Marcos 15

Tai Dam (BLT) vs ARC

Sair da comparação
ARC Almeida Revista e Corrigida 2009
1 ꞌHung ꞌchạu ꞌmá, ꞌpứng mo cốc cắp ꞌpứng thảu ké bản#ꞌmướng, ꞌpứng ꞌsáy bók ꞌluột ꞌláng ꞌtếng#cá mốt sét ꞌván sung sút ꞌnặn đảy sô ꞌván#căn, ꞌlẹo phúk Chảu ꞌGiê‑ꞌsu ꞌnẹp pay dao hảư ꞌtan Pi‑ꞌlạt phủ pên quan#tỉnh.
1 E, logo ao amanhecer, os principais dos sacerdotes, e os anciãos, e os escribas, e todo o Sinédrio tiveram conselho; e, amarrando Jesus, o levaram e entregaram a Pilatos.
2 Quan chắng tham Chảu ꞌGiê‑ꞌsu#ꞌva, “ꞌMứng ꞌmen pua ꞌphắn ꞌcốn ꞌDiu ꞌtẹ#báu?”
2 E Pilatos lhe perguntou: Tu és o Rei dos judeus? E ele, respondendo, disse-lhe: Tu
3 ꞌPứng mo cốc đảy cáo ꞌtội sáư ꞌTan chảu lai#ꞌnéo.
3 E os principais dos sacerdotes o acusavam de muitas coisas, porém ele nada respondia.
4 Quan tỉnh chắng tham ꞌTan chảu máư#ꞌva, “Sau cáo ꞌtội sáư ꞌmứng lai ꞌnéo ꞌcơ#ꞌnặn, ꞌmứng chắng báu#tóp săng ꞌsịn#ꞌlế.”
4 E Pilatos o interrogou outra vez, dizendo: Nada respondes? Vê quantas coisas testificam contra ti.
5 Hák#ꞌva Chảu ꞌGiê‑ꞌsu ꞌcọ báu#tóp sắc#khót, ꞌdệt hảư quan hên lák#lai.
5 Mas Jesus nada mais respondeu, de maneira que Pilatos se maravilhava.
6 Khuốp pi ꞌhọt ꞌmự kin ꞌtiệc ꞌVện cai#ꞌnặn, quan tỉnh ꞌlớng pói ꞌcốn ꞌtú phủ#ꞌnưng ꞌtoi dên ꞌpay#so.
6 Ora, no dia da festa costumava soltar-lhes um preso qualquer que eles pedissem.
7 ꞌMí phủ#ꞌnưng ꞌchư Ba‑ꞌla‑ba dú ꞌtú ꞌtoi mốt có#sớc, cuông ꞌchớ có sớc sau đảy khả#ꞌcốn.
7 E havia um chamado Barrabás, que, preso com outros amotinadores, tinha num motim cometido uma morte.
8 Dên ꞌpay au căn pay ha quan tỉnh ꞌlẹo so hảư pói ꞌtoi ꞌlớng#ꞌkhới.
8 E a multidão, dando gritos, começou a pedir que fizesse como sempre lhes tinha feito.
9 — ausente —
9 E Pilatos lhes respondeu, dizendo: Quereis que vos solte o Rei dos judeus?
10 — ausente —
10 Porque ele bem sabia que, por inveja, os principais dos sacerdotes o tinham entregado.
11 ꞌPứng mo cốc đảy ꞌnhọk ꞌnhuốn hảư dên ꞌpay so quan tỉnh pói Ba‑ꞌla‑ba piến Chảu ꞌGiê‑ꞌsu.
11 Mas os principais dos sacerdotes incitaram a multidão para que fosse solto antes Barrabás.
12 Quan tỉnh chắng tham dên ꞌpay máư, “ꞌCợn phủ su ꞌhiạk pua ꞌcốn ꞌDiu#ꞌnị, ꞌchí hảư khỏi ꞌdệt ꞌsướng#đaư?”
12 E Pilatos, respondendo, lhes disse outra vez: Que quereis, pois, que faça daquele a quem chamais Rei dos judeus?
13 Dên ꞌpay khék khửn#ꞌva, “Tók ꞌneng lếc sáư ꞌtếng ꞌmạy tháng#khen.”
13 E eles tornaram a clamar: Crucifica-o.
14 Quan tỉnh tham ꞌva, “Tók tháng ꞌvạy, ꞌmắn ꞌmí ꞌtội#săng?”
14 Mas Pilatos lhes disse: Mas que mal fez? E eles cada vez clamavam mais: Crucifica-o.
15 Quan tỉnh é au chaư dên ꞌpay, chắng pói Ba‑ꞌla‑ba hảư#sau, ꞌlẹo bók hảư ꞌtặp Chảu ꞌGiê‑ꞌsu, dao ꞌTan chảu hảư lính pay tók ꞌneng lếc sáư ꞌtếng ꞌmạy tháng#khen.
