Marcos 6
Tai Dam (BLT) vs VC
1 Chảu ꞌGiê‑ꞌsu đảy ók sia bón hẳn ꞌmứa cá bản cáu ꞌmướng#lăng, mốt ꞌtoi ꞌtáng ꞌTan chảu ꞌcọ pay#ꞌtoi.
1 Depois, ele partiu dali e foi para a sua pátria, seguido de seus discípulos.
2 ꞌHọt ꞌmự ꞌdặng#ꞌcắm, ꞌTan chảu chắng bók ꞌquám Chảu Pua ꞌPhạ dú nẳng ꞌhướn ꞌsúm hảư lai ꞌcốn#ꞌphắng. ꞌPứng ꞌcốn đảy ꞌnghín ꞌTan chảu ꞌcọ ngắm lák#lai, chắng ổ căn#ꞌva, “Phủ ꞌnị ép ꞌhiến cá đaư ꞌmá#ꞌlế, ꞌmắn chắng ꞌhụ ꞌvạu ꞌquám lắc ꞌquám lák ꞌnéo ꞌnị ꞌsịn#ꞌlế, ꞌtếng ꞌhụ ꞌdệt ꞌnéo lák lửm é#máư.
2 Quando chegou o dia de sábado, começou a ensinar na sinagoga. Muitos o ouviam e, tomados de admiração, diziam: Donde lhe vem isso? Que sabedoria é essa que lhe foi dada, e como se operam por suas mãos tão grandes milagres?
3 ꞌMắn pên ꞌcốn ꞌdệt ꞌchang ꞌmạy ꞌló#ꞌquá. ꞌẾm ꞌmắn ꞌchư ꞌMa‑ꞌli‑a, ꞌnọng ꞌchái ꞌmắn ꞌmen Da‑cô‑bô, Dô‑ꞌsê, Du‑đa kéng ꞌSi‑ꞌmôn, ꞌpứng ꞌnọng ꞌnhính ꞌcọ dú nẳng bản ꞌháu ꞌnị ꞌló#ꞌlế.”
3 Não é ele o carpinteiro, o filho de Maria, o irmão de Tiago, de José, de Judas e de Simão? Não vivem aqui entre nós também suas irmãs? E ficaram perplexos a seu respeito.
4 ꞌTan chảu chắng ꞌvạu hảư sau#ꞌva, “Phủ đaư pên ꞌlam pao ꞌquám Chảu Pua#ꞌPhạ, bón đaư ꞌcọ đảy ꞌnặp#ꞌtứ. ꞌMí ꞌto ꞌtáy cuông bản ꞌpi ꞌnọng cuông ꞌhướn chắng báu#ꞌhụ nể#dăm.”
4 Mas Jesus disse-lhes: Um profeta só é desprezado na sua pátria, entre os seus parentes e na sua própria casa.
5 ꞌSướng ꞌnặn Chảu ꞌGiê‑ꞌsu chắng ꞌhiạk báu#ꞌdệt lai ꞌnéo lák ók nẳng hẳn#đảy, ꞌmí ꞌto đảy khắm ꞌchắm hảư kỉ ꞌcốn chếp hóm đi#đảy.
5 Não pôde fazer ali milagre algum. Curou apenas alguns poucos enfermos, impondo-lhes as mãos.
6 ꞌTáy bản cáu ꞌmướng lăng Chảu ꞌGiê‑ꞌsu ꞌnặn báu#ꞌchưa, ꞌTan chảu ꞌcọ hên lák#lai. ꞌLẹo ꞌTan chảu chắng ók pay bók ꞌquám Chảu Pua ꞌPhạ lom#bản.
6 Admirava-se ele da desconfiança deles. E ensinando, percorria as aldeias circunvizinhas.
7 Chảu ꞌGiê‑ꞌsu khék au síp song ꞌcốn phủ pên ꞌlam ꞌchạư páo kháo ꞌnặn ꞌmá#ha, téng ók pên mốt lỏ#ꞌcu, chắng sống sau ók pay lom bản lom#ꞌmướng, ꞌtếng dao ꞌquiến hảư sau sắp phi#ꞌhại.
