Mateus 27
Tai Dam (BLT) vs VC
1 ꞌHung ꞌchạu ꞌmá, ꞌpứng mo cốc cắp ꞌpứng thảu ké bản ꞌmướng ꞌtếng#cá mết đảy sô ꞌván căn ꞌtạk ꞌluống ꞌchí khả Chảu ꞌGiê‑ꞌsu.
1 Chegando a manhã, todos os príncipes dos sacerdotes e os anciãos do povo reuniram-se em conselho para entregar Jesus à morte.
2 Sau phúk ꞌTan chảu ꞌnẹp pay dao hảư ꞌtan Pi‑ꞌlạt phủ pên quan#tỉnh.
2 Ligaram-no e o levaram ao governador Pilatos.
3 Du‑đa phủ đảy phản Chảu ꞌGiê‑ꞌsu ꞌnặn ꞌhụ ꞌTan chảu ꞌchọ#ꞌtội. ꞌMắn ꞌdiến ngắm đảy ꞌláng#sông, chắng au sam síp măn ꞌngớn ꞌnặn ꞌcứn pay khưn hảư ꞌpứng mo cốc cắp ꞌpứng thảu ké lỏ#ꞌva,
3 Judas, o traidor, vendo-o então condenado, tomado de remorsos, foi devolver aos príncipes dos sacerdotes e aos anciãos as trinta moedas de prata,
4 “Khỏi đảy ꞌdệt báp#ꞌlẹo, ꞌpưa đảy phản ꞌGiê‑ꞌsu phủ báu#ꞌmí ꞌviạk săng#phít.”
4 dizendo-lhes: Pequei, entregando o sangue de um justo. Responderam-lhe: Que nos importa? Isto é lá contigo!
5 Du‑đa chắng thỉm ꞌngớn ꞌnặn khảu cuông ꞌhướn vảy ꞌsớ Chảu Pua ꞌPhạ ꞌlẹo ók pay ꞌtáng ꞌnọk ꞌcuông ꞌhặt ꞌcó#tai.
5 Ele jogou então no templo as moedas de prata, saiu e foi enforcar-se.
6 ꞌPứng mo cốc đảy kếp au ꞌngớn ꞌnặn ꞌlẹo ổ căn#ꞌva, “ꞌNgớn ꞌnị báu#ꞌchọ au ꞌvạy nẳng kho ꞌngớn ꞌhướn#ꞌsớ, ꞌpưa ꞌngớn ꞌca chảng khả#ꞌcốn.”
6 Os príncipes dos sacerdotes tomaram o dinheiro e disseram: Não é permitido lançá-lo no tesouro sagrado, porque se trata de preço de sangue.
7 Sau sô ꞌván căn ꞌlẹo chắng au ꞌngớn ꞌnặn pay ꞌsự đin nẳng ꞌchang pẳn#hay, ꞌpưa ꞌvạy ꞌdệt pá ꞌheo phăng ꞌcốn táng#ꞌmướng.
7 Depois de haverem deliberado, compraram com aquela soma o campo do Oleiro, para que ali se fizesse um cemitério de estrangeiros.
8 Pên ꞌsướng ꞌnặn sáu chắng khék tón đin ꞌnặn#ꞌva, tón đin#ꞌlượt, ꞌmá ꞌtạu#ꞌkhạy.
8 Esta é a razão por que aquele terreno é chamado, ainda hoje, Campo de Sangue.
9 ꞌChớ ꞌnặn ꞌviạk pên ók ꞌtoi ꞌquám pú ꞌGiê‑ꞌhêm‑da pang ꞌchạu pên ꞌlam páo ꞌquám Chảu Pua ꞌPhạ đảy ꞌvạu ꞌvạy cón#ꞌva:
9 Assim se cumpriu a profecia do profeta Jeremias: Eles receberam trinta moedas de prata, preço daquele cujo valor foi estimado pelos filhos de Israel;
10 ꞌlẹo sau au ꞌngớn ꞌnặn pay ꞌsự đin nẳng ꞌchang pẳn#hay, ꞌsướng Chảu Pua ꞌPhạ phủ pên Chảu Chom đảy bók khỏi ꞌvạy ꞌnặn#lo.”
10 e deram-no pelo campo do Oleiro, como o Senhor me havia prescrito.
