2 Coríntios 12
Ŋwaʼaŋlɨ Kɨǹ a Fhi (BMO) vs BKJ
1 A pie ŋa ŋ̀gə̄ɨ shhɨ nthɔ ŋkwēi njùʼɔ a, njiʼi nthɛ pi nɔ haʼaŋ shéi shi lɔ mbɔ nɔ ghɔ, ǹshi ŋgə̄ɨ shhɨ nɔ chrā nu ŋkuoŋ yəɨ nu nnu pugu pa nnu haʼaŋ Taathɔ nōoŋ nɛ.
1 Não é conveniente para mim, sem dúvida, gloriar-me. Eu passarei às visões e revelações do Senhor.
2 Ǹji yichəɨ ŋoŋ moŋ Krishto ŋa a khwɛnchrɔ ŋgaʼombhi nɔ haʼaŋ pi ni njā vi ŋkuʼɔ nɔ ghɔ moŋ trɛi yɛrɛ po, ki a ni mbɔ pi moŋ frɛinoŋ ki a shini ndɔ mbɔ pi moŋ frɛinoŋ, ǹdɔ njiʼi nji, a ji Minnwi.
2 Conheço um homem em Cristo que há catorze anos (se no corpo, eu não posso dizer, ou se fora do corpo, eu não posso dizer; Deus o sabe) o tal foi arrebatado ao terceiro céu.
3 Ǹji ŋa pi ni njā ŋoŋ vei ŋkuʼɔ nɔ ghɔ moŋ lɨʼɨ pwapwa po, ki a ni mbɔ pi moŋ frɛinoŋ ki a shini ndɔ njiʼi mbɔ moŋ frɛinoŋ, ǹdɔ njiʼi nji, a ji Minnwi.
3 E sei que o tal homem (se no corpo, se fora do corpo, eu não posso dizer; Deus o sabe),
4 A ni njaʼo pa nnu ŋa mbaʼa nchò fɨ̄ʼɨ, ŋa pi shi lɔ njiʼi mbiŋ ŋa ŋoŋ chhu.
4 foi arrebatado ao paraíso e ouviu palavras indescritíveis, que ao homem não é lícito proferir.
5 Ǹshi ntɛnɛ moŋ ligi ŋoŋ vei, ndɔ ni nyaŋ noŋ m̀baʼa ntɛnɛ, ŋkiɛŋ ni pa yaoŋ ŋa ǹdɔ njiʼi ntɨnɨ moŋ ghɔ nɛ.
5 Do tal me gloriarei; mas de mim mesmo não me gloriarei, senão nas minhas fraquezas.
6 Nthɛ ŋa m̈i ndɔ ŋkhwā nɔ kwēi nu njùʼɔ a paʼa ǹdɔ njiʼi mbɔ pi na, nthɛ ŋa ǹshi nthɔ nchrā pi nnu shini. Ndɔ m̀baʼa njiʼi ntɛnɛ, nnɛ ŋa kiʼi ŋoŋ līi a nɔ yaoŋ ŋa a nchaa fɨʼɨ ŋkwaŋ haʼaŋ a yəɨ mbɨŋ mu ki njaʼo llɔ mbhɔ mu nɛ.
6 Porque, embora desejasse gloriar-me, eu não serei um tolo, porque direi a verdade; mas agora disto me abstenho, para que nenhum homem pense de mim acima do que vê em mim, ou que ouve de mim.
7 Nɛnnɛ, nɔ lɨʼɨ nu ma ŋa kiʼi ǹōoŋ noŋ nthɛ pa mɛmmɛ nnu ghraoghrao ŋa ŋki yəɨ nɛ, pi ni niʼiŋ pa yaoŋ nɔ pa yaoŋ chwɛʼichwɛʼi mbɨŋ mu, ŋgaŋ ntaoŋ llɔ mbhɔ Shata, nɔ fɛ nu ŋgəʼɨ vəɨ, nɔ lɨʼɨ nu ma ŋa kiʼi m̀fāʼo nōoŋ noŋ.
7 E, para que eu não me exaltasse acima da medida, pela abundância das revelações, foi-me dado um espinho na carne, o mensageiro de Satanás para me esbofetear, para que eu não me exaltasse acima da medida.
8 Ǹjūa ni Taathɔ ni trɛi ŋgɛ́ nnɛ ŋa minthɛ yaoŋ yei taoŋ mbɨŋ mu.
