Marcos 6

Tai Dam (BLT) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Chảu ꞌGiê‑ꞌsu đảy ók sia bón hẳn ꞌmứa cá bản cáu ꞌmướng#lăng, mốt ꞌtoi ꞌtáng ꞌTan chảu ꞌcọ pay#ꞌtoi.
1 Tendo saído dali, Jesus foi para a sua terra, e os seus discípulos o acompanharam.
2 ꞌHọt ꞌmự ꞌdặng#ꞌcắm, ꞌTan chảu chắng bók ꞌquám Chảu Pua ꞌPhạ dú nẳng ꞌhướn ꞌsúm hảư lai ꞌcốn#ꞌphắng. ꞌPứng ꞌcốn đảy ꞌnghín ꞌTan chảu ꞌcọ ngắm lák#lai, chắng ổ căn#ꞌva, “Phủ ꞌnị ép ꞌhiến cá đaư ꞌmá#ꞌlế, ꞌmắn chắng ꞌhụ ꞌvạu ꞌquám lắc ꞌquám lák ꞌnéo ꞌnị ꞌsịn#ꞌlế, ꞌtếng ꞌhụ ꞌdệt ꞌnéo lák lửm é#máư.
2 Chegando o sábado, começou a ensinar na sinagoga, e muitos, ouvindo-o, se maravilhavam, dizendo: — De onde lhe vem tudo isso? Que sabedoria é esta que lhe foi dada? E como se fazem tais maravilhas por suas mãos?
3 ꞌMắn pên ꞌcốn ꞌdệt ꞌchang ꞌmạy ꞌló#ꞌquá. ꞌẾm ꞌmắn ꞌchư ꞌMa‑ꞌli‑a, ꞌnọng ꞌchái ꞌmắn ꞌmen Da‑cô‑bô, Dô‑ꞌsê, Du‑đa kéng ꞌSi‑ꞌmôn, ꞌpứng ꞌnọng ꞌnhính ꞌcọ dú nẳng bản ꞌháu ꞌnị ꞌló#ꞌlế.”
3 Não é este o carpinteiro, o filho de Maria e irmão de Tiago, José, Judas e Simão? As suas irmãs não vivem aqui entre nós? E escandalizavam-se por causa dele.
4 ꞌTan chảu chắng ꞌvạu hảư sau#ꞌva, “Phủ đaư pên ꞌlam pao ꞌquám Chảu Pua#ꞌPhạ, bón đaư ꞌcọ đảy ꞌnặp#ꞌtứ. ꞌMí ꞌto ꞌtáy cuông bản ꞌpi ꞌnọng cuông ꞌhướn chắng báu#ꞌhụ nể#dăm.”
4 Jesus, porém, lhes disse:
5 ꞌSướng ꞌnặn Chảu ꞌGiê‑ꞌsu chắng ꞌhiạk báu#ꞌdệt lai ꞌnéo lák ók nẳng hẳn#đảy, ꞌmí ꞌto đảy khắm ꞌchắm hảư kỉ ꞌcốn chếp hóm đi#đảy.
5 Não pôde fazer ali nenhum milagre, a não ser curar uns poucos doentes, impondo-lhes as mãos.
6 ꞌTáy bản cáu ꞌmướng lăng Chảu ꞌGiê‑ꞌsu ꞌnặn báu#ꞌchưa, ꞌTan chảu ꞌcọ hên lák#lai. ꞌLẹo ꞌTan chảu chắng ók pay bók ꞌquám Chảu Pua ꞌPhạ lom#bản.
6 E admirava-se da incredulidade deles. Jesus percorria as aldeias vizinhas, ensinando.
7 Chảu ꞌGiê‑ꞌsu khék au síp song ꞌcốn phủ pên ꞌlam ꞌchạư páo kháo ꞌnặn ꞌmá#ha, téng ók pên mốt lỏ#ꞌcu, chắng sống sau ók pay lom bản lom#ꞌmướng, ꞌtếng dao ꞌquiến hảư sau sắp phi#ꞌhại.
