Mateus 26
Tai Dam (BLT) vs VC
1 Chảu ꞌGiê‑ꞌsu ꞌvạu ꞌpứng khót ꞌnặn ꞌlẹo ꞌcọ ꞌdiến bók mốt ꞌcốn ꞌtoi ꞌtáng ꞌTan chảu#ꞌva,
1 — ausente —
2 “ꞌPứng ꞌnọng ꞌcọ ꞌhụ#ꞌlẹo, ꞌnhắng song ꞌmự ꞌchí ꞌhọt khuốp ꞌmự kin ꞌtiệc ꞌVện#cai. ꞌLẹo ꞌháu pên ꞌlụk phủ ꞌcốn ꞌnị ꞌcọ ꞌchí ꞌmí ꞌcốn phản dao hảư sáu tók ꞌneng lếc sáư ꞌtếng ꞌmạy tháng#khen.”
2 Ye know that after two days the passover takes place, and the Son of man is delivered up to be crucified.
3 ꞌChớ ꞌnặn ꞌpứng mo cốc cắp ꞌpứng thảu ké bản ꞌmướng đảy ꞌsúm căn nẳng ꞌhướn mo luông ꞌchư Ca‑da‑ꞌpha.
3 Then the chief priests and the elders of the people were gathered together to the palace of the high priest who was called Caiaphas,
4 Sau sô ꞌván căn ꞌtạk ꞌluống ꞌtáng báu#đi pắt Chảu ꞌGiê‑ꞌsu ꞌmá ꞌpưa ꞌchí#khả.
4 and took counsel together in order that they might seize Jesus by subtlety and kill him;
5 Sau ổ sô căn#ꞌva, “ꞌNhá pắt cuông ꞌnhám kin ꞌtiệc ꞌVện#cai, dản dên ꞌpay ꞌhụ ꞌchí ꞌnắn ꞌnướng#khửn.”
5 but they said, Not in the feast, that there be not a tumult among the people.
6 Chảu ꞌGiê‑ꞌsu khảu ꞌhướn phủ#ꞌnưng khék ꞌchư ꞌSi‑ꞌmôn té cón pên#ꞌhượn, dú bản Bết‑ꞌtha‑ꞌnia.
6 — ausente —
7 ꞌChớ Chảu ꞌGiê‑ꞌsu đang ꞌnăng kin#khảu, ꞌmí phủ ꞌnhính#ꞌnưng khắm chai ꞌngọk đón sáư ꞌnặm bók ꞌca ꞌpéng#lai, ꞌmá thók sáư hua ꞌTan#chảu.
7 a woman, having an alabaster flask of very precious ointment, came to him and poured it out upon his head as he lay at table.
8 Mốt ꞌcốn ꞌtoi ꞌtáng Chảu ꞌGiê‑ꞌsu hên ꞌsướng ꞌnặn ꞌcọ nhay khửn ꞌdiến chê#ꞌva, “Chắng thók ꞌnặm bók pay sia ꞌlạ ꞌsịn#ꞌlế.
8 But the disciples seeing it became indignant, saying, To what end {was} this waste?
9 ꞌVa hák au pay khai ꞌcọ ꞌchí đảy lai ꞌngớn ꞌlẹo au pay ꞌchoi ꞌpứng ꞌcốn ꞌcặt khó ꞌcọ#đảy.”
9 for this might have been sold for much and been given to the poor.
10 Chảu ꞌGiê‑ꞌsu ꞌhụ ꞌdiến ꞌvạu hảư sau#ꞌva, “ꞌNhá chê ꞌnhính ꞌnặn#ꞌtọn. ꞌMắn thók ꞌnặm bók sáư ꞌháu ꞌcọ pên ꞌviạk đi#ꞌló.
10 But Jesus knowing {it} said to them, Why do ye trouble the woman? for she has wrought a good work toward me.
11 ꞌCốn ꞌcặt khó ꞌchớ đaư ꞌcọ ꞌmí dú nẳng ꞌpứng ꞌnọng ꞌlớng#ꞌlớng. Hák#ꞌva ꞌháu ꞌnị ꞌchí báu#ꞌlớng dú nẳng ꞌpứng ꞌnọng cá#đaư.
11 For ye have the poor always with you, but me ye have not always.
12 ꞌNhính ꞌnị thók ꞌnặm bók sáư ꞌháu ꞌnặn ꞌcọ đảy ꞌkhặn ꞌkháng ꞌvạy cón ꞌchớ pốc ꞌmiện khon#ꞌháu.
