Marcos 5
Tai Dam (BLT) vs NTLH
1 Mốt Chảu ꞌGiê‑ꞌsu khảm nong luông pay ꞌhọt ꞌphạk ꞌnáư lỏ#ꞌmen phổng ꞌlố khong ꞌcốn ꞌKhê‑ꞌla‑ꞌsa dú.
1 Jesus e os discípulos chegaram à região de Gerasa, no lado leste do lago da Galileia.
2 ꞌChớ ꞌTan chảu ók ꞌhứa#pay, ꞌdiến ꞌmí ꞌcốn#ꞌnưng phi ꞌhại ꞌtứ ꞌmáu dú nẳng pá ꞌheo ók ꞌmá ꞌpọ ꞌTan#chảu.
2 Assim que Jesus saiu do barco, foi encontrar-se com ele um homem que estava dominado por um espírito mau.
3 ꞌCốn ꞌnặn ꞌlớng ꞌkhới dú thẳm đán pá ꞌheo#thôi. Báu#ꞌmí phaư phúk ꞌmặt ꞌmắn ꞌvạy đảy ꞌsướng té#cón, ꞌchăm#ꞌva au sỏi lếc ꞌmá phúk ꞌmắn ꞌvạy ꞌcọ báu#dú.
3 O homem vinha do cemitério, onde estava morando. Ninguém conseguia prendê-lo, nem mesmo usando correntes.
4 Lai ꞌtưa#ꞌlẹo, sáu au sỏi lếc ꞌmá phúk tin ꞌmứ#ꞌmắn, hák#ꞌva sỏi lếc ꞌnặn ꞌmắn ꞌcọ ꞌtắng khát sia#đảy, sáu au săng phúk ꞌmặt tin ꞌmắn ꞌvạy ꞌcọ khát ꞌmun sia#mết. Báu#ꞌmí phaư ꞌhéng pắt ꞌpẹ ꞌmắn#đảy.
4 Muitas vezes já tinham amarrado as suas mãos e os seus pés com correntes de ferro, mas ele quebrava tudo, e ninguém conseguia dominá-lo.
5 Báu#ꞌva ꞌvến ꞌva#ꞌcứn, ꞌchớ đaư ꞌmắn ꞌcọ dú lom pá ꞌheo lom ꞌpú khék khék ꞌhọng ꞌhọng#dú, ꞌmắn ꞌlớng au tón đán ꞌmá khít ꞌmá khiến ꞌlắm ꞌmo#ꞌmắn.
5 Passava os dias e as noites nos montes e entre os túmulos, gritando e se ferindo de propósito com pedras.
6 ꞌMưa ꞌmắn phó hên Chảu ꞌGiê‑ꞌsu, ꞌmắn ꞌdiến ꞌlen pay ꞌlạy ꞌlống tó nả ꞌTan#chảu,
6 Ele viu Jesus de longe, correu, caiu de joelhos diante dele
7 khék sương nháư#ꞌva, “ꞌGiê‑ꞌsu ꞌLụk ꞌchái Chảu Pua ꞌPhạ phủ nháư sung sút#ꞌhới, ꞌTan ꞌchí ꞌmá nuống ꞌpán khỏi ꞌdệt săng#ꞌlế? Khỏi ꞌtoi ꞌchư siêng Chảu Pua ꞌPhạ so ꞌTan ꞌnhá ꞌdệt báp ꞌmo khỏi đé#ꞌnớ.”
7 e gritou: — Jesus, Filho do Deus Altíssimo! O que o senhor quer de mim? Em nome de Deus eu peço: não me castigue!
8 ꞌMắn ꞌvạu ꞌsướng ꞌnặn ꞌcọ ꞌpưa Chảu ꞌGiê‑ꞌsu đảy bók#ꞌva, “Phi ꞌhại#ꞌhới, ꞌmứng ók pay sia ꞌcốn#ꞌnị.”
8 Ele disse isso porque Jesus havia mandado: “Espírito mau, saia desse homem!”
9 ꞌLẹo Chảu ꞌGiê‑ꞌsu chắng tham ꞌmắn#ꞌva, “ꞌMứng ꞌchư#săng?”
9 Jesus perguntou: Ele respondeu: — O meu nome é Multidão, porque somos muitos.
10 ꞌLẹo ꞌmắn đé so ꞌTan chảu ꞌnhá sắp mốt phi ꞌmắn ók khói sia phổng ꞌlố#ꞌnặn.
