Marcos 5
Tai Dam (BLT) vs NVT
1 Mốt Chảu ꞌGiê‑ꞌsu khảm nong luông pay ꞌhọt ꞌphạk ꞌnáư lỏ#ꞌmen phổng ꞌlố khong ꞌcốn ꞌKhê‑ꞌla‑ꞌsa dú.
1 Assim, chegaram ao outro lado do mar, à região dos gerasenos.
2 ꞌChớ ꞌTan chảu ók ꞌhứa#pay, ꞌdiến ꞌmí ꞌcốn#ꞌnưng phi ꞌhại ꞌtứ ꞌmáu dú nẳng pá ꞌheo ók ꞌmá ꞌpọ ꞌTan#chảu.
2 Quando Jesus desembarcou, imediatamente um homem possuído por um espírito impuro saiu do cemitério e veio ao seu encontro.
3 ꞌCốn ꞌnặn ꞌlớng ꞌkhới dú thẳm đán pá ꞌheo#thôi. Báu#ꞌmí phaư phúk ꞌmặt ꞌmắn ꞌvạy đảy ꞌsướng té#cón, ꞌchăm#ꞌva au sỏi lếc ꞌmá phúk ꞌmắn ꞌvạy ꞌcọ báu#dú.
3 Esse homem morava entre as cavernas usadas como túmulos e ninguém conseguia detê-lo, nem mesmo com correntes.
4 Lai ꞌtưa#ꞌlẹo, sáu au sỏi lếc ꞌmá phúk tin ꞌmứ#ꞌmắn, hák#ꞌva sỏi lếc ꞌnặn ꞌmắn ꞌcọ ꞌtắng khát sia#đảy, sáu au săng phúk ꞌmặt tin ꞌmắn ꞌvạy ꞌcọ khát ꞌmun sia#mết. Báu#ꞌmí phaư ꞌhéng pắt ꞌpẹ ꞌmắn#đảy.
4 Sempre que era acorrentado e algemado, quebrava as algemas dos pulsos e despedaçava as correntes dos pés. Ninguém era forte o suficiente para dominá-lo.
5 Báu#ꞌva ꞌvến ꞌva#ꞌcứn, ꞌchớ đaư ꞌmắn ꞌcọ dú lom pá ꞌheo lom ꞌpú khék khék ꞌhọng ꞌhọng#dú, ꞌmắn ꞌlớng au tón đán ꞌmá khít ꞌmá khiến ꞌlắm ꞌmo#ꞌmắn.
5 Dia e noite, vagava entre os túmulos e pelos montes, gritando e cortando-se com pedras.
6 ꞌMưa ꞌmắn phó hên Chảu ꞌGiê‑ꞌsu, ꞌmắn ꞌdiến ꞌlen pay ꞌlạy ꞌlống tó nả ꞌTan#chảu,
6 Quando o homem viu Jesus, ainda a certa distância, correu ao seu encontro e se curvou diante dele.
7 khék sương nháư#ꞌva, “ꞌGiê‑ꞌsu ꞌLụk ꞌchái Chảu Pua ꞌPhạ phủ nháư sung sút#ꞌhới, ꞌTan ꞌchí ꞌmá nuống ꞌpán khỏi ꞌdệt săng#ꞌlế? Khỏi ꞌtoi ꞌchư siêng Chảu Pua ꞌPhạ so ꞌTan ꞌnhá ꞌdệt báp ꞌmo khỏi đé#ꞌnớ.”
7 Então soltou um forte grito: “Por que vem me importunar, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? Em nome de Deus, suplico que não me torture!”.
8 ꞌMắn ꞌvạu ꞌsướng ꞌnặn ꞌcọ ꞌpưa Chảu ꞌGiê‑ꞌsu đảy bók#ꞌva, “Phi ꞌhại#ꞌhới, ꞌmứng ók pay sia ꞌcốn#ꞌnị.”
