Marcos 7

Tai Dam (BLT) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 — ausente —
1 Ora, reuniram-se a Jesus os fariseus e alguns escribas, vindos de Jerusalém.
2 — ausente —
2 E, vendo que alguns dos discípulos dele comiam pão com as mãos impuras, isto é, por lavar
3 — ausente —
3 (pois os fariseus e todos os judeus, observando a tradição dos anciãos, não comem sem lavar cuidadosamente as mãos;
4 — ausente —
4 quando voltam da praça, não comem sem se aspergirem; e há muitas outras coisas que receberam para observar, como a lavagem de copos, jarros e vasos de metal [e camas]),
5 Sau chắng tham Chảu ꞌGiê‑ꞌsu ꞌva, “Pên ꞌsướng đaư mốt ꞌtoi ꞌtáng chảu ꞌmứ báu#ꞌpẹk báu#đi lỏ#kin khảu ꞌsịn#ꞌlế? ꞌDệt ꞌnéo ꞌnặn ꞌcọ phít ꞌhịt ꞌkhóng pảu pú ꞌháu đảy ꞌchiến ꞌmá#ꞌvạy.”
5 interpelaram-no os fariseus e os escribas: Por que não andam os teus discípulos de conformidade com a tradição dos anciãos, mas comem com as mãos por lavar?
6 Chảu ꞌGiê‑ꞌsu tóp sau#ꞌva, “ꞌPứng chảu pên ꞌcốn nả ꞌsư chaư#ꞌcột, ꞌmen ꞌquám pú Ê‑ꞌsa‑da pang ꞌchạu đảy cáo ꞌvạy cón#ꞌva:
6 Respondeu-lhes: Bem profetizou Isaías a respeito de vós, hipócritas, como está escrito:
7 Sau vảy ꞌsớ ha ꞌháu báu ꞌmí lởi#săng
7 E em vão me adoram, ensinando doutrinas que são preceitos de homens.
8 ꞌPứng chảu đảy ꞌváng sia ꞌquám sắng Chảu Pua#ꞌPhạ, ꞌmí ꞌto ꞌkhớng ꞌdệt ꞌtoi ꞌhịt ꞌkhóng phủ ꞌcốn#thôi.”
8 Negligenciando o mandamento de Deus, guardais a tradição dos homens.
9 Chảu ꞌGiê‑ꞌsu ꞌvạu sú sau tứm máư#ꞌva, “Đi lo#ꞌnọ, ꞌpứng chảu ꞌváng sia ꞌquám sắng khong Chảu Pua ꞌPhạ ꞌpưa ꞌdệt ꞌtoi ꞌhịt ꞌkhóng khong ꞌpứng chảu#thôi.
9 E disse-lhes ainda: Jeitosamente rejeitais o preceito de Deus para guardardes a vossa própria tradição.
10 Sủ ꞌsướng pú ꞌMô‑ꞌsê ꞌmưa ꞌláng đảy sắng son ꞌquám Chảu Pua ꞌPhạ#ꞌva, ‘Hảư ꞌhụ nể dăm ải ꞌếm#chảu.’ ꞌLẹo ꞌvạu#máư, ‘Phủ đaư khớn mang ải ꞌếm#chảu, phủ ꞌnặn ꞌmí ꞌtội ꞌchọ#khả.’
10 Pois Moisés disse:
11 ꞌQuám Chảu Pua ꞌPhạ đảy sắng ꞌvạy ꞌsướng#ꞌnặn, hák ꞌpứng chảu lỏ#ꞌvạu ꞌsướng#ꞌnị: Phủ đaư ꞌvạu sú ải ꞌếm#ꞌva, sính khong ꞌchí ꞌchoi dưa ải ꞌếm ꞌnặn ꞌcọ pên khong dao hảư Chảu Pua ꞌPhạ#thôi,
11 Vós, porém, dizeis: Se um homem disser a seu pai ou a sua mãe: Aquilo que poderias aproveitar de mim é Corbã, isto é, oferta para o Senhor,
12 mai ꞌva, báu#hảư phủ ꞌnặn ꞌchoi dưa ải#ꞌếm.
12 então, o dispensais de fazer qualquer coisa em favor de seu pai ou de sua mãe,
13 ꞌSướng ꞌnặn ꞌpứng chảu thỉm ꞌváng sia ꞌquám Chảu Pua ꞌPhạ ꞌpưa ꞌmá ꞌdệt ꞌtoi ꞌhịt ꞌkhóng ꞌpứng chảu đảy ꞌchiến#ꞌvạy. ꞌLẹo ꞌpứng chảu ꞌnhắng phít lai ꞌnéo ứn pék ꞌnặn#máư.”
