João 12
Ŋwaʼaŋlɨ Kɨǹ a Fhi (BMO) vs BKJ
1 A ni ŋga mbiʼi ntɨgao llɛ́ ŋkaoŋ llɛ́ jɨ Lli Njiʼa maa ŋkāʼo, Jishɔ thɔ Betani, mbɔ lɨʼɨ ŋa Lasharɔ mbɔ ŋoŋ ŋa Jishɔ ni mbɨʼɨ vi moŋ gu ni mbɔ nɛ.
1 Seis dias antes da Páscoa, veio Jesus a Betânia, onde estava Lázaro, o que estivera morto, e a quem ele ressuscitara dos mortos.
2 Pugu pīri jɨ fɔ nɔ ligi Jishɔ. Mata ghɛ̄rɛ ŋgrā maoŋ pighɔ. Lasharɔ ni mbɔ taʼa ŋoŋ ŋa pugu pa Jishɔ ni nchhɔ ŋkuoŋ taprɛi lɨʼɨ jɨ maoŋ pighɔ kaʼa nɛ.
2 Fizeram-lhe ali uma ceia, e Marta servia, mas Lázaro era um dos que estavam à mesa com ele.
3 Meri lɔ̄gɔ nchɨ́ŋ laminda tɨnɨnchuoŋ ŋa pi chwīe ni yichəɨ ŋkwaŋ yaoŋ ŋa pi mɛ̄iŋ ni nadi, mbɔrɔ kwo Jishɔ nɔ ghɔ njɨ̄gɨ ni ŋgiithɔ yi. Mooŋ nda ghɔ lɨnaoŋ ni mbwa luŋ laminda ghɔ.
3 Então, Maria, tomando uma libra de unguento de nardo puro, caríssimo, ungiu os pés de Jesus, e limpou os pés com os seus cabelos; e a casa se encheu com o cheiro do unguento.
4 Ndɔ Judashi Ishikario, taʼa ŋgaŋ younjiŋ yi, mbɔ yɛ ŋa a ni mbɔ nɔ fīni nu vi nɛ chhu ŋa,
4 Então, disse um dos seus discípulos, Judas Iscariotes, filho de Simão, aquele que o havia de trair:
5 “A ni mbɔ khɔ paʼa pi lɔ mfīni laminda yinɛ mfɛ mbɨŋ ghɔ ni ghaŋ pou? Pi kaŋ ni nthɛ pi fīni ni fɨʼɨ mbɨŋ ŋa ŋoŋ mfāʼa nɔ trɛi ŋkɨɨ llɛmbhi pi pe vi nɔ ghɔ nɛ?”
5 Por que não se vendeu este unguento por trezentos denários, e não se deu aos pobres?
6 A ni nchhu yei paʼa ndɔ mbɔ pi ŋa a ni ŋkhwā lɨna nu ni ghaŋ pou. A ni nchhu nthɛ pi ŋa a ni mbɔ ŋgɨna, ni nthɔ ntuo ju ntuo pìɛŋ mbɨŋ. Ni nthɔ ŋiʼaŋ mfuʼu pichəɨ moŋ ghɔ ŋgɛ̄rɛ noŋ yi nɔ ghɔ.
6 Então ele disse isso não pelo cuidado que tivesse dos pobres, mas porque era ladrão, e tinha a bolsa, e subtraía o que nela foi colocado.
7 Jishɔ chhu ŋa, “Mieŋ vi təʼɨ vi, nji ŋa mimfɛ a nūʼɔŋ laminda ghɔ nɔ llɛmbhi ŋa pi shi ntwei a nɛ.
7 Disse, pois, Jesus: Deixe-a sozinha! Para o dia do meu sepultamento o tem guardado.
8 Ä mbɔ pi ni pa ghaŋ pou, pəɨ pugu shi ŋguʼɔ mbɔ kaʼa, ndɔ mbaʼa pəɨ wuʼɔ fāʼo a ŋguoŋ ndɨɨ.”
