João 12
Ŋwaʼaŋlɨ Kɨǹ a Fhi (BMO) vs ARIB
1 A ni ŋga mbiʼi ntɨgao llɛ́ ŋkaoŋ llɛ́ jɨ Lli Njiʼa maa ŋkāʼo, Jishɔ thɔ Betani, mbɔ lɨʼɨ ŋa Lasharɔ mbɔ ŋoŋ ŋa Jishɔ ni mbɨʼɨ vi moŋ gu ni mbɔ nɛ.
1 Veio, pois, Jesus seis dias antes da páscoa, a Betânia, onde estava Lázaro, a quem ele ressuscitara dentre os mortos.
2 Pugu pīri jɨ fɔ nɔ ligi Jishɔ. Mata ghɛ̄rɛ ŋgrā maoŋ pighɔ. Lasharɔ ni mbɔ taʼa ŋoŋ ŋa pugu pa Jishɔ ni nchhɔ ŋkuoŋ taprɛi lɨʼɨ jɨ maoŋ pighɔ kaʼa nɛ.
2 Deram-lhe ali uma ceia; Marta servia, e Lázaro era um dos que estavam à mesa com ele.
3 Meri lɔ̄gɔ nchɨ́ŋ laminda tɨnɨnchuoŋ ŋa pi chwīe ni yichəɨ ŋkwaŋ yaoŋ ŋa pi mɛ̄iŋ ni nadi, mbɔrɔ kwo Jishɔ nɔ ghɔ njɨ̄gɨ ni ŋgiithɔ yi. Mooŋ nda ghɔ lɨnaoŋ ni mbwa luŋ laminda ghɔ.
3 Então Maria, tomando uma libra de bálsamo de nardo puro, de grande preço, ungiu os pés de Jesus, e os enxugou com os seus cabelos; e encheu-se a casa do cheiro do bálsamo.
4 Ndɔ Judashi Ishikario, taʼa ŋgaŋ younjiŋ yi, mbɔ yɛ ŋa a ni mbɔ nɔ fīni nu vi nɛ chhu ŋa,
4 Mas Judas Iscariotes, um dos seus discípulos, aquele que o havia de trair disse:
5 “A ni mbɔ khɔ paʼa pi lɔ mfīni laminda yinɛ mfɛ mbɨŋ ghɔ ni ghaŋ pou? Pi kaŋ ni nthɛ pi fīni ni fɨʼɨ mbɨŋ ŋa ŋoŋ mfāʼa nɔ trɛi ŋkɨɨ llɛmbhi pi pe vi nɔ ghɔ nɛ?”
5 Por que não se vendeu este bálsamo por trezentos denários e não se deu aos pobres?
6 A ni nchhu yei paʼa ndɔ mbɔ pi ŋa a ni ŋkhwā lɨna nu ni ghaŋ pou. A ni nchhu nthɛ pi ŋa a ni mbɔ ŋgɨna, ni nthɔ ntuo ju ntuo pìɛŋ mbɨŋ. Ni nthɔ ŋiʼaŋ mfuʼu pichəɨ moŋ ghɔ ŋgɛ̄rɛ noŋ yi nɔ ghɔ.
6 Ora, ele disse isto, não porque tivesse cuidado dos pobres, mas porque era ladrão e, tendo a bolsa, subtraía o que nela se lançava.
7 Jishɔ chhu ŋa, “Mieŋ vi təʼɨ vi, nji ŋa mimfɛ a nūʼɔŋ laminda ghɔ nɔ llɛmbhi ŋa pi shi ntwei a nɛ.
7 Respondeu, pois Jesus: Deixa-a; para o dia da minha preparação para a sepultura o guardou;
8 Ä mbɔ pi ni pa ghaŋ pou, pəɨ pugu shi ŋguʼɔ mbɔ kaʼa, ndɔ mbaʼa pəɨ wuʼɔ fāʼo a ŋguoŋ ndɨɨ.”
8 porque os pobres sempre os tendes convosco; mas a mim nem sempre me tendes.