12 For in pouring out this ointment on my body, she has done it for my burying.
13 ꞌHáu ꞌvạu ꞌsư hảư ꞌpứng ꞌnọng#ꞌhụ, ꞌtua phén đin ꞌmướng ꞌlum kháo ꞌhung saư ꞌviạk ꞌháu ꞌnị páo pay#ꞌhọt, ꞌviạk phủ ꞌnhính đảy ꞌdệt ꞌnặn ꞌcọ ꞌchí tiếng pay ꞌhọt ꞌchu bón hảư bốn ha#ꞌmắn.”
13 Verily I say to you, Wheresoever these glad tidings may be preached in the whole world, that also which this {woman} has done shall be spoken of for a memorial of her.
14 Cuông mốt síp song ꞌcốn ꞌlam ꞌchạư páo kháo Chảu ꞌGiê‑ꞌsu ꞌnặn, ꞌmí phủ#ꞌnưng ꞌchư Du‑đa ꞌI‑ꞌsa‑ca‑ꞌli‑ốt pay ổ cắp ꞌpứng mo cốc#ꞌva,
14 — ausente —
15 “ꞌChớ đaư khỏi dao ꞌGiê‑ꞌsu hảư ꞌpứng chảu ꞌlẹo ꞌca chảng ꞌchí hảư khỏi ꞌto#đaư?”
15 and said, What are ye willing to give me, and *I* will deliver him up to you? And they appointed to him thirty pieces of silver.
16 Tẳng té ꞌnặn#pay, Du‑đa ha ꞌchớ ꞌchí phản dao Chảu ꞌGiê‑ꞌsu hảư sau#pắt.
16 And from that time he sought a good opportunity that he might deliver him up.
17 ꞌNhám ꞌtoi ꞌhịt kin khảu báu#sáư ꞌchựa#pẻng, ꞌmự thứ#ꞌnưng mốt ꞌcốn ꞌtoi ꞌtáng Chảu ꞌGiê‑ꞌsu chắng ꞌmá tham ꞌTan chảu#ꞌva, “ꞌChí hảư ꞌpứng ꞌnọng đa ꞌpán hảư ꞌTan chảu kin ꞌtiệc ꞌVện cai dú bón#đaư?”
17 — ausente —
18 Chảu ꞌGiê‑ꞌsu bók sau hảư pay ha phủ#ꞌnưng dú cuông#ꞌmướng, ꞌvạu sú#ꞌmắn, “ꞌSáy bók#ꞌmá, ꞌvến đi ꞌsáy chăm ꞌchí ꞌmá ꞌhọt#ꞌlẹo. ꞌSướng ꞌnặn ꞌsáy cắp mốt ꞌtoi ꞌtáng ꞌsáy ꞌchí au căn ꞌmá kin ꞌtiệc dú nẳng ꞌhướn chảu#ꞌnớ.”
18 And he said, Go into the city unto such a one, and say to him, The Teacher says, My time is near, I will keep the passover in thy house with my disciples.
19 ꞌPứng ꞌcốn ꞌtoi ꞌtáng Chảu ꞌGiê‑ꞌsu ꞌcọ đảy ꞌdệt ꞌtoi ꞌTan chảu sắng ꞌlẹo ꞌcọ au căn đa ꞌpán ꞌtiệc ꞌVện cai ꞌvạy#thả.
19 And the disciples did as Jesus had directed them, and they prepared the passover.
20 ꞌCăm#ꞌmá, Chảu ꞌGiê‑ꞌsu cắp mốt síp song ꞌcốn ꞌlam ꞌchạư páo kháo ꞌTan chảu ꞌnăng kin khảu dú ꞌtoi#căn.
20 And when the evening was come he lay down at table with the twelve.
21 ꞌChớ đang kin Chảu ꞌGiê‑ꞌsu đảy ꞌvạu#ꞌva, “ꞌHáu ꞌvạu ꞌsư hảư ꞌpứng ꞌnọng#ꞌhụ, ꞌmí phủ#ꞌnưng cuông ꞌpứng ꞌnọng ꞌnị ꞌchí phản#ꞌháu.”
21 And as they were eating he said, Verily I say to you, that one of you shall deliver me up.
22 Mốt síp song ꞌcốn ꞌlam ꞌchạư đảy ꞌnghín ꞌsướng ꞌnặn ꞌdiến ꞌtộc ꞌvuốn#ꞌhêng, ꞌtưa ꞌcốn chắng tham ꞌTan chảu#ꞌva, “ꞌChiếng ꞌTan#chảu, ꞌchí báu#ꞌmen ꞌnọng#ꞌquá?”
