Marcos 6

Tai Dam (BLT) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Chảu ꞌGiê‑ꞌsu đảy ók sia bón hẳn ꞌmứa cá bản cáu ꞌmướng#lăng, mốt ꞌtoi ꞌtáng ꞌTan chảu ꞌcọ pay#ꞌtoi.
1 Saiu Jesus dali, e foi para a sua terra, e os seus discípulos o seguiam.
2 ꞌHọt ꞌmự ꞌdặng#ꞌcắm, ꞌTan chảu chắng bók ꞌquám Chảu Pua ꞌPhạ dú nẳng ꞌhướn ꞌsúm hảư lai ꞌcốn#ꞌphắng. ꞌPứng ꞌcốn đảy ꞌnghín ꞌTan chảu ꞌcọ ngắm lák#lai, chắng ổ căn#ꞌva, “Phủ ꞌnị ép ꞌhiến cá đaư ꞌmá#ꞌlế, ꞌmắn chắng ꞌhụ ꞌvạu ꞌquám lắc ꞌquám lák ꞌnéo ꞌnị ꞌsịn#ꞌlế, ꞌtếng ꞌhụ ꞌdệt ꞌnéo lák lửm é#máư.
2 Ora, chegando o sábado, começou a ensinar na sinagoga; e muitos, ao ouvi-lo, se maravilhavam, dizendo: Donde lhe vêm estas coisas? e que sabedoria é esta que lhe é dada? e como se fazem tais milagres por suas mãos?
3 ꞌMắn pên ꞌcốn ꞌdệt ꞌchang ꞌmạy ꞌló#ꞌquá. ꞌẾm ꞌmắn ꞌchư ꞌMa‑ꞌli‑a, ꞌnọng ꞌchái ꞌmắn ꞌmen Da‑cô‑bô, Dô‑ꞌsê, Du‑đa kéng ꞌSi‑ꞌmôn, ꞌpứng ꞌnọng ꞌnhính ꞌcọ dú nẳng bản ꞌháu ꞌnị ꞌló#ꞌlế.”
3 Não é este o carpinteiro, filho de Maria, irmão de Tiago, de José, de Judas e de Simão? e não estão aqui entre nós suas irmãs? E escandalizavam-se dele.
4 ꞌTan chảu chắng ꞌvạu hảư sau#ꞌva, “Phủ đaư pên ꞌlam pao ꞌquám Chảu Pua#ꞌPhạ, bón đaư ꞌcọ đảy ꞌnặp#ꞌtứ. ꞌMí ꞌto ꞌtáy cuông bản ꞌpi ꞌnọng cuông ꞌhướn chắng báu#ꞌhụ nể#dăm.”
4 Então Jesus lhes dizia: Um profeta não fica sem honra senão na sua terra, entre os seus parentes, e na sua própria casa.
5 ꞌSướng ꞌnặn Chảu ꞌGiê‑ꞌsu chắng ꞌhiạk báu#ꞌdệt lai ꞌnéo lák ók nẳng hẳn#đảy, ꞌmí ꞌto đảy khắm ꞌchắm hảư kỉ ꞌcốn chếp hóm đi#đảy.
5 E não podia fazer ali nenhum milagre, a não ser curar alguns poucos enfermos, impondo-lhes as mãos.
6 ꞌTáy bản cáu ꞌmướng lăng Chảu ꞌGiê‑ꞌsu ꞌnặn báu#ꞌchưa, ꞌTan chảu ꞌcọ hên lák#lai. ꞌLẹo ꞌTan chảu chắng ók pay bók ꞌquám Chảu Pua ꞌPhạ lom#bản.
6 E admirou-se da incredulidade deles. Em seguida percorria as aldeias circunvizinhas, ensinando.
7 Chảu ꞌGiê‑ꞌsu khék au síp song ꞌcốn phủ pên ꞌlam ꞌchạư páo kháo ꞌnặn ꞌmá#ha, téng ók pên mốt lỏ#ꞌcu, chắng sống sau ók pay lom bản lom#ꞌmướng, ꞌtếng dao ꞌquiến hảư sau sắp phi#ꞌhại.