15 Então, Pilatos, querendo satisfazer a multidão, soltou-lhes Barrabás, e, açoitado Jesus, o entregou para que fosse crucificado.
16 ꞌPứng lính ꞌnẹp Chảu ꞌGiê‑ꞌsu khảu pay cuông ꞌcuông ꞌhướn#quan, ꞌhướn ꞌnặn khék#ꞌva Pa‑ꞌlô‑tô‑ꞌliên, ꞌlẹo đảy khék lính ꞌtếng#cá ꞌmá ꞌhốm#căn.
16 E os soldados o levaram para dentro do palácio, à sala da audiência, e convocaram toda a coorte.
17 Sau đảy au sửa ꞌmạu tím ꞌmá ꞌnung hảư Chảu ꞌGiê‑ꞌsu, ꞌlẹo ꞌcọ au ꞌchứa nam ꞌmá khốt ꞌcộng pên ꞌmụ pua cuôm sáư hua ꞌTan#chảu.
17 E vestiram-no de púrpura e, tecendo uma coroa de espinhos, lha puseram na cabeça.
18 ꞌLẹo sau ꞌcháo siết ꞌTan chảu#ꞌva, “Phép pua ꞌcốn#ꞌDiu.”
18 E começaram a saudá-lo, dizendo: Salve, Rei dos judeus!
19 Sau au ꞌmạy ỏ ꞌtặp hua ꞌTan#chảu, thốm ꞌnặm sa‑ꞌlái sáư nả ꞌTan#chảu, ꞌlẹo ꞌcọ ꞌtạu kháu ꞌlống ꞌlạy siết ꞌTan#chảu.
19 E feriram-no na cabeça com uma cana, e cuspiram nele, e, postos de joelhos, o adoravam.
20 Sau ꞌnhọk nhăn Chảu ꞌGiê‑ꞌsu ꞌlẹo chắng kẻ sửa ꞌmạu tím ꞌnặn#ók, au sửa ꞌTan chảu ꞌmá ꞌnung ꞌcứn hảư#máư, ꞌlẹo ꞌnẹp ꞌTan chảu ók pay tók ꞌneng lếc sáư ꞌtếng ꞌmạy tháng#khen.
20 E, havendo-o escarnecido, despiram-lhe a púrpura, e o vestiram com as suas próprias vestes, e o levaram para fora, a fim de o crucificarem.
21 ꞌMí phủ#ꞌnưng ꞌchư ꞌSi‑ꞌmôn ꞌcốn ꞌmướng ꞌSi‑ꞌlê‑ꞌnê, pên ải ꞌtan ꞌA‑ꞌlệc‑ꞌsăn‑đô kéng ꞌtan ꞌLu‑ꞌphô, đang ꞌmá té bản ꞌná pay cai ꞌtáng#ꞌnặn. Mốt lính ꞌdiến pắt ꞌtan ꞌSi‑ꞌmôn hảư bék ꞌmạy tháng khen tang Chảu ꞌGiê‑ꞌsu.
21 E constrangeram um certo Simão Cireneu, pai de Alexandre e de Rufo, que por ali passava, vindo do campo, a que levasse a cruz.
22 Mốt lính au Chảu ꞌGiê‑ꞌsu pay ꞌhọt bón#ꞌnưng khék#ꞌva ꞌKhô‑ꞌla‑ꞌkhô‑ꞌtha, kẻ ók#ꞌva, bón ꞌmí cáp#hua.
22 E levaram-no ao lugar do Gólgota, que se traduz por lugar da Caveira.
23 Sau au lảu ꞌquá dang ꞌmạy hom ꞌmá hảư ꞌTan chảu kin [ꞌpưa báu#hảư chếp#lai], hák#ꞌva ꞌTan chảu báu#kin.
23 E deram-lhe a beber vinho com mirra, mas ele não o tomou.
24 — ausente —
24 E, havendo-o crucificado, repartiram as suas vestes, lançando sobre eles sortes, para saber o que cada um levaria.
25 — ausente —
25 E era a hora terceira, e o crucificaram.
26 ꞌMí sư tẻm sáư bảng cáo ꞌtội ꞌTan chảu#ꞌva, “Pua ꞌphắn ꞌcốn#ꞌDiu.”