22 And being exceedingly grieved they began to say to him, each of them, Is it *I*, Lord?
23 Chảu ꞌGiê‑ꞌsu tóp sau ꞌva, “Phủ đaư đảy chẳm khảu ꞌho thuổi#ꞌháu, lỏ#ꞌmen phủ ꞌnặn ꞌchí phản#ꞌháu.
23 But he answering said, He that dips his hand with me in the dish, *he* it is who shall deliver me up.
24 ꞌHáu pên ꞌlụk phủ ꞌcốn ꞌnị ꞌchí ꞌchọ băng biến pay ꞌtoi ꞌquám Chảu Pua ꞌPhạ đảy tẻm ꞌchiến ꞌvạy nả ꞌviạk#ꞌháu. Hák#ꞌva ꞌsội nắc ꞌchí tốc sáư phủ phản ꞌháu#ꞌnặn. Neng ꞌsé ꞌmắn ꞌnhá ók ꞌmá pên ꞌcốn ꞌcọ ꞌvén#đi.”
24 The Son of man goes indeed, according as it is written concerning him, but woe to that man by whom the Son of man is delivered up; it were good for that man if he had not been born.
25 Du‑đa phủ ꞌchí phản Chảu ꞌGiê‑ꞌsu ꞌcọ ꞌdiến tham ꞌTan chảu#ꞌva, “ꞌSáy ꞌpo#ꞌhới, ꞌchí báu#ꞌmen khỏi#ꞌquá?”
25 And Judas, who delivered him up, answering said, Is it *I*, Rabbi? He says to him, *Thou* hast said.
26 ꞌChớ đang kin, Chảu ꞌGiê‑ꞌsu chắng au khảu béng tay ꞌmá cáo ꞌquám sỏng ꞌnhó đảy ꞌdọn Chảu Pua#ꞌPhạ, ꞌlẹo bít ók nhé hảư mốt ꞌtoi ꞌtáng ꞌTan chảu ꞌtếng ꞌvạu#ꞌva, “Kin#ꞌí, ăn ꞌnị ꞌmen ꞌmo ꞌkính#ꞌháu.”
26 — ausente —
27 ꞌLẹo Chảu ꞌGiê‑ꞌsu chắng au cốc lảu ꞌmá cáo ꞌquám sỏng ꞌnhó đảy ꞌdọn Chảu Pua ꞌPhạ ꞌlẹo nhé hảư sau#ꞌva, “ꞌPứng ꞌnọng phaư ꞌcọ kin lảu nẳng cốc ꞌnị#ꞌí.
27 And having taken {the} cup and given thanks, he gave {it} to them, saying, Drink ye all of it.
28 Ăn ꞌnị ꞌmen ꞌlượt#ꞌháu, ꞌtoi ꞌquám Chảu Pua ꞌPhạ nhẳn#pao, ꞌlượt ꞌháu lay ók ꞌpưa dáng ꞌdóm báp ꞌsội hảư lai#ꞌcốn.
28 For this is my blood, that of the {new} covenant, that shed for many for remission of sins.
29 ꞌHáu ꞌvạu hảư ꞌpứng ꞌnọng#ꞌhụ, tẳng té ꞌnị pay#nả, ꞌháu ꞌchí báu#đảy kin lảu mák ít ꞌnị#ꞌlẹo, ꞌtạu ꞌhọt ꞌmự đaư ꞌháu ꞌchí đảy kin máư cắp ꞌpứng ꞌnọng ꞌmưa đảy dú phén ꞌhôm ꞌngáu Chảu Pua ꞌPhạ phủ pên ꞌPo ꞌháu ꞌnặn#lo.”
29 But I say to you, that I will not at all drink henceforth of this fruit of the vine, until that day when I drink it new with you in the kingdom of my Father.
30 Chảu ꞌGiê‑ꞌsu cắp mốt ꞌcốn ꞌtoi ꞌtáng ꞌTan chảu chắng khắp ꞌvái#ꞌnưng sỏng ꞌnhó Chảu Pua ꞌPhạ ꞌlẹo ꞌcọ au căn ók pay khửn ꞌpú Ê‑ꞌlai‑ôn.
30 Depois do canto dos Salmos, dirigiram-se eles para o monte das Oliveiras.
31 ꞌChớ ꞌnặn Chảu ꞌGiê‑ꞌsu ꞌvạu sú mốt ꞌcốn ꞌtoi ꞌtáng ꞌTan chảu#ꞌva, “Cuông ꞌcứn#ꞌnị, ꞌpứng ꞌnọng phaư ꞌcọ ꞌchí ꞌváng sia ꞌháu ꞌchớ sáu pắt ꞌháu#pay, ꞌpưa pên ꞌsướng ꞌquám Chảu Pua ꞌPhạ đảy tẻm ꞌchiến ꞌvạy cón#ꞌva:
31 Disse-lhes então Jesus: Esta noite serei para todos vós uma ocasião de queda; porque está escrito: Ferirei o pastor, e as ovelhas do rebanho serão dispersadas {Zc 13,7}.