8 Por essa coisa, eu supliquei ao Senhor três vezes, para que ele se afastasse de mim.
9 Ndɔ a chhu vəɨ ŋa, “Pwapuŋ a pɔ pi ŋguoŋ yaoŋ ŋa a pie ŋa ɔ fāʼo, nthɛ ŋa ŋguoŋ njɨ a ghà nōoŋ noŋ yi ndɨɨ ŋa ɔ lɔ ntɨnɨ nɛ.” Nthɛ yie ghɔ, ǹja mfāʼo pwanjuʼɔ kiʼɛ nɔ tɛnɛ nu moŋ pɔ nu ma ki lɔ ntɨnɨ, nnɛ ŋa minthɛ njɨ Krishto kɨna mbɨŋ mu.
9 E ele disse-me: A minha graça é suficiente para ti, porque a minha força se aperfeiçoa na fraqueza. De boa vontade, pois, me gloriarei nas minhas fraquezas, para que o poder de Cristo repouse sobre mim.
10 Nthɛ ligi Krishto kiʼɛ, m̀fāʼo pwanjuʼɔ moŋ pɔ nu ki lɔ ntɨnɨ, moŋ wɛ́ʼi, ŋgəʼɨ ghaghaʼa ŋa pi fɛ nu vəɨ pugu pa nnu tɨtɨnɨ. Nthɛ ŋa ndɨɨ ŋa ǹdɔ njiʼi ntɨnɨ nɛ, ŋ̀kaŋ tɨtɨnɨ kəʼɨ ghɔ.
10 Portanto, eu tenho prazer nas fraquezas, nas censuras, nas necessidades, nas perseguições, nas aflições por causa de Cristo. Porque quando eu estou fraco então eu sou forte.
11 Ŋ̀kwo pɔ nɔ na, a fra pəɨ mfra a ŋa m̀bɔ nnɛ, nthɛ ŋa a ni mfāʼo pəɨ nɔ chhu nu ŋa mi ŋkiɛŋ ŋoŋ ndɔ mbiŋ a. Nthɛ ŋa ǹshini ndɔ ŋkɨgəɨ kɨgəɨ nchaa ŋgwa pighɔ ŋa pugu chhu ŋa pugu ghaŋ ntaoŋ Jishɔ liɛŋliɛŋ, njiʼi nthɛ pi nɔ haʼaŋ ǹdɔ mbɔ yichəɨ yaoŋ nɛ.
11 Tornei-me tolo em gloriar-me; vós me compelistes. Porque eu devia ter sido recomendado por vós, visto que em nada fui inferior aos muitos principais apóstolos, embora eu nada seja.
12 Mi ni nōoŋ pa lì ŋkiɛŋ ŋgaŋ ntaoŋ Jishɔ shɨna pəɨ ni ŋguoŋ wɛ̄iŋ njùʼɔ ghao, ntɔgɔ ŋkuoŋ pa lì pugu pa nnu ghraoghrao ni pa mɛmmɛ fàʼa tɨtɨnɨ.
12 Verdadeiramente, os sinais de um apóstolo foram manifestos entre vós com toda a paciência, por sinais, maravilhas e poderosos feitos.
13 Nthɛ ŋa a pɔ pi moŋ yəɨ shɛndaoŋ ŋa pi ni nchwīe ni pəɨ nɔ haʼaŋ pəɨ lɔ mbɔ yaoŋ shɨna ŋguoŋ pichəɨ pa chɔshi, ŋkiɛŋ ŋa mmu nduthɔ a, shini ndɔ mbɔ lrì ni pəɨ? Pəɨ līʼɛ phɨ a yei mfɛ a nɔ ghɔ!
13 Pois, em que éreis inferiores às outras igrejas, exceto que eu mesmo vos não fui um fardo? Perdoai-me este erro.
14 Līi njəɨ, ŋ̀kwo pīri noŋ a nɔ thɔ nu ŋkra vəɨ a pɔ trɛi ŋgɛ, ndɔ m̀baʼa mbie vəɨ ni sheshe yaoŋ nthɛ ŋa ǹdɔ njiʼi ntāʼa pi maoŋ pəɨ, ǹtāʼa pi pəɨ. Nthɛ ŋa a lɔ njīʼi ni puoŋ ŋa pugu lə̄ɨŋ maoŋ nthɛ pa tǎa pugu, ndɔ a yīʼi ŋa a lə̄ɨŋ pa tǎa nthɛ puoŋ pugu.