7 Então chamou os Doze e começou a enviá-los, dois a dois; e deu-lhes poder sobre os espíritos imundos.
8 — ausente —
8 Ordenou-lhes que não levassem coisa alguma para o caminho, senão somente um bordão; nem pão, nem mochila, nem dinheiro no cinto;
9 — ausente —
9 como calçado, unicamente sandálias, e que se não revestissem de duas túnicas.
10 ꞌLẹo Chảu ꞌGiê‑ꞌsu sắng sau máư#ꞌva, “Khảu ꞌtô ꞌhướn đaư ꞌcọ hảư ꞌdặng ꞌtô hẳn ꞌtạu ꞌhọt ꞌchớ ók pay sia bản#ꞌnặn.
10 E disse-lhes: Em qualquer casa em que entrardes, ficai nela, até vos retirardes dali.
11 ꞌVa ꞌcốn bản đaư báu#tỏn#ꞌhặp, báu#ꞌphắng ꞌquám ꞌpứng#ꞌnọng, ꞌchớ ꞌchí ók pay sia bản ꞌnặn khỉ khún chắp tin ꞌcọ hảư ꞌpứ ók sia#mết, ꞌpưa ꞌdệt chứng hảư sau ꞌhụ ꞌquám#phít.”
11 Se em algum lugar não vos receberem nem vos escutarem, saí dali e sacudi o pó dos vossos pés em testemunho contra ele.
12 ꞌSướng ꞌnặn mốt ꞌlam ꞌchạư chắng ók pay páo ꞌquám bók son hảư piến chaư ꞌváng sia ꞌluống ꞌtáng báp#ꞌsội.
12 Eles partiram e pregaram a penitência.
13 Sau sắp lai phi ꞌtứ ók ꞌpai sia phủ#ꞌcốn, ꞌlẹo au ꞌnặm ꞌmắn ꞌtá sáư lai ꞌcốn chếp pên ꞌcọ đảy hóm đi#sia.
13 Expeliam numerosos demônios, ungiam com óleo a muitos enfermos e os curavam.
14 ꞌChư siêng Chảu ꞌGiê‑ꞌsu đảy kháo ók pay lai bón lai ꞌti ꞌhọt pua ꞌHê‑ꞌlột. ꞌMí ꞌcốn ꞌvạu#ꞌva, “ꞌMen Dô‑ꞌhăn phủ ꞌdệt ꞌhịt bắp‑ti‑sa‑ꞌma tai ꞌlẹo ꞌcứn ꞌhéng#ꞌmá, chắng ꞌdệt ꞌpứng ꞌnéo lák lửm đảy thôi#lo.”
14 O rei Herodes ouviu falar de Jesus, cujo nome se tornara célebre. Dizia-se: João Batista ressurgiu dos mortos e por isso o poder de fazer milagres opera nele.
15 ꞌMí ꞌcốn lỏ#ꞌva, “ꞌMen ꞌtan Ê‑ꞌli‑da pang ꞌchạu ꞌnặn ꞌsứ#ꞌlế.”
15 Uns afirmavam: É Elias! Diziam outros: É um profeta como qualquer outro.
16 Pua ꞌHê‑ꞌlột đảy ꞌnghín lỏ#ꞌva, “Dô‑ꞌhăn ꞌmen phủ ꞌháu khả tắt ꞌcó ꞌnặn ꞌcứn ꞌhéng ꞌmá ꞌsứ#ꞌlế.”
16 Ouvindo isto, Herodes repetia: É João, a quem mandei decapitar. Ele ressuscitou!
17 — ausente —
17 Pois o próprio Herodes mandara prender João e acorrentá-lo no cárcere, por causa de Herodíades, mulher de seu irmão Filipe, com a qual ele se tinha casado.
