Marcos 7
Tai Dam (BLT) vs NTLH
1 — ausente —
1 Alguns fariseus e alguns mestres da Lei que tinham vindo de Jerusalém reuniram-se em volta de Jesus.
2 — ausente —
2 Eles viram que alguns dos discípulos dele estavam comendo com mãos impuras , quer dizer, não tinham lavado as mãos como os fariseus mandavam o povo fazer.
3 — ausente —
3 (Os judeus, e especialmente os fariseus, seguem os ensinamentos que receberam dos antigos: eles só comem depois de lavar as mãos com bastante cuidado.
4 — ausente —
4 E, antes de comer, lavam tudo o que vem do mercado. Seguem ainda muitos outros costumes, como a maneira certa de lavar copos, jarros, vasilhas de metal e camas.)
5 Sau chắng tham Chảu ꞌGiê‑ꞌsu ꞌva, “Pên ꞌsướng đaư mốt ꞌtoi ꞌtáng chảu ꞌmứ báu#ꞌpẹk báu#đi lỏ#kin khảu ꞌsịn#ꞌlế? ꞌDệt ꞌnéo ꞌnặn ꞌcọ phít ꞌhịt ꞌkhóng pảu pú ꞌháu đảy ꞌchiến ꞌmá#ꞌvạy.”
5 Os fariseus e os mestres da Lei perguntaram a Jesus: — Por que é que os seus discípulos não obedecem aos ensinamentos dos antigos e comem sem lavar as mãos?
6 Chảu ꞌGiê‑ꞌsu tóp sau#ꞌva, “ꞌPứng chảu pên ꞌcốn nả ꞌsư chaư#ꞌcột, ꞌmen ꞌquám pú Ê‑ꞌsa‑da pang ꞌchạu đảy cáo ꞌvạy cón#ꞌva:
6 Jesus respondeu:
7 Sau vảy ꞌsớ ha ꞌháu báu ꞌmí lởi#săng
7 A adoração deste povo é inútil,
8 ꞌPứng chảu đảy ꞌváng sia ꞌquám sắng Chảu Pua#ꞌPhạ, ꞌmí ꞌto ꞌkhớng ꞌdệt ꞌtoi ꞌhịt ꞌkhóng phủ ꞌcốn#thôi.”
8 E continuou:
9 Chảu ꞌGiê‑ꞌsu ꞌvạu sú sau tứm máư#ꞌva, “Đi lo#ꞌnọ, ꞌpứng chảu ꞌváng sia ꞌquám sắng khong Chảu Pua ꞌPhạ ꞌpưa ꞌdệt ꞌtoi ꞌhịt ꞌkhóng khong ꞌpứng chảu#thôi.
9 E Jesus terminou, dizendo:
10 Sủ ꞌsướng pú ꞌMô‑ꞌsê ꞌmưa ꞌláng đảy sắng son ꞌquám Chảu Pua ꞌPhạ#ꞌva, ‘Hảư ꞌhụ nể dăm ải ꞌếm#chảu.’ ꞌLẹo ꞌvạu#máư, ‘Phủ đaư khớn mang ải ꞌếm#chảu, phủ ꞌnặn ꞌmí ꞌtội ꞌchọ#khả.’
10 Pois Moisés ordenou: “Respeite o seu pai e a sua mãe.” E disse também: “Que seja morto aquele que amaldiçoar o seu pai ou a sua mãe!”
11 ꞌQuám Chảu Pua ꞌPhạ đảy sắng ꞌvạy ꞌsướng#ꞌnặn, hák ꞌpứng chảu lỏ#ꞌvạu ꞌsướng#ꞌnị: Phủ đaư ꞌvạu sú ải ꞌếm#ꞌva, sính khong ꞌchí ꞌchoi dưa ải ꞌếm ꞌnặn ꞌcọ pên khong dao hảư Chảu Pua ꞌPhạ#thôi,
11 Mas vocês ensinam que, se alguém tem alguma coisa que poderia usar para ajudar os seus pais, mas diz: “Eu dediquei isto a Deus”,
12 mai ꞌva, báu#hảư phủ ꞌnặn ꞌchoi dưa ải#ꞌếm.
12 então ele não precisa ajudar os seus pais.
13 ꞌSướng ꞌnặn ꞌpứng chảu thỉm ꞌváng sia ꞌquám Chảu Pua ꞌPhạ ꞌpưa ꞌmá ꞌdệt ꞌtoi ꞌhịt ꞌkhóng ꞌpứng chảu đảy ꞌchiến#ꞌvạy. ꞌLẹo ꞌpứng chảu ꞌnhắng phít lai ꞌnéo ứn pék ꞌnặn#máư.”
