Mateus 27
Tai Dam (BLT) vs NTLH
1 ꞌHung ꞌchạu ꞌmá, ꞌpứng mo cốc cắp ꞌpứng thảu ké bản ꞌmướng ꞌtếng#cá mết đảy sô ꞌván căn ꞌtạk ꞌluống ꞌchí khả Chảu ꞌGiê‑ꞌsu.
1 Assim que amanheceu, todos os chefes dos sacerdotes e os líderes judeus fizeram os seus planos para conseguir que Jesus fosse morto.
2 Sau phúk ꞌTan chảu ꞌnẹp pay dao hảư ꞌtan Pi‑ꞌlạt phủ pên quan#tỉnh.
2 Eles o amarraram, levaram e entregaram ao governador Pilatos.
3 Du‑đa phủ đảy phản Chảu ꞌGiê‑ꞌsu ꞌnặn ꞌhụ ꞌTan chảu ꞌchọ#ꞌtội. ꞌMắn ꞌdiến ngắm đảy ꞌláng#sông, chắng au sam síp măn ꞌngớn ꞌnặn ꞌcứn pay khưn hảư ꞌpứng mo cốc cắp ꞌpứng thảu ké lỏ#ꞌva,
3 Quando Judas, o traidor, viu que Jesus havia sido condenado, sentiu remorso e foi devolver as trinta moedas de prata aos chefes dos sacerdotes e aos líderes judeus,
4 “Khỏi đảy ꞌdệt báp#ꞌlẹo, ꞌpưa đảy phản ꞌGiê‑ꞌsu phủ báu#ꞌmí ꞌviạk săng#phít.”
4 dizendo: — Eu pequei, entregando à morte um homem inocente. Eles responderam: — O que é que nós temos com isso? O problema é seu.
5 Du‑đa chắng thỉm ꞌngớn ꞌnặn khảu cuông ꞌhướn vảy ꞌsớ Chảu Pua ꞌPhạ ꞌlẹo ók pay ꞌtáng ꞌnọk ꞌcuông ꞌhặt ꞌcó#tai.
5 Então Judas jogou o dinheiro para dentro do Templo e saiu. Depois foi e se enforcou.
6 ꞌPứng mo cốc đảy kếp au ꞌngớn ꞌnặn ꞌlẹo ổ căn#ꞌva, “ꞌNgớn ꞌnị báu#ꞌchọ au ꞌvạy nẳng kho ꞌngớn ꞌhướn#ꞌsớ, ꞌpưa ꞌngớn ꞌca chảng khả#ꞌcốn.”
6 Os chefes dos sacerdotes pegaram o dinheiro e disseram: — Isto é dinheiro sujo de sangue, e é contra a nossa
7 Sau sô ꞌván căn ꞌlẹo chắng au ꞌngớn ꞌnặn pay ꞌsự đin nẳng ꞌchang pẳn#hay, ꞌpưa ꞌvạy ꞌdệt pá ꞌheo phăng ꞌcốn táng#ꞌmướng.
7 Depois de conversarem sobre o assunto, resolveram usar o dinheiro para comprar o “Campo do Oleiro”, a fim de que servisse como cemitério para os não judeus.
8 Pên ꞌsướng ꞌnặn sáu chắng khék tón đin ꞌnặn#ꞌva, tón đin#ꞌlượt, ꞌmá ꞌtạu#ꞌkhạy.
8 Por isso aquele campo é chamado até hoje de “Campo de Sangue”.
9 ꞌChớ ꞌnặn ꞌviạk pên ók ꞌtoi ꞌquám pú ꞌGiê‑ꞌhêm‑da pang ꞌchạu pên ꞌlam páo ꞌquám Chảu Pua ꞌPhạ đảy ꞌvạu ꞌvạy cón#ꞌva:
9 Assim aconteceu o que o profeta Jeremias tinha dito: “Eles pegaram as trinta moedas de prata, o preço que o povo de Israel tinha concordado em pagar por ele,
10 ꞌlẹo sau au ꞌngớn ꞌnặn pay ꞌsự đin nẳng ꞌchang pẳn#hay, ꞌsướng Chảu Pua ꞌPhạ phủ pên Chảu Chom đảy bók khỏi ꞌvạy ꞌnặn#lo.”
10 e as usaram para comprar o campo do oleiro, como o Senhor me havia mandado fazer.”
