Marcos 15

Tai Dam (BLT) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 ꞌHung ꞌchạu ꞌmá, ꞌpứng mo cốc cắp ꞌpứng thảu ké bản#ꞌmướng, ꞌpứng ꞌsáy bók ꞌluột ꞌláng ꞌtếng#cá mốt sét ꞌván sung sút ꞌnặn đảy sô ꞌván#căn, ꞌlẹo phúk Chảu ꞌGiê‑ꞌsu ꞌnẹp pay dao hảư ꞌtan Pi‑ꞌlạt phủ pên quan#tỉnh.
1 Logo pela manhã se reuniram os sumos sacerdotes com os anciãos, os escribas e com todo o conselho. E tendo amarrado Jesus, levaram-no e entregaram-no a Pilatos.
2 Quan chắng tham Chảu ꞌGiê‑ꞌsu#ꞌva, “ꞌMứng ꞌmen pua ꞌphắn ꞌcốn ꞌDiu ꞌtẹ#báu?”
2 Este lhe perguntou: És tu o rei dos judeus? Ele lhe respondeu: Sim.
3 ꞌPứng mo cốc đảy cáo ꞌtội sáư ꞌTan chảu lai#ꞌnéo.
3 Os sumos sacerdotes acusavam-no de muitas coisas.
4 Quan tỉnh chắng tham ꞌTan chảu máư#ꞌva, “Sau cáo ꞌtội sáư ꞌmứng lai ꞌnéo ꞌcơ#ꞌnặn, ꞌmứng chắng báu#tóp săng ꞌsịn#ꞌlế.”
4 Pilatos perguntou-lhe outra vez: Nada respondes? Vê de quantos delitos te acusam!
5 Hák#ꞌva Chảu ꞌGiê‑ꞌsu ꞌcọ báu#tóp sắc#khót, ꞌdệt hảư quan hên lák#lai.
5 Mas Jesus nada mais respondeu, de modo que Pilatos ficou admirado.
6 Khuốp pi ꞌhọt ꞌmự kin ꞌtiệc ꞌVện cai#ꞌnặn, quan tỉnh ꞌlớng pói ꞌcốn ꞌtú phủ#ꞌnưng ꞌtoi dên ꞌpay#so.
6 Ora, costumava ele soltar-lhes em cada festa qualquer dos presos que pedissem.
7 ꞌMí phủ#ꞌnưng ꞌchư Ba‑ꞌla‑ba dú ꞌtú ꞌtoi mốt có#sớc, cuông ꞌchớ có sớc sau đảy khả#ꞌcốn.
7 Havia na prisão um, chamado Barrabás, que fora preso com seus cúmplices, o qual na sedição perpetrara um homicídio.
8 Dên ꞌpay au căn pay ha quan tỉnh ꞌlẹo so hảư pói ꞌtoi ꞌlớng#ꞌkhới.
8 O povo que tinha subido começou a pedir-lhe aquilo que sempre lhes costumava conceder.
9 — ausente —
9 Pilatos respondeu-lhes: Quereis que vos solte o rei dos judeus?
10 — ausente —
10 {Porque sabia que os sumos sacerdotes o haviam entregue por inveja.}
11 ꞌPứng mo cốc đảy ꞌnhọk ꞌnhuốn hảư dên ꞌpay so quan tỉnh pói Ba‑ꞌla‑ba piến Chảu ꞌGiê‑ꞌsu.
11 Mas os pontífices instigaram o povo para que pedissem de preferência que lhes soltasse Barrabás.
12 Quan tỉnh chắng tham dên ꞌpay máư, “ꞌCợn phủ su ꞌhiạk pua ꞌcốn ꞌDiu#ꞌnị, ꞌchí hảư khỏi ꞌdệt ꞌsướng#đaư?”
12 Pilatos falou-lhes outra vez: E que quereis que eu faça daquele a quem chamais o rei dos judeus?
13 Dên ꞌpay khék khửn#ꞌva, “Tók ꞌneng lếc sáư ꞌtếng ꞌmạy tháng#khen.”
13 Eles tornaram a gritar: Crucifica-o!
14 Quan tỉnh tham ꞌva, “Tók tháng ꞌvạy, ꞌmắn ꞌmí ꞌtội#săng?”
14 Pilatos replicou: Mas que mal fez ele? Eles clamavam mais ainda: Crucifica-o!
15 Quan tỉnh é au chaư dên ꞌpay, chắng pói Ba‑ꞌla‑ba hảư#sau, ꞌlẹo bók hảư ꞌtặp Chảu ꞌGiê‑ꞌsu, dao ꞌTan chảu hảư lính pay tók ꞌneng lếc sáư ꞌtếng ꞌmạy tháng#khen.