8 Porque os pobres sempre os tendes convosco, mas a mim nem sempre me tendes.
9 Ndɨɨ ŋa mmɛ yú pa ŋgwa Juu ni njaʼo ŋa Jishɔ pɔ fɔ nɛ, pugu thɔ paʼa ndɔ ŋguʼɔ nthɛ pi ju, pugu thɔ nɔ yəɨ nu Lasharɔ, ŋa Jishɔ ni mbɨʼɨ vi moŋ gu nɛ.
9 Portanto, muita gente dos judeus soube que ele estava ali; e eles foram, não só por causa de Jesus, mas também para ver a Lázaro, a quem ele ressuscitara dos mortos.
10 Nnɛ pa thishɨ ghaŋ fɛʼiŋgiɛŋ taaŋ nɔ jwi nu Lasharɔ ŋkaa yu.
10 Mas os principais sacerdotes consultaram como poderiam também matar a Lázaro,
11 Nthɛ ŋa a ni mbɔ nthɛ pi Lasharɔ ŋa ntou pa Juu ni ndāa vugu ndɔ ŋgə̄ɨ nu nthɔ mbiŋ Jishɔ.
11 porque por causa dele muitos dos judeus se afastaram, e creram em Jesus.
12 Mbhi ni ŋga ndaŋ, mmɛ yú ŋgwa pɛ ŋa pugu ni mbɔ lɨʼɨ jɨ ghɔ nɛ yaʼo ŋa Jishɔ thɔ nu Jerushalɛiŋ.
12 No dia seguinte, a grande multidão que tinha vindo à festa, ouvindo dizer que Jesus vinha a Jerusalém,
13 Nnɛ pugu lɔ̄gɔ pa ghia taŋ ntaoŋ ŋgə̄ɨ mbara vi nɔ ghɔ, mbaʼo ŋgòu ni njɨ ŋa,
13 tomaram ramos de palmeiras, e saíram-lhe ao encontro, e clamavam: Hosana! Abençoado é o Rei de Israel que vem em nome do Senhor.
14 Jishɔ yəɨ muuŋ ŋkwɛ́iŋ chəɨ ŋkuʼɔ nchɔchhɔ ŋkuoŋ, wuʼɔ nɔ haʼaŋ pi nāʼaŋ ŋa,
14 E Jesus, tendo encontrado um jumentinho, assentou-se sobre ele, como está escrito:
15 “Kiʼi fāʼo pɔgɔ gu, ma laʼataoŋ Shayaoŋ.
15 Não temas, filha de Sião; eis que o teu Rei vem, assentado sobre um potro de jumenta.
16 Thɔ ghaŋ younjiŋ pi shini ndɔ mfǔoŋ nshie nɔ nnu pei, ndɔ a gha mbɔ ndɨɨ ŋa Jishɔ nii moŋ ndighaʼo yi nɛ, pugu kwiŋ ŋa Ŋwaʼaŋlɨ Minnwi ni nchhu nnu pei nthɛ pi ju ndɔ pi kwo chwīe mbɨŋ yu.
16 Os seus discípulos, porém, a princípio não entenderam essas coisas; mas, quando Jesus foi glorificado, então eles se lembraram de que estas coisas estavam escritas a respeito dele, e que eles tinham feito essas coisas para ele.
17 Yú ŋgwa pɛ ŋa pugu pugu ni mbɔ ndɨɨ ŋa a ni mɛ̄iŋ Lasharɔ a taoŋ moŋ fúŋ a ywiŋ vi moŋ gu nɛ wuʼɔ ŋgə̄ɨ shhɨ nthɔ mbɔ pa miŋkwentie pi.
17 A multidão, pois, que estava com ele quando chamou a Lázaro para fora da sepultura, testemunhava que ele o ressuscitara dos mortos.
18 A ni nchwīe lì yei ŋa a ni nōoŋ nɛ, yú ŋgwa pighɔ ghə̄ɨ mbara vi.
18 Por causa disso, também a multidão lhe saiu ao encontro, porque eles tinham ouvido que ele fizera este milagre.
19 Nnɛ pa ŋgwa Farashi chhu ni noŋ pugu ŋa, “Pəɨ yəɨ ŋa pəɨ lɔ nthɔ nshei yichəɨ yaoŋ. Pəɨ pɛʼi njəɨ, ŋguoŋ mbhi ghə̄ɨ njiŋ yu.”