11 ꞌChớ ꞌnặn Chảu ꞌGiê‑ꞌsu dưn dú tó nả Pi‑ꞌlạt phủ pên quan#tỉnh. Pi‑ꞌlạt chắng tham ꞌTan chảu#ꞌva, “ꞌMứng ꞌmen pua ꞌphắn ꞌcốn ꞌDiu ꞌtẹ#báu?”
11 Jesus compareceu diante do governador, que o interrogou: És o rei dos judeus? Sim, respondeu-lhe Jesus.
12 ꞌPứng mo cốc cắp ꞌpứng thảu ké đảy cáo ꞌtội sáư Chảu ꞌGiê‑ꞌsu, hák#ꞌva ꞌTan chảu ꞌcọ báu#tóp.
12 Ele, porém, nada respondia às acusações dos príncipes dos sacerdotes e dos anciãos.
13 Quan tỉnh chắng ꞌvạu hảư Chảu ꞌGiê‑ꞌsu ꞌva, “Sau cáo ꞌtội sáư ꞌmứng lai ꞌnéo ꞌcơ#ꞌnặn, chắng ꞌdệt ꞌsướng báu#ꞌnghín săng ꞌsịn#ꞌlế.”
13 Perguntou-lhe Pilatos: Não ouves todos os testemunhos que levantam contra ti?
14 Hák ꞌva Chảu ꞌGiê‑ꞌsu ꞌcọ báu#tóp sắc#ꞌquám, ꞌdệt hảư quan tỉnh hên lák#ꞌhêng.
14 Mas, para grande admiração do governador, não quis responder a nenhuma acusação.
15 Khuốp pi ꞌhọt ꞌnhám kin ꞌtiệc ꞌVện cai#ꞌnặn, quan tỉnh ꞌlớng pói ꞌcốn ꞌtú phủ#ꞌnưng ꞌtoi chaư dên#ꞌpay.
15 Era costume que o governador soltasse um preso a pedido do povo em cada festa de Páscoa.
16 ꞌChớ ꞌnặn ꞌmí ꞌcốn ꞌtú phủ#ꞌnưng ꞌchư Ba‑ꞌla‑ba, ꞌtếng#cá ꞌmướng phaư ꞌcọ#ꞌhụ.
16 Ora, havia naquela ocasião um prisioneiro famoso, chamado Barrabás.
17 ꞌMưa dên ꞌpay ꞌmá ꞌhốm căn#ꞌlẹo, quan tỉnh chắng tham sau#ꞌva, “Ba‑ꞌla‑ba cắp ꞌGiê‑ꞌsu phủ khék#ꞌva Chảu ꞌKha‑ꞌlịt ꞌnặn é hảư pói phủ#đaư?”
17 Pilatos dirigiu-se ao povo reunido: Qual quereis que eu vos solte: Barrabás ou Jesus, que se chama Cristo?
18 ꞌPứng mo cốc cắp ꞌpứng thảu ké dao Chảu ꞌGiê‑ꞌsu hảư ꞌnặn quan tỉnh ꞌcọ ꞌhụ đi ꞌpưa sau hơng ken ꞌTan#chảu.
18 {Ele sabia que tinham entregue Jesus por inveja.}
19 ꞌChớ Pi‑ꞌlạt phủ pên quan tỉnh ꞌnăng dú bón sét#ꞌván, ꞌmía quan đảy ꞌchạư ꞌcốn pay ꞌvạu sú quan#ꞌva, “ꞌNhá khỏng nuống ꞌhọt ꞌcốn phủ báu#ꞌmí ꞌviạk săng phít ꞌnặn#ꞌnớ, ꞌpưa#ꞌva ꞌcứn ꞌnị ꞌnọng đảy phăn hên ꞌtan phủ#ꞌnặn, pên ꞌláng phăn ꞌdệt hảư ꞌnọng khổ chaư#lai.”
19 Enquanto estava sentado no tribunal, sua mulher lhe mandou dizer: Nada faças a esse justo. Fui hoje atormentada por um sonho que lhe diz respeito.
