Marcos 6
Tai Dam (BLT) vs ARC
1 Chảu ꞌGiê‑ꞌsu đảy ók sia bón hẳn ꞌmứa cá bản cáu ꞌmướng#lăng, mốt ꞌtoi ꞌtáng ꞌTan chảu ꞌcọ pay#ꞌtoi.
1 E, partindo dali, chegou à sua terra, e os seus discípulos o seguiram.
2 ꞌHọt ꞌmự ꞌdặng#ꞌcắm, ꞌTan chảu chắng bók ꞌquám Chảu Pua ꞌPhạ dú nẳng ꞌhướn ꞌsúm hảư lai ꞌcốn#ꞌphắng. ꞌPứng ꞌcốn đảy ꞌnghín ꞌTan chảu ꞌcọ ngắm lák#lai, chắng ổ căn#ꞌva, “Phủ ꞌnị ép ꞌhiến cá đaư ꞌmá#ꞌlế, ꞌmắn chắng ꞌhụ ꞌvạu ꞌquám lắc ꞌquám lák ꞌnéo ꞌnị ꞌsịn#ꞌlế, ꞌtếng ꞌhụ ꞌdệt ꞌnéo lák lửm é#máư.
2 E, chegando o sábado, começou a ensinar na sinagoga; e muitos, ouvindo- o, se admiravam, dizendo: De onde lhe vêm essas coisas? E que sabedoria é esta que lhe foi dada? E como se fazem tais maravilhas por suas mãos?
3 ꞌMắn pên ꞌcốn ꞌdệt ꞌchang ꞌmạy ꞌló#ꞌquá. ꞌẾm ꞌmắn ꞌchư ꞌMa‑ꞌli‑a, ꞌnọng ꞌchái ꞌmắn ꞌmen Da‑cô‑bô, Dô‑ꞌsê, Du‑đa kéng ꞌSi‑ꞌmôn, ꞌpứng ꞌnọng ꞌnhính ꞌcọ dú nẳng bản ꞌháu ꞌnị ꞌló#ꞌlế.”
3 Não é este o carpinteiro, filho de Maria e irmão de Tiago, e de José, e de Judas, e de Simão? E não estão aqui conosco suas irmãs? E escandalizavam-se nele.
4 ꞌTan chảu chắng ꞌvạu hảư sau#ꞌva, “Phủ đaư pên ꞌlam pao ꞌquám Chảu Pua#ꞌPhạ, bón đaư ꞌcọ đảy ꞌnặp#ꞌtứ. ꞌMí ꞌto ꞌtáy cuông bản ꞌpi ꞌnọng cuông ꞌhướn chắng báu#ꞌhụ nể#dăm.”
4 E Jesus lhes dizia: Não há profeta sem honra, senão na sua terra, entre os seus parentes e na sua casa.
5 ꞌSướng ꞌnặn Chảu ꞌGiê‑ꞌsu chắng ꞌhiạk báu#ꞌdệt lai ꞌnéo lák ók nẳng hẳn#đảy, ꞌmí ꞌto đảy khắm ꞌchắm hảư kỉ ꞌcốn chếp hóm đi#đảy.
5 E não podia fazer ali obras maravilhosas; somente curou alguns poucos enfermos, impondo-lhes as mãos.
6 ꞌTáy bản cáu ꞌmướng lăng Chảu ꞌGiê‑ꞌsu ꞌnặn báu#ꞌchưa, ꞌTan chảu ꞌcọ hên lák#lai. ꞌLẹo ꞌTan chảu chắng ók pay bók ꞌquám Chảu Pua ꞌPhạ lom#bản.
6 E estava admirado da incredulidade deles. E percorreu as aldeias vizinhas, ensinando.
7 Chảu ꞌGiê‑ꞌsu khék au síp song ꞌcốn phủ pên ꞌlam ꞌchạư páo kháo ꞌnặn ꞌmá#ha, téng ók pên mốt lỏ#ꞌcu, chắng sống sau ók pay lom bản lom#ꞌmướng, ꞌtếng dao ꞌquiến hảư sau sắp phi#ꞌhại.
