Marcos 6

Tai Dam (BLT) vs NVI

Sair da comparação
NVI Nova Versão Internacional
1 Chảu ꞌGiê‑ꞌsu đảy ók sia bón hẳn ꞌmứa cá bản cáu ꞌmướng#lăng, mốt ꞌtoi ꞌtáng ꞌTan chảu ꞌcọ pay#ꞌtoi.
1 Jesus saiu dali e foi para a sua cidade, acompanhado dos seus discípulos.
2 ꞌHọt ꞌmự ꞌdặng#ꞌcắm, ꞌTan chảu chắng bók ꞌquám Chảu Pua ꞌPhạ dú nẳng ꞌhướn ꞌsúm hảư lai ꞌcốn#ꞌphắng. ꞌPứng ꞌcốn đảy ꞌnghín ꞌTan chảu ꞌcọ ngắm lák#lai, chắng ổ căn#ꞌva, “Phủ ꞌnị ép ꞌhiến cá đaư ꞌmá#ꞌlế, ꞌmắn chắng ꞌhụ ꞌvạu ꞌquám lắc ꞌquám lák ꞌnéo ꞌnị ꞌsịn#ꞌlế, ꞌtếng ꞌhụ ꞌdệt ꞌnéo lák lửm é#máư.
2 Quando chegou o sábado, começou a ensinar na sinagoga, e muitos dos que o ouviam ficavam admirados. "De onde lhe vêm estas coisas? ", perguntavam eles. "Que sabedoria é esta que lhe foi dada? E estes milagres que ele faz?
3 ꞌMắn pên ꞌcốn ꞌdệt ꞌchang ꞌmạy ꞌló#ꞌquá. ꞌẾm ꞌmắn ꞌchư ꞌMa‑ꞌli‑a, ꞌnọng ꞌchái ꞌmắn ꞌmen Da‑cô‑bô, Dô‑ꞌsê, Du‑đa kéng ꞌSi‑ꞌmôn, ꞌpứng ꞌnọng ꞌnhính ꞌcọ dú nẳng bản ꞌháu ꞌnị ꞌló#ꞌlế.”
3 Não é este o carpinteiro, filho de Maria e irmão de Tiago, José, Judas e Simão? Não estão aqui conosco as suas irmãs? " E ficavam escandalizados por causa dele.
4 ꞌTan chảu chắng ꞌvạu hảư sau#ꞌva, “Phủ đaư pên ꞌlam pao ꞌquám Chảu Pua#ꞌPhạ, bón đaư ꞌcọ đảy ꞌnặp#ꞌtứ. ꞌMí ꞌto ꞌtáy cuông bản ꞌpi ꞌnọng cuông ꞌhướn chắng báu#ꞌhụ nể#dăm.”
4 Jesus lhes disse: "Só em sua própria terra, entre seus parentes e em sua própria casa, é que um profeta não tem honra".
5 ꞌSướng ꞌnặn Chảu ꞌGiê‑ꞌsu chắng ꞌhiạk báu#ꞌdệt lai ꞌnéo lák ók nẳng hẳn#đảy, ꞌmí ꞌto đảy khắm ꞌchắm hảư kỉ ꞌcốn chếp hóm đi#đảy.
5 E não pôde fazer ali nenhum milagre, exceto impor as mãos sobre alguns doentes e curá-los.
6 ꞌTáy bản cáu ꞌmướng lăng Chảu ꞌGiê‑ꞌsu ꞌnặn báu#ꞌchưa, ꞌTan chảu ꞌcọ hên lák#lai. ꞌLẹo ꞌTan chảu chắng ók pay bók ꞌquám Chảu Pua ꞌPhạ lom#bản.
6 E ficou admirado com a incredulidade deles. Então Jesus passou a percorrer os povoados, ensinando.
7 Chảu ꞌGiê‑ꞌsu khék au síp song ꞌcốn phủ pên ꞌlam ꞌchạư páo kháo ꞌnặn ꞌmá#ha, téng ók pên mốt lỏ#ꞌcu, chắng sống sau ók pay lom bản lom#ꞌmướng, ꞌtếng dao ꞌquiến hảư sau sắp phi#ꞌhại.