20 ꞌChớ ꞌnặn ꞌpứng mo cốc cắp ꞌpứng thảu ké ꞌnhọk ꞌnhuốn dên ꞌpay so quan tỉnh pói Ba‑ꞌla‑ba ꞌlẹo khả Chảu ꞌGiê‑ꞌsu sia.
20 Mas os príncipes dos sacerdotes e os anciãos persuadiram o povo que pedisse a libertação de Barrabás e fizesse morrer Jesus.
21 Quan tỉnh tham dên ꞌpay#ꞌva, “Cuông song ꞌcốn ꞌnị é hảư pói phủ#đaư?”
21 O governador tomou então a palavra: Qual dos dois quereis que eu vos solte? Responderam: Barrabás!
22 Quan tỉnh chắng tham máư, “ꞌCợn ꞌGiê‑ꞌsu phủ khék#ꞌva Chảu ꞌKha‑ꞌlịt ꞌnị, ꞌchí hảư ꞌdệt ꞌsướng#đaư?”
22 Pilatos perguntou: Que farei então de Jesus, que é chamado o Cristo? Todos responderam: Seja crucificado!
23 Quan tỉnh tham ꞌva, “Tók ꞌsướng#đaư, ꞌmắn ꞌmí ꞌtội#săng?”
23 O governador tornou a perguntar: Mas que mal fez ele? E gritavam ainda mais forte: Seja crucificado!
24 Quan tỉnh ꞌhụ chắc báu#ꞌdệt săng đảy#ꞌlẹo, ꞌmí ꞌto ꞌnắn ꞌnướng#khửn. Quan tỉnh chắng au ꞌnặm ꞌmá suối ꞌmứ tó nả dên#ꞌpay lỏ#ꞌva, “Nả ꞌviạk khả ꞌcốn phủ ꞌnị ꞌnhá hảư khỏi ꞌmí ꞌtội#săng, hảư ꞌpứng su hák nhẳn#au.”
24 Pilatos viu que nada adiantava, mas que, ao contrário, o tumulto crescia. Fez com que lhe trouxessem água, lavou as mãos diante do povo e disse: Sou inocente do sangue deste homem. Isto é lá convosco!
25 Phen ꞌcốn ꞌnặn phaư ꞌcọ tóp, “ꞌViạk ꞌtội tai ꞌmắn ꞌnặn hảư tốc sáư ꞌsúm khỏi kéng ꞌlụk tảu ꞌsúm#khỏi.”
25 E todo o povo respondeu: Caia sobre nós o seu sangue e sobre nossos filhos!
26 Quan tỉnh chắng pói Ba‑ꞌla‑ba hảư#sau, ꞌlẹo bók hảư ꞌtặp Chảu ꞌGiê‑ꞌsu, dao ꞌTan chảu hảư lính pay tók ꞌneng lếc sáư ꞌtếng ꞌmạy tháng#khen.
26 — ausente —
27 ꞌChớ ꞌnặn ꞌpứng lính quan tỉnh ꞌnẹp Chảu ꞌGiê‑ꞌsu khảu pay cuông bón cốc tảu ꞌhốm khék#ꞌva Pa‑ꞌlô‑tô‑ꞌliên, ꞌlẹo đảy khék au lính ꞌtếng#cá mết ꞌmá ỏm ꞌTan chảu#ꞌvạy.
27 Os soldados do governador conduziram Jesus para o pretório e rodearam-no com todo o pelotão.
28 Sau kẻ sửa ꞌTan chảu ók ꞌlẹo au sửa đeng ꞌmá binh hảư#ꞌTan.
28 Arrancaram-lhe as vestes e colocaram-lhe um manto escarlate.
29 Sau au ꞌchứa nam ꞌmá khốt ꞌcộng pên ꞌmụ pua cuôm sáư hua ꞌTan#chảu, ꞌlẹo ꞌcọ au ꞌmạy ỏ [ꞌdệt tang ꞌmạy ꞌtạu pua] ꞌmá sáư ꞌmứ khoa hảư ꞌTan chảu#khắm. Sau ꞌtạu kháu ꞌlống tó#nả, ꞌcháo siết ꞌTan chảu#ꞌva, “Phép pua ꞌcốn#ꞌDiu.”
29 Depois, trançaram uma coroa de espinhos, meteram-lha na cabeça e puseram-lhe na mão uma vara. Dobrando os joelhos diante dele, diziam com escárnio: Salve, rei dos judeus!