32 Hák#ꞌva ꞌchớ đaư ꞌháu đảy ꞌcứn ꞌhéng ꞌmá#ꞌlẹo, ꞌháu ꞌchí pay cá phén đin ꞌKha‑ꞌli‑ꞌlê cón ꞌpứng#ꞌnọng.”
32 Mas, depois da minha Ressurreição, eu vos precederei na Galiléia.
33 Pê‑tô ꞌdiến ꞌvạu ꞌcứn#ꞌva, “Ta#ꞌva ꞌcốn ꞌtếng#cá ꞌchí páy ꞌváng sia ꞌTan#chảu, ꞌnọng ꞌcọ ꞌchí báu#ꞌváng ꞌTan chảu cá#đaư.”
33 Pedro interveio: Mesmo que sejas para todos uma ocasião de queda, para mim jamais o serás.
34 Chảu ꞌGiê‑ꞌsu ꞌvạu sáư Pê‑tô ꞌva, “ꞌHáu ꞌvạu ꞌsư hảư ꞌnọng#ꞌhụ, cuông ꞌcứn ꞌnị#lo, cón ꞌchớ cáy#khăn, ꞌnọng ꞌchí thiêng sia ꞌháu ꞌhọt sam#ꞌtưa.”
34 Disse-lhe Jesus: Em verdade te digo: nesta noite mesma, antes que o galo cante, três vezes me negarás.
35 Pê‑tô chắng ꞌvạu máư ꞌva, “Ta#ꞌva ꞌnọng ꞌchọ tai ꞌtoi ꞌTan chảu ꞌcọ#đi, ꞌnọng ꞌcọ ꞌchí báu#thiêng sia ꞌTan chảu cá#đaư.” Mốt ꞌcốn ꞌtoi ꞌtáng Chảu ꞌGiê‑ꞌsu phaư ꞌcọ ꞌvạu ꞌsướng#điêu.
35 Respondeu-lhe Pedro: Mesmo que seja necessário morrer contigo, jamais te negarei! E todos os outros discípulos diziam-lhe o mesmo.
36 ꞌLẹo Chảu ꞌGiê‑ꞌsu cắp mốt ꞌcốn ꞌtoi ꞌtáng ꞌTan chảu chắng pay ꞌhọt suôn mák ꞌmạy khék suôn ꞌKhệt‑ꞌsê‑ꞌma‑ꞌnê. ꞌTan chảu chắng bók sau#ꞌva, “ꞌPứng ꞌnọng ꞌnăng dú nỉ#thả, ꞌháu ꞌchí pay bón ꞌnáư ꞌnặn đé so Chảu Pua#ꞌPhạ.”
36 Retirou-se Jesus com eles para um lugar chamado Getsêmani e disse-lhes: Assentai-vos aqui, enquanto eu vou ali orar.
37 ꞌVạu ꞌlẹo Chảu ꞌGiê‑ꞌsu chắng au Pê‑tô cắp song ꞌcốn ꞌlụk ꞌchái ꞌtan ꞌSê‑bê‑đai pay#ꞌtoi. ꞌChớ ꞌnặn ꞌTan chảu ꞌtộc#ꞌvuốn, khôm chaư#lai,
37 E, tomando consigo Pedro e os dois filhos de Zebedeu, começou a entristecer-se e a angustiar-se.
38 chắng ꞌvạu cắp sam ꞌcốn sau#ꞌva, “Chaư ꞌháu ꞌtộc ꞌvuốn ꞌpó ꞌchí#tai. ꞌPứng ꞌnọng thả dú nỉ ꞌtứ ꞌcứn ꞌtoi ꞌháu#ꞌnớ.”
38 Disse-lhes, então: Minha alma está triste até a morte. Ficai aqui e vigiai comigo.
39 ꞌTan chảu ꞌnhang ók pay đắc ꞌnọi#ꞌnưng ꞌlẹo múp hua ꞌlống đin đé so Chảu Pua ꞌPhạ#ꞌva, “ꞌỐ, Chảu ꞌPo#ꞌhới, ꞌva pên#đảy, so hảư au nả ꞌviạk báp ꞌmo khó chaư ꞌnị ók khói sia#ꞌLụk. Hák#ꞌva so ꞌnhá hảư ꞌtoi chaư#ꞌLụk, hảư ꞌtoi chaư Chảu ꞌPo#thôi.”
39 Adiantou-se um pouco e, prostrando-se com a face por terra, assim rezou: Meu Pai, se é possível, afasta de mim este cálice! Todavia não se faça o que eu quero, mas sim o que tu queres.