18 — ausente —
18 João tinha dito a Herodes: Não te é permitido ter a mulher de teu irmão.
19 ꞌNáng ꞌHê‑ꞌlô‑đia chaư pút hảư ꞌtan Dô‑ꞌhăn, ꞌnáng ngắm é khả ꞌtan#sia. Hák#ꞌva khả báu#đảy,
19 Por isso Herodíades o odiava e queria matá-lo, não o conseguindo, porém.
20 ꞌpưa#ꞌva pua pảy che au ꞌtan#ꞌvạy. Pua ꞌhụ chắc ꞌtan pên phủ đi ꞌmí ꞌmen téng ꞌchạư ꞌviạk Chảu Pua#ꞌPhạ, chắng nể dản#ꞌtan. ꞌMưa đaư pua đảy ꞌnghín ꞌquám ꞌtan bók son ꞌcọ sôm#chaư, hák#ꞌva nẳng cuông chaư ngắm ꞌdạk#lai.
20 Pois Herodes respeitava João, sabendo que era um homem justo e santo; protegia-o e, quando o ouvia, sentia-se embaraçado. Mas, mesmo assim, de boa mente o ouvia.
21 ꞌMưa ꞌcộp ꞌmự ꞌvến ók#pua, chắng pên ꞌnhám đi hảư ꞌnáng ꞌHê‑ꞌlô‑đia đảy khả ꞌtan Dô‑ꞌhăn. Cuông ꞌmự ꞌnặn pua ꞌdệt ꞌtiệc sú ꞌpứng ꞌcốn téng đa ꞌtoi#pua, ꞌpứng quan ꞌtáng lính, kéng ꞌpứng án ꞌnhá phén đin ꞌKha‑ꞌli‑ꞌlê.
21 Chegou, porém, um dia favorável em que Herodes, por ocasião do seu natalício, deu um banquete aos grandes de sua corte, aos seus oficiais e aos principais da Galiléia.
22 ꞌChớ ꞌnặn ꞌlụk ꞌnhính khong ꞌHê‑ꞌlô‑đia khảu ꞌmứa#ꞌsé, ꞌdệt hảư pua ꞌtếng#cá ꞌpứng phủ kin ꞌhuôm ꞌpán pua sôm#chaư. Pua chắng ꞌvạu cắp ꞌnáng ꞌnặn#ꞌva, “ꞌLụk#ꞌhới, ꞌlụk é đảy săng lỏ#so, ꞌpo ꞌchí#hảư.”
22 A filha de Herodíades apresentou-se e pôs-se a dançar, com grande satisfação de Herodes e dos seus convivas. Disse o rei à moça: Pede-me o que quiseres, e eu to darei.
23 Pua chao mang cắp ꞌnáng ꞌnặn máư#ꞌva, “ꞌLụk tham săng ꞌcọ ꞌchí#đảy, ta#ꞌva păn thóng ꞌmướng ók ꞌcọ ꞌchí#hảư.”
23 E jurou-lhe: Tudo o que me pedires te darei, ainda que seja a metade do meu reino.
24 ꞌNáng ꞌdiến ók pay tham ꞌếm ꞌmắn#ꞌva, “ꞌẾm ꞌchí hảư ꞌlụk so au săng#ꞌlế?”
24 Ela saiu e perguntou à sua mãe: Que hei de pedir? E a mãe respondeu: A cabeça de João Batista.
25 ꞌNáng ꞌdiến ꞌphạo ꞌcứn khảu ꞌmứa ha pua máư#ꞌva, “ꞌLụk é#so, tắt au hua Dô‑ꞌhăn phủ ꞌdệt ꞌhịt bắp‑ti‑sa‑ꞌma ꞌnặn sáư ꞌpán ꞌmá hảư#ꞌkhạy.”
25 Tornando logo a entrar apressadamente à presença do rei, exprimiu-lhe seu desejo: Quero que sem demora me dês a cabeça de João Batista.
26 Pua ꞌnghín ꞌsướng ꞌnặn khổ chaư#lai, hák#ꞌva pua đảy chao mang cắp ꞌnáng tó nả ꞌpứng ꞌcốn khék ꞌnặn#ꞌlẹo, pua chắng báu#é thiêng sia#ꞌnáng.