7 Chamou a si os doze, e começou a enviá-los de dois a dois, e deu-lhes poder sobre os espíritos imundos,
8 — ausente —
8 e ordenou-lhes que nada tomassem para o caminho, senão um bordão; nem alforje, nem pão, nem dinheiro no cinto;
9 — ausente —
9 mas que calçassem sandálias e que não vestissem duas túnicas.
10 ꞌLẹo Chảu ꞌGiê‑ꞌsu sắng sau máư#ꞌva, “Khảu ꞌtô ꞌhướn đaư ꞌcọ hảư ꞌdặng ꞌtô hẳn ꞌtạu ꞌhọt ꞌchớ ók pay sia bản#ꞌnặn.
10 E dizia-lhes: Na casa em que entrardes, ficai nela até partirdes dali.
11 ꞌVa ꞌcốn bản đaư báu#tỏn#ꞌhặp, báu#ꞌphắng ꞌquám ꞌpứng#ꞌnọng, ꞌchớ ꞌchí ók pay sia bản ꞌnặn khỉ khún chắp tin ꞌcọ hảư ꞌpứ ók sia#mết, ꞌpưa ꞌdệt chứng hảư sau ꞌhụ ꞌquám#phít.”
11 E, quando alguns vos não receberem, nem vos ouvirem, saindo dali, sacudi o pó que estiver debaixo dos vossos pés, em testemunho contra eles. Em verdade vos digo que haverá mais tolerância no Dia do Juízo para Sodoma e Gomorra do que para os daquela cidade.
12 ꞌSướng ꞌnặn mốt ꞌlam ꞌchạư chắng ók pay páo ꞌquám bók son hảư piến chaư ꞌváng sia ꞌluống ꞌtáng báp#ꞌsội.
12 E, saindo eles, pregavam ao povo que se arrependesse.
13 Sau sắp lai phi ꞌtứ ók ꞌpai sia phủ#ꞌcốn, ꞌlẹo au ꞌnặm ꞌmắn ꞌtá sáư lai ꞌcốn chếp pên ꞌcọ đảy hóm đi#sia.
13 E expulsavam muitos demônios, e ungiam muitos enfermos com óleo, e os curavam.
14 ꞌChư siêng Chảu ꞌGiê‑ꞌsu đảy kháo ók pay lai bón lai ꞌti ꞌhọt pua ꞌHê‑ꞌlột. ꞌMí ꞌcốn ꞌvạu#ꞌva, “ꞌMen Dô‑ꞌhăn phủ ꞌdệt ꞌhịt bắp‑ti‑sa‑ꞌma tai ꞌlẹo ꞌcứn ꞌhéng#ꞌmá, chắng ꞌdệt ꞌpứng ꞌnéo lák lửm đảy thôi#lo.”
14 E ouviu isso o rei Herodes (porque o nome de Jesus se tornara notório) e disse: João, o que batizava, ressuscitou dos mortos, e por isso estas maravilhas operam nele.
15 ꞌMí ꞌcốn lỏ#ꞌva, “ꞌMen ꞌtan Ê‑ꞌli‑da pang ꞌchạu ꞌnặn ꞌsứ#ꞌlế.”
15 Outros diziam: É Elias. E diziam outros: É um profeta ou como um dos profetas.
16 Pua ꞌHê‑ꞌlột đảy ꞌnghín lỏ#ꞌva, “Dô‑ꞌhăn ꞌmen phủ ꞌháu khả tắt ꞌcó ꞌnặn ꞌcứn ꞌhéng ꞌmá ꞌsứ#ꞌlế.”
16 Herodes, porém, ouvindo isso, disse: Este é João, que mandei degolar; ressuscitou dos mortos.
17 — ausente —
17 Porquanto o mesmo Herodes mandara prender a João e encerrá-lo manietado no cárcere, por causa de Herodias, mulher de Filipe, seu irmão, porquanto tinha casado com ela.