7 Chamando os Doze para junto de si, enviou-os de dois em dois e deu-lhes autoridade sobre os espíritos imundos.
8 — ausente —
8 Estas foram as suas instruções: "Não levem nada pelo caminho, a não ser um bordão. Não levem pão, nem saco de viagem, nem dinheiro em seus cintos;
9 — ausente —
9 calcem sandálias, mas não levem túnica extra;
10 ꞌLẹo Chảu ꞌGiê‑ꞌsu sắng sau máư#ꞌva, “Khảu ꞌtô ꞌhướn đaư ꞌcọ hảư ꞌdặng ꞌtô hẳn ꞌtạu ꞌhọt ꞌchớ ók pay sia bản#ꞌnặn.
10 sempre que entrarem numa casa, fiquem ali até partirem;
11 ꞌVa ꞌcốn bản đaư báu#tỏn#ꞌhặp, báu#ꞌphắng ꞌquám ꞌpứng#ꞌnọng, ꞌchớ ꞌchí ók pay sia bản ꞌnặn khỉ khún chắp tin ꞌcọ hảư ꞌpứ ók sia#mết, ꞌpưa ꞌdệt chứng hảư sau ꞌhụ ꞌquám#phít.”
11 e, se algum povoado não os receber nem os ouvir, sacudam a poeira dos seus pés quando saírem de lá, como testemunho contra eles".
12 ꞌSướng ꞌnặn mốt ꞌlam ꞌchạư chắng ók pay páo ꞌquám bók son hảư piến chaư ꞌváng sia ꞌluống ꞌtáng báp#ꞌsội.
12 Eles saíram e pregaram ao povo que se arrependesse.
13 Sau sắp lai phi ꞌtứ ók ꞌpai sia phủ#ꞌcốn, ꞌlẹo au ꞌnặm ꞌmắn ꞌtá sáư lai ꞌcốn chếp pên ꞌcọ đảy hóm đi#sia.
13 Expulsavam muitos demônios, ungiam muitos doentes com óleo e os curavam.
14 ꞌChư siêng Chảu ꞌGiê‑ꞌsu đảy kháo ók pay lai bón lai ꞌti ꞌhọt pua ꞌHê‑ꞌlột. ꞌMí ꞌcốn ꞌvạu#ꞌva, “ꞌMen Dô‑ꞌhăn phủ ꞌdệt ꞌhịt bắp‑ti‑sa‑ꞌma tai ꞌlẹo ꞌcứn ꞌhéng#ꞌmá, chắng ꞌdệt ꞌpứng ꞌnéo lák lửm đảy thôi#lo.”
14 O rei Herodes ouviu falar dessas coisas, pois o nome de Jesus havia se tornado bem conhecido. Algumas pessoas estavam dizendo: "João Batista ressuscitou dos mortos! Por isso estão operando nele poderes miraculosos".
15 ꞌMí ꞌcốn lỏ#ꞌva, “ꞌMen ꞌtan Ê‑ꞌli‑da pang ꞌchạu ꞌnặn ꞌsứ#ꞌlế.”
15 Outros diziam: "Ele é Elias". E ainda outros afirmavam: "Ele é um profeta, como um dos antigos profetas".
16 Pua ꞌHê‑ꞌlột đảy ꞌnghín lỏ#ꞌva, “Dô‑ꞌhăn ꞌmen phủ ꞌháu khả tắt ꞌcó ꞌnặn ꞌcứn ꞌhéng ꞌmá ꞌsứ#ꞌlế.”
16 Mas quando Herodes ouviu essas coisas, disse: "João, o homem a quem decapitei, ressuscitou dos mortos! "
17 — ausente —
17 Pois o próprio Herodes tinha dado ordens para que prendessem João, o amarrassem e o colocassem na prisão, por causa de Herodias, mulher de Filipe, seu irmão, com a qual se casara.
