Mateus 21
Tai Dam (BLT) vs NTLH
1 Chảu ꞌGiê‑ꞌsu cắp mốt ꞌtoi ꞌtáng ꞌTan chảu ꞌtiếu ꞌtáng pay khỏn ꞌchí ꞌhọt ꞌmướng ꞌGiê‑ꞌlu‑ꞌsa‑ꞌlêm, ꞌhọt bản Bết‑ꞌpha‑ꞌkhê dú sảng ꞌpú Ê‑ꞌlai‑ôn. Chảu ꞌGiê‑ꞌsu chắng ꞌchạư song ꞌcốn cuông mốt ꞌnặn khảu bản pay#cón,
1 Quando Jesus e os discípulos estavam chegando a Jerusalém, pararam no povoado de Betfagé, que fica perto do monte das Oliveiras. Dali Jesus enviou dois discípulos na frente,
2 ꞌlẹo bók#sau#ꞌva, “Hảư ꞌpứng ꞌnọng khảu pay ꞌhọt bản dú tó nả#ꞌháu. ꞌChớ khảu pay ꞌchí hên tô ꞌló ꞌme phúk ꞌvạy cắp ꞌlụk#ꞌmắn. Hảư kẻ ók ꞌlẹo chung ꞌmá ha#ꞌháu.
2 com a seguinte ordem:
3 ꞌVa ꞌmí phủ đaư ꞌvạu#săng, hảư tóp#ꞌva, ‘ꞌGiê‑ꞌsu phủ pên Chảu Chom ꞌcợn#ha,’ ꞌlẹo ꞌmắn ꞌchí hảư ꞌmá#ngay.”
3 Se alguém falar alguma coisa, digam que o Mestre precisa deles. Assim deixarão vocês trazerem logo os animais.
4 ꞌSướng ꞌnặn, ꞌpưa hảư hên pên ók ꞌtoi ꞌquám ꞌlam páo Chảu Pua ꞌPhạ đảy cáo ꞌvạy cón#ꞌva:
4 Isso aconteceu para se cumprir o que o profeta tinha dito:
5 Bók ꞌpay ꞌmướng ꞌSi‑ôn ꞌchu ꞌcốn
5 “Digam ao povo de Jerusalém: Agora o seu rei está chegando. Ele é humilde e está montado num jumento e num jumentinho, filho de jumenta.”
6 Song ꞌcốn ꞌdiến pay ꞌdệt ꞌtoi ꞌquám Chảu ꞌGiê‑ꞌsu bók,
6 Então os discípulos foram e fizeram o que Jesus havia mandado.
7 chắng chung ꞌme ꞌlụk ꞌló#ꞌmá, au sửa binh sau pu sáư lăng ꞌló ꞌtếng song#tô, ꞌlẹo Chảu ꞌGiê‑ꞌsu ꞌcọ khửn#khí.
7 Levaram a jumenta e o jumentinho, jogaram as suas capas sobre eles, e Jesus montou.
8 ꞌMí ế ꞌcốn au sửa binh chảu pu sáư cang ꞌtáng hảư ꞌTan chảu khí táy#pay, ꞌcốn tắt ꞌphột ꞌmạy ꞌmá pu sáư ꞌcọ#ꞌmí.
8 Da grande multidão que ia com eles, alguns estendiam as suas capas no chão, e outros espalhavam no chão ramos que tinham cortado das árvores.
9 Phủ pay cón kéng phủ ꞌtoi lăng Chảu ꞌGiê‑ꞌsu au căn khék chiêu#ꞌva:
9 Tanto os que iam na frente como os que vinham atrás começaram a gritar: — Que Deus abençoe aquele que vem em nome do Senhor! Hosana a Deus nas alturas do céu!
10 Chảu ꞌGiê‑ꞌsu khảu ꞌmướng ꞌGiê‑ꞌlu‑ꞌsa‑ꞌlêm ꞌlẹo, ꞌchu ꞌcốn ꞌtếng ꞌmướng phaư ꞌcọ tứn đủng tham căn#ꞌva, “Phủ ꞌnị ꞌmen#phaư?”
10 Quando Jesus entrou em Jerusalém, toda a cidade ficou agitada, e o povo perguntava: — Quem é ele?
11 Phen ꞌcốn ꞌnặn tóp#ꞌva, “ꞌMen ꞌGiê‑ꞌsu phủ pên ꞌlam páo ꞌquám Chảu Pua#ꞌPhạ, ꞌmá té ꞌmướng ꞌNa‑ꞌsa‑ꞌlệt phén đin ꞌKha‑ꞌli‑ꞌlê ꞌnặn#lo.”