18 — ausente —
18 Pois João dizia a Herodes: Não te é lícito possuir a mulher de teu irmão.
19 ꞌNáng ꞌHê‑ꞌlô‑đia chaư pút hảư ꞌtan Dô‑ꞌhăn, ꞌnáng ngắm é khả ꞌtan#sia. Hák#ꞌva khả báu#đảy,
19 E Herodias o espiava e queria matá-lo, mas não podia;
20 ꞌpưa#ꞌva pua pảy che au ꞌtan#ꞌvạy. Pua ꞌhụ chắc ꞌtan pên phủ đi ꞌmí ꞌmen téng ꞌchạư ꞌviạk Chảu Pua#ꞌPhạ, chắng nể dản#ꞌtan. ꞌMưa đaư pua đảy ꞌnghín ꞌquám ꞌtan bók son ꞌcọ sôm#chaư, hák#ꞌva nẳng cuông chaư ngắm ꞌdạk#lai.
20 porque Herodes temia a João, sabendo que era varão justo e santo; e guardava-o com segurança e fazia muitas coisas, atendendo-o, e de boa vontade o ouvia.
21 ꞌMưa ꞌcộp ꞌmự ꞌvến ók#pua, chắng pên ꞌnhám đi hảư ꞌnáng ꞌHê‑ꞌlô‑đia đảy khả ꞌtan Dô‑ꞌhăn. Cuông ꞌmự ꞌnặn pua ꞌdệt ꞌtiệc sú ꞌpứng ꞌcốn téng đa ꞌtoi#pua, ꞌpứng quan ꞌtáng lính, kéng ꞌpứng án ꞌnhá phén đin ꞌKha‑ꞌli‑ꞌlê.
21 E, chegando uma ocasião favorável em que Herodes, no dia do seu aniversário, dava uma ceia aos grandes, e tribunos, e príncipes da Galileia,
22 ꞌChớ ꞌnặn ꞌlụk ꞌnhính khong ꞌHê‑ꞌlô‑đia khảu ꞌmứa#ꞌsé, ꞌdệt hảư pua ꞌtếng#cá ꞌpứng phủ kin ꞌhuôm ꞌpán pua sôm#chaư. Pua chắng ꞌvạu cắp ꞌnáng ꞌnặn#ꞌva, “ꞌLụk#ꞌhới, ꞌlụk é đảy săng lỏ#so, ꞌpo ꞌchí#hảư.”
22 entrou a filha da mesma Herodias, e dançou, e agradou a Herodes e aos que estavam com ele à mesa. Disse, então, o rei à jovem: Pede-me o que quiseres, e eu to darei.
23 Pua chao mang cắp ꞌnáng ꞌnặn máư#ꞌva, “ꞌLụk tham săng ꞌcọ ꞌchí#đảy, ta#ꞌva păn thóng ꞌmướng ók ꞌcọ ꞌchí#hảư.”
23 E jurou-lhe, dizendo: Tudo o que me pedires te darei, até metade do meu reino.
24 ꞌNáng ꞌdiến ók pay tham ꞌếm ꞌmắn#ꞌva, “ꞌẾm ꞌchí hảư ꞌlụk so au săng#ꞌlế?”
24 E, saindo ela, perguntou à sua mãe: Que pedirei? E ela disse: A cabeça de João Batista.
25 ꞌNáng ꞌdiến ꞌphạo ꞌcứn khảu ꞌmứa ha pua máư#ꞌva, “ꞌLụk é#so, tắt au hua Dô‑ꞌhăn phủ ꞌdệt ꞌhịt bắp‑ti‑sa‑ꞌma ꞌnặn sáư ꞌpán ꞌmá hảư#ꞌkhạy.”
25 E, entrando apressadamente, pediu ao rei, dizendo: Quero que, imediatamente, me dês num prato a cabeça de João Batista.
26 Pua ꞌnghín ꞌsướng ꞌnặn khổ chaư#lai, hák#ꞌva pua đảy chao mang cắp ꞌnáng tó nả ꞌpứng ꞌcốn khék ꞌnặn#ꞌlẹo, pua chắng báu#é thiêng sia#ꞌnáng.