7 Chamou os doze e passou a enviá-los de dois em dois, dando-lhes autoridade sobre os espíritos imundos.
8 — ausente —
8 Ordenou-lhes que não levassem nada para o caminho, exceto um bordão; nem pão, nem sacola, nem dinheiro;
9 — ausente —
9 e que fossem calçados de sandálias e não usassem duas túnicas.
10 ꞌLẹo Chảu ꞌGiê‑ꞌsu sắng sau máư#ꞌva, “Khảu ꞌtô ꞌhướn đaư ꞌcọ hảư ꞌdặng ꞌtô hẳn ꞌtạu ꞌhọt ꞌchớ ók pay sia bản#ꞌnặn.
10 E recomendou-lhes:
11 ꞌVa ꞌcốn bản đaư báu#tỏn#ꞌhặp, báu#ꞌphắng ꞌquám ꞌpứng#ꞌnọng, ꞌchớ ꞌchí ók pay sia bản ꞌnặn khỉ khún chắp tin ꞌcọ hảư ꞌpứ ók sia#mết, ꞌpưa ꞌdệt chứng hảư sau ꞌhụ ꞌquám#phít.”
11 Se em algum lugar não quiserem recebê-los nem ouvi-los, ao saírem dali sacudam o pó dos pés, em testemunho contra eles.
12 ꞌSướng ꞌnặn mốt ꞌlam ꞌchạư chắng ók pay páo ꞌquám bók son hảư piến chaư ꞌváng sia ꞌluống ꞌtáng báp#ꞌsội.
12 Então, saindo eles, pregavam ao povo que se arrependesse.
13 Sau sắp lai phi ꞌtứ ók ꞌpai sia phủ#ꞌcốn, ꞌlẹo au ꞌnặm ꞌmắn ꞌtá sáư lai ꞌcốn chếp pên ꞌcọ đảy hóm đi#sia.
13 Expulsavam muitos demônios e curavam numerosos enfermos, ungindo-os com óleo.
14 ꞌChư siêng Chảu ꞌGiê‑ꞌsu đảy kháo ók pay lai bón lai ꞌti ꞌhọt pua ꞌHê‑ꞌlột. ꞌMí ꞌcốn ꞌvạu#ꞌva, “ꞌMen Dô‑ꞌhăn phủ ꞌdệt ꞌhịt bắp‑ti‑sa‑ꞌma tai ꞌlẹo ꞌcứn ꞌhéng#ꞌmá, chắng ꞌdệt ꞌpứng ꞌnéo lák lửm đảy thôi#lo.”
14 Isto chegou aos ouvidos do rei Herodes, porque o nome de Jesus havia se tornado conhecido. E alguns diziam: “João Batista ressuscitou dentre os mortos e, por isso, forças miraculosas operam nele.”
15 ꞌMí ꞌcốn lỏ#ꞌva, “ꞌMen ꞌtan Ê‑ꞌli‑da pang ꞌchạu ꞌnặn ꞌsứ#ꞌlế.”
15 Outros diziam: “É Elias.” Ainda outros diziam: “É profeta como um dos antigos profetas.”
16 Pua ꞌHê‑ꞌlột đảy ꞌnghín lỏ#ꞌva, “Dô‑ꞌhăn ꞌmen phủ ꞌháu khả tắt ꞌcó ꞌnặn ꞌcứn ꞌhéng ꞌmá ꞌsứ#ꞌlế.”
16 Herodes, porém, ouvindo isto, disse: — É João, a quem eu mandei decapitar, que ressuscitou.
17 — ausente —
17 Porque o próprio Herodes havia mandado prender João e amarrá-lo na prisão, por causa de Herodias, mulher do seu irmão Filipe, com a qual Herodes havia casado.