11 A multidão respondia: — Este é o
12 Chảu ꞌGiê‑ꞌsu khảu pay cuông ꞌcuông ꞌhướn vảy ꞌsớ Chảu Pua ꞌPhạ ꞌlẹo sắp ꞌpứng phủ ꞌsự ꞌcốn khai dú nẳng hẳn ók pay sia#mết. ꞌTan chảu khuổm ꞌpán phủ ꞌlẹk ꞌngớn kéng tắng ꞌnăng phủ khai ꞌnộc co ke#sia.
12 Jesus entrou no pátio do Templo e expulsou todos os que compravam e vendiam naquele lugar. Derrubou as mesas dos que trocavam dinheiro e as cadeiras dos que vendiam pombas.
13 Chảu ꞌGiê‑ꞌsu bók sau, “ꞌQuám Chảu Pua ꞌPhạ đảy tẻm ꞌchiến ꞌvạy#ꞌva, ꞌhướn ꞌTan chảu téng ꞌvạy khék#ꞌva pên ꞌhướn ꞌvạy đé so ꞌhọt ꞌTan. Hák#ꞌva su lỏ#ꞌdệt pên bón ꞌcốn ꞌcạ khai cướp ꞌlặc#dú.”
13 Ele lhes disse:
14 Cuông ꞌchớ ꞌnặn ꞌpứng ꞌcốn ta bót kéng ꞌcốn pên ꞌngoi đảy ꞌmá ha Chảu ꞌGiê‑ꞌsu dú cuông ꞌcuông ꞌhướn vảy ꞌsớ Chảu Pua#ꞌPhạ, ꞌTan chảu ꞌcọ ꞌchoi sau hảư hóm#đi.
14 Cegos e coxos iam encontrar Jesus no pátio do Templo, e ele os curava.
15 ꞌPứng mo cốc kéng ꞌpứng ꞌsáy bók ꞌluột ꞌláng ꞌnặn hên Chảu ꞌGiê‑ꞌsu ꞌdệt ꞌnéo lák#lửm, ꞌlẹo ꞌcọ đảy ꞌnghín đếc ꞌnọi dú cuông ꞌcuông ꞌhướn vảy ꞌsớ Chảu Pua ꞌPhạ ꞌnặn khék sỏng ꞌnhó Chảu ꞌGiê‑ꞌsu ꞌva, “ꞌHô‑ꞌsăn‑ꞌna ꞌTan phủ pên ꞌchựa sai pua Đa‑ꞌvịt,” ꞌlẹo ꞌpứng mo cốc ꞌdiến#nhay.
15 Os chefes dos sacerdotes e os mestres da Lei ficaram zangados quando viram as coisas maravilhosas que ele fazia e ouviram as crianças gritando no pátio do Templo: —
16 Sau ꞌdiến ꞌvạu hảư Chảu ꞌGiê‑ꞌsu ꞌva, “Đếc ꞌnọi au ꞌquám sỏng ꞌnhó ꞌsáy ꞌnéo#ꞌnặn, ꞌsáy ꞌcọ đảy ꞌnghín#ꞌquá.”
16 E eles disseram a Jesus: — Você está ouvindo o que estão dizendo? Jesus respondeu:
17 ꞌLẹo Chảu ꞌGiê‑ꞌsu ꞌcọ ꞌpai sia#sau, ók ꞌmướng ꞌGiê‑ꞌlu‑ꞌsa‑ꞌlêm pay ꞌnón cá bản Bết‑ꞌtha‑ꞌnia.
17 Então Jesus os deixou, saiu da cidade e foi para o povoado de Betânia. E passou a noite ali.
18 ꞌHung#ꞌmá, Chảu ꞌGiê‑ꞌsu ꞌcứn ꞌmứa ꞌmướng ꞌGiê‑ꞌlu‑ꞌsa‑ꞌlêm. ꞌMưa ꞌnhắng dú cang#ꞌtáng, ꞌTan ꞌhụ sức sép#khảu.
18 No dia seguinte, quando estava voltando para a cidade, Jesus teve fome.
19 ꞌTan chảu hên co đứa#ꞌnưng dú ꞌhím#ꞌtáng, chắng ꞌnhang khảu pay#bớng, hên ꞌto baư ꞌlạ#thôi. ꞌTan chảu chắng ꞌvạu sáư co đứa ꞌnặn#ꞌva, “ꞌMứng ꞌnhá đảy ók mák sắc ꞌtưa#ꞌnớ.” ꞌChớ ꞌnặn co đứa ꞌcọ héo lương ꞌlống#ngay.
