Mateus 27
Tai Dam (BLT) vs NAA
1 ꞌHung ꞌchạu ꞌmá, ꞌpứng mo cốc cắp ꞌpứng thảu ké bản ꞌmướng ꞌtếng#cá mết đảy sô ꞌván căn ꞌtạk ꞌluống ꞌchí khả Chảu ꞌGiê‑ꞌsu.
1 Ao romper o dia, todos os principais sacerdotes e os anciãos do povo entraram em conselho contra Jesus, para o matarem;
2 Sau phúk ꞌTan chảu ꞌnẹp pay dao hảư ꞌtan Pi‑ꞌlạt phủ pên quan#tỉnh.
2 e, amarrando-o, levaram-no e o entregaram ao governador Pilatos.
3 Du‑đa phủ đảy phản Chảu ꞌGiê‑ꞌsu ꞌnặn ꞌhụ ꞌTan chảu ꞌchọ#ꞌtội. ꞌMắn ꞌdiến ngắm đảy ꞌláng#sông, chắng au sam síp măn ꞌngớn ꞌnặn ꞌcứn pay khưn hảư ꞌpứng mo cốc cắp ꞌpứng thảu ké lỏ#ꞌva,
3 Então Judas, que o traiu, vendo que Jesus havia sido condenado, tocado de remorso, devolveu as trinta moedas de prata aos principais sacerdotes e aos anciãos, dizendo:
4 “Khỏi đảy ꞌdệt báp#ꞌlẹo, ꞌpưa đảy phản ꞌGiê‑ꞌsu phủ báu#ꞌmí ꞌviạk săng#phít.”
4 — Pequei, traindo sangue inocente. Eles, porém, responderam: — Que nos importa? Isso é com você.
5 Du‑đa chắng thỉm ꞌngớn ꞌnặn khảu cuông ꞌhướn vảy ꞌsớ Chảu Pua ꞌPhạ ꞌlẹo ók pay ꞌtáng ꞌnọk ꞌcuông ꞌhặt ꞌcó#tai.
5 Então Judas, atirando as moedas de prata para dentro do templo, retirou-se e se enforcou.
6 ꞌPứng mo cốc đảy kếp au ꞌngớn ꞌnặn ꞌlẹo ổ căn#ꞌva, “ꞌNgớn ꞌnị báu#ꞌchọ au ꞌvạy nẳng kho ꞌngớn ꞌhướn#ꞌsớ, ꞌpưa ꞌngớn ꞌca chảng khả#ꞌcốn.”
6 E os principais sacerdotes, pegando as moedas, disseram: — Não é lícito colocá-las no cofre das ofertas, porque é preço de sangue.
7 Sau sô ꞌván căn ꞌlẹo chắng au ꞌngớn ꞌnặn pay ꞌsự đin nẳng ꞌchang pẳn#hay, ꞌpưa ꞌvạy ꞌdệt pá ꞌheo phăng ꞌcốn táng#ꞌmướng.
7 E, tendo deliberado, compraram com elas o campo do oleiro, para cemitério de forasteiros.
8 Pên ꞌsướng ꞌnặn sáu chắng khék tón đin ꞌnặn#ꞌva, tón đin#ꞌlượt, ꞌmá ꞌtạu#ꞌkhạy.
8 Por isso, aquele campo é chamado, até o dia de hoje, Campo de Sangue.
9 ꞌChớ ꞌnặn ꞌviạk pên ók ꞌtoi ꞌquám pú ꞌGiê‑ꞌhêm‑da pang ꞌchạu pên ꞌlam páo ꞌquám Chảu Pua ꞌPhạ đảy ꞌvạu ꞌvạy cón#ꞌva:
9 Então se cumpriu o que foi dito por meio do profeta Jeremias: “Pegaram as trinta moedas de prata, preço em que foi estimado aquele a quem alguns dos filhos de Israel avaliaram,
10 ꞌlẹo sau au ꞌngớn ꞌnặn pay ꞌsự đin nẳng ꞌchang pẳn#hay, ꞌsướng Chảu Pua ꞌPhạ phủ pên Chảu Chom đảy bók khỏi ꞌvạy ꞌnặn#lo.”
10 e as deram pelo campo do oleiro, assim como me ordenou o Senhor.”