9 Ndɨɨ ŋa mmɛ yú pa ŋgwa Juu ni njaʼo ŋa Jishɔ pɔ fɔ nɛ, pugu thɔ paʼa ndɔ ŋguʼɔ nthɛ pi ju, pugu thɔ nɔ yəɨ nu Lasharɔ, ŋa Jishɔ ni mbɨʼɨ vi moŋ gu nɛ.
9 E grande número dos judeus chegou a saber que ele estava ali: e afluiram, não só por causa de Jesus mas também para verem a Lázaro, a quem ele ressuscitara dentre os mortos.
10 Nnɛ pa thishɨ ghaŋ fɛʼiŋgiɛŋ taaŋ nɔ jwi nu Lasharɔ ŋkaa yu.
10 Mas os principais sacerdotes deliberaram matar também a Lázaro;
11 Nthɛ ŋa a ni mbɔ nthɛ pi Lasharɔ ŋa ntou pa Juu ni ndāa vugu ndɔ ŋgə̄ɨ nu nthɔ mbiŋ Jishɔ.
11 porque muitos, por causa dele, deixavam os judeus e criam em Jesus.
12 Mbhi ni ŋga ndaŋ, mmɛ yú ŋgwa pɛ ŋa pugu ni mbɔ lɨʼɨ jɨ ghɔ nɛ yaʼo ŋa Jishɔ thɔ nu Jerushalɛiŋ.
12 No dia seguinte, as grandes multidões que tinham vindo à festa, ouvindo dizer que Jesus vinha a Jerusalém,
13 Nnɛ pugu lɔ̄gɔ pa ghia taŋ ntaoŋ ŋgə̄ɨ mbara vi nɔ ghɔ, mbaʼo ŋgòu ni njɨ ŋa,
13 tomaram ramos de palmeiras, e saíram-lhe ao encontro, e clamavam: Hosana! Bendito o que vem em nome do Senhor! Bendito o rei de Israel!
14 Jishɔ yəɨ muuŋ ŋkwɛ́iŋ chəɨ ŋkuʼɔ nchɔchhɔ ŋkuoŋ, wuʼɔ nɔ haʼaŋ pi nāʼaŋ ŋa,
14 E achou Jesus um jumentinho e montou nele, conforme está escrito:
15 “Kiʼi fāʼo pɔgɔ gu, ma laʼataoŋ Shayaoŋ.
15 Não temas, ó filha de Sião; eis que vem teu Rei, montado sobre o filho de uma jumenta.
16 Thɔ ghaŋ younjiŋ pi shini ndɔ mfǔoŋ nshie nɔ nnu pei, ndɔ a gha mbɔ ndɨɨ ŋa Jishɔ nii moŋ ndighaʼo yi nɛ, pugu kwiŋ ŋa Ŋwaʼaŋlɨ Minnwi ni nchhu nnu pei nthɛ pi ju ndɔ pi kwo chwīe mbɨŋ yu.
16 Os seus discípulos, porém, a princípio não entenderam isto; mas quando Jesus foi glorificado, então eles se lembraram de que estas coisas estavam escritas a respeito dele, e de que assim lhe fizeram.
17 Yú ŋgwa pɛ ŋa pugu pugu ni mbɔ ndɨɨ ŋa a ni mɛ̄iŋ Lasharɔ a taoŋ moŋ fúŋ a ywiŋ vi moŋ gu nɛ wuʼɔ ŋgə̄ɨ shhɨ nthɔ mbɔ pa miŋkwentie pi.
17 Dava-lhe, pois, testemunho a multidão que estava com ele quando chamara a Lázaro da sepultura e o ressuscitara dentre os mortos;
18 A ni nchwīe lì yei ŋa a ni nōoŋ nɛ, yú ŋgwa pighɔ ghə̄ɨ mbara vi.
18 e foi por isso que a multidão lhe saiu ao encontro, por ter ouvido que ele fizera este sinal.
19 Nnɛ pa ŋgwa Farashi chhu ni noŋ pugu ŋa, “Pəɨ yəɨ ŋa pəɨ lɔ nthɔ nshei yichəɨ yaoŋ. Pəɨ pɛʼi njəɨ, ŋguoŋ mbhi ghə̄ɨ njiŋ yu.”