13 Assim vocês desprezam a palavra de Deus, trocando-a por ensinamentos que passam de pais para filhos. E vocês fazem muitas outras coisas como esta.
14 ꞌLẹo Chảu ꞌGiê‑ꞌsu khék phen ꞌcốn ꞌtếng lai ꞌnặn ꞌmá#máư, chắng bók son sau#ꞌva, “ꞌPi ꞌnọng ꞌtếng lai#ꞌhới, hảư sáư chaư ꞌphắng au hảư đi#ꞌnớ,
14 Jesus chamou outra vez a multidão e disse:
15 — ausente —
15 Tudo o que vem de fora e entra numa pessoa não faz com que ela fique
16 — ausente —
16 [Se vocês têm ouvidos para ouvir, então ouçam.]
17 ꞌMưa Chảu ꞌGiê‑ꞌsu khảu pay cuông ꞌhướn sia sau#ꞌlẹo, mốt ꞌcốn ꞌtoi ꞌtáng ꞌTan chảu dú hẳn chắng so hảư ꞌTan chảu kẻ ꞌquám ꞌlặp ꞌlợc ꞌnặn ꞌva ꞌnéo#đaư.
17 Quando Jesus se afastou da multidão e entrou em casa, os seus discípulos lhe perguntaram o que queria dizer essa comparação.
18 — ausente —
18 Então ele disse:
19 — ausente —
19 porque não vai para o coração, mas para o estômago, e depois sai do corpo. Com isso Jesus quis dizer que todos os tipos de alimento podem ser comidos.
20 ꞌTan chảu chắng đảy ꞌvạu máư#ꞌva, “ꞌPứng ꞌnéo dú ꞌtáng cuông phủ ꞌcốn ók ꞌmá chắng ꞌdệt hảư pên ꞌcốn uối#ꞌhại.
20 Ele continuou:
21 ꞌMắn pên té cuông chaư phủ ꞌcốn đảy ngắm ꞌpứng khu uối ꞌhại ók#ꞌmá, sủ#ꞌsướng, ꞌdệt phít ꞌviạk ꞌnhính#ꞌchái, ꞌlặc#ꞌlếm, khả#ꞌcốn, đỉn#ꞌchụ,
21 Porque é de dentro, do coração, que vêm os maus pensamentos, a imoralidade sexual, os roubos, os crimes de morte,
22 húp#huôi, ꞌdệt ꞌnéo ác#ꞌhại, ꞌcột#chan, ꞌlạ#ꞌlốm, hơng#ken, ꞌvạu uối#sáu, cảo#nháư, ꞌdệt ꞌnéo bảư ꞌchạ báu#đi báu#ꞌmen.
22 os adultérios, a avareza, as maldades, as mentiras, as imoralidades, a inveja, a calúnia, o orgulho e o falar e agir sem pensar nas consequências.
23 ꞌPứng khu uối ꞌhại ꞌnị ꞌmen dú cuông chaư phủ ꞌcốn ók ꞌmá ꞌdệt hảư phủ ꞌcốn uối ꞌhại#ꞌló.”
23 Tudo isso vem de dentro e faz com que as pessoas fiquem impuras.
24 Chảu ꞌGiê‑ꞌsu đảy ók sia bón hẳn pay cá phổng ꞌlố ꞌmướng Ti‑ꞌlô. ꞌTan chảu khảu pay ꞌhướn#ꞌnưng, báu#é hảư phaư#ꞌhụ, hák#ꞌva bắt dú ꞌcọ báu#đảy.
24 Jesus saiu dali e foi para a região que fica perto da cidade de Tiro. Ele entrou numa casa e não queria que soubessem que estava ali, mas não pôde se esconder.
25 — ausente —
25 Certa mulher, que tinha uma filha que estava dominada por um espírito mau, ouviu falar a respeito de Jesus. Ela veio e se ajoelhou aos pés dele.
26 — ausente —
26 Era estrangeira, de nacionalidade siro-fenícia, e pediu que Jesus expulsasse da sua filha o demônio.
27 Chảu ꞌGiê‑ꞌsu ꞌva, “Hảư ꞌlụk ꞌnọi kin ím#cón, [mai#ꞌva, ꞌchọ ꞌchoi ꞌcốn ꞌI‑ꞌsa‑ên cón], khảu ꞌchí hảư ꞌlụk kin ꞌnặn lỏ#au pay thỉm hảư ma ꞌnọi kin ꞌchí báu#pên#ꞌquá.”
