2 Coríntios 12

Ŋwaʼaŋlɨ Kɨǹ a Fhi (BMO) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 A pie ŋa ŋ̀gə̄ɨ shhɨ nthɔ ŋkwēi njùʼɔ a, njiʼi nthɛ pi nɔ haʼaŋ shéi shi lɔ mbɔ nɔ ghɔ, ǹshi ŋgə̄ɨ shhɨ nɔ chrā nu ŋkuoŋ yəɨ nu nnu pugu pa nnu haʼaŋ Taathɔ nōoŋ nɛ.
1 Importa que me glorie? Na verdade, não convém! Passarei, entretanto, às visões e revelações do Senhor.
2 Ǹji yichəɨ ŋoŋ moŋ Krishto ŋa a khwɛnchrɔ ŋgaʼombhi nɔ haʼaŋ pi ni njā vi ŋkuʼɔ nɔ ghɔ moŋ trɛi yɛrɛ po, ki a ni mbɔ pi moŋ frɛinoŋ ki a shini ndɔ mbɔ pi moŋ frɛinoŋ, ǹdɔ njiʼi nji, a ji Minnwi.
2 Conheço um homem em Cristo que há catorze anos foi arrebatado até o terceiro céu. Se foi no corpo, não sei. Se fora do corpo, também não sei; Deus o sabe.
3 Ǹji ŋa pi ni njā ŋoŋ vei ŋkuʼɔ nɔ ghɔ moŋ lɨʼɨ pwapwa po, ki a ni mbɔ pi moŋ frɛinoŋ ki a shini ndɔ njiʼi mbɔ moŋ frɛinoŋ, ǹdɔ njiʼi nji, a ji Minnwi.
3 E sei que esse homem - se no corpo ou se fora do corpo, não sei; Deus o sabe -
4 A ni njaʼo pa nnu ŋa mbaʼa nchò fɨ̄ʼɨ, ŋa pi shi lɔ njiʼi mbiŋ ŋa ŋoŋ chhu.
4 foi arrebatado ao paraíso e lá ouviu palavras inefáveis, que não é permitido a um homem repetir.
5 Ǹshi ntɛnɛ moŋ ligi ŋoŋ vei, ndɔ ni nyaŋ noŋ m̀baʼa ntɛnɛ, ŋkiɛŋ ni pa yaoŋ ŋa ǹdɔ njiʼi ntɨnɨ moŋ ghɔ nɛ.
5 Desse homem eu me gloriarei, mas de mim mesmo não me gloriarei, a não ser das minhas fraquezas.
6 Nthɛ ŋa m̈i ndɔ ŋkhwā nɔ kwēi nu njùʼɔ a paʼa ǹdɔ njiʼi mbɔ pi na, nthɛ ŋa ǹshi nthɔ nchrā pi nnu shini. Ndɔ m̀baʼa njiʼi ntɛnɛ, nnɛ ŋa kiʼi ŋoŋ līi a nɔ yaoŋ ŋa a nchaa fɨʼɨ ŋkwaŋ haʼaŋ a yəɨ mbɨŋ mu ki njaʼo llɔ mbhɔ mu nɛ.
6 Pois, ainda que me quisesse gloriar, não seria insensato, porque diria a verdade. Mas abstenho-me, para que ninguém me tenha em conta de mais do que vê em mim ou ouve dizer de mim.
7 Nɛnnɛ, nɔ lɨʼɨ nu ma ŋa kiʼi ǹōoŋ noŋ nthɛ pa mɛmmɛ nnu ghraoghrao ŋa ŋki yəɨ nɛ, pi ni niʼiŋ pa yaoŋ nɔ pa yaoŋ chwɛʼichwɛʼi mbɨŋ mu, ŋgaŋ ntaoŋ llɔ mbhɔ Shata, nɔ fɛ nu ŋgəʼɨ vəɨ, nɔ lɨʼɨ nu ma ŋa kiʼi m̀fāʼo nōoŋ noŋ.
7 Demais, para que a grandeza das revelações não me levasse ao orgulho, foi-me dado um espinho na carne, um anjo de Satanás para me esbofetear e me livrar do perigo da vaidade.
8 Ǹjūa ni Taathɔ ni trɛi ŋgɛ́ nnɛ ŋa minthɛ yaoŋ yei taoŋ mbɨŋ mu.
