Mateus 13

Tai Dam (BLT) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Cuông ꞌmự ꞌnặn Chảu ꞌGiê‑ꞌsu đảy ók ꞌhướn pay ꞌnăng dú ꞌhím nong#luông.
1 Naquele mesmo dia Jesus saiu de casa, foi para a beira do lago da Galileia, sentou-se ali e começou a ensinar.
2 ꞌMí ế ꞌcốn ꞌmá ꞌhốm ỏm ꞌTan chảu chao ꞌTan đảy khảu pay ꞌnăng dú nẳng#ꞌhứa, ꞌcốn ꞌtếng#cá lỏ#dưn dú ꞌhím#bốc.
2 A multidão que se ajuntou em volta dele era tão grande, que ele entrou num barco e sentou-se; e o povo ficou em pé na praia.
3 Chảu ꞌGiê‑ꞌsu ꞌvạu ꞌquám đải khái hảư sau ꞌphắng lai ꞌnéo ꞌsướng#ꞌnị: “Sủ ꞌsướng ꞌmí phủ#ꞌnưng ók pay ván khảu púk sáư#ꞌhay.
3 Jesus usou parábolas para ensinar muitas coisas. Ele disse:
4 Cuông ꞌchớ ꞌmắn#ván, ꞌsán ꞌmịt tốc sáư cang#ꞌtáng, ꞌnộc ꞌcọ ꞌmá kin#sia.
4 Quando estava espalhando as sementes, algumas caíram na beira do caminho, e os passarinhos comeram tudo.
5 — ausente —
5 Outra parte das sementes caiu num lugar onde havia muitas pedras e pouca terra. As sementes brotaram logo porque a terra não era funda.
6 — ausente —
6 Mas, quando o sol apareceu, queimou as plantas, e elas secaram porque não tinham raízes.
7 ꞌSán ꞌmịt lỏ#tốc sáư pá#nam, ꞌlẹo co nam nháư khửn tứp ưởm co khảu#sia.
7 Outras sementes caíram no meio de espinhos, que cresceram e sufocaram as plantas.
8 ꞌSán ꞌmịt tốc sáư bón đin đi lỏ#ók ꞌhuống pên#ꞌmịt, mả ꞌpe ók ꞌhọi#ꞌto, hốc síp#ꞌto, sam síp ꞌto ꞌcọ#ꞌmí.
8 Mas as sementes que caíram em terra boa produziram na base de cem, de sessenta e de trinta grãos por um.
9 Phủ đaư ꞌmí chaư#ꞌphắng, lỏ#hảư ꞌphắng#au.”
9 E Jesus terminou, dizendo:
10 Mốt ꞌcốn ꞌtoi ꞌtáng Chảu ꞌGiê‑ꞌsu chắng ꞌmá tham ꞌTan chảu#ꞌva, “Pên săng ꞌTan chảu chắng au ꞌquám đải khái ꞌmá bók son ꞌpứng ꞌcốn#ꞌnặn?”
10 Então os discípulos chegaram perto de Jesus e perguntaram: — Por que é que o senhor usa
11 Chảu ꞌGiê‑ꞌsu tóp#ꞌva: “ꞌQuám ꞌlặp ꞌlợc phén ꞌhôm ꞌngáu Chảu Pua ꞌPhạ ꞌnặn ꞌTan chảu hảư ꞌpứng ꞌnọng ꞌhụ#đảy, hák ꞌpứng ꞌcốn ꞌnặn ꞌTan chảu báu#hảư#ꞌhụ.
11 Jesus respondeu:
12 Phủ đaư ꞌmí ꞌlẹo Chảu Pua ꞌPhạ ꞌcọ ꞌchí hảư#tứm, phủ ꞌnặn ꞌcọ ꞌchí ꞌhụ đảy#ꞌpó. Phủ đaư báu#ꞌmí, ta#ꞌva ꞌmí săng ꞌcọ ꞌchí ꞌchọ au ók pay sia#máư.