11 ꞌChớ ꞌnặn Chảu ꞌGiê‑ꞌsu dưn dú tó nả Pi‑ꞌlạt phủ pên quan#tỉnh. Pi‑ꞌlạt chắng tham ꞌTan chảu#ꞌva, “ꞌMứng ꞌmen pua ꞌphắn ꞌcốn ꞌDiu ꞌtẹ#báu?”
11 Jesus estava em pé diante do Governador, e este o interrogou, dizendo: — Você é o rei dos judeus? Jesus respondeu:
12 ꞌPứng mo cốc cắp ꞌpứng thảu ké đảy cáo ꞌtội sáư Chảu ꞌGiê‑ꞌsu, hák#ꞌva ꞌTan chảu ꞌcọ báu#tóp.
12 Mas, quando foi acusado pelos chefes dos sacerdotes e pelos líderes judeus, Jesus não respondeu nada.
13 Quan tỉnh chắng ꞌvạu hảư Chảu ꞌGiê‑ꞌsu ꞌva, “Sau cáo ꞌtội sáư ꞌmứng lai ꞌnéo ꞌcơ#ꞌnặn, chắng ꞌdệt ꞌsướng báu#ꞌnghín săng ꞌsịn#ꞌlế.”
13 Então Pilatos disse: — Você não está ouvindo as acusações que estão fazendo contra você?
14 Hák ꞌva Chảu ꞌGiê‑ꞌsu ꞌcọ báu#tóp sắc#ꞌquám, ꞌdệt hảư quan tỉnh hên lák#ꞌhêng.
14 Porém Jesus não disse nada, e o Governador ficou muito admirado com isso.
15 Khuốp pi ꞌhọt ꞌnhám kin ꞌtiệc ꞌVện cai#ꞌnặn, quan tỉnh ꞌlớng pói ꞌcốn ꞌtú phủ#ꞌnưng ꞌtoi chaư dên#ꞌpay.
15 Em toda Festa da Páscoa , Pilatos costumava soltar um dos presos, a pedido do povo.
16 ꞌChớ ꞌnặn ꞌmí ꞌcốn ꞌtú phủ#ꞌnưng ꞌchư Ba‑ꞌla‑ba, ꞌtếng#cá ꞌmướng phaư ꞌcọ#ꞌhụ.
16 Naquela ocasião estava preso um homem muito conhecido, chamado Jesus Barrabás.
17 ꞌMưa dên ꞌpay ꞌmá ꞌhốm căn#ꞌlẹo, quan tỉnh chắng tham sau#ꞌva, “Ba‑ꞌla‑ba cắp ꞌGiê‑ꞌsu phủ khék#ꞌva Chảu ꞌKha‑ꞌlịt ꞌnặn é hảư pói phủ#đaư?”
17 Então, quando a multidão se reuniu, Pilatos perguntou: — Quem é que vocês querem que eu solte: Jesus Barrabás ou este Jesus, que é chamado de
18 ꞌPứng mo cốc cắp ꞌpứng thảu ké dao Chảu ꞌGiê‑ꞌsu hảư ꞌnặn quan tỉnh ꞌcọ ꞌhụ đi ꞌpưa sau hơng ken ꞌTan#chảu.
18 Pilatos sabia muito bem que os líderes judeus haviam entregado Jesus porque tinham inveja dele.
19 ꞌChớ Pi‑ꞌlạt phủ pên quan tỉnh ꞌnăng dú bón sét#ꞌván, ꞌmía quan đảy ꞌchạư ꞌcốn pay ꞌvạu sú quan#ꞌva, “ꞌNhá khỏng nuống ꞌhọt ꞌcốn phủ báu#ꞌmí ꞌviạk săng phít ꞌnặn#ꞌnớ, ꞌpưa#ꞌva ꞌcứn ꞌnị ꞌnọng đảy phăn hên ꞌtan phủ#ꞌnặn, pên ꞌláng phăn ꞌdệt hảư ꞌnọng khổ chaư#lai.”
19 Enquanto Pilatos estava sentado no tribunal, a sua esposa lhe mandou o seguinte recado: — Não tenha nada a ver com esse homem inocente porque esta noite, num sonho, eu sofri muito por causa dele.
