Marcos 7

Tai Dam (BLT) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 — ausente —
1 Foram ter com Jesus os fariseus, e alguns dos escribas vindos de Jerusalém,
2 — ausente —
2 e repararam que alguns dos seus discípulos comiam pão com as mãos impuras, isto é, por lavar.
3 — ausente —
3 Pois os fariseus, e todos os judeus, guardando a tradição dos anciãos, não comem sem lavar as mãos cuidadosamente;
4 — ausente —
4 e quando voltam do mercado, se não se purificarem, não comem. E muitas outras coisas há que receberam para observar, como a lavagem de copos, de jarros e de vasos de bronze.
5 Sau chắng tham Chảu ꞌGiê‑ꞌsu ꞌva, “Pên ꞌsướng đaư mốt ꞌtoi ꞌtáng chảu ꞌmứ báu#ꞌpẹk báu#đi lỏ#kin khảu ꞌsịn#ꞌlế? ꞌDệt ꞌnéo ꞌnặn ꞌcọ phít ꞌhịt ꞌkhóng pảu pú ꞌháu đảy ꞌchiến ꞌmá#ꞌvạy.”
5 Perguntaram-lhe, pois, os fariseus e os escribas: Por que não andam os teus discípulos conforme a tradição dos anciãos, mas comem o pão com as mãos por lavar?
6 Chảu ꞌGiê‑ꞌsu tóp sau#ꞌva, “ꞌPứng chảu pên ꞌcốn nả ꞌsư chaư#ꞌcột, ꞌmen ꞌquám pú Ê‑ꞌsa‑da pang ꞌchạu đảy cáo ꞌvạy cón#ꞌva:
6 Respondeu-lhes: Bem profetizou Isaías acerca de vós, hipócritas, como está escrito: Este povo honra-me com os lábios; o seu coração, porém, está longe de mim;
7 Sau vảy ꞌsớ ha ꞌháu báu ꞌmí lởi#săng
7 mas em vão me adoram, ensinando doutrinas que são preceitos de homens.
8 ꞌPứng chảu đảy ꞌváng sia ꞌquám sắng Chảu Pua#ꞌPhạ, ꞌmí ꞌto ꞌkhớng ꞌdệt ꞌtoi ꞌhịt ꞌkhóng phủ ꞌcốn#thôi.”
8 Vós deixais o mandamento de Deus, e vos apegais à tradição dos homens.
9 Chảu ꞌGiê‑ꞌsu ꞌvạu sú sau tứm máư#ꞌva, “Đi lo#ꞌnọ, ꞌpứng chảu ꞌváng sia ꞌquám sắng khong Chảu Pua ꞌPhạ ꞌpưa ꞌdệt ꞌtoi ꞌhịt ꞌkhóng khong ꞌpứng chảu#thôi.
9 Disse-lhes ainda: Bem sabeis rejeitar o mandamento de Deus, para guardardes a vossa tradição.
10 Sủ ꞌsướng pú ꞌMô‑ꞌsê ꞌmưa ꞌláng đảy sắng son ꞌquám Chảu Pua ꞌPhạ#ꞌva, ‘Hảư ꞌhụ nể dăm ải ꞌếm#chảu.’ ꞌLẹo ꞌvạu#máư, ‘Phủ đaư khớn mang ải ꞌếm#chảu, phủ ꞌnặn ꞌmí ꞌtội ꞌchọ#khả.’
10 Pois Moisés disse: Honra a teu pai e a tua mãe; e: Quem maldisser ao pai ou à mãe, certamente morrerá.
11 ꞌQuám Chảu Pua ꞌPhạ đảy sắng ꞌvạy ꞌsướng#ꞌnặn, hák ꞌpứng chảu lỏ#ꞌvạu ꞌsướng#ꞌnị: Phủ đaư ꞌvạu sú ải ꞌếm#ꞌva, sính khong ꞌchí ꞌchoi dưa ải ꞌếm ꞌnặn ꞌcọ pên khong dao hảư Chảu Pua ꞌPhạ#thôi,
11 Mas vós dizeis: Se um homem disser a seu pai ou a sua mãe: Aquilo que poderias aproveitar de mim é Corbã, isto é, oferta ao Senhor,
12 mai ꞌva, báu#hảư phủ ꞌnặn ꞌchoi dưa ải#ꞌếm.
12 não mais lhe permitis fazer coisa alguma por seu pai ou por sua mãe,
13 ꞌSướng ꞌnặn ꞌpứng chảu thỉm ꞌváng sia ꞌquám Chảu Pua ꞌPhạ ꞌpưa ꞌmá ꞌdệt ꞌtoi ꞌhịt ꞌkhóng ꞌpứng chảu đảy ꞌchiến#ꞌvạy. ꞌLẹo ꞌpứng chảu ꞌnhắng phít lai ꞌnéo ứn pék ꞌnặn#máư.”