40 ꞌLẹo Chảu ꞌGiê‑ꞌsu ꞌcứn ꞌmá ha mốt ꞌcốn ꞌtoi ꞌtáng ꞌTan#chảu, hên sam ꞌcốn sau ꞌnón lắp#dú, chắng púc sau ꞌlẹo ꞌvạu sáư Pê‑tô ꞌva, “ꞌPứng ꞌnọng ứt ꞌnón ꞌtoi ꞌháu ꞌto ꞌchớ ꞌlống#ꞌhố điêu ꞌcọ báu#đảy#a?
40 Foi ter então com os discípulos e os encontrou dormindo. E disse a Pedro: Então não pudestes vigiar uma hora comigo...
41 ꞌPá căn ꞌtứ ꞌcứn đé so Chảu Pua#ꞌPhạ, chắng ꞌchí báu#tốc ꞌquám ꞌlứa ꞌváng ꞌháu pay ꞌtoi ꞌluống#phít. Cuông chaư phủ ꞌcốn ngắm é ꞌtoi ꞌluống#đi, hák#ꞌva ꞌmo ꞌkính lỏ#ón#ꞌsém.”
41 Vigiai e orai para que não entreis em tentação. O espírito está pronto, mas a carne é fraca.
42 ꞌLẹo Chảu ꞌGiê‑ꞌsu chắng ók pay máư ꞌtưa thứ#song, ꞌlẹo đé so Chảu Pua ꞌPhạ#ꞌva, “Chảu ꞌPo#ꞌhới, ꞌLụk ꞌchịu au nả ꞌviạk báp#ꞌmo, ꞌva báu#au ók khói sia ꞌLụk#đảy, ꞌchí ꞌmí ꞌto ꞌtáng điêu ꞌLụk ꞌchọ ꞌchịu#au, so hảư đảy ꞌtoi chaư Chảu#ꞌPo.”
42 Afastou-se pela segunda vez e orou, dizendo: Meu Pai, se não é possível que este cálice passe sem que eu o beba, faça-se a tua vontade!
43 ꞌLẹo Chảu ꞌGiê‑ꞌsu ꞌcứn ꞌmá hên sam ꞌcốn sau ꞌnón lắp dú ꞌsướng#cáu, ta ꞌmứn báu#đảy.
43 Voltou ainda e os encontrou novamente dormindo, porque seus olhos estavam pesados.
44 Chảu ꞌGiê‑ꞌsu ꞌpai ók pay đé so Chảu Pua ꞌPhạ ꞌtưa thứ#sam, ꞌcọ đảy ꞌvạu ꞌquám cáu#ꞌnặn,
44 Deixou-os e foi orar pela terceira vez, dizendo as mesmas palavras.
45 chắng ꞌnhang ꞌcứn ꞌmá ha sam ꞌcốn ꞌtoi ꞌtáng ꞌTan#chảu, ꞌvạu hảư sau#ꞌva, “ꞌPứng ꞌnọng ꞌnhắng ꞌnón ha ꞌhéng máư#ꞌnệ. ꞌChí ꞌhọt ꞌchớ ꞌháu pên ꞌlụk phủ ꞌcốn ꞌnị ꞌchọ ꞌcốn phản dao hảư phủ ꞌcốn báp#ꞌsội.
45 Voltou então para os seus discípulos e disse-lhes: Dormi agora e repousai! Chegou a hora: o Filho do Homem vai ser entregue nas mãos dos pecadores...
46 Tứn#ꞌí, ꞌháu au căn pay ha phủ ꞌchí phản ꞌháu ꞌnặn ꞌmá ꞌhọt ꞌlẹo#ꞌnế.”
46 Levantai-vos, vamos! Aquele que me trai está perto daqui.
47 Chảu ꞌGiê‑ꞌsu ꞌnhắng đang ꞌvạu dú ꞌcọ hên Du‑đa, ꞌmen phủ#ꞌnưng cuông mốt síp song ꞌcốn ꞌlam ꞌchạư páo kháo ꞌTan chảu ꞌnặn ꞌmá#ꞌhọt. ꞌCọ ꞌmí ế ꞌcốn ꞌmá ꞌtoi Du‑đa khắm đáp khắm ꞌton#ꞌmá, mốt ꞌnị ꞌmen ꞌpứng mo cốc cắp ꞌpứng thảu ké bản ꞌmướng ꞌchạư sau#ꞌmá.
47 Jesus ainda falava, quando veio Judas, um dos Doze, e com ele uma multidão de gente armada de espadas e cacetes, enviada pelos príncipes dos sacerdotes e pelos anciãos do povo.
48 Du‑đa phủ phản Chảu ꞌGiê‑ꞌsu ꞌnặn đảy ꞌdệt ꞌquám mai bók cắp sau ꞌvạy#ꞌva, “Khỏi chúp kẻm phủ đaư lỏ#ꞌmen phủ#ꞌnặn, chắng pắt au#ꞌnớ.”
