2 Coríntios 11
Ŋwaʼaŋlɨ Kɨǹ a Fhi (BMO) vs NVT
1 Ǹtāʼa nu ŋa pəɨ fāʼo shɨgɛi wɛ̄iŋ njùʼɔ moŋ muuŋ mi shɨgɛi nnu na. Pəɨ fāʼo wɛ̄iŋ njùʼɔ vəɨ.
1 Espero que vocês suportem um pouco mais de minha insensatez. Por favor, continuem a ser pacientes comigo,
2 M̀fāʼo thɛ fugu Minnwi nthɛ vəɨ, mi ni nōoŋ vəɨ nɔ miŋgwɛ fhi, ŋa a lɔ nji mimbia nɛ, ni taʼa mimbia, mbɔ Krishto.
2 pois o cuidado que tenho com vocês vem do próprio Deus. Eu os prometi como noiva pura a um único marido, Cristo.
3 Ndɔ ǹthɔ mbɔgɔ nu ŋa wuʼɔ nɔ haʼaŋ mitwɛʼi ghɔ ni mfɨ̄ɨ Ive ntɔgɔ pi ŋkuoŋ mbha nnu mifɨɨ yi nɛ, njùʼɔ yəɨ shi mfɨ̄ɨ vəɨ ki pəɨ lɔ nuʼuŋ nthi ni taʼanjuʼɔ, pugu pa fɛ nu njùʼɔ yəɨ moŋ taoŋtaoŋ ni Krishto.
3 No entanto, temo que sua devoção pura e completa a Cristo seja corrompida de algum modo, como Eva foi enganada pela astúcia da serpente.
4 Nthɛ ŋa yichəɨ ŋoŋ nthɔ nchīi pa nnu nthɛ yichəɨ Jishɔ ŋkiɛŋ yɛ ŋa pigi chīi nu nɛ, pəɨ piŋ piŋ. Pəɨ piŋ yichəɨ jijwɛ ki lɔ mbɔ yɛ ŋa pəɨ ni mfǔoŋ mbiŋ nɛ piŋ, mbiŋ yichəɨ pwa pishaʼakhɔ nduoŋ ki lɔ mbɔ yɛ ŋa pəɨ ni mfǔoŋ mbiŋ nɛ piŋ.
4 Vocês aceitam de boa vontade o que qualquer um lhes diz, mesmo que anuncie um Jesus diferente daquele que lhes anunciamos, ou um espírito diferente daquele que vocês receberam, ou boas-novas diferentes daquelas em que vocês creram.
5 Shishini, ǹdɔ njiʼi mbīʼi ŋa mɛmmɛ ghaŋ ntaoŋ pəɨ pinɛ chaa a chaa.
5 Contudo, não me considero em nada inferior aos tais “superapóstolos” que ensinam essas coisas.
6 Ä njiʼi mbɔ pi ŋa ǹdɔ njiʼi nji chrà, paʼa a lɔ mbɔ pi ŋa ǹdɔ nji nnu. Nɔ chrā nu shini, pigi ni nchwīe pəɨ ji pei pa nnu moŋ ŋguoŋ shɛndaoŋ ghao.
6 Posso não ter a técnica de um grande orador, mas não me falta conhecimento. Deixamos isso bem claro a vocês de todas as formas possíveis.
7 Ki mi ni nchwīe pi phɨ nɔ jū nu noŋ a nji ŋa minthɛ pi kə̄rə vəɨ? Nthɛ ŋa mi ni nchīi ŋkɨ̀nɨ pwa pishaʼakhɔ Minnwi ni pəɨ ki lɔ ŋkwe pe nɛ.
