Marcos 5

Tai Dam (BLT) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Mốt Chảu ꞌGiê‑ꞌsu khảm nong luông pay ꞌhọt ꞌphạk ꞌnáư lỏ#ꞌmen phổng ꞌlố khong ꞌcốn ꞌKhê‑ꞌla‑ꞌsa dú.
1 Jesus e os discípulos chegaram à outra margem do mar, à terra dos gerasenos.
2 ꞌChớ ꞌTan chảu ók ꞌhứa#pay, ꞌdiến ꞌmí ꞌcốn#ꞌnưng phi ꞌhại ꞌtứ ꞌmáu dú nẳng pá ꞌheo ók ꞌmá ꞌpọ ꞌTan#chảu.
2 Ao desembarcar, logo um homem possuído de espírito imundo veio dos túmulos ao encontro de Jesus.
3 ꞌCốn ꞌnặn ꞌlớng ꞌkhới dú thẳm đán pá ꞌheo#thôi. Báu#ꞌmí phaư phúk ꞌmặt ꞌmắn ꞌvạy đảy ꞌsướng té#cón, ꞌchăm#ꞌva au sỏi lếc ꞌmá phúk ꞌmắn ꞌvạy ꞌcọ báu#dú.
3 Esse homem vivia nos túmulos, e ninguém podia prendê-lo, nem mesmo com correntes.
4 Lai ꞌtưa#ꞌlẹo, sáu au sỏi lếc ꞌmá phúk tin ꞌmứ#ꞌmắn, hák#ꞌva sỏi lếc ꞌnặn ꞌmắn ꞌcọ ꞌtắng khát sia#đảy, sáu au săng phúk ꞌmặt tin ꞌmắn ꞌvạy ꞌcọ khát ꞌmun sia#mết. Báu#ꞌmí phaư ꞌhéng pắt ꞌpẹ ꞌmắn#đảy.
4 Porque, tendo sido muitas vezes preso com correntes e cadeias, as cadeias foram quebradas por ele, e as correntes foram despedaçadas. E ninguém conseguia dominá-lo.
5 Báu#ꞌva ꞌvến ꞌva#ꞌcứn, ꞌchớ đaư ꞌmắn ꞌcọ dú lom pá ꞌheo lom ꞌpú khék khék ꞌhọng ꞌhọng#dú, ꞌmắn ꞌlớng au tón đán ꞌmá khít ꞌmá khiến ꞌlắm ꞌmo#ꞌmắn.
5 Andava sempre, de noite e de dia, gritando por entre os túmulos e pelos montes, ferindo-se com pedras.
6 ꞌMưa ꞌmắn phó hên Chảu ꞌGiê‑ꞌsu, ꞌmắn ꞌdiến ꞌlen pay ꞌlạy ꞌlống tó nả ꞌTan#chảu,
6 Quando, de longe, viu Jesus, correu e prostrou-se diante dele,
7 khék sương nháư#ꞌva, “ꞌGiê‑ꞌsu ꞌLụk ꞌchái Chảu Pua ꞌPhạ phủ nháư sung sút#ꞌhới, ꞌTan ꞌchí ꞌmá nuống ꞌpán khỏi ꞌdệt săng#ꞌlế? Khỏi ꞌtoi ꞌchư siêng Chảu Pua ꞌPhạ so ꞌTan ꞌnhá ꞌdệt báp ꞌmo khỏi đé#ꞌnớ.”
7 gritando em alta voz: — O que você quer comigo, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? Por Deus, peço-lhe que não me atormente!
8 ꞌMắn ꞌvạu ꞌsướng ꞌnặn ꞌcọ ꞌpưa Chảu ꞌGiê‑ꞌsu đảy bók#ꞌva, “Phi ꞌhại#ꞌhới, ꞌmứng ók pay sia ꞌcốn#ꞌnị.”
8 Ele disse isto, porque Jesus tinha dito a ele: “Espírito imundo, saia desse homem!”
9 ꞌLẹo Chảu ꞌGiê‑ꞌsu chắng tham ꞌmắn#ꞌva, “ꞌMứng ꞌchư#săng?”
9 Então Jesus lhe perguntou: Ele respondeu: — Legião é o meu nome, porque somos muitos.
10 ꞌLẹo ꞌmắn đé so ꞌTan chảu ꞌnhá sắp mốt phi ꞌmắn ók khói sia phổng ꞌlố#ꞌnặn.
10 E pediu-lhe com insistência que não os mandasse para fora do país.
11 Cuông ꞌchớ ꞌnặn ꞌmí mu ꞌpứng nháư đang sáo kin lom cang ꞌpú bón#hẳn.
11 Ora, uma grande manada de porcos estava pastando ali pelo monte.
12 ꞌPứng phi ꞌnặn chắng so Chảu ꞌGiê‑ꞌsu ꞌva, “So ꞌTan hảư ꞌsúm khỏi khảu pay ꞌtứ ꞌpứng mu#ꞌnặn.”