30 ꞌLẹo sau ꞌcọ thốm ꞌnặm sa‑ꞌlái sáư#nả, au ꞌmạy ỏ ꞌtặp hua ꞌTan#chảu.
30 Cuspiam-lhe no rosto e, tomando da vara, davam-lhe golpes na cabeça.
31 Sau ꞌnhọk nhăn Chảu ꞌGiê‑ꞌsu ꞌpó chaư ꞌlẹo chắng kẻ sửa đeng ꞌnặn ók#sia, au sửa ꞌTan chảu ꞌmá ꞌnung ꞌcứn hảư#máư, ꞌlẹo ꞌnẹp ók pay tók ꞌneng lếc sáư ꞌtếng ꞌmạy tháng#khen.
31 Depois de escarnecerem dele, tiraram-lhe o manto e entregaram-lhe as vestes. Em seguida, levaram-no para o crucificar.
32 ꞌChớ đang ók pay#ꞌnặn, sau đảy ꞌpọ phủ#ꞌnưng ꞌchư ꞌSi‑ꞌmôn ꞌcốn ꞌmướng ꞌSi‑ꞌlê‑ꞌnê. Mốt lính ꞌdiến pắt au ꞌSi‑ꞌmôn hảư bék ꞌmạy tháng khen tang Chảu ꞌGiê‑ꞌsu.
32 Saindo, encontraram um homem de Cirene, chamado Simão, a quem obrigaram a levar a cruz de Jesus.
33 Sau pay ꞌhọt bón#ꞌnưng khék#ꞌva ꞌKhô‑ꞌla‑ꞌkhô‑ꞌtha, kẻ ók#ꞌva, bón ꞌmí cáp#hua.
33 Chegaram ao lugar chamado Gólgota, isto é, lugar do crânio.
34 Mốt lính chắng au lảu ꞌquá ꞌnặm bi ꞌmá hảư Chảu ꞌGiê‑ꞌsu kin [ꞌpưa báu#hảư chếp#lai]. ꞌTan chảu ꞌchím bớng ꞌlẹo ꞌcọ báu#kin.
34 Deram-lhe de beber vinho misturado com fel. Ele provou, mas se recusou a beber.
35 Sau tók ꞌneng lếc sáư ꞌtếng ꞌmạy tháng#khen, ꞌlẹo sau chắng chốc siếng căn au ꞌchương ꞌnung ꞌTan chảu păn#căn.
35 Depois de o haverem crucificado, dividiram suas vestes entre si, tirando a sorte. Cumpriu-se assim a profecia do profeta: Repartiram entre si minhas vestes e sobre meu manto lançaram a sorte {Sl 21,19}.
36 ꞌLẹo sau au căn ꞌnăng phảu bớng ꞌTan chảu dú#hẳn.
36 Sentaram-se e montaram guarda.
37 ꞌMí bảng cáo ꞌtội teo ꞌvạy ꞌtếng hua ꞌTan chảu đảy tẻm#ꞌva, “Phủ ꞌnị ꞌmen ꞌGiê‑ꞌsu pua ꞌcốn#ꞌDiu.”
37 Por cima de sua cabeça penduraram um escrito trazendo o motivo de sua crucificação: Este é Jesus, o rei dos judeus.
38 ꞌChớ ꞌnặn mốt lính au song ꞌcốn cướp#ꞌmá, mỏi ꞌcốn ꞌcọ tók ꞌneng lếc sáư ꞌtếng ꞌmạy tháng khen dú ꞌhiếng song sảng Chảu ꞌGiê‑ꞌsu, phủ#ꞌnưng dú ꞌphượng#khoa, phủ#ꞌnưng dú ꞌphượng#ꞌsại.