13 invalidando assim a palavra de Deus pela vossa tradição que vós transmitistes; também muitas outras coisas semelhantes fazeis.
14 ꞌLẹo Chảu ꞌGiê‑ꞌsu khék phen ꞌcốn ꞌtếng lai ꞌnặn ꞌmá#máư, chắng bók son sau#ꞌva, “ꞌPi ꞌnọng ꞌtếng lai#ꞌhới, hảư sáư chaư ꞌphắng au hảư đi#ꞌnớ,
14 E chamando a si outra vez a multidão, disse-lhes: Ouvi-me vós todos, e entendei.
15 — ausente —
15 Nada há fora do homem que, entrando nele, possa contaminá-lo; mas o que sai do homem, isso é que o contamina.
16 — ausente —
16 {Se alguém tem ouvidos para ouvir, ouça.}
17 ꞌMưa Chảu ꞌGiê‑ꞌsu khảu pay cuông ꞌhướn sia sau#ꞌlẹo, mốt ꞌcốn ꞌtoi ꞌtáng ꞌTan chảu dú hẳn chắng so hảư ꞌTan chảu kẻ ꞌquám ꞌlặp ꞌlợc ꞌnặn ꞌva ꞌnéo#đaư.
17 Depois, quando deixou a multidão e entrou em casa, os seus discípulos o interrogaram acerca da parábola.
18 — ausente —
18 Respondeu-lhes ele: Assim também vós estais sem entender? Não compreendeis que tudo o que de fora entra no homem não o pode contaminar,
19 — ausente —
19 porque não lhe entra no coração, mas no ventre, e é lançado fora? Assim declarou puros todos os alimentos.
20 ꞌTan chảu chắng đảy ꞌvạu máư#ꞌva, “ꞌPứng ꞌnéo dú ꞌtáng cuông phủ ꞌcốn ók ꞌmá chắng ꞌdệt hảư pên ꞌcốn uối#ꞌhại.
20 E prosseguiu: O que sai do homem , isso é que o contamina.
21 ꞌMắn pên té cuông chaư phủ ꞌcốn đảy ngắm ꞌpứng khu uối ꞌhại ók#ꞌmá, sủ#ꞌsướng, ꞌdệt phít ꞌviạk ꞌnhính#ꞌchái, ꞌlặc#ꞌlếm, khả#ꞌcốn, đỉn#ꞌchụ,
21 Pois é do interior, do coração dos homens, que procedem os maus pensamentos, as prostituições, os furtos, os homicídios, os adultérios,
22 húp#huôi, ꞌdệt ꞌnéo ác#ꞌhại, ꞌcột#chan, ꞌlạ#ꞌlốm, hơng#ken, ꞌvạu uối#sáu, cảo#nháư, ꞌdệt ꞌnéo bảư ꞌchạ báu#đi báu#ꞌmen.
22 a cobiça, as maldades, o dolo, a libertinagem, a inveja, a blasfêmia, a soberba, a insensatez;
23 ꞌPứng khu uối ꞌhại ꞌnị ꞌmen dú cuông chaư phủ ꞌcốn ók ꞌmá ꞌdệt hảư phủ ꞌcốn uối ꞌhại#ꞌló.”
23 todas estas más coisas procedem de dentro e contaminam o homem.
24 Chảu ꞌGiê‑ꞌsu đảy ók sia bón hẳn pay cá phổng ꞌlố ꞌmướng Ti‑ꞌlô. ꞌTan chảu khảu pay ꞌhướn#ꞌnưng, báu#é hảư phaư#ꞌhụ, hák#ꞌva bắt dú ꞌcọ báu#đảy.
24 Levantando-se dali, foi para as regiões de Tiro e Sidom. E entrando numa casa, não queria que ninguém o soubesse, mas não pode ocultar-se;
25 — ausente —
25 porque logo, certa mulher, cuja filha estava possessa de um espírito imundo, ouvindo falar dele, veio e prostrou-se-lhe aos pés;
26 — ausente —
26 {ora, a mulher era grega, de origem siro-fenícia} e rogava-lhe que expulsasse de sua filha o demônio.
27 Chảu ꞌGiê‑ꞌsu ꞌva, “Hảư ꞌlụk ꞌnọi kin ím#cón, [mai#ꞌva, ꞌchọ ꞌchoi ꞌcốn ꞌI‑ꞌsa‑ên cón], khảu ꞌchí hảư ꞌlụk kin ꞌnặn lỏ#au pay thỉm hảư ma ꞌnọi kin ꞌchí báu#pên#ꞌquá.”
27 Respondeu-lhes Jesus: Deixa que primeiro se fartem os filhos; porque não é bom tomar o pão dos filhos e lança-lo aos cachorrinhos.