8 Pois Jesus já havia falado ao espírito: “Saia deste homem, espírito impuro!”.
9 ꞌLẹo Chảu ꞌGiê‑ꞌsu chắng tham ꞌmắn#ꞌva, “ꞌMứng ꞌchư#săng?”
9 Jesus lhe perguntou: “Qual é o seu nome?”. Ele respondeu: “Meu nome é Legião, porque há muitos de nós dentro deste homem”.
10 ꞌLẹo ꞌmắn đé so ꞌTan chảu ꞌnhá sắp mốt phi ꞌmắn ók khói sia phổng ꞌlố#ꞌnặn.
10 E os espíritos impuros suplicaram repetidamente que ele não os enviasse a algum lugar distante.
11 Cuông ꞌchớ ꞌnặn ꞌmí mu ꞌpứng nháư đang sáo kin lom cang ꞌpú bón#hẳn.
11 Havia uma grande manada de porcos pastando num monte ali perto.
12 ꞌPứng phi ꞌnặn chắng so Chảu ꞌGiê‑ꞌsu ꞌva, “So ꞌTan hảư ꞌsúm khỏi khảu pay ꞌtứ ꞌpứng mu#ꞌnặn.”
12 “Mande-nos para aqueles porcos”, imploraram os espíritos. “Deixe que entremos neles.”
13 Chảu ꞌGiê‑ꞌsu hảư phép#sau. ꞌPứng phi ꞌhại chắng ók sia ꞌcốn ꞌnặn pay khảu ꞌtứ ꞌpứng#mu, ꞌmí dáo song ꞌpắn#tô, ꞌcọ ꞌdiến pay ꞌtéo phắng ꞌlống sáư nong luông ꞌlẹo chôm ꞌnặm#tai.
13 Jesus lhes deu permissão. Os espíritos impuros saíram do homem e entraram nos porcos, e toda a manada, cerca de dois mil porcos, se atirou pela encosta íngreme do monte para dentro do mar e se afogou.
14 ꞌPứng phủ ꞌliệng mu ꞌdiến ꞌlen pay páo lom#ꞌmướng, bản ꞌnọk khók#ꞌná. ꞌPứng ꞌcốn đảy ꞌnghín páo ꞌdiến au căn đủm pay#bớng.
14 Os que cuidavam dos porcos fugiram para uma cidade próxima e para seus arredores, espalhando a notícia. O povo correu para ver o que havia ocorrido.
15 ꞌMưa pay ꞌhọt Chảu ꞌGiê‑ꞌsu, sau chắng hên ꞌcốn phủ phi ꞌhại pên ꞌpắn#ꞌtứ ꞌnặn ꞌnung suổng sửa pên ꞌcốn ꞌhụ phủ đi ꞌnăng#dú, hên ꞌsướng ꞌnặn sau ꞌdiến#dản.
15 Chegaram até onde Jesus estava e viram o homem que tinha sido possuído pela legião de demônios. Estava sentado ali, vestido e em perfeito juízo, e todos tiveram medo.
16 ꞌPứng ꞌcốn đảy hên ꞌcọ ꞌtố hảư ꞌchu ꞌcốn#ꞌphắng, ꞌsứ đaư ꞌcốn phủ phi ꞌtứ ꞌnặn chắng ꞌhiạk đi sia#đảy, ꞌlẹo ꞌtố ꞌviạk ꞌpứng mu#máư.
16 Então os que presenciaram os acontecimentos contaram aos outros o que havia ocorrido com o homem possuído por demônios e com os porcos.
17 Sau đảy ꞌnghín ꞌsướng#ꞌnặn, sau chắng so hảư Chảu ꞌGiê‑ꞌsu ꞌpai ók pay sia ꞌmướng#sau.
17 A multidão começou a suplicar que Jesus fosse embora da região.
18 ꞌChớ Chảu ꞌGiê‑ꞌsu đang khảu ꞌhứa#pay, ꞌcốn phủ phi ꞌtứ ók sia ꞌnặn so pay#ꞌtoi.