8 Três vezes roguei ao Senhor que o apartasse de mim.
9 Ndɔ a chhu vəɨ ŋa, “Pwapuŋ a pɔ pi ŋguoŋ yaoŋ ŋa a pie ŋa ɔ fāʼo, nthɛ ŋa ŋguoŋ njɨ a ghà nōoŋ noŋ yi ndɨɨ ŋa ɔ lɔ ntɨnɨ nɛ.” Nthɛ yie ghɔ, ǹja mfāʼo pwanjuʼɔ kiʼɛ nɔ tɛnɛ nu moŋ pɔ nu ma ki lɔ ntɨnɨ, nnɛ ŋa minthɛ njɨ Krishto kɨna mbɨŋ mu.
9 Mas ele me disse: Basta-te minha graça, porque é na fraqueza que se revela totalmente a minha força. Portanto, prefiro gloriar-me das minhas fraquezas, para que habite em mim a força de Cristo.
10 Nthɛ ligi Krishto kiʼɛ, m̀fāʼo pwanjuʼɔ moŋ pɔ nu ki lɔ ntɨnɨ, moŋ wɛ́ʼi, ŋgəʼɨ ghaghaʼa ŋa pi fɛ nu vəɨ pugu pa nnu tɨtɨnɨ. Nthɛ ŋa ndɨɨ ŋa ǹdɔ njiʼi ntɨnɨ nɛ, ŋ̀kaŋ tɨtɨnɨ kəʼɨ ghɔ.
10 Eis por que sinto alegria nas fraquezas, nas afrontas, nas necessidades, nas perseguições, no profundo desgosto sofrido por amor de Cristo. Porque quando me sinto fraco, então é que sou forte.
11 Ŋ̀kwo pɔ nɔ na, a fra pəɨ mfra a ŋa m̀bɔ nnɛ, nthɛ ŋa a ni mfāʼo pəɨ nɔ chhu nu ŋa mi ŋkiɛŋ ŋoŋ ndɔ mbiŋ a. Nthɛ ŋa ǹshini ndɔ ŋkɨgəɨ kɨgəɨ nchaa ŋgwa pighɔ ŋa pugu chhu ŋa pugu ghaŋ ntaoŋ Jishɔ liɛŋliɛŋ, njiʼi nthɛ pi nɔ haʼaŋ ǹdɔ mbɔ yichəɨ yaoŋ nɛ.
11 Tenho-me tornado insensato! Vós a isso me obrigastes. Vós é que deveríeis fazer o meu elogio, visto que em nada fui inferior a esses eminentes apóstolos, se bem que nada sou.
12 Mi ni nōoŋ pa lì ŋkiɛŋ ŋgaŋ ntaoŋ Jishɔ shɨna pəɨ ni ŋguoŋ wɛ̄iŋ njùʼɔ ghao, ntɔgɔ ŋkuoŋ pa lì pugu pa nnu ghraoghrao ni pa mɛmmɛ fàʼa tɨtɨnɨ.
12 Os sinais distintivos do verdadeiro apóstolo se realizaram em vosso meio através de uma paciência a toda prova, de sinais, prodígios e milagres.
13 Nthɛ ŋa a pɔ pi moŋ yəɨ shɛndaoŋ ŋa pi ni nchwīe ni pəɨ nɔ haʼaŋ pəɨ lɔ mbɔ yaoŋ shɨna ŋguoŋ pichəɨ pa chɔshi, ŋkiɛŋ ŋa mmu nduthɔ a, shini ndɔ mbɔ lrì ni pəɨ? Pəɨ līʼɛ phɨ a yei mfɛ a nɔ ghɔ!
13 Em que fostes inferiores às outras igrejas, senão no fato de que a vós não vos fui pesado? Relevai-me esta injúria!...
14 Līi njəɨ, ŋ̀kwo pīri noŋ a nɔ thɔ nu ŋkra vəɨ a pɔ trɛi ŋgɛ, ndɔ m̀baʼa mbie vəɨ ni sheshe yaoŋ nthɛ ŋa ǹdɔ njiʼi ntāʼa pi maoŋ pəɨ, ǹtāʼa pi pəɨ. Nthɛ ŋa a lɔ njīʼi ni puoŋ ŋa pugu lə̄ɨŋ maoŋ nthɛ pa tǎa pugu, ndɔ a yīʼi ŋa a lə̄ɨŋ pa tǎa nthɛ puoŋ pugu.
14 Eis que estou pronto a ir ter convosco pela terceira vez. Não vos serei oneroso, porque não busco os vossos bens, mas sim a vós mesmos. Com efeito, não são os filhos que devem entesourar para os pais, mas os pais para os filhos.