18 — ausente —
18 Porquanto João dizia a Herodes: "Não te é permitido viver com a mulher do teu irmão".
19 ꞌNáng ꞌHê‑ꞌlô‑đia chaư pút hảư ꞌtan Dô‑ꞌhăn, ꞌnáng ngắm é khả ꞌtan#sia. Hák#ꞌva khả báu#đảy,
19 Assim, Herodias o odiava e queria matá-lo. Mas não podia fazê-lo,
20 ꞌpưa#ꞌva pua pảy che au ꞌtan#ꞌvạy. Pua ꞌhụ chắc ꞌtan pên phủ đi ꞌmí ꞌmen téng ꞌchạư ꞌviạk Chảu Pua#ꞌPhạ, chắng nể dản#ꞌtan. ꞌMưa đaư pua đảy ꞌnghín ꞌquám ꞌtan bók son ꞌcọ sôm#chaư, hák#ꞌva nẳng cuông chaư ngắm ꞌdạk#lai.
20 porque Herodes temia a João e o protegia, sabendo que ele era um homem justo e santo; e quando o ouvia, ficava perplexo. Mesmo assim gostava de ouvi-lo.
21 ꞌMưa ꞌcộp ꞌmự ꞌvến ók#pua, chắng pên ꞌnhám đi hảư ꞌnáng ꞌHê‑ꞌlô‑đia đảy khả ꞌtan Dô‑ꞌhăn. Cuông ꞌmự ꞌnặn pua ꞌdệt ꞌtiệc sú ꞌpứng ꞌcốn téng đa ꞌtoi#pua, ꞌpứng quan ꞌtáng lính, kéng ꞌpứng án ꞌnhá phén đin ꞌKha‑ꞌli‑ꞌlê.
21 Finalmente chegou uma ocasião oportuna. No seu aniversário, Herodes ofereceu um banquete aos seus líderes mais importantes, aos comandantes militares e às principais personalidades da Galiléia.
22 ꞌChớ ꞌnặn ꞌlụk ꞌnhính khong ꞌHê‑ꞌlô‑đia khảu ꞌmứa#ꞌsé, ꞌdệt hảư pua ꞌtếng#cá ꞌpứng phủ kin ꞌhuôm ꞌpán pua sôm#chaư. Pua chắng ꞌvạu cắp ꞌnáng ꞌnặn#ꞌva, “ꞌLụk#ꞌhới, ꞌlụk é đảy săng lỏ#so, ꞌpo ꞌchí#hảư.”
22 Quando a filha de Herodias entrou e dançou, agradou a Herodes e aos convidados. O rei disse à jovem: "Peça-me qualquer coisa que você quiser, e eu lhe darei".
23 Pua chao mang cắp ꞌnáng ꞌnặn máư#ꞌva, “ꞌLụk tham săng ꞌcọ ꞌchí#đảy, ta#ꞌva păn thóng ꞌmướng ók ꞌcọ ꞌchí#hảư.”
23 E prometeu-lhe sob juramento: "Seja o que for que me pedir, eu lhe darei, até a metade do meu reino".
24 ꞌNáng ꞌdiến ók pay tham ꞌếm ꞌmắn#ꞌva, “ꞌẾm ꞌchí hảư ꞌlụk so au săng#ꞌlế?”
24 Ela saiu e disse à sua mãe: "Que pedirei? " "A cabeça de João Batista", respondeu ela.
25 ꞌNáng ꞌdiến ꞌphạo ꞌcứn khảu ꞌmứa ha pua máư#ꞌva, “ꞌLụk é#so, tắt au hua Dô‑ꞌhăn phủ ꞌdệt ꞌhịt bắp‑ti‑sa‑ꞌma ꞌnặn sáư ꞌpán ꞌmá hảư#ꞌkhạy.”
25 Imediatamente a jovem apressou-se em apresentar-se ao rei com o pedido: "Desejo que me dês agora mesmo a cabeça de João Batista num prato".
26 Pua ꞌnghín ꞌsướng ꞌnặn khổ chaư#lai, hák#ꞌva pua đảy chao mang cắp ꞌnáng tó nả ꞌpứng ꞌcốn khék ꞌnặn#ꞌlẹo, pua chắng báu#é thiêng sia#ꞌnáng.
