Marcos 7

Tai Dam (BLT) vs ARC

Sair da comparação
ARC Almeida Revista e Corrigida 2009
1 — ausente —
1 E reuniram-se em volta dele os fariseus e alguns dos escribas que tinham vindo de Jerusalém.
2 — ausente —
2 E, vendo que alguns dos seus discípulos comiam pão com as mãos impuras, isto é, por lavar, os repreendiam.
3 — ausente —
3 Porque os fariseus e todos os judeus, conservando a tradição dos antigos, não comem sem lavar as mãos muitas vezes;
4 — ausente —
4 e, quando voltam do mercado, se não se lavarem, não comem. E muitas outras coisas há que receberam para observar, como lavar os copos, e os jarros, e os vasos de metal, e as camas.
5 Sau chắng tham Chảu ꞌGiê‑ꞌsu ꞌva, “Pên ꞌsướng đaư mốt ꞌtoi ꞌtáng chảu ꞌmứ báu#ꞌpẹk báu#đi lỏ#kin khảu ꞌsịn#ꞌlế? ꞌDệt ꞌnéo ꞌnặn ꞌcọ phít ꞌhịt ꞌkhóng pảu pú ꞌháu đảy ꞌchiến ꞌmá#ꞌvạy.”
5 Depois, perguntaram-lhe os fariseus e os escribas: Por que não andam os teus discípulos conforme a tradição dos antigos, mas comem com as mãos por lavar?
6 Chảu ꞌGiê‑ꞌsu tóp sau#ꞌva, “ꞌPứng chảu pên ꞌcốn nả ꞌsư chaư#ꞌcột, ꞌmen ꞌquám pú Ê‑ꞌsa‑da pang ꞌchạu đảy cáo ꞌvạy cón#ꞌva:
6 E ele, respondendo, disse-lhes: Bem profetizou Isaías acerca de vós, hipócritas, como está escrito: Este povo honra-me com os lábios, mas o seu coração está longe de mim.
7 Sau vảy ꞌsớ ha ꞌháu báu ꞌmí lởi#săng
7 Em vão, porém, me honram, ensinando doutrinas que são mandamentos de homens.
8 ꞌPứng chảu đảy ꞌváng sia ꞌquám sắng Chảu Pua#ꞌPhạ, ꞌmí ꞌto ꞌkhớng ꞌdệt ꞌtoi ꞌhịt ꞌkhóng phủ ꞌcốn#thôi.”
8 Porque, deixando o mandamento de Deus, retendes a tradição dos homens,
9 Chảu ꞌGiê‑ꞌsu ꞌvạu sú sau tứm máư#ꞌva, “Đi lo#ꞌnọ, ꞌpứng chảu ꞌváng sia ꞌquám sắng khong Chảu Pua ꞌPhạ ꞌpưa ꞌdệt ꞌtoi ꞌhịt ꞌkhóng khong ꞌpứng chảu#thôi.
9 E dizia-lhes: Bem invalidais o mandamento de Deus para guardardes a vossa tradição.
10 Sủ ꞌsướng pú ꞌMô‑ꞌsê ꞌmưa ꞌláng đảy sắng son ꞌquám Chảu Pua ꞌPhạ#ꞌva, ‘Hảư ꞌhụ nể dăm ải ꞌếm#chảu.’ ꞌLẹo ꞌvạu#máư, ‘Phủ đaư khớn mang ải ꞌếm#chảu, phủ ꞌnặn ꞌmí ꞌtội ꞌchọ#khả.’
10 Porque Moisés disse: Honra a teu pai e a tua mãe e: Quem maldisser ou o pai ou a mãe deve ser punido com a morte.
11 ꞌQuám Chảu Pua ꞌPhạ đảy sắng ꞌvạy ꞌsướng#ꞌnặn, hák ꞌpứng chảu lỏ#ꞌvạu ꞌsướng#ꞌnị: Phủ đaư ꞌvạu sú ải ꞌếm#ꞌva, sính khong ꞌchí ꞌchoi dưa ải ꞌếm ꞌnặn ꞌcọ pên khong dao hảư Chảu Pua ꞌPhạ#thôi,
11 Porém vós dizeis: Se um homem disser ao pai ou à mãe: Aquilo que poderias aproveitar de mim é Corbã, isto é, oferta ao Senhor,
12 mai ꞌva, báu#hảư phủ ꞌnặn ꞌchoi dưa ải#ꞌếm.
12 nada mais lhe deixais fazer por seu pai ou por sua mãe,
13 ꞌSướng ꞌnặn ꞌpứng chảu thỉm ꞌváng sia ꞌquám Chảu Pua ꞌPhạ ꞌpưa ꞌmá ꞌdệt ꞌtoi ꞌhịt ꞌkhóng ꞌpứng chảu đảy ꞌchiến#ꞌvạy. ꞌLẹo ꞌpứng chảu ꞌnhắng phít lai ꞌnéo ứn pék ꞌnặn#máư.”