38 Ao mesmo tempo foram crucificados com ele dois ladrões, um à sua direita e outro à sua esquerda.
39 ꞌPứng ꞌcốn cai pay cai ꞌmá bón ꞌnặn hên ꞌcọ quéng hua ꞌtếng ꞌvạu đu ꞌngai Chảu ꞌGiê‑ꞌsu ꞌva,
39 Os que passavam o injuriavam, sacudiam a cabeça e diziam:
40 “ꞌMứng#ꞌva ꞌmứng ꞌchí pé ꞌhướn vảy ꞌsớ Chảu Pua ꞌPhạ#ꞌlống, ꞌlẹo cuông sam ꞌmự ꞌchí tẳng khửn hảư#máư. ꞌVa#ꞌmứng hák ꞌmen ꞌLụk Chảu Pua ꞌPhạ#ꞌtẹ, hảư ꞌchoi chảu ꞌmo ꞌmứng ꞌlống ꞌmá khói sia ꞌmạy tháng khen bớng#ꞌlú.”
40 Tu, que destróis o templo e o reconstróis em três dias, salva-te a ti mesmo! Se és o Filho de Deus, desce da cruz!
41 ꞌPứng mo cốc, ꞌpứng ꞌsáy bók ꞌluột ꞌláng cắp ꞌpứng thảu ké bản ꞌmướng ꞌcọ đảy au căn ꞌnhọk nhăn Chảu ꞌGiê‑ꞌsu ꞌsướng#điêu,
41 Os príncipes dos sacerdotes, os escribas e os anciãos também zombavam dele:
42 “ꞌMắn ꞌchoi ꞌcốn ứn#đảy, hák ꞌchoi chảu ꞌmo ꞌmắn báu#đảy. ꞌMắn ꞌhiạk#ꞌva ꞌmắn pên pua ꞌcốn ꞌI‑ꞌsa‑ên. ꞌKhạy hảư ꞌmắn ꞌlống ꞌmá khói sia ꞌmạy tháng khen bớng#ꞌlú, ꞌháu chắng ꞌchí pông chaư ꞌchưa#ꞌmắn.
42 Ele salvou a outros e não pode salvar-se a si mesmo! Se é rei de Israel, desça agora da cruz e nós creremos nele!
43 ꞌMắn ꞌpơng inh Chảu Pua#ꞌPhạ, ꞌhiạk#ꞌva pên ꞌLụk ꞌchái Chảu Pua#ꞌPhạ. ꞌVa ꞌTan chảu sôm#chaư, ꞌkhạy hảư ꞌmá ꞌchoi ꞌmắn#ꞌlú.”
43 Confiou em Deus, Deus o livre agora, se o ama, porque ele disse: Eu sou o Filho de Deus!
44 Song ꞌcốn cướp tók tháng ꞌvạy ꞌtoi Chảu ꞌGiê‑ꞌsu ꞌnặn ꞌcọ đá ꞌTan chảu ꞌsướng#điêu.
44 E os ladrões, crucificados com ele, também o ultrajavam.
45 Té síp song ꞌchớ cang ꞌvến ꞌtạu ꞌhọt sam ꞌchớ ꞌtếng#ꞌcăm, ꞌphạ ꞌcọ ꞌmựt đăm ꞌtua phén đin#ꞌmướng.
45 Desde a hora sexta até a nona, cobriu-se toda a terra de trevas.
46 Dáo sam ꞌchớ ꞌtếng#ꞌcăm, Chảu ꞌGiê‑ꞌsu chắng khék sương nháư khửn pák ꞌquám ꞌDiu#ꞌva, “Ê‑ꞌlô‑i, Ê‑ꞌlô‑i, ꞌla‑ꞌma ꞌsa‑bắc‑ꞌtha‑ꞌni,” kẻ ók#ꞌva, “Chảu Pua ꞌPhạ Chảu Chom#khỏi, Chảu Pua ꞌPhạ Chảu Chom#khỏi, pên săng chắng thỉm ꞌváng sia#khỏi?”
46 Próximo da hora nona, Jesus exclamou em voz forte: Eli, Eli, lammá sabactáni? - o que quer dizer: Meu Deus, meu Deus, por que me abandonaste?
47 ꞌMí ꞌsán ꞌcốn dưn dú hẳn đảy ꞌnghín ꞌnéo ꞌnặn lỏ#ꞌvạu#ꞌva, “ꞌMắn khék ha pú Ê‑ꞌli‑da pang ꞌchạu#ꞌnế.”
47 A estas palavras, alguns dos que lá estavam diziam: Ele chama por Elias.
48 Phủ ꞌnưng cuông phen sau ꞌnặn ꞌdiến ꞌlen pay au ꞌnhóng phải ꞌmá chúm lảu sổm hảư ưn ꞌlẹo au ꞌmạy ỏ pắc#sáư, nhé hảư Chảu ꞌGiê‑ꞌsu kin.