26 O rei entristeceu-se; todavia, por causa da sua promessa e dos convivas, não quis recusar.
27 Pua ꞌdiến ꞌchạư ꞌcốn lính#ꞌnưng pay tắt au hua Dô‑ꞌhăn ꞌmá. ꞌCốn lính chắng pay tắt ꞌcó ꞌtan Dô‑ꞌhăn nẳng ꞌhướn#ꞌtú,
27 Sem tardar, enviou um carrasco com a ordem de trazer a cabeça de João. Ele foi, decapitou João no cárcere,
28 ꞌlẹo au hua sáư ꞌpán ꞌmá hảư#ꞌnáng, ꞌnáng ꞌcọ đảy au pay hảư phủ pên#ꞌếm.
28 trouxe a sua cabeça num prato e a deu à moça, e esta a entregou à sua mãe.
29 Mốt ꞌcốn ꞌtoi ꞌtáng ꞌtan Dô‑ꞌhăn đảy ꞌnghín kháo ꞌsướng#ꞌnặn, sau chắng ꞌmứa au khon pay pốc ꞌmiện nẳng thẳm đán pá#ꞌheo.
29 Ouvindo isto, os seus discípulos foram tomar o seu corpo e o depositaram num sepulcro.
30 ꞌPứng ꞌlam ꞌchạư páo kháo Chảu ꞌGiê‑ꞌsu chắng đảy ꞌcứn ꞌmá ha ꞌTan#chảu, ꞌlẹo ꞌtố ꞌpứng nả ꞌviạk sau đảy ꞌdệt kéng bók son ꞌnặn sú ꞌTan chảu#ꞌphắng.
30 Os apóstolos voltaram para junto de Jesus e contaram-lhe tudo o que haviam feito e ensinado.
31 ꞌChớ ꞌnặn ꞌmí lai ꞌcốn pay ꞌmá ha ꞌTan#chảu, mốt ꞌTan chảu chao báu#ꞌmí ꞌchớ kin#khảu. ꞌTan chảu chắng ꞌchứa sau#ꞌva, “ꞌHáu au căn pay ha bón ꞌquẹng ꞌcốn ꞌdặng nưới ꞌnọi#ꞌnưng cón#ꞌí.”
31 Ele disse-lhes: Vinde à parte, para algum lugar deserto, e descansai um pouco. Porque eram muitos os que iam e vinham e nem tinham tempo para comer.
32 ꞌSướng ꞌnặn mốt ꞌTan chảu chắng khảu ꞌhứa khảm pay ha bón ꞌquẹng#ꞌcốn.
32 Partiram na barca para um lugar solitário, à parte.
33 Hák#ꞌva ꞌmí lai ꞌcốn ꞌhụ hên sau ók#pay. ꞌCốn ꞌtếng bản ꞌtếng ꞌmướng ꞌcọ ꞌdiến ꞌpá căn đủm ꞌlen ꞌnắm ꞌtáng bốc pay ꞌhọt ꞌphạk ꞌnặn cón sau#máư.
33 Mas viram-nos partir. Por isso, muitos deles perceberam para onde iam, e de todas as cidades acorreram a pé para o lugar aonde se dirigiam, e chegaram primeiro que eles.
34 ꞌMưa Chảu ꞌGiê‑ꞌsu ók ꞌhứa ꞌlẹo ꞌcọ hên ꞌcốn ꞌmá ế#lai. ꞌTan chảu hên sau pék ꞌsướng ꞌpứng ꞌdo báu#ꞌmí phủ#ꞌliệng, ꞌTan chảu ꞌcọ ín đu ꞌmo#sau. ꞌTan chảu chắng bók son sau lai ăn lai#ꞌnéo.
34 Ao desembarcar, Jesus viu uma grande multidão e compadeceu-se dela, porque era como ovelhas que não têm pastor. E começou a ensinar-lhes muitas coisas.
35 ꞌCăm ꞌmá, mốt ꞌtoi ꞌtáng Chảu ꞌGiê‑ꞌsu chắng ꞌmá ꞌvạu sú ꞌTan chảu#ꞌva, “ꞌCăm ꞌmá#ꞌlẹo, bón ꞌnị ꞌmen bón#ꞌquẹng.