19 De sorte que os fariseus disseram entre si: Vedes que nada aproveitais? eis que o mundo inteiro vai após ele.
20 Pichəɨ pa ŋgwa Gri ni mbɔ shɨna ŋgwa pɛ ŋa pugu ni ŋgə̄ɨ Jerushalɛiŋ nɔ ghaʼo nu Minnwi lɨʼɨ jɨ ghɔ nɛ.
20 Ora, entre os que tinham subido a adorar na festa havia alguns gregos.
21 Pichəɨ ŋgwa pighɔ thɔ mbara Fili ŋa a ni ndhɔ Beshaida moŋ Galili nɛ, mbie vi ŋa, “Masha, pigi tāʼa nu njəɨ Jishɔ.”
21 Estes, pois, dirigiram-se a Felipe, que era de Betsaida da Galiléia, e rogaram-lhe, dizendo: Senhor, queríamos ver a Jesus.
22 Fili ghə̄ɨ nchhu ni Andru, Andru ghɔ pugu Fili ghə̄ɨ nchhu ni Jishɔ.
22 Felipe foi dizê-lo a André, e então André e Felipe foram dizê-lo a Jesus.
23 Jishɔ khwɛ̄ ni pugu ŋa, “Ndɨɨ kāʼo ni Muuŋ Ŋoŋmishua nɔ fāʼo nu mmɛ ndighaʼo.
23 Respondeu-lhes Jesus: É chegada a hora de ser glorificado o Filho do homem.
24 Shishini, ǹchhu ni pəɨ, m̈bia shíe gɛ mieŋ ki gū shhɛ ŋkhu, a kɨna taʼa yi, ndɔ ti ä ŋkhu, a khɛ̄ ŋkuʼɔ njuŋ ntou ntíɛŋ.
24 Em verdade, em verdade vos digo: Se o grão de trigo caindo na terra não morrer, fica ele só; mas se morrer, dá muito fruto.
25 Ŋgwa pɛ ŋa pugu khwā chɔmbhi yugu nɛ shi nshiɛŋ chɔmbhi yugu ghɔ, ndɔ ti ŋgwa pɛ ŋa pugu pɨ̄na chɔmbhi yugu moŋ mbhi yei nɛ, shi nūʼɔŋ chɔmbhi yugu ghɔ mfāʼo chɔmbhi ki ndugwi yi.
25 Quem ama a sua vida, perdê-la-á; e quem neste mundo odeia a sua vida, guardá-la-á para a vida eterna.
26 S̈hesheŋoŋ mfāʼa mbhɔ mu, a yiʼi ŋa a yōu njiŋ a, nnɛ ŋa lɨʼɨ ŋa m̀bɔ nɛ, muuŋ fàʼa a shi mbɔ fɔ ŋkaa yu. S̈hesheŋoŋ mfāʼa mbhɔ mu, kaŋ Tǎa a shi ŋgaʼo vi.
26 Se alguém me quiser servir, siga-me; e onde eu estiver, ali estará também o meu servo; se alguém me servir, o Pai o honrará.
27 “Ndwɛ njùʼɔ a ghana a. Ti mi shi nchhu pi ŋa? Tǎa, kwe a moŋ pɨɨ ndɨɨ yei? Ndɔ ǹthɔ ŋkuoŋ mbhi yei nthɛ pi tɔgɔ nu moŋ ŋgəʼɨ yei.