13 invalidando a palavra de Deus pela vossa própria tradição, que vós mesmos transmitistes; e fazeis muitas outras coisas semelhantes.
14 ꞌLẹo Chảu ꞌGiê‑ꞌsu khék phen ꞌcốn ꞌtếng lai ꞌnặn ꞌmá#máư, chắng bók son sau#ꞌva, “ꞌPi ꞌnọng ꞌtếng lai#ꞌhới, hảư sáư chaư ꞌphắng au hảư đi#ꞌnớ,
14 Convocando ele, de novo, a multidão, disse-lhes: Ouvi-me, todos, e entendei.
15 — ausente —
15 Nada há fora do homem que, entrando nele, o possa contaminar; mas o que sai do homem é o que o contamina.
16 — ausente —
16 [Se alguém tem ouvidos para ouvir, ouça.]
17 ꞌMưa Chảu ꞌGiê‑ꞌsu khảu pay cuông ꞌhướn sia sau#ꞌlẹo, mốt ꞌcốn ꞌtoi ꞌtáng ꞌTan chảu dú hẳn chắng so hảư ꞌTan chảu kẻ ꞌquám ꞌlặp ꞌlợc ꞌnặn ꞌva ꞌnéo#đaư.
17 Quando entrou em casa, deixando a multidão, os seus discípulos o interrogaram acerca da parábola.
18 — ausente —
18 Então, lhes disse: Assim vós também não entendeis? Não compreendeis que tudo o que de fora entra no homem não o pode contaminar,
19 — ausente —
19 porque não lhe entra no coração, mas no ventre, e sai para lugar escuso? E, assim, considerou ele puros todos os alimentos.
20 ꞌTan chảu chắng đảy ꞌvạu máư#ꞌva, “ꞌPứng ꞌnéo dú ꞌtáng cuông phủ ꞌcốn ók ꞌmá chắng ꞌdệt hảư pên ꞌcốn uối#ꞌhại.
20 E dizia: O que sai do homem, isso é o que o contamina.
21 ꞌMắn pên té cuông chaư phủ ꞌcốn đảy ngắm ꞌpứng khu uối ꞌhại ók#ꞌmá, sủ#ꞌsướng, ꞌdệt phít ꞌviạk ꞌnhính#ꞌchái, ꞌlặc#ꞌlếm, khả#ꞌcốn, đỉn#ꞌchụ,
21 Porque de dentro, do coração dos homens, é que procedem os maus desígnios, a prostituição, os furtos, os homicídios, os adultérios,
22 húp#huôi, ꞌdệt ꞌnéo ác#ꞌhại, ꞌcột#chan, ꞌlạ#ꞌlốm, hơng#ken, ꞌvạu uối#sáu, cảo#nháư, ꞌdệt ꞌnéo bảư ꞌchạ báu#đi báu#ꞌmen.
22 a avareza, as malícias, o dolo, a lascívia, a inveja, a blasfêmia, a soberba, a loucura.
23 ꞌPứng khu uối ꞌhại ꞌnị ꞌmen dú cuông chaư phủ ꞌcốn ók ꞌmá ꞌdệt hảư phủ ꞌcốn uối ꞌhại#ꞌló.”
23 Ora, todos estes males vêm de dentro e contaminam o homem.
24 Chảu ꞌGiê‑ꞌsu đảy ók sia bón hẳn pay cá phổng ꞌlố ꞌmướng Ti‑ꞌlô. ꞌTan chảu khảu pay ꞌhướn#ꞌnưng, báu#é hảư phaư#ꞌhụ, hák#ꞌva bắt dú ꞌcọ báu#đảy.
24 Levantando-se, partiu dali para as terras de Tiro [e Sidom]. Tendo entrado numa casa, queria que ninguém o soubesse; no entanto, não pôde ocultar-se,
25 — ausente —
25 porque uma mulher, cuja filhinha estava possessa de espírito imundo, tendo ouvido a respeito dele, veio e prostrou-se-lhe aos pés.
26 — ausente —
26 Esta mulher era grega, de origem siro-fenícia, e rogava-lhe que expelisse de sua filha o demônio.
27 Chảu ꞌGiê‑ꞌsu ꞌva, “Hảư ꞌlụk ꞌnọi kin ím#cón, [mai#ꞌva, ꞌchọ ꞌchoi ꞌcốn ꞌI‑ꞌsa‑ên cón], khảu ꞌchí hảư ꞌlụk kin ꞌnặn lỏ#au pay thỉm hảư ma ꞌnọi kin ꞌchí báu#pên#ꞌquá.”
27 Mas Jesus lhe disse: Deixa primeiro que se fartem os filhos, porque não é bom tomar o pão dos filhos e lançá-lo aos cachorrinhos.