18 Quando Jesus entrava no barco, o homem que tinha sido possuído por demônios implorou para ir com ele.
19 Hák ꞌTan chảu báu#hảư#pay, ꞌlẹo bók ꞌmắn#ꞌva, “Hảư ꞌcứn ꞌmứa ꞌhướn ha ꞌpi ha#ꞌnọng, ꞌtố ꞌviạk nháư Chảu Pua ꞌPhạ phủ pên Chảu Chom ín đu phớng#ꞌdứa, ꞌchoi ꞌmứng ꞌsướng#đaư.”
19 Jesus, porém, não permitiu e disse: “Volte para sua casa e para sua família e conte-lhes tudo que o Senhor fez por você e como ele foi misericordioso”.
20 ꞌSướng ꞌnặn ꞌmắn chắng ꞌcứn pay páo hảư ꞌcốn dú nẳng phén đin Đê‑ca‑pô‑ꞌli ꞌhụ ꞌviạk nháư Chảu ꞌGiê‑ꞌsu đảy ꞌchoi#ꞌmắn. ꞌChu ꞌcốn phaư ꞌcọ ꞌva lák#lai.
20 Então o homem partiu e começou a anunciar pela região das Dez Cidades quanto Jesus havia feito por ele, e todos se admiravam do que ele dizia.
21 ꞌMưa Chảu ꞌGiê‑ꞌsu khảu ꞌhứa khảm nong luông ꞌcứn pay ꞌhọt ꞌphạk ꞌnáư#ꞌlẹo, ꞌmí ế ꞌcốn ꞌmá ha ꞌTan chảu nẳng ꞌhím#nong.
21 Jesus entrou novamente no barco e voltou para o outro lado do mar, onde uma grande multidão se juntou ao seu redor na praia.
22 ꞌChớ ꞌnặn ꞌmí phủ#ꞌnưng ꞌchư Dai‑ꞌlu pên cốc ꞌhướn#ꞌsúm, ꞌmá hên Chảu ꞌGiê‑ꞌsu, ꞌdiến múp ꞌlạy ꞌlống sáư tin ꞌTan#chảu,
22 Então chegou um dos líderes da sinagoga local, chamado Jairo. Quando viu Jesus, prostrou-se a seus pés e
23 ꞌtếng đé so#ꞌva, “ꞌLụk ꞌnhính ꞌnọi khỏi chếp báu#cang ꞌchí#ꞌnhắng. So ꞌTan chảu pay ꞌchoi pông ꞌmứ sáư ꞌmắn hảư hóm đi hảo ꞌkhặn ꞌcứn ꞌmá hảư khỏi#đé.”
23 suplicou repetidas vezes: “Minha filhinha está morrendo. Por favor, venha e ponha as mãos sobre ela; cure-a para que ela viva!”.
24 Chảu ꞌGiê‑ꞌsu chắng pay ꞌtoi phủ#ꞌnặn. ꞌMí ế ꞌcốn pay ꞌtoi íp khảu ꞌmá sáư ꞌTan#chảu.
24 Jesus foi com ele, e todo o povo o seguiu, apertando-se ao seu redor.
25 ꞌChớ ꞌnặn ꞌmí phủ ꞌnhính#ꞌnưng pên ꞌbệng ꞌlượt huống ꞌhua đảy síp song pi#ꞌlẹo.
25 No meio da multidão estava uma mulher que havia doze anos sofria de hemorragia.
26 ꞌMắn đảy pay ha lai ꞌsáy#da, chếp sép lai ăn lai#ꞌnéo, ꞌmắn ꞌcọ ứt#au, ꞌngớn ꞌcắm ꞌcọ mết#pay, hák báu#bớt báu#ꞌvén sắc#ꞌnọi, ꞌnhắng ꞌnhương chếp tứm#máư.