35 A hora já estava bem avançada quando se achegaram a ele os seus discípulos e disseram: Este lugar é deserto, e já é tarde.
36 So ꞌTan chảu bók hảư ꞌcốn ꞌtếng lai pay ꞌsự săng kin lom bản lom#ꞌná.”
36 Despede-os, para irem aos sítios e aldeias vizinhas a comprar algum alimento.
37 Hák#ꞌva Chảu ꞌGiê‑ꞌsu bók sau#ꞌva, “ꞌPứng ꞌnọng ꞌcọ au khảu hảư sau kin#ꞌnớ.”
37 Mas ele respondeu-lhes: Dai-lhes vós mesmos de comer. Replicaram-lhe: Iremos comprar duzentos denários de pão para dar-lhes de comer?
38 Chảu ꞌGiê‑ꞌsu chắng tham sau#ꞌva, “Hảư ꞌpứng ꞌnọng pay bớng#đu, tón béng ꞌmí ꞌto#đaư.”
38 Ele perguntou-lhes: Quantos pães tendes? Ide ver. Depois de se terem informado, disseram: Cinco, e dois peixes.
39 ꞌLẹo Chảu ꞌGiê‑ꞌsu chắng bók sau hảư ꞌcốn ꞌtếng lai ꞌnăng ꞌlống nẳng pá nhả kheo ꞌdệt pên#mốt,
39 Ordenou-lhes que mandassem todos sentar-se, em grupos, na relva verde.
40 mốt lỏ ꞌhọi#ꞌcốn, mốt hả síp ꞌcốn ꞌcọ#ꞌmí.
40 E assentaram-se em grupos de cem e de cinqüenta.
41 ꞌLẹo ꞌTan chảu chắng khắm au hả tón béng cắp song tô pa#ꞌnặn, hen nả khửn cáo ꞌquám sỏng ꞌnhó đảy ꞌdọn Chảu Pua#ꞌPhạ. ꞌLẹo ꞌTan chảu chắng bít tón béng#ók, nhé hảư mốt ꞌtoi ꞌtáng ꞌTan chảu au pay dai hảư ꞌpứng ꞌcốn ꞌnặn#kin. ꞌTếng song tô pa ꞌnặn păn hảư ꞌchu ꞌcốn#kin.
41 Então tomou os cinco pães e os dois peixes e, erguendo os olhos ao céu, abençoou-os, partiu-os e os deu a seus discípulos, para que lhos distribuíssem, e repartiu entre todos os dois peixes.
42 — ausente —
42 Todos comeram e ficaram fartos.
43 — ausente —
43 Recolheram do que sobrou doze cestos cheios de pedaços, e os restos dos peixes.
44 — ausente —
44 Foram cinco mil os homens que haviam comido daqueles pães.
45 Chảu ꞌGiê‑ꞌsu ꞌdiến chắt bók mốt ꞌtoi ꞌtáng ꞌTan chảu khảu ꞌhứa khảm nong luông pay ꞌphạk ꞌnáư ꞌtáng ꞌmướng Bết‑ꞌsai‑đa cón, ꞌTan chảu hák ꞌchí bók hảư phen ꞌcốn ꞌtếng lai ꞌmứa#ꞌhướn.
45 Imediatamente ele obrigou os seus discípulos a subirem para a barca, para que chegassem antes dele à outra margem, em frente de Betsaida, enquanto ele mesmo despedia o povo.
46 ꞌTan chảu ók pay sia sau ꞌlẹo khửn ꞌpú ꞌmứa đé so Chảu Pua#ꞌPhạ.
46 E despedido que foi o povo, retirou-se ao monte para orar.
47 ꞌMưa ꞌchớ ꞌmựt#ꞌlẹo, mốt ꞌtoi ꞌtáng Chảu ꞌGiê‑ꞌsu khí ꞌhứa pay ꞌhọt cang nong#luông, ꞌTan chảu hák dú ꞌtáng#bốc.
47 À noite, achava-se a barca no meio do lago e ele, a sós, em terra.
