Mateus 12

Tai Dam (BLT) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 ꞌChớ ꞌnặn Chảu ꞌGiê‑ꞌsu ꞌnhang phá cang ꞌhay#pay, ꞌmen ꞌmự ꞌdặng#ꞌcắm. Mốt ꞌcốn ꞌtoi ꞌtáng ꞌTan chảu sép#khảu, chắng đết au ꞌhuống khảu ꞌmá#kin.
1 Atravessava Jesus os campos de trigo num dia de sábado. Seus discípulos, tendo fome, começaram a arrancar as espigas para comê-las.
2 Mốt ꞌcốn phái ꞌPha‑ꞌli‑ꞌsai hên ꞌsướng#ꞌnặn, ꞌdiến ꞌvạu sáư ꞌTan chảu#ꞌva, “Bớng#ꞌí, mốt ꞌcốn ꞌtoi ꞌtáng chảu đảy ꞌdệt phít ꞌluột ꞌláng cuông ꞌmự ꞌdặng ꞌcắm báu#ꞌdệt#ꞌviạk.”
2 Vendo isto, os fariseus disseram-lhe: Eis que teus discípulos fazem o que é proibido no dia de sábado.
3 Chảu ꞌGiê‑ꞌsu tóp sau#ꞌva, “ꞌQuám ꞌtố ꞌhọt ꞌtan Đa‑ꞌvịt ꞌmưa ꞌláng [nẳng ꞌpặp ꞌchiến ꞌquám Chảu Pua ꞌPhạ ꞌnặn] ꞌpứng chảu ꞌcọ đảy đu bớng ꞌlẹo#ꞌquá. ꞌMưa ꞌtan Đa‑ꞌvịt cắp phủ pay ꞌtoi ꞌchọ sép#khảu,
3 Jesus respondeu-lhes: Não lestes o que fez Davi num dia em que teve fome, ele e seus companheiros,
4 ꞌtan Đa‑ꞌvịt khảu pay cuông ꞌhướn vảy ꞌsớ Chảu Pua#ꞌPhạ, ꞌlẹo ꞌtan Đa‑ꞌvịt cắp ꞌpứng phủ pay ꞌtoi ꞌcọ đảy au béng tay vảy ꞌsớ Chảu Pua ꞌPhạ ꞌmá#kin. Mốt ꞌtan Đa‑ꞌvịt báu#ꞌmí phép kin ꞌchương ꞌsớ ꞌnặn cá#đaư, ꞌmí ꞌto phủ pên mo chắng ꞌmí phép#kin. [ꞌQuám Chảu Pua ꞌPhạ báu#ꞌva#phít].”
4 como entrou na casa de Deus e comeu os pães da proposição? Ora, nem a ele nem àqueles que o acompanhavam era permitido comer esses pães reservados só aos sacerdotes.
5 Chảu ꞌGiê‑ꞌsu ꞌvạu máư#ꞌva, “ꞌPứng chảu ꞌcọ đảy đu bớng#ꞌlẹo, ꞌsướng ꞌluột ꞌláng Chảu Pua ꞌPhạ đảy bók#ꞌvạy, ꞌpứng mo nẳng ꞌhướn vảy ꞌsớ Chảu Pua#ꞌPhạ, ꞌhọt ꞌmự ꞌdặng ꞌcắm ꞌpứng mo ꞌnhắng ꞌdệt ꞌviạk ꞌcọ báu#phít#săng.
5 Não lestes na lei que, nos dias de sábado, os sacerdotes transgridem no templo o descanso do sábado e não se tornam culpados?
6 ꞌHáu ꞌvạu hảư ꞌpứng chảu#ꞌhụ, nẳng nỉ ꞌmí phủ#ꞌnưng pên nháư ꞌsứa ꞌhướn vảy ꞌsớ ꞌnặn#máư.
6 Ora, eu vos declaro que aqui está quem é maior que o templo.
7 ꞌQuám Chảu Pua ꞌPhạ đảy ꞌchiến ꞌvạy#ꞌva:
7 Se compreendêsseis o sentido destas palavras: Quero a misericórdia e não o sacrifício... não condenaríeis os inocentes.
8 ꞌHáu pên ꞌlụk phủ ꞌcốn#ꞌnị, ꞌmự ꞌdặng ꞌcắm ꞌcọ dú cỏng ꞌquiến#ꞌháu.”
