Apocalipse 6
Ŋwaʼaŋlɨ Kɨǹ a Fhi (BMO) vs BKJ
1 Nnɛ m̀bɛʼi njəɨ ndɨɨ ŋa taʼa Muuŋ Minjɨɨ ghɔ ni mbəʼɨ mfēi taʼa lěi shɨna khwachəɨ lěi ghɔ nɛ, ǹjaʼo taʼa miyaoŋ maoŋ ghɔ chhu ni mmɛ ŋggì nɔ mbɨ̀ ŋa a wara ŋa, “Thɔ!”
1 E eu vi quando o Cordeiro abriu um dos selos, e ouvi, como se fosse o barulho de trovão, um dos quatro animais, dizendo: Vem e vê!
2 Nnɛ m̀bɛʼi njəɨ minyieŋləɨ fhu! Ŋoŋ ŋa a ni nchhɔ ŋkuoŋ ghɔ nɛ tuo wùoŋ krɛ́i, pi fɛ ŋkie ghɔ a taoŋ nthɔ māʼaŋ ŋgaʼa nu, ndɔ shi ŋgaʼa.
2 E eu vi, e eis um cavalo branco; e o que nele estava assentado tinha um arco; e uma coroa lhe foi dada, e ele seguiu adiante conquistando, e para conquistar.
3 A ni ŋga mbəʼɨ mfēi mbra lěi ghɔ, ǹjaʼo mbra miyaoŋ maoŋ ghɔ chhu ŋa, “Thɔ!”
3 E, havendo aberto o segundo selo, eu ouvi o segundo animal, dizendo: Vem e vê!
4 Yichəɨ minyieŋləɨ taoŋ nthɔ, mbɔ ŋkiɛŋ yi pipie. Pi ni mfɛ njɨ ni ŋoŋ ŋa a nchhɔ ŋkuoŋ ghɔ nɛ ŋa â fuʼu ghɨghrɨ llɔ ŋkuoŋ shhɛ, nnɛ ŋa ŋgwa sho pichəɨ, pi ni mfɛ ŋkiɛŋ mmɛ kafa ghɔ.
4 E ali saiu outro cavalo que era vermelho; e ao que nele se assentava foi-lhe dado poder para tirar a paz da terra, e que se matassem uns aos outros, e foi-lhe dada uma grande espada.
5 A ni ŋga mbəʼɨ mfēi yichəɨ mbra lěi ghɔ a pɔ yi trɛi, ǹjaʼo yichəɨ mbra miyaoŋ maoŋ chhu ŋa, “Thɔ!” M̀bɛʼi, njəɨ minyieŋləɨ shhi! Ŋoŋ ŋa a ni nchhɔ ŋkuoŋ ghɔ nɛ tuo paa yaoŋ fɨ̄ʼɨ yaoŋ mbhɔ yu.
5 E havendo aberto o terceiro selo, eu ouvi o terceiro animal dizer: Vem e vê! E eu olhei, e eis um cavalo preto, e o que nele se assentava tinha um par de balanças em sua mão.
6 Ǹjaʼo yichəɨ yaoŋ a pɔ nɔ ŋggì, moŋ titri khwɛ mimaoŋ maoŋ pighɔ, chhu nu ŋa, “Pi shi mfīni taʼa kilu shíe gɛ ki trɛi kilu shíe ni fɨʼɨ mbɨŋ ŋa ŋoŋ mfāʼa nɔ taʼa llɛ́ pi pe vi nɔ ghɔ nɛ. Ndɔ kiʼi njiʼi mbɨrɨ thɨ olive ŋa pi ghà nduʼu wru ni mbia yi nɛ pugu faaŋ thɨ grape ŋa pi ghà nchwīe làʼo ni ntíɛŋ yi!”
6 E eu ouvi uma voz no meio dos quatro animais, dizendo: Uma medida de trigo por um denário; e três medidas de cevada por um denário; e não danifiques o óleo e o vinho.
7 A ni ŋga nchuʼɔ yichəɨ mbra lěi a pɔ yi khwɛ, ǹjaʼo ŋggì yichəɨ miyaoŋ maoŋ, mbɔ ŋgaŋ khwɛ shɨ̀na, chhu ŋa, “Thɔ!”
7 E havendo aberto o quarto selo, eu ouvi a voz do quarto animal, dizendo: Vem e vê!
8 M̀bɛʼi njəɨ minyieŋləɨ ŋa a lɨɨ nɔ trǔ ŋa a jɛ̄ yaoŋ nu! Ligi ŋoŋ ŋa a ni nchhɔ ŋkuoŋ ghɔ nɛ pɔ Gu, laʼa pa khushhɛ thɔ nu njiŋ yu. Pi fɛ ghrɨ́ ni pugu nɔ fāʼo nu taʼa kaoŋ moŋ khwɛ kaoŋ mbhi. Pi ni mfɛ ghrɨ́ yei nɔ jwi ŋgwa ni kafa pugu pa njì pugu pa ghɨ̌nɔ pugu pa minyieŋ moŋ trǔ ŋkuoŋ shhɛ.
8 E eu olhei, e eis um cavalo pálido; e o nome do que estava assentado nele era Morte, e o Inferno o seguia. E poder lhe foi dado sobre a quarta parte da terra, para matar com a espada, e com a fome; e com a morte, e com as feras da terra.