28 ꞌMe ꞌpá ꞌnặn tóp#ꞌva, “ꞌTan chảu ꞌvạu ꞌsướng ꞌnặn ꞌcọ ꞌmen#lo. Hák#ꞌva ma ꞌnọi dú cỏng ꞌpán ꞌcọ đảy kin khảu ꞌlụk ꞌnọi ꞌdệt tốc#ꞌlống. [So ꞌchoi khỏi đé#ꞌná].”
28 Ela, porém, lhe respondeu: Sim, Senhor; mas os cachorrinhos, debaixo da mesa, comem das migalhas das crianças.
29 Chảu ꞌGiê‑ꞌsu chắng bók ꞌme ꞌpá ꞌnặn#ꞌva, “Chảu ꞌcứn ꞌmứa ꞌhướn#ꞌnớ. ꞌDọn ꞌquám chảu tóp#ꞌnặn, phi ꞌcọ ók sia ꞌlụk chảu#ꞌlẹo.”
29 Então, lhe disse: Por causa desta palavra, podes ir; o demônio já saiu de tua filha.
30 ꞌMe ꞌpá ꞌnặn chắng ꞌcứn ꞌmứa#ꞌhướn, ꞌcọ hên ꞌlụk ꞌnọi ꞌnón đi dú nẳng ꞌtếng#ꞌdướng, phi ꞌtứ ꞌcọ ꞌpai ók pay sia#ꞌlẹo.
30 Voltando ela para casa, achou a menina sobre a cama, pois o demônio a deixara.
31 Chảu ꞌGiê‑ꞌsu đảy ók sia phổng ꞌlố ꞌmướng Ti‑ꞌlô pay ꞌtáng ꞌmướng ꞌSi‑đôn, ỏm pay ꞌtáng phén đin Đê‑ca‑pô‑ꞌli, pay sú ꞌhím nong luông ꞌKha‑ꞌli‑ꞌlê.
31 De novo, se retirou das terras de Tiro e foi por Sidom até ao mar da Galileia, através do território de Decápolis.
32 ꞌMí ꞌcốn ꞌpá phủ#ꞌnưng hu nuák kéng pák báu#ꞌmong ꞌmá so ꞌTan chảu pông ꞌmứ sáư#ꞌmắn.
32 Então, lhe trouxeram um surdo e gago e lhe suplicaram que impusesse as mãos sobre ele.
33 Chảu ꞌGiê‑ꞌsu ꞌdiến ꞌpá ꞌmắn ók pay đắc sia ꞌcốn ꞌtếng#lai, chắng au ꞌnịu ꞌmứ nhé hu#ꞌmắn, ꞌlẹo tít ꞌnặm sa‑ꞌlái sáư ꞌlịn#ꞌmắn.
33 Jesus, tirando-o da multidão, à parte, pôs-lhe os dedos nos ouvidos e lhe tocou a língua com saliva;
34 ꞌTan chảu hen nả khửn#ꞌphạ, ꞌcháng ha chaư ꞌhí ók ꞌlẹo pák [ꞌquám ꞌDiu] sú ꞌcốn hu nuák ꞌnặn#ꞌva, “Ếp‑ꞌpha‑ꞌtha,” mai#ꞌva, “Khay#ók.”
34 depois, erguendo os olhos ao céu, suspirou e disse: Efatá!, que quer dizer: Abre-te!
35 ꞌCốn hu nuák ꞌdiến đảy ꞌnghín siểng#ók, ꞌlịn ꞌcọ ón ꞌlống pák ꞌmong#đảy.
35 Abriram-se-lhe os ouvidos, e logo se lhe soltou o empecilho da língua, e falava desembaraçadamente.
36 Chảu ꞌGiê‑ꞌsu hảm ꞌpứng ꞌcốn ꞌnặn ꞌnhá ꞌvạu hảư phaư#ꞌhụ. Hák#ꞌva ꞌnhương#hảm, sau ꞌnhương páo pay lai#máư.
36 Mas lhes ordenou que a ninguém o dissessem; contudo, quanto mais recomendava, tanto mais eles o divulgavam.
37 ꞌCốn ꞌtếng lai đảy ꞌnghín pên ꞌviạk lák#ꞌhêng, chắng đảy ổ căn#ꞌva, “ꞌTan phủ ꞌnị ꞌdệt săng ꞌcọ đảy đi#mết, ꞌcốn hu nuák chao hảư ꞌnghín siểng#ók, ꞌcốn ꞌngạk ꞌcọ hảư ꞌhụ pák ꞌmong#đảy.”
37 Maravilhavam-se sobremaneira, dizendo: Tudo ele tem feito esplendidamente bem; não somente faz ouvir os surdos, como falar os mudos.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.