7 Será que fiz mal quando me humilhei e os honrei anunciando-lhes as boas-novas de Deus sem esperar nada em troca?
8 Mi ni nchīgi pa chɔshi nduoŋ nthɛ ŋa mi ni ŋkwe pe mbhɔ pugu nɔ fāʼa nu mbhɔ pəɨ.
8 Para servir vocês sem lhes ser pesado, tomei contribuições de outras igrejas que eram mais pobres que vocês.
9 Nɔ pīgi nu, ndɨɨ ŋa pia ni mbɔ kaʼa pa chà pɔ mbɨŋ mu nɛ, ǹshini ndɔ ŋgana shesheŋoŋ vəɨ. Pa ghaŋ piŋ llɔ Mashedonia ni mbɨʼɨ pa chà paŋ. Nnɛ, ǹdāa nɔ pɔ nu lrì ni pəɨ, ndɔ m̀baʼa ndɛ ma mbɔ lrì ni pəɨ.
9 E, quando estive com vocês e não tinha o suficiente para me sustentar, não fui um peso para ninguém, pois os irmãos que vieram da Macedônia trouxeram tudo de que eu precisava. Nunca fui um peso para vocês, e nunca serei.
10 Nɔ haʼaŋ nnu shini Krishto pɔ njùʼɔ mu nɛ, m̀baʼa njiʼi mieŋ kwēi nu njùʼɔ moŋ pa krao ŋgei Akaya.
10 Tão certo como a verdade de Cristo está em mim, ninguém em toda a Acaia jamais me impedirá de me orgulhar disso.
11 Yie pɔ nnɛ nthɛ khɔ? A pɔ nthɛ pi ŋa ǹdɔ ŋkhwā vəɨ? Minnwi ji ŋa ŋ̀khwā vəɨ.
11 Por quê? Por que não os amo? Deus sabe quanto os amo!
12 Ǹshi ŋguʼɔ nthɔ nchwīe pa nnu pɛ ŋa ǹthɔ nchwīe nu nɛ, nnɛ nji ŋa ǹshi mfāʼo shɨ̀na nɔ lɨʼɨ nu ŋgwa pighɔ ŋa pi lɔ̄gɔ vugu nɔ taʼa yaoŋ pigi pugu moŋ nnu pɛ ŋa pugu kwēi njùʼɔ yugu nthɛ yie nɛ.
12 Assim, continuarei a fazer o que sempre tenho feito. Com isso, frustrarei aqueles que procuram uma oportunidade de se orgulhar de realizar um trabalho como o nosso.
13 Nthɛ ŋa ŋkwaŋ ŋgwa pighɔ pɔ pi ghaŋ ntaoŋ mifɨɨ, ghaŋ fàʼa fɨ̄ɨ ŋgwa, ŋa pugu pūoŋ noŋ yugu mbɔ nɔ ghaŋ ntaoŋ Krishto.
13 Esses indivíduos são falsos apóstolos, obreiros enganosos disfarçados de apóstolos de Cristo.
14 Ndɔ a lɔ nuʼuŋ mbɔ pi nnu ghrāo nu nthɛ ŋa njiʼi nthɛ pi Shata pūoŋ noŋ yi mbɔ nɔ ŋgaŋ ntaoŋ líʼɛ.
14 Mas não me surpreendo. Até mesmo Satanás se disfarça de anjo de luz.
15 Nthɛ yie ghɔ, a lɔ njiʼi mbɔ pi nnu ghrāo nu nɔ haʼaŋ puoŋ fàʼa pi ŋkaa pugu pūoŋ noŋ yugu mbɔ nɔ puoŋ fàʼa ndɨndɨ. Moŋ ndugwi yi, pugu shi ŋkwōo pi ŋkwaŋ haʼaŋ pugu phī nɛ.
15 Portanto, não é de admirar que seus servos também finjam ser servos da justiça. No fim, receberão o castigo que suas obras merecem.
16 Ǹaʼaŋ mbɨnɨ mbīʼi, kiʼi yichəɨ ŋoŋ pīʼi ŋa m̀bɔ pi na. Ndɔ p̈əɨ ndɔ̄gɔ a nɛnnɛ, pəɨ piŋ a nɛ nɔ na nji ŋa minthɛ ŋ̀kwēi njùʼɔ a shɨgɛi.
16 Volto a dizer: não pensem que sou insensato, mas, se o fizerem, aceitem-me como insensato, para que eu também me orgulhe um pouco.
