2 Coríntios 12

Ŋwaʼaŋlɨ Kɨǹ a Fhi (BMO) vs ACF

Sair da comparação
ACF Almeida Corrigida Fiel
1 A pie ŋa ŋ̀gə̄ɨ shhɨ nthɔ ŋkwēi njùʼɔ a, njiʼi nthɛ pi nɔ haʼaŋ shéi shi lɔ mbɔ nɔ ghɔ, ǹshi ŋgə̄ɨ shhɨ nɔ chrā nu ŋkuoŋ yəɨ nu nnu pugu pa nnu haʼaŋ Taathɔ nōoŋ nɛ.
1 Em verdade que não convém gloriar-me; mas passarei às visões e revelações do Senhor.
2 Ǹji yichəɨ ŋoŋ moŋ Krishto ŋa a khwɛnchrɔ ŋgaʼombhi nɔ haʼaŋ pi ni njā vi ŋkuʼɔ nɔ ghɔ moŋ trɛi yɛrɛ po, ki a ni mbɔ pi moŋ frɛinoŋ ki a shini ndɔ mbɔ pi moŋ frɛinoŋ, ǹdɔ njiʼi nji, a ji Minnwi.
2 Conheço um homem em Cristo que há catorze anos (se no corpo, não sei, se fora do corpo, não sei; Deus o sabe) foi arrebatado ao terceiro céu.
3 Ǹji ŋa pi ni njā ŋoŋ vei ŋkuʼɔ nɔ ghɔ moŋ lɨʼɨ pwapwa po, ki a ni mbɔ pi moŋ frɛinoŋ ki a shini ndɔ njiʼi mbɔ moŋ frɛinoŋ, ǹdɔ njiʼi nji, a ji Minnwi.
3 E sei que o tal homem (se no corpo, se fora do corpo, não sei; Deus o sabe)
4 A ni njaʼo pa nnu ŋa mbaʼa nchò fɨ̄ʼɨ, ŋa pi shi lɔ njiʼi mbiŋ ŋa ŋoŋ chhu.
4 Foi arrebatado ao paraíso; e ouviu palavras inefáveis, que ao homem não é lícito falar.
5 Ǹshi ntɛnɛ moŋ ligi ŋoŋ vei, ndɔ ni nyaŋ noŋ m̀baʼa ntɛnɛ, ŋkiɛŋ ni pa yaoŋ ŋa ǹdɔ njiʼi ntɨnɨ moŋ ghɔ nɛ.
5 De alguém assim me gloriarei eu, mas de mim mesmo não me gloriarei, senão nas minhas fraquezas.
6 Nthɛ ŋa m̈i ndɔ ŋkhwā nɔ kwēi nu njùʼɔ a paʼa ǹdɔ njiʼi mbɔ pi na, nthɛ ŋa ǹshi nthɔ nchrā pi nnu shini. Ndɔ m̀baʼa njiʼi ntɛnɛ, nnɛ ŋa kiʼi ŋoŋ līi a nɔ yaoŋ ŋa a nchaa fɨʼɨ ŋkwaŋ haʼaŋ a yəɨ mbɨŋ mu ki njaʼo llɔ mbhɔ mu nɛ.
6 Porque, se quiser gloriar-me, não serei néscio, porque direi a verdade; mas deixo isto, para que ninguém cuide de mim mais do que em mim vê ou de mim ouve.
7 Nɛnnɛ, nɔ lɨʼɨ nu ma ŋa kiʼi ǹōoŋ noŋ nthɛ pa mɛmmɛ nnu ghraoghrao ŋa ŋki yəɨ nɛ, pi ni niʼiŋ pa yaoŋ nɔ pa yaoŋ chwɛʼichwɛʼi mbɨŋ mu, ŋgaŋ ntaoŋ llɔ mbhɔ Shata, nɔ fɛ nu ŋgəʼɨ vəɨ, nɔ lɨʼɨ nu ma ŋa kiʼi m̀fāʼo nōoŋ noŋ.
7 E, para que não me exaltasse pela excelência das revelações, foi-me dado um espinho na carne, a saber, um mensageiro de Satanás para me esbofetear, a fim de não me exaltar.
8 Ǹjūa ni Taathɔ ni trɛi ŋgɛ́ nnɛ ŋa minthɛ yaoŋ yei taoŋ mbɨŋ mu.