18 — ausente —
18 Pois João lhe dizia: “Você não tem o direito de viver com a mulher do seu irmão.”
19 ꞌNáng ꞌHê‑ꞌlô‑đia chaư pút hảư ꞌtan Dô‑ꞌhăn, ꞌnáng ngắm é khả ꞌtan#sia. Hák#ꞌva khả báu#đảy,
19 Herodias odiava João Batista e queria matá-lo, mas não conseguia fazer isso.
20 ꞌpưa#ꞌva pua pảy che au ꞌtan#ꞌvạy. Pua ꞌhụ chắc ꞌtan pên phủ đi ꞌmí ꞌmen téng ꞌchạư ꞌviạk Chảu Pua#ꞌPhạ, chắng nể dản#ꞌtan. ꞌMưa đaư pua đảy ꞌnghín ꞌquám ꞌtan bók son ꞌcọ sôm#chaư, hák#ꞌva nẳng cuông chaư ngắm ꞌdạk#lai.
20 Porque Herodes temia João, sabendo que era homem justo e santo, e o mantinha em segurança. E, quando o ouvia, ficava perplexo, embora gostasse de escutá-lo.
21 ꞌMưa ꞌcộp ꞌmự ꞌvến ók#pua, chắng pên ꞌnhám đi hảư ꞌnáng ꞌHê‑ꞌlô‑đia đảy khả ꞌtan Dô‑ꞌhăn. Cuông ꞌmự ꞌnặn pua ꞌdệt ꞌtiệc sú ꞌpứng ꞌcốn téng đa ꞌtoi#pua, ꞌpứng quan ꞌtáng lính, kéng ꞌpứng án ꞌnhá phén đin ꞌKha‑ꞌli‑ꞌlê.
21 Chegando uma ocasião favorável, em que Herodes, no dia do seu aniversário, deu um banquete às autoridades, aos oficiais militares e às pessoas importantes da Galileia,
22 ꞌChớ ꞌnặn ꞌlụk ꞌnhính khong ꞌHê‑ꞌlô‑đia khảu ꞌmứa#ꞌsé, ꞌdệt hảư pua ꞌtếng#cá ꞌpứng phủ kin ꞌhuôm ꞌpán pua sôm#chaư. Pua chắng ꞌvạu cắp ꞌnáng ꞌnặn#ꞌva, “ꞌLụk#ꞌhới, ꞌlụk é đảy săng lỏ#so, ꞌpo ꞌchí#hảư.”
22 a filha de Herodias entrou no salão e, dançando, agradou a Herodes e aos seus convidados. Então o rei disse à jovem: — Peça o que quiser, e eu lhe darei.
23 Pua chao mang cắp ꞌnáng ꞌnặn máư#ꞌva, “ꞌLụk tham săng ꞌcọ ꞌchí#đảy, ta#ꞌva păn thóng ꞌmướng ók ꞌcọ ꞌchí#hảư.”
23 E fez este juramento: — O que você me pedir eu lhe darei, mesmo que seja a metade do meu reino.
24 ꞌNáng ꞌdiến ók pay tham ꞌếm ꞌmắn#ꞌva, “ꞌẾm ꞌchí hảư ꞌlụk so au săng#ꞌlế?”
24 Ela saiu e foi perguntar à mãe: — O que pedirei? A mãe respondeu: — A cabeça de João Batista.
25 ꞌNáng ꞌdiến ꞌphạo ꞌcứn khảu ꞌmứa ha pua máư#ꞌva, “ꞌLụk é#so, tắt au hua Dô‑ꞌhăn phủ ꞌdệt ꞌhịt bắp‑ti‑sa‑ꞌma ꞌnặn sáư ꞌpán ꞌmá hảư#ꞌkhạy.”
25 No mesmo instante, voltando apressadamente para junto do rei, disse: — Quero que, sem demora, o senhor me dê num prato a cabeça de João Batista.
26 Pua ꞌnghín ꞌsướng ꞌnặn khổ chaư#lai, hák#ꞌva pua đảy chao mang cắp ꞌnáng tó nả ꞌpứng ꞌcốn khék ꞌnặn#ꞌlẹo, pua chắng báu#é thiêng sia#ꞌnáng.
26 O rei ficou muito triste, mas, por causa do juramento e dos que estavam com ele à mesa, não quis negar o pedido da jovem.