11 ꞌChớ ꞌnặn Chảu ꞌGiê‑ꞌsu dưn dú tó nả Pi‑ꞌlạt phủ pên quan#tỉnh. Pi‑ꞌlạt chắng tham ꞌTan chảu#ꞌva, “ꞌMứng ꞌmen pua ꞌphắn ꞌcốn ꞌDiu ꞌtẹ#báu?”
11 Jesus estava em pé diante do governador, e este o interrogou, dizendo: — Você é o rei dos judeus? Jesus respondeu:
12 ꞌPứng mo cốc cắp ꞌpứng thảu ké đảy cáo ꞌtội sáư Chảu ꞌGiê‑ꞌsu, hák#ꞌva ꞌTan chảu ꞌcọ báu#tóp.
12 E, sendo acusado pelos principais sacerdotes e pelos anciãos, Jesus nada respondeu.
13 Quan tỉnh chắng ꞌvạu hảư Chảu ꞌGiê‑ꞌsu ꞌva, “Sau cáo ꞌtội sáư ꞌmứng lai ꞌnéo ꞌcơ#ꞌnặn, chắng ꞌdệt ꞌsướng báu#ꞌnghín săng ꞌsịn#ꞌlế.”
13 Então Pilatos perguntou: — Não está ouvindo quantas acusações fazem contra você?
14 Hák ꞌva Chảu ꞌGiê‑ꞌsu ꞌcọ báu#tóp sắc#ꞌquám, ꞌdệt hảư quan tỉnh hên lák#ꞌhêng.
14 Mas Jesus não respondeu nem uma palavra, a ponto de o governador ficar muito admirado.
15 Khuốp pi ꞌhọt ꞌnhám kin ꞌtiệc ꞌVện cai#ꞌnặn, quan tỉnh ꞌlớng pói ꞌcốn ꞌtú phủ#ꞌnưng ꞌtoi chaư dên#ꞌpay.
15 Ora, por ocasião da festa, o governador costumava soltar ao povo um preso, conforme eles quisessem.
16 ꞌChớ ꞌnặn ꞌmí ꞌcốn ꞌtú phủ#ꞌnưng ꞌchư Ba‑ꞌla‑ba, ꞌtếng#cá ꞌmướng phaư ꞌcọ#ꞌhụ.
16 Naquela ocasião, eles tinham um preso muito conhecido, chamado Barrabás.
17 ꞌMưa dên ꞌpay ꞌmá ꞌhốm căn#ꞌlẹo, quan tỉnh chắng tham sau#ꞌva, “Ba‑ꞌla‑ba cắp ꞌGiê‑ꞌsu phủ khék#ꞌva Chảu ꞌKha‑ꞌlịt ꞌnặn é hảư pói phủ#đaư?”
17 Estando, pois, o povo reunido, Pilatos lhes perguntou: — Quem vocês querem que eu solte: Barrabás ou Jesus, chamado Cristo?
18 ꞌPứng mo cốc cắp ꞌpứng thảu ké dao Chảu ꞌGiê‑ꞌsu hảư ꞌnặn quan tỉnh ꞌcọ ꞌhụ đi ꞌpưa sau hơng ken ꞌTan#chảu.
18 Porque sabia que era por inveja que eles tinham entregado Jesus.
19 ꞌChớ Pi‑ꞌlạt phủ pên quan tỉnh ꞌnăng dú bón sét#ꞌván, ꞌmía quan đảy ꞌchạư ꞌcốn pay ꞌvạu sú quan#ꞌva, “ꞌNhá khỏng nuống ꞌhọt ꞌcốn phủ báu#ꞌmí ꞌviạk săng phít ꞌnặn#ꞌnớ, ꞌpưa#ꞌva ꞌcứn ꞌnị ꞌnọng đảy phăn hên ꞌtan phủ#ꞌnặn, pên ꞌláng phăn ꞌdệt hảư ꞌnọng khổ chaư#lai.”
19 E, estando Pilatos sentado no tribunal, a mulher dele mandou dizer-lhe: — Não se envolva com esse justo, porque hoje, em sonho, sofri muito por causa dele.
