Marcos 9

Tai Dam (BLT) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Chảu ꞌGiê‑ꞌsu ꞌvạu máư#ꞌva, “ꞌHáu ꞌvạu ꞌsư hảư ꞌpứng chảu#ꞌhụ, ꞌmí ꞌcốn dú nỉ ꞌnhắng ꞌchí báu#ꞌhế tai cón ꞌchớ đảy hên phép nháư luông phén ꞌhôm ꞌngáu Chảu Pua ꞌPhạ#ꞌmá.”
1 E Jesus terminou, dizendo:
2 Lăng ꞌmá đảy hốc ꞌmự, Chảu ꞌGiê‑ꞌsu chắng au Pê‑tô, Da‑cô‑bô kéng Dô‑ꞌhăn khửn ꞌpú sung pên bón#ꞌquẹng. ꞌLẹo ꞌmo ꞌkính ꞌTan chảu ꞌdiến biến hún ꞌhung lưởm ók tó nả#sau.
2 Seis dias depois, Jesus foi para um monte alto, levando consigo somente Pedro, Tiago e João. Ali, eles viram a aparência de Jesus mudar.
3 ꞌChương ꞌnung ꞌTan chảu ꞌcọ đón saư ꞌhung#lưởm, ꞌchí báu#ha đảy phủ đaư ꞌtua phén đin ꞌmướng ꞌlum ꞌhụ ꞌsặc hảư đón ꞌsướng#ꞌnặn.
3 A sua roupa ficou muito branca e brilhante, mais do que qualquer lavadeira seria capaz de deixar.
4 Sam ꞌcốn khửn pay ꞌtoi Chảu ꞌGiê‑ꞌsu ꞌdiến hên pú Ê‑ꞌli‑da cắp pú ꞌMô‑ꞌsê pang ꞌchạu đảy biến ók ꞌmá ổ ꞌtố cắp ꞌTan#chảu.
4 E os três discípulos viram Elias e Moisés conversando com Jesus.
5 — ausente —
5 Então Pedro disse a Jesus: — Mestre, como é bom estarmos aqui! Vamos armar três barracas: uma para o senhor, outra para Moisés e outra para Elias.
6 — ausente —
6 Pedro não sabia o que deveria dizer, pois ele e os outros dois discípulos estavam apavorados.
7 ꞌChớ ꞌnặn ꞌcọ ꞌmí piếng phả#ꞌnưng ꞌmá hổm cuôm au#sau. ꞌDiến ꞌmí sương pák ók ꞌmá nẳng piếng phả#ꞌva, “Phủ ꞌnị ꞌmen ꞌLụk ꞌchái ꞌhặc sương khong#ꞌháu. Hảư ꞌpứng chảu ꞌphắng ꞌquám ꞌtan#ꞌnớ.”
7 Logo depois, uma nuvem os cobriu, e dela veio uma voz, que disse: — Este é o meu Filho querido. Escutem o que ele diz!
8 Cuông ꞌchớ ꞌnặn sam ꞌcốn ꞌtoi Chảu ꞌGiê‑ꞌsu báu#hên phủ#đaư, bớng pay bớng ꞌmá hên ꞌto phủ điêu Chảu ꞌGiê‑ꞌsu dú nẳng sau#thôi.
8 Aí os discípulos olharam em volta e viram somente Jesus com eles.
9 Cuông ꞌchớ ꞌlống ꞌpú#ꞌmá, Chảu ꞌGiê‑ꞌsu bók sam ꞌcốn ꞌtoi ꞌTan ꞌnặn dăm sia nả ꞌviạk sau đảy#hên, thả ꞌchớ đaư ꞌTan chảu phủ pên ꞌlụk phủ ꞌcốn đảy tai pay ꞌlẹo ꞌcứn ꞌhéng ꞌmá#cón.
9 Quando estavam descendo do monte, Jesus mandou que não contassem a ninguém o que tinham visto, até que o Filho do Homem ressuscitasse.
10 Sam ꞌcốn sau đảy dăm ꞌviạk ꞌnặn#ꞌvạy, ꞌlẹo ꞌcọ ổ cha căn khót#ꞌva, tai pay ꞌlẹo ꞌcứn ꞌhéng#ꞌmá, ꞌmí ꞌquám mai ꞌnéo#đaư.