12 Pois quem tem receberá mais, para que tenha mais ainda. Mas quem não tem, até o pouco que tem lhe será tirado.
13 ꞌSướng ꞌnặn ꞌháu chắng au ꞌquám đải khái ꞌmá bók son ꞌpứng ꞌcốn#ꞌnặn, ꞌpưa#ꞌva ta sau bớng ꞌcọ báu#đảy#hên, hu sau ꞌphắng ꞌcọ báu đảy#ꞌnghín kéng báu#ꞌhụ.
13 É por isso que eu uso parábolas para falar com essas pessoas. Porque elas olham e não enxergam; escutam e não ouvem, nem entendem.
14 Phen ꞌcốn ꞌnặn pên ꞌsướng ꞌquám pú Ê‑ꞌsa‑da pang ꞌchạu đảy cáo ꞌvạy cón#ꞌva:
14 E assim acontece com essas pessoas o que disse o
15 ꞌPưa ꞌnéo ꞌphắn ꞌcốn ꞌnị chaư tăn
15 Pois a mente deste povo está fechada:
16 Hák#ꞌva ꞌchốm ꞌmớng hảư ꞌpứng ꞌnọng#ꞌló, ta hên đảy chẻng ꞌpứng nả ꞌviạk#ꞌnị, hu ꞌcọ ꞌphắng đảy ꞌquám#ꞌháu.
16 Jesus continuou, dizendo:
17 ꞌHáu ꞌvạu ꞌsư hảư ꞌpứng ꞌnọng#ꞌhụ, ꞌmí lai ꞌlam páo ꞌquám Chảu Pua ꞌPhạ kéng lai ꞌcốn đi ꞌmí ꞌmen pháư ꞌmón é hên ꞌnéo ꞌpứng ꞌnọng đảy#hên, hák#ꞌva ꞌcọ báu#hên, sau pháư ꞌmón é ꞌnghín ꞌnéo ꞌpứng ꞌnọng đảy#ꞌnghín, hák#ꞌva ꞌcọ báu#đảy#ꞌnghín.
17 Eu afirmo a vocês que isto é verdade: muitos profetas e muitas outras pessoas do povo de Deus gostariam de ver o que vocês estão vendo, mas não puderam; e gostariam de ouvir o que vocês estão ouvindo, mas não ouviram.
18 ꞌSướng ꞌnặn hảư ꞌpứng ꞌnọng ꞌphắng ꞌquám đải khái ꞌcốn ván khảu púk ꞌnặn mai#ꞌva#săng.
18 — Então escutem e aprendam o que a
19 Phủ đaư đảy ꞌnghín ꞌquám bók son phén ꞌhôm ꞌngáu Chảu Pua#ꞌPhạ, hák báu#ꞌhụ, phi ꞌhại ꞌcọ ꞌmá ꞌchính au ꞌquám bók son nẳng cuông chaư sau ꞌnặn ók pay#sia, ꞌsướng ꞌmịt khảu ván tốc sáư#ꞌtáng, ꞌnộc ꞌcọ kin#sia.
19 As pessoas que ouvem a mensagem do vem e tira o que foi semeado no coração delas.
20 ꞌMịt khảu ván tốc sáư đin ꞌmí đán ꞌcọ pên ꞌsướng phủ đảy ꞌnghín ꞌquám Chảu Pua ꞌPhạ ꞌlẹo ꞌdiến ꞌmuôn chaư ꞌchốm#au.
20 As sementes que foram semeadas onde havia muitas pedras são as pessoas que ouvem a mensagem e a aceitam logo com alegria,
21 Hák chaư báu#mẳn, pên ꞌsướng co khảu báu ꞌmí#ꞌhạk, ꞌchưa đảy ꞌchua ꞌkháo#thôi. ꞌChớ ꞌmắn chuốp báp ꞌmo khổ khốn ꞌhứ#ꞌva chuốp sáu ꞌnạp têng ꞌpưa ꞌtoi ꞌquám Chảu Pua ꞌPhạ#ꞌnặn, ꞌmắn ꞌcọ ꞌdiến ꞌváng#sia.