7 E chamou a si os doze, e começou a enviá-los a dois e dois, e dava-lhes poder sobre os espíritos imundos;
8 — ausente —
8 ordenou-lhes que nada levassem para o caminho, senão apenas um bordão; nem pão, nem alforje, nem dinheiro no cinto;
9 — ausente —
9 mas que fossem calçados de sandálias, e que não vestissem duas túnicas.
10 ꞌLẹo Chảu ꞌGiê‑ꞌsu sắng sau máư#ꞌva, “Khảu ꞌtô ꞌhướn đaư ꞌcọ hảư ꞌdặng ꞌtô hẳn ꞌtạu ꞌhọt ꞌchớ ók pay sia bản#ꞌnặn.
10 Dizia-lhes mais: Onde quer que entrardes numa casa, ficai nela até sairdes daquele lugar.
11 ꞌVa ꞌcốn bản đaư báu#tỏn#ꞌhặp, báu#ꞌphắng ꞌquám ꞌpứng#ꞌnọng, ꞌchớ ꞌchí ók pay sia bản ꞌnặn khỉ khún chắp tin ꞌcọ hảư ꞌpứ ók sia#mết, ꞌpưa ꞌdệt chứng hảư sau ꞌhụ ꞌquám#phít.”
11 E se qualquer lugar não vos receber, nem os homens vos ouvirem, saindo dali, sacudi o pó que estiver debaixo dos vossos pés, em testemunho conta eles.
12 ꞌSướng ꞌnặn mốt ꞌlam ꞌchạư chắng ók pay páo ꞌquám bók son hảư piến chaư ꞌváng sia ꞌluống ꞌtáng báp#ꞌsội.
12 Então saíram e pregaram que todos se arrependessem;
13 Sau sắp lai phi ꞌtứ ók ꞌpai sia phủ#ꞌcốn, ꞌlẹo au ꞌnặm ꞌmắn ꞌtá sáư lai ꞌcốn chếp pên ꞌcọ đảy hóm đi#sia.
13 e expulsavam muitos demônios, e ungiam muitos enfermos com óleo, e os curavam.
14 ꞌChư siêng Chảu ꞌGiê‑ꞌsu đảy kháo ók pay lai bón lai ꞌti ꞌhọt pua ꞌHê‑ꞌlột. ꞌMí ꞌcốn ꞌvạu#ꞌva, “ꞌMen Dô‑ꞌhăn phủ ꞌdệt ꞌhịt bắp‑ti‑sa‑ꞌma tai ꞌlẹo ꞌcứn ꞌhéng#ꞌmá, chắng ꞌdệt ꞌpứng ꞌnéo lák lửm đảy thôi#lo.”
14 E soube disso o rei Herodes {porque o nome de Jesus se tornara célebre}, e disse: João, o Batista, ressuscitou dos mortos; e por isso estes poderes milagrosos operam nele.
15 ꞌMí ꞌcốn lỏ#ꞌva, “ꞌMen ꞌtan Ê‑ꞌli‑da pang ꞌchạu ꞌnặn ꞌsứ#ꞌlế.”
15 Mas outros diziam: É Elias. E ainda outros diziam: É profeta como um dos profetas.
16 Pua ꞌHê‑ꞌlột đảy ꞌnghín lỏ#ꞌva, “Dô‑ꞌhăn ꞌmen phủ ꞌháu khả tắt ꞌcó ꞌnặn ꞌcứn ꞌhéng ꞌmá ꞌsứ#ꞌlế.”
16 Herodes, porém, ouvindo isso, dizia: É João, aquele a quem eu mandei degolar: ele ressuscitou.
17 — ausente —
17 Porquanto o próprio Herodes mandara prender a João, e encerrá-lo maniatado no cárcere, por causa de Herodias, mulher de seu irmão Filipe; porque ele se havia casado com ela.