8 Porque o Filho do Homem é senhor também do sábado.
9 Chảu ꞌGiê‑ꞌsu ók pay sia bón#ꞌnặn, khảu pay ꞌhướn ꞌsúm khong ꞌcốn#ꞌDiu.
9 Partindo dali, Jesus entrou na sinagoga.
10 ꞌMí phủ#ꞌnưng ꞌmứ pỉa ꞌcọ ꞌmá ꞌsúm dú#hẳn. Mốt ꞌcốn phái ꞌPha‑ꞌli‑ꞌsai ha ꞌluống ꞌkiện Chảu ꞌGiê‑ꞌsu, chắng tham ꞌTan chảu#ꞌva, “ꞌMự ꞌdặng#ꞌcắm, ꞌnhắng ꞌchí ꞌchoi hảư phủ chếp ꞌcốn pên hóm đi đảy#a?”
10 Encontrava-se lá um homem que tinha a mão seca. Alguém perguntou a Jesus: É permitido curar no dia de sábado? Isto para poder acusá-lo.
11 Chảu ꞌGiê‑ꞌsu tóp sau#ꞌva, “Sủ ꞌsướng ꞌmự ꞌdặng#ꞌcắm, ꞌpứng chảu lon ꞌmí tô ꞌdo#ꞌnưng tốc#khum, ꞌcọ ꞌchí ꞌlạk au khửn#ꞌquá.
11 Jesus respondeu-lhe: Há alguém entre vós que, tendo uma única ovelha e se esta cair num poço no dia de sábado, não a irá procurar e retirar?
12 Phủ ꞌcốn ꞌcọ ꞌvén ꞌchí quí ꞌpéng ꞌsứa tô ꞌdo lai#ꞌquá. ꞌSướng ꞌnặn cuông ꞌmự ꞌdặng ꞌcắm tó ꞌhéng ꞌdệt ꞌviạk#phúc.”
12 Não vale o homem muito mais que uma ovelha? É permitido, pois, fazer o bem no dia de sábado.
13 ꞌLẹo Chảu ꞌGiê‑ꞌsu chắng bók hảư ꞌcốn ꞌmứ pỉa ꞌnhống ꞌmứ#ók. Phủ ꞌnặn ꞌnhống ꞌmứ#ók, ꞌmứ ꞌdiến hóm đi sia pék ꞌmứ ꞌphượng đi#ꞌnặn.
13 Disse, então, àquele homem: Estende a mão. Ele a estendeu e ela tornou-se sã como a outra.
14 Mốt ꞌcốn phái ꞌPha‑ꞌli‑ꞌsai hên ꞌsướng#ꞌnặn, sau ꞌdiến ók pay sô ꞌván căn ha ꞌtáng khả ꞌTan#chảu.
14 Os fariseus saíram dali e deliberaram sobre os meios de o matar.
15 Chảu ꞌGiê‑ꞌsu ꞌhụ chắc chaư sau ꞌcọ ꞌdiến ók pay sia bón#ꞌnặn. ꞌCọ ꞌmí lai ꞌcốn pay#ꞌtoi, ꞌTan chảu ꞌchoi ꞌchu phủ chếp pên hảư hóm đi#đảy.
15 Jesus soube disso e afastou-se daquele lugar. Uma grande multidão o seguiu, e ele curou todos os seus doentes.
16 ꞌTan chảu hảm tắt hảm tó ꞌpứng phủ hóm đi báu#hảư ꞌtố ꞌhọt nả ꞌviạk ꞌTan chảu đảy ꞌdệt#ꞌmá.
16 Proibia-lhes formalmente falar disso,
17 ꞌViạk ꞌnặn pên ók ꞌpưa hảư pên pay ꞌtoi ꞌquám pú Ê‑ꞌsa‑da ꞌmưa ꞌláng phủ pên ꞌlam páo ꞌquám Chảu Pua ꞌPhạ đảy ꞌvạu ꞌvạy cón [ꞌhọt Chảu ꞌKha‑ꞌlịt] ꞌnặn#ꞌva:
17 para que se cumprisse o anunciado pelo profeta Isaías:
18 Phủ ꞌnị#lo, ꞌháu đảy ꞌlưạk ꞌvạy sảng téng ꞌviạk ꞌháu
18 Eis o meu servo a quem escolhi, meu bem-amado em quem minha alma pôs toda sua a afeição. Farei repousar sobre ele o meu Espírito e ele anunciará a justiça aos pagãos.