48 ꞌTan chảu phó hên sau ꞌpái ꞌhứa nắc nưới#lai, ꞌpưa#ꞌva ꞌhứa sau pay pản ꞌluống#ꞌlốm. Dáo ꞌchớ khỏn#ꞌhung, ꞌTan chảu ꞌcọ ꞌnhang ꞌtếng nả ꞌnặm pay ha#sau. ꞌChí cai sau#pay,
48 Vendo-os se fatigarem em remar, sendo-lhes o vento contrário, foi ter com eles pela quarta vigília da noite, andando por cima do mar, e fez como se fosse passar ao lado deles.
49 — ausente —
49 À vista de Jesus, caminhando sobre o mar, pensaram que fosse um fantasma e gritaram;
50 — ausente —
50 pois todos o viram e se assustaram. Mas ele logo lhes falou: Tranqüilizai-vos, sou eu; não vos assusteis!
51 Chảu ꞌGiê‑ꞌsu khảu ꞌhứa ꞌtoi#sau, ꞌlốm ꞌcọ ꞌdiến ꞌtuôi#ꞌlống. Mốt ꞌtoi ꞌtáng ꞌTan chảu hên lák lửm ꞌsướng#ꞌnặn, sau ꞌcọ tứn đủng chaư#lai,
51 E subiu para a barca, junto deles, e o vento cessou. Todos se achavam tomados de um extremo pavor,
52 ꞌViạk ꞌTan chảu téng khảu ók ꞌvạy hảư lai ꞌpắn ꞌcốn kin#ꞌnặn, mai#ꞌva ꞌsướng đaư#ꞌtẹ, sau ꞌcọ ꞌnhắng báu ꞌhế#ꞌhụ, ꞌpưa chaư sau ꞌnhắng ngắm báu#ók.
52 pois ainda não tinham compreendido o caso dos pães; os seus corações estavam insensíveis.
53 Chảu ꞌGiê‑ꞌsu cắp mốt ꞌtoi ꞌtáng ꞌTan chảu khí ꞌhứa khảm ꞌnặm pay ꞌhọt ta phắng ꞌtáng phiêng ꞌKhên‑ꞌnê‑ꞌsa‑ꞌlệt ꞌlẹo léng ꞌhứa#ꞌvạy.
53 Navegaram para o outro lado e chegaram à região de Genesaré, onde aportaram.
54 Ók ꞌhứa#ꞌlẹo, ꞌpứng ꞌcốn dú hẳn#hên, ꞌdiến ꞌhụ chắc ꞌmen Chảu ꞌGiê‑ꞌsu.
54 Assim que saíram da barca, o povo o reconheceu.
55 Sau ꞌdiến ꞌphạo ꞌlen pay ꞌtua phổng#ꞌlố, ꞌmưa đảy ꞌnghín#ꞌva Chảu ꞌGiê‑ꞌsu dú bón#đaư, sau ꞌcọ ham ꞌcốn chếp pên sáư ꞌvọng ꞌmá sú bón#ꞌnặn.
55 Percorrendo toda aquela região, começaram a levar, em leitos, os que padeciam de algum mal, para o lugar onde ouviam dizer que ele se encontrava.
56 ꞌTan chảu khảu bản khảu ꞌmướng ꞌhứ#ꞌva bản ꞌnọk khók ꞌná bón#đaư, sau ꞌcọ ham ꞌcốn chếp pên sắp ꞌnắm#pay, pông ꞌváng ꞌvạy bón ꞌcốn ꞌmá#ꞌhốm, ꞌlẹo đé so ꞌTan chảu hảư ꞌcốn chếp ꞌnặn đảy tít tin sửa ꞌTan chảu ꞌto#ꞌnặn, ꞌcốn đaư đảy#tít, chếp ꞌhại săng ꞌcọ đảy hóm#đi.
56 Onde quer que ele entrasse, fosse nas aldeias ou nos povoados, ou nas cidades, punham os enfermos nas ruas e pediam-lhe que os deixassem tocar ao menos na orla de suas vestes. E todos os que tocavam em Jesus ficavam sãos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.