27 Pua ꞌdiến ꞌchạư ꞌcốn lính#ꞌnưng pay tắt au hua Dô‑ꞌhăn ꞌmá. ꞌCốn lính chắng pay tắt ꞌcó ꞌtan Dô‑ꞌhăn nẳng ꞌhướn#ꞌtú,
27 E, enviando logo o executor, mandou que lhe trouxessem a cabeça de João. Ele foi e o decapitou na prisão,
28 ꞌlẹo au hua sáư ꞌpán ꞌmá hảư#ꞌnáng, ꞌnáng ꞌcọ đảy au pay hảư phủ pên#ꞌếm.
28 e, trazendo a cabeça num prato, a entregou à jovem, e esta, por sua vez, a entregou à sua mãe.
29 Mốt ꞌcốn ꞌtoi ꞌtáng ꞌtan Dô‑ꞌhăn đảy ꞌnghín kháo ꞌsướng#ꞌnặn, sau chắng ꞌmứa au khon pay pốc ꞌmiện nẳng thẳm đán pá#ꞌheo.
29 Os discípulos de João, logo que souberam disto, vieram, levaram o corpo dele e o colocaram num túmulo.
30 ꞌPứng ꞌlam ꞌchạư páo kháo Chảu ꞌGiê‑ꞌsu chắng đảy ꞌcứn ꞌmá ha ꞌTan#chảu, ꞌlẹo ꞌtố ꞌpứng nả ꞌviạk sau đảy ꞌdệt kéng bók son ꞌnặn sú ꞌTan chảu#ꞌphắng.
30 Os apóstolos voltaram à presença de Jesus e lhe relataram tudo o que tinham feito e ensinado.
31 ꞌChớ ꞌnặn ꞌmí lai ꞌcốn pay ꞌmá ha ꞌTan#chảu, mốt ꞌTan chảu chao báu#ꞌmí ꞌchớ kin#khảu. ꞌTan chảu chắng ꞌchứa sau#ꞌva, “ꞌHáu au căn pay ha bón ꞌquẹng ꞌcốn ꞌdặng nưới ꞌnọi#ꞌnưng cón#ꞌí.”
31 E ele lhes disse: Isto porque eles não tinham tempo nem para comer, visto serem muitos os que iam e vinham.
32 ꞌSướng ꞌnặn mốt ꞌTan chảu chắng khảu ꞌhứa khảm pay ha bón ꞌquẹng#ꞌcốn.
32 Então foram de barco para um lugar deserto, à parte.
33 Hák#ꞌva ꞌmí lai ꞌcốn ꞌhụ hên sau ók#pay. ꞌCốn ꞌtếng bản ꞌtếng ꞌmướng ꞌcọ ꞌdiến ꞌpá căn đủm ꞌlen ꞌnắm ꞌtáng bốc pay ꞌhọt ꞌphạk ꞌnặn cón sau#máư.
33 Muitos, porém, os viram sair e, reconhecendo-os, correram para lá, a pé, de todas as cidades, e chegaram antes deles.
34 ꞌMưa Chảu ꞌGiê‑ꞌsu ók ꞌhứa ꞌlẹo ꞌcọ hên ꞌcốn ꞌmá ế#lai. ꞌTan chảu hên sau pék ꞌsướng ꞌpứng ꞌdo báu#ꞌmí phủ#ꞌliệng, ꞌTan chảu ꞌcọ ín đu ꞌmo#sau. ꞌTan chảu chắng bók son sau lai ăn lai#ꞌnéo.
34 Ao desembarcar, Jesus viu uma grande multidão e compadeceu-se dela, porque eram como ovelhas que não têm pastor. E começou a ensinar-lhes muitas coisas.
35 ꞌCăm ꞌmá, mốt ꞌtoi ꞌtáng Chảu ꞌGiê‑ꞌsu chắng ꞌmá ꞌvạu sú ꞌTan chảu#ꞌva, “ꞌCăm ꞌmá#ꞌlẹo, bón ꞌnị ꞌmen bón#ꞌquẹng.