19 Disseram, então, os fariseus entre si: Percebestes que nada conseguis fazer? Eis que o mundo vai após ele.
20 Pichəɨ pa ŋgwa Gri ni mbɔ shɨna ŋgwa pɛ ŋa pugu ni ŋgə̄ɨ Jerushalɛiŋ nɔ ghaʼo nu Minnwi lɨʼɨ jɨ ghɔ nɛ.
20 E havia alguns gregos entre os que tinham subido para adorar na festa;
21 Pichəɨ ŋgwa pighɔ thɔ mbara Fili ŋa a ni ndhɔ Beshaida moŋ Galili nɛ, mbie vi ŋa, “Masha, pigi tāʼa nu njəɨ Jishɔ.”
21 estes, pois, vieram a Filipe, que era de Betsaida da Galileia, e rogaram-lhe, dizendo: Senhor, queríamos ver a Jesus.
22 Fili ghə̄ɨ nchhu ni Andru, Andru ghɔ pugu Fili ghə̄ɨ nchhu ni Jishɔ.
22 Filipe veio e contou para André; e novamente André e Filipe disseram a Jesus.
23 Jishɔ khwɛ̄ ni pugu ŋa, “Ndɨɨ kāʼo ni Muuŋ Ŋoŋmishua nɔ fāʼo nu mmɛ ndighaʼo.
23 E Jesus lhes respondeu, dizendo: É chegada a hora em que o Filho do homem será glorificado.
24 Shishini, ǹchhu ni pəɨ, m̈bia shíe gɛ mieŋ ki gū shhɛ ŋkhu, a kɨna taʼa yi, ndɔ ti ä ŋkhu, a khɛ̄ ŋkuʼɔ njuŋ ntou ntíɛŋ.
24 Na verdade, na verdade eu vos digo: Se o grão de trigo, caindo na terra, não morrer, permanece só; mas, se morrer, dá muito fruto.
25 Ŋgwa pɛ ŋa pugu khwā chɔmbhi yugu nɛ shi nshiɛŋ chɔmbhi yugu ghɔ, ndɔ ti ŋgwa pɛ ŋa pugu pɨ̄na chɔmbhi yugu moŋ mbhi yei nɛ, shi nūʼɔŋ chɔmbhi yugu ghɔ mfāʼo chɔmbhi ki ndugwi yi.
25 Quem ama a sua vida perdê-la-á, e quem neste mundo odeia a sua vida, guardá-la-á para a vida eterna.
26 S̈hesheŋoŋ mfāʼa mbhɔ mu, a yiʼi ŋa a yōu njiŋ a, nnɛ ŋa lɨʼɨ ŋa m̀bɔ nɛ, muuŋ fàʼa a shi mbɔ fɔ ŋkaa yu. S̈hesheŋoŋ mfāʼa mbhɔ mu, kaŋ Tǎa a shi ŋgaʼo vi.
26 Se algum homem me serve, siga-me; e onde eu estiver, ali estará também o meu servo; se algum homem me servir, meu Pai o honrará.
27 “Ndwɛ njùʼɔ a ghana a. Ti mi shi nchhu pi ŋa? Tǎa, kwe a moŋ pɨɨ ndɨɨ yei? Ndɔ ǹthɔ ŋkuoŋ mbhi yei nthɛ pi tɔgɔ nu moŋ ŋgəʼɨ yei.
27 Agora a minha alma está perturbada; e que direi eu? Pai, salva-me desta hora; mas para esta hora é que eu vim.
28 Tǎa ghaʼo ligi yɔ.”
28 Pai, glorifica o teu nome. Então, veio uma voz do céu, dizendo: Eu já o tenho glorificado, e novamente o glorificarei.