19 ꞌTan ꞌchí báu ꞌcại thiêng khék ꞌhọng săng
19 Ele não disputará, não elevará sua voz; ninguém ouvirá sua voz nas praças públicas.
20 Phủ đaư pên ꞌsướng co ỏ khỏn ꞌchí hắc, ꞌTan báu hảư hắc
20 Não quebrará o caniço rachado, nem apagará a mecha que ainda fumega, até que faça triunfar a justiça.
21 ꞌLẹo ꞌchu ꞌphắn ꞌcốn ꞌchí pông chaư tó ꞌTan chảu.
21 Em seu nome as nações pagãs porão sua esperança {Is 42,1-4}.
22 ꞌLẹo ꞌmí ꞌcốn au phủ ꞌnưng phi ꞌhại ꞌtứ ꞌdệt hảư ꞌmắn ta bót cắp pák báu#đảy, au ꞌmắn ꞌmá ha Chảu ꞌGiê‑ꞌsu. ꞌTan chảu ꞌchoi hảư ꞌmắn pák#đảy, ta ꞌcọ hên ꞌhung#ók.
22 Apresentaram-lhe, depois, um possesso cego e mudo. Jesus o curou de tal modo, que este falava e via.
23 Phen ꞌcốn ꞌtếng lai hên lák lai chắng ổ căn ꞌvạu ꞌhọt Chảu ꞌGiê‑ꞌsu ꞌva, “Phủ ꞌnị ꞌmen Chảu ꞌKha‑ꞌlịt ꞌchựa sai pua Đa‑ꞌvịt ꞌsứ#ꞌlế.”
23 A multidão, admirada, dizia: Não será este o filho de Davi?
24 Mốt ꞌcốn phái ꞌPha‑ꞌli‑ꞌsai đảy ꞌnghín ꞌsướng ꞌnặn ꞌdiến ꞌvạu#ꞌva, “Phủ ꞌnị ꞌpơng phép ꞌquiến tô cốc phi ꞌhại ꞌchư Bên‑ꞌsê‑bun ꞌnặn chắng sắp ꞌpứng phi ꞌhại ók sia phủ ꞌcốn#đảy.”
24 Mas, ouvindo isto, os fariseus responderam: É por Beelzebul, chefe dos demônios, que ele os expulsa.
25 Chảu ꞌGiê‑ꞌsu ꞌhụ chắc chaư sau ngắm ꞌnéo#ꞌnặn, chắng ꞌvạu hảư sau#ꞌva: “Đải#khái, phén ꞌmướng pua đaư hák béng ꞌphượng ók sia căn ꞌcọ ꞌchí sák siêu#pay. ꞌMướng đaư ꞌhứ#ꞌva ꞌhướn đaư hák béng ꞌphượng ók sia căn ꞌcọ ꞌchí báu#mẳn dú ꞌnắm căn#đảy.
25 Jesus, porém, penetrando nos seus pensamentos, disse: Todo reino dividido contra si mesmo será destruído. Toda cidade, toda casa dividida contra si mesma não pode subsistir.
26 ꞌSướng ꞌnặn#lo, ꞌva phi ꞌSa‑tan hák sắp chảu phi ꞌmắn ꞌpai ók#sia, ꞌnéo ꞌnặn ꞌcọ ꞌchí ꞌmen ꞌmắn hák béng ꞌphượng ók sia chảu phi#ꞌmắn, ꞌmướng ꞌmắn ꞌcọ ꞌchí báu#mẳn dú#đảy.
26 Se Satanás expele Satanás, está dividido contra si mesmo. Como, pois, subsistirá o seu reino?
27 ꞌPứng chảu ꞌhiạk#ꞌva ꞌháu sắp phi ꞌhại ók đảy ꞌdọn phép ꞌquiến phi Bên‑ꞌsê‑bun, ꞌcợn ꞌcốn phái ꞌpứng chảu ꞌkhới sắp phi ꞌhại ók đảy ꞌnặn ꞌdọn phép ꞌquiến tô cốc phi ꞌhại ꞌnặn ꞌsịn#a. Pên ꞌsướng ꞌnị#lo, phái ꞌpứng chảu hák ꞌchí pên phủ chê ꞌpứng chảu ꞌvạu#phít.
27 E se eu expulso os demônios por Beelzebul, por quem é que vossos filhos os expulsam? Por isso, eles mesmos serão vossos juízes.