18 — ausente —
18 Pois João dizia a Herodes: Não te é lícito ter a mulher de teu irmão.
19 ꞌNáng ꞌHê‑ꞌlô‑đia chaư pút hảư ꞌtan Dô‑ꞌhăn, ꞌnáng ngắm é khả ꞌtan#sia. Hák#ꞌva khả báu#đảy,
19 Por isso Herodias lhe guardava rancor e queria matá-lo, mas não podia;
20 ꞌpưa#ꞌva pua pảy che au ꞌtan#ꞌvạy. Pua ꞌhụ chắc ꞌtan pên phủ đi ꞌmí ꞌmen téng ꞌchạư ꞌviạk Chảu Pua#ꞌPhạ, chắng nể dản#ꞌtan. ꞌMưa đaư pua đảy ꞌnghín ꞌquám ꞌtan bók son ꞌcọ sôm#chaư, hák#ꞌva nẳng cuông chaư ngắm ꞌdạk#lai.
20 porque Herodes temia a João, sabendo que era varão justo e santo, e o guardava em segurança; e, ao ouvi-lo, ficava muito perplexo, contudo de boa mente o escutava.
21 ꞌMưa ꞌcộp ꞌmự ꞌvến ók#pua, chắng pên ꞌnhám đi hảư ꞌnáng ꞌHê‑ꞌlô‑đia đảy khả ꞌtan Dô‑ꞌhăn. Cuông ꞌmự ꞌnặn pua ꞌdệt ꞌtiệc sú ꞌpứng ꞌcốn téng đa ꞌtoi#pua, ꞌpứng quan ꞌtáng lính, kéng ꞌpứng án ꞌnhá phén đin ꞌKha‑ꞌli‑ꞌlê.
21 Chegado, porém, um dia oportuno quando Herodes no seu aniversário natalício ofereceu um banquete aos grandes da sua corte, aos principais da Galiléia,
22 ꞌChớ ꞌnặn ꞌlụk ꞌnhính khong ꞌHê‑ꞌlô‑đia khảu ꞌmứa#ꞌsé, ꞌdệt hảư pua ꞌtếng#cá ꞌpứng phủ kin ꞌhuôm ꞌpán pua sôm#chaư. Pua chắng ꞌvạu cắp ꞌnáng ꞌnặn#ꞌva, “ꞌLụk#ꞌhới, ꞌlụk é đảy săng lỏ#so, ꞌpo ꞌchí#hảư.”
22 entrou a filha da mesma Herodias e, dançando, agradou a Herodes e aos convivas. Então o rei disse à jovem: Pede-me o que quiseres, e eu to darei.
23 Pua chao mang cắp ꞌnáng ꞌnặn máư#ꞌva, “ꞌLụk tham săng ꞌcọ ꞌchí#đảy, ta#ꞌva păn thóng ꞌmướng ók ꞌcọ ꞌchí#hảư.”
23 E jurou-lhe, dizendo: Tudo o que me pedires te darei, ainda que seja metade do meu reino.
24 ꞌNáng ꞌdiến ók pay tham ꞌếm ꞌmắn#ꞌva, “ꞌẾm ꞌchí hảư ꞌlụk so au săng#ꞌlế?”
24 Tendo ela saído, perguntou a sua mãe: Que pedirei? Ela respondeu: A cabeça de João, o Batista.
25 ꞌNáng ꞌdiến ꞌphạo ꞌcứn khảu ꞌmứa ha pua máư#ꞌva, “ꞌLụk é#so, tắt au hua Dô‑ꞌhăn phủ ꞌdệt ꞌhịt bắp‑ti‑sa‑ꞌma ꞌnặn sáư ꞌpán ꞌmá hảư#ꞌkhạy.”
25 E tornando logo com pressa à presença do rei, pediu, dizendo: Quero que imediatamente me dês num prato a cabeça de João, o Batista.
26 Pua ꞌnghín ꞌsướng ꞌnặn khổ chaư#lai, hák#ꞌva pua đảy chao mang cắp ꞌnáng tó nả ꞌpứng ꞌcốn khék ꞌnặn#ꞌlẹo, pua chắng báu#é thiêng sia#ꞌnáng.
26 Ora, entristeceu-se muito o rei; todavia, por causa dos seus juramentos e por causa dos que estavam à mesa, não lha quis negar.