17 Yei nnu ŋa ǹthɔ nchhu nu nɛ, ǹdɔ njiʼi ŋkwe ghrɨ́ pi mbhɔ Taathɔ nchhu nu nɔ ghɔ, ǹchhu pi nɔ na.
17 Não expresso esse meu orgulho como algo que vem do Senhor, mas como um insensato o faria.
18 Nthɛ ŋa ntou ŋgwa ghà ŋkwēi njùʼɔ nthɛ pi nnu frɛinoŋ nɛ, mummu ŋkaa mu ǹshi ŋkwēi.
18 Uma vez que outros se orgulham de suas realizações humanas, farei o mesmo.
19 Nthɛ ŋa pəɨ ghà ŋgwɛ̄iŋ njùʼɔ ni pa na moŋ pwanjuʼɔ, ŋa pəɨ pɔ pi ghaŋ shiethɔ!
19 Afinal, vocês se consideram sábios, mas suportam de boa vontade os insensatos.
20 Nthɛ ŋa pəɨ ghà mfāʼo wɛ̄iŋ njùʼɔ nɔ haʼaŋ ŋ̈oŋ ndɔ̄gɔ vəɨ nɔ pa ŋkǔna ki njōo mbhɔ pəɨ, ki mfɨ̄ɨ vəɨ, ŋkə̄rə noŋ yi nthi thɔ pəɨ, ki nchrə̄ɨ lrì tə́nə pəɨ.
20 Aceitam que outros os escravizem, devorem seus bens, se aproveitem de vocês, os menosprezem e lhes batam no rosto.
21 A nnu lrithɔ vəɨ nɔ chhu nu ŋa pigi ni ŋkɨ̄ʼɨ ŋgaʼa nɔ chwīe nu nnu pighɔ.
21 Envergonho-me de dizer que fomos “fracos” demais para agir desse modo! Em qualquer coisa que eles se atrevem a se orgulhar (mais uma vez falo como insensato), eu também me atrevo.
22 Pugu pa ŋgwa Hibru? Mummu ŋkaa mu yie. Pugu pa ŋgwa Ishrae? Mummu ŋkaa mu yie. Pugu puoŋ Abrahaŋ? Mummu ŋkaa mu yie.
22 Eles são hebreus? Eu também sou. São israelitas? Eu também sou. São descendentes de Abraão? Eu também sou.
23 Pugu puoŋ fàʼa Krishto? Ŋ̀ka chaa vugu chaa. Ǹchrā pi nɔ haʼaŋ mbɔ pi lɨ̀lɨŋ, ndɔ ŋ̀ka pɔ pɔ nchaa vugu, moŋ ntou fàʼa, moŋ ghə̄ɨ nu chə́ɨŋ ŋgɛŋgɛ, pi wie a moŋ ŋgɛ́ ki fɨʼɨ, ŋ̀guʼɔ ma ntɔgɔ pi moŋ gu ntou ndɨɨ.
23 São servos de Cristo? Sei que dou a impressão de estar louco, mas digo que tenho servido muito mais. Trabalhei com mais dedicação, fui encarcerado com mais frequência, perdi a conta de quantas vezes fui açoitado e, em várias ocasiões, enfrentei a morte.
24 Nɔ tiɛŋ ŋgɛ, pa ŋgwa Juu wie a ni trɛi wuŋ ni ndipuʼu ndigi cho ŋgwàŋ.
24 Cinco vezes recebi dos líderes judeus os trinta e nove açoites.
25 Nɔ trɛi ŋgɛ, pi wie a ni muuŋ thɨ, ntuŋ a ni ŋguʼɔ taʼa ŋgɛ, mitu ŋkhǐ kwo chhwi nshɨna kraokrao ni mmu trɛi ŋgɛ, moŋ taʼa tuʼu ni taʼa naoŋchɨ ǹdoo nu ŋkuoŋ yaoŋ thɔ mmɛ ŋkhǐ.
25 Três vezes fui golpeado com varas. Fui apedrejado uma vez. Três vezes sofri naufrágio. Certa ocasião, passei uma noite e um dia no mar, à deriva.