28 ꞌVa ꞌháu ꞌpơng phép ꞌquiến Khuôn Saư Chảu Pua ꞌPhạ sắp phi ꞌhại#ók, mai#ꞌva phén ꞌhôm ꞌngáu ꞌTan chảu ꞌmá ꞌhọt ꞌpứng chảu#ꞌlẹo.
28 Mas, se é pelo Espírito de Deus que expulso os demônios, então chegou para vós o Reino de Deus.
29 Đải khái chảu ꞌhướn phủ kheng#ꞌhéng, ꞌchí ꞌmí phaư khảu ꞌmứa cướp au ꞌchương khong ꞌmắn ꞌsướng đaư#đảy. ꞌMí ꞌto phúk chảu ꞌhướn phủ kheng ꞌhéng ꞌnặn ꞌvạy#cón, chắng ꞌchí au#đảy.
29 Como pode alguém penetrar na casa de um homem forte e roubar-lhe os bens, sem ter primeiro amarrado este homem forte? Só então pode roubar sua casa.
30 Phủ đaư báu dú ꞌtáng ꞌháu, ꞌmen phủ ꞌnặn khắt khoang#ꞌháu. Phủ đaư báu#ꞌtọp hom cắp#ꞌháu, ꞌmen phủ ꞌnặn ꞌdệt hảư ꞌsạk#ꞌsái.
30 Quem não está comigo está contra mim; e quem não ajunta comigo, espalha.
31 ꞌPưa ꞌsướng ꞌnặn ꞌháu ꞌchí bók hảư ꞌpứng chảu ꞌhụ#ꞌva, phủ ꞌcốn ꞌmí báp ꞌmí ꞌsội ꞌhứ#ꞌva ꞌvạu đu ꞌngai Chảu Pua ꞌPhạ ꞌnéo đaư ꞌcọ#tam, ꞌTan chảu ꞌcọ dáng ꞌdóm hảư#đảy. Hák#ꞌva ꞌviạk ꞌvạu đu ꞌngai Chảu Khuôn#Saư, Chảu Pua ꞌPhạ ꞌchí báu#dáng ꞌdóm hảư#đảy.
31 Por isso, eu vos digo: todo pecado e toda blasfêmia serão perdoados aos homens, mas a blasfêmia contra o Espírito não lhes será perdoada.
32 Phủ đaư ꞌvạu khắt khoang ꞌháu pên ꞌlụk phủ ꞌcốn ꞌnị ꞌcọ ꞌnhắng ꞌchí dáng ꞌdóm hảư#đảy. Hák#ꞌva phủ đaư ꞌvạu khắt khoang Chảu Khuôn#Saư, sút ꞌchua ꞌnị ꞌhọt ꞌchua nả ꞌcọ ꞌchí dáng ꞌdóm hảư báu#đảy.
32 Todo o que tiver falado contra o Filho do Homem será perdoado. Se, porém, falar contra o Espírito Santo, não alcançará perdão nem neste século nem no século vindouro.
33 Đải khái tẻng co mák ꞌmạy đi chắng pên mák ꞌchăn#đi. ꞌVa#tẻng co ꞌmạy báu#đi ꞌcọ pên mák báu#đi. ꞌLé bớng mák ꞌcọ ꞌhụ co#ꞌmắn.
33 Ou dizeis que a árvore é boa e seu fruto bom, ou dizeis que é má e seu fruto, mau; porque é pelo fruto que se conhece a árvore.
34 ꞌNéo ꞌphắn ꞌngú ꞌhại#ꞌhới, cuông chaư su uối#ꞌhại, báu#ꞌmí ꞌsướng ꞌchí ꞌhụ ꞌvạu đi#đảy. Chaư têm ꞌlộn ꞌsứ đaư ꞌcọ ꞌvạu ók ꞌmá pên ꞌsướng#ꞌnặn.
34 Raça de víboras, maus como sois, como podeis dizer coisas boas? Porque a boca fala do que lhe transborda do coração.
35 Phủ đi ꞌcọ ꞌvạu đi ók ꞌmá nẳng cuông#chaư. Phủ ꞌhại ꞌcọ ꞌvạu ꞌhại ók ꞌmá nẳng cuông#chaư.
35 O homem de bem tira boas coisas de seu bom tesouro. O mau, porém, tira coisas más de seu mau tesouro.
36 ꞌHáu ꞌchí bók hảư ꞌpứng chảu ꞌhụ#ꞌva, ꞌhọt ꞌchớ đaư Chảu Pua ꞌPhạ sét ꞌván ꞌcốn ꞌmướng#ꞌlum, phủ đaư ꞌcọ ꞌchí ꞌchọ đảy ꞌtính ꞌchu ꞌquám báu#ꞌmí lởi chảu đảy ꞌvạu ꞌmá#ꞌnặn.