8 Acerca do qual três vezes orei ao Senhor para que se desviasse de mim.
9 Ndɔ a chhu vəɨ ŋa, “Pwapuŋ a pɔ pi ŋguoŋ yaoŋ ŋa a pie ŋa ɔ fāʼo, nthɛ ŋa ŋguoŋ njɨ a ghà nōoŋ noŋ yi ndɨɨ ŋa ɔ lɔ ntɨnɨ nɛ.” Nthɛ yie ghɔ, ǹja mfāʼo pwanjuʼɔ kiʼɛ nɔ tɛnɛ nu moŋ pɔ nu ma ki lɔ ntɨnɨ, nnɛ ŋa minthɛ njɨ Krishto kɨna mbɨŋ mu.
9 E disse-me: A minha graça te basta, porque o meu poder se aperfeiçoa na fraqueza. De boa vontade, pois, me gloriarei nas minhas fraquezas, para que em mim habite o poder de Cristo.
10 Nthɛ ligi Krishto kiʼɛ, m̀fāʼo pwanjuʼɔ moŋ pɔ nu ki lɔ ntɨnɨ, moŋ wɛ́ʼi, ŋgəʼɨ ghaghaʼa ŋa pi fɛ nu vəɨ pugu pa nnu tɨtɨnɨ. Nthɛ ŋa ndɨɨ ŋa ǹdɔ njiʼi ntɨnɨ nɛ, ŋ̀kaŋ tɨtɨnɨ kəʼɨ ghɔ.
10 Por isso sinto prazer nas fraquezas, nas injúrias, nas necessidades, nas perseguições, nas angústias por amor de Cristo. Porque quando estou fraco então sou forte.
11 Ŋ̀kwo pɔ nɔ na, a fra pəɨ mfra a ŋa m̀bɔ nnɛ, nthɛ ŋa a ni mfāʼo pəɨ nɔ chhu nu ŋa mi ŋkiɛŋ ŋoŋ ndɔ mbiŋ a. Nthɛ ŋa ǹshini ndɔ ŋkɨgəɨ kɨgəɨ nchaa ŋgwa pighɔ ŋa pugu chhu ŋa pugu ghaŋ ntaoŋ Jishɔ liɛŋliɛŋ, njiʼi nthɛ pi nɔ haʼaŋ ǹdɔ mbɔ yichəɨ yaoŋ nɛ.
11 Fui néscio em gloriar-me; vós me constrangestes. Eu devia ter sido louvado por vós, visto que em nada fui inferior aos mais excelentes apóstolos, ainda que nada sou.
12 Mi ni nōoŋ pa lì ŋkiɛŋ ŋgaŋ ntaoŋ Jishɔ shɨna pəɨ ni ŋguoŋ wɛ̄iŋ njùʼɔ ghao, ntɔgɔ ŋkuoŋ pa lì pugu pa nnu ghraoghrao ni pa mɛmmɛ fàʼa tɨtɨnɨ.
12 Os sinais do meu apostolado foram manifestados entre vós com toda a paciência, por sinais, prodígios e maravilhas.
13 Nthɛ ŋa a pɔ pi moŋ yəɨ shɛndaoŋ ŋa pi ni nchwīe ni pəɨ nɔ haʼaŋ pəɨ lɔ mbɔ yaoŋ shɨna ŋguoŋ pichəɨ pa chɔshi, ŋkiɛŋ ŋa mmu nduthɔ a, shini ndɔ mbɔ lrì ni pəɨ? Pəɨ līʼɛ phɨ a yei mfɛ a nɔ ghɔ!
13 Pois, em que tendes vós sido inferiores às outras igrejas, a não ser que eu mesmo vos não fui pesado? Perdoai-me este agravo.
14 Līi njəɨ, ŋ̀kwo pīri noŋ a nɔ thɔ nu ŋkra vəɨ a pɔ trɛi ŋgɛ, ndɔ m̀baʼa mbie vəɨ ni sheshe yaoŋ nthɛ ŋa ǹdɔ njiʼi ntāʼa pi maoŋ pəɨ, ǹtāʼa pi pəɨ. Nthɛ ŋa a lɔ njīʼi ni puoŋ ŋa pugu lə̄ɨŋ maoŋ nthɛ pa tǎa pugu, ndɔ a yīʼi ŋa a lə̄ɨŋ pa tǎa nthɛ puoŋ pugu.