20 ꞌChớ ꞌnặn ꞌpứng mo cốc cắp ꞌpứng thảu ké ꞌnhọk ꞌnhuốn dên ꞌpay so quan tỉnh pói Ba‑ꞌla‑ba ꞌlẹo khả Chảu ꞌGiê‑ꞌsu sia.
20 Mas os principais sacerdotes e os anciãos persuadiram o povo a que pedisse Barrabás e condenasse Jesus à morte.
21 Quan tỉnh tham dên ꞌpay#ꞌva, “Cuông song ꞌcốn ꞌnị é hảư pói phủ#đaư?”
21 De novo, o governador perguntou: — Qual dos dois vocês querem que eu solte? Eles responderam: — Barrabás!
22 Quan tỉnh chắng tham máư, “ꞌCợn ꞌGiê‑ꞌsu phủ khék#ꞌva Chảu ꞌKha‑ꞌlịt ꞌnị, ꞌchí hảư ꞌdệt ꞌsướng#đaư?”
22 Pilatos lhes perguntou: — Que farei, então, com Jesus, chamado Cristo? Todos responderam: — Que seja crucificado!
23 Quan tỉnh tham ꞌva, “Tók ꞌsướng#đaư, ꞌmắn ꞌmí ꞌtội#săng?”
23 Pilatos continuou: — Que mal ele fez? Porém eles gritavam cada vez mais: — Que seja crucificado!
24 Quan tỉnh ꞌhụ chắc báu#ꞌdệt săng đảy#ꞌlẹo, ꞌmí ꞌto ꞌnắn ꞌnướng#khửn. Quan tỉnh chắng au ꞌnặm ꞌmá suối ꞌmứ tó nả dên#ꞌpay lỏ#ꞌva, “Nả ꞌviạk khả ꞌcốn phủ ꞌnị ꞌnhá hảư khỏi ꞌmí ꞌtội#săng, hảư ꞌpứng su hák nhẳn#au.”
24 Vendo Pilatos que nada conseguia e que, ao contrário, o tumulto aumentava, mandou trazer água e lavou as mãos diante do povo, dizendo: — Estou inocente do sangue deste homem; fique o caso com vocês!
25 Phen ꞌcốn ꞌnặn phaư ꞌcọ tóp, “ꞌViạk ꞌtội tai ꞌmắn ꞌnặn hảư tốc sáư ꞌsúm khỏi kéng ꞌlụk tảu ꞌsúm#khỏi.”
25 E o povo todo respondeu: — Que o sangue dele caia sobre nós e sobre os nossos filhos!
26 Quan tỉnh chắng pói Ba‑ꞌla‑ba hảư#sau, ꞌlẹo bók hảư ꞌtặp Chảu ꞌGiê‑ꞌsu, dao ꞌTan chảu hảư lính pay tók ꞌneng lếc sáư ꞌtếng ꞌmạy tháng#khen.
26 Então Pilatos lhes soltou Barrabás. E, depois de mandar açoitar Jesus, entregou-o para ser crucificado.
27 ꞌChớ ꞌnặn ꞌpứng lính quan tỉnh ꞌnẹp Chảu ꞌGiê‑ꞌsu khảu pay cuông bón cốc tảu ꞌhốm khék#ꞌva Pa‑ꞌlô‑tô‑ꞌliên, ꞌlẹo đảy khék au lính ꞌtếng#cá mết ꞌmá ỏm ꞌTan chảu#ꞌvạy.
27 Logo a seguir, os soldados do governador, levando Jesus para o Pretório, reuniram em torno dele toda a tropa.
28 Sau kẻ sửa ꞌTan chảu ók ꞌlẹo au sửa đeng ꞌmá binh hảư#ꞌTan.
28 Tiraram a roupa de Jesus e o vestiram com um manto escarlate.
29 Sau au ꞌchứa nam ꞌmá khốt ꞌcộng pên ꞌmụ pua cuôm sáư hua ꞌTan#chảu, ꞌlẹo ꞌcọ au ꞌmạy ỏ [ꞌdệt tang ꞌmạy ꞌtạu pua] ꞌmá sáư ꞌmứ khoa hảư ꞌTan chảu#khắm. Sau ꞌtạu kháu ꞌlống tó#nả, ꞌcháo siết ꞌTan chảu#ꞌva, “Phép pua ꞌcốn#ꞌDiu.”
