2 Coríntios 12
Ŋwaʼaŋlɨ Kɨǹ a Fhi (BMO) vs ARA
1 A pie ŋa ŋ̀gə̄ɨ shhɨ nthɔ ŋkwēi njùʼɔ a, njiʼi nthɛ pi nɔ haʼaŋ shéi shi lɔ mbɔ nɔ ghɔ, ǹshi ŋgə̄ɨ shhɨ nɔ chrā nu ŋkuoŋ yəɨ nu nnu pugu pa nnu haʼaŋ Taathɔ nōoŋ nɛ.
1 Se é necessário que me glorie, ainda que não convém, passarei às visões e revelações do Senhor.
2 Ǹji yichəɨ ŋoŋ moŋ Krishto ŋa a khwɛnchrɔ ŋgaʼombhi nɔ haʼaŋ pi ni njā vi ŋkuʼɔ nɔ ghɔ moŋ trɛi yɛrɛ po, ki a ni mbɔ pi moŋ frɛinoŋ ki a shini ndɔ mbɔ pi moŋ frɛinoŋ, ǹdɔ njiʼi nji, a ji Minnwi.
2 Conheço um homem em Cristo que, há catorze anos, foi arrebatado até ao terceiro céu (se no corpo ou fora do corpo, não sei, Deus o sabe)
3 Ǹji ŋa pi ni njā ŋoŋ vei ŋkuʼɔ nɔ ghɔ moŋ lɨʼɨ pwapwa po, ki a ni mbɔ pi moŋ frɛinoŋ ki a shini ndɔ njiʼi mbɔ moŋ frɛinoŋ, ǹdɔ njiʼi nji, a ji Minnwi.
3 e sei que o tal homem (se no corpo ou fora do corpo, não sei, Deus o sabe)
4 A ni njaʼo pa nnu ŋa mbaʼa nchò fɨ̄ʼɨ, ŋa pi shi lɔ njiʼi mbiŋ ŋa ŋoŋ chhu.
4 foi arrebatado ao paraíso e ouviu palavras inefáveis, as quais não é lícito ao homem referir.
5 Ǹshi ntɛnɛ moŋ ligi ŋoŋ vei, ndɔ ni nyaŋ noŋ m̀baʼa ntɛnɛ, ŋkiɛŋ ni pa yaoŋ ŋa ǹdɔ njiʼi ntɨnɨ moŋ ghɔ nɛ.
5 De tal coisa me gloriarei; não, porém, de mim mesmo, salvo nas minhas fraquezas.
6 Nthɛ ŋa m̈i ndɔ ŋkhwā nɔ kwēi nu njùʼɔ a paʼa ǹdɔ njiʼi mbɔ pi na, nthɛ ŋa ǹshi nthɔ nchrā pi nnu shini. Ndɔ m̀baʼa njiʼi ntɛnɛ, nnɛ ŋa kiʼi ŋoŋ līi a nɔ yaoŋ ŋa a nchaa fɨʼɨ ŋkwaŋ haʼaŋ a yəɨ mbɨŋ mu ki njaʼo llɔ mbhɔ mu nɛ.
6 Pois, se eu vier a gloriar-me, não serei néscio, porque direi a verdade; mas abstenho-me para que ninguém se preocupe comigo mais do que em mim vê ou de mim ouve.
7 Nɛnnɛ, nɔ lɨʼɨ nu ma ŋa kiʼi ǹōoŋ noŋ nthɛ pa mɛmmɛ nnu ghraoghrao ŋa ŋki yəɨ nɛ, pi ni niʼiŋ pa yaoŋ nɔ pa yaoŋ chwɛʼichwɛʼi mbɨŋ mu, ŋgaŋ ntaoŋ llɔ mbhɔ Shata, nɔ fɛ nu ŋgəʼɨ vəɨ, nɔ lɨʼɨ nu ma ŋa kiʼi m̀fāʼo nōoŋ noŋ.
7 E, para que não me ensoberbecesse com a grandeza das revelações, foi-me posto um espinho na carne, mensageiro de Satanás, para me esbofetear, a fim de que não me exalte.
8 Ǹjūa ni Taathɔ ni trɛi ŋgɛ́ nnɛ ŋa minthɛ yaoŋ yei taoŋ mbɨŋ mu.