15 Ǹshi nja ŋkhwā nɔ phɛ nu ŋguoŋ yaoŋ ŋa m̀fāʼo nɛ ti mbhɛ chɔmbhi a nthɛ nchə̌ɨ yəɨ. M̈i ŋkhwā vəɨ ntou yi, a nuʼuŋ mbie ŋa pəɨ khwā a pi shɨgɛi yi?
15 De mui boa vontade darei o que é meu, e me darei a mim mesmo pelas vossas almas, ainda que, amando-vos mais, seja menos amado por vós.
16 Pichəɨ shɨna pəɨ piŋ ŋa mmu nduthɔ a shini ndɔ mbɔ lrì ni pəɨ, pichəɨ shɨna pəɨ chhu ŋa mi ni mbɔ pi ŋgaŋ mbe, nchīgi vəɨ ni mifɨɨ.
16 Mas seja! Não vos fui pesado. Como, porém, sou esperto, apanhei-vos pela astúcia...
17 Ŋkwaŋ nɛiŋ? Ŋki tɔgɔ mbɨŋ shesheŋoŋ ŋa ŋki taoŋ nɛ nchīgi vəɨ?
17 Acaso tirei proveito de vós por meio de algum daqueles que vos enviei?
18 Ŋki lɨ̄gəɨ Taitu ŋa a ghə̄ɨ, nchuʼɔ taʼa ŋgaŋ piŋ ntaoŋ vugu yu. Taitu ni chīgi vəɨ? Ŋguoŋ yigi pugu shini ndɔ mfāʼo taʼa ŋkwaŋ njùʼɔ ndɔ mbha nnu yigi pɔ taʼa yi?
18 Roguei a Tito, e com ele enviei um irmão que conheceis. Por acaso tirou Tito de vós alguma coisa? Não andamos nós com o mesmo espírito, sobre as mesmas pegadas?
19 Pəɨ wuʼɔ nchhɔ mbīʼi nu ŋguoŋ ndɨɨ yei ŋa pigi chhɔ nchhu nnu pei nchhɔ ŋkwe pi noŋ pigi? Pigi chrā nu ŋkwaŋ haʼaŋ Krishto tāʼa nu ŋa pigi chrā shhɨ Minnwi nɛ, ndɔ ŋguoŋ pa nnu haʼaŋ pigi chwīe nu nɛ, pigi chwīe pi nɔ ghɛ̄rɛ nu vəɨ, ma ŋkiɛŋ pa lǐŋ paŋ.
19 Já há muito pensais que nos justificamos diante de vós. Perante Deus, em Cristo, é que nós falamos; mas tudo isto, meus caríssimos, para vossa edificação.
20 Nthɛ ŋa m̀bɔgɔ nu ŋa ndɨɨ ŋa ǹshi nthɔ nɛ, paʼa ǹdɔ njəɨ vəɨ ŋkwaŋ haʼaŋ ŋ̀khwā nɛ, ndɔ paʼa pəɨ lɔ njəɨ a nɔ haʼaŋ pəɨ tāʼa nu nɛ. M̀bɔgɔ nu ŋa kəʼɨchəɨ fɛ̀ʼi shi mbɔ, kighɨʼə pɔ, pɨgɨtua, pugu pa kipɨna, ni chrà pɨphɨ, ni nchú, nōoŋ noŋ pugu ghaghana.
20 Temo que, quando for, não vos ache quais eu quisera, e que vós me acheis qual não quereríeis. Receio encontrar entre vós contendas, invejas, rixas, dissensões, calúnias, murmurações, arrogâncias e desordens.
21 M̀bɔgɔ ŋa ǹshi ŋga mbɨnɨ nthɔ, Minnwi a shwiʼi a shhɛ shhɨ pəɨ, kəʼɨchəɨ ǹshi mfāʼo nɔ kə̄ɨ nu ntou pa ŋgwa haʼaŋ pugu ni ŋkwo ma nchwīe phɨ ndɔ paʼa ndɔ njiʼi mbāʼa ŋkǔnu yugu ni pa nnu tɔtrɔ, kwoshuoŋ pugu pa nnu nchhí ŋa pugu chwīe nɛ.
21 Receio que à minha chegada entre vós Deus me humilhe ainda a vosso respeito; e tenha de chorar por muitos daqueles que pecaram e não fizeram penitência da impureza, fornicação e dissolução que cometeram.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.