19 Ele viu uma figueira na beira da estrada e foi até lá, mas não encontrou nada; só folhas. Aí disse para a figueira: E na mesma hora a figueira secou.
20 Mốt ꞌcốn ꞌtoi ꞌtáng Chảu ꞌGiê‑ꞌsu hên ꞌsướng ꞌnặn ꞌcọ lák#lai, chắng tham#ꞌva, “Pên săng co đứa chắng héo pay ꞌvắn ꞌcơ#ꞌnặn?”
20 Os discípulos viram isso, ficaram muito admirados e disseram: — Como a figueira secou depressa!
21 Chảu ꞌGiê‑ꞌsu tóp, “ꞌHáu ꞌvạu ꞌsư hảư ꞌpứng ꞌnọng#ꞌhụ, ꞌva ꞌpứng ꞌnọng ꞌmí chaư ꞌchưa Chảu Pua#ꞌPhạ, báu#ꞌngương báu#ꞌngớ#săng, báu#sút ꞌto ꞌdệt hảư co đứa ꞌnặn đảy thôi cá#đaư, ꞌpứng ꞌnọng ꞌchí bók ꞌpú ꞌnị ꞌnhại pay sáư ꞌnặm bể ꞌcọ ꞌchí#đảy.
21 Então Jesus disse:
22 ꞌVa ꞌpứng ꞌnọng ꞌchưa Chảu Pua#ꞌPhạ, đé so ăn đaư ꞌcọ ꞌchí#đảy.”
22 Se crerem, receberão tudo o que pedirem em oração.
23 Chảu ꞌGiê‑ꞌsu khảu pay bók son ꞌquám Chảu Pua ꞌPhạ dú cuông ꞌcuông ꞌhướn vảy#ꞌsớ. ꞌChớ ꞌnặn ꞌpứng mo cốc cắp thảu ké bản ꞌmướng ꞌmá tham ꞌTan chảu#ꞌva, “Chảu au ꞌquiến đaư ꞌmá ꞌdệt ꞌpứng ꞌviạk#ꞌnặn, phaư au ꞌquiến hảư#chảu?”
23 Jesus chegou ao Templo, e, quando já estava ensinando, alguns chefes dos sacerdotes e alguns líderes judeus chegaram perto dele e perguntaram: — Com que autoridade você faz essas coisas? Quem lhe deu essa autoridade?
24 Chảu ꞌGiê‑ꞌsu chắng tóp#ꞌva, “ꞌHáu ꞌchí tham ꞌpứng chảu ꞌquám#ꞌnưng sia#cón, ꞌva ꞌpứng chảu tóp#đảy, ꞌháu chắng ꞌchí ꞌvạu hảư ꞌpứng chảu#ꞌhụ, ꞌháu au ꞌquiến đaư ꞌmá ꞌdệt ꞌpứng ꞌviạk#ꞌnặn.
24 Jesus respondeu:
25 Nả ꞌviạk ꞌtan Dô‑ꞌhăn ꞌdệt ꞌhịt bắp‑ti‑sa‑ꞌma ꞌnặn, ꞌmen phủ đaư#téng? ꞌMen ꞌPhạ#téng, ꞌhứ#ꞌva ꞌcốn#téng?”
25 Respondam: quem deu autoridade a João para batizar? Foi Deus ou foram pessoas? Aí eles começaram a dizer uns aos outros: — Se dissermos que foi Deus, ele vai perguntar: “Então por que vocês não creram em João?”
26 ꞌVa ꞌháu tóp#ꞌmắn, ꞌmen ꞌcốn téng hảư#ꞌdệt, ꞌcọ dản dên ꞌpay báu#sôm#chaư, ꞌpưa#ꞌva phaư ꞌcọ ꞌchưa Dô‑ꞌhăn ꞌnặn ꞌmen ꞌlam páo ꞌquám Chảu Pua ꞌPhạ#ꞌtẹ.”
26 Mas, se dissermos que foram pessoas, temos medo do que o povo pode fazer, pois todos acham que João era profeta .
27 Sau chắng tóp Chảu ꞌGiê‑ꞌsu ꞌva, “ꞌSúm khỏi báu#ꞌhụ.”
27 Por isso responderam: — Não sabemos.
28 ꞌPứng chảu ngắm bớng#đu, đải khái phủ#ꞌnưng ꞌmí song ꞌlụk#ꞌchái. Phủ pên ải pay bók ꞌlụk ꞌchái cốc#ꞌva, ‘ꞌLụk#ꞌhới, ꞌmự ꞌnị pay ꞌdệt ꞌviạk nẳng suôn mák ít#ꞌnớ.’