15 Querendo Pilatos satisfazer o povo, soltou-lhes Barrabás e entregou Jesus, depois de açoitado, para que fosse crucificado.
16 ꞌPứng lính ꞌnẹp Chảu ꞌGiê‑ꞌsu khảu pay cuông ꞌcuông ꞌhướn#quan, ꞌhướn ꞌnặn khék#ꞌva Pa‑ꞌlô‑tô‑ꞌliên, ꞌlẹo đảy khék lính ꞌtếng#cá ꞌmá ꞌhốm#căn.
16 Os soldados conduziram-no ao interior do pátio, isto é, ao pretório, onde convocaram toda a coorte.
17 Sau đảy au sửa ꞌmạu tím ꞌmá ꞌnung hảư Chảu ꞌGiê‑ꞌsu, ꞌlẹo ꞌcọ au ꞌchứa nam ꞌmá khốt ꞌcộng pên ꞌmụ pua cuôm sáư hua ꞌTan#chảu.
17 Vestiram Jesus de púrpura, teceram uma coroa de espinhos e a colocaram na sua cabeça.
18 ꞌLẹo sau ꞌcháo siết ꞌTan chảu#ꞌva, “Phép pua ꞌcốn#ꞌDiu.”
18 E começaram a saudá-lo: Salve, rei dos judeus!
19 Sau au ꞌmạy ỏ ꞌtặp hua ꞌTan#chảu, thốm ꞌnặm sa‑ꞌlái sáư nả ꞌTan#chảu, ꞌlẹo ꞌcọ ꞌtạu kháu ꞌlống ꞌlạy siết ꞌTan#chảu.
19 Davam-lhe na cabeça com uma vara, cuspiam nele e punham-se de joelhos como para homenageá-lo.
20 Sau ꞌnhọk nhăn Chảu ꞌGiê‑ꞌsu ꞌlẹo chắng kẻ sửa ꞌmạu tím ꞌnặn#ók, au sửa ꞌTan chảu ꞌmá ꞌnung ꞌcứn hảư#máư, ꞌlẹo ꞌnẹp ꞌTan chảu ók pay tók ꞌneng lếc sáư ꞌtếng ꞌmạy tháng#khen.
20 Depois de terem escarnecido dele, tiraram-lhe a púrpura, deram-lhe de novo as vestes e conduziram-no fora para o crucificar.
21 ꞌMí phủ#ꞌnưng ꞌchư ꞌSi‑ꞌmôn ꞌcốn ꞌmướng ꞌSi‑ꞌlê‑ꞌnê, pên ải ꞌtan ꞌA‑ꞌlệc‑ꞌsăn‑đô kéng ꞌtan ꞌLu‑ꞌphô, đang ꞌmá té bản ꞌná pay cai ꞌtáng#ꞌnặn. Mốt lính ꞌdiến pắt ꞌtan ꞌSi‑ꞌmôn hảư bék ꞌmạy tháng khen tang Chảu ꞌGiê‑ꞌsu.
21 Passava por ali certo homem de Cirene, chamado Simão, que vinha do campo, pai de Alexandre e de Rufo, e obrigaram-no a que lhe levasse a cruz.
22 Mốt lính au Chảu ꞌGiê‑ꞌsu pay ꞌhọt bón#ꞌnưng khék#ꞌva ꞌKhô‑ꞌla‑ꞌkhô‑ꞌtha, kẻ ók#ꞌva, bón ꞌmí cáp#hua.
22 Conduziram Jesus ao lugar chamado Gólgota, que quer dizer lugar do crânio.
23 Sau au lảu ꞌquá dang ꞌmạy hom ꞌmá hảư ꞌTan chảu kin [ꞌpưa báu#hảư chếp#lai], hák#ꞌva ꞌTan chảu báu#kin.
23 Deram-lhe de beber vinho misturado com mirra, mas ele não o aceitou.
24 — ausente —
24 Depois de o terem crucificado, repartiram as suas vestes, tirando a sorte sobre elas, para ver o que tocaria a cada um.
25 — ausente —
25 Era a hora terceira quando o crucificaram.
26 ꞌMí sư tẻm sáư bảng cáo ꞌtội ꞌTan chảu#ꞌva, “Pua ꞌphắn ꞌcốn#ꞌDiu.”