26 Tinha passado por muitas dificuldades nas mãos de vários médicos e, ao longo dos anos, gastou tudo que possuía, sem melhorar. Na verdade, havia piorado.
27 — ausente —
27 Tendo ouvido falar de Jesus, aproximou-se por trás dele no meio da multidão e tocou em seu manto,
28 — ausente —
28 pois pensava: “Se eu apenas tocar em seu manto, serei curada”.
29 ꞌLượt ꞌdiến ꞌcợt sia#ngay, ꞌmắn chắng ꞌhụ#ꞌva cuông tô ꞌmắn hóm#đi, hảo ꞌhéng#ók.
29 No mesmo instante, a hemorragia parou, e ela sentiu em seu corpo que tinha sido curada da enfermidade.
30 Chảu ꞌGiê‑ꞌsu ꞌdiến ꞌhụ chắc phép ꞌquiến ꞌTan chảu đảy ók#pay, cang mốt ꞌcốn ꞌtếng lai ꞌTan chảu chắng táo nả ꞌmá tham sau#ꞌva, “Phaư tít sửa ꞌháu#ꞌlế?”
30 Jesus imediatamente percebeu que dele havia saído poder; por isso, virou-se para a multidão e perguntou: “Quem tocou em meu manto?”.
31 Mốt ꞌtoi ꞌtáng ꞌTan chảu chắng tóp#ꞌva, “ꞌTan chảu ꞌcọ hên ꞌcốn ꞌtếng lai íp khảu ꞌmá#sáư, pên săng ꞌTan chảu chắng tham phaư tít#ꞌTan?”
31 Seus discípulos disseram: “Veja a multidão que o aperta de todos os lados. Como o senhor ainda pergunta: ‘Quem tocou em mim?’”.
32 Hák#ꞌva ꞌTan chảu cứ bớng nả ꞌpứng ꞌcốn dú ỏm#ꞌnặn, ꞌpưa é ꞌhụ#ꞌva ꞌmen phủ đaư ꞌdệt#ꞌtẹ.
32 Jesus, porém, continuou a olhar ao redor para ver quem havia feito aquilo.
33 Phủ ꞌnhính ꞌnặn ꞌhụ chắc nẳng cuông tô chảu hóm đi ꞌdọn#ꞌva ꞌmắn đảy tít sửa ꞌTan#chảu, ꞌmắn dản sắn ꞌmá ꞌlạy ꞌlống tó nả ꞌvạu ꞌsư sú ꞌTan chảu#ꞌphắng.
33 Então a mulher, assustada e tremendo pelo que lhe tinha acontecido, veio e, ajoelhando-se diante dele, contou o que havia feito.
34 Chảu ꞌGiê‑ꞌsu chắng bók ꞌmắn#ꞌva, “ꞌNáng#ꞌhới, ꞌdọn chảu ꞌmí chaư#ꞌchưa, chảu chắng đảy hóm#đi. ꞌCoi pay#đi, hóm sia chếp sia ꞌbệng#ꞌnớ.”
34 Jesus lhe disse: “Filha, sua fé a curou. Vá em paz. Seu sofrimento acabou”.
35 Cuông ꞌchớ Chảu ꞌGiê‑ꞌsu ꞌnhắng đang ꞌvạu#dú, ꞌmí ꞌcốn ꞌmá té ꞌhướn phủ cốc ꞌhướn ꞌsúm ꞌvạu sú#ꞌva, “ꞌLụk ꞌnhính ꞌtan mết ꞌchua sia ꞌlẹo#lo, ꞌnhá ꞌdệt ꞌphiến săng hảư ꞌsáy#ꞌtọn.”
35 Enquanto Jesus ainda falava com a mulher, chegaram mensageiros da casa de Jairo, o líder da sinagoga, e lhe disseram: “Sua filha morreu. Para que continuar incomodando o mestre?”.
