Apocalipse 6

Ŋwaʼaŋlɨ Kɨǹ a Fhi (BMO) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Nnɛ m̀bɛʼi njəɨ ndɨɨ ŋa taʼa Muuŋ Minjɨɨ ghɔ ni mbəʼɨ mfēi taʼa lěi shɨna khwachəɨ lěi ghɔ nɛ, ǹjaʼo taʼa miyaoŋ maoŋ ghɔ chhu ni mmɛ ŋggì nɔ mbɨ̀ ŋa a wara ŋa, “Thɔ!”
1 E vi quando o Cordeiro abriu um dos sete selos, e ouvi um dos quatro seres viventes dizer numa voz como de trovão: Vem!
2 Nnɛ m̀bɛʼi njəɨ minyieŋləɨ fhu! Ŋoŋ ŋa a ni nchhɔ ŋkuoŋ ghɔ nɛ tuo wùoŋ krɛ́i, pi fɛ ŋkie ghɔ a taoŋ nthɔ māʼaŋ ŋgaʼa nu, ndɔ shi ŋgaʼa.
2 Olhei, e eis um cavalo branco; e o que estava montado nele tinha um arco; e foi-lhe dada uma coroa, e saiu vencendo, e para vencer.
3 A ni ŋga mbəʼɨ mfēi mbra lěi ghɔ, ǹjaʼo mbra miyaoŋ maoŋ ghɔ chhu ŋa, “Thɔ!”
3 Quando ele abriu o segundo selo, ouvi o segundo ser vivente dizer: Vem!
4 Yichəɨ minyieŋləɨ taoŋ nthɔ, mbɔ ŋkiɛŋ yi pipie. Pi ni mfɛ njɨ ni ŋoŋ ŋa a nchhɔ ŋkuoŋ ghɔ nɛ ŋa â fuʼu ghɨghrɨ llɔ ŋkuoŋ shhɛ, nnɛ ŋa ŋgwa sho pichəɨ, pi ni mfɛ ŋkiɛŋ mmɛ kafa ghɔ.
4 E saiu outro cavalo, um cavalo vermelho; e ao que estava montado nele foi dado que tirasse a paz da terra, de modo que os homens se matassem uns aos outros; e foi-lhe dada uma grande espada.
5 A ni ŋga mbəʼɨ mfēi yichəɨ mbra lěi ghɔ a pɔ yi trɛi, ǹjaʼo yichəɨ mbra miyaoŋ maoŋ chhu ŋa, “Thɔ!” M̀bɛʼi, njəɨ minyieŋləɨ shhi! Ŋoŋ ŋa a ni nchhɔ ŋkuoŋ ghɔ nɛ tuo paa yaoŋ fɨ̄ʼɨ yaoŋ mbhɔ yu.
5 Quando abriu o terceiro selo, ouvi o terceiro ser vivente dizer: Vem! E olhei, e eis um cavalo preto; e o que estava montado nele tinha uma balança na mão.
6 Ǹjaʼo yichəɨ yaoŋ a pɔ nɔ ŋggì, moŋ titri khwɛ mimaoŋ maoŋ pighɔ, chhu nu ŋa, “Pi shi mfīni taʼa kilu shíe gɛ ki trɛi kilu shíe ni fɨʼɨ mbɨŋ ŋa ŋoŋ mfāʼa nɔ taʼa llɛ́ pi pe vi nɔ ghɔ nɛ. Ndɔ kiʼi njiʼi mbɨrɨ thɨ olive ŋa pi ghà nduʼu wru ni mbia yi nɛ pugu faaŋ thɨ grape ŋa pi ghà nchwīe làʼo ni ntíɛŋ yi!”
6 E ouvi como que uma voz no meio dos quatro seres viventes, que dizia: Um queniz de trigo por um denário, e três quenizes de cevada por um denário; e não danifiques o azeite e o vinho.
7 A ni ŋga nchuʼɔ yichəɨ mbra lěi a pɔ yi khwɛ, ǹjaʼo ŋggì yichəɨ miyaoŋ maoŋ, mbɔ ŋgaŋ khwɛ shɨ̀na, chhu ŋa, “Thɔ!”
7 Quando abriu o quarto selo, ouvi a voz do quarto ser vivente dizer: Vem!
8 M̀bɛʼi njəɨ minyieŋləɨ ŋa a lɨɨ nɔ trǔ ŋa a jɛ̄ yaoŋ nu! Ligi ŋoŋ ŋa a ni nchhɔ ŋkuoŋ ghɔ nɛ pɔ Gu, laʼa pa khushhɛ thɔ nu njiŋ yu. Pi fɛ ghrɨ́ ni pugu nɔ fāʼo nu taʼa kaoŋ moŋ khwɛ kaoŋ mbhi. Pi ni mfɛ ghrɨ́ yei nɔ jwi ŋgwa ni kafa pugu pa njì pugu pa ghɨ̌nɔ pugu pa minyieŋ moŋ trǔ ŋkuoŋ shhɛ.
8 E olhei, e eis um cavalo amarelo, e o que estava montado nele chamava-se Morte; e o inferno seguia com ele; e foi-lhe dada autoridade sobre a quarta parte da terra, para matar com a espada, e com a fome, e com a peste, e com as feras da terra.
