Apocalipse 6

Ŋwaʼaŋlɨ Kɨǹ a Fhi (BMO) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Nnɛ m̀bɛʼi njəɨ ndɨɨ ŋa taʼa Muuŋ Minjɨɨ ghɔ ni mbəʼɨ mfēi taʼa lěi shɨna khwachəɨ lěi ghɔ nɛ, ǹjaʼo taʼa miyaoŋ maoŋ ghɔ chhu ni mmɛ ŋggì nɔ mbɨ̀ ŋa a wara ŋa, “Thɔ!”
1 Depois, vi o Cordeiro abrir o primeiro selo e ouvi um dos quatro Animais clamar com voz de trovão: Vem!
2 Nnɛ m̀bɛʼi njəɨ minyieŋləɨ fhu! Ŋoŋ ŋa a ni nchhɔ ŋkuoŋ ghɔ nɛ tuo wùoŋ krɛ́i, pi fɛ ŋkie ghɔ a taoŋ nthɔ māʼaŋ ŋgaʼa nu, ndɔ shi ŋgaʼa.
2 Vi aparecer então um cavalo branco. O seu cavaleiro tinha um arco; foi-lhe dada uma coroa e ele partiu como vencedor para tornar a vencer.
3 A ni ŋga mbəʼɨ mfēi mbra lěi ghɔ, ǹjaʼo mbra miyaoŋ maoŋ ghɔ chhu ŋa, “Thɔ!”
3 Quando abriu o segundo selo, ouvi o segundo animal clamar: Vem!
4 Yichəɨ minyieŋləɨ taoŋ nthɔ, mbɔ ŋkiɛŋ yi pipie. Pi ni mfɛ njɨ ni ŋoŋ ŋa a nchhɔ ŋkuoŋ ghɔ nɛ ŋa â fuʼu ghɨghrɨ llɔ ŋkuoŋ shhɛ, nnɛ ŋa ŋgwa sho pichəɨ, pi ni mfɛ ŋkiɛŋ mmɛ kafa ghɔ.
4 Partiu então outro cavalo, vermelho. Ao que o montava foi dado tirar a paz da terra, de modo que os homens se matassem uns aos outros; e foi-lhe dada uma grande espada.
5 A ni ŋga mbəʼɨ mfēi yichəɨ mbra lěi ghɔ a pɔ yi trɛi, ǹjaʼo yichəɨ mbra miyaoŋ maoŋ chhu ŋa, “Thɔ!” M̀bɛʼi, njəɨ minyieŋləɨ shhi! Ŋoŋ ŋa a ni nchhɔ ŋkuoŋ ghɔ nɛ tuo paa yaoŋ fɨ̄ʼɨ yaoŋ mbhɔ yu.
5 Quando abriu o terceiro selo, ouvi o terceiro animal clamar: Vem! E vi aparecer um cavalo preto. Seu cavaleiro tinha uma balança na mão.
6 Ǹjaʼo yichəɨ yaoŋ a pɔ nɔ ŋggì, moŋ titri khwɛ mimaoŋ maoŋ pighɔ, chhu nu ŋa, “Pi shi mfīni taʼa kilu shíe gɛ ki trɛi kilu shíe ni fɨʼɨ mbɨŋ ŋa ŋoŋ mfāʼa nɔ taʼa llɛ́ pi pe vi nɔ ghɔ nɛ. Ndɔ kiʼi njiʼi mbɨrɨ thɨ olive ŋa pi ghà nduʼu wru ni mbia yi nɛ pugu faaŋ thɨ grape ŋa pi ghà nchwīe làʼo ni ntíɛŋ yi!”
6 Ouvi então como que uma voz clamar no meio dos quatro Animais: Uma medida de trigo por um denário, e três medidas de cevada por um denário; mas não danifiques o azeite e o vinho!
7 A ni ŋga nchuʼɔ yichəɨ mbra lěi a pɔ yi khwɛ, ǹjaʼo ŋggì yichəɨ miyaoŋ maoŋ, mbɔ ŋgaŋ khwɛ shɨ̀na, chhu ŋa, “Thɔ!”
7 Quando abriu o quarto selo, ouvi a voz do quarto animal, que clamava: Vem!
8 M̀bɛʼi njəɨ minyieŋləɨ ŋa a lɨɨ nɔ trǔ ŋa a jɛ̄ yaoŋ nu! Ligi ŋoŋ ŋa a ni nchhɔ ŋkuoŋ ghɔ nɛ pɔ Gu, laʼa pa khushhɛ thɔ nu njiŋ yu. Pi fɛ ghrɨ́ ni pugu nɔ fāʼo nu taʼa kaoŋ moŋ khwɛ kaoŋ mbhi. Pi ni mfɛ ghrɨ́ yei nɔ jwi ŋgwa ni kafa pugu pa njì pugu pa ghɨ̌nɔ pugu pa minyieŋ moŋ trǔ ŋkuoŋ shhɛ.
8 E vi aparecer um cavalo esverdeado. Seu cavaleiro tinha por nome Morte; e a região dos mortos o seguia. Foi-lhe dado poder sobre a quarta parte da terra, para matar pela espada, pela fome, pela peste e pelas feras.