28 Jesus continuou:
29 ꞌMắn tóp#ꞌva, ‘ꞌLụk báu#é#pay.’ Hák#ꞌva lăng ꞌmá ꞌmắn ngắm đảy ꞌlẹo ꞌcọ ók pay ꞌdệt#ꞌviạk.
29 — Ele respondeu: “Eu não quero ir.” Mas depois mudou de ideia e foi.
30 ꞌLẹo phủ pên ải pay bók ꞌlụk ꞌchái phủ thứ song ꞌvạu ꞌnéo điêu#căn. ꞌLụk phủ ꞌnị tóp#ꞌva, ‘ꞌChiếng#ải, ꞌlụk ꞌchí#pay,’ hák#ꞌva báu#pay.
30 — O pai foi e deu ao outro filho a mesma ordem. E este disse: “Sim, senhor.” Mas depois não foi.
31 Cuông song ꞌlụk ꞌchái ꞌnặn ꞌmen phủ đaư ꞌdệt ꞌtoi chaư ải#bók?”
31 — Qual deles fez o que o pai queria? — perguntou Jesus. E eles responderam: — O filho mais velho. Então Jesus disse a eles:
32 ꞌpưa#ꞌva ꞌtan Dô‑ꞌhăn ꞌmá bók son ꞌluống ꞌtáng đi ꞌtáng#ꞌmen, ꞌpứng ꞌcốn kếp quí kéng ꞌme ꞌnhính khai ꞌmo ꞌcọ đảy ꞌchưa#ꞌtan, hák ꞌpứng chảu lỏ#báu#ꞌchưa. ꞌPứng chảu hên nả ꞌviạk ꞌmí ꞌsướng ꞌnặn#ꞌlẹo, ꞌpứng chảu ꞌcọ ꞌnhắng báu#piến chaư ꞌchưa#ꞌtan.”
32 Pois João Batista veio para mostrar a vocês o caminho certo, e vocês não creram nele; mas os cobradores de impostos e as prostitutas creram. Porém, mesmo tendo visto isso, vocês não se arrependeram e não creram nele.
33 Chảu ꞌGiê‑ꞌsu ꞌvạu tứm máư ꞌva, “Hảư ꞌpứng chảu ꞌphắng ꞌquám đải khái ꞌnị#máư. Sủ ꞌsướng ꞌmí ꞌpo ꞌhướn#ꞌnưng đảy ꞌdệt suôn mák ít ꞌlẹo ꞌlọm ꞌhụa ỏm#ꞌvạy, ꞌdệt áng ꞌnhăm au ꞌnặm mák#ít, ꞌlẹo ꞌcọ đảy tẳng thiêng ꞌvạy phảu#suôn. Chảu khong suôn chắng hảư ꞌcốn ꞌmá chảng đu ꞌlẹo ꞌtiếu ꞌtáng ók#pay.
33 Jesus disse:
34 Khỏn ꞌhọt ꞌnhám pít#mák, chảu khong suôn chắng ꞌchạư ꞌcốn ꞌhướn pay bớng au mák nẳng mốt ꞌcốn chảng đu suôn#ꞌnặn.
34 Quando chegou o tempo da colheita, o dono mandou alguns empregados a fim de receber a parte dele.
35 Mốt chảng đu suôn ꞌdiến pắt au ꞌpứng ꞌcốn ꞌchạư chảu khong suôn#ꞌnặn, phủ ꞌchọ ꞌtặp ꞌchọ#khả, phủ ꞌchọ au đán hin ꞌlếu ꞌcọ#ꞌmí.
35 Mas os lavradores agarraram os empregados, bateram num, assassinaram outro e mataram ainda outro a pedradas.
36 Chảu khong suôn chắng đảy ꞌchạư ꞌcốn ꞌhướn pay máư lai sia ꞌtưa#cón, hák#ꞌva mốt chảng đu suôn ꞌcọ ꞌdệt hảư sau ꞌsướng phủ pay#cón.
36 Aí o dono mandou mais empregados do que da primeira vez. E os lavradores fizeram a mesma coisa.
37 ꞌTưa lả#sút, chảu khong suôn ꞌchạư ꞌlụk ꞌchái chảu#pay, ꞌpưa ngắm#ꞌva mốt chảng đu suôn ꞌchí nể dăm ꞌlụk ꞌchái#chảu.