14 Eis aqui estou pronto para pela terceira vez ir ter convosco, e não vos serei pesado, pois que não busco o que é vosso, mas sim a vós: porque não devem os filhos entesourar para os pais, mas os pais para os filhos.
15 Ǹshi nja ŋkhwā nɔ phɛ nu ŋguoŋ yaoŋ ŋa m̀fāʼo nɛ ti mbhɛ chɔmbhi a nthɛ nchə̌ɨ yəɨ. M̈i ŋkhwā vəɨ ntou yi, a nuʼuŋ mbie ŋa pəɨ khwā a pi shɨgɛi yi?
15 Eu de muito boa vontade gastarei, e me deixarei gastar pelas vossas almas, ainda que, amando-vos cada vez mais, seja menos amado.
16 Pichəɨ shɨna pəɨ piŋ ŋa mmu nduthɔ a shini ndɔ mbɔ lrì ni pəɨ, pichəɨ shɨna pəɨ chhu ŋa mi ni mbɔ pi ŋgaŋ mbe, nchīgi vəɨ ni mifɨɨ.
16 Mas seja assim; eu não vos fui pesado mas, sendo astuto, vos tomei com dolo.
17 Ŋkwaŋ nɛiŋ? Ŋki tɔgɔ mbɨŋ shesheŋoŋ ŋa ŋki taoŋ nɛ nchīgi vəɨ?
17 Porventura aproveitei-me de vós por algum daqueles que vos enviei?
18 Ŋki lɨ̄gəɨ Taitu ŋa a ghə̄ɨ, nchuʼɔ taʼa ŋgaŋ piŋ ntaoŋ vugu yu. Taitu ni chīgi vəɨ? Ŋguoŋ yigi pugu shini ndɔ mfāʼo taʼa ŋkwaŋ njùʼɔ ndɔ mbha nnu yigi pɔ taʼa yi?
18 Roguei a Tito, e enviei com ele um irmão. Porventura Tito se aproveitou de vós? Não andamos porventura no mesmo espírito, sobre as mesmas pisadas?
19 Pəɨ wuʼɔ nchhɔ mbīʼi nu ŋguoŋ ndɨɨ yei ŋa pigi chhɔ nchhu nnu pei nchhɔ ŋkwe pi noŋ pigi? Pigi chrā nu ŋkwaŋ haʼaŋ Krishto tāʼa nu ŋa pigi chrā shhɨ Minnwi nɛ, ndɔ ŋguoŋ pa nnu haʼaŋ pigi chwīe nu nɛ, pigi chwīe pi nɔ ghɛ̄rɛ nu vəɨ, ma ŋkiɛŋ pa lǐŋ paŋ.
19 Cuidais que ainda nos desculpamos convosco? Falamos em Cristo perante Deus, e tudo isto, ó amados, para vossa edificação.
20 Nthɛ ŋa m̀bɔgɔ nu ŋa ndɨɨ ŋa ǹshi nthɔ nɛ, paʼa ǹdɔ njəɨ vəɨ ŋkwaŋ haʼaŋ ŋ̀khwā nɛ, ndɔ paʼa pəɨ lɔ njəɨ a nɔ haʼaŋ pəɨ tāʼa nu nɛ. M̀bɔgɔ nu ŋa kəʼɨchəɨ fɛ̀ʼi shi mbɔ, kighɨʼə pɔ, pɨgɨtua, pugu pa kipɨna, ni chrà pɨphɨ, ni nchú, nōoŋ noŋ pugu ghaghana.
20 Porque receio que, quando chegar, não vos ache como eu quereria, e eu seja achado de vós como não quereríeis; que de alguma maneira haja pendências, invejas, iras, porfias, detrações, mexericos, orgulhos, tumultos;
21 M̀bɔgɔ ŋa ǹshi ŋga mbɨnɨ nthɔ, Minnwi a shwiʼi a shhɛ shhɨ pəɨ, kəʼɨchəɨ ǹshi mfāʼo nɔ kə̄ɨ nu ntou pa ŋgwa haʼaŋ pugu ni ŋkwo ma nchwīe phɨ ndɔ paʼa ndɔ njiʼi mbāʼa ŋkǔnu yugu ni pa nnu tɔtrɔ, kwoshuoŋ pugu pa nnu nchhí ŋa pugu chwīe nɛ.
21 Que, quando for outra vez, o meu Deus me humilhe para convosco, e chore por muitos daqueles que dantes pecaram, e não se arrependeram da imundícia, e fornicação, e desonestidade que cometeram.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.