26 O rei ficou muito aflito, mas por causa do seu juramento e dos convidados, não quis negar o pedido à jovem.
27 Pua ꞌdiến ꞌchạư ꞌcốn lính#ꞌnưng pay tắt au hua Dô‑ꞌhăn ꞌmá. ꞌCốn lính chắng pay tắt ꞌcó ꞌtan Dô‑ꞌhăn nẳng ꞌhướn#ꞌtú,
27 Assim enviou imediatamente um carrasco com ordens para trazer a cabeça de João. O homem foi, decapitou João na prisão
28 ꞌlẹo au hua sáư ꞌpán ꞌmá hảư#ꞌnáng, ꞌnáng ꞌcọ đảy au pay hảư phủ pên#ꞌếm.
28 e trouxe sua cabeça num prato. Ele a entregou à jovem, e esta a deu à sua mãe.
29 Mốt ꞌcốn ꞌtoi ꞌtáng ꞌtan Dô‑ꞌhăn đảy ꞌnghín kháo ꞌsướng#ꞌnặn, sau chắng ꞌmứa au khon pay pốc ꞌmiện nẳng thẳm đán pá#ꞌheo.
29 Tendo ouvido isso, os discípulos de João vieram, levaram o seu corpo e o colocaram num túmulo.
30 ꞌPứng ꞌlam ꞌchạư páo kháo Chảu ꞌGiê‑ꞌsu chắng đảy ꞌcứn ꞌmá ha ꞌTan#chảu, ꞌlẹo ꞌtố ꞌpứng nả ꞌviạk sau đảy ꞌdệt kéng bók son ꞌnặn sú ꞌTan chảu#ꞌphắng.
30 Os apóstolos reuniram-se a Jesus e lhe relataram tudo o que tinham feito e ensinado.
31 ꞌChớ ꞌnặn ꞌmí lai ꞌcốn pay ꞌmá ha ꞌTan#chảu, mốt ꞌTan chảu chao báu#ꞌmí ꞌchớ kin#khảu. ꞌTan chảu chắng ꞌchứa sau#ꞌva, “ꞌHáu au căn pay ha bón ꞌquẹng ꞌcốn ꞌdặng nưới ꞌnọi#ꞌnưng cón#ꞌí.”
31 Havia muita gente indo e vindo, a ponto de eles não terem tempo para comer. Jesus lhes disse: "Venham comigo para um lugar deserto e descansem um pouco".
32 ꞌSướng ꞌnặn mốt ꞌTan chảu chắng khảu ꞌhứa khảm pay ha bón ꞌquẹng#ꞌcốn.
32 Assim, eles se afastaram num barco para um lugar deserto.
33 Hák#ꞌva ꞌmí lai ꞌcốn ꞌhụ hên sau ók#pay. ꞌCốn ꞌtếng bản ꞌtếng ꞌmướng ꞌcọ ꞌdiến ꞌpá căn đủm ꞌlen ꞌnắm ꞌtáng bốc pay ꞌhọt ꞌphạk ꞌnặn cón sau#máư.
33 Mas muitos dos que os viram retirar-se, tendo-os reconhecido, correram a pé de todas as cidades e chegaram lá antes deles.
34 ꞌMưa Chảu ꞌGiê‑ꞌsu ók ꞌhứa ꞌlẹo ꞌcọ hên ꞌcốn ꞌmá ế#lai. ꞌTan chảu hên sau pék ꞌsướng ꞌpứng ꞌdo báu#ꞌmí phủ#ꞌliệng, ꞌTan chảu ꞌcọ ín đu ꞌmo#sau. ꞌTan chảu chắng bók son sau lai ăn lai#ꞌnéo.
34 Quando Jesus saiu do barco e viu uma grande multidão, teve compaixão deles, porque eram como ovelhas sem pastor. Então começou a ensinar-lhes muitas coisas.
35 ꞌCăm ꞌmá, mốt ꞌtoi ꞌtáng Chảu ꞌGiê‑ꞌsu chắng ꞌmá ꞌvạu sú ꞌTan chảu#ꞌva, “ꞌCăm ꞌmá#ꞌlẹo, bón ꞌnị ꞌmen bón#ꞌquẹng.