20 ꞌChớ ꞌnặn ꞌpứng mo cốc cắp ꞌpứng thảu ké ꞌnhọk ꞌnhuốn dên ꞌpay so quan tỉnh pói Ba‑ꞌla‑ba ꞌlẹo khả Chảu ꞌGiê‑ꞌsu sia.
20 Os chefes dos sacerdotes e os líderes judeus convenceram a multidão a pedir ao governador Pilatos que soltasse Barrabás e condenasse Jesus à morte.
21 Quan tỉnh tham dên ꞌpay#ꞌva, “Cuông song ꞌcốn ꞌnị é hảư pói phủ#đaư?”
21 Então o Governador perguntou: — Qual dos dois vocês querem que eu solte? — Barrabás! — responderam eles.
22 Quan tỉnh chắng tham máư, “ꞌCợn ꞌGiê‑ꞌsu phủ khék#ꞌva Chảu ꞌKha‑ꞌlịt ꞌnị, ꞌchí hảư ꞌdệt ꞌsướng#đaư?”
22 Pilatos perguntou: — Que farei então com Jesus, que é chamado de Messias? — Crucifica! — responderam todos.
23 Quan tỉnh tham ꞌva, “Tók ꞌsướng#đaư, ꞌmắn ꞌmí ꞌtội#săng?”
23 Ele perguntou: — Que crime ele cometeu? Aí começaram a gritar bem alto: — Crucifica!
24 Quan tỉnh ꞌhụ chắc báu#ꞌdệt săng đảy#ꞌlẹo, ꞌmí ꞌto ꞌnắn ꞌnướng#khửn. Quan tỉnh chắng au ꞌnặm ꞌmá suối ꞌmứ tó nả dên#ꞌpay lỏ#ꞌva, “Nả ꞌviạk khả ꞌcốn phủ ꞌnị ꞌnhá hảư khỏi ꞌmí ꞌtội#săng, hảư ꞌpứng su hák nhẳn#au.”
24 Então Pilatos viu que não conseguia nada e que o povo estava começando a se revoltar. Aí mandou trazer água, lavou as mãos diante da multidão e disse: — Eu não sou responsável pela morte deste homem. Isso é com vocês.
25 Phen ꞌcốn ꞌnặn phaư ꞌcọ tóp, “ꞌViạk ꞌtội tai ꞌmắn ꞌnặn hảư tốc sáư ꞌsúm khỏi kéng ꞌlụk tảu ꞌsúm#khỏi.”
25 E toda a multidão respondeu: — Que o castigo por esta morte caia sobre nós e sobre os nossos filhos!
26 Quan tỉnh chắng pói Ba‑ꞌla‑ba hảư#sau, ꞌlẹo bók hảư ꞌtặp Chảu ꞌGiê‑ꞌsu, dao ꞌTan chảu hảư lính pay tók ꞌneng lếc sáư ꞌtếng ꞌmạy tháng#khen.
26 Então Pilatos soltou Barrabás, como eles haviam pedido. Depois mandou chicotear Jesus e o entregou para ser crucificado.
27 ꞌChớ ꞌnặn ꞌpứng lính quan tỉnh ꞌnẹp Chảu ꞌGiê‑ꞌsu khảu pay cuông bón cốc tảu ꞌhốm khék#ꞌva Pa‑ꞌlô‑tô‑ꞌliên, ꞌlẹo đảy khék au lính ꞌtếng#cá mết ꞌmá ỏm ꞌTan chảu#ꞌvạy.
27 Depois os soldados de Pilatos levaram Jesus para o Palácio do Governador e reuniram toda a tropa em volta dele.
28 Sau kẻ sửa ꞌTan chảu ók ꞌlẹo au sửa đeng ꞌmá binh hảư#ꞌTan.
28 Tiraram a roupa de Jesus e o vestiram com uma capa vermelha.
29 Sau au ꞌchứa nam ꞌmá khốt ꞌcộng pên ꞌmụ pua cuôm sáư hua ꞌTan#chảu, ꞌlẹo ꞌcọ au ꞌmạy ỏ [ꞌdệt tang ꞌmạy ꞌtạu pua] ꞌmá sáư ꞌmứ khoa hảư ꞌTan chảu#khắm. Sau ꞌtạu kháu ꞌlống tó#nả, ꞌcháo siết ꞌTan chảu#ꞌva, “Phép pua ꞌcốn#ꞌDiu.”