21 mas duram pouco porque não têm raiz. E, quando por causa da mensagem chegam os sofrimentos e as perseguições, elas logo abandonam a sua fé.
22 ꞌMịt khảu ván tốc sáư cang pá nam ꞌcọ pên ꞌsướng phủ đảy ꞌnghín ꞌquám Chảu Pua#ꞌPhạ, hák#ꞌva phủ ꞌnặn ngắm ꞌpuốn ꞌhọt nả ꞌviạk nẳng ꞌchua ꞌlới#ꞌnị, ꞌviạk ꞌhăng ꞌmí ꞌpá hảư lông pay ꞌtoi ꞌtáng#phít. Song nả ꞌviạk ꞌnị ꞌdệt hảư ꞌquám Chảu Pua ꞌPhạ ꞌnặn báu#đảy ꞌláng đi ꞌmá sú ꞌTan#chảu.
22 Outras pessoas são parecidas com as sementes que foram semeadas no meio dos espinhos. Elas ouvem a mensagem, mas as preocupações deste mundo e a ilusão das riquezas sufocam a mensagem, e essas pessoas não produzem frutos.
23 ꞌMịt khảu ván tốc sáư bón đin đi ꞌcọ pên ꞌsướng phủ đảy ꞌnghín ꞌquám Chảu Pua ꞌPhạ ꞌlẹo khảu#chaư, ꞌchua ꞌcốn phủ ꞌnặn ꞌcọ ꞌmí ꞌnéo đi ꞌmá sú ꞌTan#chảu, ꞌsướng ꞌmịt khảu púk#ꞌnưng mả ꞌpe ók ꞌhọi#ꞌto, hốc síp#ꞌto, sam síp ꞌto ꞌcọ#ꞌmí.”
23 E as sementes que foram semeadas em terra boa são aquelas pessoas que ouvem, e entendem a mensagem, e produzem uma grande colheita: umas, cem; outras, sessenta; e ainda outras, trinta vezes mais do que foi semeado.
24 Chảu ꞌGiê‑ꞌsu ꞌvạu ꞌquám đải khái hảư ꞌcốn ꞌtếng cá ꞌphắng máư#ꞌva: “Phén ꞌhôm ꞌngáu Chảu Pua ꞌPhạ pên ꞌsướng phủ pay ván ꞌchựa khảu đi sáư ꞌná#chảu.
24 Jesus contou outra parábola . Ele disse ao povo:
25 ꞌChớ đang ꞌnón#dú, ꞌmí phủ khắt ꞌchắng ꞌlặc ꞌmá ván kén nhả băng sáư ꞌtoi khảu đi ꞌlẹo ꞌcọ ꞌpai pay#sia.
25 Certa noite, quando todos estavam dormindo, veio um inimigo, semeou no meio do trigo uma erva ruim, chamada joio, e depois foi embora.
26 ꞌMưa ꞌchớ ꞌmịt khảu đi ók ꞌngọk nháư khửn pên#ꞌhuống, co nhả băng ꞌcọ ók ꞌsọn căn cắp co khảu#đi.
26 Quando as plantas cresceram, e se formaram as espigas, o joio apareceu.
27 ꞌPứng ꞌcốn ꞌhướn chắng pay tham chảu khong ꞌná#ꞌva, ‘ꞌChiếng#ꞌtan, ꞌtan đảy ván ꞌchựa khảu đi sáư ꞌná#ꞌtan. ꞌSướng đaư chắng ꞌhiạk ꞌmí ꞌhuống co nhả băng ók ꞌtoi ꞌsịn#ꞌlế?’