35 Já era tarde e, por isso, os seus discípulos aproximaram-se dele e disseram: "Este é um lugar deserto, e já é tarde.
36 So ꞌTan chảu bók hảư ꞌcốn ꞌtếng lai pay ꞌsự săng kin lom bản lom#ꞌná.”
36 Manda embora o povo para que possa ir aos campos e povoados vizinhos comprar algo para comer".
37 Hák#ꞌva Chảu ꞌGiê‑ꞌsu bók sau#ꞌva, “ꞌPứng ꞌnọng ꞌcọ au khảu hảư sau kin#ꞌnớ.”
37 Ele, porém, respondeu: "Dêem-lhes vocês algo para comer". Eles lhe disseram: "Isto exigiria duzentos denários! Devemos gastar tanto dinheiro em pão e dar-lhes de comer? "
38 Chảu ꞌGiê‑ꞌsu chắng tham sau#ꞌva, “Hảư ꞌpứng ꞌnọng pay bớng#đu, tón béng ꞌmí ꞌto#đaư.”
38 Perguntou ele: "Quantos pães vocês têm? Verifiquem". Quando ficaram sabendo, disseram: "Cinco pães e dois peixes".
39 ꞌLẹo Chảu ꞌGiê‑ꞌsu chắng bók sau hảư ꞌcốn ꞌtếng lai ꞌnăng ꞌlống nẳng pá nhả kheo ꞌdệt pên#mốt,
39 Então Jesus ordenou que fizessem todo o povo assentar-se em grupos na grama verde.
40 mốt lỏ ꞌhọi#ꞌcốn, mốt hả síp ꞌcốn ꞌcọ#ꞌmí.
40 Assim, eles se assentaram em grupos de cem e de cinqüenta.
41 ꞌLẹo ꞌTan chảu chắng khắm au hả tón béng cắp song tô pa#ꞌnặn, hen nả khửn cáo ꞌquám sỏng ꞌnhó đảy ꞌdọn Chảu Pua#ꞌPhạ. ꞌLẹo ꞌTan chảu chắng bít tón béng#ók, nhé hảư mốt ꞌtoi ꞌtáng ꞌTan chảu au pay dai hảư ꞌpứng ꞌcốn ꞌnặn#kin. ꞌTếng song tô pa ꞌnặn păn hảư ꞌchu ꞌcốn#kin.
41 Tomando os cinco pães e os dois peixes e, olhando para o céu, deu graças e partiu os pães. Em seguida, entregou-os aos seus discípulos para que os servissem ao povo. E também dividiu os dois peixes entre todos eles.
42 — ausente —
42 Todos comeram e ficaram satisfeitos,
43 — ausente —
43 e os discípulos recolheram doze cestos cheios de pedaços de pão e de peixe.
44 — ausente —
44 Os que comeram foram cinco mil homens.
45 Chảu ꞌGiê‑ꞌsu ꞌdiến chắt bók mốt ꞌtoi ꞌtáng ꞌTan chảu khảu ꞌhứa khảm nong luông pay ꞌphạk ꞌnáư ꞌtáng ꞌmướng Bết‑ꞌsai‑đa cón, ꞌTan chảu hák ꞌchí bók hảư phen ꞌcốn ꞌtếng lai ꞌmứa#ꞌhướn.
45 Logo em seguida, Jesus insistiu com os discípulos para que entrassem no barco e fossem adiante dele para Betsaida, enquanto ele despedia a multidão.
46 ꞌTan chảu ók pay sia sau ꞌlẹo khửn ꞌpú ꞌmứa đé so Chảu Pua#ꞌPhạ.
46 Tendo-a despedido, subiu a um monte para orar.
47 ꞌMưa ꞌchớ ꞌmựt#ꞌlẹo, mốt ꞌtoi ꞌtáng Chảu ꞌGiê‑ꞌsu khí ꞌhứa pay ꞌhọt cang nong#luông, ꞌTan chảu hák dú ꞌtáng#bốc.