27 Pua ꞌdiến ꞌchạư ꞌcốn lính#ꞌnưng pay tắt au hua Dô‑ꞌhăn ꞌmá. ꞌCốn lính chắng pay tắt ꞌcó ꞌtan Dô‑ꞌhăn nẳng ꞌhướn#ꞌtú,
27 O rei, pois, enviou logo um soldado da sua guarda com ordem de trazer a cabeça de João. Então ele foi e o degolou no cárcere,
28 ꞌlẹo au hua sáư ꞌpán ꞌmá hảư#ꞌnáng, ꞌnáng ꞌcọ đảy au pay hảư phủ pên#ꞌếm.
28 e trouxe a cabeça num prato e a deu à jovem, e a jovem a deu à sua mãe.
29 Mốt ꞌcốn ꞌtoi ꞌtáng ꞌtan Dô‑ꞌhăn đảy ꞌnghín kháo ꞌsướng#ꞌnặn, sau chắng ꞌmứa au khon pay pốc ꞌmiện nẳng thẳm đán pá#ꞌheo.
29 Quando os seus discípulos ouviram isso, vieram, tomaram o seu corpo e o puseram num sepulcro.
30 ꞌPứng ꞌlam ꞌchạư páo kháo Chảu ꞌGiê‑ꞌsu chắng đảy ꞌcứn ꞌmá ha ꞌTan#chảu, ꞌlẹo ꞌtố ꞌpứng nả ꞌviạk sau đảy ꞌdệt kéng bók son ꞌnặn sú ꞌTan chảu#ꞌphắng.
30 Reuniram-se os apóstolos com Jesus e contaram-lhe tudo o que tinham feito e ensinado.
31 ꞌChớ ꞌnặn ꞌmí lai ꞌcốn pay ꞌmá ha ꞌTan#chảu, mốt ꞌTan chảu chao báu#ꞌmí ꞌchớ kin#khảu. ꞌTan chảu chắng ꞌchứa sau#ꞌva, “ꞌHáu au căn pay ha bón ꞌquẹng ꞌcốn ꞌdặng nưới ꞌnọi#ꞌnưng cón#ꞌí.”
31 Ao que ele lhes disse: Vinde vós, à parte, para um lugar deserto, e descansai um pouco. Porque eram muitos os que vinham e iam, e não tinham tempo nem para comer.
32 ꞌSướng ꞌnặn mốt ꞌTan chảu chắng khảu ꞌhứa khảm pay ha bón ꞌquẹng#ꞌcốn.
32 Retiraram-se, pois, no barco para um lugar deserto, à parte.
33 Hák#ꞌva ꞌmí lai ꞌcốn ꞌhụ hên sau ók#pay. ꞌCốn ꞌtếng bản ꞌtếng ꞌmướng ꞌcọ ꞌdiến ꞌpá căn đủm ꞌlen ꞌnắm ꞌtáng bốc pay ꞌhọt ꞌphạk ꞌnặn cón sau#máư.
33 Muitos, porém, os viram partir, e os reconheceram; e para lá correram a pé de todas as cidades, e ali chegaram primeiro do que eles.
34 ꞌMưa Chảu ꞌGiê‑ꞌsu ók ꞌhứa ꞌlẹo ꞌcọ hên ꞌcốn ꞌmá ế#lai. ꞌTan chảu hên sau pék ꞌsướng ꞌpứng ꞌdo báu#ꞌmí phủ#ꞌliệng, ꞌTan chảu ꞌcọ ín đu ꞌmo#sau. ꞌTan chảu chắng bók son sau lai ăn lai#ꞌnéo.
34 E Jesus, ao desembarcar, viu uma grande multidão e compadeceu-se deles, porque eram como ovelhas que não têm pastor; e começou a ensinar-lhes muitas coisas.
35 ꞌCăm ꞌmá, mốt ꞌtoi ꞌtáng Chảu ꞌGiê‑ꞌsu chắng ꞌmá ꞌvạu sú ꞌTan chảu#ꞌva, “ꞌCăm ꞌmá#ꞌlẹo, bón ꞌnị ꞌmen bón#ꞌquẹng.