27 Aí os empregados do dono das terras chegaram e disseram: “Patrão, o senhor semeou sementes boas nas suas terras. De onde será que veio este joio?”
28 Chảu khong ꞌná tóp ꞌva, ‘ꞌNặn lỏ#ꞌmen phủ khắt ꞌchắng ꞌháu ꞌmá ván sáư#ꞌló.’
28 — “Foi algum inimigo que fez isso!”, respondeu ele.
29 Chảu khong ꞌná tóp ꞌva, ‘ꞌNhá#ꞌdệt, lốc co nhả#băng, dản đảy lốc co khảu đi ók#ꞌtoi.
29 — “Não”, respondeu ele, “porque, quando vocês forem tirar o joio, poderão arrancar também o trigo.
30 ꞌVáng ꞌvạy hảư ꞌtếng#cá song ꞌnéo co nháư khửn ꞌtoi căn ꞌtạu ꞌhọt ꞌnhám#kiếu, ꞌháu chắng ꞌchí bók phen kiếu ꞌnặn lốc au co nhả băng ꞌhốm ꞌmặt ꞌvạy phau ꞌpháy#sia, ꞌlẹo au khảu đi sáư ꞌlạu#ꞌvạy.’”
30 Deixem o trigo e o joio crescerem juntos até o tempo da colheita. Então eu direi aos trabalhadores que vão fazer a colheita: ‘Arranquem primeiro o joio e amarrem em feixes para ser queimado. Depois colham o trigo e ponham no meu depósito.’ ”
31 Chảu ꞌGiê‑ꞌsu ꞌvạu ꞌquám đải khái ꞌnéo máư hảư ꞌcốn ꞌtếng cá ꞌphắng#ꞌva, “Phén ꞌhôm ꞌngáu Chảu Pua ꞌPhạ pên ꞌsướng kén phắc cát ꞌmịt#ꞌnưng, ꞌmí phủ#ꞌnưng au pay ván sáư#suôn.
31 Jesus contou outra parábola . Ele disse ao povo:
32 Kén ꞌmắn ꞌvén ꞌnọi sia mết ꞌchu ꞌnéo kén#ứn, hák#ꞌva ꞌchớ ꞌmắn pên co lỏ nháư ꞌsứa ꞌchu ꞌnéo ꞌchương#suôn, ꞌdiến cai pên co sung chao tô ꞌnộc ꞌmá ꞌngói ꞌdệt ꞌháng sáư ꞌnga ꞌmắn#đảy.”
32 Ela é a menor de todas as sementes; mas, quando cresce, torna-se a maior de todas as plantas. Ela até chega a ser uma árvore, de modo que os passarinhos vêm e fazem ninhos nos seus ramos.
33 ꞌLẹo Chảu ꞌGiê‑ꞌsu ꞌtố ꞌquám đải khái ꞌnéo máư hảư ꞌcốn ꞌtếng cá ꞌphắng#ꞌva, “Phén ꞌhôm ꞌngáu Chảu Pua ꞌPhạ pên ꞌsướng ꞌchựa#pẻng, phủ ꞌnhính#ꞌnưng au ꞌchựa pẻng ꞌmá ꞌquá sáư sam chốk ꞌbột ꞌdiến ꞌpóng khửn ꞌtếng#mết.”
33 Jesus contou mais esta parábola para o povo:
34 Chảu ꞌGiê‑ꞌsu au ꞌpứng nả ꞌviạk ꞌnị ꞌtố hảư ꞌcốn ꞌtếng cá ꞌphắng pên ꞌquám đải#khái, ꞌTan chảu ꞌmí ꞌto ꞌvạu đải khái mết pên ꞌquám bók son#sau.
34 Jesus usava parábolas para dizer tudo isso ao povo. Ele não dizia nada a eles sem ser por meio de parábolas.
35 ꞌSướng ꞌnặn ꞌcọ hên pên ók ꞌtoi ꞌquám ꞌlam páo Chảu Pua ꞌPhạ đảy cáo ꞌvạy té cón#ꞌva:
35 Isso aconteceu para se cumprir o que o profeta tinha dito: “Usarei parábolas quando falar com esse povo e explicarei coisas desconhecidas desde a criação do mundo.”