13 invalidando, assim, a palavra de Deus pela vossa tradição, que vós ordenastes. E muitas
14 ꞌLẹo Chảu ꞌGiê‑ꞌsu khék phen ꞌcốn ꞌtếng lai ꞌnặn ꞌmá#máư, chắng bók son sau#ꞌva, “ꞌPi ꞌnọng ꞌtếng lai#ꞌhới, hảư sáư chaư ꞌphắng au hảư đi#ꞌnớ,
14 E, chamando outra vez a multidão, disse-lhes: Ouvi-me, vós todos, e compreendei.
15 — ausente —
15 Nada há, fora do homem, que, entrando nele, o possa contaminar; mas o que sai dele, isso é que contamina o homem.
16 — ausente —
16 Se alguém tem ouvidos para ouvir, que ouça.
17 ꞌMưa Chảu ꞌGiê‑ꞌsu khảu pay cuông ꞌhướn sia sau#ꞌlẹo, mốt ꞌcốn ꞌtoi ꞌtáng ꞌTan chảu dú hẳn chắng so hảư ꞌTan chảu kẻ ꞌquám ꞌlặp ꞌlợc ꞌnặn ꞌva ꞌnéo#đaư.
17 Depois, quando deixou a multidão e entrou em casa, os seus discípulos o interrogavam acerca desta parábola.
18 — ausente —
18 E ele disse-lhes: Assim também vós estais sem entendimento? Não compreendeis que tudo o que de fora entra no homem não o pode contaminar,
19 — ausente —
19 porque não entra no seu coração, mas no ventre e é lançado fora, ficando puras todas as comidas?
20 ꞌTan chảu chắng đảy ꞌvạu máư#ꞌva, “ꞌPứng ꞌnéo dú ꞌtáng cuông phủ ꞌcốn ók ꞌmá chắng ꞌdệt hảư pên ꞌcốn uối#ꞌhại.
20 E dizia: O que sai do homem, isso é que contamina o homem.
21 ꞌMắn pên té cuông chaư phủ ꞌcốn đảy ngắm ꞌpứng khu uối ꞌhại ók#ꞌmá, sủ#ꞌsướng, ꞌdệt phít ꞌviạk ꞌnhính#ꞌchái, ꞌlặc#ꞌlếm, khả#ꞌcốn, đỉn#ꞌchụ,
21 Porque do interior do coração dos homens saem os maus pensamentos, os adultérios, as prostituições, os homicídios,
22 húp#huôi, ꞌdệt ꞌnéo ác#ꞌhại, ꞌcột#chan, ꞌlạ#ꞌlốm, hơng#ken, ꞌvạu uối#sáu, cảo#nháư, ꞌdệt ꞌnéo bảư ꞌchạ báu#đi báu#ꞌmen.
22 os furtos, a avareza, as maldades, o engano, a dissolução, a inveja, a blasfêmia, a soberba, a loucura.
23 ꞌPứng khu uối ꞌhại ꞌnị ꞌmen dú cuông chaư phủ ꞌcốn ók ꞌmá ꞌdệt hảư phủ ꞌcốn uối ꞌhại#ꞌló.”
23 Todos estes males procedem de dentro e contaminam o homem.
24 Chảu ꞌGiê‑ꞌsu đảy ók sia bón hẳn pay cá phổng ꞌlố ꞌmướng Ti‑ꞌlô. ꞌTan chảu khảu pay ꞌhướn#ꞌnưng, báu#é hảư phaư#ꞌhụ, hák#ꞌva bắt dú ꞌcọ báu#đảy.
24 E, levantando-se dali, foi para os territórios de Tiro e de Sidom. E, entrando numa casa, queria que ninguém o soubesse, mas não pôde esconder-se,
25 — ausente —
25 porque uma mulher cuja filha tinha um espírito imundo, ouvindo falar dele, foi e lançou-se aos seus pés.
26 — ausente —
26 E a mulher era grega, siro-fenícia de nação, e rogava-lhe que expulsasse de sua filha o demônio.
27 Chảu ꞌGiê‑ꞌsu ꞌva, “Hảư ꞌlụk ꞌnọi kin ím#cón, [mai#ꞌva, ꞌchọ ꞌchoi ꞌcốn ꞌI‑ꞌsa‑ên cón], khảu ꞌchí hảư ꞌlụk kin ꞌnặn lỏ#au pay thỉm hảư ma ꞌnọi kin ꞌchí báu#pên#ꞌquá.”