26 E o rei entristeceu-se muito; todavia, por causa do juramento e dos que estavam com ele à mesa, não lha quis negar.
27 Pua ꞌdiến ꞌchạư ꞌcốn lính#ꞌnưng pay tắt au hua Dô‑ꞌhăn ꞌmá. ꞌCốn lính chắng pay tắt ꞌcó ꞌtan Dô‑ꞌhăn nẳng ꞌhướn#ꞌtú,
27 E, enviando logo o rei o executor, mandou que lhe trouxessem ali a cabeça de João. E ele foi e degolou-o na prisão.
28 ꞌlẹo au hua sáư ꞌpán ꞌmá hảư#ꞌnáng, ꞌnáng ꞌcọ đảy au pay hảư phủ pên#ꞌếm.
28 E trouxe a cabeça num prato e deu-a à jovem, e esta a deu à sua mãe.
29 Mốt ꞌcốn ꞌtoi ꞌtáng ꞌtan Dô‑ꞌhăn đảy ꞌnghín kháo ꞌsướng#ꞌnặn, sau chắng ꞌmứa au khon pay pốc ꞌmiện nẳng thẳm đán pá#ꞌheo.
29 E os seus discípulos, tendo ouvido isso, foram, tomaram o seu corpo e o puseram num sepulcro.
30 ꞌPứng ꞌlam ꞌchạư páo kháo Chảu ꞌGiê‑ꞌsu chắng đảy ꞌcứn ꞌmá ha ꞌTan#chảu, ꞌlẹo ꞌtố ꞌpứng nả ꞌviạk sau đảy ꞌdệt kéng bók son ꞌnặn sú ꞌTan chảu#ꞌphắng.
30 E os apóstolos ajuntaram-se a Jesus e contaram-lhe tudo, tanto o que tinham feito como o que tinham ensinado.
31 ꞌChớ ꞌnặn ꞌmí lai ꞌcốn pay ꞌmá ha ꞌTan#chảu, mốt ꞌTan chảu chao báu#ꞌmí ꞌchớ kin#khảu. ꞌTan chảu chắng ꞌchứa sau#ꞌva, “ꞌHáu au căn pay ha bón ꞌquẹng ꞌcốn ꞌdặng nưới ꞌnọi#ꞌnưng cón#ꞌí.”
31 E ele disse-lhes: Vinde vós, aqui à parte, a um lugar deserto, e repousai um pouco. Porque havia muitos que iam, e vinham, e não tinham tempo para comer.
32 ꞌSướng ꞌnặn mốt ꞌTan chảu chắng khảu ꞌhứa khảm pay ha bón ꞌquẹng#ꞌcốn.
32 E foram sós num barco para um lugar deserto.
33 Hák#ꞌva ꞌmí lai ꞌcốn ꞌhụ hên sau ók#pay. ꞌCốn ꞌtếng bản ꞌtếng ꞌmướng ꞌcọ ꞌdiến ꞌpá căn đủm ꞌlen ꞌnắm ꞌtáng bốc pay ꞌhọt ꞌphạk ꞌnặn cón sau#máư.
33 E a multidão viu-os partir, e muitos os conheceram, e correram para lá, a pé, de todas as cidades, e ali chegaram primeiro do que eles, e aproximavam-se deles.
34 ꞌMưa Chảu ꞌGiê‑ꞌsu ók ꞌhứa ꞌlẹo ꞌcọ hên ꞌcốn ꞌmá ế#lai. ꞌTan chảu hên sau pék ꞌsướng ꞌpứng ꞌdo báu#ꞌmí phủ#ꞌliệng, ꞌTan chảu ꞌcọ ín đu ꞌmo#sau. ꞌTan chảu chắng bók son sau lai ăn lai#ꞌnéo.
34 E Jesus, saindo, viu uma grande multidão, e teve compaixão deles, porque eram como ovelhas que não têm pastor; e começou a ensinar-lhes muitas coisas.
35 ꞌCăm ꞌmá, mốt ꞌtoi ꞌtáng Chảu ꞌGiê‑ꞌsu chắng ꞌmá ꞌvạu sú ꞌTan chảu#ꞌva, “ꞌCăm ꞌmá#ꞌlẹo, bón ꞌnị ꞌmen bón#ꞌquẹng.