36 Chảu ꞌGiê‑ꞌsu ók sia ꞌcốn ꞌtếng cá ꞌlẹo khảu pay cuông#ꞌhướn. Mốt ꞌcốn ꞌtoi ꞌtáng ꞌTan chảu khảu ꞌmá tham#ꞌva, “So ꞌTan chảu ꞌchoi kẻ ꞌquám đải khái kén co nhả băng ván sáư ꞌná ꞌnặn hảư ꞌpứng ꞌnọng ꞌhụ#é.”
36 Então Jesus deixou a multidão e voltou para casa. Os discípulos chegaram perto dele e perguntaram: — Conte para nós o que quer dizer a
37 Chảu ꞌGiê‑ꞌsu chắng bók sau#ꞌva: “Phủ ván ꞌchựa khảu đi ꞌnặn lỏ#ꞌmen ꞌháu pên ꞌlụk phủ ꞌcốn#ꞌnị.
37 Jesus respondeu:
38 ꞌNá ꞌnặn lỏ#ꞌmen phén đin ꞌmướng#ꞌlum. ꞌPứng ꞌmịt khảu đi ꞌnặn lỏ#ꞌmen dên ꞌpay phén ꞌhôm ꞌngáu Chảu Pua#ꞌPhạ. Kén co nhả băng ꞌnặn lỏ#ꞌmen dên ꞌpay ꞌtoi ꞌtáng phi#ꞌhại.
38 O terreno é o mundo. As sementes boas são as pessoas que pertencem ao .
39 Phủ khắt ꞌchắng ván kén nhả băng ꞌnặn lỏ#ꞌmen tô cốc phi#ꞌhại. ꞌNhám kiếu ꞌnặn lỏ#ꞌmen ꞌmự lả sút pang#ꞌnị. Phủ kiếu ꞌnặn lỏ#ꞌmen mốt tiên#ꞌchạư.
39 O inimigo que semeia o joio é o próprio Diabo. A colheita é o fim dos tempos, e os que fazem a colheita são os anjos.
40 ꞌSướng ꞌnặn#lo, co nhả băng ꞌchọ ꞌhốm au pay phau ꞌpháy sia ꞌsứ#đaư, ꞌhọt ꞌmự lả sút pang ꞌnị ꞌpứng dên ꞌpay ꞌtoi ꞌtáng phi ꞌhại ꞌcọ ꞌchí pên ꞌnéo#ꞌnặn.
40 Assim como o joio é ajuntado e jogado no fogo, assim também será no fim dos tempos.
41 ꞌHáu pên ꞌlụk phủ ꞌcốn ꞌnị ꞌchí sống mốt tiên ꞌchạư chăm ꞌmứ pay ꞌhốm au ꞌpứng phủ ꞌpá ꞌdệt ꞌnéo báp ꞌsội ꞌtếng#cá phủ báu#sú ꞌquám Chảu Pua ꞌPhạ ꞌnặn ók sia phén ꞌhôm ꞌngáu#ꞌháu.
41 O Filho do Homem mandará os seus anjos, e eles ajuntarão e tirarão do seu Reino todos os que fazem com que os outros pequem e também todos os que praticam o mal.
42 ꞌLẹo mốt tiên ꞌchạư ꞌchí thỉm sau sáư ꞌló ꞌpháy ꞌhọn#ꞌhéng, bón ꞌnặn ꞌchí ꞌmí sương khék hảy cắt#khẻo.