29 Fizeram uma coroa de ramos cheios de espinhos, e a puseram na sua cabeça, e colocaram um bastão na sua mão direita. Aí começaram a se ajoelhar diante dele e a caçoar, dizendo: — Viva o Rei dos Judeus!
30 ꞌLẹo sau ꞌcọ thốm ꞌnặm sa‑ꞌlái sáư#nả, au ꞌmạy ỏ ꞌtặp hua ꞌTan#chảu.
30 Cuspiam nele, pegavam o bastão e batiam na sua cabeça.
31 Sau ꞌnhọk nhăn Chảu ꞌGiê‑ꞌsu ꞌpó chaư ꞌlẹo chắng kẻ sửa đeng ꞌnặn ók#sia, au sửa ꞌTan chảu ꞌmá ꞌnung ꞌcứn hảư#máư, ꞌlẹo ꞌnẹp ók pay tók ꞌneng lếc sáư ꞌtếng ꞌmạy tháng#khen.
31 Depois de terem caçoado dele, tiraram a capa vermelha e o vestiram com as suas próprias roupas. Em seguida o levaram para o crucificarem.
32 ꞌChớ đang ók pay#ꞌnặn, sau đảy ꞌpọ phủ#ꞌnưng ꞌchư ꞌSi‑ꞌmôn ꞌcốn ꞌmướng ꞌSi‑ꞌlê‑ꞌnê. Mốt lính ꞌdiến pắt au ꞌSi‑ꞌmôn hảư bék ꞌmạy tháng khen tang Chảu ꞌGiê‑ꞌsu.
32 Quando estavam saindo, os soldados encontraram um homem chamado Simão, da cidade de Cirene, e o obrigaram a carregar a cruz de Jesus.
33 Sau pay ꞌhọt bón#ꞌnưng khék#ꞌva ꞌKhô‑ꞌla‑ꞌkhô‑ꞌtha, kẻ ók#ꞌva, bón ꞌmí cáp#hua.
33 Eles chegaram a um lugar chamado Gólgota. (Gólgota quer dizer “Lugar da Caveira”.)
34 Mốt lính chắng au lảu ꞌquá ꞌnặm bi ꞌmá hảư Chảu ꞌGiê‑ꞌsu kin [ꞌpưa báu#hảư chếp#lai]. ꞌTan chảu ꞌchím bớng ꞌlẹo ꞌcọ báu#kin.
34 Ali deram vinho misturado com fel para Jesus beber. Mas, depois que o provou, ele não quis beber.
35 Sau tók ꞌneng lếc sáư ꞌtếng ꞌmạy tháng#khen, ꞌlẹo sau chắng chốc siếng căn au ꞌchương ꞌnung ꞌTan chảu păn#căn.
35 Em seguida os soldados o crucificaram e repartiram as suas roupas entre si, tirando a sorte com dados, para ver qual seria a parte de cada um.
36 ꞌLẹo sau au căn ꞌnăng phảu bớng ꞌTan chảu dú#hẳn.
36 Depois disso sentaram ali e ficaram guardando Jesus.
37 ꞌMí bảng cáo ꞌtội teo ꞌvạy ꞌtếng hua ꞌTan chảu đảy tẻm#ꞌva, “Phủ ꞌnị ꞌmen ꞌGiê‑ꞌsu pua ꞌcốn#ꞌDiu.”
37 Puseram acima da sua cabeça uma tabuleta onde estava escrito como acusação contra ele: “Este é Jesus, o Rei dos Judeus.”
38 ꞌChớ ꞌnặn mốt lính au song ꞌcốn cướp#ꞌmá, mỏi ꞌcốn ꞌcọ tók ꞌneng lếc sáư ꞌtếng ꞌmạy tháng khen dú ꞌhiếng song sảng Chảu ꞌGiê‑ꞌsu, phủ#ꞌnưng dú ꞌphượng#khoa, phủ#ꞌnưng dú ꞌphượng#ꞌsại.
