Apocalipse 14
Ŋwaʼaŋlɨ Kɨǹ a Fhi (BMO) vs VC
1 Nnɛ m̀bɛʼi, ŋga njəɨ nu nɛ, Muuŋ Minjɨɨ ghɔ thi ŋkuoŋ Mbra Shayaoŋ pugu pa taʼa ŋkɨɨ ŋkaŋ ni khwɛ wuŋ ŋkaŋ ni ŋkaŋ ŋgwa yi khwɛ ŋa pugu ni mfāʼo ligi yi pugu ligi Tǎa vi choyei pugu.
1 Eu vi ainda: o Cordeiro estava de pé no monte Sião, e perto dele cento e quarenta e quatro mil pessoas que traziam escritos na fronte o nome dele e o nome de seu Pai.
2 Ǹjaʼo yichəɨ ŋggì llɔ po, a pɔ nɔ ntou pa ŋkhǐ ŋa a wara nu nɔ ŋggì mmɛ miwara mbɨ̀. Ŋggì ŋa mi ni njaʼo nɛ ni mbɔ nɔ ŋggì ntou ŋgwa ŋa pugu thɔ mbaʼo lóu.
2 Ouvia, entretanto, um coro celeste semelhante ao ruído de muitas águas e ao ribombar de potente trovão. Esse coro que eu ouvia era ainda semelhante a músicos tocando as suas cítaras.
3 Pugu ni nchhɔ njrāo ŋkhǐ fhi shhɨ faaŋ pugu pa shhɨ khwɛ pa miyaoŋ maoŋ pighɔ pugu pa thishɨ chɨɨchɨɨ. Yichəɨ ŋoŋ kaŋ ni mfɛ paʼa a lɔ njɛʼi ŋkhǐ ghɔ ŋkiɛŋ taʼa ŋkɨɨ ŋkaŋ ni khwɛ wuŋ ŋkaŋ ni ŋkaŋ yi khwɛ ŋa pi ni njuoŋ vugu shɨna pa ŋgwa ŋkuoŋ shhɛ nɛ.
3 Cantavam como que um cântico novo diante do trono, diante dos quatro Animais e dos Anciãos. Ninguém podia aprender este cântico, a não ser aqueles cento e quarenta e quatro mil que foram resgatados da terra.
4 A ŋgwa pei ŋa pugu shi lɔ njiʼi mfuo noŋ yugu ni piŋgɛ, nthɛ ŋa pugu shi yaʼa nūaŋ pugu pa piŋgɛ. A pugu mbɔ ŋgwa pɛ ŋa pugu yōu njiŋ Muuŋ Minjɨɨ ghɔ sheshe lɨʼɨ ŋa a ghə̄ɨ nu nɛ. Pi yuoŋ pei ŋgwa shɨna pa ŋgwa ŋkuoŋ shhɛ nɔ fǔoŋ ntíɛŋ thɨ mbhɔ Minnwi pugu Muuŋ Minjɨɨ.
4 Estes são os que não se contaminaram com mulheres, pois são virgens. São eles que acompanham o Cordeiro por onde quer que vá; foram resgatados dentre os homens, como primícias oferecidas a Deus e ao Cordeiro.
5 Pugu shini ndɔ naa ma ndɛʼi ŋgiɛŋ, nthɛ ŋa pugu lɔ njiʼi mfāʼo ntəɨ.
5 Em sua boca não se achou mentira, pois são irrepreensíveis.
6 Ǹjəɨ yichəɨ taʼa ŋgaŋ ntaoŋ Minnwi, a yei ntɔgɔ nu thɔ pigi ni pwa pishaʼakhɔ ŋa a lɔ njiʼi mfāʼo ndugwi yi nɔ chīi nu ni ŋgwa ŋa pugu pɔ ŋkuoŋ shhɛ nɛ, ni ŋguoŋ pa laʼataoŋ, ni kɨrɨ ndaaŋoŋ, ni ŋgwa llɔ moŋ chrà taoŋ taoŋ, ni kɨrɨ ŋgwa.
6 Vi, então, outro anjo que voava pelo meio do céu, tendo um evangelho eterno para anunciar aos habitantes da terra e a toda nação, tribo, língua e povo.
7 A chhu ni mmɛ ŋggì ŋa, “Pɔgɔ Minnwi, mfɛ ndighaʼo ghɔ nthɛ ŋa ndɨɨ sháʼa kwo thɔ ndɔ ŋgaʼo vi ŋa a chwīe po pugu pa shhɛ nɛ, pa mmɛ ŋkhǐ pugu pa ŋkhǐ ŋkaʼashɛ.”