14 Eis aqui, pela terceira vez, eu estou pronto a ir ter convosco, e não vos serei um fardo; porque não busco o que é vosso, mas a vós; porque os filhos não devem guardar para os pais, mas os pais para os filhos.
15 Ǹshi nja ŋkhwā nɔ phɛ nu ŋguoŋ yaoŋ ŋa m̀fāʼo nɛ ti mbhɛ chɔmbhi a nthɛ nchə̌ɨ yəɨ. M̈i ŋkhwā vəɨ ntou yi, a nuʼuŋ mbie ŋa pəɨ khwā a pi shɨgɛi yi?
15 E eu muito alegremente gastarei, e me deixarei gastar por vós, se mais abundantemente vos amo, serei menos amado.
16 Pichəɨ shɨna pəɨ piŋ ŋa mmu nduthɔ a shini ndɔ mbɔ lrì ni pəɨ, pichəɨ shɨna pəɨ chhu ŋa mi ni mbɔ pi ŋgaŋ mbe, nchīgi vəɨ ni mifɨɨ.
16 Mas seja assim; eu não vos fui um fardo, mas, sendo astuto, vos tomei com astúcia.
17 Ŋkwaŋ nɛiŋ? Ŋki tɔgɔ mbɨŋ shesheŋoŋ ŋa ŋki taoŋ nɛ nchīgi vəɨ?
17 Porventura, aproveitei-me de vós por algum daqueles que vos enviei?
18 Ŋki lɨ̄gəɨ Taitu ŋa a ghə̄ɨ, nchuʼɔ taʼa ŋgaŋ piŋ ntaoŋ vugu yu. Taitu ni chīgi vəɨ? Ŋguoŋ yigi pugu shini ndɔ mfāʼo taʼa ŋkwaŋ njùʼɔ ndɔ mbha nnu yigi pɔ taʼa yi?
18 Eu exortei Tito, e com ele enviei um irmão. Porventura, Tito se aproveitou de vós? Não andamos no mesmo espírito, não andamos nos mesmos passos?
19 Pəɨ wuʼɔ nchhɔ mbīʼi nu ŋguoŋ ndɨɨ yei ŋa pigi chhɔ nchhu nnu pei nchhɔ ŋkwe pi noŋ pigi? Pigi chrā nu ŋkwaŋ haʼaŋ Krishto tāʼa nu ŋa pigi chrā shhɨ Minnwi nɛ, ndɔ ŋguoŋ pa nnu haʼaŋ pigi chwīe nu nɛ, pigi chwīe pi nɔ ghɛ̄rɛ nu vəɨ, ma ŋkiɛŋ pa lǐŋ paŋ.
19 Novamente, pensais vós que nos desculpamos convosco? Nós falamos em Cristo perante Deus, mas fazemos todas as coisas, ó amados, para vossa edificação.
20 Nthɛ ŋa m̀bɔgɔ nu ŋa ndɨɨ ŋa ǹshi nthɔ nɛ, paʼa ǹdɔ njəɨ vəɨ ŋkwaŋ haʼaŋ ŋ̀khwā nɛ, ndɔ paʼa pəɨ lɔ njəɨ a nɔ haʼaŋ pəɨ tāʼa nu nɛ. M̀bɔgɔ nu ŋa kəʼɨchəɨ fɛ̀ʼi shi mbɔ, kighɨʼə pɔ, pɨgɨtua, pugu pa kipɨna, ni chrà pɨphɨ, ni nchú, nōoŋ noŋ pugu ghaghana.
20 Porque temo que, quando chegar, não vos acharei como eu quereria, e que não serei encontrado por vós como quereríeis; que de alguma maneira haja debates, invejas, iras, contendas, maledicências, murmúrios, inchações, tumultos;
21 M̀bɔgɔ ŋa ǹshi ŋga mbɨnɨ nthɔ, Minnwi a shwiʼi a shhɛ shhɨ pəɨ, kəʼɨchəɨ ǹshi mfāʼo nɔ kə̄ɨ nu ntou pa ŋgwa haʼaŋ pugu ni ŋkwo ma nchwīe phɨ ndɔ paʼa ndɔ njiʼi mbāʼa ŋkǔnu yugu ni pa nnu tɔtrɔ, kwoshuoŋ pugu pa nnu nchhí ŋa pugu chwīe nɛ.
21 e que, quando eu for novamente, o meu Deus me humilhe entre vós, e que eu lamente por muitos que pecaram anteriormente, e não se arrependeram da imundícia, e fornicação, e lascívia que cometeram.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.