Mateus 21
Tai Dam (BLT) vs NAA
1 Chảu ꞌGiê‑ꞌsu cắp mốt ꞌtoi ꞌtáng ꞌTan chảu ꞌtiếu ꞌtáng pay khỏn ꞌchí ꞌhọt ꞌmướng ꞌGiê‑ꞌlu‑ꞌsa‑ꞌlêm, ꞌhọt bản Bết‑ꞌpha‑ꞌkhê dú sảng ꞌpú Ê‑ꞌlai‑ôn. Chảu ꞌGiê‑ꞌsu chắng ꞌchạư song ꞌcốn cuông mốt ꞌnặn khảu bản pay#cón,
1 Quando se aproximaram de Jerusalém e chegaram a Betfagé, ao monte das Oliveiras, Jesus enviou dois discípulos,
2 ꞌlẹo bók#sau#ꞌva, “Hảư ꞌpứng ꞌnọng khảu pay ꞌhọt bản dú tó nả#ꞌháu. ꞌChớ khảu pay ꞌchí hên tô ꞌló ꞌme phúk ꞌvạy cắp ꞌlụk#ꞌmắn. Hảư kẻ ók ꞌlẹo chung ꞌmá ha#ꞌháu.
2 dizendo-lhes:
3 ꞌVa ꞌmí phủ đaư ꞌvạu#săng, hảư tóp#ꞌva, ‘ꞌGiê‑ꞌsu phủ pên Chảu Chom ꞌcợn#ha,’ ꞌlẹo ꞌmắn ꞌchí hảư ꞌmá#ngay.”
3 E, se alguém disser alguma coisa, respondam: “O Senhor precisa deles.” E logo ele deixará que vocês tragam os animais.
4 ꞌSướng ꞌnặn, ꞌpưa hảư hên pên ók ꞌtoi ꞌquám ꞌlam páo Chảu Pua ꞌPhạ đảy cáo ꞌvạy cón#ꞌva:
4 Ora, isto aconteceu para se cumprir o que foi dito por meio do profeta:
5 Bók ꞌpay ꞌmướng ꞌSi‑ôn ꞌchu ꞌcốn
5 “Digam à filha de Sião: Eis que o seu Rei vem até você, humilde, montado em jumenta, e num jumentinho, cria de animal de carga.”
6 Song ꞌcốn ꞌdiến pay ꞌdệt ꞌtoi ꞌquám Chảu ꞌGiê‑ꞌsu bók,
6 Indo os discípulos e tendo feito como Jesus lhes havia ordenado,
7 chắng chung ꞌme ꞌlụk ꞌló#ꞌmá, au sửa binh sau pu sáư lăng ꞌló ꞌtếng song#tô, ꞌlẹo Chảu ꞌGiê‑ꞌsu ꞌcọ khửn#khí.
7 trouxeram a jumenta e o jumentinho. Então puseram em cima deles as suas capas, e sobre elas Jesus montou.
8 ꞌMí ế ꞌcốn au sửa binh chảu pu sáư cang ꞌtáng hảư ꞌTan chảu khí táy#pay, ꞌcốn tắt ꞌphột ꞌmạy ꞌmá pu sáư ꞌcọ#ꞌmí.
8 E a maior parte da multidão estendeu as suas capas no caminho, e outros cortavam ramos de árvores, espalhando-os pelo caminho.
9 Phủ pay cón kéng phủ ꞌtoi lăng Chảu ꞌGiê‑ꞌsu au căn khék chiêu#ꞌva:
9 E as multidões, tanto as que iam adiante dele como as que o seguiam, clamavam: “Hosana ao Filho de Davi! Bendito o que vem em nome do Senhor! Hosana nas maiores alturas!”