10 Eles obedeceram à ordem, mas discutiram entre si sobre o que queria dizer essa ressurreição.
11 Sam ꞌcốn sau tham Chảu ꞌGiê‑ꞌsu ꞌva, “ꞌSướng đaư ꞌpứng ꞌsáy bók ꞌluột ꞌláng ꞌnặn chắng#ꞌva, ꞌhiạk pú Ê‑ꞌli‑da pang ꞌchạu ꞌchọ ꞌcứn ꞌmá cón Chảu ꞌKha‑ꞌlịt ꞌsịn#ꞌlế?”
11 Então perguntaram a Jesus: — Por que os
12 Chảu ꞌGiê‑ꞌsu tóp#ꞌva, “ꞌMen#lo, pú Ê‑ꞌli‑da ꞌchọ ꞌmá cón téng peng ꞌchu khu hảư#đi. ꞌLẹo pên săng ꞌquám Chảu Pua ꞌPhạ chắng đảy tẻm ꞌchiến ꞌvạy#ꞌva, phủ pên ꞌlụk phủ ꞌcốn ꞌchí ꞌchọ sáu ꞌdệt hảư báp ꞌmo khó chaư#lai, ꞌchí chuốp sáu đu ꞌngai khai bang ꞌsịn#ꞌlế.
12 Ele respondeu:
13 Hák#ꞌva ꞌháu bók hảư ꞌpứng ꞌnọng#ꞌhụ, pú Ê‑ꞌli‑da ꞌnặn đảy ꞌmá#ꞌlẹo, sáu ꞌcọ đảy ꞌdệt ꞌhại hảư pú ꞌtoi ꞌnéo chaư sáu#ꞌmặc, ꞌcọ ꞌmen ꞌsướng ꞌquám Chảu Pua ꞌPhạ đảy tẻm ꞌchiến ꞌhọt pú ꞌnặn#lo.”
13 Eu afirmo a vocês que Elias já veio, e o maltrataram como quiseram, conforme as Escrituras dizem a respeito dele.
14 ꞌMưa Chảu ꞌGiê‑ꞌsu cắp sam ꞌcốn pay ꞌtoi ꞌnặn ꞌmá ꞌhọt mốt ꞌcốn ứn ꞌtoi ꞌtáng ꞌTan#chảu, hên ế ꞌcốn ỏm ꞌlọm sau#dú, ꞌlẹo ꞌcọ ꞌmí ꞌsáy bók ꞌluột ꞌláng đang ꞌcại ꞌquám cắp#sau.
14 Quando eles chegaram perto dos outros discípulos, viram uma grande multidão em volta deles e alguns mestres da Lei discutindo com eles.
15 ꞌPứng ꞌcốn ꞌnặn hên Chảu ꞌGiê‑ꞌsu ꞌmá#ꞌhọt, sau ꞌcọ lák lai ꞌdiến au căn ꞌlen ꞌmá ꞌtặc ꞌcháo ꞌTan#chảu.
15 Quando o povo viu Jesus, todos ficaram admirados e correram logo para o cumprimentarem.
16 Chảu ꞌGiê‑ꞌsu chắng tham sau#ꞌva, “ꞌPứng chảu ꞌcại ꞌviạk săng cắp mốt ꞌcốn ꞌtoi ꞌtáng ꞌháu#ꞌlế?”
16 Jesus perguntou aos discípulos:
17 Cuông ꞌpứng ꞌcốn ꞌnặn ꞌmí phủ#ꞌnưng tóp#ꞌva, “ꞌSáy ꞌpo#ꞌhới, khỏi ꞌpá ꞌlụk ꞌchái khỏi ꞌmá ha ꞌsáy#ꞌpo, ꞌmắn ꞌmí phi ꞌtứ ꞌmáu ꞌdệt hảư pák báu#đảy.
17 Um homem que estava na multidão respondeu: — Mestre, eu trouxe o meu filho para o senhor, porque ele está dominado por um espírito mau e não pode falar.
18 Báu#ꞌva ꞌchớ đaư phi ꞌtứ ꞌmáu ꞌlẹo ꞌdệt hảư ꞌmắn ꞌlộm ꞌphặt#ꞌlống, ꞌnặm sa‑ꞌlái ꞌphột têm sốp cắt#khẻo, tô ꞌkính ꞌcọ#kheng. Khỏi đảy ꞌmá so ꞌhọt ꞌpứng phủ ꞌtoi ꞌtáng ꞌsáy ꞌpo sắp phi ók sia#hảư, hák#ꞌva sau ꞌcọ sắp báu#đảy.”
18 Sempre que o espírito ataca o meu filho, joga-o no chão, e ele começa a espumar e a ranger os dentes; e ele está ficando cada vez mais fraco. Já pedi aos discípulos do senhor que expulsassem o espírito, mas eles não conseguiram.