27 Agora a minha alma está perturbada; e que direi eu? Pai, salva-me desta hora? Mas para isto vim a esta hora.
28 Tǎa ghaʼo ligi yɔ.”
28 Pai, glorifica o teu nome. Veio, então, do céu esta voz: Já o tenho glorificado, e outra vez o glorificarei.
29 Yú ŋgwa pɛ ŋa pugu ni nthi fɔ njaʼo ŋggì ghɔ nɛ chhu ŋa mbɨ̀ wara. Pichəɨ chhu ŋa, “Ŋgaŋ ntaoŋ Minnwi chrā ghɔ.”
29 A multidão, pois, que ali estava, e que a ouvira, dizia ter havido um trovão; outros diziam: Um anjo lhe falou.
30 Jishɔ khwɛ̄ ŋa, “Ŋggì yei thɔ nthɛ pi pəɨ, a lɔ njiʼi mbɔ nthɛ pi mmu.
30 Respondeu Jesus: Não veio esta voz por minha causa, mas por causa de vós.
31 Ndwɛ ndɨɨ ŋa pi shi nshaʼa ŋkuoŋ mbhi yei nɛ. Ndwɛ pi shi mbɨʼɨ ŋoŋ ŋa a shaʼa ŋkuoŋ mbhi yei ŋkuoŋ faaŋ.
31 Agora é o juízo deste mundo; agora será expulso o príncipe deste mundo.
32 Ndɔ ni mmu, pi shi ŋga ŋkə̄rə a tɔthɨ llɔ ŋkuoŋ shhɛ, ǹshūu ŋguoŋ ŋgwa nthɔ nɔ ghɔ mbɨŋ mu.”
32 E eu, quando for levantado da terra, todos atrairei a mim.
33 A ni nchhu yei pi nɔ nōoŋ nu ŋkwaŋ gu ŋa a shi ŋkhu nɛ.
33 Isto dizia, significando de que modo havia de morrer.
34 Nnɛ yú ŋgwa pighɔ khwɛ̄ ghɔ ŋa, “Pigi yaʼo moŋ ŋwaʼaŋlɨ gɨ́ ŋa Ju ŋa Minnwi Chuʼɔ Ntaoŋ nɔ Ŋkwe nɛ ma ŋkɨna mbhi ki ndugwi yi. Ti ɔ kie pi nɛiŋ nchhu ŋa pi shi ŋkə̄rə Muuŋ Ŋoŋmishua ŋkwiŋ vi ŋkuoŋ wáʼa? Yie Muuŋ Ŋoŋmishua pɔ pi gɔ̌?”
34 Respondeu-lhe a multidão: Nós temos ouvido da lei que o Cristo permanece para sempre; e como dizes tu: Importa que o Filho do homem seja levantado? Quem é esse Filho do homem?
35 Jishɔ chhu ni pugu ŋa, “Líʼɛ shi mbɔ shɨna pəɨ wuʼɔ nɔ kuo ndɨɨ mbīgi. P̂əɨ nyīeŋ ndɨɨ ŋa líʼɛ pɔ nɛ nnɛ ŋa kiʼi njiŋnjiŋ ghaʼa vəɨ. Nthɛ ŋa ŋoŋ ŋa a nyīeŋ moŋ njiŋ nɛ lɔ njiʼi njəɨ lɨʼɨ ŋa a ghə̄ɨ nu nɛ.
35 Disse-lhes então Jesus: Ainda por um pouco de tempo a luz está entre vós. Andai enquanto tendes a luz, para que as trevas não vos apanhem; pois quem anda nas trevas não sabe para onde vai.
36 Nɔ haʼaŋ pəɨ fāʼo liʼɛ nɛ, pəɨ piŋ liʼɛ ghɔ, nji ŋa pəɨ shi mbɔ pa ŋgwa líʼɛ.”
36 Enquanto tendes a luz, crede na luz, para que vos torneis filhos da luz. Havendo Jesus assim falado, retirou-se e escondeu-se deles.
37 Njiʼi nthɛ nɔ haʼaŋ Jishɔ ni nōoŋ ntou pa lì shɨna pa Juu pighɔ nɛ, pugu shini ndɔ mbiŋ vi.
37 E embora tivesse operado tantos sinais diante deles, não criam nele;
38 Yei ni mbɔ nɔ chwīe nu yaoŋ ŋa njəɨlɨʼɨ Minnwi mbɔ Ishaya ni nāʼaŋ nɛ lɔ̄gɔ lɨʼɨ ŋa,
38 para que se cumprisse a palavra do profeta Isaías: Senhor, quem creu em nossa pregação? e aquem foi revelado o braço do Senhor?