35 E, como o dia fosse já muito adiantado, os seus discípulos se aproximaram dele e lhe disseram: O lugar é deserto, e o dia está já muito adiantado;
36 So ꞌTan chảu bók hảư ꞌcốn ꞌtếng lai pay ꞌsự săng kin lom bản lom#ꞌná.”
36 despede-os, para que vão aos campos e aldeias circunvizinhas e comprem pão para si, porque não têm o que comer.
37 Hák#ꞌva Chảu ꞌGiê‑ꞌsu bók sau#ꞌva, “ꞌPứng ꞌnọng ꞌcọ au khảu hảư sau kin#ꞌnớ.”
37 Ele, porém, respondendo, lhes disse: Dai-lhes vós de comer. E eles disseram-lhe: Iremos nós e compraremos duzentos dinheiros de pão para lhes darmos de comer?
38 Chảu ꞌGiê‑ꞌsu chắng tham sau#ꞌva, “Hảư ꞌpứng ꞌnọng pay bớng#đu, tón béng ꞌmí ꞌto#đaư.”
38 E ele disse-lhes: Quantos pães tendes? Ide ver. E, sabendo-o eles, disseram: Cinco pães e dois peixes.
39 ꞌLẹo Chảu ꞌGiê‑ꞌsu chắng bók sau hảư ꞌcốn ꞌtếng lai ꞌnăng ꞌlống nẳng pá nhả kheo ꞌdệt pên#mốt,
39 E ordenou-lhes que fizessem assentar a todos, em grupos, sobre a erva verde.
40 mốt lỏ ꞌhọi#ꞌcốn, mốt hả síp ꞌcốn ꞌcọ#ꞌmí.
40 E assentaram-se repartidos de cem em cem e de cinquenta em cinquenta.
41 ꞌLẹo ꞌTan chảu chắng khắm au hả tón béng cắp song tô pa#ꞌnặn, hen nả khửn cáo ꞌquám sỏng ꞌnhó đảy ꞌdọn Chảu Pua#ꞌPhạ. ꞌLẹo ꞌTan chảu chắng bít tón béng#ók, nhé hảư mốt ꞌtoi ꞌtáng ꞌTan chảu au pay dai hảư ꞌpứng ꞌcốn ꞌnặn#kin. ꞌTếng song tô pa ꞌnặn păn hảư ꞌchu ꞌcốn#kin.
41 E, tomando ele os cinco pães e os dois peixes, levantou os olhos ao céu, e abençoou, e partiu os pães, e deu- os aos seus discípulos para que os pusessem diante deles. E repartiu os dois peixes por todos.
42 — ausente —
42 E todos comeram e ficaram fartos,
43 — ausente —
43 e levantaram doze cestos cheios de pedaços de pão e de peixe.
44 — ausente —
44 E os que comeram os pães eram quase cinco mil homens.
45 Chảu ꞌGiê‑ꞌsu ꞌdiến chắt bók mốt ꞌtoi ꞌtáng ꞌTan chảu khảu ꞌhứa khảm nong luông pay ꞌphạk ꞌnáư ꞌtáng ꞌmướng Bết‑ꞌsai‑đa cón, ꞌTan chảu hák ꞌchí bók hảư phen ꞌcốn ꞌtếng lai ꞌmứa#ꞌhướn.
45 E logo obrigou os seus discípulos a subir para o barco, e passar adiante, para o outro lado, a Betsaida, enquanto ele despedia a multidão.
46 ꞌTan chảu ók pay sia sau ꞌlẹo khửn ꞌpú ꞌmứa đé so Chảu Pua#ꞌPhạ.
46 E, tendo-os despedido, foi ao monte para orar.
47 ꞌMưa ꞌchớ ꞌmựt#ꞌlẹo, mốt ꞌtoi ꞌtáng Chảu ꞌGiê‑ꞌsu khí ꞌhứa pay ꞌhọt cang nong#luông, ꞌTan chảu hák dú ꞌtáng#bốc.