26 A inscrição que motivava a sua condenação dizia: O rei dos judeus.
27 — ausente —
27 Crucificaram com ele dois bandidos: um à sua direita e outro à esquerda.
28 — ausente —
28 {Cumpriu-se assim a passagem da Escritura que diz: Ele foi contado entre os malfeitores {Is 53,12}.}
29 ꞌPứng ꞌcốn pay ꞌmá cai bón ꞌnặn hên ꞌcọ quéng hua ꞌtếng ꞌvạu đu ꞌngai Chảu ꞌGiê‑ꞌsu ꞌva, “ꞌẾ, ꞌmứng ꞌva ꞌchí pé ꞌhướn vảy ꞌsớ Chảu Pua ꞌPhạ#ꞌlống, ꞌlẹo cuông sam ꞌmự ꞌchí tẳng khửn#máư,
29 Os que iam passando injuriavam-no e abanavam a cabeça, dizendo: Olá! Tu que destróis o templo e o reedificas em três dias,
30 ꞌkhạy hảư ꞌmứng ꞌchoi chảu ꞌmo ꞌlống ꞌmá khói sia ꞌmạy tháng khen bớng#ꞌlú.”
30 salva-te a ti mesmo! Desce da cruz!
31 ꞌPứng mo cốc cắp ꞌpứng ꞌsáy bók ꞌluột ꞌláng ꞌcọ đảy au căn ꞌnhọk nhăn Chảu ꞌGiê‑ꞌsu ꞌva, “ꞌMắn ꞌchoi ꞌcốn ứn#đảy, hák ꞌchoi chảu ꞌmo ꞌmắn báu#đảy.
31 Desta maneira, escarneciam dele também os sumos sacerdotes e os escribas, dizendo uns para os outros: Salvou a outros e a si mesmo não pode salvar!
32 ꞌMắn ꞌhiạk#ꞌva pên Chảu ꞌKha‑ꞌlịt pua ꞌcốn ꞌI‑ꞌsa‑ên. ꞌKhạy hảư ꞌmắn ꞌlống ꞌmá khói sia ꞌmạy tháng khen bớng#ꞌlú, hên ꞌsướng ꞌnặn ꞌháu chắng ꞌchí ꞌchưa#ꞌmắn.”
32 Que o Cristo, rei de Israel, desça agora da cruz, para que vejamos e creiamos! Também os que haviam sido crucificados com ele o insultavam.
33 ꞌHọt síp song ꞌchớ cang#ꞌvến, ꞌphạ ꞌcọ ꞌmựt đăm ꞌtua phén đin ꞌmướng ꞌtạu ꞌhọt sam ꞌchớ ꞌtếng#ꞌcăm.
33 Desde a hora sexta até a hora nona, houve trevas por toda a terra.
34 ꞌChớ ꞌnặn Chảu ꞌGiê‑ꞌsu chắng khék sương nháư khửn pák ꞌquám ꞌDiu#ꞌva, “Ê‑ꞌlô‑i, Ê‑ꞌlô‑i, ꞌla‑ꞌma ꞌsa‑bắc‑ꞌtha‑ꞌni,” kẻ ók#ꞌva, “Chảu Pua ꞌPhạ Chảu Chom#khỏi, Chảu Pua ꞌPhạ Chảu Chom#khỏi, pên săng chắng ꞌváng sia#khỏi?”
34 E à hora nona Jesus bradou em alta voz: Elói, Elói, lammá sabactáni?, que quer dizer: Meu Deus, meu Deus, por que me abandonaste?
35 ꞌMí ꞌsán ꞌcốn dưn dú hẳn đảy ꞌnghín ꞌnéo ꞌnặn lỏ#ꞌvạu#ꞌva, “ꞌPhắng#ꞌí, ꞌmắn khék ha pú Ê‑ꞌli‑da pang ꞌchạu#ꞌnế.”
35 Ouvindo isto, alguns dos circunstantes diziam: Ele chama por Elias!
36 ꞌMí phủ#ꞌnưng ꞌlen pay au ꞌnhóng phải chúm lảu sổm hảư ưn ꞌlẹo au ꞌmạy ỏ pắc#sáư, nhé hảư Chảu ꞌGiê‑ꞌsu#kin, ꞌtếng ꞌvạu#ꞌva, “Thả bớng#cón, pú Ê‑ꞌli‑da ꞌchí ꞌmá pốt ꞌmắn ꞌlống ꞌhứ#báu.”
36 Um deles correu e ensopou uma esponja em vinagre e, pondo-a na ponta de uma vara, deu-lho para beber, dizendo: Deixai, vejamos se Elias vem tirá-lo.
37 Chảu ꞌGiê‑ꞌsu khék sương nháư khửn ꞌlẹo ꞌdiến chaư#khát.
37 Jesus deu um grande brado e expirou.
38 ꞌChớ ꞌnặn phả ꞌman nẳng cuông ꞌhướn vảy ꞌsớ Chảu Pua ꞌPhạ hák chík béng song ók té nưa ꞌhọt#tảư.
38 O véu do templo rasgou-se então de alto a baixo em duas partes.
39 ꞌLẹo quan lính dưn dú tó nả Chảu ꞌGiê‑ꞌsu hên ꞌTan chảu tắt chaư ꞌnéo đaư chắng ꞌvạu#ꞌva, “Phủ ꞌnị ꞌmen ꞌLụk ꞌchái Chảu Pua ꞌPhạ ꞌtẹ#lo.”