36 Eu vos digo: no dia do juízo os homens prestarão contas de toda palavra vã que tiverem proferido.
37 ꞌChí đảy khói ꞌhứ#ꞌva ꞌchí ꞌchọ ꞌtội ꞌcọ ꞌdọn nẳng ꞌquám pák chảu đảy ꞌvạu ók#ꞌmá.”
37 É por tuas palavras que serás justificado ou condenado.
38 ꞌLẹo ꞌmí ꞌsán ꞌcốn cuông mốt ꞌsáy bók ꞌluột ꞌláng cắp mốt phái ꞌPha‑ꞌli‑ꞌsai tham Chảu ꞌGiê‑ꞌsu ꞌva, “ꞌChiếng#ꞌsáy, ꞌsúm khỏi é hên ꞌsáy ꞌdệt mai#lák.”
38 Então alguns escribas e fariseus tomaram a palavra: Mestre, quiséramos ver-te fazer um milagre.
39 Chảu ꞌGiê‑ꞌsu tóp#ꞌva: “Pang ꞌlới ꞌcốn ꞌnị pên ꞌcốn ꞌhại chaư ꞌcột tó Chảu Pua#ꞌPhạ, ꞌpứng chảu tham ha mai#lák. Hák#ꞌva báu#ꞌmí mai#đaư, ꞌmí ꞌto mai lák phủ pên ꞌlam páo ꞌquám Chảu Pua ꞌPhạ ꞌchư Dô‑ꞌna.
39 Respondeu-lhes Jesus: Esta geração adúltera e perversa pede um sinal, mas não lhe será dado outro sinal do que aquele do profeta Jonas:
40 Pú Dô‑ꞌna chuốp pa nháư cưn khảu cuông pum pay đảy sam ꞌmự sam#ꞌcứn, ꞌsướng điêu ꞌháu pên ꞌlụk phủ ꞌcốn ꞌnị ꞌcọ ꞌchí ꞌchọ dú cỏng đin sam ꞌmự sam#ꞌcứn.
40 do mesmo modo que Jonas esteve três dias e três noites no ventre do peixe, assim o Filho do Homem ficará três dias e três noites no seio da terra.
41 ꞌChớ pú Dô‑ꞌna au ꞌquám Chảu Pua ꞌPhạ pay páo hảư ꞌcốn ꞌmướng ꞌNi‑ꞌna‑ꞌvê ꞌmưa ꞌláng#ꞌnặn, sau ꞌcọ ꞌhụ piến chaư ꞌváng sia ꞌnéo báp#ꞌsội. ꞌKhạy ꞌnị ꞌmí phủ#ꞌnưng pên nháư ꞌsứa pú Dô‑ꞌna ꞌmá#bók. ꞌSướng ꞌnặn ꞌhọt ꞌchớ Chảu Pua ꞌPhạ sét ꞌván ꞌcốn ꞌmướng#ꞌlum, ꞌcốn ꞌmướng ꞌNi‑ꞌna‑ꞌvê ꞌcọ ꞌchí au căn tứn khửn ꞌkiện phít sáư pang ꞌlới ꞌcốn#ꞌnị.
41 No dia do juízo, os ninivitas se levantarão com esta raça e a condenarão, porque fizeram penitência à voz de Jonas. Ora, aqui está quem é mais do que Jonas.
42 ꞌLẹo té pang ꞌchạu ꞌcọ ꞌmí ꞌbá pua ꞌtáng đắc ꞌphượng tảư cá ꞌphạ sút đin#ꞌtún, ꞌcọ ꞌmá ꞌphắng pua ꞌSa‑ꞌlô‑ꞌmôn ꞌtố ꞌquám ꞌhụ#lắc. ꞌKhạy ꞌnị ꞌmí phủ#ꞌnưng pên nháư ꞌsứa pua ꞌSa‑ꞌlô‑ꞌmôn ꞌmá bók. ꞌSướng ꞌnặn ꞌchớ Chảu Pua ꞌPhạ sét ꞌván ꞌcốn ꞌmướng#ꞌlum, ꞌbá pua ꞌnặn ꞌcọ ꞌchí tứn khửn ꞌkiện phít sáư pang ꞌlới ꞌcốn#ꞌnị.