47 E, sobrevindo a tarde, estava o barco no meio do mar, e ele, sozinho em terra.
48 ꞌTan chảu phó hên sau ꞌpái ꞌhứa nắc nưới#lai, ꞌpưa#ꞌva ꞌhứa sau pay pản ꞌluống#ꞌlốm. Dáo ꞌchớ khỏn#ꞌhung, ꞌTan chảu ꞌcọ ꞌnhang ꞌtếng nả ꞌnặm pay ha#sau. ꞌChí cai sau#pay,
48 E, vendo que se fatigavam a remar, porque o vento lhes era contrário, perto da quarta vigília da noite, aproximou-se deles, andando sobre o mar, e queria passar adiante deles,
49 — ausente —
49 mas, quando eles o viram andar sobre o mar, pensaram que era um fantasma e deram grandes gritos.
50 — ausente —
50 Porque todos o viram e perturbaram-se; mas logo falou com eles e disse-lhes: Tende bom ânimo, sou eu; não temais.
51 Chảu ꞌGiê‑ꞌsu khảu ꞌhứa ꞌtoi#sau, ꞌlốm ꞌcọ ꞌdiến ꞌtuôi#ꞌlống. Mốt ꞌtoi ꞌtáng ꞌTan chảu hên lák lửm ꞌsướng#ꞌnặn, sau ꞌcọ tứn đủng chaư#lai,
51 E subiu para o barco para estar com eles, e o vento se aquietou; e, entre si, ficaram muito assombrados e maravilhados,
52 ꞌViạk ꞌTan chảu téng khảu ók ꞌvạy hảư lai ꞌpắn ꞌcốn kin#ꞌnặn, mai#ꞌva ꞌsướng đaư#ꞌtẹ, sau ꞌcọ ꞌnhắng báu ꞌhế#ꞌhụ, ꞌpưa chaư sau ꞌnhắng ngắm báu#ók.
52 pois não tinham compreendido o milagre dos pães; antes, o seu coração estava endurecido.
53 Chảu ꞌGiê‑ꞌsu cắp mốt ꞌtoi ꞌtáng ꞌTan chảu khí ꞌhứa khảm ꞌnặm pay ꞌhọt ta phắng ꞌtáng phiêng ꞌKhên‑ꞌnê‑ꞌsa‑ꞌlệt ꞌlẹo léng ꞌhứa#ꞌvạy.
53 E, quando já estavam no outro lado, dirigiram-se à terra de Genesaré e ali atracaram.
54 Ók ꞌhứa#ꞌlẹo, ꞌpứng ꞌcốn dú hẳn#hên, ꞌdiến ꞌhụ chắc ꞌmen Chảu ꞌGiê‑ꞌsu.
54 E, saindo eles do barco, logo o reconheceram;
55 Sau ꞌdiến ꞌphạo ꞌlen pay ꞌtua phổng#ꞌlố, ꞌmưa đảy ꞌnghín#ꞌva Chảu ꞌGiê‑ꞌsu dú bón#đaư, sau ꞌcọ ham ꞌcốn chếp pên sáư ꞌvọng ꞌmá sú bón#ꞌnặn.
55 e, percorrendo toda a terra em redor, começaram a trazer em leitos, onde quer que sabiam que ele estava, os que se achavam enfermos.
56 ꞌTan chảu khảu bản khảu ꞌmướng ꞌhứ#ꞌva bản ꞌnọk khók ꞌná bón#đaư, sau ꞌcọ ham ꞌcốn chếp pên sắp ꞌnắm#pay, pông ꞌváng ꞌvạy bón ꞌcốn ꞌmá#ꞌhốm, ꞌlẹo đé so ꞌTan chảu hảư ꞌcốn chếp ꞌnặn đảy tít tin sửa ꞌTan chảu ꞌto#ꞌnặn, ꞌcốn đaư đảy#tít, chếp ꞌhại săng ꞌcọ đảy hóm#đi.
56 E, onde quer que entrava, ou em cidade, ou em aldeias, ou no campo, apresentavam os enfermos nas praças e rogavam-lhe que os deixasse tocar ao menos na orla da sua veste, e todos os que lhe tocavam saravam.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.