8 Por causa disto, três vezes pedi ao Senhor que o afastasse de mim.
9 Ndɔ a chhu vəɨ ŋa, “Pwapuŋ a pɔ pi ŋguoŋ yaoŋ ŋa a pie ŋa ɔ fāʼo, nthɛ ŋa ŋguoŋ njɨ a ghà nōoŋ noŋ yi ndɨɨ ŋa ɔ lɔ ntɨnɨ nɛ.” Nthɛ yie ghɔ, ǹja mfāʼo pwanjuʼɔ kiʼɛ nɔ tɛnɛ nu moŋ pɔ nu ma ki lɔ ntɨnɨ, nnɛ ŋa minthɛ njɨ Krishto kɨna mbɨŋ mu.
9 Então, ele me disse: A minha graça te basta, porque o poder se aperfeiçoa na fraqueza. De boa vontade, pois, mais me gloriarei nas fraquezas, para que sobre mim repouse o poder de Cristo.
10 Nthɛ ligi Krishto kiʼɛ, m̀fāʼo pwanjuʼɔ moŋ pɔ nu ki lɔ ntɨnɨ, moŋ wɛ́ʼi, ŋgəʼɨ ghaghaʼa ŋa pi fɛ nu vəɨ pugu pa nnu tɨtɨnɨ. Nthɛ ŋa ndɨɨ ŋa ǹdɔ njiʼi ntɨnɨ nɛ, ŋ̀kaŋ tɨtɨnɨ kəʼɨ ghɔ.
10 Pelo que sinto prazer nas fraquezas, nas injúrias, nas necessidades, nas perseguições, nas angústias, por amor de Cristo. Porque, quando sou fraco, então, é que sou forte.
11 Ŋ̀kwo pɔ nɔ na, a fra pəɨ mfra a ŋa m̀bɔ nnɛ, nthɛ ŋa a ni mfāʼo pəɨ nɔ chhu nu ŋa mi ŋkiɛŋ ŋoŋ ndɔ mbiŋ a. Nthɛ ŋa ǹshini ndɔ ŋkɨgəɨ kɨgəɨ nchaa ŋgwa pighɔ ŋa pugu chhu ŋa pugu ghaŋ ntaoŋ Jishɔ liɛŋliɛŋ, njiʼi nthɛ pi nɔ haʼaŋ ǹdɔ mbɔ yichəɨ yaoŋ nɛ.
11 Tenho-me tornado insensato; a isto me constrangestes. Eu devia ter sido louvado por vós; porquanto em nada fui inferior a esses tais apóstolos, ainda que nada sou.
12 Mi ni nōoŋ pa lì ŋkiɛŋ ŋgaŋ ntaoŋ Jishɔ shɨna pəɨ ni ŋguoŋ wɛ̄iŋ njùʼɔ ghao, ntɔgɔ ŋkuoŋ pa lì pugu pa nnu ghraoghrao ni pa mɛmmɛ fàʼa tɨtɨnɨ.
12 Pois as credenciais do apostolado foram apresentadas no meio de vós, com toda a persistência, por sinais, prodígios e poderes miraculosos.
13 Nthɛ ŋa a pɔ pi moŋ yəɨ shɛndaoŋ ŋa pi ni nchwīe ni pəɨ nɔ haʼaŋ pəɨ lɔ mbɔ yaoŋ shɨna ŋguoŋ pichəɨ pa chɔshi, ŋkiɛŋ ŋa mmu nduthɔ a, shini ndɔ mbɔ lrì ni pəɨ? Pəɨ līʼɛ phɨ a yei mfɛ a nɔ ghɔ!
13 Porque, em que tendes vós sido inferiores às demais igrejas, senão neste fato de não vos ter sido pesado? Perdoai-me esta injustiça.
14 Līi njəɨ, ŋ̀kwo pīri noŋ a nɔ thɔ nu ŋkra vəɨ a pɔ trɛi ŋgɛ, ndɔ m̀baʼa mbie vəɨ ni sheshe yaoŋ nthɛ ŋa ǹdɔ njiʼi ntāʼa pi maoŋ pəɨ, ǹtāʼa pi pəɨ. Nthɛ ŋa a lɔ njīʼi ni puoŋ ŋa pugu lə̄ɨŋ maoŋ nthɛ pa tǎa pugu, ndɔ a yīʼi ŋa a lə̄ɨŋ pa tǎa nthɛ puoŋ pugu.
14 Eis que, pela terceira vez, estou pronto a ir ter convosco e não vos serei pesado; pois não vou atrás dos vossos bens, mas procuro a vós outros. Não devem os filhos entesourar para os pais, mas os pais, para os filhos.