48 O traidor combinara com eles este sinal: Aquele que eu beijar, é ele. Prendei-o!
49 ꞌSướng ꞌnặn Du‑đa ꞌdiến khảu ꞌmá ha Chảu ꞌGiê‑ꞌsu lỏ#ꞌva, “Phép ꞌsáy#ꞌpo,” ꞌlẹo chúp ꞌTan chảu ꞌsướng ꞌhặc#ꞌpéng.
49 Aproximou-se imediatamente de Jesus e disse: Salve, Mestre. E beijou-o.
50 Chảu ꞌGiê‑ꞌsu ꞌvạu hảư Du‑đa#ꞌva, “ꞌMứng#ꞌhới, hảư ꞌmứng ꞌdệt ꞌtoi chaư ꞌmứng ngắm ꞌvạy#ꞌnặn.”
50 Disse-lhe Jesus: É, então, para isso que vens aqui? Em seguida, adiantaram-se eles e lançaram mão em Jesus para prendê-lo.
51 Cuông mốt ꞌcốn pay ꞌtoi Chảu ꞌGiê‑ꞌsu ꞌmí phủ#ꞌnưng thót đáp ók ꞌphắn sáư ꞌcốn ꞌhướn mo luông hu#ꞌnưng khát#ók.
51 Mas um dos companheiros de Jesus desembainhou a espada e feriu um servo do sumo sacerdote, decepando-lhe a orelha.
52 Chảu ꞌGiê‑ꞌsu ꞌdiến bók phủ khắm đáp ꞌnặn#ꞌva, “Au đáp sáư phắc ꞌvạy#ꞌí. Phủ đaư khắm đáp ꞌcọ ꞌchí tai ꞌpộ đáp#ꞌló.
52 Jesus, no entanto, lhe disse: Embainha tua espada, porque todos aqueles que usarem da espada, pela espada morrerão.
53 ꞌNọng báu#ꞌhụ#a, ꞌva ꞌháu so ꞌhọt Chảu Pua ꞌPhạ phủ pên ꞌPo#ꞌháu, ꞌTan chảu hák ꞌchí sống lai ꞌvạn tiên ꞌchạư ꞌlống ꞌmá ꞌchoi ꞌháu#ngay.
53 Crês tu que não posso invocar meu Pai e ele não me enviaria imediatamente mais de doze legiões de anjos?
54 Hák#ꞌva ꞌháu ꞌchọ chuốp báp ꞌmo ꞌnéo ꞌnị ꞌcọ ꞌpưa hảư pên ꞌtoi ꞌquám đảy ꞌchiến ꞌvạy nẳng ꞌpặp ꞌchiến ꞌquám Chảu Pua#ꞌPhạ.”
54 Mas como se cumpririam então as Escrituras, segundo as quais é preciso que seja assim?
55 Cuông ꞌchớ ꞌnặn Chảu ꞌGiê‑ꞌsu ꞌvạu hảư phen ꞌcốn ꞌmá pắt ꞌTan chảu ꞌnặn#ꞌva, “ꞌPứng chảu chắng khắm đáp khắm ꞌton ꞌmá pắt ꞌháu ꞌsướng ꞌháu pên ꞌcốn cướp ꞌsịn#ꞌlế. ꞌChu ꞌmự ꞌháu đảy ꞌnăng bók son dên ꞌpay dú nẳng cuông ꞌcuông ꞌhướn vảy ꞌsớ Chảu Pua#ꞌPhạ, ꞌpứng chảu chắng báu#pắt au#ꞌháu.
55 Depois, voltando-se para a turba, falou: Saístes armados de espadas e porretes para prender-me, como se eu fosse um malfeitor. Entretanto, todos os dias estava eu sentado entre vós ensinando no templo e não me prendestes.
56 ꞌPứng ꞌviạk pên ók ꞌnị ꞌcọ ꞌpưa hảư pên ꞌquám ꞌmen ꞌtẹ ꞌtoi ꞌpứng ꞌlam páo Chảu Pua ꞌPhạ đảy tẻm ꞌchiến ꞌvạy cón#ꞌnặn.”
56 Mas tudo isto aconteceu porque era necessário que se cumprissem os oráculos dos profetas. Então os discípulos o abandonaram e fugiram.
57 Phen ꞌcốn ꞌmá pắt Chảu ꞌGiê‑ꞌsu ꞌcọ đảy ꞌnẹp ꞌTan chảu pay ha ꞌhướn mo luông ꞌchư Ca‑da‑ꞌpha, ꞌmen bón ꞌpứng ꞌsáy bók ꞌluột ꞌláng cắp ꞌpứng thảu ké bản ꞌmướng đảy ꞌsúm#căn.