27 Mas Jesus disse-lhe: Deixa primeiro saciar os filhos, porque não convém tomar o pão dos filhos e lançá-
28 ꞌMe ꞌpá ꞌnặn tóp#ꞌva, “ꞌTan chảu ꞌvạu ꞌsướng ꞌnặn ꞌcọ ꞌmen#lo. Hák#ꞌva ma ꞌnọi dú cỏng ꞌpán ꞌcọ đảy kin khảu ꞌlụk ꞌnọi ꞌdệt tốc#ꞌlống. [So ꞌchoi khỏi đé#ꞌná].”
28 Ela, porém, respondeu e disse-lhe: Sim, Senhor; mas também os cachorrinhos comem, debaixo da mesa, as migalhas dos filhos.
29 Chảu ꞌGiê‑ꞌsu chắng bók ꞌme ꞌpá ꞌnặn#ꞌva, “Chảu ꞌcứn ꞌmứa ꞌhướn#ꞌnớ. ꞌDọn ꞌquám chảu tóp#ꞌnặn, phi ꞌcọ ók sia ꞌlụk chảu#ꞌlẹo.”
29 Então, ele disse-lhe: Por essa palavra, vai; o demônio
30 ꞌMe ꞌpá ꞌnặn chắng ꞌcứn ꞌmứa#ꞌhướn, ꞌcọ hên ꞌlụk ꞌnọi ꞌnón đi dú nẳng ꞌtếng#ꞌdướng, phi ꞌtứ ꞌcọ ꞌpai ók pay sia#ꞌlẹo.
30 E, indo ela para sua casa, achou a filha deitada sobre a cama, pois o demônio já tinha saído.
31 Chảu ꞌGiê‑ꞌsu đảy ók sia phổng ꞌlố ꞌmướng Ti‑ꞌlô pay ꞌtáng ꞌmướng ꞌSi‑đôn, ỏm pay ꞌtáng phén đin Đê‑ca‑pô‑ꞌli, pay sú ꞌhím nong luông ꞌKha‑ꞌli‑ꞌlê.
31 E ele, tornando a sair dos territórios de Tiro e de Sidom, foi até ao mar da Galileia, pelos confins de Decápolis.
32 ꞌMí ꞌcốn ꞌpá phủ#ꞌnưng hu nuák kéng pák báu#ꞌmong ꞌmá so ꞌTan chảu pông ꞌmứ sáư#ꞌmắn.
32 E trouxeram-lhe um surdo, que falava dificilmente, e rogaram-lhe que impusesse as mãos sobre ele.
33 Chảu ꞌGiê‑ꞌsu ꞌdiến ꞌpá ꞌmắn ók pay đắc sia ꞌcốn ꞌtếng#lai, chắng au ꞌnịu ꞌmứ nhé hu#ꞌmắn, ꞌlẹo tít ꞌnặm sa‑ꞌlái sáư ꞌlịn#ꞌmắn.
33 E, tirando-o à parte de entre a multidão, pôs-lhe os dedos nos ouvidos e, cuspindo, tocou-lhe na língua.
34 ꞌTan chảu hen nả khửn#ꞌphạ, ꞌcháng ha chaư ꞌhí ók ꞌlẹo pák [ꞌquám ꞌDiu] sú ꞌcốn hu nuák ꞌnặn#ꞌva, “Ếp‑ꞌpha‑ꞌtha,” mai#ꞌva, “Khay#ók.”
34 E, levantando os olhos ao céu, suspirou e disse: Efatá, isto é, abre-te.
35 ꞌCốn hu nuák ꞌdiến đảy ꞌnghín siểng#ók, ꞌlịn ꞌcọ ón ꞌlống pák ꞌmong#đảy.
35 E logo se lhe abriram os ouvidos, e a prisão da língua se desfez, e falava perfeitamente.
36 Chảu ꞌGiê‑ꞌsu hảm ꞌpứng ꞌcốn ꞌnặn ꞌnhá ꞌvạu hảư phaư#ꞌhụ. Hák#ꞌva ꞌnhương#hảm, sau ꞌnhương páo pay lai#máư.
36 E ordenou-lhes que a ninguém o dissessem; mas, quanto mais lho proibia, tanto mais o divulgavam.
37 ꞌCốn ꞌtếng lai đảy ꞌnghín pên ꞌviạk lák#ꞌhêng, chắng đảy ổ căn#ꞌva, “ꞌTan phủ ꞌnị ꞌdệt săng ꞌcọ đảy đi#mết, ꞌcốn hu nuák chao hảư ꞌnghín siểng#ók, ꞌcốn ꞌngạk ꞌcọ hảư ꞌhụ pák ꞌmong#đảy.”
37 E, admirando-se sobremaneira, diziam: Tudo faz bem; faz ouvir os surdos e falar os mudos.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.