19 Chảu ꞌGiê‑ꞌsu ꞌvạu#ꞌva, “Pang ꞌlới ꞌcốn ꞌnị báu#ꞌchưa, ꞌháu ꞌnhắng ꞌchí ứt dón chaư dú ꞌtoi ꞌpứng chảu hơng ꞌto đaư máư#ꞌlế. Au ꞌmắn ꞌmá ha#ꞌháu.”
19 Jesus disse:
20 Sau chắng au ꞌchái nóm phi ꞌtứ ꞌnặn ꞌmá ha Chảu ꞌGiê‑ꞌsu. ꞌChớ phi hên ꞌTan chảu, ꞌmắn ꞌdiến ꞌdệt hảư ꞌchái nóm đỉn#ꞌtắng, ꞌlộm ꞌlống kỉnh cưák pay#ꞌmá, ꞌnặm sa‑ꞌlái ꞌphột têm#sốp.
20 Quando o levaram, o espírito viu Jesus e sacudiu com força o menino. Ele caiu e começou a rolar no chão, espumando pela boca.
21 Chảu ꞌGiê‑ꞌsu tham ải ꞌmắn#ꞌva, “ꞌMắn pên ꞌnéo ꞌnị đảy kỉ lai hơng#ꞌlẹo?”
21 Aí Jesus perguntou ao pai: O pai respondeu: — Ele está assim desde pequeno.
22 Phi ꞌnặn sui ꞌmắn ꞌlộm sáư ꞌpháy sáư ꞌnặm lai#ꞌtưa, ꞌpưa é khả ꞌmắn#sia. ꞌVa ꞌTan ꞌmí ꞌnéo đaư ꞌchoi#đảy, so ín đu ꞌhặc ꞌpéng ꞌchoi ꞌsúm khỏi#đé.”
22 Muitas vezes o espírito o joga no fogo e na água para matá-lo. Mas, se o senhor pode, então nos ajude. Tenha pena de nós!
23 Chảu ꞌGiê‑ꞌsu tóp ải ꞌmắn#ꞌva, “ꞌVa ꞌchoi#đảy, ꞌsịn#a. Phủ đaư ꞌchưa#ꞌháu, é ha săng ꞌcọ ꞌmí ꞌnéo đảy#mết.”
23 Jesus respondeu:
24 Ải ꞌchái nóm ꞌnặn ꞌdiến ꞌvạu khửn#ꞌva, “Khỏi ꞌchưa ꞌTan chảu ꞌlẹo hák báu#ꞌhế#ꞌpó, so ꞌTan chảu ꞌchoi khỏi hảư ꞌmí chaư ꞌchưa tứm đé#ꞌná.”
24 Então o pai gritou: — Eu tenho fé! Ajude-me a ter mais fé ainda!
25 Chảu ꞌGiê‑ꞌsu hên ꞌmí lai ꞌcốn ꞌlen đủm ꞌmá#ha, ꞌdiến sắng phi ꞌhại#ꞌva, “ꞌNéo phi ꞌdệt pák báu#đảy kéng hu nuák#ꞌhới, ꞌháu sắng hảư ꞌmứng ók pay sia ꞌchái nóm#ꞌnị, ꞌnhá đảy ꞌcứn khảu ꞌmá ha ꞌmắn#ꞌtọn.”
25 Quando Jesus viu que muita gente estava se juntando ao redor dele, ordenou ao espírito mau:
26 Phi ꞌnặn ꞌdiến khék ꞌhọng khửn ꞌdệt hảư ꞌchái nóm đỉn ꞌtắng mết ꞌhéng ꞌlẹo ꞌcọ ók#pay. ꞌChái nóm ꞌnặn pên ꞌsướng ꞌcốn#tai, lai ꞌcốn chao đảy ꞌvạu#ꞌva ꞌmắn tai#ꞌlẹo.
26 O espírito gritou, sacudiu o menino e saiu dele, deixando-o como morto. Por isso todos diziam que ele havia morrido.
27 Hák#ꞌva Chảu ꞌGiê‑ꞌsu khắm ꞌmứ ꞌpúa ꞌmắn#khửn, ꞌmắn ꞌcọ tứn khửn#đảy.
27 Mas Jesus pegou o menino pela mão e o ajudou a ficar de pé.
28 Chảu ꞌGiê‑ꞌsu khảu cuông ꞌhướn ꞌmứa#ꞌlẹo, mốt ꞌcốn ꞌtoi ꞌtáng ꞌTan chảu hák ꞌlặc ꞌmá tham ꞌTan chảu#ꞌva, “ꞌPưa ꞌsướng đaư ꞌpứng ꞌnọng chắng sắp phi ꞌnặn ók sia báu#đảy?”