9 A ni ŋga nchuʼɔ yichəɨ mbra lěi a pɔ yi tiɛŋ, ǹjəɨ nchə̌ɨ ŋgwa laʼo lɨʼɨ fɛʼiŋgiɛŋ Minnwi, mbɔ ŋgwa pɛ ŋa pi ni njwi vugu nthɛ chrà Minnwi pugu pa ŋa pugu thi tɨtɨnɨ moŋ pɔ nu pa miŋkwentie.
9 E havendo aberto o quinto selo, eu vi, debaixo do altar as almas daqueles que foram mortos por causa da palavra de Deus, e por causa do testemunho que eles mantinham.
10 Pugu kə̄ɨ ni njɨ ni mmɛ ŋggì ŋa, “Yo! Taathɔ ŋa a chaa ŋguoŋ ghrɨ́, mbɔ taoŋtaoŋ ndɔ mbɔ ŋgaŋ nnu shini, ɔ shi nchhɔ pi fɨʼɨ yi nɛiŋ ŋkaoŋ maa nshaʼa mfɛ njɔ́ ni ŋgwa ŋkuoŋ shhɛ nthɛ jwi nu vigi?”
10 E eles gritavam em alta voz, dizendo: Até quando, Ó Senhor, santo e verdadeiro, não julgarás e vingarás nosso sangue sobre aqueles que habitam na terra?
11 Nnɛ pi fɛ mmɛ ndhwí fhu ni shesheŋoŋ vugu, nchhu ni pugu ŋa pugu fɛrɛ nɔ kuo ndɨɨ, ti pi nuʼuŋ njwi pichəɨ pakwo fàʼa pugu, pugu pa lǐŋ pugu ŋkwaŋ haʼaŋ pi jwi vugu nɛ, ti fɨʼɨ yugu nuʼuŋ ŋkāʼo.
11 E túnicas brancas foram dadas a cada um deles; e lhes foi dito que eles deveriam descansar por um pouco de tempo, até também completar-se o número de seus conservos e seus irmãos, prestes a serem mortos assim como eles.
12 A ni ŋga mbɨnɨ mbəʼɨ mfēi yichəɨ taʼa lěi ghɔ a pɔ yi ntɨgao, m̀bɛʼi njəɨ shhɛ shɨna ŋkiɛŋ yie, minaoŋ kara nshini nɔ ndhwí shhi, fhu ŋa a kwo lɨnaoŋ nɛ kara mbɔ nɔ chhǐ.
12 E eu vi quando ele abriu o sexto selo, e eis que houve um grande terremoto; e o sol se tornou preto como um saco de crina e a lua tornou-se como sangue;
13 Pa fɨ́nəɨ tɔthɨ taoŋ ŋgū shhɛ wuʼɔ nɔ haʼaŋ thɨ wùnu ghà māʼaŋ ntíɛŋ pi ndɨɨ ŋa tɨtɨnɨ fɨfrəɨ laoŋ chɨ̄ʼɨ vi nɛ.
13 e as estrelas do céu caíram sobre a terra, assim como uma figueira lança seus figos prematuros, quando ela é abalada por um forte vento.
14 Po fhu phɛ pi nɔ ŋwaʼaŋlɨ ŋa pi kra nu, sheshe mbra pugu pa muuŋ ŋkǔnu tri ŋkhǐ taoŋ moŋ lɨʼɨ ŋa a ghà mbɔ nɛ.
14 E o céu retirou-se como um rolo quando é enrolado, e toda montanha e ilha foram removidas de seus lugares.
15 Nnɛ pa fùoŋ ŋkuoŋ shhɛ pugu pa ŋgwa liɛŋliɛŋ, pugu pa mɛmmɛ thishɨ pa shoogɛ, pugu pa ghaŋ fāʼo, pugu pa ghaŋ ghrɨ́, pugu pa sheshe ŋkwaŋ ŋgwa, ŋkǔna pugu ŋgwa pɛ ŋa pugu lɔ njiʼi mbɔ ŋkǔna nɛ, lɛ̄rɛ moŋ pa pùo pugu pa shɨna pa ŋgùʼɔ ŋkuoŋ mbra,
15 E os reis da terra, e os homens grandiosos, e os homens ricos, e os principais capitães, e os homens poderosos, e cada servo, e cada homem livre, esconderam-se nas cavernas e nas rochas das montanhas;
16 nthɔ mɛ̄iŋ pa mbra pugu pa ŋgùʼɔ ŋa, “Gū mbɨŋ pigi ndə̄ɨŋ vigi mbhɔ ju ŋa a chhɔ ŋkuoŋ faaŋ, pugu pa mbhɔ mmɛ pɨgɨtua Muuŋ Minjɨɨ ghɔ,
16 e diziam às montanhas e às rochas: Caí sobre nós, e escondei-nos da face daquele que está assentado sobre o trono, e da ira do Cordeiro.
17 nthɛ ŋa mmɛ llɛ́ mmɛ pɨgɨtua yugu kwo thɔ, ti minthɛ a tei gɔ̌?”
17 Porque é vindo o grande dia da sua ira, e quem será capaz de ficar de pé?
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.