39 Nthɛ yie ghɔ, pugu kaŋ ni nthɛ paʼa pugu lɔ mbiŋ, nthɛ ŋa Ishaya pɨnɨ nchhu ŋa,
39 Por isso não podiam crer, porque, como disse ainda Isaías:
40 “Minnwi chri ligi yugu,
40 Cegou-lhes os olhos e endureceu-lhes o coração, para que não vejam com os olhos e entendam com o coração, e se convertam, e eu os cure.
41 Ishaya ni nchhu pa nnu pei nthɛ ŋa a ni njəɨ ndighaʼo Jishɔ, nchrā pa nnu nthɛ vi.
41 Estas coisas disse Isaías, porque viu a sua glória, e dele falou.
42 Njiʼi nthɛ nɛnnɛ, ntou pa thishɨ ni mbiŋ vi ndɔ paʼa ndɔ nchwīe pi ji nthɛ ŋa pugu ni mbɔgɔ nu ŋa pa ŋgwa Farashi shi fuʼu vugu nda luoŋ Minnwi.
42 Contudo, muitos dentre as próprias autoridades creram nele; mas por causa dos fariseus não o confessavam, para não serem expulsos da sinagoga;
43 Nthɛ ŋa pugu khwā ndighaʼo ŋa a llɔ mbhɔ ŋgwamishua nchaa yɛ ŋa a llɔ mbhɔ Minnwi.
43 porque amaram mais a glória dos homens do que a glória de Deus.
44 Jishɔ chhu ni njɨ ŋa, “Shesheŋoŋ ŋa a piŋ nɛ lɔ ŋguʼɔ mbiŋ pi mmu. A piŋ pi ŋoŋ ŋa a taoŋ a nɛ.
44 Clamou Jesus, dizendo: Quem crê em mim, crê, não em mim, mas naquele que me enviou.
45 Shesheŋoŋ ŋa a yəɨ a nɛ yəɨ ŋoŋ ŋa a taoŋ a nɛ.
45 E quem me vê a mim, vê aquele que me enviou.
46 Ǹthɔ moŋ mbhi nɔ líʼɛ, nnɛ ŋa mbaʼa shesheŋoŋ ŋa a piŋ a nɛ kɨna moŋ njiŋnjiŋ.
46 Eu, que sou a luz, vim ao mundo, para que todo aquele que crê em mim não permaneça nas trevas.
47 S̈hesheŋoŋ njaʼo chrà a, ndɔ ki lɔ chwīe, paʼa ǹdɔ nshaʼa vi, nthɛ ŋa ǹshini ndɔ njiʼi nthɔ pi nɔ shaʼa nu ŋgwa ŋkuoŋ mbhi. Ŋki thɔ pi nɔ kwe nu vugu.
47 E, se alguém ouvir as minhas palavras, e não as guardar, eu não o julgo; pois eu vim, não para julgar o mundo, mas para salvar o mundo.
48 Ŋoŋ yɛ ŋa a lāa a ki lɔ njiʼi mbiŋ chrà a nɛ fāʼo yaoŋ ŋa a shi nshaʼa vi. Chrà ŋa ǹchrā nɛ shi nshaʼa vi moŋ ndugwi llɛ́.
48 Quem me rejeita, e não recebe as minhas palavras, já tem quem o julgue; a palavra que tenho pregado, essa o julgará no último dia.
49 Nthɛ ŋa ǹdɔ njiʼi nchrā pi ni nyaŋ njɨ. Ndɔ ti Tǎa ŋa a taoŋ a nɛ fɛ gɨ́ vəɨ ni nnu ŋa ǹshi nchrā ndɔ nchhu nɛ.
49 Porque eu não falei por mim mesmo; mas o Pai, que me enviou, esse me deu mandamento quanto ao que dizer e como falar.
50 Ǹji ŋa gɨ́ yi pɔ pi chɔmbhi ki mmɛ, nnɛ yaoŋ ŋa ǹchhu nɛ, a yaoŋ ŋa Tǎa chhu vəɨ nɛ.”
50 E sei que o seu mandamento é vida eterna. Aquilo, pois, que eu falo, falo-o exatamente como o Pai me ordenou.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.