26 E, por cima dele, estava escrita a sua acusação: O Rei dos Judeus .
27 — ausente —
27 E crucificaram com ele dois salteadores, um à sua direita, e outro à esquerda.
28 — ausente —
28 E cumpriu-se a Escritura que diz: E com os malfeitores foi contado.
29 ꞌPứng ꞌcốn pay ꞌmá cai bón ꞌnặn hên ꞌcọ quéng hua ꞌtếng ꞌvạu đu ꞌngai Chảu ꞌGiê‑ꞌsu ꞌva, “ꞌẾ, ꞌmứng ꞌva ꞌchí pé ꞌhướn vảy ꞌsớ Chảu Pua ꞌPhạ#ꞌlống, ꞌlẹo cuông sam ꞌmự ꞌchí tẳng khửn#máư,
29 E os que passavam blasfemavam dele, meneando a cabeça e dizendo: Ah! Tu que derribas o templo e, em três dias, o edificas!
30 ꞌkhạy hảư ꞌmứng ꞌchoi chảu ꞌmo ꞌlống ꞌmá khói sia ꞌmạy tháng khen bớng#ꞌlú.”
30 Salva-te a ti mesmo e desce da cruz.
31 ꞌPứng mo cốc cắp ꞌpứng ꞌsáy bók ꞌluột ꞌláng ꞌcọ đảy au căn ꞌnhọk nhăn Chảu ꞌGiê‑ꞌsu ꞌva, “ꞌMắn ꞌchoi ꞌcốn ứn#đảy, hák ꞌchoi chảu ꞌmo ꞌmắn báu#đảy.
31 E da mesma maneira também os principais dos sacerdotes, com os escribas, diziam uns para os outros, zombando: Salvou os outros e não pode salvar-se a si mesmo.
32 ꞌMắn ꞌhiạk#ꞌva pên Chảu ꞌKha‑ꞌlịt pua ꞌcốn ꞌI‑ꞌsa‑ên. ꞌKhạy hảư ꞌmắn ꞌlống ꞌmá khói sia ꞌmạy tháng khen bớng#ꞌlú, hên ꞌsướng ꞌnặn ꞌháu chắng ꞌchí ꞌchưa#ꞌmắn.”
32 O Cristo, o Rei de Israel, desça agora da cruz, para que o vejamos e acreditemos. Também os que com ele foram crucificados o injuriavam.
33 ꞌHọt síp song ꞌchớ cang#ꞌvến, ꞌphạ ꞌcọ ꞌmựt đăm ꞌtua phén đin ꞌmướng ꞌtạu ꞌhọt sam ꞌchớ ꞌtếng#ꞌcăm.
33 E, chegada a hora sexta, houve trevas sobre toda a terra até à hora nona.
34 ꞌChớ ꞌnặn Chảu ꞌGiê‑ꞌsu chắng khék sương nháư khửn pák ꞌquám ꞌDiu#ꞌva, “Ê‑ꞌlô‑i, Ê‑ꞌlô‑i, ꞌla‑ꞌma ꞌsa‑bắc‑ꞌtha‑ꞌni,” kẻ ók#ꞌva, “Chảu Pua ꞌPhạ Chảu Chom#khỏi, Chảu Pua ꞌPhạ Chảu Chom#khỏi, pên săng chắng ꞌváng sia#khỏi?”
34 E, à hora nona, Jesus exclamou com grande voz, dizendo: Eloí, Eloí, lemá sabactâni? Isso, traduzido, é: Deus meu, Deus meu, por que me desamparaste?
35 ꞌMí ꞌsán ꞌcốn dưn dú hẳn đảy ꞌnghín ꞌnéo ꞌnặn lỏ#ꞌvạu#ꞌva, “ꞌPhắng#ꞌí, ꞌmắn khék ha pú Ê‑ꞌli‑da pang ꞌchạu#ꞌnế.”
35 E alguns dos que ali estavam, ouvindo isso, diziam: Eis que chama por Elias.
36 ꞌMí phủ#ꞌnưng ꞌlen pay au ꞌnhóng phải chúm lảu sổm hảư ưn ꞌlẹo au ꞌmạy ỏ pắc#sáư, nhé hảư Chảu ꞌGiê‑ꞌsu#kin, ꞌtếng ꞌvạu#ꞌva, “Thả bớng#cón, pú Ê‑ꞌli‑da ꞌchí ꞌmá pốt ꞌmắn ꞌlống ꞌhứ#báu.”
36 E um deles correu a embeber uma esponja em vinagre e, pondo- a numa cana, deu-lho a beber, dizendo: Deixai, vejamos se virá Elias tirá-lo.
37 Chảu ꞌGiê‑ꞌsu khék sương nháư khửn ꞌlẹo ꞌdiến chaư#khát.
37 E Jesus, dando um grande brado, expirou.
38 ꞌChớ ꞌnặn phả ꞌman nẳng cuông ꞌhướn vảy ꞌsớ Chảu Pua ꞌPhạ hák chík béng song ók té nưa ꞌhọt#tảư.