39 O centurião que estava diante de Jesus, ao ver que ele tinha expirado assim, disse: Este homem era realmente o Filho de Deus.
40 ꞌNhắng ꞌmí phủ ꞌnhính ꞌsán ꞌcốn dú đắc phó bớng Chảu ꞌGiê‑ꞌsu. Cuông ꞌpứng sau ꞌnặn#ꞌmí:
40 Achavam-se ali também umas mulheres, observando de longe, entre as quais Maria Madalena, Maria, mãe de Tiago, o Menor, e de José, e Salomé,
41 ꞌPứng phủ ꞌnhính ꞌnặn đảy pay ꞌmá ꞌchạư soi Chảu ꞌGiê‑ꞌsu ꞌmưa ꞌchớ dú phén đin ꞌKha‑ꞌli‑ꞌlê. ꞌLẹo ꞌnhắng ꞌmí lai phủ ꞌnhính ứn máư ꞌmá ꞌtoi ꞌTan chảu ꞌhọt ꞌmướng ꞌGiê‑ꞌlu‑ꞌsa‑ꞌlêm, ꞌcọ dú ꞌtoi#sau.
41 que o tinham seguido e o haviam assistido, quando ele estava na Galiléia; e muitas outras que haviam subido juntamente com ele a Jerusalém.
42 ꞌCăm ꞌmá ꞌlẹo, ꞌmự ꞌnặn ꞌmen ꞌmự ꞌkhớng ꞌvạy cón ꞌchí ꞌhọt ꞌmự ꞌdặng#ꞌcắm.
42 Quando já era tarde - era a Preparação, isto é‚ é a véspera do sábado -,
43 ꞌDiến ꞌmí phủ#ꞌnưng ꞌchư Dô‑ꞌsệp ꞌcốn bản ꞌA‑ꞌli‑ꞌma‑ꞌthai, pên phủ ꞌmí ꞌchư siêng cuông mốt ꞌcốn sét#ꞌván, ꞌtan ꞌcọ ꞌcóng thả phén ꞌhôm ꞌngáu Chảu Pua ꞌPhạ ꞌmá hảư#hên. ꞌChớ ꞌnặn ꞌtan ꞌmí chaư ꞌngán pay ha quan tỉnh ꞌchư Pi‑ꞌlạt#ꞌnặn, so au khon Chảu ꞌGiê‑ꞌsu pay pốc#ꞌmiện.
43 veio José de Arimatéia, ilustre membro do conselho, que também esperava o Reino de Deus; ele foi resoluto à presença de Pilatos e pediu o corpo de Jesus.
44 Quan tỉnh đảy ꞌnghín ꞌvạu Chảu ꞌGiê‑ꞌsu tai ꞌvắn ꞌcọ ꞌva lák#lai, chắng khék quan lính ꞌnặn ꞌmá tham bớng#ꞌva, ꞌGiê‑ꞌsu tai hơng ꞌlẹo#a.
44 Pilatos admirou-se de que ele tivesse morrido tão depressa. E, chamando o centurião, perguntou se já havia muito tempo que Jesus tinha morrido.
45 ꞌMưa đảy ꞌquám quan lính ꞌvạu#ꞌlẹo, quan tỉnh chắng dao khon Chảu ꞌGiê‑ꞌsu hảư ꞌtan Dô‑ꞌsệp.
45 Obtida a resposta afirmativa do centurião, mandou dar-lhe o corpo.
46 ꞌTan Dô‑ꞌsệp chắng ꞌsự au phả ꞌnéo đi#ꞌmá, ꞌlẹo pay pốt ꞌmo Chảu ꞌGiê‑ꞌsu ꞌlống khói ꞌmạy tháng#khen, au phưn phả ꞌnặn tủm ꞌpắn#ꞌvạy, ꞌlẹo au pay pốc ꞌmiện nẳng thẳm đán bón đảy síu ꞌvạy#cón. ꞌTan chắng kỉnh tón đán tăn pák thẳm#ꞌvạy.
46 Depois de ter comprado um pano de linho, José tirou-o da cruz, envolveu-o no pano e depositou-o num sepulcro escavado na rocha, rolando uma pedra para fechar a entrada.
47 ꞌNáng ꞌMa‑ꞌli‑a ꞌcốn bản ꞌMặc‑đa‑ꞌla cắp ꞌnáng ꞌMa‑ꞌli‑a ꞌếm ꞌtan Dô‑ꞌsê ꞌcọ đảy hên bón ꞌtan Dô‑ꞌsệp pốc ꞌmiện khon Chảu ꞌGiê‑ꞌsu.
47 Maria Madalena e Maria, mãe de José, observavam onde o depositavam.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.