Mateus 15
Tai Dam (BLT) vs BKJ
1 ꞌChớ ꞌnặn ꞌmí ꞌcốn phái ꞌPha‑ꞌli‑ꞌsai cắp ꞌsáy bók ꞌluột ꞌláng phủ đảy ꞌmá té ꞌmướng ꞌGiê‑ꞌlu‑ꞌsa‑ꞌlêm ꞌnặn ꞌcọ ꞌmá chê Chảu ꞌGiê‑ꞌsu ꞌva,
1 Então escribas e fariseus vindos de Jerusalém chegaram a Jesus e lhe perguntaram:
2 “Mốt ꞌcốn ꞌtoi ꞌtáng chảu ꞌchớ ꞌchí kin khảu chắng báu#suối ꞌmứ cón ꞌsịn#ꞌlế. ꞌDệt ꞌnéo ꞌnặn ꞌcọ phít ꞌhịt ꞌkhóng pảu pú ꞌháu đảy ꞌchiến ꞌmá#ꞌvạy.”
2 Por que os teus discípulos transgridem a tradição dos anciãos? Pois eles não lavam as mãos quando comem pão.
3 Chảu ꞌGiê‑ꞌsu tóp sau#ꞌva, “ꞌCợn, ꞌpứng chảu chắng ꞌdệt phít ꞌquám sắng Chảu Pua ꞌPhạ ꞌpưa ꞌdệt ꞌtoi ꞌhịt ꞌkhóng ꞌpứng chảu ꞌsịn#ꞌlế.
3 Mas ele, respondendo, disse-lhes: Por que também vós transgredis o mandamento de Deus pela vossa tradição?
4 Sủ#ꞌsướng, ꞌquám Chảu Pua ꞌPhạ đảy bók ꞌmá ꞌvạy#ꞌva, ‘Hảư ꞌhụ nể dăm ải ꞌếm#chảu.’ ꞌLẹo, ‘Phủ đaư khớn mang ải ꞌếm#chảu, phủ ꞌnặn ꞌcọ ꞌmí ꞌtội đáng#khả.’
4 Porque Deus ordenou, dizendo: Honra a teu pai e a tua mãe; e: Quem amaldiçoar o pai ou a mãe, deixe ele morrer de morte.
5 ꞌQuám Chảu Pua ꞌPhạ đảy sắng ꞌvạy ꞌsướng#ꞌnặn, hák#ꞌva ꞌpứng chảu lỏ#ꞌvạu ꞌsướng#ꞌnị: Phủ đaư ꞌvạu sú ải ꞌếm#ꞌva, sính khong ꞌchí ꞌchoi dưa ải ꞌếm ꞌnặn ꞌcọ pên khong dao hảư Chảu Pua ꞌPhạ#ꞌlẹo,
5 Mas vós dizeis: Qualquer que disser a seu pai ou a sua mãe: Isto é uma oferta, tudo quanto puder ser aproveitado de mim;
6 mai ꞌva báu#hảư phủ ꞌnặn ꞌhặc nể ꞌchoi dưa ải#ꞌếm. ꞌSướng ꞌnặn ꞌpứng chảu thỉm ꞌváng sia ꞌquám Chảu Pua ꞌPhạ ꞌpưa ꞌmá ꞌdệt ꞌtoi ꞌhịt ꞌkhóng ꞌpứng#chảu.
6 e não honrar a seu pai nem a sua mãe, esse estará livre. Assim invalidastes o mandamento de Deus pela vossa tradição.
7 ꞌPứng chảu pên ꞌcốn nả ꞌsư chaư#ꞌcột, ꞌmen ꞌquám pú Ê‑ꞌsa‑da pang ꞌchạu đảy cáo ꞌvạy cón#ꞌva:
7 Hipócritas, bem profetizou Isaías a vosso respeito, dizendo:
8 ꞌQuám Chảu Pua ꞌPhạ sắng ꞌmá son ꞌvạy
8 Este povo se aproxima de mim com a sua boca, e me honra com os seus lábios, mas o seu coração está longe de mim.
9 Sau vảy ꞌsớ ꞌháu báu ꞌmí lởi săng
9 Mas, em vão eles me adoram, ensinando como doutrinas os mandamentos dos homens.
10 ꞌLẹo Chảu ꞌGiê‑ꞌsu khék ꞌcốn ꞌtếng#cá#ꞌmá, chắng bók son sau#ꞌva, “ꞌPứng chảu đảy ꞌphắng hảư ꞌhụ#ꞌnớ.