9 A ni ŋga nchuʼɔ yichəɨ mbra lěi a pɔ yi tiɛŋ, ǹjəɨ nchə̌ɨ ŋgwa laʼo lɨʼɨ fɛʼiŋgiɛŋ Minnwi, mbɔ ŋgwa pɛ ŋa pi ni njwi vugu nthɛ chrà Minnwi pugu pa ŋa pugu thi tɨtɨnɨ moŋ pɔ nu pa miŋkwentie.
9 Quando abriu o quinto selo, vi debaixo do altar as almas dos homens imolados por causa da palavra de Deus e por causa do testemunho de que eram depositários.
10 Pugu kə̄ɨ ni njɨ ni mmɛ ŋggì ŋa, “Yo! Taathɔ ŋa a chaa ŋguoŋ ghrɨ́, mbɔ taoŋtaoŋ ndɔ mbɔ ŋgaŋ nnu shini, ɔ shi nchhɔ pi fɨʼɨ yi nɛiŋ ŋkaoŋ maa nshaʼa mfɛ njɔ́ ni ŋgwa ŋkuoŋ shhɛ nthɛ jwi nu vigi?”
10 E clamavam em alta voz, dizendo: Até quando tu, que és o Senhor, o Santo, o Verdadeiro, ficarás sem fazer justiça e sem vingar o nosso sangue contra os habitantes da terra?
11 Nnɛ pi fɛ mmɛ ndhwí fhu ni shesheŋoŋ vugu, nchhu ni pugu ŋa pugu fɛrɛ nɔ kuo ndɨɨ, ti pi nuʼuŋ njwi pichəɨ pakwo fàʼa pugu, pugu pa lǐŋ pugu ŋkwaŋ haʼaŋ pi jwi vugu nɛ, ti fɨʼɨ yugu nuʼuŋ ŋkāʼo.
11 Foi então dada a cada um deles uma veste branca, e foi-lhes dito que aguardassem ainda um pouco, até que se completasse o número dos companheiros de serviço e irmãos que estavam com eles para ser mortos.
12 A ni ŋga mbɨnɨ mbəʼɨ mfēi yichəɨ taʼa lěi ghɔ a pɔ yi ntɨgao, m̀bɛʼi njəɨ shhɛ shɨna ŋkiɛŋ yie, minaoŋ kara nshini nɔ ndhwí shhi, fhu ŋa a kwo lɨnaoŋ nɛ kara mbɔ nɔ chhǐ.
12 Depois vi o Cordeiro abrir o sexto selo; e sobreveio então um grande terremoto. O sol se escureceu como um tecido de crina, a lua tornou-se toda vermelha como sangue
13 Pa fɨ́nəɨ tɔthɨ taoŋ ŋgū shhɛ wuʼɔ nɔ haʼaŋ thɨ wùnu ghà māʼaŋ ntíɛŋ pi ndɨɨ ŋa tɨtɨnɨ fɨfrəɨ laoŋ chɨ̄ʼɨ vi nɛ.
13 e as estrelas do céu caíram na terra, como frutos verdes que caem da figueira agitada por forte ventania.
14 Po fhu phɛ pi nɔ ŋwaʼaŋlɨ ŋa pi kra nu, sheshe mbra pugu pa muuŋ ŋkǔnu tri ŋkhǐ taoŋ moŋ lɨʼɨ ŋa a ghà mbɔ nɛ.
14 O céu desapareceu como um pedaço de papiro que se enrola e todos os montes e ilhas foram tirados dos seus lugares.
15 Nnɛ pa fùoŋ ŋkuoŋ shhɛ pugu pa ŋgwa liɛŋliɛŋ, pugu pa mɛmmɛ thishɨ pa shoogɛ, pugu pa ghaŋ fāʼo, pugu pa ghaŋ ghrɨ́, pugu pa sheshe ŋkwaŋ ŋgwa, ŋkǔna pugu ŋgwa pɛ ŋa pugu lɔ njiʼi mbɔ ŋkǔna nɛ, lɛ̄rɛ moŋ pa pùo pugu pa shɨna pa ŋgùʼɔ ŋkuoŋ mbra,
15 Então os reis da terra, os grandes, os chefes, os ricos, os poderosos, todos, tanto escravos como livres, esconderam-se nas cavernas e grutas das montanhas.
16 nthɔ mɛ̄iŋ pa mbra pugu pa ŋgùʼɔ ŋa, “Gū mbɨŋ pigi ndə̄ɨŋ vigi mbhɔ ju ŋa a chhɔ ŋkuoŋ faaŋ, pugu pa mbhɔ mmɛ pɨgɨtua Muuŋ Minjɨɨ ghɔ,
16 E diziam às montanhas e aos rochedos: Caí sobre nós e escondei-nos da face daquele que está sentado no trono e da ira do Cordeiro,
17 nthɛ ŋa mmɛ llɛ́ mmɛ pɨgɨtua yugu kwo thɔ, ti minthɛ a tei gɔ̌?”
17 porque chegou o Grande Dia da sua ira, e quem poderá subsistir?

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.