48 Imediatamente um deles tomou uma esponja, embebeu-a em vinagre e apresentou-lha na ponta de uma vara para que bebesse.
49 ꞌPứng phủ ứn ꞌvạu#ꞌva, “Thả bớng#cón, ꞌchí hên pú Ê‑ꞌli‑da ꞌmá ꞌchoi ꞌmắn#báu.”
49 Os outros diziam: Deixa! Vejamos se Elias virá socorrê-lo.
50 Chảu ꞌGiê‑ꞌsu khék sương nháư khửn#máư, ꞌlẹo pói ꞌminh khuôn ꞌdiến chaư#khát.
50 Jesus de novo lançou um grande brado, e entregou a alma.
51 ꞌChớ ꞌnặn phả ꞌman nẳng cuông ꞌhướn vảy ꞌsớ Chảu Pua ꞌPhạ hák chík béng song ók té nưa ꞌhọt#tảư. ꞌMí phén đin#nưng, đán ꞌcọ ték#ók.
51 E eis que o véu do templo se rasgou em duas partes de alto a baixo, a terra tremeu, fenderam-se as rochas.
52 ꞌCú ꞌheo ꞌcọ khay#ók, ꞌlẹo dên ꞌpay Chảu Pua ꞌPhạ lai ꞌcốn đảy mết ꞌlới pay cón ꞌnặn ꞌcọ ꞌcứn ꞌhéng#ꞌmá.
52 Os sepulcros se abriram e os corpos de muitos justos ressuscitaram.
53 Sau đảy ók nẳng ꞌcú ꞌheo#ꞌmá, lăng ꞌchớ Chảu ꞌGiê‑ꞌsu ꞌcứn ꞌhéng ꞌmá#ꞌlẹo, sau chắng đảy khảu pay ꞌmướng ꞌGiê‑ꞌlu‑ꞌsa‑ꞌlêm hảư lai ꞌcốn#hên.
53 Saindo de suas sepulturas, entraram na Cidade Santa depois da ressurreição de Jesus e apareceram a muitas pessoas.
54 Quan lính cắp mốt lính phảu bớng Chảu ꞌGiê‑ꞌsu ꞌnặn hên phén đin#nưng, ꞌtếng#cá đảy hên lai ꞌnéo lák pên ók ꞌsướng ꞌnặn sau ꞌcọ dản sắn chắng ꞌvạu#ꞌva, “Phủ ꞌnị ꞌmen ꞌLụk ꞌchái Chảu Pua ꞌPhạ ꞌtẹ#lo.”
54 O centurião e seus homens que montavam guarda a Jesus, diante do estremecimento da terra e de tudo o que se passava, disseram entre si, possuídos de grande temor: Verdadeiramente, este homem era Filho de Deus!
55 ꞌMí lai phủ ꞌnhính dú đắc phó bớng Chảu ꞌGiê‑ꞌsu. Sau đảy ꞌmá ꞌtoi ꞌTan chảu té phén đin ꞌKha‑ꞌli‑ꞌlê ꞌpưa ꞌchạư soi#ꞌTan.
55 Havia ali também algumas mulheres que de longe olhavam; tinham seguido Jesus desde a Galiléia para o servir.
56 Cuông ꞌpứng sau ꞌnặn#ꞌmí:
56 Entre elas se achavam Maria Madalena e Maria, mãe de Tiago e de José, e a mãe dos filhos de Zebedeu.
57 ꞌMí ꞌcốn ꞌhăng ꞌmí phủ#ꞌnưng ꞌchư Dô‑ꞌsệp dú bản ꞌA‑ꞌli‑ꞌma‑ꞌthai, ꞌtan ꞌcọ pên phủ ꞌtoi ꞌtáng Chảu ꞌGiê‑ꞌsu. ꞌTếng ꞌcăm ꞌmự#ꞌnặn,
57 À tardinha, um homem rico de Arimatéia, chamado José, que era também discípulo de Jesus,
58 ꞌtan Dô‑ꞌsệp chắng pay ha quan tỉnh Pi‑ꞌlạt ꞌnặn, so au khon Chảu ꞌGiê‑ꞌsu pay pốc#ꞌmiện. Quan tỉnh chắng bók lính dao#hảư.