10 Chảu ꞌGiê‑ꞌsu khảu ꞌmướng ꞌGiê‑ꞌlu‑ꞌsa‑ꞌlêm ꞌlẹo, ꞌchu ꞌcốn ꞌtếng ꞌmướng phaư ꞌcọ tứn đủng tham căn#ꞌva, “Phủ ꞌnị ꞌmen#phaư?”
10 E, quando Jesus entrou em Jerusalém, toda a cidade se alvoroçou. E perguntavam: — Quem é este?
11 Phen ꞌcốn ꞌnặn tóp#ꞌva, “ꞌMen ꞌGiê‑ꞌsu phủ pên ꞌlam páo ꞌquám Chảu Pua#ꞌPhạ, ꞌmá té ꞌmướng ꞌNa‑ꞌsa‑ꞌlệt phén đin ꞌKha‑ꞌli‑ꞌlê ꞌnặn#lo.”
11 E as multidões respondiam: — Este é o profeta Jesus, de Nazaré da Galileia!
12 Chảu ꞌGiê‑ꞌsu khảu pay cuông ꞌcuông ꞌhướn vảy ꞌsớ Chảu Pua ꞌPhạ ꞌlẹo sắp ꞌpứng phủ ꞌsự ꞌcốn khai dú nẳng hẳn ók pay sia#mết. ꞌTan chảu khuổm ꞌpán phủ ꞌlẹk ꞌngớn kéng tắng ꞌnăng phủ khai ꞌnộc co ke#sia.
12 Jesus entrou no templo e expulsou todos os que ali vendiam e compravam. Derrubou as mesas dos cambistas e as cadeiras dos que vendiam pombas.
13 Chảu ꞌGiê‑ꞌsu bók sau, “ꞌQuám Chảu Pua ꞌPhạ đảy tẻm ꞌchiến ꞌvạy#ꞌva, ꞌhướn ꞌTan chảu téng ꞌvạy khék#ꞌva pên ꞌhướn ꞌvạy đé so ꞌhọt ꞌTan. Hák#ꞌva su lỏ#ꞌdệt pên bón ꞌcốn ꞌcạ khai cướp ꞌlặc#dú.”
13 E disse-lhes:
14 Cuông ꞌchớ ꞌnặn ꞌpứng ꞌcốn ta bót kéng ꞌcốn pên ꞌngoi đảy ꞌmá ha Chảu ꞌGiê‑ꞌsu dú cuông ꞌcuông ꞌhướn vảy ꞌsớ Chảu Pua#ꞌPhạ, ꞌTan chảu ꞌcọ ꞌchoi sau hảư hóm#đi.
14 Cegos e coxos se aproximaram de Jesus, no templo, e ele os curou.
15 ꞌPứng mo cốc kéng ꞌpứng ꞌsáy bók ꞌluột ꞌláng ꞌnặn hên Chảu ꞌGiê‑ꞌsu ꞌdệt ꞌnéo lák#lửm, ꞌlẹo ꞌcọ đảy ꞌnghín đếc ꞌnọi dú cuông ꞌcuông ꞌhướn vảy ꞌsớ Chảu Pua ꞌPhạ ꞌnặn khék sỏng ꞌnhó Chảu ꞌGiê‑ꞌsu ꞌva, “ꞌHô‑ꞌsăn‑ꞌna ꞌTan phủ pên ꞌchựa sai pua Đa‑ꞌvịt,” ꞌlẹo ꞌpứng mo cốc ꞌdiến#nhay.
15 Mas, quando os principais sacerdotes e os escribas viram as maravilhas que Jesus fazia e as crianças que gritavam no templo: “Hosana ao Filho de Davi!”, ficaram indignados e perguntaram a Jesus:
16 Sau ꞌdiến ꞌvạu hảư Chảu ꞌGiê‑ꞌsu ꞌva, “Đếc ꞌnọi au ꞌquám sỏng ꞌnhó ꞌsáy ꞌnéo#ꞌnặn, ꞌsáy ꞌcọ đảy ꞌnghín#ꞌquá.”
16 — Você está ouvindo o que estão dizendo? Jesus respondeu:
17 ꞌLẹo Chảu ꞌGiê‑ꞌsu ꞌcọ ꞌpai sia#sau, ók ꞌmướng ꞌGiê‑ꞌlu‑ꞌsa‑ꞌlêm pay ꞌnón cá bản Bết‑ꞌtha‑ꞌnia.