35 Como já era bastante tarde, os discípulos se aproximaram de Jesus e disseram: — Este lugar é deserto, e já é bastante tarde.
36 So ꞌTan chảu bók hảư ꞌcốn ꞌtếng lai pay ꞌsự săng kin lom bản lom#ꞌná.”
36 Mande essas pessoas embora, para que, indo pelos campos ao redor e pelas aldeias, comprem para si o que comer.
37 Hák#ꞌva Chảu ꞌGiê‑ꞌsu bók sau#ꞌva, “ꞌPứng ꞌnọng ꞌcọ au khảu hảư sau kin#ꞌnớ.”
37 Jesus, porém, lhes disse: Mas eles disseram: — Iremos comprar duzentos denários de pão para lhes dar de comer?
38 Chảu ꞌGiê‑ꞌsu chắng tham sau#ꞌva, “Hảư ꞌpứng ꞌnọng pay bớng#đu, tón béng ꞌmí ꞌto#đaư.”
38 E Jesus lhes disse: Eles foram se informar e responderam: — Cinco pães e dois peixes.
39 ꞌLẹo Chảu ꞌGiê‑ꞌsu chắng bók sau hảư ꞌcốn ꞌtếng lai ꞌnăng ꞌlống nẳng pá nhả kheo ꞌdệt pên#mốt,
39 Então Jesus lhes ordenou que todos se assentassem, em grupos, sobre a relva verde.
40 mốt lỏ ꞌhọi#ꞌcốn, mốt hả síp ꞌcốn ꞌcọ#ꞌmí.
40 E eles o fizeram, repartindo-se em grupos de cem e de cinquenta.
41 ꞌLẹo ꞌTan chảu chắng khắm au hả tón béng cắp song tô pa#ꞌnặn, hen nả khửn cáo ꞌquám sỏng ꞌnhó đảy ꞌdọn Chảu Pua#ꞌPhạ. ꞌLẹo ꞌTan chảu chắng bít tón béng#ók, nhé hảư mốt ꞌtoi ꞌtáng ꞌTan chảu au pay dai hảư ꞌpứng ꞌcốn ꞌnặn#kin. ꞌTếng song tô pa ꞌnặn păn hảư ꞌchu ꞌcốn#kin.
41 Jesus, pegando os cinco pães e os dois peixes, erguendo os olhos para o céu, os abençoou. Depois partiu os pães e os deu aos seus discípulos para que os distribuíssem. E também repartiu os dois peixes entre todos.
42 — ausente —
42 Todos comeram e se fartaram,
43 — ausente —
43 e ainda recolheram doze cestos cheios de pedaços de pão e de peixe.
44 — ausente —
44 Os que comeram os pães eram cinco mil homens.
45 Chảu ꞌGiê‑ꞌsu ꞌdiến chắt bók mốt ꞌtoi ꞌtáng ꞌTan chảu khảu ꞌhứa khảm nong luông pay ꞌphạk ꞌnáư ꞌtáng ꞌmướng Bết‑ꞌsai‑đa cón, ꞌTan chảu hák ꞌchí bók hảư phen ꞌcốn ꞌtếng lai ꞌmứa#ꞌhướn.
45 Logo a seguir, Jesus fez com que os seus discípulos entrassem no barco e fossem adiante dele para o outro lado, para Betsaida, enquanto ele despedia a multidão.
46 ꞌTan chảu ók pay sia sau ꞌlẹo khửn ꞌpú ꞌmứa đé so Chảu Pua#ꞌPhạ.
46 E, tendo-os despedido, ele subiu ao monte para orar.
47 ꞌMưa ꞌchớ ꞌmựt#ꞌlẹo, mốt ꞌtoi ꞌtáng Chảu ꞌGiê‑ꞌsu khí ꞌhứa pay ꞌhọt cang nong#luông, ꞌTan chảu hák dú ꞌtáng#bốc.