29 E, tecendo uma coroa de espinhos, a puseram na cabeça dele, e colocaram um caniço na sua mão direita. E, ajoelhando-se diante dele, zombavam, dizendo: — Salve, rei dos judeus!
30 ꞌLẹo sau ꞌcọ thốm ꞌnặm sa‑ꞌlái sáư#nả, au ꞌmạy ỏ ꞌtặp hua ꞌTan#chảu.
30 E, cuspindo nele, pegaram o caniço e batiam na sua cabeça.
31 Sau ꞌnhọk nhăn Chảu ꞌGiê‑ꞌsu ꞌpó chaư ꞌlẹo chắng kẻ sửa đeng ꞌnặn ók#sia, au sửa ꞌTan chảu ꞌmá ꞌnung ꞌcứn hảư#máư, ꞌlẹo ꞌnẹp ók pay tók ꞌneng lếc sáư ꞌtếng ꞌmạy tháng#khen.
31 Depois de terem zombado dele, tiraram-lhe o manto e o vestiram com as suas próprias roupas. Então o levaram para ser crucificado.
32 ꞌChớ đang ók pay#ꞌnặn, sau đảy ꞌpọ phủ#ꞌnưng ꞌchư ꞌSi‑ꞌmôn ꞌcốn ꞌmướng ꞌSi‑ꞌlê‑ꞌnê. Mốt lính ꞌdiến pắt au ꞌSi‑ꞌmôn hảư bék ꞌmạy tháng khen tang Chảu ꞌGiê‑ꞌsu.
32 Ao saírem, encontraram um cireneu, chamado Simão, a quem obrigaram a carregar a cruz de Jesus.
33 Sau pay ꞌhọt bón#ꞌnưng khék#ꞌva ꞌKhô‑ꞌla‑ꞌkhô‑ꞌtha, kẻ ók#ꞌva, bón ꞌmí cáp#hua.
33 E, chegando a um lugar chamado Gólgota, que significa “Lugar da Caveira”,
34 Mốt lính chắng au lảu ꞌquá ꞌnặm bi ꞌmá hảư Chảu ꞌGiê‑ꞌsu kin [ꞌpưa báu#hảư chếp#lai]. ꞌTan chảu ꞌchím bớng ꞌlẹo ꞌcọ báu#kin.
34 deram vinho com fel para Jesus beber; mas ele, provando-o, não quis beber.
35 Sau tók ꞌneng lếc sáư ꞌtếng ꞌmạy tháng#khen, ꞌlẹo sau chắng chốc siếng căn au ꞌchương ꞌnung ꞌTan chảu păn#căn.
35 Depois de o crucificarem, repartiram entre si as roupas dele, tirando a sorte.
36 ꞌLẹo sau au căn ꞌnăng phảu bớng ꞌTan chảu dú#hẳn.
36 E, assentados ali, o guardavam.
37 ꞌMí bảng cáo ꞌtội teo ꞌvạy ꞌtếng hua ꞌTan chảu đảy tẻm#ꞌva, “Phủ ꞌnị ꞌmen ꞌGiê‑ꞌsu pua ꞌcốn#ꞌDiu.”
37 Por cima da cabeça de Jesus puseram por escrito a acusação contra ele: “ Este é Jesus, o Rei dos Judeus ”.
38 ꞌChớ ꞌnặn mốt lính au song ꞌcốn cướp#ꞌmá, mỏi ꞌcốn ꞌcọ tók ꞌneng lếc sáư ꞌtếng ꞌmạy tháng khen dú ꞌhiếng song sảng Chảu ꞌGiê‑ꞌsu, phủ#ꞌnưng dú ꞌphượng#khoa, phủ#ꞌnưng dú ꞌphượng#ꞌsại.