17 E, deixando-os, saiu da cidade e foi para Betânia, onde passou a noite.
18 ꞌHung#ꞌmá, Chảu ꞌGiê‑ꞌsu ꞌcứn ꞌmứa ꞌmướng ꞌGiê‑ꞌlu‑ꞌsa‑ꞌlêm. ꞌMưa ꞌnhắng dú cang#ꞌtáng, ꞌTan ꞌhụ sức sép#khảu.
18 Cedo de manhã, ao voltar para a cidade, Jesus teve fome.
19 ꞌTan chảu hên co đứa#ꞌnưng dú ꞌhím#ꞌtáng, chắng ꞌnhang khảu pay#bớng, hên ꞌto baư ꞌlạ#thôi. ꞌTan chảu chắng ꞌvạu sáư co đứa ꞌnặn#ꞌva, “ꞌMứng ꞌnhá đảy ók mák sắc ꞌtưa#ꞌnớ.” ꞌChớ ꞌnặn co đứa ꞌcọ héo lương ꞌlống#ngay.
19 E, vendo uma figueira à beira do caminho, aproximou-se dela, mas não encontrou nada, a não ser folhas. Então Jesus disse à figueira: E a figueira secou imediatamente.
20 Mốt ꞌcốn ꞌtoi ꞌtáng Chảu ꞌGiê‑ꞌsu hên ꞌsướng ꞌnặn ꞌcọ lák#lai, chắng tham#ꞌva, “Pên săng co đứa chắng héo pay ꞌvắn ꞌcơ#ꞌnặn?”
20 Quando os discípulos viram isso, ficaram admirados e disseram: — Como a figueira secou depressa!
21 Chảu ꞌGiê‑ꞌsu tóp, “ꞌHáu ꞌvạu ꞌsư hảư ꞌpứng ꞌnọng#ꞌhụ, ꞌva ꞌpứng ꞌnọng ꞌmí chaư ꞌchưa Chảu Pua#ꞌPhạ, báu#ꞌngương báu#ꞌngớ#săng, báu#sút ꞌto ꞌdệt hảư co đứa ꞌnặn đảy thôi cá#đaư, ꞌpứng ꞌnọng ꞌchí bók ꞌpú ꞌnị ꞌnhại pay sáư ꞌnặm bể ꞌcọ ꞌchí#đảy.
21 Ao que Jesus lhes disse:
22 ꞌVa ꞌpứng ꞌnọng ꞌchưa Chảu Pua#ꞌPhạ, đé so ăn đaư ꞌcọ ꞌchí#đảy.”
22 E tudo o que pedirem em oração, crendo, vocês receberão.
23 Chảu ꞌGiê‑ꞌsu khảu pay bók son ꞌquám Chảu Pua ꞌPhạ dú cuông ꞌcuông ꞌhướn vảy#ꞌsớ. ꞌChớ ꞌnặn ꞌpứng mo cốc cắp thảu ké bản ꞌmướng ꞌmá tham ꞌTan chảu#ꞌva, “Chảu au ꞌquiến đaư ꞌmá ꞌdệt ꞌpứng ꞌviạk#ꞌnặn, phaư au ꞌquiến hảư#chảu?”
23 Jesus entrou no templo e, quando já estava ensinando, os principais sacerdotes e os anciãos do povo se aproximaram dele e perguntaram: — Com que autoridade você faz estas coisas? E quem lhe deu esta autoridade?