15 Ǹshi nja ŋkhwā nɔ phɛ nu ŋguoŋ yaoŋ ŋa m̀fāʼo nɛ ti mbhɛ chɔmbhi a nthɛ nchə̌ɨ yəɨ. M̈i ŋkhwā vəɨ ntou yi, a nuʼuŋ mbie ŋa pəɨ khwā a pi shɨgɛi yi?
15 Eu de boa vontade me gastarei e ainda me deixarei gastar em prol da vossa alma. Se mais vos amo, serei menos amado?
16 Pichəɨ shɨna pəɨ piŋ ŋa mmu nduthɔ a shini ndɔ mbɔ lrì ni pəɨ, pichəɨ shɨna pəɨ chhu ŋa mi ni mbɔ pi ŋgaŋ mbe, nchīgi vəɨ ni mifɨɨ.
16 Pois seja assim, eu não vos fui pesado; porém, sendo astuto, vos prendi com dolo.
17 Ŋkwaŋ nɛiŋ? Ŋki tɔgɔ mbɨŋ shesheŋoŋ ŋa ŋki taoŋ nɛ nchīgi vəɨ?
17 Porventura, vos explorei por intermédio de algum daqueles que vos enviei?
18 Ŋki lɨ̄gəɨ Taitu ŋa a ghə̄ɨ, nchuʼɔ taʼa ŋgaŋ piŋ ntaoŋ vugu yu. Taitu ni chīgi vəɨ? Ŋguoŋ yigi pugu shini ndɔ mfāʼo taʼa ŋkwaŋ njùʼɔ ndɔ mbha nnu yigi pɔ taʼa yi?
18 Roguei a Tito e enviei com ele outro irmão; porventura, Tito vos explorou? Acaso, não temos andado no mesmo espírito? Não seguimos nas mesmas pisadas?
19 Pəɨ wuʼɔ nchhɔ mbīʼi nu ŋguoŋ ndɨɨ yei ŋa pigi chhɔ nchhu nnu pei nchhɔ ŋkwe pi noŋ pigi? Pigi chrā nu ŋkwaŋ haʼaŋ Krishto tāʼa nu ŋa pigi chrā shhɨ Minnwi nɛ, ndɔ ŋguoŋ pa nnu haʼaŋ pigi chwīe nu nɛ, pigi chwīe pi nɔ ghɛ̄rɛ nu vəɨ, ma ŋkiɛŋ pa lǐŋ paŋ.
19 Há muito, pensais que nos estamos desculpando convosco. Falamos em Cristo perante Deus, e tudo, ó amados, para vossa edificação.
20 Nthɛ ŋa m̀bɔgɔ nu ŋa ndɨɨ ŋa ǹshi nthɔ nɛ, paʼa ǹdɔ njəɨ vəɨ ŋkwaŋ haʼaŋ ŋ̀khwā nɛ, ndɔ paʼa pəɨ lɔ njəɨ a nɔ haʼaŋ pəɨ tāʼa nu nɛ. M̀bɔgɔ nu ŋa kəʼɨchəɨ fɛ̀ʼi shi mbɔ, kighɨʼə pɔ, pɨgɨtua, pugu pa kipɨna, ni chrà pɨphɨ, ni nchú, nōoŋ noŋ pugu ghaghana.
20 Temo, pois, que, indo ter convosco, não vos encontre na forma em que vos quero, e que também vós me acheis diferente do que esperáveis, e que haja entre vós contendas, invejas, iras, porfias, detrações, intrigas, orgulho e tumultos.
21 M̀bɔgɔ ŋa ǹshi ŋga mbɨnɨ nthɔ, Minnwi a shwiʼi a shhɛ shhɨ pəɨ, kəʼɨchəɨ ǹshi mfāʼo nɔ kə̄ɨ nu ntou pa ŋgwa haʼaŋ pugu ni ŋkwo ma nchwīe phɨ ndɔ paʼa ndɔ njiʼi mbāʼa ŋkǔnu yugu ni pa nnu tɔtrɔ, kwoshuoŋ pugu pa nnu nchhí ŋa pugu chwīe nɛ.
21 Receio que, indo outra vez, o meu Deus me humilhe no meio de vós, e eu venha a chorar por muitos que, outrora, pecaram e não se arrependeram da impureza, prostituição e lascívia que cometeram.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.