10 E, ele chamando a multidão, disse-lhes: Ouvi, e compreendei:
11 Báu#ꞌmí ăn đaư kin khảu pay cuông sốp ꞌdệt hảư phủ ꞌcốn uối ꞌhại cá#đaư. ꞌMí ꞌto ꞌpứng ăn đaư ók nẳng sốp ꞌmá ꞌdệt hảư pên ꞌcốn uối ꞌhại#ꞌló.”
11 Não é o que entra pela boca que contamina o homem, mas o que procede da boca, isso é o que contamina o homem.
12 ꞌLẹo mốt ꞌcốn ꞌtoi ꞌtáng Chảu ꞌGiê‑ꞌsu chắng ꞌmá ꞌvạu sú ꞌTan chảu#ꞌva, “Mốt ꞌcốn phái ꞌPha‑ꞌli‑ꞌsai đảy ꞌnghín ꞌTan chảu ꞌvạu ꞌsướng ꞌnặn ꞌcọ tỏng chaư sau#lai, ꞌTan chảu ꞌhụ é#a?”
12 Então, chegando-se a ele os seus discípulos, disseram-lhe: Tu sabes que os fariseus se ofenderam ouvindo esse provérbio?
13 Chảu ꞌGiê‑ꞌsu tóp ꞌva, “Sủ#ꞌsướng, co mák đaư Chảu Pua ꞌPhạ phủ pên ꞌPo ꞌháu cá ꞌmướng ꞌphạ ꞌnặn báu#đảy púk ꞌvạy ꞌcọ ꞌchí đảy lốc ók#sia, [ꞌsướng mốt phái ꞌPha‑ꞌli‑ꞌsai ꞌnặn#lo].
13 Mas ele, respondendo, disse: Toda a planta que meu Pai celeste não plantou, será arrancada.
14 ꞌNhá ꞌpuốn tang#sau, sau pên ꞌsướng ꞌcốn ta bót chung ꞌcốn ta#bót, hák ꞌdệt ꞌsướng#ꞌnặn, sau ꞌtếng song ꞌcọ ꞌchí tốc khum#ꞌló.”
14 Deixai-os sozinhos; eles são cegos condutores de cegos. E se um cego conduzir outro cego, ambos cairão na cova.
15 ꞌTan Pê‑tô chắng tham Chảu ꞌGiê‑ꞌsu ꞌva, “So ꞌTan chảu ꞌchoi kẻ ꞌquám đải khái ꞌnặn hảư ꞌpứng ꞌnọng ꞌhụ#é.”
15 Então Pedro respondeu, e disse-lhe: Declara-nos esta parábola.
16 Chảu ꞌGiê‑ꞌsu chê sau#ꞌva, “ꞌPứng ꞌnọng ꞌcọ chắng chaư tăn ꞌcợn#ꞌlế.
16 E Jesus disse: Estais vós também ainda sem compreender?
17 ꞌPứng ꞌnọng ꞌcọ ꞌhụ#ꞌlẹo, ăn đaư kin khảu pay cuông sốp ꞌcọ ꞌlống pay cuông#pum, ꞌlẹo ꞌcọ pay ꞌqua ꞌnọk ók sia#thôi.
17 Ainda não compreendeis que tudo o que entra pela boca vai para o ventre, e é lançado fora?
18 Hák#ꞌva ăn đaư ók nẳng sốp ꞌcọ ꞌmá té cuông#chaư, chắng ꞌdệt hảư pên ꞌcốn uối#ꞌhại.
18 Mas, estas coisas que saem da boca vêm do coração, e elas contaminam o homem.
19 ꞌMắn pên té cuông chaư phủ ꞌcốn đảy ngắm ók ꞌpứng ꞌnéo ác#ꞌhại, khả#ꞌcốn, đỉn#ꞌchụ, phít ꞌluống ꞌnhính#ꞌchái, ꞌlặc#ꞌlếm, ꞌdệt chứng#bẻo, ꞌvạu uối#sáu.
19 Porque do coração procedem os maus pensamentos, assassinatos, adultérios, fornicação, furtos, falsos testemunhos e blasfêmias.
20 ꞌPứng ꞌnéo ꞌnị ꞌdệt hảư phủ ꞌcốn uối#ꞌhại. Hák#ꞌva ꞌchớ kin khảu báu#suối ꞌmứ cón ꞌcọ báu#ꞌdệt hảư phủ ꞌcốn uối ꞌhại cá#đaư.”