26 Ŋkuoŋ ntou pa nyìeŋ, ǹtɔgɔ moŋ gu moŋ pa nɨnəɨ, ntɔgɔ moŋ gu mbhɔ pa ŋgɨna minwi, ntɔgɔ moŋ gu mbhɔ pa ŋgwa paŋ, ntɔgɔ moŋ gu mbhɔ pa ŋgwa taoŋ nduoŋ, ntɔgɔ moŋ gu moŋ pa mɛmmɛ laʼataoŋ, ntɔgɔ moŋ gu moŋ ŋkǔnu njó, ntɔgɔ moŋ gu moŋ mmɛ ŋkhǐ, ntɔgɔ moŋ gu mbhɔ pa ŋgwa ŋa pugu fɨ̄ɨ ŋa pugu pa ghaŋ piŋ nɛ.
26 Realizei várias jornadas longas. Enfrentei perigos em rios e com assaltantes. Enfrentei perigos de meu próprio povo, bem como dos gentios. Enfrentei perigos em cidades, em desertos e no mar. E enfrentei perigos por causa de homens que se diziam irmãos, mas não eram.
27 Moŋ ŋgəʼɨ pugu pa wie noŋ, ntɔgɔ moŋ ntou pa tuʼu ki lɔ ndhɛ, njì yia a, njùʼɔ a pɨnɨ njaoŋ, mbɔ ki maoŋ jɨ moŋ yiɛŋ ndɨɨ, moŋ fɨgəɨ pugu pa pou kwri ndhwí.
27 Tenho trabalhado arduamente, horas a fio, e passei muitas noites sem dormir. Passei fome e senti sede, e muitas vezes fiquei em jejum. Tremi de frio por não ter roupa suficiente para me agasalhar.
28 Ndɔ nɔ mieŋ nu ki lɔ ŋgə̄ɨ mfɨ̄ʼɨ pichəɨ pa nnu nduoŋ, moŋ pa lɛllɛ, m̀fāʼo lrì ghana njùʼɔ nthɛ ŋguoŋ pa chɔshi.
28 Além disso tudo, sobre mim pesa diariamente a preocupação com todas as igrejas.
29 Ndɨɨ ŋa ŋoŋ lɔ ntɨnɨ nɛ, m̀bɔ nɔ haʼaŋ ǹdɔ ntɨnɨ ŋkaa mu. Ndɨɨ ŋa pi chwīe ŋoŋ gū moŋ phɨ nɛ, ǹdɨnaoŋ ni pəʼɨ njùʼɔ.
29 Quem está fraco, que eu também não sinta fraqueza? Quem se deixa levar pelo caminho errado, que a indignação não me consuma?
30 Ä mbɔ ŋa n̂tɛnɛ, ǹtɛnɛ pi ni pa maoŋ pɛ ŋa a nōoŋ ŋa ǹdɔ ntɨnɨ nɛ.
30 Portanto, se devo me orgulhar, prefiro que seja das coisas que mostram como sou fraco.
31 Minnwi ndɔ mbɔ Tǎa Jishɔ Taathɔ, mbɔ ju ŋa mbɔrɔ pɔ ji ki ndugwi yi nɛ, ji ŋa ǹdɔ njiʼi nthɔ ndɛʼi pi ŋgiɛŋ.
31 Deus, o Pai de nosso Senhor Jesus, que é digno de louvor eterno, sabe que não estou mentindo.
32 Moŋ Damashiku, ŋoŋ ŋa a ni nthɔ nshaʼa nu mbhɔ Fùoŋ Areta nɛ, ni nchhɔ ŋkɛ̄ʼi mmɛ laʼataoŋ Damashiku nɔ wɛ̄iŋ nu ma,
32 Quando estava em Damasco, o governador sob o rei Aretas pôs guardas às portas da cidade para me capturar.
33 ndɔ pi ni niʼiŋ a moŋ mikuo nshwiʼi cho windu mbɨŋ ŋkaʼa, nnɛ ǹtei ntaoŋ mbhɔ yu.
33 Para escapar dele, tive de ser baixado num cesto grande, de uma janela no muro da cidade.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.