10 E pedia com muita insistência a Jesus que não expulsasse os espíritos maus para fora daquela região.
11 Cuông ꞌchớ ꞌnặn ꞌmí mu ꞌpứng nháư đang sáo kin lom cang ꞌpú bón#hẳn.
11 Acontece que num morro perto dali havia muitos porcos comendo.
12 ꞌPứng phi ꞌnặn chắng so Chảu ꞌGiê‑ꞌsu ꞌva, “So ꞌTan hảư ꞌsúm khỏi khảu pay ꞌtứ ꞌpứng mu#ꞌnặn.”
12 Os espíritos pediram a Jesus com insistência: — Nos mande ficar naqueles porcos; nos deixe entrar neles!
13 Chảu ꞌGiê‑ꞌsu hảư phép#sau. ꞌPứng phi ꞌhại chắng ók sia ꞌcốn ꞌnặn pay khảu ꞌtứ ꞌpứng#mu, ꞌmí dáo song ꞌpắn#tô, ꞌcọ ꞌdiến pay ꞌtéo phắng ꞌlống sáư nong luông ꞌlẹo chôm ꞌnặm#tai.
13 Ele deixou, e os espíritos saíram do homem e entraram nos porcos. E estes, que eram quase dois mil, se atiraram morro abaixo, para dentro do lago, e se afogaram.
14 ꞌPứng phủ ꞌliệng mu ꞌdiến ꞌlen pay páo lom#ꞌmướng, bản ꞌnọk khók#ꞌná. ꞌPứng ꞌcốn đảy ꞌnghín páo ꞌdiến au căn đủm pay#bớng.
14 Os homens que estavam tomando conta dos porcos fugiram e espalharam a notícia na cidade e nos campos. Muita gente foi ver o que havia acontecido.
15 ꞌMưa pay ꞌhọt Chảu ꞌGiê‑ꞌsu, sau chắng hên ꞌcốn phủ phi ꞌhại pên ꞌpắn#ꞌtứ ꞌnặn ꞌnung suổng sửa pên ꞌcốn ꞌhụ phủ đi ꞌnăng#dú, hên ꞌsướng ꞌnặn sau ꞌdiến#dản.
15 Quando chegaram perto de Jesus, viram o homem que antes estava dominado por demônios; e ficaram espantados porque ele estava sentado, vestido e no seu perfeito juízo.
16 ꞌPứng ꞌcốn đảy hên ꞌcọ ꞌtố hảư ꞌchu ꞌcốn#ꞌphắng, ꞌsứ đaư ꞌcốn phủ phi ꞌtứ ꞌnặn chắng ꞌhiạk đi sia#đảy, ꞌlẹo ꞌtố ꞌviạk ꞌpứng mu#máư.
16 Os que tinham visto tudo aquilo lhes contaram o que havia acontecido com o homem e com os porcos.
17 Sau đảy ꞌnghín ꞌsướng#ꞌnặn, sau chắng so hảư Chảu ꞌGiê‑ꞌsu ꞌpai ók pay sia ꞌmướng#sau.
17 Então começaram a pedir com insistência a Jesus que saísse da terra deles.
18 ꞌChớ Chảu ꞌGiê‑ꞌsu đang khảu ꞌhứa#pay, ꞌcốn phủ phi ꞌtứ ók sia ꞌnặn so pay#ꞌtoi.
18 Quando ele estava entrando no barco, o homem curado pediu com insistência: — Me deixe ir com o senhor!
19 Hák ꞌTan chảu báu#hảư#pay, ꞌlẹo bók ꞌmắn#ꞌva, “Hảư ꞌcứn ꞌmứa ꞌhướn ha ꞌpi ha#ꞌnọng, ꞌtố ꞌviạk nháư Chảu Pua ꞌPhạ phủ pên Chảu Chom ín đu phớng#ꞌdứa, ꞌchoi ꞌmứng ꞌsướng#đaư.”
19 Mas Jesus não deixou e disse:
20 ꞌSướng ꞌnặn ꞌmắn chắng ꞌcứn pay páo hảư ꞌcốn dú nẳng phén đin Đê‑ca‑pô‑ꞌli ꞌhụ ꞌviạk nháư Chảu ꞌGiê‑ꞌsu đảy ꞌchoi#ꞌmắn. ꞌChu ꞌcốn phaư ꞌcọ ꞌva lák#lai.
20 Então ele foi embora e contava, na região das Dez Cidades , o que Jesus tinha feito por ele. E todos ficavam admirados.
21 ꞌMưa Chảu ꞌGiê‑ꞌsu khảu ꞌhứa khảm nong luông ꞌcứn pay ꞌhọt ꞌphạk ꞌnáư#ꞌlẹo, ꞌmí ế ꞌcốn ꞌmá ha ꞌTan chảu nẳng ꞌhím#nong.