20 São essas coisas que contaminam o homem; mas comer sem lavar as mãos não contamina o homem.
21 Chảu ꞌGiê‑ꞌsu đảy ók sia bón ꞌnặn pay cá phổng ꞌlố ꞌmướng Ti‑ꞌlô kéng ꞌmướng ꞌSi‑đôn.
21 E, partindo Jesus dali, foi para as regiões de Tiro e Sidom.
22 ꞌChớ ꞌnặn ꞌmí ꞌme ꞌpá#ꞌnưng ꞌcốn Ca‑ꞌna‑an dú nẳng phổng ꞌlố#ꞌnặn, đảy ꞌmá khék sáư Chảu ꞌGiê‑ꞌsu ꞌva, “ꞌChiếng ꞌTan chảu phủ pên ꞌchựa sai pua Đa‑ꞌvịt, so ín đu ꞌchoi khỏi#đé. ꞌLụk ꞌnhính khỏi chuốp phi ꞌhại ꞌtứ#ꞌmáu, báp ꞌmo ꞌmắn#lai.”
22 E, eis que uma mulher cananeia, vindo daquelas regiões, gritou para ele, dizendo: Tenha misericórdia de mim, ó Senhor, Filho de Davi; minha filha está severamente atormentada por um demônio.
23 Chảu ꞌGiê‑ꞌsu báu#đảy tóp ꞌquám#săng. Mốt ꞌcốn ꞌtoi ꞌtáng Chảu ꞌGiê‑ꞌsu chắng ꞌmá so ꞌTan chảu#ꞌva, “ꞌMe ꞌpá ꞌnặn cứ khék ꞌmá ꞌtoi lăng ꞌháu#dú, so ꞌTan chảu bók ꞌmắn ꞌmứa#sia.”
23 Mas ele não lhe respondeu uma palavra. E, vindo a ele os seus discípulos, pediram-lhe, dizendo: Manda-a embora, porque está gritando atrás de nós.
24 Chảu ꞌGiê‑ꞌsu tóp ꞌva, “Chảu Pua ꞌPhạ sống ꞌháu#ꞌmá, ꞌmí ꞌto ꞌmá ꞌchoi ꞌphắn ꞌcốn ꞌI‑ꞌsa‑ên lông chaư pay ꞌtoi ꞌluống ꞌtáng phít ꞌsướng ꞌdo lông ꞌpứng ꞌnặn#ꞌló.”
24 Mas ele, respondendo, disse: Eu não fui enviado senão às ovelhas perdidas da casa de Israel.
25 Hák#ꞌva ꞌme ꞌpá ꞌnặn ꞌcứ ꞌmá ꞌlạy đé so Chảu ꞌGiê‑ꞌsu ꞌva, “ꞌChiếng ꞌTan#chảu, so ꞌchoi khỏi đé#ꞌná.”
25 Então veio ela e, adorando-o, disse: Senhor, socorre-me!
26 Chảu ꞌGiê‑ꞌsu tóp ꞌva, “Sủ#ꞌsướng, khảu ꞌvạy hảư ꞌlụk ꞌnặn lỏ#au pay thỉm hảư ma ꞌnọi kin sia ꞌchí báu#pên#ꞌquá, [mai#ꞌva, ꞌchọ ꞌchoi ꞌcốn ꞌI‑ꞌsa‑ên cón].”
26 Ele, porém, respondeu: Não é bom tomar o pão dos filhos e lançá-lo aos cães.
27 ꞌMe ꞌpá ꞌnặn chắng tóp#ꞌva, “ꞌTan chảu ꞌvạu ꞌsướng ꞌnặn ꞌcọ ꞌmen#lo. Hák#ꞌva ma ꞌnọi ꞌcọ ꞌnhắng đảy kin ꞌmịt khảu tốc nẳng ꞌpán chảu khong ꞌmắn#ꞌlế. [So ꞌchoi khỏi đé#ꞌná].”
27 E ela disse: Verdade, Senhor; ainda assim, os cães comem das migalhas que caem da mesa dos seus senhores.
28 Chảu ꞌGiê‑ꞌsu chắng tóp ꞌmắn ꞌva, “Chảu ꞌmí chaư ꞌchưa ꞌháu nẻn na#ꞌtẹ. Hảư đảy ꞌsướng ꞌláng áo chảu#ꞌnớ.”
28 Então, respondendo Jesus, disse-lhe: Ó mulher, grande é a tua fé! Seja isto assim como tu desejas. E sua filha ficou sã naquela mesma hora.
29 Chảu ꞌGiê‑ꞌsu ók sia bón ꞌnặn ꞌliệp ꞌhím nong luông ꞌKha‑ꞌli‑ꞌlê pay, ꞌlẹo khửn ꞌpú ꞌmứa ꞌnăng#dú.
29 Partindo Jesus dali, aproximou-se do mar da Galileia, e, subindo a um monte, sentou-se ali.
30 ꞌMí ế ꞌcốn ꞌpá căn khửn ꞌpú ꞌmá#ha, sau au ꞌcốn pên#ꞌngoi, khen kha#hản, ꞌcốn ta#bót, ꞌcốn pên ꞌngạk kéng lai ꞌcốn chếp pên ꞌnéo ứn ꞌmá pông ꞌvạy ꞌkém tin Chảu ꞌGiê‑ꞌsu. ꞌTan chảu ꞌcọ ꞌchoi hảư sau đảy hóm đi#sia.