24 Chảu ꞌGiê‑ꞌsu chắng tóp#ꞌva, “ꞌHáu ꞌchí tham ꞌpứng chảu ꞌquám#ꞌnưng sia#cón, ꞌva ꞌpứng chảu tóp#đảy, ꞌháu chắng ꞌchí ꞌvạu hảư ꞌpứng chảu#ꞌhụ, ꞌháu au ꞌquiến đaư ꞌmá ꞌdệt ꞌpứng ꞌviạk#ꞌnặn.
24 Jesus respondeu:
25 Nả ꞌviạk ꞌtan Dô‑ꞌhăn ꞌdệt ꞌhịt bắp‑ti‑sa‑ꞌma ꞌnặn, ꞌmen phủ đaư#téng? ꞌMen ꞌPhạ#téng, ꞌhứ#ꞌva ꞌcốn#téng?”
25 De onde era o batismo de João: do céu ou dos homens? E eles discutiam entre si: — Se dissermos: “Do céu”, ele nos dirá: “Então por que não acreditaram nele?”
26 ꞌVa ꞌháu tóp#ꞌmắn, ꞌmen ꞌcốn téng hảư#ꞌdệt, ꞌcọ dản dên ꞌpay báu#sôm#chaư, ꞌpưa#ꞌva phaư ꞌcọ ꞌchưa Dô‑ꞌhăn ꞌnặn ꞌmen ꞌlam páo ꞌquám Chảu Pua ꞌPhạ#ꞌtẹ.”
26 Mas, se dissermos: “Dos homens”, é de temer o povo. Porque todos consideram João um profeta.
27 Sau chắng tóp Chảu ꞌGiê‑ꞌsu ꞌva, “ꞌSúm khỏi báu#ꞌhụ.”
27 Então responderam a Jesus: — Não sabemos. E ele, por sua vez, lhes disse:
28 ꞌPứng chảu ngắm bớng#đu, đải khái phủ#ꞌnưng ꞌmí song ꞌlụk#ꞌchái. Phủ pên ải pay bók ꞌlụk ꞌchái cốc#ꞌva, ‘ꞌLụk#ꞌhới, ꞌmự ꞌnị pay ꞌdệt ꞌviạk nẳng suôn mák ít#ꞌnớ.’
28 — O que vocês acham? Um homem tinha dois filhos. Chegando-se ao primeiro, disse: “Filho, vá hoje trabalhar na vinha.”
29 ꞌMắn tóp#ꞌva, ‘ꞌLụk báu#é#pay.’ Hák#ꞌva lăng ꞌmá ꞌmắn ngắm đảy ꞌlẹo ꞌcọ ók pay ꞌdệt#ꞌviạk.
29 Ele respondeu: “Não quero ir.” Mas depois, arrependido, foi.
30 ꞌLẹo phủ pên ải pay bók ꞌlụk ꞌchái phủ thứ song ꞌvạu ꞌnéo điêu#căn. ꞌLụk phủ ꞌnị tóp#ꞌva, ‘ꞌChiếng#ải, ꞌlụk ꞌchí#pay,’ hák#ꞌva báu#pay.
30 Dirigindo-se ao outro filho, o pai disse a mesma coisa. Ele respondeu: “Sim, senhor.” Mas não foi.
31 Cuông song ꞌlụk ꞌchái ꞌnặn ꞌmen phủ đaư ꞌdệt ꞌtoi chaư ải#bók?”
31 Qual dos dois fez a vontade do pai? Eles responderam: — O primeiro. Então Jesus disse:
32 ꞌpưa#ꞌva ꞌtan Dô‑ꞌhăn ꞌmá bók son ꞌluống ꞌtáng đi ꞌtáng#ꞌmen, ꞌpứng ꞌcốn kếp quí kéng ꞌme ꞌnhính khai ꞌmo ꞌcọ đảy ꞌchưa#ꞌtan, hák ꞌpứng chảu lỏ#báu#ꞌchưa. ꞌPứng chảu hên nả ꞌviạk ꞌmí ꞌsướng ꞌnặn#ꞌlẹo, ꞌpứng chảu ꞌcọ ꞌnhắng báu#piến chaư ꞌchưa#ꞌtan.”