12 E os espíritos imundos pediram a Jesus: — Mande-nos para os porcos, para que entremos neles.
13 Chảu ꞌGiê‑ꞌsu hảư phép#sau. ꞌPứng phi ꞌhại chắng ók sia ꞌcốn ꞌnặn pay khảu ꞌtứ ꞌpứng#mu, ꞌmí dáo song ꞌpắn#tô, ꞌcọ ꞌdiến pay ꞌtéo phắng ꞌlống sáư nong luông ꞌlẹo chôm ꞌnặm#tai.
13 E Jesus o permitiu. Então, saindo os espíritos imundos, entraram nos porcos. E a manada, que era cerca de dois mil, precipitou-se despenhadeiro abaixo, para dentro do mar, onde se afogaram.
14 ꞌPứng phủ ꞌliệng mu ꞌdiến ꞌlen pay páo lom#ꞌmướng, bản ꞌnọk khók#ꞌná. ꞌPứng ꞌcốn đảy ꞌnghín páo ꞌdiến au căn đủm pay#bớng.
14 Os que tratavam dos porcos fugiram e foram anunciá-lo na cidade e pelos campos. Então o povo saiu para ver o que tinha acontecido.
15 ꞌMưa pay ꞌhọt Chảu ꞌGiê‑ꞌsu, sau chắng hên ꞌcốn phủ phi ꞌhại pên ꞌpắn#ꞌtứ ꞌnặn ꞌnung suổng sửa pên ꞌcốn ꞌhụ phủ đi ꞌnăng#dú, hên ꞌsướng ꞌnặn sau ꞌdiến#dản.
15 Aproximando-se de Jesus, viram o endemoniado, o que antes estava dominado pela legião, assentado, vestido, em perfeito juízo; e temeram.
16 ꞌPứng ꞌcốn đảy hên ꞌcọ ꞌtố hảư ꞌchu ꞌcốn#ꞌphắng, ꞌsứ đaư ꞌcốn phủ phi ꞌtứ ꞌnặn chắng ꞌhiạk đi sia#đảy, ꞌlẹo ꞌtố ꞌviạk ꞌpứng mu#máư.
16 Os que haviam presenciado os fatos contaram-lhes o que tinha acontecido ao endemoniado e também falaram a respeito dos porcos.
17 Sau đảy ꞌnghín ꞌsướng#ꞌnặn, sau chắng so hảư Chảu ꞌGiê‑ꞌsu ꞌpai ók pay sia ꞌmướng#sau.
17 E começaram a pedir com insistência que Jesus se retirasse da terra deles.
18 ꞌChớ Chảu ꞌGiê‑ꞌsu đang khảu ꞌhứa#pay, ꞌcốn phủ phi ꞌtứ ók sia ꞌnặn so pay#ꞌtoi.
18 Quando Jesus estava entrando no barco, aquele que antes estava possuído pelos demônios pediu com insistência que Jesus o deixasse ficar com ele.
19 Hák ꞌTan chảu báu#hảư#pay, ꞌlẹo bók ꞌmắn#ꞌva, “Hảư ꞌcứn ꞌmứa ꞌhướn ha ꞌpi ha#ꞌnọng, ꞌtố ꞌviạk nháư Chảu Pua ꞌPhạ phủ pên Chảu Chom ín đu phớng#ꞌdứa, ꞌchoi ꞌmứng ꞌsướng#đaư.”
19 Jesus, porém, não o permitiu; ao contrário, ordenou-lhe:
20 ꞌSướng ꞌnặn ꞌmắn chắng ꞌcứn pay páo hảư ꞌcốn dú nẳng phén đin Đê‑ca‑pô‑ꞌli ꞌhụ ꞌviạk nháư Chảu ꞌGiê‑ꞌsu đảy ꞌchoi#ꞌmắn. ꞌChu ꞌcốn phaư ꞌcọ ꞌva lák#lai.
20 Então ele foi e começou a proclamar em Decápolis tudo o que Jesus lhe tinha feito; e todos se admiravam.
21 ꞌMưa Chảu ꞌGiê‑ꞌsu khảu ꞌhứa khảm nong luông ꞌcứn pay ꞌhọt ꞌphạk ꞌnáư#ꞌlẹo, ꞌmí ế ꞌcốn ꞌmá ha ꞌTan chảu nẳng ꞌhím#nong.
21 Tendo Jesus voltado de barco para o outro lado, reuniu-se em volta dele uma grande multidão; e ele estava junto do mar.