42 No dia do juízo, a rainha do Sul se levantará com esta raça e a condenará, porque veio das extremidades da terra para ouvir a sabedoria de Salomão. Ora, aqui está quem é mais do que Salomão.
43 Đải khái tô phi ꞌhại ók sia phủ ꞌcốn ꞌlẹo puống pay lom bón hẻng#ꞌlẹng, sáo ha bón ꞌdặng hák sáo báu#đảy.
43 Quando o espírito impuro sai de um homem, ei-lo errante por lugares áridos à procura de um repouso que não acha.
44 Phi ꞌdiến#ꞌva, ‘ꞌChí ꞌcứn ꞌmứa dú nẳng ꞌcốn cáu cu đảy ók ꞌmá ꞌnặn#thôi.’ ꞌMưa ꞌcứn ꞌmứa ꞌcọ hên phủ ꞌnặn dú pék ꞌsướng lang ꞌhướn páu ꞌpặt phẻo ꞌpẹk saư ꞌtọn ꞌmiện#đi.
44 Diz ele, então: Voltarei para a casa donde saí. E, voltando, encontra-a vazia, limpa e enfeitada.
45 Tô phi ꞌhại ꞌnặn ꞌdiến pay chướng au chết tô phi ứn ꞌhại ꞌsứa ꞌmắn ꞌmá#ꞌtoi, ꞌpá căn khảu pay dú nẳng phủ cáu ꞌnặn#máư, ꞌchua ꞌcốn phủ ꞌnặn ꞌcọ ꞌchí chuốp khổ báp ꞌmo ꞌsứa té#cáu. Pang ꞌlới ꞌcốn ꞌhại uối ꞌnị ꞌcọ ꞌchí pên ꞌsướng ꞌnặn#lo.”
45 Vai, então, buscar sete outros espíritos piores que ele, e entram nessa casa e se estabelecem aí; e o último estado daquele homem torna-se pior que o primeiro. Tal será a sorte desta geração perversa.
46 Cuông ꞌchớ Chảu ꞌGiê‑ꞌsu ꞌnhắng bók son ꞌcốn ꞌtếng#cá, ꞌếm cắp ꞌpứng ꞌnọng ꞌchái ꞌTan chảu ꞌcọ ꞌmá ꞌhọt dưn thả dú ꞌtáng ꞌnọk#ꞌhướn, é ꞌvạu cắp ꞌTan#chảu.
46 Jesus falava ainda à multidão, quando veio sua mãe e seus irmãos e esperavam do lado de fora a ocasião de lhe falar.
47 ꞌMí ꞌcốn ꞌvạu sú Chảu ꞌGiê‑ꞌsu ꞌhụ#ꞌva, “ꞌẾm cắp ꞌpứng ꞌnọng ꞌchái ꞌTan thả dú ꞌtáng ꞌnọk é ꞌvạu cắp#ꞌTan.”
47 Disse-lhe alguém: Tua mãe e teus irmãos estão aí fora, e querem falar-te.
48 Chảu ꞌGiê‑ꞌsu tóp phủ ꞌnặn#ꞌva, “Phaư pên#ꞌếm, phaư pên ꞌnọng#ꞌháu.”
48 Jesus respondeu-lhe: Quem é minha mãe e quem são meus irmãos?
49 ꞌLẹo Chảu ꞌGiê‑ꞌsu ꞌchị pay ꞌtáng mốt ꞌcốn ꞌtoi ꞌtáng ꞌTan chảu ꞌnặn#ꞌva, “ꞌỊ#để, ꞌsướng ꞌếm kéng ꞌpứng ꞌnọng#ꞌháu.
49 E, apontando com a mão para os seus discípulos, acrescentou: Eis aqui minha mãe e meus irmãos.
50 Phủ đaư ꞌdệt ꞌtoi chaư Chảu Pua ꞌPhạ phủ pên ꞌPo ꞌháu dú cá ꞌmướng#ꞌphạ, ꞌcọ ꞌtứ#ꞌva phủ ꞌnặn pên ꞌsướng ꞌếm ꞌsướng ꞌnọng ꞌchái ꞌnọng ꞌnhính#ꞌháu.”
50 Todo aquele que faz a vontade de meu Pai que está nos céus, esse é meu irmão, minha irmã e minha mãe.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.