47 Ao cair da tarde, o barco estava no meio do mar, e Jesus estava sozinho em terra.
48 ꞌTan chảu phó hên sau ꞌpái ꞌhứa nắc nưới#lai, ꞌpưa#ꞌva ꞌhứa sau pay pản ꞌluống#ꞌlốm. Dáo ꞌchớ khỏn#ꞌhung, ꞌTan chảu ꞌcọ ꞌnhang ꞌtếng nả ꞌnặm pay ha#sau. ꞌChí cai sau#pay,
48 De madrugada, vendo que os discípulos remavam com dificuldade, porque o vento lhes era contrário, Jesus foi até onde eles estavam, andando sobre o mar; e queria passar adiante deles.
49 — ausente —
49 Eles, porém, vendo-o andar sobre o mar, pensaram tratar-se de um fantasma e gritaram.
50 — ausente —
50 Pois todos viram Jesus e ficaram apavorados. Mas Jesus imediatamente falou com eles e disse:
51 Chảu ꞌGiê‑ꞌsu khảu ꞌhứa ꞌtoi#sau, ꞌlốm ꞌcọ ꞌdiến ꞌtuôi#ꞌlống. Mốt ꞌtoi ꞌtáng ꞌTan chảu hên lák lửm ꞌsướng#ꞌnặn, sau ꞌcọ tứn đủng chaư#lai,
51 Então subiu no barco para estar com eles, e o vento cessou. Ficaram totalmente perplexos,
52 ꞌViạk ꞌTan chảu téng khảu ók ꞌvạy hảư lai ꞌpắn ꞌcốn kin#ꞌnặn, mai#ꞌva ꞌsướng đaư#ꞌtẹ, sau ꞌcọ ꞌnhắng báu ꞌhế#ꞌhụ, ꞌpưa chaư sau ꞌnhắng ngắm báu#ók.
52 porque não haviam compreendido o milagre dos pães, pois o coração deles estava endurecido.
53 Chảu ꞌGiê‑ꞌsu cắp mốt ꞌtoi ꞌtáng ꞌTan chảu khí ꞌhứa khảm ꞌnặm pay ꞌhọt ta phắng ꞌtáng phiêng ꞌKhên‑ꞌnê‑ꞌsa‑ꞌlệt ꞌlẹo léng ꞌhứa#ꞌvạy.
53 Estando já no outro lado, chegaram à terra de Genesaré, onde atracaram.
54 Ók ꞌhứa#ꞌlẹo, ꞌpứng ꞌcốn dú hẳn#hên, ꞌdiến ꞌhụ chắc ꞌmen Chảu ꞌGiê‑ꞌsu.
54 Saindo eles do barco, o povo logo reconheceu Jesus.
55 Sau ꞌdiến ꞌphạo ꞌlen pay ꞌtua phổng#ꞌlố, ꞌmưa đảy ꞌnghín#ꞌva Chảu ꞌGiê‑ꞌsu dú bón#đaư, sau ꞌcọ ham ꞌcốn chếp pên sáư ꞌvọng ꞌmá sú bón#ꞌnặn.
55 E eles, percorrendo toda aquela região, começaram a trazer em leitos os enfermos e os levavam para onde ouviam que ele estava.
56 ꞌTan chảu khảu bản khảu ꞌmướng ꞌhứ#ꞌva bản ꞌnọk khók ꞌná bón#đaư, sau ꞌcọ ham ꞌcốn chếp pên sắp ꞌnắm#pay, pông ꞌváng ꞌvạy bón ꞌcốn ꞌmá#ꞌhốm, ꞌlẹo đé so ꞌTan chảu hảư ꞌcốn chếp ꞌnặn đảy tít tin sửa ꞌTan chảu ꞌto#ꞌnặn, ꞌcốn đaư đảy#tít, chếp ꞌhại săng ꞌcọ đảy hóm#đi.
56 Onde quer que ele entrasse, nas aldeias, cidades ou campos, punham os enfermos nas praças, pedindo-lhe que os deixasse tocar ao menos na borda da sua roupa. E todos os que tocavam nela ficavam curados.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.