21 Jesus voltou para o lado oeste do lago, e muitas pessoas foram se encontrar com ele na praia.
22 ꞌChớ ꞌnặn ꞌmí phủ#ꞌnưng ꞌchư Dai‑ꞌlu pên cốc ꞌhướn#ꞌsúm, ꞌmá hên Chảu ꞌGiê‑ꞌsu, ꞌdiến múp ꞌlạy ꞌlống sáư tin ꞌTan#chảu,
22 Um homem chamado Jairo, chefe da sinagoga , foi e se jogou aos pés de Jesus,
23 ꞌtếng đé so#ꞌva, “ꞌLụk ꞌnhính ꞌnọi khỏi chếp báu#cang ꞌchí#ꞌnhắng. So ꞌTan chảu pay ꞌchoi pông ꞌmứ sáư ꞌmắn hảư hóm đi hảo ꞌkhặn ꞌcứn ꞌmá hảư khỏi#đé.”
23 pedindo com muita insistência: — A minha filha está morrendo! Venha comigo e ponha as mãos sobre ela para que sare e viva!
24 Chảu ꞌGiê‑ꞌsu chắng pay ꞌtoi phủ#ꞌnặn. ꞌMí ế ꞌcốn pay ꞌtoi íp khảu ꞌmá sáư ꞌTan#chảu.
24 E Jesus foi com ele. Uma grande multidão foi junto e o apertava de todos os lados.
25 ꞌChớ ꞌnặn ꞌmí phủ ꞌnhính#ꞌnưng pên ꞌbệng ꞌlượt huống ꞌhua đảy síp song pi#ꞌlẹo.
25 Chegou ali uma mulher que fazia doze anos que estava com uma hemorragia.
26 ꞌMắn đảy pay ha lai ꞌsáy#da, chếp sép lai ăn lai#ꞌnéo, ꞌmắn ꞌcọ ứt#au, ꞌngớn ꞌcắm ꞌcọ mết#pay, hák báu#bớt báu#ꞌvén sắc#ꞌnọi, ꞌnhắng ꞌnhương chếp tứm#máư.
26 Havia gastado tudo o que tinha, tratando-se com muitos médicos. Estes a fizeram sofrer muito; mas, em vez de melhorar, ela havia piorado cada vez mais.
27 — ausente —
27 Ela havia escutado falar de Jesus; então entrou no meio da multidão e, chegando por trás dele, tocou na sua capa ,
28 — ausente —
28 pois pensava assim: “Se eu apenas tocar na capa dele, ficarei curada.”
29 ꞌLượt ꞌdiến ꞌcợt sia#ngay, ꞌmắn chắng ꞌhụ#ꞌva cuông tô ꞌmắn hóm#đi, hảo ꞌhéng#ók.
29 Logo o sangue parou de escorrer, e ela teve certeza de que estava curada.
30 Chảu ꞌGiê‑ꞌsu ꞌdiến ꞌhụ chắc phép ꞌquiến ꞌTan chảu đảy ók#pay, cang mốt ꞌcốn ꞌtếng lai ꞌTan chảu chắng táo nả ꞌmá tham sau#ꞌva, “Phaư tít sửa ꞌháu#ꞌlế?”
30 No mesmo instante Jesus sentiu que dele havia saído poder. Então virou-se no meio da multidão e perguntou:
31 Mốt ꞌtoi ꞌtáng ꞌTan chảu chắng tóp#ꞌva, “ꞌTan chảu ꞌcọ hên ꞌcốn ꞌtếng lai íp khảu ꞌmá#sáư, pên săng ꞌTan chảu chắng tham phaư tít#ꞌTan?”
31 Os discípulos responderam: — O senhor está vendo como esta gente o está apertando de todos os lados e ainda pergunta isso?
32 Hák#ꞌva ꞌTan chảu cứ bớng nả ꞌpứng ꞌcốn dú ỏm#ꞌnặn, ꞌpưa é ꞌhụ#ꞌva ꞌmen phủ đaư ꞌdệt#ꞌtẹ.
32 Mas Jesus ficou olhando em volta para ver quem tinha feito aquilo.
33 Phủ ꞌnhính ꞌnặn ꞌhụ chắc nẳng cuông tô chảu hóm đi ꞌdọn#ꞌva ꞌmắn đảy tít sửa ꞌTan#chảu, ꞌmắn dản sắn ꞌmá ꞌlạy ꞌlống tó nả ꞌvạu ꞌsư sú ꞌTan chảu#ꞌphắng.
33 Então a mulher, sabendo o que lhe havia acontecido, atirou-se aos pés dele, tremendo de medo, e contou tudo.
34 Chảu ꞌGiê‑ꞌsu chắng bók ꞌmắn#ꞌva, “ꞌNáng#ꞌhới, ꞌdọn chảu ꞌmí chaư#ꞌchưa, chảu chắng đảy hóm#đi. ꞌCoi pay#đi, hóm sia chếp sia ꞌbệng#ꞌnớ.”