38 E dois ladrões foram crucificados com ele, um à sua direita e outro à sua esquerda.
39 ꞌPứng ꞌcốn cai pay cai ꞌmá bón ꞌnặn hên ꞌcọ quéng hua ꞌtếng ꞌvạu đu ꞌngai Chảu ꞌGiê‑ꞌsu ꞌva,
39 Os que iam passando blasfemavam contra ele, balançando a cabeça e dizendo:
40 “ꞌMứng#ꞌva ꞌmứng ꞌchí pé ꞌhướn vảy ꞌsớ Chảu Pua ꞌPhạ#ꞌlống, ꞌlẹo cuông sam ꞌmự ꞌchí tẳng khửn hảư#máư. ꞌVa#ꞌmứng hák ꞌmen ꞌLụk Chảu Pua ꞌPhạ#ꞌtẹ, hảư ꞌchoi chảu ꞌmo ꞌmứng ꞌlống ꞌmá khói sia ꞌmạy tháng khen bớng#ꞌlú.”
40 — Ei, você que destrói o santuário e em três dias o reedifica! Salve a si mesmo, se você é o Filho de Deus, e desça da cruz!
41 ꞌPứng mo cốc, ꞌpứng ꞌsáy bók ꞌluột ꞌláng cắp ꞌpứng thảu ké bản ꞌmướng ꞌcọ đảy au căn ꞌnhọk nhăn Chảu ꞌGiê‑ꞌsu ꞌsướng#điêu,
41 De igual modo, os principais sacerdotes com os escribas e anciãos, zombando, diziam:
42 “ꞌMắn ꞌchoi ꞌcốn ứn#đảy, hák ꞌchoi chảu ꞌmo ꞌmắn báu#đảy. ꞌMắn ꞌhiạk#ꞌva ꞌmắn pên pua ꞌcốn ꞌI‑ꞌsa‑ên. ꞌKhạy hảư ꞌmắn ꞌlống ꞌmá khói sia ꞌmạy tháng khen bớng#ꞌlú, ꞌháu chắng ꞌchí pông chaư ꞌchưa#ꞌmắn.
42 — Salvou os outros, a si mesmo não pode salvar. É rei de Israel! Que ele desça da cruz, e então creremos nele.
43 ꞌMắn ꞌpơng inh Chảu Pua#ꞌPhạ, ꞌhiạk#ꞌva pên ꞌLụk ꞌchái Chảu Pua#ꞌPhạ. ꞌVa ꞌTan chảu sôm#chaư, ꞌkhạy hảư ꞌmá ꞌchoi ꞌmắn#ꞌlú.”
43 Confiou em Deus; pois que Deus venha livrá-lo agora, se, de fato, lhe quer bem; porque ele disse: “Sou Filho de Deus.”
44 Song ꞌcốn cướp tók tháng ꞌvạy ꞌtoi Chảu ꞌGiê‑ꞌsu ꞌnặn ꞌcọ đá ꞌTan chảu ꞌsướng#điêu.
44 Também os ladrões que haviam sido crucificados com ele o insultavam.
45 Té síp song ꞌchớ cang ꞌvến ꞌtạu ꞌhọt sam ꞌchớ ꞌtếng#ꞌcăm, ꞌphạ ꞌcọ ꞌmựt đăm ꞌtua phén đin#ꞌmướng.
45 A partir do meio-dia, houve trevas sobre toda a terra até as três horas da tarde.
46 Dáo sam ꞌchớ ꞌtếng#ꞌcăm, Chảu ꞌGiê‑ꞌsu chắng khék sương nháư khửn pák ꞌquám ꞌDiu#ꞌva, “Ê‑ꞌlô‑i, Ê‑ꞌlô‑i, ꞌla‑ꞌma ꞌsa‑bắc‑ꞌtha‑ꞌni,” kẻ ók#ꞌva, “Chảu Pua ꞌPhạ Chảu Chom#khỏi, Chảu Pua ꞌPhạ Chảu Chom#khỏi, pên săng chắng thỉm ꞌváng sia#khỏi?”
46 Por volta de três horas da tarde, Jesus clamou em alta voz, dizendo:
47 ꞌMí ꞌsán ꞌcốn dưn dú hẳn đảy ꞌnghín ꞌnéo ꞌnặn lỏ#ꞌvạu#ꞌva, “ꞌMắn khék ha pú Ê‑ꞌli‑da pang ꞌchạu#ꞌnế.”
47 Alguns dos que estavam ali, ouvindo isto, diziam: — Ele chama por Elias.
48 Phủ ꞌnưng cuông phen sau ꞌnặn ꞌdiến ꞌlen pay au ꞌnhóng phải ꞌmá chúm lảu sổm hảư ưn ꞌlẹo au ꞌmạy ỏ pắc#sáư, nhé hảư Chảu ꞌGiê‑ꞌsu kin.