32 Porque João veio até vocês no caminho da justiça, e vocês não acreditaram nele; no entanto, os publicanos e as prostitutas acreditaram. Vocês, porém, mesmo vendo isso, não se arrependeram depois para acreditar nele.
33 Chảu ꞌGiê‑ꞌsu ꞌvạu tứm máư ꞌva, “Hảư ꞌpứng chảu ꞌphắng ꞌquám đải khái ꞌnị#máư. Sủ ꞌsướng ꞌmí ꞌpo ꞌhướn#ꞌnưng đảy ꞌdệt suôn mák ít ꞌlẹo ꞌlọm ꞌhụa ỏm#ꞌvạy, ꞌdệt áng ꞌnhăm au ꞌnặm mák#ít, ꞌlẹo ꞌcọ đảy tẳng thiêng ꞌvạy phảu#suôn. Chảu khong suôn chắng hảư ꞌcốn ꞌmá chảng đu ꞌlẹo ꞌtiếu ꞌtáng ók#pay.
33 — Escutem outra parábola. Havia um homem, dono de terras, que plantou uma vinha. Pôs uma cerca em volta dela, construiu nela um lagar, edificou uma torre e arrendou a vinha a uns lavradores. Depois, ausentou-se do país.
34 Khỏn ꞌhọt ꞌnhám pít#mák, chảu khong suôn chắng ꞌchạư ꞌcốn ꞌhướn pay bớng au mák nẳng mốt ꞌcốn chảng đu suôn#ꞌnặn.
34 Quando chegou o tempo da colheita, o dono da vinha mandou os seus servos aos lavradores, para receber os frutos que cabiam a ele.
35 Mốt chảng đu suôn ꞌdiến pắt au ꞌpứng ꞌcốn ꞌchạư chảu khong suôn#ꞌnặn, phủ ꞌchọ ꞌtặp ꞌchọ#khả, phủ ꞌchọ au đán hin ꞌlếu ꞌcọ#ꞌmí.
35 Mas os lavradores, agarrando os servos, espancaram um, mataram outro e apedrejaram ainda outro.
36 Chảu khong suôn chắng đảy ꞌchạư ꞌcốn ꞌhướn pay máư lai sia ꞌtưa#cón, hák#ꞌva mốt chảng đu suôn ꞌcọ ꞌdệt hảư sau ꞌsướng phủ pay#cón.
36 O dono enviou ainda outros servos em maior número; e os lavradores fizeram a mesma coisa com eles.
37 ꞌTưa lả#sút, chảu khong suôn ꞌchạư ꞌlụk ꞌchái chảu#pay, ꞌpưa ngắm#ꞌva mốt chảng đu suôn ꞌchí nể dăm ꞌlụk ꞌchái#chảu.
37 Por último, o dono da vinha enviou-lhes o seu próprio filho, pensando: “O meu filho eles respeitarão.”
38 Mốt chảng đu suôn hên ꞌlụk ꞌchái chảu khong suôn pay#ꞌhọt, sau chắng ổ căn#ꞌva, ‘ꞌMen phủ ꞌnị#lo, phủ ꞌchí kin hua ꞌhướn chảu khong#suôn. ꞌHáu khả ꞌmắn sia#ꞌnọ, ꞌlẹo ꞌháu au đin suôn#ꞌmắn.’
38 Mas os lavradores, vendo o filho, disseram uns aos outros: “Este é o herdeiro; venham, vamos matá-lo e ficar com a herança dele para nós.”