28 Quando Jesus entrou em casa, os seus discípulos lhe perguntaram em particular: — Por que foi que nós não pudemos expulsar aquele espírito?
29 Chảu ꞌGiê‑ꞌsu tóp#ꞌva, “Phi ꞌnéo ꞌnị ꞌchí sắp ꞌpai ꞌnéo đaư ꞌcọ báu#đảy, ꞌmí ꞌto cáo đé so Chảu Pua ꞌPhạ sắp chắng đảy#thôi.”
29 Jesus respondeu:
30 Mốt Chảu ꞌGiê‑ꞌsu đảy ók sia bón ꞌnặn ꞌlẹo phán phén đin ꞌKha‑ꞌli‑ꞌlê pay. ꞌTan chảu báu#é hảư phaư ꞌhụ#ꞌva ꞌTan chảu pay bón#đaư,
30 Jesus e os discípulos saíram daquele lugar e continuaram atravessando a Galileia. Jesus não queria que ninguém soubesse onde ele estava
31 ꞌpưa#ꞌva ꞌTan chảu ꞌkhớng nả ꞌviạk bók son mốt phủ ꞌtoi ꞌtáng#ꞌTan, ꞌTan chảu đảy bók#ꞌva, “ꞌHáu pên ꞌlụk phủ ꞌcốn#ꞌnị, ꞌcọ ꞌchí ꞌchọ ꞌmí ꞌcốn phản dao hảư sáu#pắt. Sau ꞌchí khả#ꞌháu, tai đảy sam ꞌmự ꞌlẹo ꞌcọ ꞌchí đảy ꞌcứn ꞌhéng#ꞌmá.”
31 porque estava ensinando os discípulos. Ele lhes dizia:
32 Mốt phủ ꞌtoi ꞌtáng ꞌTan chảu báu#khảu chaư ꞌquám Chảu ꞌGiê‑ꞌsu ꞌvạu, sau ꞌcọ dản báu#dám tham ꞌTan#chảu.
32 Eles não entendiam o que Jesus dizia, mas tinham medo de perguntar.
33 — ausente —
33 Jesus e os discípulos chegaram à cidade de Cafarnaum. Quando já estavam em casa, Jesus perguntou aos doze discípulos:
34 — ausente —
34 Mas eles ficaram calados porque no caminho tinham discutido sobre qual deles era o mais importante.
35 Chảu ꞌGiê‑ꞌsu ꞌnăng ꞌlống ꞌlẹo khék mốt síp song ꞌcốn ꞌmá#bók, “ꞌVa phủ đaư é pên nháư ꞌsứa#mết, hảư phủ ꞌnặn pên phủ ꞌnọi ꞌsứa mết ꞌchạư soi ꞌcốn ꞌtếng lai#cón.”
35 Jesus sentou-se, chamou os doze e lhes disse:
36 Chảu ꞌGiê‑ꞌsu au đếc ꞌnọi phủ ꞌnưng ꞌmá dưn dú cang mú#sau, ꞌlẹo đảy ủm au đếc ꞌnọi#ꞌnặn. ꞌTan chảu chắng bók sau#ꞌva,
36 Aí segurou uma criança e a pôs no meio deles. E, abraçando-a, disse aos discípulos:
37 “Phủ đaư tỏn ꞌhặp đếc ꞌnọi phủ#ꞌnưng ꞌnéo phủ ꞌnị ꞌdọn ꞌchư siêng#ꞌháu, ꞌcọ ꞌmen phủ ꞌnặn tỏn ꞌhặp#ꞌháu. ꞌLẹo phủ đaư tỏn ꞌhặp#ꞌháu, ꞌcọ báu#ꞌmen ꞌháu phủ điêu cá#đaư, ꞌmen ꞌtếng#cá Chảu Pua ꞌPhạ phủ sống ꞌháu#ꞌmá.”
37 — Aquele que, por ser meu seguidor, receber uma criança como esta estará também me recebendo. E quem me receber não recebe somente a mim, mas também aquele que me enviou.
38 ꞌLẹo Dô‑ꞌhăn ꞌvạu sú Chảu ꞌGiê‑ꞌsu#ꞌva, “ꞌSáy ꞌpo#ꞌhới, ꞌsúm khỏi hên phủ#ꞌnưng au ꞌchư siêng ꞌsáy ꞌpo sắp phi ꞌtứ ók#đảy, hák#ꞌva phủ ꞌnặn báu#ꞌmen mốt ꞌtoi ꞌtáng#ꞌháu. ꞌSướng ꞌnặn ꞌsúm khỏi chắng hảm ꞌmắn báu#hảư#ꞌdệt.”