30 E grandes multidões vieram a ele, trazendo aqueles que eram coxos, cegos, mudos, aleijados, e muitos outros, e os puseram aos pés de Jesus, e ele os curou.
31 ꞌCốn ꞌtếng#cá hên phủ pên ꞌngạk pák#đảy, khen kha hản ꞌcọ hóm#đi, kha ꞌngoi ꞌcọ ꞌnhang#đảy, ta bót ꞌcọ hên ꞌhung#ók, sau hên pên lák#lai, ꞌdiến sỏng ꞌnhó Chảu Pua ꞌPhạ Chảu Chom ꞌcốn ꞌI‑ꞌsa‑ên.
31 De modo que a multidão se maravilhou ao ver os mudos falando, os aleijados curados, os coxos andando, e os cegos vendo; e glorificaram ao Deus de Israel.
32 Chảu ꞌGiê‑ꞌsu khék au mốt ꞌcốn ꞌtoi ꞌtáng ꞌTan chảu ꞌmá#ꞌva, “ꞌPứng ꞌcốn ꞌnị dú nẳng ꞌháu đảy sam ꞌmự#ꞌlẹo, ꞌkhạy báu#ꞌmí săng#kin, ín đu sau#lai. ꞌHáu báu#é hảư sau ứt khảu ꞌmứa#ꞌhướn, ꞌpưa dản sau hót hiu cang sók ꞌluống#ꞌtáng.”
32 Então Jesus, chamando os seus discípulos, disse: Eu tenho compaixão da multidão, porque eles continuam comigo há três dias, e não tem o que comer; e eu não quero despedi-los em jejum, para que não desfaleçam no caminho.
33 Mốt ꞌtoi ꞌtáng Chảu ꞌGiê‑ꞌsu tham ꞌTan chảu#ꞌva, “Phổng ꞌnị ꞌmen bón#ꞌquẹng, ꞌchí hảư ꞌpứng ꞌnọng sáo khảu ꞌsứ đaư ꞌmá ꞌpó hảư lai ꞌcốn ꞌcơ ꞌnị kin ím#ꞌlế?”
33 E os seus discípulos disseram-lhe: De onde encontraremos, aqui no deserto, tantos pães para saciar tão grande multidão?
34 Chảu ꞌGiê‑ꞌsu chắng tham, “ꞌPứng ꞌnọng ꞌmí kỉ tón#béng?”
34 E Jesus disse-lhes: Quantos pães vocês têm? E eles disseram: Sete, e alguns pequenos peixes.
35 Chảu ꞌGiê‑ꞌsu bók ꞌcốn ꞌtếng#cá ꞌnăng ꞌlống#đin.
35 Então ele ordenou à multidão para que se assentasse no chão.
36 ꞌTan chảu chắng khắm au chết tón béng kéng pa ꞌmá cáo ꞌquám sỏng ꞌnhó đảy ꞌdọn Chảu Pua#ꞌPhạ, ꞌlẹo bít ók nhé hảư mốt ꞌtoi ꞌtáng ꞌTan#chảu, ꞌlẹo mốt sau chắng au pay dai hảư ꞌpứng ꞌcốn ꞌnặn#kin.
36 E ele, tomando os sete pães e os peixes, e dando graças, partiu-os, e deu-os aos seus discípulos, e os discípulos à multidão.
37 ꞌChu ꞌcốn phaư ꞌcọ đảy kin ím#mết. ꞌLẹo mốt ꞌtoi ꞌtáng ꞌTan chảu kếp au ꞌpứng tón lưa đảy têm chết bung nháư#máư.
37 E todos eles comeram e se satisfizeram; e juntaram as sobras de pedaços, e encheram sete cestos.
38 ꞌPứng ꞌcốn kin ꞌnặn ꞌmí sí#ꞌpắn, báu#ꞌnặp phủ ꞌnhính kéng đếc#ꞌnọi.
38 Ora, os que tinham comido eram quatro mil homens, além das mulheres e crianças.
39 Chảu ꞌGiê‑ꞌsu chắng bók hảư ꞌcốn ꞌtếng#cá ꞌmứa#ꞌhướn, ꞌlẹo ꞌTan chảu khảu ꞌhứa khảm pay ꞌhọt phổng ꞌlố ꞌmướng ꞌMa‑ca‑đan.
39 E, despedindo a multidão, tomou o barco, e foi para a região de Magdala.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.