29 Yú ŋgwa pɛ ŋa pugu ni nthi fɔ njaʼo ŋggì ghɔ nɛ chhu ŋa mbɨ̀ wara. Pichəɨ chhu ŋa, “Ŋgaŋ ntaoŋ Minnwi chrā ghɔ.”
29 A multidão, pois, que ali estava e que a ouvira, dizia ter sido um trovão; outros diziam: Um anjo lhe falou.
30 Jishɔ khwɛ̄ ŋa, “Ŋggì yei thɔ nthɛ pi pəɨ, a lɔ njiʼi mbɔ nthɛ pi mmu.
30 Jesus respondeu e disse: Não veio esta voz por minha causa, mas por causa de vós.
31 Ndwɛ ndɨɨ ŋa pi shi nshaʼa ŋkuoŋ mbhi yei nɛ. Ndwɛ pi shi mbɨʼɨ ŋoŋ ŋa a shaʼa ŋkuoŋ mbhi yei ŋkuoŋ faaŋ.
31 Agora é o juízo deste mundo; agora será expulso o príncipe deste mundo.
32 Ndɔ ni mmu, pi shi ŋga ŋkə̄rə a tɔthɨ llɔ ŋkuoŋ shhɛ, ǹshūu ŋguoŋ ŋgwa nthɔ nɔ ghɔ mbɨŋ mu.”
32 E eu, quando for levantado da terra, todos os homens atrairei a mim.
33 A ni nchhu yei pi nɔ nōoŋ nu ŋkwaŋ gu ŋa a shi ŋkhu nɛ.
33 E dizia isto, significando de que morte ele deveria morrer.
34 Nnɛ yú ŋgwa pighɔ khwɛ̄ ghɔ ŋa, “Pigi yaʼo moŋ ŋwaʼaŋlɨ gɨ́ ŋa Ju ŋa Minnwi Chuʼɔ Ntaoŋ nɔ Ŋkwe nɛ ma ŋkɨna mbhi ki ndugwi yi. Ti ɔ kie pi nɛiŋ nchhu ŋa pi shi ŋkə̄rə Muuŋ Ŋoŋmishua ŋkwiŋ vi ŋkuoŋ wáʼa? Yie Muuŋ Ŋoŋmishua pɔ pi gɔ̌?”
34 Respondeu-lhe a multidão: Nós temos ouvido da lei que o Cristo permanece para sempre; e como dizes tu: É necessário que o Filho do homem seja levantado? Quem é esse Filho do homem?
35 Jishɔ chhu ni pugu ŋa, “Líʼɛ shi mbɔ shɨna pəɨ wuʼɔ nɔ kuo ndɨɨ mbīgi. P̂əɨ nyīeŋ ndɨɨ ŋa líʼɛ pɔ nɛ nnɛ ŋa kiʼi njiŋnjiŋ ghaʼa vəɨ. Nthɛ ŋa ŋoŋ ŋa a nyīeŋ moŋ njiŋ nɛ lɔ njiʼi njəɨ lɨʼɨ ŋa a ghə̄ɨ nu nɛ.
35 Então, Jesus disse-lhes: Ainda por um pouco de tempo a luz está convosco. Andai enquanto tendes luz, para que as trevas não venham sobre vós, pois quem anda nas trevas não sabe para onde vai.
36 Nɔ haʼaŋ pəɨ fāʼo liʼɛ nɛ, pəɨ piŋ liʼɛ ghɔ, nji ŋa pəɨ shi mbɔ pa ŋgwa líʼɛ.”
36 Enquanto tendes luz, crede na luz, para que sejais filhos da luz. Essas coisas disse Jesus e retirou-se, escondendo-se deles.
37 Njiʼi nthɛ nɔ haʼaŋ Jishɔ ni nōoŋ ntou pa lì shɨna pa Juu pighɔ nɛ, pugu shini ndɔ mbiŋ vi.
37 Mas, apesar de ter feito tantos milagres diante deles, não criam nele;
38 Yei ni mbɔ nɔ chwīe nu yaoŋ ŋa njəɨlɨʼɨ Minnwi mbɔ Ishaya ni nāʼaŋ nɛ lɔ̄gɔ lɨʼɨ ŋa,
38 para que se cumprisse a palavra do profeta Isaías, que diz: Senhor, quem tem acreditado em nosso relato? E a quem foi revelado o braço do Senhor?