34 E Jesus disse:
35 Cuông ꞌchớ Chảu ꞌGiê‑ꞌsu ꞌnhắng đang ꞌvạu#dú, ꞌmí ꞌcốn ꞌmá té ꞌhướn phủ cốc ꞌhướn ꞌsúm ꞌvạu sú#ꞌva, “ꞌLụk ꞌnhính ꞌtan mết ꞌchua sia ꞌlẹo#lo, ꞌnhá ꞌdệt ꞌphiến săng hảư ꞌsáy#ꞌtọn.”
35 Jesus ainda estava falando, quando chegaram alguns empregados da casa de Jairo e disseram: — Seu Jairo, a menina já morreu. Não aborreça mais o Mestre.
36 Sau ꞌvạu ꞌsướng#ꞌnặn, hák#ꞌva Chảu ꞌGiê‑ꞌsu ꞌcọ báu#ꞌphắng, ꞌdiến bók phủ cốc ꞌhướn ꞌsúm ꞌnặn#ꞌva, “ꞌNhá dản#săng, cứ ꞌchưa ꞌháu#ꞌnớ.”
36 Mas Jesus não se importou com a notícia e disse a Jairo:
37 Chảu ꞌGiê‑ꞌsu báu#hảư phaư pay#ꞌtoi, ꞌmí ꞌto hảư Pê‑tô kéng song ꞌnọng ꞌpi ꞌchư Da‑cô‑bô, Dô‑ꞌhăn ꞌto#ꞌnặn.
37 Jesus deixou que fossem com ele Pedro e os irmãos Tiago e João, e ninguém mais.
38 ꞌMưa pay ꞌhọt ꞌhướn phủ cốc ꞌhướn#ꞌsúm, Chảu ꞌGiê‑ꞌsu ꞌcọ hên ꞌpứng ꞌcốn ꞌnắn ꞌnướng khék hảy ꞌtộc khôm#lai.
38 Quando entraram na casa de Jairo, Jesus encontrou ali uma confusão geral, com todos chorando alto e gritando.
39 Chảu ꞌGiê‑ꞌsu khảu cuông ꞌhướn#pay, chắng ꞌvạu hảư sau#ꞌva, “ꞌChí hảy ꞌchí ꞌmáu săng ꞌcợn#ꞌlế. ꞌNáng ꞌnọi báu#tai, ꞌmắn ꞌnón lắp#ꞌló.”
39 Então ele disse:
40 Đảy ꞌnghín Chảu ꞌGiê‑ꞌsu ꞌvạu ꞌsướng ꞌnặn, ꞌpứng ꞌcốn dú hẳn ꞌdiến hua nả ꞌTan#chảu. ꞌLẹo ꞌTan chảu sắp sau ók pay#mết, ꞌmí ꞌto hảư ải ꞌếm ꞌnáng ꞌnọi ꞌnặn kéng sam ꞌcốn phủ pay ꞌtoi ꞌTan chảu đảy khảu cuông hỏng bón ꞌnáng ꞌnọi#ꞌnón.
40 Então eles começaram a caçoar dele. Mas Jesus mandou que todos saíssem e, junto com os três discípulos e os pais da menina, entrou no quarto onde ela estava.
41 ꞌLẹo ꞌTan chảu chắng khắm ꞌmứ ꞌnáng#ꞌnọi, ꞌtếng pák ꞌquám ꞌDiu#ꞌva, “Ta‑ꞌli‑ꞌtha cum,” mai#ꞌva, “Lan#ꞌhới, ꞌháu bók hảư tứn#khửn.”
41 Pegou-a pela mão e disse:
42 ꞌNáng ꞌnọi ꞌdiến tứn#khửn, ꞌnhang pay ꞌnhang ꞌmá#đảy, ꞌnáng tuổi síp song pi#ꞌlẹo. Pên ꞌsướng ꞌnặn sau hên lák lửm#lai.
42 No mesmo instante, a menina, que tinha doze anos, levantou-se e começou a andar. E todos ficaram muito admirados.
43 ꞌTan chảu hảm ꞌlẹo hảm ꞌcặt báu#hảư ꞌtố sú phaư ꞌhụ nả ꞌviạk#ꞌnị, ꞌlẹo ꞌTan chảu ꞌcọ bók au khảu hảư ꞌnáng ꞌnọi#kin.
43 Então Jesus ordenou que de jeito nenhum espalhassem a notícia dessa cura. E mandou que dessem comida à menina.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.