7 Clamava em alta voz: Temei a Deus, e dai-lhe glória, porque é chegada a hora do seu julgamento. Adorai aquele que fez o céu e a terra, o mar e as fontes.
8 Yichəɨ taʼa ŋgaŋ ntaoŋ Minnwi mbɔ mbra yi pɨnɨ nuʼuŋ mbara, nchhu nu ŋa, “A gū, a gū mbɔ mmɛ laʼataoŋ Babiloŋ, a pɔ nɔ miŋgwɛ ŋa a chwīe ŋguoŋ pa laʼataoŋ ghao nnu làʼo njùʼɔ kwoshuoŋ yi.”
8 Outro anjo seguiu-o, dizendo: Caiu, caiu a grande Babilônia, por ter dado de beber a todas as nações do vinho de sua imundície desenfreada.
9 Yichəɨ ŋgaŋ ntaoŋ Minnwi, mbɔ ŋgaŋ shɨ̀na yi trɛi, yōu njiŋ yugu, nchhu nu ni njɨ ŋa, “S̈hesheŋoŋ ŋgaʼo minyieŋ ghɔ pugu yaoŋ ŋa pi chwīe nɔ fhi yi nɛ, mbiŋ lì ghɔ choyei yu ki ŋkuoŋ mbhɔ yi,
9 Um terceiro anjo seguiu-os, dizendo em alta voz: Se alguém adorar a Fera e a sua imagem, e aceitar o seu sinal na fronte ou na mão,
10 kaŋ ju ŋkaa yu shi nnu làʼo Minnwi, mbɔ làʼo pɨgɨtua yi, ŋa a shāʼo ni ŋguoŋ njɨ moŋ ndua pɨgɨtua yi nɛ. Ŋguoŋ pa ŋgwa ŋa pugu chwīe nnu yei nɛ, pi shi mfɛ ŋgəʼɨ ni pugu moŋ móŋoŋ pugu pa móŋoŋ ŋgùʼɔ mikaŋ ŋa a kɨɨ nu nɛ shhɨ pa ghaŋ ntaoŋ Minnwi pi taoŋtaoŋ pugu pa shhɨ Muuŋ Minjɨɨ.
10 há de beber também o vinho da cólera divina, o vinho puro deitado no cálice da sua ira. Será atormentado pelo fogo e pelo enxofre diante dos seus santos anjos e do Cordeiro.
11 Ndindhi móŋoŋ ŋgəʼɨ yugu kuʼɔ tɔthɨ ki ndugwi yi, fɛrɛnoŋ lɔ mbɔ moŋ naoŋchɨ pugu pa tuʼu ni ŋgwa pei ŋa pugu ghaʼo minyieŋ ghɔ pugu pa yaoŋ ŋa pi chwīe nɔ fhi yi nɛ, pugu pa shesheŋoŋ ŋa a piŋ pi nūʼɔŋ lì ligi yi mbɨŋ yu nɛ.
11 A fumaça do seu tormento subirá pelos séculos dos séculos. Não terão descanso algum, dia e noite, esses que adoram a Fera e a sua imagem, e todo aquele que acaso tenha recebido o sinal do seu nome.
12 Yei gɛ̀ ni ŋgwa Minnwi pi taoŋtaoŋ nɔ tīi nu shii, mbɔ ŋgwa pɛ ŋa pugu nūʼɔŋ kɨ̀na Minnwi pugu pa piŋ yugu mbɨŋ Jishɔ nɛ.”
12 Eis o momento para apelar para a paciência dos santos, dos fiéis, aos mandamentos de Deus e à fé em Jesus.
13 Ǹjaʼo ŋggì llɔ po chhu nu ŋa, “Nāʼaŋ yei: Shishini, mbɔrɔ pɔ ni ŋgwa pɛ ŋa pugu khu moŋ piŋ mbɨŋ Taathɔ nɛ llɔ ndwɛ ŋgə̄ɨ nu shhɨ.” Jijwɛ Minnwi chhu ŋa, “Shishini mbɔrɔ yugu, nthɛ ŋa pugu shi mfɛrɛ noŋ yugu llɔ ŋkuoŋ fàʼa yugu, nthɛ ŋa fàʼa yugu shi njōu njiŋ yugu!”
13 Eu ouvi uma voz do céu, que dizia: Escreve: Felizes os mortos que doravante morrem no Senhor. Sim, diz o Espírito, descansem dos seus trabalhos, pois as suas obras os seguem.