27 Mas Jesus lhe disse:
28 ꞌMe ꞌpá ꞌnặn tóp#ꞌva, “ꞌTan chảu ꞌvạu ꞌsướng ꞌnặn ꞌcọ ꞌmen#lo. Hák#ꞌva ma ꞌnọi dú cỏng ꞌpán ꞌcọ đảy kin khảu ꞌlụk ꞌnọi ꞌdệt tốc#ꞌlống. [So ꞌchoi khỏi đé#ꞌná].”
28 — Mas, senhor, — respondeu a mulher — até mesmo os cachorrinhos que ficam debaixo da mesa comem as migalhas de pão que as crianças deixam cair.
29 Chảu ꞌGiê‑ꞌsu chắng bók ꞌme ꞌpá ꞌnặn#ꞌva, “Chảu ꞌcứn ꞌmứa ꞌhướn#ꞌnớ. ꞌDọn ꞌquám chảu tóp#ꞌnặn, phi ꞌcọ ók sia ꞌlụk chảu#ꞌlẹo.”
29 Jesus disse:
30 ꞌMe ꞌpá ꞌnặn chắng ꞌcứn ꞌmứa#ꞌhướn, ꞌcọ hên ꞌlụk ꞌnọi ꞌnón đi dú nẳng ꞌtếng#ꞌdướng, phi ꞌtứ ꞌcọ ꞌpai ók pay sia#ꞌlẹo.
30 Quando a mulher voltou para casa, encontrou a criança deitada na cama; de fato, o demônio tinha saído dela.
31 Chảu ꞌGiê‑ꞌsu đảy ók sia phổng ꞌlố ꞌmướng Ti‑ꞌlô pay ꞌtáng ꞌmướng ꞌSi‑đôn, ỏm pay ꞌtáng phén đin Đê‑ca‑pô‑ꞌli, pay sú ꞌhím nong luông ꞌKha‑ꞌli‑ꞌlê.
31 Jesus saiu da região que fica perto da cidade de Tiro, passou por Sidom e pela região das Dez Cidades e chegou ao lago da Galileia.
32 ꞌMí ꞌcốn ꞌpá phủ#ꞌnưng hu nuák kéng pák báu#ꞌmong ꞌmá so ꞌTan chảu pông ꞌmứ sáư#ꞌmắn.
32 Algumas pessoas trouxeram um homem que era surdo e quase não podia falar e pediram a Jesus que pusesse a mão sobre ele.
33 Chảu ꞌGiê‑ꞌsu ꞌdiến ꞌpá ꞌmắn ók pay đắc sia ꞌcốn ꞌtếng#lai, chắng au ꞌnịu ꞌmứ nhé hu#ꞌmắn, ꞌlẹo tít ꞌnặm sa‑ꞌlái sáư ꞌlịn#ꞌmắn.
33 Jesus o tirou do meio da multidão e pôs os dedos nos ouvidos dele. Em seguida cuspiu e colocou um pouco da saliva na língua do homem.
34 ꞌTan chảu hen nả khửn#ꞌphạ, ꞌcháng ha chaư ꞌhí ók ꞌlẹo pák [ꞌquám ꞌDiu] sú ꞌcốn hu nuák ꞌnặn#ꞌva, “Ếp‑ꞌpha‑ꞌtha,” mai#ꞌva, “Khay#ók.”
34 Depois olhou para o céu, deu um suspiro profundo e disse ao homem:
35 ꞌCốn hu nuák ꞌdiến đảy ꞌnghín siểng#ók, ꞌlịn ꞌcọ ón ꞌlống pák ꞌmong#đảy.
35 E naquele momento os ouvidos do homem se abriram, a sua língua se soltou, e ele começou a falar sem dificuldade.
36 Chảu ꞌGiê‑ꞌsu hảm ꞌpứng ꞌcốn ꞌnặn ꞌnhá ꞌvạu hảư phaư#ꞌhụ. Hák#ꞌva ꞌnhương#hảm, sau ꞌnhương páo pay lai#máư.
36 Jesus ordenou a todos que não contassem para ninguém o que tinha acontecido; porém, quanto mais ele ordenava, mais eles falavam do que havia acontecido.
37 ꞌCốn ꞌtếng lai đảy ꞌnghín pên ꞌviạk lák#ꞌhêng, chắng đảy ổ căn#ꞌva, “ꞌTan phủ ꞌnị ꞌdệt săng ꞌcọ đảy đi#mết, ꞌcốn hu nuák chao hảư ꞌnghín siểng#ók, ꞌcốn ꞌngạk ꞌcọ hảư ꞌhụ pák ꞌmong#đảy.”
37 E todas as pessoas que o ouviam ficavam muito admiradas e diziam: — Tudo o que faz ele faz bem; ele até mesmo faz com que os surdos ouçam e os mudos falem!
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.