37 Depois de tudo isso, ele mandou o seu próprio filho, pensando: “O meu filho eles vão respeitar.”
38 Mốt chảng đu suôn hên ꞌlụk ꞌchái chảu khong suôn pay#ꞌhọt, sau chắng ổ căn#ꞌva, ‘ꞌMen phủ ꞌnị#lo, phủ ꞌchí kin hua ꞌhướn chảu khong#suôn. ꞌHáu khả ꞌmắn sia#ꞌnọ, ꞌlẹo ꞌháu au đin suôn#ꞌmắn.’
38 Mas, quando os lavradores viram o filho, disseram uns aos outros: “Este é o filho do dono; ele vai herdar a plantação. Vamos matá-lo, e a plantação será nossa.”
39 Sau chắng au căn pắt au ꞌlụk ꞌchái chảu khong#suôn, thỉm ók ꞌnọk suôn ꞌlẹo khả ꞌmắn#sia.
39 — Então agarraram o filho, e o jogaram para fora da plantação, e o mataram.
40 ꞌSướng#ꞌnặn, ꞌchớ đaư chảu khong suôn mák ít ꞌmá#hên, ꞌchí ꞌdệt ꞌnéo đaư hảư mốt chảng đu suôn#ꞌnặn?”
40 Aí Jesus perguntou:
41 ꞌPứng phủ ꞌphắng ꞌquám đải khái ꞌnặn tóp#ꞌva, “ꞌTan ꞌchí khả đắp ꞌpứng bả ác ꞌhại ꞌnặn hảư tai báp#ꞌmo, ꞌlẹo ꞌcọ ꞌchí hảư ꞌcốn ứn ꞌmá chảng#đu, ꞌnhám pít mák chắng ꞌchí đảy lởi ꞌmá hảư#chảu.”
41 Eles responderam: — Com certeza ele vai matar aqueles lavradores maus e vai arrendar a plantação a outros. E estes lhe darão a parte da colheita no tempo certo.
42 Chảu ꞌGiê‑ꞌsu chắng bók sau#ꞌva, “ꞌPứng chảu ꞌcọ đảy bớng đu ꞌlẹo#ꞌquá, ꞌsướng ꞌpặp ꞌchiến ꞌquám Chảu Pua ꞌPhạ tẻm ꞌchiến ꞌvạy#ꞌva:
42 Jesus então perguntou:
43 [ꞌPứng chảu thiêng sia#ꞌháu], ꞌsướng ꞌnặn ꞌháu ꞌchí ꞌvạu hảư ꞌpứng chảu#ꞌhụ, Chảu Pua ꞌPhạ ꞌchí báu#hảư ꞌpứng chảu khảu dú phén ꞌhôm ꞌngáu ꞌTan#chảu, ꞌchí dao ꞌquiến hảư ꞌcốn táng ꞌphắn khảu#ꞌmá, chắng ꞌchí ꞌmí ꞌnéo đi ꞌmá sú ꞌhôm ꞌngáu ꞌTan#chảu.
43 E Jesus terminou:
44 [Phủ đaư thiêng sia#ꞌháu], ꞌsướng phủ đaư ꞌlộm sáư tón đán ꞌnặn ꞌcọ ꞌchí ték ꞌmun#ók. [ꞌHáu sáư ꞌtội phủ#đaư], ꞌcọ ꞌsướng tón đán ꞌnặn tốc sáư phủ ꞌnặn ꞌchí ꞌmun pên khỉ#khún.”
44 Quem cair em cima dessa pedra ficará em pedaços. E, se a pedra cair sobre alguém, essa pessoa vai virar pó.
45 ꞌPứng mo cốc cắp ꞌcốn phái ꞌPha‑ꞌli‑ꞌsai đảy ꞌnghín Chảu ꞌGiê‑ꞌsu ꞌvạu ꞌpứng ꞌquám đải khái ꞌsướng#ꞌnặn, sau ꞌcọ ꞌhụ chắc ꞌTan chảu ꞌvạu sáư#sau.
45 Os chefes dos sacerdotes e os fariseus ouviram as parábolas que Jesus contou e sabiam que ele estava falando a respeito deles.
46 Sau chắng ha ꞌluống ꞌchí pắt ꞌTan#chảu, hák#ꞌva dản dên ꞌpay báu#sôm#chaư, ꞌpưa#ꞌva dên ꞌpay ꞌchưa ꞌTan chảu ꞌmen ꞌlam páo ꞌquám Chảu Pua ꞌPhạ#ꞌtẹ.
46 Por isso queriam prendê-lo, mas tinham medo da multidão porque o povo achava que Jesus era profeta .
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.