38 Com Jesus, crucificaram também dois ladrões: um à sua direita e o outro à sua esquerda.
39 ꞌPứng ꞌcốn cai pay cai ꞌmá bón ꞌnặn hên ꞌcọ quéng hua ꞌtếng ꞌvạu đu ꞌngai Chảu ꞌGiê‑ꞌsu ꞌva,
39 Os que passavam por ali caçoavam dele, balançavam a cabeça e o insultavam,
40 “ꞌMứng#ꞌva ꞌmứng ꞌchí pé ꞌhướn vảy ꞌsớ Chảu Pua ꞌPhạ#ꞌlống, ꞌlẹo cuông sam ꞌmự ꞌchí tẳng khửn hảư#máư. ꞌVa#ꞌmứng hák ꞌmen ꞌLụk Chảu Pua ꞌPhạ#ꞌtẹ, hảư ꞌchoi chảu ꞌmo ꞌmứng ꞌlống ꞌmá khói sia ꞌmạy tháng khen bớng#ꞌlú.”
40 dizendo assim: — Ei, você que disse que era capaz de destruir o Templo e tornar a construí-lo em três dias! Se você é mesmo o Filho de Deus, desça da cruz e salve-se a si mesmo!
41 ꞌPứng mo cốc, ꞌpứng ꞌsáy bók ꞌluột ꞌláng cắp ꞌpứng thảu ké bản ꞌmướng ꞌcọ đảy au căn ꞌnhọk nhăn Chảu ꞌGiê‑ꞌsu ꞌsướng#điêu,
41 Os chefes dos sacerdotes, os mestres da Lei e os líderes judeus também caçoavam dele, dizendo:
42 “ꞌMắn ꞌchoi ꞌcốn ứn#đảy, hák ꞌchoi chảu ꞌmo ꞌmắn báu#đảy. ꞌMắn ꞌhiạk#ꞌva ꞌmắn pên pua ꞌcốn ꞌI‑ꞌsa‑ên. ꞌKhạy hảư ꞌmắn ꞌlống ꞌmá khói sia ꞌmạy tháng khen bớng#ꞌlú, ꞌháu chắng ꞌchí pông chaư ꞌchưa#ꞌmắn.
42 — Ele salvou os outros, mas não pode salvar a si mesmo! Ele é o Rei de Israel, não é? Se descer agora mesmo da cruz, nós creremos nele!
43 ꞌMắn ꞌpơng inh Chảu Pua#ꞌPhạ, ꞌhiạk#ꞌva pên ꞌLụk ꞌchái Chảu Pua#ꞌPhạ. ꞌVa ꞌTan chảu sôm#chaư, ꞌkhạy hảư ꞌmá ꞌchoi ꞌmắn#ꞌlú.”
43 Ele confiou em Deus e disse que era Filho de Deus. Vamos ver se Deus quer salvá-lo agora!
44 Song ꞌcốn cướp tók tháng ꞌvạy ꞌtoi Chảu ꞌGiê‑ꞌsu ꞌnặn ꞌcọ đá ꞌTan chảu ꞌsướng#điêu.
44 E até os ladrões que foram crucificados com Jesus também o insultavam.
45 Té síp song ꞌchớ cang ꞌvến ꞌtạu ꞌhọt sam ꞌchớ ꞌtếng#ꞌcăm, ꞌphạ ꞌcọ ꞌmựt đăm ꞌtua phén đin#ꞌmướng.
45 Ao meio-dia começou a escurecer, e toda a terra ficou três horas na escuridão.
46 Dáo sam ꞌchớ ꞌtếng#ꞌcăm, Chảu ꞌGiê‑ꞌsu chắng khék sương nháư khửn pák ꞌquám ꞌDiu#ꞌva, “Ê‑ꞌlô‑i, Ê‑ꞌlô‑i, ꞌla‑ꞌma ꞌsa‑bắc‑ꞌtha‑ꞌni,” kẻ ók#ꞌva, “Chảu Pua ꞌPhạ Chảu Chom#khỏi, Chảu Pua ꞌPhạ Chảu Chom#khỏi, pên săng chắng thỉm ꞌváng sia#khỏi?”
46 Às três horas da tarde, Jesus gritou bem alto:
47 ꞌMí ꞌsán ꞌcốn dưn dú hẳn đảy ꞌnghín ꞌnéo ꞌnặn lỏ#ꞌvạu#ꞌva, “ꞌMắn khék ha pú Ê‑ꞌli‑da pang ꞌchạu#ꞌnế.”