48 E, logo, um deles correu a buscar uma esponja e, tendo-a embebido em vinagre e colocado na ponta de um caniço, deu-lhe de beber.
49 ꞌPứng phủ ứn ꞌvạu#ꞌva, “Thả bớng#cón, ꞌchí hên pú Ê‑ꞌli‑da ꞌmá ꞌchoi ꞌmắn#báu.”
49 Os outros, porém, diziam: — Espere! Vejamos se Elias vem salvá-lo.
50 Chảu ꞌGiê‑ꞌsu khék sương nháư khửn#máư, ꞌlẹo pói ꞌminh khuôn ꞌdiến chaư#khát.
50 E Jesus, clamando outra vez em alta voz, entregou o espírito.
51 ꞌChớ ꞌnặn phả ꞌman nẳng cuông ꞌhướn vảy ꞌsớ Chảu Pua ꞌPhạ hák chík béng song ók té nưa ꞌhọt#tảư. ꞌMí phén đin#nưng, đán ꞌcọ ték#ók.
51 Eis que o véu do santuário se rasgou em duas partes, de alto a baixo; a terra tremeu e as rochas se partiram;
52 ꞌCú ꞌheo ꞌcọ khay#ók, ꞌlẹo dên ꞌpay Chảu Pua ꞌPhạ lai ꞌcốn đảy mết ꞌlới pay cón ꞌnặn ꞌcọ ꞌcứn ꞌhéng#ꞌmá.
52 os túmulos se abriram, e muitos corpos de santos já falecidos ressuscitaram;
53 Sau đảy ók nẳng ꞌcú ꞌheo#ꞌmá, lăng ꞌchớ Chảu ꞌGiê‑ꞌsu ꞌcứn ꞌhéng ꞌmá#ꞌlẹo, sau chắng đảy khảu pay ꞌmướng ꞌGiê‑ꞌlu‑ꞌsa‑ꞌlêm hảư lai ꞌcốn#hên.
53 e, saindo dos túmulos depois da ressurreição de Jesus, entraram na cidade santa e apareceram a muitos.
54 Quan lính cắp mốt lính phảu bớng Chảu ꞌGiê‑ꞌsu ꞌnặn hên phén đin#nưng, ꞌtếng#cá đảy hên lai ꞌnéo lák pên ók ꞌsướng ꞌnặn sau ꞌcọ dản sắn chắng ꞌvạu#ꞌva, “Phủ ꞌnị ꞌmen ꞌLụk ꞌchái Chảu Pua ꞌPhạ ꞌtẹ#lo.”
54 O centurião e os que com ele guardavam Jesus, vendo o terremoto e tudo o que se passava, ficaram possuídos de grande temor e disseram: — Verdadeiramente este era o Filho de Deus.
55 ꞌMí lai phủ ꞌnhính dú đắc phó bớng Chảu ꞌGiê‑ꞌsu. Sau đảy ꞌmá ꞌtoi ꞌTan chảu té phén đin ꞌKha‑ꞌli‑ꞌlê ꞌpưa ꞌchạư soi#ꞌTan.
55 Estavam ali muitas mulheres, observando de longe. Eram as que vinham seguindo Jesus desde a Galileia, para o servir.
56 Cuông ꞌpứng sau ꞌnặn#ꞌmí:
56 Entre elas estavam Maria Madalena, Maria, mãe de Tiago e de José, e a mulher de Zebedeu.
57 ꞌMí ꞌcốn ꞌhăng ꞌmí phủ#ꞌnưng ꞌchư Dô‑ꞌsệp dú bản ꞌA‑ꞌli‑ꞌma‑ꞌthai, ꞌtan ꞌcọ pên phủ ꞌtoi ꞌtáng Chảu ꞌGiê‑ꞌsu. ꞌTếng ꞌcăm ꞌmự#ꞌnặn,
57 Ao cair da tarde, veio um homem rico de Arimateia, chamado José, que era também discípulo de Jesus.
58 ꞌtan Dô‑ꞌsệp chắng pay ha quan tỉnh Pi‑ꞌlạt ꞌnặn, so au khon Chảu ꞌGiê‑ꞌsu pay pốc#ꞌmiện. Quan tỉnh chắng bók lính dao#hảư.