42 Depois os anjos jogarão essas pessoas na fornalha de fogo, onde vão chorar e ranger os dentes de desespero.
43 ꞌPứng ꞌcốn đi ꞌmí ꞌmen chắng ꞌchí đảy ꞌhung saư pan ta ꞌvến dú nẳng phén ꞌhôm ꞌngáu Chảu Pua ꞌPhạ phủ pên ꞌPo sau ꞌnặn#lo. Phủ đaư ꞌmí chaư#ꞌphắng, lỏ#hảư ꞌphắng#au.”
43 Então o povo de Deus brilhará como o sol no Reino do seu Pai. Se vocês têm ouvidos para ouvir, então ouçam.
44 Chảu ꞌGiê‑ꞌsu ꞌvạu máư#ꞌva: “Phén ꞌhôm ꞌngáu Chảu Pua ꞌPhạ pên ꞌsướng khong quí ꞌpéng phăng ꞌvạy nẳng ꞌtông#ꞌná. ꞌMí phủ#ꞌnưng pay ꞌpọ ꞌchương quí ꞌpéng ꞌlẹo ꞌsuôn ꞌvạy bón cáu ꞌnặn#máư. ꞌMắn ꞌmuôn ꞌmớng#lai, chắng pay khai ꞌchương khong ꞌmắn ꞌmí ꞌtếng cá#mết, ꞌlẹo ꞌdiến au ꞌngớn pay ꞌsự ꞌtông ꞌná#ꞌnặn.
44 — O
45 ꞌVạu ꞌnéo ꞌnưng máư, phén ꞌhôm ꞌngáu Chảu Pua ꞌPhạ ꞌcọ pên ꞌsướng ꞌcốn ꞌcạ phủ#ꞌnưng sáo ꞌsự ꞌngọc ꞌnéo#đi.
45 — O
46 ꞌMưa đảy hên tón ꞌngọc#ꞌnưng pên khong quí ꞌpéng ꞌmí#ꞌca, ꞌcọ pay khai ꞌchương khong ꞌmắn ꞌtếng cá#mết, ꞌlẹo ꞌdiến au ꞌngớn pay ꞌsự tón ꞌngọc#ꞌnặn.
46 Quando encontra uma pérola que é mesmo de grande valor, ele vai, vende tudo o que tem e compra a pérola.
47 ꞌVạu ꞌnéo ꞌnưng#máư, phén ꞌhôm ꞌngáu Chảu Pua ꞌPhạ ꞌcọ pên ꞌsướng thỉm ꞌmóng ꞌlống nong luông đảy pa ꞌchu#ꞌnéo.
47 — O
48 ꞌMưa pa têm ꞌmóng ꞌcọ ꞌlạk khửn bốc ꞌlẹo ꞌnăng ꞌlống ꞌlưạk tô đi sáư cuôi#ꞌvạy, tô báu#đi lỏ#thỉm#pay.
48 E, quando está cheia, os pescadores a arrastam para a praia e sentam para separar os peixes: os que prestam são postos dentro dos cestos, e os que não prestam são jogados fora.
49 ꞌHọt ꞌmự lả sút pang ꞌnị ꞌchí pên ꞌnéo ꞌnặn#lo. ꞌPứng tiên ꞌchạư ꞌchí ꞌmá béng ꞌcốn ꞌhại ác ók sia ꞌcốn đi ꞌmí#ꞌmen,
49 No fim dos tempos também será assim: os anjos sairão, e separarão as pessoas más das boas,
50 ꞌlẹo ꞌchí thỉm ꞌcốn ꞌhại ác ꞌnặn sáư ꞌló ꞌpháy ꞌhọn#ꞌhéng, bón ꞌnặn ꞌchí ꞌmí sương khék hảy cắt#khẻo.”
50 e jogarão as pessoas más na fornalha de fogo. E ali elas vão chorar e ranger os dentes de desespero.