47 Algumas pessoas que estavam ali ouviram isso e disseram: — Ele está chamando Elias.
48 Phủ ꞌnưng cuông phen sau ꞌnặn ꞌdiến ꞌlen pay au ꞌnhóng phải ꞌmá chúm lảu sổm hảư ưn ꞌlẹo au ꞌmạy ỏ pắc#sáư, nhé hảư Chảu ꞌGiê‑ꞌsu kin.
48 Uma dessas pessoas correu e molhou uma esponja em vinho comum, pôs na ponta de um bastão e deu para Jesus beber.
49 ꞌPứng phủ ứn ꞌvạu#ꞌva, “Thả bớng#cón, ꞌchí hên pú Ê‑ꞌli‑da ꞌmá ꞌchoi ꞌmắn#báu.”
49 Mas outros disseram: — Espere. Vamos ver se Elias vem salvá-lo!
50 Chảu ꞌGiê‑ꞌsu khék sương nháư khửn#máư, ꞌlẹo pói ꞌminh khuôn ꞌdiến chaư#khát.
50 Aí Jesus deu outro grito forte e morreu.
51 ꞌChớ ꞌnặn phả ꞌman nẳng cuông ꞌhướn vảy ꞌsớ Chảu Pua ꞌPhạ hák chík béng song ók té nưa ꞌhọt#tảư. ꞌMí phén đin#nưng, đán ꞌcọ ték#ók.
51 Então a cortina do Templo se rasgou em dois pedaços, de cima até embaixo. A terra tremeu, e as rochas se partiram.
52 ꞌCú ꞌheo ꞌcọ khay#ók, ꞌlẹo dên ꞌpay Chảu Pua ꞌPhạ lai ꞌcốn đảy mết ꞌlới pay cón ꞌnặn ꞌcọ ꞌcứn ꞌhéng#ꞌmá.
52 Os túmulos se abriram, e muitas pessoas do povo de Deus que haviam morrido foram ressuscitadas
53 Sau đảy ók nẳng ꞌcú ꞌheo#ꞌmá, lăng ꞌchớ Chảu ꞌGiê‑ꞌsu ꞌcứn ꞌhéng ꞌmá#ꞌlẹo, sau chắng đảy khảu pay ꞌmướng ꞌGiê‑ꞌlu‑ꞌsa‑ꞌlêm hảư lai ꞌcốn#hên.
53 e saíram dos túmulos. E, depois da ressurreição de Jesus, entraram em Jerusalém, a Cidade Santa, onde muitos viram essas pessoas.
54 Quan lính cắp mốt lính phảu bớng Chảu ꞌGiê‑ꞌsu ꞌnặn hên phén đin#nưng, ꞌtếng#cá đảy hên lai ꞌnéo lák pên ók ꞌsướng ꞌnặn sau ꞌcọ dản sắn chắng ꞌvạu#ꞌva, “Phủ ꞌnị ꞌmen ꞌLụk ꞌchái Chảu Pua ꞌPhạ ꞌtẹ#lo.”
54 O oficial do exército romano e os seus soldados, que estavam guardando Jesus, viram o terremoto e tudo o que aconteceu. Então ficaram com muito medo e disseram: — De fato, este homem era o Filho de Deus!
55 ꞌMí lai phủ ꞌnhính dú đắc phó bớng Chảu ꞌGiê‑ꞌsu. Sau đảy ꞌmá ꞌtoi ꞌTan chảu té phén đin ꞌKha‑ꞌli‑ꞌlê ꞌpưa ꞌchạư soi#ꞌTan.
55 Algumas mulheres estavam ali, olhando de longe. Eram as que tinham acompanhado Jesus desde a Galileia e o haviam ajudado.
56 Cuông ꞌpứng sau ꞌnặn#ꞌmí:
56 Entre elas estavam Maria Madalena; Maria, a mãe de Tiago e de José; e a mãe dos filhos de Zebedeu.
57 ꞌMí ꞌcốn ꞌhăng ꞌmí phủ#ꞌnưng ꞌchư Dô‑ꞌsệp dú bản ꞌA‑ꞌli‑ꞌma‑ꞌthai, ꞌtan ꞌcọ pên phủ ꞌtoi ꞌtáng Chảu ꞌGiê‑ꞌsu. ꞌTếng ꞌcăm ꞌmự#ꞌnặn,
57 Já era quase noite quando chegou da cidade de Arimateia um homem rico chamado José. Ele também era seguidor de Jesus.
58 ꞌtan Dô‑ꞌsệp chắng pay ha quan tỉnh Pi‑ꞌlạt ꞌnặn, so au khon Chảu ꞌGiê‑ꞌsu pay pốc#ꞌmiện. Quan tỉnh chắng bók lính dao#hảư.