39 Nthɛ yie ghɔ, pugu kaŋ ni nthɛ paʼa pugu lɔ mbiŋ, nthɛ ŋa Ishaya pɨnɨ nchhu ŋa,
39 Por isso, eles não podiam crer, pelo que Isaías disse outra vez:
40 “Minnwi chri ligi yugu,
40 Ele cegou-lhes os olhos, e endureceu-lhes o coração, para que eles não vejam com seus olhos, nem compreendam no seu coração, e se convertam, e eu os cure.
41 Ishaya ni nchhu pa nnu pei nthɛ ŋa a ni njəɨ ndighaʼo Jishɔ, nchrā pa nnu nthɛ vi.
41 Essas coisas disse Isaías quando ele viu a sua glória, e dele falou.
42 Njiʼi nthɛ nɛnnɛ, ntou pa thishɨ ni mbiŋ vi ndɔ paʼa ndɔ nchwīe pi ji nthɛ ŋa pugu ni mbɔgɔ nu ŋa pa ŋgwa Farashi shi fuʼu vugu nda luoŋ Minnwi.
42 Contudo, muitos dentre os principais governantes creram nele; mas por causa dos fariseus não o confessavam, para não serem colocados para fora da sinagoga;
43 Nthɛ ŋa pugu khwā ndighaʼo ŋa a llɔ mbhɔ ŋgwamishua nchaa yɛ ŋa a llɔ mbhɔ Minnwi.
43 porque eles amavam mais a glória dos homens do que a glória de Deus.
44 Jishɔ chhu ni njɨ ŋa, “Shesheŋoŋ ŋa a piŋ nɛ lɔ ŋguʼɔ mbiŋ pi mmu. A piŋ pi ŋoŋ ŋa a taoŋ a nɛ.
44 Jesus clamou e disse: Quem crê em mim, crê, não em mim, mas naquele que me enviou.
45 Shesheŋoŋ ŋa a yəɨ a nɛ yəɨ ŋoŋ ŋa a taoŋ a nɛ.
45 E quem me vê, vê aquele que me enviou.
46 Ǹthɔ moŋ mbhi nɔ líʼɛ, nnɛ ŋa mbaʼa shesheŋoŋ ŋa a piŋ a nɛ kɨna moŋ njiŋnjiŋ.
46 Eu vim como luz para o mundo, para que todo aquele que crê em mim não permaneça nas trevas.
47 S̈hesheŋoŋ njaʼo chrà a, ndɔ ki lɔ chwīe, paʼa ǹdɔ nshaʼa vi, nthɛ ŋa ǹshini ndɔ njiʼi nthɔ pi nɔ shaʼa nu ŋgwa ŋkuoŋ mbhi. Ŋki thɔ pi nɔ kwe nu vugu.
47 E se algum homem ouvir as minhas palavras, e não crer, eu não o julgo; porque eu não vim para julgar o mundo, mas para salvar o mundo.
48 Ŋoŋ yɛ ŋa a lāa a ki lɔ njiʼi mbiŋ chrà a nɛ fāʼo yaoŋ ŋa a shi nshaʼa vi. Chrà ŋa ǹchrā nɛ shi nshaʼa vi moŋ ndugwi llɛ́.
48 Quem me rejeitar, e não receber as minhas palavras, já tem quem o julgue; a palavra que eu tenho falado, essa o julgará no último dia.
49 Nthɛ ŋa ǹdɔ njiʼi nchrā pi ni nyaŋ njɨ. Ndɔ ti Tǎa ŋa a taoŋ a nɛ fɛ gɨ́ vəɨ ni nnu ŋa ǹshi nchrā ndɔ nchhu nɛ.
49 Porque eu não tenho falado de mim mesmo, mas o Pai, que me enviou, ele me deu um mandamento quanto ao que dizer e como falar.
50 Ǹji ŋa gɨ́ yi pɔ pi chɔmbhi ki mmɛ, nnɛ yaoŋ ŋa ǹchhu nɛ, a yaoŋ ŋa Tǎa chhu vəɨ nɛ.”
50 E sei que o seu mandamento é vida eterna; portanto, as coisas que eu digo, conforme me disse o Pai, assim eu digo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.