47 Ao anoitecer, o barco estava no meio do mar, e Jesus se achava sozinho em terra.
48 ꞌTan chảu phó hên sau ꞌpái ꞌhứa nắc nưới#lai, ꞌpưa#ꞌva ꞌhứa sau pay pản ꞌluống#ꞌlốm. Dáo ꞌchớ khỏn#ꞌhung, ꞌTan chảu ꞌcọ ꞌnhang ꞌtếng nả ꞌnặm pay ha#sau. ꞌChí cai sau#pay,
48 Ele viu os discípulos remando com dificuldade, porque o vento soprava contra eles. Alta madrugada, Jesus dirigiu-se a eles, andando sobre o mar; e estava já a ponto de passar por eles.
49 — ausente —
49 Quando o viram andando sobre o mar, pensaram que fosse um fantasma. Então gritaram,
50 — ausente —
50 pois todos o tinham visto e ficam aterrorizados. Mas Jesus imediatamente lhes disse: "Coragem! Sou eu! Não tenham medo! "
51 Chảu ꞌGiê‑ꞌsu khảu ꞌhứa ꞌtoi#sau, ꞌlốm ꞌcọ ꞌdiến ꞌtuôi#ꞌlống. Mốt ꞌtoi ꞌtáng ꞌTan chảu hên lák lửm ꞌsướng#ꞌnặn, sau ꞌcọ tứn đủng chaư#lai,
51 Então subiu no barco para junto deles, e o vento se acalmou; e eles ficaram atônitos,
52 ꞌViạk ꞌTan chảu téng khảu ók ꞌvạy hảư lai ꞌpắn ꞌcốn kin#ꞌnặn, mai#ꞌva ꞌsướng đaư#ꞌtẹ, sau ꞌcọ ꞌnhắng báu ꞌhế#ꞌhụ, ꞌpưa chaư sau ꞌnhắng ngắm báu#ók.
52 pois não tinham entendido o milagre dos pães. Seus corações estavam endurecidos.
53 Chảu ꞌGiê‑ꞌsu cắp mốt ꞌtoi ꞌtáng ꞌTan chảu khí ꞌhứa khảm ꞌnặm pay ꞌhọt ta phắng ꞌtáng phiêng ꞌKhên‑ꞌnê‑ꞌsa‑ꞌlệt ꞌlẹo léng ꞌhứa#ꞌvạy.
53 Depois de atravessarem o mar, chegaram a Genesaré e ali amarraram o barco.
54 Ók ꞌhứa#ꞌlẹo, ꞌpứng ꞌcốn dú hẳn#hên, ꞌdiến ꞌhụ chắc ꞌmen Chảu ꞌGiê‑ꞌsu.
54 Logo que desembarcaram, o povo reconheceu Jesus.
55 Sau ꞌdiến ꞌphạo ꞌlen pay ꞌtua phổng#ꞌlố, ꞌmưa đảy ꞌnghín#ꞌva Chảu ꞌGiê‑ꞌsu dú bón#đaư, sau ꞌcọ ham ꞌcốn chếp pên sáư ꞌvọng ꞌmá sú bón#ꞌnặn.
55 Eles percorriam toda aquela região e levavam os doentes em macas, para onde ouviam que ele estava.
56 ꞌTan chảu khảu bản khảu ꞌmướng ꞌhứ#ꞌva bản ꞌnọk khók ꞌná bón#đaư, sau ꞌcọ ham ꞌcốn chếp pên sắp ꞌnắm#pay, pông ꞌváng ꞌvạy bón ꞌcốn ꞌmá#ꞌhốm, ꞌlẹo đé so ꞌTan chảu hảư ꞌcốn chếp ꞌnặn đảy tít tin sửa ꞌTan chảu ꞌto#ꞌnặn, ꞌcốn đaư đảy#tít, chếp ꞌhại săng ꞌcọ đảy hóm#đi.
56 E aonde quer que ele fosse, povoados, cidades ou campos, levavam os doentes para as praças. Suplicavam-lhe que pudessem pelo menos tocar na borda do seu manto; e todos os que nele tocavam eram curados.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.