58 José foi e pediu a Pilatos o corpo de Jesus. E Pilatos mandou que o entregassem a ele.
59 ꞌTan Dô‑ꞌsệp chắng pay pốt au Chảu ꞌGiê‑ꞌsu ꞌlẹo au phải đón máư ꞌmá ꞌpắn đoi#ꞌvạy,
59 Então José pegou o corpo, enrolou num lençol novo de linho
60 ꞌlẹo au pay pốc ꞌmiện ꞌvạy nẳng thẳm đán máư khong chảu đảy síu ꞌvạy ꞌhé#thảu. ꞌTan chắng kỉnh tón đán nháư#ꞌnưng tăn pák thẳm ꞌvạy ꞌlẹo ók#pay.
60 e o colocou no seu próprio túmulo, que há pouco tempo havia sido cavado na rocha. Depois rolou uma grande pedra para fechar a entrada do túmulo e foi embora.
61 ꞌNáng ꞌMa‑ꞌli‑a ꞌcốn bản ꞌMặc‑đa‑ꞌla cắp ꞌnáng ꞌMa‑ꞌli‑a ứn ꞌnặn ꞌcọ au căn ꞌnăng dú tó nả thẳm đán#ꞌnặn.
61 Maria Madalena e a outra Maria estavam ali, sentadas em frente do túmulo.
62 ꞌMự ꞌnặn ꞌmen ꞌmự ꞌkhặn ꞌkháng ꞌvạy ꞌhọt ꞌmự ꞌdặng#ꞌcắm. ꞌMự lăng#ꞌmá, ꞌpứng mo cốc cắp ꞌcốn phái ꞌPha‑ꞌli‑ꞌsai chắng au căn pay so ꞌhọt Pi‑ꞌlạt ꞌva,
62 No dia seguinte, isto é, o dia depois da sexta-feira, os chefes dos sacerdotes e os fariseus se reuniram com Pilatos
63 “ꞌChiếng quan#tỉnh, ꞌsúm khỏi ngắm ꞌhọt ꞌquám ꞌGiê‑ꞌsu phủ bẻo ꞌpáng#ꞌnặn, ꞌmưa ꞌnhắng ꞌcốn ꞌmắn đảy ꞌvạu#ꞌva, lăng sam ꞌmự ꞌlẹo ꞌchí ꞌcứn ꞌhéng#ꞌmá.
63 e disseram: — Governador, nós lembramos que, quando ainda estava vivo, aquele mentiroso disse: “Depois de três dias eu serei ressuscitado.”
64 ꞌSướng ꞌnặn so quan ꞌtặt lính các pák thẳm hảư đi ꞌtạu ꞌhọt ꞌmự thứ#sam, dản#ꞌva ꞌpứng ꞌcốn ꞌtoi ꞌtáng ꞌGiê‑ꞌsu ꞌmá ꞌlặc au khon#pay, ꞌlẹo bẻo dên ꞌpay#ꞌva, ꞌmắn ꞌcứn ꞌhéng ꞌmá#ꞌlẹo. ꞌQuám bẻo ꞌnặn ꞌvén ꞌchí ꞌhại ꞌsứa#cón.”
64 Portanto, mande vigiar bem o túmulo até o terceiro dia, para os discípulos dele não poderem roubar o corpo e depois dizerem ao povo que ele foi ressuscitado. Pois esta última mentira seria pior do que a primeira.
65 Quan tỉnh Pi‑ꞌlạt chắng bók sau#ꞌva, “Pay#ꞌí, hảư su au lính pay các pák thẳm hảư đi ꞌtoi ꞌsướng su ngắm#ꞌnớ.”
65 Então Pilatos disse: — Levem estes soldados com vocês e guardem o túmulo o melhor que puderem.
66 Sau chắng au căn pay ꞌdệt hảư pák thẳm nẻn#đi, ꞌtếng đảy ꞌnhăm dáu sáư tón đán hắp pák thẳm ꞌlẹo ꞌtặt lính các#phảu.
66 Eles foram, puseram um selo de segurança na pedra e deixaram os soldados ali, guardando o túmulo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.