14 Nɛnnɛ ǹdīi, ŋga njəɨ nu nɛ njəɨ lúluŋ fufhu, yichəɨ ŋoŋ chɔchɔ ŋkuoŋ lúluŋ ghɔ nɔ Muuŋ Ŋoŋmishua, ni ŋkie nɔ yi laoŋgo thɔ yu, ni ŋkwaŋ minwi yaʼa reshi mbɔ yi chəchɨgəɨ mbhɔ yu.
14 Eu vi ainda uma nuvem branca, sobre a qual se sentava como que um Filho do Homem, com a cabeça cingida de coroa de ouro e na mão uma foice afiada.
15 Yichəɨ taʼa ŋgaŋ ntaoŋ Minnwi taoŋ moŋ Nda Minnwi nchhɔ mɛ̄iŋ ju ghɔ ŋa a chhɔ ŋkuoŋ lúluŋ ghɔ nɛ ni mmɛ ŋggì ŋa, “Lɔ̄gɔ minwi yɔ ŋa a pɔ nɔ yi yaʼa reshi nɛ ŋkwōo maoŋ nɔ ghɔ nthɛ ŋa ndɨɨ kwōo maoŋ kwo thɔ, nthɛ ŋa ya maoŋ kwōo ŋkuoŋ shhɛ kwo ya ntɨnɨ ti ŋkāʼo.”
15 Outro anjo saiu do templo, gritando em voz alta para aquele que estava assentado na nuvem: Lança a tua foice e ceifa, porque é chegada a hora de ceifar, pois está madura a seara da terra.
16 Nnɛ ju ŋa a ni nchhɔ ŋkuoŋ lúluŋ ghɔ nɛ, firi minwi yi ŋkuoŋ shhɛ, ŋkwōo maoŋ kwōo ŋkuoŋ shhɛ.
16 O Ser que estava assentado na nuvem lançou então a foice à terra, e a terra foi ceifada.
17 Nnɛ yichəɨ ŋgaŋ ntaoŋ Minnwi taoŋ moŋ Nda Minnwi po mfāʼo minwi chəchɨgəɨ mbɔ ŋkwaŋ yi yaʼa reshi ghɔ ŋkaa yu.
17 Outro anjo saiu do templo do céu. Tinha também uma foice afiada.
18 Yichəɨ taʼa ŋgaŋ ntaoŋ Minnwi taoŋ lɨʼɨ fɛʼiŋgiɛŋ, mbɔ yɛ ŋgaŋ ntaoŋ ŋa a ni mfāʼo ghrɨ́ móŋoŋ nɛ, mɛ̄iŋ yɛ ŋa a ni mfāʼo minwi chəchɨgəɨ ghɔ nɛ ni njɨ ŋa, “Lɔ̄gɔ minwi yɔ njaʼa ntíɛŋ thɨ grape moŋ faaŋ grape ŋkuoŋ shhɛ, nthɛ ŋa pa ntíɛŋ thɨ grape pi kwo tɨnɨ.”
18 E outro anjo, aquele que tem poder sobre o fogo, saiu do altar e bradou em alta voz para aquele que tinha a foice afiada: Lança a foice afiada e vindima os cachos da vinha da terra, porque maduras estão as suas uvas.
19 Nnɛ ŋgaŋ ntaoŋ ghɔ firi minwi yi a tiri ŋkuoŋ shhɛ ŋkwōo pa ntíɛŋ thɨ grape ŋkuoŋ shhɛ, māʼaŋ moŋ mmɛ lɨʼɨ ŋa Minnwi ghà nchwīe làʼo pɨgɨtua yi nɛ.
19 O anjo lançou a sua foice à terra e vindimou a vinha da terra, e atirou os cachos no grande lagar da ira de Deus.
20 Pi kiɛŋ ntíɛŋ thɨ grape pighɔ moŋ lɨʼɨ kiɛŋ ntíɛŋ thɨ ŋa a lɔ mbɔ pi moŋ laʼa nɛ, chhǐ khīi ntaoŋ moŋ lɨʼɨ kiɛŋ ntíɛŋ thɨ ghɔ, ti mbɔ taʼa kwò ni ghrà yi nɔ kuʼɔ nu tɔthɨ, ndɔ nshɨga ti nchəɨŋ paa ŋkɨɨ ŋkaŋ ni ndipuʼu wuŋ ŋkaŋ ni ntɨgao ŋkaŋ kwò.
20 O lagar foi pisado fora da cidade, e do lagar saiu sangue que atingiu até o nível dos freios dos cavalos pelo espaço de mil e seiscentos estádios.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.