22 ꞌChớ ꞌnặn ꞌmí phủ#ꞌnưng ꞌchư Dai‑ꞌlu pên cốc ꞌhướn#ꞌsúm, ꞌmá hên Chảu ꞌGiê‑ꞌsu, ꞌdiến múp ꞌlạy ꞌlống sáư tin ꞌTan#chảu,
22 Então chegou um dos chefes da sinagoga, chamado Jairo, e, vendo-o, prostrou-se aos pés de Jesus
23 ꞌtếng đé so#ꞌva, “ꞌLụk ꞌnhính ꞌnọi khỏi chếp báu#cang ꞌchí#ꞌnhắng. So ꞌTan chảu pay ꞌchoi pông ꞌmứ sáư ꞌmắn hảư hóm đi hảo ꞌkhặn ꞌcứn ꞌmá hảư khỏi#đé.”
23 e lhe pediu com insistência: — Minha filhinha está morrendo; venha impor as mãos sobre ela, para que seja salva e viva.
24 Chảu ꞌGiê‑ꞌsu chắng pay ꞌtoi phủ#ꞌnặn. ꞌMí ế ꞌcốn pay ꞌtoi íp khảu ꞌmá sáư ꞌTan#chảu.
24 Jesus foi com ele. Uma grande multidão seguia Jesus, apertando-o de todos os lados.
25 ꞌChớ ꞌnặn ꞌmí phủ ꞌnhính#ꞌnưng pên ꞌbệng ꞌlượt huống ꞌhua đảy síp song pi#ꞌlẹo.
25 Estava ali certa mulher, que, havia doze anos, vinha sofrendo de uma hemorragia.
26 ꞌMắn đảy pay ha lai ꞌsáy#da, chếp sép lai ăn lai#ꞌnéo, ꞌmắn ꞌcọ ứt#au, ꞌngớn ꞌcắm ꞌcọ mết#pay, hák báu#bớt báu#ꞌvén sắc#ꞌnọi, ꞌnhắng ꞌnhương chếp tứm#máư.
26 Ela havia padecido muito nas mãos de vários médicos e gastado tudo o que tinha, sem, contudo, melhorar de saúde; pelo contrário, piorava cada vez mais.
27 — ausente —
27 Tendo ouvido a fama de Jesus, a mulher chegou por trás, no meio da multidão, e tocou na capa dele.
28 — ausente —
28 Porque dizia: “Se eu apenas tocar na roupa dele, ficarei curada.”
29 ꞌLượt ꞌdiến ꞌcợt sia#ngay, ꞌmắn chắng ꞌhụ#ꞌva cuông tô ꞌmắn hóm#đi, hảo ꞌhéng#ók.
29 E logo a hemorragia estancou, e ela sentiu no corpo que estava curada daquele mal.
30 Chảu ꞌGiê‑ꞌsu ꞌdiến ꞌhụ chắc phép ꞌquiến ꞌTan chảu đảy ók#pay, cang mốt ꞌcốn ꞌtếng lai ꞌTan chảu chắng táo nả ꞌmá tham sau#ꞌva, “Phaư tít sửa ꞌháu#ꞌlế?”
30 Jesus, reconhecendo imediatamente que dele havia saído poder, virando-se no meio da multidão, perguntou:
31 Mốt ꞌtoi ꞌtáng ꞌTan chảu chắng tóp#ꞌva, “ꞌTan chảu ꞌcọ hên ꞌcốn ꞌtếng lai íp khảu ꞌmá#sáư, pên săng ꞌTan chảu chắng tham phaư tít#ꞌTan?”
31 Os discípulos responderam: — O senhor está vendo que a multidão o aperta e ainda pergunta: “Quem me tocou?”
32 Hák#ꞌva ꞌTan chảu cứ bớng nả ꞌpứng ꞌcốn dú ỏm#ꞌnặn, ꞌpưa é ꞌhụ#ꞌva ꞌmen phủ đaư ꞌdệt#ꞌtẹ.
32 Ele, porém, olhava ao redor para ver quem tinha feito aquilo.
33 Phủ ꞌnhính ꞌnặn ꞌhụ chắc nẳng cuông tô chảu hóm đi ꞌdọn#ꞌva ꞌmắn đảy tít sửa ꞌTan#chảu, ꞌmắn dản sắn ꞌmá ꞌlạy ꞌlống tó nả ꞌvạu ꞌsư sú ꞌTan chảu#ꞌphắng.
33 Então a mulher, amedrontada e trêmula, ciente do que lhe havia acontecido, veio, prostrou-se diante de Jesus e declarou-lhe toda a verdade.