38 João disse: — Mestre, vimos um homem que expulsa demônios pelo poder do nome do senhor, mas nós o proibimos de fazer isso porque ele não é do nosso grupo.
39 Chảu ꞌGiê‑ꞌsu bók Dô‑ꞌhăn#ꞌva: “ꞌNhá hảm#ꞌmắn. Phủ đaư au ꞌchư siêng ꞌháu pay ꞌdệt ꞌnéo lák lửm đảy ꞌsướng#ꞌnặn, ꞌmắn ꞌcọ báu#si sa ꞌmá ꞌvạu uối ꞌháu#đảy.
39 Jesus respondeu:
40 Phủ đaư báu#khắt khoang ꞌsúm ꞌháu ꞌcọ ꞌmen phái điêu ꞌsúm#ꞌháu.
40 Porque quem não é contra nós é por nós.
41 ꞌHáu ꞌvạu ꞌsư hảư ꞌpứng ꞌnọng#ꞌhụ, phủ đaư khái cốc ꞌnặm#ꞌnưng hảư ꞌpứng ꞌnọng kin ꞌdọn ꞌpứng ꞌnọng pên ꞌcốn phái#ꞌháu, phủ ꞌnặn ꞌcọ ꞌchí đảy ꞌnéo sưởng ꞌtẹ#lo.”
41 Eu afirmo a vocês que isto é verdade: quem der um copo de água a vocês, porque vocês são de Cristo, com toda a certeza receberá a sua recompensa.
42 “Phủ đaư hák ꞌpá đếc ꞌnọi ꞌcốn#ꞌnưng cuông mốt đếc ꞌnọi phủ pông chaư ꞌchưa ꞌháu ꞌnị lông#phít, neng ꞌsé au ꞌchộc đán nháư phúk sáư ꞌcó phủ ꞌnặn thỉm ꞌlống ꞌnặm bể sia ꞌvén đi#cón.
42 Jesus continuou:
43 — ausente —
43 Se uma das suas mãos faz com que você peque, corte-a fora! Pois é melhor você entrar na vida eterna com uma só mão do que ter as duas e ir para o inferno, onde o fogo nunca se apaga.
44 — ausente —
44 [Ali os vermes que devoram não morrem, e o fogo nunca se apaga.]
45 — ausente —
45 Se um dos seus pés faz com que você peque, corte-o fora! Pois é melhor você entrar na vida eterna aleijado do que ter os dois pés e ser jogado no inferno.
46 — ausente —
46 [Ali os vermes que devoram não morrem, e o fogo nunca se apaga.]
47 ꞌVa ta chảu ꞌpá chảu lông#phít, neng ꞌsé ꞌcuột kén ta chảu ꞌnặn ók sia ꞌvén#đi. ꞌNhắng ta điêu đảy khảu ꞌmá dú phén ꞌhôm ꞌngáu Chảu Pua#ꞌPhạ, ꞌvén đi ꞌsứa ꞌmí song ta ꞌvạy hák#ꞌva ꞌchí ꞌchọ thỉm sáư khum#ꞌpháy,
47 Se um dos seus olhos faz com que você peque, arranque-o! Pois é melhor você entrar no
48 bón ꞌnặn ꞌmí tô non cắt bỏn ꞌlớng#ꞌlớng, ꞌpháy ꞌcọ báu#ꞌhụ#ꞌmọt.
48 Ali os vermes que devoram não morrem, e o fogo nunca se apaga.
49 ꞌChu ꞌcốn phaư ꞌcọ ꞌchí chuốp ꞌpháy sák sang ꞌsướng au nhứa ꞌmá ướp#cưa.
49 — Pois todas as pessoas serão
50 Đải khái cưa ꞌmen khong#đi, hák cưa mết ꞌkếm#ꞌlẹo, ꞌchí au ꞌmá ꞌdệt ꞌkếm máư ꞌcọ báu#đảy. ꞌSướng ꞌnặn hảư ꞌpứng ꞌnọng ꞌmí chaư ꞌsướng cưa đi ꞌmí#ꞌkếm, ꞌlẹo kin dú hảư ꞌmen#căn.”
50 O sal é uma coisa útil; mas, se perder o gosto, como é que vocês poderão lhe dar gosto de novo? Tenham sal em vocês mesmos e vivam em paz uns com os outros.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.