51 Chảu ꞌGiê‑ꞌsu tham#ꞌva, “ꞌPứng khót ꞌvạu ꞌmá ꞌnặn ꞌpứng ꞌnọng đảy ꞌhụ mết#báu?”
51 Então Jesus perguntou aos discípulos: — Sim! — responderam eles.
52 Chảu ꞌGiê‑ꞌsu ꞌvạu cắp sau#ꞌva, “ꞌSướng ꞌnặn ꞌpứng ꞌsáy bók ꞌluột ꞌláng phủ đảy ép ꞌhụ nả ꞌviạk phén ꞌhôm ꞌngáu Chảu Pua ꞌPhạ ꞌlẹo ꞌcọ pên ꞌsướng chảu ꞌhướn au ꞌchương quí ꞌpéng ꞌtếng khong cáu khong máư ꞌvạy nẳng ꞌhướn kho chảu ók#ꞌmá.”
52 Jesus disse:
53 Chảu ꞌGiê‑ꞌsu ꞌvạu ꞌpứng ꞌquám đải khái ꞌsướng ꞌnặn#ꞌlẹo, ꞌcọ ók pay sia bón#hẳn.
53 Quando Jesus acabou de contar essas parábolas , saiu dali
54 ꞌTan chảu ꞌmứa ꞌhọt bản cáu ꞌmướng lăng ꞌlẹo đảy bók son ꞌtáy bản nẳng ꞌhướn ꞌsúm#sau. Phaư đảy ꞌnghín ꞌcọ ꞌva lák#lai, chắng tham căn#ꞌva, “Phủ ꞌnị au ꞌquám ꞌhụ lắc cá đaư#ꞌmá? Pên ꞌsướng đaư ꞌmắn chắng ꞌdệt ꞌpứng ꞌnéo lák lửm đảy ꞌsịn#ꞌlế?
54 e voltou para a cidade de Nazaré, onde ele tinha morado. Ele ensinava na sinagoga , e os que o ouviam ficavam admirados e perguntavam: — De onde vêm a sabedoria dele e o poder que ele tem para fazer milagres?
55 ꞌMắn pên ꞌlụk ꞌchang ꞌmạy#ꞌquá. ꞌẾm ꞌmắn ꞌchư ꞌMa‑ꞌli‑a, ꞌnọng ꞌchái ꞌmắn ꞌchư Da‑cô‑bô, Dô‑ꞌsệp, ꞌSi‑ꞌmôn kéng Du‑đa ꞌsứ#ꞌlế.
55 Por acaso ele não é o filho do carpinteiro? A sua mãe não é Maria? Ele não é irmão de Tiago, José, Simão e Judas?
56 ꞌNọng ꞌnhính phaư ꞌcọ dú nẳng bản ꞌháu ꞌnị ꞌló#ꞌquá. ꞌSứ đaư ꞌmắn chắng đảy ꞌpứng ꞌnéo lák ꞌnặn ꞌsịn#ꞌlế?”
56 Todas as suas irmãs não moram aqui? De onde é que ele consegue tudo isso?
57 Sau ꞌkhới ꞌhụ hên Chảu ꞌGiê‑ꞌsu pên ꞌsướng#ꞌnặn, sau chắng đu ꞌngai báu#ꞌnặp ꞌtứ săng ꞌTan#chảu. ꞌTan chảu chắng ꞌvạu hảư sau#ꞌva, “Phủ pên ꞌlam páo ꞌquám Chảu Pua#ꞌPhạ, bón đaư ꞌcọ đảy nể#dăm, ꞌmí ꞌto ꞌtáy cuông bản ꞌpi ꞌnọng cuông ꞌhướn chắng báu#ꞌhụ nể#dăm.”
57 Por isso ficaram desiludidos com ele. Mas Jesus disse:
58 Chảu ꞌGiê‑ꞌsu báu#đảy ꞌdệt lai ꞌnéo lák ók nẳng bản cáu ꞌmướng#lăng, ꞌpưa ꞌtáy bản báu#ꞌmí chaư#ꞌchưa.
58 Jesus não pôde fazer muitos milagres ali porque eles não tinham fé.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.