu ŋa pa ŋgwa Farashi shi fuʼu vugu nda luoŋ Minnwi.
42 Apesar de tudo, até muitos dos principais creram nele; mas não o confessavam por causa dos fariseus, para não serem expulsos da sinagoga.
43 Nthɛ ŋa pugu khwā ndighaʼo ŋa a llɔ mbhɔ ŋgwamishua nchaa yɛ ŋa a llɔ mbhɔ Minnwi.
43 Porque amavam mais a glória dos homens do que a glória de Deus.
44 Jishɔ chhu ni njɨ ŋa, “Shesheŋoŋ ŋa a piŋ nɛ lɔ ŋguʼɔ mbiŋ pi mmu. A piŋ pi ŋoŋ ŋa a taoŋ a nɛ.
44 E Jesus clamou e disse: Quem crê em mim crê não em mim, mas naquele que me enviou.
45 Shesheŋoŋ ŋa a yəɨ a nɛ yəɨ ŋoŋ ŋa a taoŋ a nɛ.
45 E quem me vê a mim vê aquele que me enviou.
46 Ǹthɔ moŋ mbhi nɔ líʼɛ, nnɛ ŋa mbaʼa shesheŋoŋ ŋa a piŋ a nɛ kɨna moŋ njiŋnjiŋ.
46 Eu sou a luz que vim ao mundo, para que todo aquele que crê em mim não permaneça nas trevas.
47 S̈hesheŋoŋ njaʼo chrà a, ndɔ ki lɔ chwīe, paʼa ǹdɔ nshaʼa vi, nthɛ ŋa ǹshini ndɔ njiʼi nthɔ pi nɔ shaʼa nu ŋgwa ŋkuoŋ mbhi. Ŋki thɔ pi nɔ kwe nu vugu.
47 E, se alguém ouvir as minhas palavras e não crer, eu não o julgo, porque eu vim não para julgar o mundo, mas para salvar o mundo.
48 Ŋoŋ yɛ ŋa a lāa a ki lɔ njiʼi mbiŋ chrà a nɛ fāʼo yaoŋ ŋa a shi nshaʼa vi. Chrà ŋa ǹchrā nɛ shi nshaʼa vi moŋ ndugwi llɛ́.
48 Quem me rejeitar a mim e não receber as minhas palavras a palavra que tenho pregado, essa o há de julgar no último Dia.
49 Nthɛ ŋa ǹdɔ njiʼi nchrā pi ni nyaŋ njɨ. Ndɔ ti Tǎa ŋa a taoŋ a nɛ fɛ gɨ́ vəɨ ni nnu ŋa ǹshi nchrā ndɔ nchhu nɛ.
49 Porque eu não tenho falado de mim mesmo, mas o Pai, que me enviou, ele me deu mandamento sobre o que hei de dizer e sobre o que hei de falar.
50 Ǹji ŋa gɨ́ yi pɔ pi chɔmbhi ki mmɛ, nnɛ yaoŋ ŋa ǹchhu nɛ, a yaoŋ ŋa Tǎa chhu vəɨ nɛ.”
50 E sei que o seu mandamento é a vida eterna. Portanto, o que eu falo, falo-o como o Pai mo tem dito.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.