57 Os que haviam prendido Jesus levaram-no à casa do sumo sacerdote Caifás, onde estavam reunidos os escribas e os anciãos do povo.
58 Pê‑tô ꞌcọ dú đắc đắc ꞌtoi lăng Chảu ꞌGiê‑ꞌsu pay ꞌtạu ꞌhọt cuông ꞌcuông ꞌhướn mo#luông, ꞌlẹo ꞌcọ khảu pay ꞌnăng dú ꞌtoi ꞌpứng ꞌcốn#các, ꞌpưa ꞌlé bớng nả ꞌviạk ꞌnặn ꞌchí pên ꞌnéo#đaư.
58 Pedro seguia-o de longe, até o pátio do sumo sacerdote. Entrou e sentou-se junto aos criados para ver como terminaria aquilo.
59 ꞌChớ ꞌnặn ꞌpứng mo cốc ꞌtếng#cá mốt sét ꞌván sung sút ha ꞌcốn pên chứng bẻo ꞌmá bắc ꞌquám sáư Chảu ꞌGiê‑ꞌsu ꞌpưa hảư khả ꞌTan#chảu.
59 Enquanto isso, os príncipes dos sacerdotes e todo o conselho procuravam um falso testemunho contra Jesus, a fim de o levarem à morte.
60 ꞌChăm#ꞌva ꞌmí lai ꞌcốn ꞌmá bẻo pên#chứng, hák#ꞌva ꞌchí ha ꞌnéo ảng báu#ꞌmí. Lăng ꞌmá ꞌmí song ꞌcốn đảy ꞌmá cáo ꞌtội sáư ꞌTan chảu#ꞌva,
60 Mas não o conseguiram, embora se apresentassem muitas falsas testemunhas.
61 “Phủ ꞌnị#lo, đảy ꞌvạu#ꞌva ꞌchí pé ꞌhướn vảy ꞌsớ Chảu Pua ꞌPhạ#ꞌlống, ꞌlẹo cuông sam ꞌmự ꞌchí tẳng khửn máư#đảy.”
61 Por fim, apresentaram-se duas testemunhas, que disseram: Este homem disse: Posso destruir o templo de Deus e reedificá-lo em três dias.
62 Mo luông chắng tứn khửn ꞌlẹo tham Chảu ꞌGiê‑ꞌsu ꞌva, “Sau ꞌkiện chảu ꞌcơ#ꞌnặn, chảu ꞌcọ báu#ꞌmí ꞌquám tóp săng#a?”
62 Levantou-se o sumo sacerdote e lhe perguntou: Nada tens a responder ao que essa gente depõe contra ti?
63 Chảu ꞌGiê‑ꞌsu ꞌcọ cuốm#dú. Mo luông chắng ꞌvạu#máư, “Au ꞌchư siêng Chảu Pua ꞌPhạ phủ ꞌmí ꞌchua ꞌlới#dú, hảư chảu ꞌvạu ꞌsư ók tóp ꞌsúm khỏi#bớng, chảu ꞌmen Chảu ꞌKha‑ꞌlịt ꞌLụk ꞌchái Chảu Pua ꞌPhạ ꞌmen#báu?”
63 Jesus, no entanto, permanecia calado. Disse-lhe o sumo sacerdote: Por Deus vivo, conjuro-te que nos digas se és o Cristo, o Filho de Deus?
64 Chảu ꞌGiê‑ꞌsu tóp mo luông#ꞌva, “ꞌMen ꞌsướng ꞌtan ꞌvạu ꞌnặn#lo. Hák#ꞌva ꞌháu bók hảư ꞌpứng ꞌtan ꞌhụ#máư, ꞌpái nả ꞌpứng ꞌtan ꞌchí hên ꞌháu pên ꞌlụk phủ ꞌcốn ꞌnị ꞌnăng dú ꞌhiếng sảng ꞌphượng khoa Chảu Pua ꞌPhạ phủ ꞌmí phép ꞌquiến sung#sút, ꞌlẹo ꞌchí hên ꞌháu ꞌlống ꞌmá ꞌtoi piếng phả cang hao ꞌnặn#lo.”
64 Jesus respondeu: Sim. Além disso, eu vos declaro que vereis doravante o Filho do Homem sentar-se à direita do Todo-poderoso, e voltar sobre as nuvens do céu.
65 Mo luông đảy ꞌnghín ꞌsướng ꞌnặn ꞌdiến chík sửa khong chảu sia ꞌpưa#ꞌva pút ꞌpóng#lai, ꞌlẹo ꞌvạu#ꞌva, “Phủ ꞌnị ꞌvạu đu ꞌngai Chảu Pua ꞌPhạ#ꞌquá! ꞌSúm ꞌháu báu#ꞌcợn ha au chứng au cứ săng tứm#máư. ꞌPứng ꞌtan đảy ꞌnghín#ꞌquá, ꞌmắn ꞌvạu đu ꞌngai Chảu Pua ꞌPhạ ꞌtẹ#lo.