35 Estando a hora já muito adiantada, aproximaram-se dele seus discípulos e disseram: O lugar é deserto, e a hora já está muito adiantada;
36 So ꞌTan chảu bók hảư ꞌcốn ꞌtếng lai pay ꞌsự săng kin lom bản lom#ꞌná.”
36 despede-os, para que vão aos sítios e às aldeias, em redor, e comprem para si o que comer.
37 Hák#ꞌva Chảu ꞌGiê‑ꞌsu bók sau#ꞌva, “ꞌPứng ꞌnọng ꞌcọ au khảu hảư sau kin#ꞌnớ.”
37 Ele, porém, lhes respondeu: Dai-lhes vós de comer. Então eles lhe perguntaram: Havemos de ir comprar duzentos denários de pão e dar-lhes de comer?
38 Chảu ꞌGiê‑ꞌsu chắng tham sau#ꞌva, “Hảư ꞌpứng ꞌnọng pay bớng#đu, tón béng ꞌmí ꞌto#đaư.”
38 Ao que ele lhes disse: Quantos pães tendes? Ide ver. E, tendo-se informado, responderam: Cinco pães e dois peixes.
39 ꞌLẹo Chảu ꞌGiê‑ꞌsu chắng bók sau hảư ꞌcốn ꞌtếng lai ꞌnăng ꞌlống nẳng pá nhả kheo ꞌdệt pên#mốt,
39 Então lhes ordenou que a todos fizessem reclinar-se, em grupos, sobre a relva verde.
40 mốt lỏ ꞌhọi#ꞌcốn, mốt hả síp ꞌcốn ꞌcọ#ꞌmí.
40 E reclinaram-se em grupos de cem e de cinqüenta.
41 ꞌLẹo ꞌTan chảu chắng khắm au hả tón béng cắp song tô pa#ꞌnặn, hen nả khửn cáo ꞌquám sỏng ꞌnhó đảy ꞌdọn Chảu Pua#ꞌPhạ. ꞌLẹo ꞌTan chảu chắng bít tón béng#ók, nhé hảư mốt ꞌtoi ꞌtáng ꞌTan chảu au pay dai hảư ꞌpứng ꞌcốn ꞌnặn#kin. ꞌTếng song tô pa ꞌnặn păn hảư ꞌchu ꞌcốn#kin.
41 E tomando os cinco pães e os dois peixes, e erguendo os olhos ao céu, os abençoou; partiu os pães e os entregava a seus discípulos para lhos servirem; também repartiu os dois peixes por todos.
42 — ausente —
42 E todos comeram e se fartaram.
43 — ausente —
43 Em seguida, recolheram doze cestos cheios dos pedaços de pão e de peixe.
44 — ausente —
44 Ora, os que comeram os pães eram cinco mil homens.
45 Chảu ꞌGiê‑ꞌsu ꞌdiến chắt bók mốt ꞌtoi ꞌtáng ꞌTan chảu khảu ꞌhứa khảm nong luông pay ꞌphạk ꞌnáư ꞌtáng ꞌmướng Bết‑ꞌsai‑đa cón, ꞌTan chảu hák ꞌchí bók hảư phen ꞌcốn ꞌtếng lai ꞌmứa#ꞌhướn.
45 Logo em seguida obrigou os seus discípulos a entrar no barco e passar adiante, para o outro lado, a Betsaida, enquanto ele despedia a multidão.
46 ꞌTan chảu ók pay sia sau ꞌlẹo khửn ꞌpú ꞌmứa đé so Chảu Pua#ꞌPhạ.
46 E, tendo-a despedido, foi ao monte para orar.
47 ꞌMưa ꞌchớ ꞌmựt#ꞌlẹo, mốt ꞌtoi ꞌtáng Chảu ꞌGiê‑ꞌsu khí ꞌhứa pay ꞌhọt cang nong#luông, ꞌTan chảu hák dú ꞌtáng#bốc.