39 Sau chắng au căn pắt au ꞌlụk ꞌchái chảu khong#suôn, thỉm ók ꞌnọk suôn ꞌlẹo khả ꞌmắn#sia.
39 E, agarrando-o, lançaram-no fora da vinha e o mataram.
40 ꞌSướng#ꞌnặn, ꞌchớ đaư chảu khong suôn mák ít ꞌmá#hên, ꞌchí ꞌdệt ꞌnéo đaư hảư mốt chảng đu suôn#ꞌnặn?”
40 Quando, pois, vier o dono da vinha, que fará àqueles lavradores?
41 ꞌPứng phủ ꞌphắng ꞌquám đải khái ꞌnặn tóp#ꞌva, “ꞌTan ꞌchí khả đắp ꞌpứng bả ác ꞌhại ꞌnặn hảư tai báp#ꞌmo, ꞌlẹo ꞌcọ ꞌchí hảư ꞌcốn ứn ꞌmá chảng#đu, ꞌnhám pít mák chắng ꞌchí đảy lởi ꞌmá hảư#chảu.”
41 Eles responderam: — Fará perecer horrivelmente aqueles malvados e arrendará a vinha a outros lavradores que lhe entregarão os frutos no tempo certo.
42 Chảu ꞌGiê‑ꞌsu chắng bók sau#ꞌva, “ꞌPứng chảu ꞌcọ đảy bớng đu ꞌlẹo#ꞌquá, ꞌsướng ꞌpặp ꞌchiến ꞌquám Chảu Pua ꞌPhạ tẻm ꞌchiến ꞌvạy#ꞌva:
42 Então Jesus perguntou:
43 [ꞌPứng chảu thiêng sia#ꞌháu], ꞌsướng ꞌnặn ꞌháu ꞌchí ꞌvạu hảư ꞌpứng chảu#ꞌhụ, Chảu Pua ꞌPhạ ꞌchí báu#hảư ꞌpứng chảu khảu dú phén ꞌhôm ꞌngáu ꞌTan#chảu, ꞌchí dao ꞌquiến hảư ꞌcốn táng ꞌphắn khảu#ꞌmá, chắng ꞌchí ꞌmí ꞌnéo đi ꞌmá sú ꞌhôm ꞌngáu ꞌTan#chảu.
43 — Portanto, eu lhes digo que o Reino de Deus será tirado de vocês e entregue a um povo que lhe produza os respectivos frutos.
44 [Phủ đaư thiêng sia#ꞌháu], ꞌsướng phủ đaư ꞌlộm sáư tón đán ꞌnặn ꞌcọ ꞌchí ték ꞌmun#ók. [ꞌHáu sáư ꞌtội phủ#đaư], ꞌcọ ꞌsướng tón đán ꞌnặn tốc sáư phủ ꞌnặn ꞌchí ꞌmun pên khỉ#khún.”
44 Todo o que cair sobre esta pedra ficará em pedaços; e aquele sobre quem ela cair ficará reduzido a pó.
45 ꞌPứng mo cốc cắp ꞌcốn phái ꞌPha‑ꞌli‑ꞌsai đảy ꞌnghín Chảu ꞌGiê‑ꞌsu ꞌvạu ꞌpứng ꞌquám đải khái ꞌsướng#ꞌnặn, sau ꞌcọ ꞌhụ chắc ꞌTan chảu ꞌvạu sáư#sau.
45 Os principais sacerdotes e os fariseus, ouvindo estas parábolas, entenderam que Jesus falava a respeito deles;
46 Sau chắng ha ꞌluống ꞌchí pắt ꞌTan#chảu, hák#ꞌva dản dên ꞌpay báu#sôm#chaư, ꞌpưa#ꞌva dên ꞌpay ꞌchưa ꞌTan chảu ꞌmen ꞌlam páo ꞌquám Chảu Pua ꞌPhạ#ꞌtẹ.
46 e, embora quisessem prendê-lo, tinham medo das multidões, porque estas o consideravam como profeta.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.