36 Sau ꞌvạu ꞌsướng#ꞌnặn, hák#ꞌva Chảu ꞌGiê‑ꞌsu ꞌcọ báu#ꞌphắng, ꞌdiến bók phủ cốc ꞌhướn ꞌsúm ꞌnặn#ꞌva, “ꞌNhá dản#săng, cứ ꞌchưa ꞌháu#ꞌnớ.”
36 Jesus, porém, ouviu essas palavras e disse a Jairo: “Não tenha medo. Apenas creia”.
37 Chảu ꞌGiê‑ꞌsu báu#hảư phaư pay#ꞌtoi, ꞌmí ꞌto hảư Pê‑tô kéng song ꞌnọng ꞌpi ꞌchư Da‑cô‑bô, Dô‑ꞌhăn ꞌto#ꞌnặn.
37 Então Jesus deteve a multidão e não deixou que ninguém o acompanhasse, exceto Pedro, Tiago e João, irmão de Tiago.
38 ꞌMưa pay ꞌhọt ꞌhướn phủ cốc ꞌhướn#ꞌsúm, Chảu ꞌGiê‑ꞌsu ꞌcọ hên ꞌpứng ꞌcốn ꞌnắn ꞌnướng khék hảy ꞌtộc khôm#lai.
38 Quando chegaram à casa do líder da sinagoga, Jesus viu um grande tumulto, com muito choro e lamentação.
39 Chảu ꞌGiê‑ꞌsu khảu cuông ꞌhướn#pay, chắng ꞌvạu hảư sau#ꞌva, “ꞌChí hảy ꞌchí ꞌmáu săng ꞌcợn#ꞌlế. ꞌNáng ꞌnọi báu#tai, ꞌmắn ꞌnón lắp#ꞌló.”
39 Então entrou e perguntou: “Por que todo esse tumulto e choro? A criança não morreu; está apenas dormindo”.
40 Đảy ꞌnghín Chảu ꞌGiê‑ꞌsu ꞌvạu ꞌsướng ꞌnặn, ꞌpứng ꞌcốn dú hẳn ꞌdiến hua nả ꞌTan#chảu. ꞌLẹo ꞌTan chảu sắp sau ók pay#mết, ꞌmí ꞌto hảư ải ꞌếm ꞌnáng ꞌnọi ꞌnặn kéng sam ꞌcốn phủ pay ꞌtoi ꞌTan chảu đảy khảu cuông hỏng bón ꞌnáng ꞌnọi#ꞌnón.
40 A multidão riu de Jesus. Ele, porém, fez todos saírem e levou o pai e a mãe da menina e os três discípulos para o quarto onde ela estava deitada.
41 ꞌLẹo ꞌTan chảu chắng khắm ꞌmứ ꞌnáng#ꞌnọi, ꞌtếng pák ꞌquám ꞌDiu#ꞌva, “Ta‑ꞌli‑ꞌtha cum,” mai#ꞌva, “Lan#ꞌhới, ꞌháu bók hảư tứn#khửn.”
41 Segurando-a pela mão, disse-lhe: “ Talita cumi! ”, que quer dizer “Menina, levante-se!”.
42 ꞌNáng ꞌnọi ꞌdiến tứn#khửn, ꞌnhang pay ꞌnhang ꞌmá#đảy, ꞌnáng tuổi síp song pi#ꞌlẹo. Pên ꞌsướng ꞌnặn sau hên lák lửm#lai.
42 A menina, que tinha doze anos, levantou-se de imediato e começou a andar. Todos ficaram muito admirados.
43 ꞌTan chảu hảm ꞌlẹo hảm ꞌcặt báu#hảư ꞌtố sú phaư ꞌhụ nả ꞌviạk#ꞌnị, ꞌlẹo ꞌTan chảu ꞌcọ bók au khảu hảư ꞌnáng ꞌnọi#kin.
43 Jesus deu ordens claras para que não contassem a ninguém o que havia acontecido e depois mandou que dessem alguma coisa para a menina comer.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.