34 Chảu ꞌGiê‑ꞌsu chắng bók ꞌmắn#ꞌva, “ꞌNáng#ꞌhới, ꞌdọn chảu ꞌmí chaư#ꞌchưa, chảu chắng đảy hóm#đi. ꞌCoi pay#đi, hóm sia chếp sia ꞌbệng#ꞌnớ.”
34 Então Jesus lhe disse:
35 Cuông ꞌchớ Chảu ꞌGiê‑ꞌsu ꞌnhắng đang ꞌvạu#dú, ꞌmí ꞌcốn ꞌmá té ꞌhướn phủ cốc ꞌhướn ꞌsúm ꞌvạu sú#ꞌva, “ꞌLụk ꞌnhính ꞌtan mết ꞌchua sia ꞌlẹo#lo, ꞌnhá ꞌdệt ꞌphiến săng hảư ꞌsáy#ꞌtọn.”
35 Enquanto Jesus ainda falava, chegaram alguns da casa do chefe da sinagoga, dizendo: — A sua filha já morreu; por que você ainda incomoda o Mestre?
36 Sau ꞌvạu ꞌsướng#ꞌnặn, hák#ꞌva Chảu ꞌGiê‑ꞌsu ꞌcọ báu#ꞌphắng, ꞌdiến bók phủ cốc ꞌhướn ꞌsúm ꞌnặn#ꞌva, “ꞌNhá dản#săng, cứ ꞌchưa ꞌháu#ꞌnớ.”
36 Mas Jesus, sem levar em conta tais palavras, disse ao chefe da sinagoga:
37 Chảu ꞌGiê‑ꞌsu báu#hảư phaư pay#ꞌtoi, ꞌmí ꞌto hảư Pê‑tô kéng song ꞌnọng ꞌpi ꞌchư Da‑cô‑bô, Dô‑ꞌhăn ꞌto#ꞌnặn.
37 Jesus não permitiu que ninguém o acompanhasse, a não ser Pedro e os irmãos Tiago e João.
38 ꞌMưa pay ꞌhọt ꞌhướn phủ cốc ꞌhướn#ꞌsúm, Chảu ꞌGiê‑ꞌsu ꞌcọ hên ꞌpứng ꞌcốn ꞌnắn ꞌnướng khék hảy ꞌtộc khôm#lai.
38 Chegando à casa do chefe da sinagoga, Jesus viu o alvoroço, os que choravam e os que pranteavam muito.
39 Chảu ꞌGiê‑ꞌsu khảu cuông ꞌhướn#pay, chắng ꞌvạu hảư sau#ꞌva, “ꞌChí hảy ꞌchí ꞌmáu săng ꞌcợn#ꞌlế. ꞌNáng ꞌnọi báu#tai, ꞌmắn ꞌnón lắp#ꞌló.”
39 Ao entrar, disse:
40 Đảy ꞌnghín Chảu ꞌGiê‑ꞌsu ꞌvạu ꞌsướng ꞌnặn, ꞌpứng ꞌcốn dú hẳn ꞌdiến hua nả ꞌTan#chảu. ꞌLẹo ꞌTan chảu sắp sau ók pay#mết, ꞌmí ꞌto hảư ải ꞌếm ꞌnáng ꞌnọi ꞌnặn kéng sam ꞌcốn phủ pay ꞌtoi ꞌTan chảu đảy khảu cuông hỏng bón ꞌnáng ꞌnọi#ꞌnón.
40 E riam-se dele. Mas Jesus, mandando que todos saíssem, levou consigo o pai e a mãe da criança e os que vieram com ele e entrou onde ela estava.
41 ꞌLẹo ꞌTan chảu chắng khắm ꞌmứ ꞌnáng#ꞌnọi, ꞌtếng pák ꞌquám ꞌDiu#ꞌva, “Ta‑ꞌli‑ꞌtha cum,” mai#ꞌva, “Lan#ꞌhới, ꞌháu bók hảư tứn#khửn.”
41 Tomando a criança pela mão, disse:
42 ꞌNáng ꞌnọi ꞌdiến tứn#khửn, ꞌnhang pay ꞌnhang ꞌmá#đảy, ꞌnáng tuổi síp song pi#ꞌlẹo. Pên ꞌsướng ꞌnặn sau hên lák lửm#lai.
42 Imediatamente a menina, que tinha doze anos, se levantou e começou a andar. Então todos ficaram muito admirados.
43 ꞌTan chảu hảm ꞌlẹo hảm ꞌcặt báu#hảư ꞌtố sú phaư ꞌhụ nả ꞌviạk#ꞌnị, ꞌlẹo ꞌTan chảu ꞌcọ bók au khảu hảư ꞌnáng ꞌnọi#kin.
43 Mas Jesus ordenou-lhes expressamente que ninguém o soubesse. E mandou que dessem de comer à menina.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.