58 Este foi até Pilatos e lhe pediu o corpo de Jesus. Então Pilatos mandou que o corpo lhe fosse entregue.
59 ꞌTan Dô‑ꞌsệp chắng pay pốt au Chảu ꞌGiê‑ꞌsu ꞌlẹo au phải đón máư ꞌmá ꞌpắn đoi#ꞌvạy,
59 E José, levando o corpo, envolveu-o num lençol limpo de linho
60 ꞌlẹo au pay pốc ꞌmiện ꞌvạy nẳng thẳm đán máư khong chảu đảy síu ꞌvạy ꞌhé#thảu. ꞌTan chắng kỉnh tón đán nháư#ꞌnưng tăn pák thẳm ꞌvạy ꞌlẹo ók#pay.
60 e o depositou no seu túmulo novo, que ele tinha mandado abrir na rocha; e, rolando uma grande pedra para a entrada do túmulo, foi embora.
61 ꞌNáng ꞌMa‑ꞌli‑a ꞌcốn bản ꞌMặc‑đa‑ꞌla cắp ꞌnáng ꞌMa‑ꞌli‑a ứn ꞌnặn ꞌcọ au căn ꞌnăng dú tó nả thẳm đán#ꞌnặn.
61 Estavam ali, sentadas em frente do túmulo, Maria Madalena e a outra Maria.
62 ꞌMự ꞌnặn ꞌmen ꞌmự ꞌkhặn ꞌkháng ꞌvạy ꞌhọt ꞌmự ꞌdặng#ꞌcắm. ꞌMự lăng#ꞌmá, ꞌpứng mo cốc cắp ꞌcốn phái ꞌPha‑ꞌli‑ꞌsai chắng au căn pay so ꞌhọt Pi‑ꞌlạt ꞌva,
62 No dia seguinte, que é o dia depois da preparação, os principais sacerdotes e os fariseus se reuniram com Pilatos
63 “ꞌChiếng quan#tỉnh, ꞌsúm khỏi ngắm ꞌhọt ꞌquám ꞌGiê‑ꞌsu phủ bẻo ꞌpáng#ꞌnặn, ꞌmưa ꞌnhắng ꞌcốn ꞌmắn đảy ꞌvạu#ꞌva, lăng sam ꞌmự ꞌlẹo ꞌchí ꞌcứn ꞌhéng#ꞌmá.
63 e lhe disseram: — Senhor, nós lembramos que aquele enganador, enquanto vivia, disse: “Depois de três dias ressuscitarei.”
64 ꞌSướng ꞌnặn so quan ꞌtặt lính các pák thẳm hảư đi ꞌtạu ꞌhọt ꞌmự thứ#sam, dản#ꞌva ꞌpứng ꞌcốn ꞌtoi ꞌtáng ꞌGiê‑ꞌsu ꞌmá ꞌlặc au khon#pay, ꞌlẹo bẻo dên ꞌpay#ꞌva, ꞌmắn ꞌcứn ꞌhéng ꞌmá#ꞌlẹo. ꞌQuám bẻo ꞌnặn ꞌvén ꞌchí ꞌhại ꞌsứa#cón.”
64 Portanto, mande que o túmulo seja guardado com segurança até o terceiro dia, para que não aconteça que, vindo os discípulos dele, o roubem e depois digam ao povo: “Ressuscitou dos mortos.” E este último engano será pior do que o primeiro.
65 Quan tỉnh Pi‑ꞌlạt chắng bók sau#ꞌva, “Pay#ꞌí, hảư su au lính pay các pák thẳm hảư đi ꞌtoi ꞌsướng su ngắm#ꞌnớ.”
65 Pilatos respondeu: — Uma escolta está à disposição de vocês. Vão e guardem o túmulo como bem entenderem.
66 Sau chắng au căn pay ꞌdệt hảư pák thẳm nẻn#đi, ꞌtếng đảy ꞌnhăm dáu sáư tón đán hắp pák thẳm ꞌlẹo ꞌtặt lính các#phảu.
66 Indo eles, montaram guarda ao túmulo, selando a pedra e deixando ali a escolta.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.