58 foi procurar Pilatos e pediu-lhe o corpo de Jesus. Pilatos cedeu-o.
59 ꞌTan Dô‑ꞌsệp chắng pay pốt au Chảu ꞌGiê‑ꞌsu ꞌlẹo au phải đón máư ꞌmá ꞌpắn đoi#ꞌvạy,
59 José tomou o corpo, envolveu-o num lençol branco
60 ꞌlẹo au pay pốc ꞌmiện ꞌvạy nẳng thẳm đán máư khong chảu đảy síu ꞌvạy ꞌhé#thảu. ꞌTan chắng kỉnh tón đán nháư#ꞌnưng tăn pák thẳm ꞌvạy ꞌlẹo ók#pay.
60 e o depositou num sepulcro novo, que tinha mandado talhar para si na rocha. Depois rolou uma grande pedra à entrada do sepulcro e foi-se embora.
61 ꞌNáng ꞌMa‑ꞌli‑a ꞌcốn bản ꞌMặc‑đa‑ꞌla cắp ꞌnáng ꞌMa‑ꞌli‑a ứn ꞌnặn ꞌcọ au căn ꞌnăng dú tó nả thẳm đán#ꞌnặn.
61 Maria Madalena e a outra Maria ficaram lá, sentadas defronte do túmulo.
62 ꞌMự ꞌnặn ꞌmen ꞌmự ꞌkhặn ꞌkháng ꞌvạy ꞌhọt ꞌmự ꞌdặng#ꞌcắm. ꞌMự lăng#ꞌmá, ꞌpứng mo cốc cắp ꞌcốn phái ꞌPha‑ꞌli‑ꞌsai chắng au căn pay so ꞌhọt Pi‑ꞌlạt ꞌva,
62 No dia seguinte - isto é, o dia seguinte ao da Preparação -, os príncipes dos sacerdotes e os fariseus dirigiram-se todos juntos à casa de Pilatos.
63 “ꞌChiếng quan#tỉnh, ꞌsúm khỏi ngắm ꞌhọt ꞌquám ꞌGiê‑ꞌsu phủ bẻo ꞌpáng#ꞌnặn, ꞌmưa ꞌnhắng ꞌcốn ꞌmắn đảy ꞌvạu#ꞌva, lăng sam ꞌmự ꞌlẹo ꞌchí ꞌcứn ꞌhéng#ꞌmá.
63 E disseram-lhe: Senhor, nós nos lembramos de que aquele impostor disse, enquanto vivia: Depois de três dias ressuscitarei.
64 ꞌSướng ꞌnặn so quan ꞌtặt lính các pák thẳm hảư đi ꞌtạu ꞌhọt ꞌmự thứ#sam, dản#ꞌva ꞌpứng ꞌcốn ꞌtoi ꞌtáng ꞌGiê‑ꞌsu ꞌmá ꞌlặc au khon#pay, ꞌlẹo bẻo dên ꞌpay#ꞌva, ꞌmắn ꞌcứn ꞌhéng ꞌmá#ꞌlẹo. ꞌQuám bẻo ꞌnặn ꞌvén ꞌchí ꞌhại ꞌsứa#cón.”
64 Ordena, pois, que seu sepulcro seja guardado até o terceiro dia. Os seus discípulos poderiam vir roubar o corpo e dizer ao povo: Ressuscitou dos mortos. E esta última impostura seria pior que a primeira.
65 Quan tỉnh Pi‑ꞌlạt chắng bók sau#ꞌva, “Pay#ꞌí, hảư su au lính pay các pák thẳm hảư đi ꞌtoi ꞌsướng su ngắm#ꞌnớ.”
65 Respondeu Pilatos: Tendes uma guarda. Ide e guardai-o como o entendeis.
66 Sau chắng au căn pay ꞌdệt hảư pák thẳm nẻn#đi, ꞌtếng đảy ꞌnhăm dáu sáư tón đán hắp pák thẳm ꞌlẹo ꞌtặt lính các#phảu.
66 Foram, pois, e asseguraram o sepulcro, selando a pedra e colocando guardas.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.