65 A estas palavras, o sumo sacerdote rasgou suas vestes, exclamando: Que necessidade temos ainda de testemunhas? Acabastes de ouvir a blasfêmia!
66 ꞌPứng ꞌtan ngắm ꞌnéo#đaư?”
66 Qual o vosso parecer? Eles responderam: Merece a morte!
67 ꞌLẹo sau ꞌcọ thốm ꞌnặm sa‑ꞌlái sáư nả Chảu ꞌGiê‑ꞌsu ꞌtếng căm pẳn sáư ꞌTan#chảu. ꞌMí ꞌcốn lỏ#au phá ꞌmứ tốp nả ꞌTan chảu kéng ꞌvạu ꞌtạ#ꞌva,
67 Cuspiram-lhe então na face, bateram-lhe com os punhos e deram-lhe tapas,
68 “ꞌTan Chảu ꞌKha‑ꞌlịt ꞌvạu bớng#ꞌlú, ꞌmen phaư ꞌtặp#chảu.”
68 dizendo: Adivinha, ó Cristo: quem te bateu?
69 ꞌChớ Pê‑tô đang ꞌnăng dú cuông ꞌcuông ꞌhướn mo luông#ꞌnặn, ꞌmí sao ꞌchạư phủ#ꞌnưng ꞌmá ꞌvạu sáư Pê‑tô ꞌva, “ꞌMứng ꞌcọ kin dú ꞌtoi ꞌGiê‑ꞌsu ꞌcốn phén đin ꞌKha‑ꞌli‑ꞌlê.”
69 Enquanto isso, Pedro estava sentado no pátio. Aproximou-se dele uma das servas, dizendo: Também tu estavas com Jesus, o Galileu.
70 Pê‑tô ꞌcọ ꞌdiến thiêng sia tó nả ꞌchu ꞌcốn lỏ#ꞌva, “Ăn ꞌmứng ꞌvạu ꞌnặn cu báu#ꞌhụ.”
70 Mas ele negou publicamente, nestes termos: Não sei o que dizes.
71 ꞌLẹo Pê‑tô ꞌnhang ꞌpai ók pay ꞌhọt pák tu#ꞌcuông. ꞌMí sao ꞌchạư phủ#ꞌnưng máư ꞌcọ ꞌlé#hên, chắng ꞌvạu sú ꞌpứng ꞌcốn dú hẳn#ꞌva, “Phủ ꞌnị#lo ꞌlớng kin dú ꞌtoi ꞌGiê‑ꞌsu ꞌcốn ꞌmướng ꞌNa‑ꞌsa‑ꞌlệt ꞌnặn#ꞌnế.”
71 Dirigia-se ele para a porta, a fim de sair, quando outra criada o viu e disse aos que lá estavam: Este homem também estava com Jesus de Nazaré.
72 Pê‑tô ꞌdiến thiêng sia máư lỏ#ꞌva, “So kin mang cu báu#ꞌhụ chắc phủ ꞌnặn cá#đaư.”
72 Pedro, pela segunda vez, negou com juramento: Eu nem conheço tal homem.
73 ꞌChộp#ꞌnưng#máư, ꞌpứng ꞌcốn dú hẳn đảy ꞌmá ꞌvạu sáư Pê‑tô ꞌva, “ꞌMứng pên mốt điêu sau ꞌtẹ#lo. ꞌPhắng sương pák ꞌmứng ꞌcọ hák ꞌhụ#thôi.”
73 Pouco depois, os que ali estavam aproximaram-se de Pedro e disseram: Sim, tu és daqueles; teu modo de falar te dá a conhecer.
74 Pê‑tô ꞌdiến khớn kin mang ꞌva, “Phủ su ꞌvạu#ꞌnặn, cu báu#ꞌhụ.”
74 Pedro então começou a fazer imprecações, jurando que nem sequer conhecia tal homem. E, neste momento, cantou o galo.
75 Pê‑tô chắng ngắm ꞌhọt ꞌquám Chảu ꞌGiê‑ꞌsu đảy ꞌvạu ꞌvạy cón#ꞌva, “Cón cáy#khăn, ꞌnọng ꞌchí thiêng sia ꞌháu ꞌhọt sam#ꞌtưa.” Pê‑tô ngắm đảy ꞌsướng ꞌnặn ꞌcọ ók pay ꞌtáng ꞌnọk khék hảy khí khôm#lai.
75 Pedro recordou-se do que Jesus lhe dissera: Antes que o galo cante, negar-me-ás três vezes. E saindo, chorou amargamente.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 26, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.