28 ꞌMe ꞌpá ꞌnặn tóp#ꞌva, “ꞌTan chảu ꞌvạu ꞌsướng ꞌnặn ꞌcọ ꞌmen#lo. Hák#ꞌva ma ꞌnọi dú cỏng ꞌpán ꞌcọ đảy kin khảu ꞌlụk ꞌnọi ꞌdệt tốc#ꞌlống. [So ꞌchoi khỏi đé#ꞌná].”
28 Ela, porém, replicou, e disse-lhe: Sim, Senhor; mas também os cachorrinhos debaixo da mesa comem das migalhas dos filhos.
29 Chảu ꞌGiê‑ꞌsu chắng bók ꞌme ꞌpá ꞌnặn#ꞌva, “Chảu ꞌcứn ꞌmứa ꞌhướn#ꞌnớ. ꞌDọn ꞌquám chảu tóp#ꞌnặn, phi ꞌcọ ók sia ꞌlụk chảu#ꞌlẹo.”
29 Então ele lhe disse: Por essa palavra, vai; o demônio já saiu de tua filha.
30 ꞌMe ꞌpá ꞌnặn chắng ꞌcứn ꞌmứa#ꞌhướn, ꞌcọ hên ꞌlụk ꞌnọi ꞌnón đi dú nẳng ꞌtếng#ꞌdướng, phi ꞌtứ ꞌcọ ꞌpai ók pay sia#ꞌlẹo.
30 E, voltando ela para casa, achou a menina deitada sobre a cama, e que o demônio já havia saído.
31 Chảu ꞌGiê‑ꞌsu đảy ók sia phổng ꞌlố ꞌmướng Ti‑ꞌlô pay ꞌtáng ꞌmướng ꞌSi‑đôn, ỏm pay ꞌtáng phén đin Đê‑ca‑pô‑ꞌli, pay sú ꞌhím nong luông ꞌKha‑ꞌli‑ꞌlê.
31 Tendo Jesus partido das regiões de Tiro, foi por Sidom até o mar da Galiléia, passando pelas regiões de Decápolis.
32 ꞌMí ꞌcốn ꞌpá phủ#ꞌnưng hu nuák kéng pák báu#ꞌmong ꞌmá so ꞌTan chảu pông ꞌmứ sáư#ꞌmắn.
32 E trouxeram-lhe um surdo, que falava dificilmente; e rogaram-lhe que pusesse a mão sobre ele.
33 Chảu ꞌGiê‑ꞌsu ꞌdiến ꞌpá ꞌmắn ók pay đắc sia ꞌcốn ꞌtếng#lai, chắng au ꞌnịu ꞌmứ nhé hu#ꞌmắn, ꞌlẹo tít ꞌnặm sa‑ꞌlái sáư ꞌlịn#ꞌmắn.
33 Jesus, pois, tirou-o de entre a multidão, à parte, meteu-lhe os dedos nos ouvidos e, cuspindo, tocou-lhe na língua;
34 ꞌTan chảu hen nả khửn#ꞌphạ, ꞌcháng ha chaư ꞌhí ók ꞌlẹo pák [ꞌquám ꞌDiu] sú ꞌcốn hu nuák ꞌnặn#ꞌva, “Ếp‑ꞌpha‑ꞌtha,” mai#ꞌva, “Khay#ók.”
34 e erguendo os olhos ao céu, suspirou e disse-lhe: Efatá; isto é Abre-te.
35 ꞌCốn hu nuák ꞌdiến đảy ꞌnghín siểng#ók, ꞌlịn ꞌcọ ón ꞌlống pák ꞌmong#đảy.
35 E abriram-se-lhe os ouvidos, a prisão da língua se desfez, e falava perfeitamente.
36 Chảu ꞌGiê‑ꞌsu hảm ꞌpứng ꞌcốn ꞌnặn ꞌnhá ꞌvạu hảư phaư#ꞌhụ. Hák#ꞌva ꞌnhương#hảm, sau ꞌnhương páo pay lai#máư.
36 Então lhes ordenou Jesus que a ninguém o dissessem; mas, quando mais lho proibia, tanto mais o divulgavam.
37 ꞌCốn ꞌtếng lai đảy ꞌnghín pên ꞌviạk lák#ꞌhêng, chắng đảy ổ căn#ꞌva, “ꞌTan phủ ꞌnị ꞌdệt săng ꞌcọ đảy đi#mết, ꞌcốn hu nuák chao hảư ꞌnghín siểng#ók, ꞌcốn ꞌngạk ꞌcọ hảư ꞌhụ pák ꞌmong#đảy.”
37 E se maravilhavam sobremaneira, dizendo: Tudo tem feito bem; faz até os surdos ouvir e os mudos falar.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.