47 Chegada a tardinha, estava o barco no meio do mar, e ele sozinho em terra.
48 ꞌTan chảu phó hên sau ꞌpái ꞌhứa nắc nưới#lai, ꞌpưa#ꞌva ꞌhứa sau pay pản ꞌluống#ꞌlốm. Dáo ꞌchớ khỏn#ꞌhung, ꞌTan chảu ꞌcọ ꞌnhang ꞌtếng nả ꞌnặm pay ha#sau. ꞌChí cai sau#pay,
48 E, vendo-os fatigados a remar, porque o vento lhes era contrário, pela quarta vigília da noite, foi ter com eles, andando sobre o mar; e queria passar-lhes adiante;
49 — ausente —
49 eles, porém, ao vê-lo andando sobre o mar, pensaram que era um fantasma e gritaram;
50 — ausente —
50 porque todos o viram e se assustaram; mas ele imediatamente falou com eles e disse-lhes: Tende ânimo; sou eu; não temais.
51 Chảu ꞌGiê‑ꞌsu khảu ꞌhứa ꞌtoi#sau, ꞌlốm ꞌcọ ꞌdiến ꞌtuôi#ꞌlống. Mốt ꞌtoi ꞌtáng ꞌTan chảu hên lák lửm ꞌsướng#ꞌnặn, sau ꞌcọ tứn đủng chaư#lai,
51 E subiu para junto deles no barco, e o vento cessou; e ficaram, no seu íntimo, grandemente pasmados;
52 ꞌViạk ꞌTan chảu téng khảu ók ꞌvạy hảư lai ꞌpắn ꞌcốn kin#ꞌnặn, mai#ꞌva ꞌsướng đaư#ꞌtẹ, sau ꞌcọ ꞌnhắng báu ꞌhế#ꞌhụ, ꞌpưa chaư sau ꞌnhắng ngắm báu#ók.
52 pois não tinham compreendido o milagre dos pães, antes o seu coração estava endurecido.
53 Chảu ꞌGiê‑ꞌsu cắp mốt ꞌtoi ꞌtáng ꞌTan chảu khí ꞌhứa khảm ꞌnặm pay ꞌhọt ta phắng ꞌtáng phiêng ꞌKhên‑ꞌnê‑ꞌsa‑ꞌlệt ꞌlẹo léng ꞌhứa#ꞌvạy.
53 E, terminada a travessia, chegaram à terra em Genezaré, e ali atracaram.
54 Ók ꞌhứa#ꞌlẹo, ꞌpứng ꞌcốn dú hẳn#hên, ꞌdiến ꞌhụ chắc ꞌmen Chảu ꞌGiê‑ꞌsu.
54 Logo que desembarcaram, o povo reconheceu a Jesus;
55 Sau ꞌdiến ꞌphạo ꞌlen pay ꞌtua phổng#ꞌlố, ꞌmưa đảy ꞌnghín#ꞌva Chảu ꞌGiê‑ꞌsu dú bón#đaư, sau ꞌcọ ham ꞌcốn chếp pên sáư ꞌvọng ꞌmá sú bón#ꞌnặn.
55 e correndo eles por toda aquela região, começaram a levar nos leitos os que se achavam enfermos, para onde ouviam dizer que ele estava.
56 ꞌTan chảu khảu bản khảu ꞌmướng ꞌhứ#ꞌva bản ꞌnọk khók ꞌná bón#đaư, sau ꞌcọ ham ꞌcốn chếp pên sắp ꞌnắm#pay, pông ꞌváng ꞌvạy bón ꞌcốn ꞌmá#ꞌhốm, ꞌlẹo đé so ꞌTan chảu hảư ꞌcốn chếp ꞌnặn đảy tít tin sửa ꞌTan chảu ꞌto#ꞌnặn, ꞌcốn đaư đảy#tít, chếp ꞌhại săng ꞌcọ đảy hóm#đi.
56 Onde quer, pois, que entrava, fosse nas aldeias, nas cidades ou nos campos, apresentavam os enfermos nas praças, e rogavam-lhe que os deixasse tocar ao menos a orla do seu manto; e todos os que a tocavam ficavam curados.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.