9 A ni ŋga nchuʼɔ yichəɨ mbra lěi a pɔ yi tiɛŋ, ǹjəɨ nchə̌ɨ ŋgwa laʼo lɨʼɨ fɛʼiŋgiɛŋ Minnwi, mbɔ ŋgwa pɛ ŋa pi ni njwi vugu nthɛ chrà Minnwi pugu pa ŋa pugu thi tɨtɨnɨ moŋ pɔ nu pa miŋkwentie.
9 Quando abriu o quinto selo, vi debaixo do altar as almas dos que tinham sido mortos por causa da palavra de Deus e por causa do testemunho que deram.
10 Pugu kə̄ɨ ni njɨ ni mmɛ ŋggì ŋa, “Yo! Taathɔ ŋa a chaa ŋguoŋ ghrɨ́, mbɔ taoŋtaoŋ ndɔ mbɔ ŋgaŋ nnu shini, ɔ shi nchhɔ pi fɨʼɨ yi nɛiŋ ŋkaoŋ maa nshaʼa mfɛ njɔ́ ni ŋgwa ŋkuoŋ shhɛ nthɛ jwi nu vigi?”
10 E clamaram com grande voz, dizendo: Até quando, ó Soberano, santo e verdadeiro, não julgas e vingas o nosso sangue dos que habitam sobre a terra?.
11 Nnɛ pi fɛ mmɛ ndhwí fhu ni shesheŋoŋ vugu, nchhu ni pugu ŋa pugu fɛrɛ nɔ kuo ndɨɨ, ti pi nuʼuŋ njwi pichəɨ pakwo fàʼa pugu, pugu pa lǐŋ pugu ŋkwaŋ haʼaŋ pi jwi vugu nɛ, ti fɨʼɨ yugu nuʼuŋ ŋkāʼo.
11 E foram dadas a cada um deles compridas vestes brancas e foi-lhes dito que repousassem ainda por um pouco de tempo, até que se completasse o número de seus conservos, que haviam de ser mortos, como também eles o foram.
12 A ni ŋga mbɨnɨ mbəʼɨ mfēi yichəɨ taʼa lěi ghɔ a pɔ yi ntɨgao, m̀bɛʼi njəɨ shhɛ shɨna ŋkiɛŋ yie, minaoŋ kara nshini nɔ ndhwí shhi, fhu ŋa a kwo lɨnaoŋ nɛ kara mbɔ nɔ chhǐ.
12 E vi quando abriu o sexto selo, e houve um grande terremoto; e o sol tornou-se negro como saco de cilício, e a lua toda tornou-se como sangue;
13 Pa fɨ́nəɨ tɔthɨ taoŋ ŋgū shhɛ wuʼɔ nɔ haʼaŋ thɨ wùnu ghà māʼaŋ ntíɛŋ pi ndɨɨ ŋa tɨtɨnɨ fɨfrəɨ laoŋ chɨ̄ʼɨ vi nɛ.
13 e as estrelas do céu caíram sobre a terra, como quando a figueira, sacudida por um vento forte, deixa cair os seus figos verdes.
14 Po fhu phɛ pi nɔ ŋwaʼaŋlɨ ŋa pi kra nu, sheshe mbra pugu pa muuŋ ŋkǔnu tri ŋkhǐ taoŋ moŋ lɨʼɨ ŋa a ghà mbɔ nɛ.
14 E o céu recolheu-se como um livro que se enrola; e todos os montes e ilhas foram removidos dos seus lugares.
15 Nnɛ pa fùoŋ ŋkuoŋ shhɛ pugu pa ŋgwa liɛŋliɛŋ, pugu pa mɛmmɛ thishɨ pa shoogɛ, pugu pa ghaŋ fāʼo, pugu pa ghaŋ ghrɨ́, pugu pa sheshe ŋkwaŋ ŋgwa, ŋkǔna pugu ŋgwa pɛ ŋa pugu lɔ njiʼi mbɔ ŋkǔna nɛ, lɛ̄rɛ moŋ pa pùo pugu pa shɨna pa ŋgùʼɔ ŋkuoŋ mbra,
15 E os reis da terra, e os grandes, e os chefes militares, e os ricos, e os poderosos, e todo escravo, e todo livre, se esconderam nas cavernas e nas rochas das montanhas;
16 nthɔ mɛ̄iŋ pa mbra pugu pa ŋgùʼɔ ŋa, “Gū mbɨŋ pigi ndə̄ɨŋ vigi mbhɔ ju ŋa a chhɔ ŋkuoŋ faaŋ, pugu pa mbhɔ mmɛ pɨgɨtua Muuŋ Minjɨɨ ghɔ,
16 e diziam aos montes e aos rochedos: Caí sobre nós, e escondei-nos da face daquele que está assentado sobre o trono, e da ira do Cordeiro;
17 nthɛ ŋa mmɛ llɛ́ mmɛ pɨgɨtua yugu kwo thɔ, ti minthɛ a tei gɔ̌?”
17 porque é vindo o grande dia da ira deles; e quem poderá subsistir?

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.