38 E o véu do templo se rasgou em dois, de alto a baixo.
39 ꞌLẹo quan lính dưn dú tó nả Chảu ꞌGiê‑ꞌsu hên ꞌTan chảu tắt chaư ꞌnéo đaư chắng ꞌvạu#ꞌva, “Phủ ꞌnị ꞌmen ꞌLụk ꞌchái Chảu Pua ꞌPhạ ꞌtẹ#lo.”
39 E o centurião que estava defronte dele, vendo que assim clamando expirara, disse: Verdadeiramente, este homem era o Filho de Deus.
40 ꞌNhắng ꞌmí phủ ꞌnhính ꞌsán ꞌcốn dú đắc phó bớng Chảu ꞌGiê‑ꞌsu. Cuông ꞌpứng sau ꞌnặn#ꞌmí:
40 E também ali estavam algumas mulheres, olhando de longe, entre as quais também Maria Madalena, e Maria, mãe de Tiago, o menor, e de José, e Salomé,
41 ꞌPứng phủ ꞌnhính ꞌnặn đảy pay ꞌmá ꞌchạư soi Chảu ꞌGiê‑ꞌsu ꞌmưa ꞌchớ dú phén đin ꞌKha‑ꞌli‑ꞌlê. ꞌLẹo ꞌnhắng ꞌmí lai phủ ꞌnhính ứn máư ꞌmá ꞌtoi ꞌTan chảu ꞌhọt ꞌmướng ꞌGiê‑ꞌlu‑ꞌsa‑ꞌlêm, ꞌcọ dú ꞌtoi#sau.
41 as quais também o seguiam e o serviam, quando estava na Galileia; e muitas outras que tinham subido com ele a Jerusalém.
42 ꞌCăm ꞌmá ꞌlẹo, ꞌmự ꞌnặn ꞌmen ꞌmự ꞌkhớng ꞌvạy cón ꞌchí ꞌhọt ꞌmự ꞌdặng#ꞌcắm.
42 E, chegada a tarde, porquanto era o Dia da Preparação, isto é, a véspera do sábado,
43 ꞌDiến ꞌmí phủ#ꞌnưng ꞌchư Dô‑ꞌsệp ꞌcốn bản ꞌA‑ꞌli‑ꞌma‑ꞌthai, pên phủ ꞌmí ꞌchư siêng cuông mốt ꞌcốn sét#ꞌván, ꞌtan ꞌcọ ꞌcóng thả phén ꞌhôm ꞌngáu Chảu Pua ꞌPhạ ꞌmá hảư#hên. ꞌChớ ꞌnặn ꞌtan ꞌmí chaư ꞌngán pay ha quan tỉnh ꞌchư Pi‑ꞌlạt#ꞌnặn, so au khon Chảu ꞌGiê‑ꞌsu pay pốc#ꞌmiện.
43 chegou José de Arimateia, senador honrado, que também esperava o Reino de Deus, e ousadamente foi a Pilatos, e pediu o corpo de Jesus.
44 Quan tỉnh đảy ꞌnghín ꞌvạu Chảu ꞌGiê‑ꞌsu tai ꞌvắn ꞌcọ ꞌva lák#lai, chắng khék quan lính ꞌnặn ꞌmá tham bớng#ꞌva, ꞌGiê‑ꞌsu tai hơng ꞌlẹo#a.
44 E Pilatos se admirou de que já estivesse morto. E, chamando o centurião, perguntou-lhe se já havia muito que tinha morrido.
45 ꞌMưa đảy ꞌquám quan lính ꞌvạu#ꞌlẹo, quan tỉnh chắng dao khon Chảu ꞌGiê‑ꞌsu hảư ꞌtan Dô‑ꞌsệp.
45 E, tendo-se certificado pelo centurião, deu o corpo a José,
46 ꞌTan Dô‑ꞌsệp chắng ꞌsự au phả ꞌnéo đi#ꞌmá, ꞌlẹo pay pốt ꞌmo Chảu ꞌGiê‑ꞌsu ꞌlống khói ꞌmạy tháng#khen, au phưn phả ꞌnặn tủm ꞌpắn#ꞌvạy, ꞌlẹo au pay pốc ꞌmiện nẳng thẳm đán bón đảy síu ꞌvạy#cón. ꞌTan chắng kỉnh tón đán tăn pák thẳm#ꞌvạy.
46 o qual comprara um lençol fino, e, tirando-o da cruz, o envolveu nele, e o depositou num sepulcro lavrado numa rocha, e revolveu uma pedra para a porta do sepulcro.
47 ꞌNáng ꞌMa‑ꞌli‑a ꞌcốn bản ꞌMặc‑đa‑ꞌla cắp ꞌnáng ꞌMa‑ꞌli‑a ꞌếm ꞌtan Dô‑ꞌsê ꞌcọ đảy hên bón ꞌtan Dô‑ꞌsệp pốc ꞌmiện khon Chảu ꞌGiê‑ꞌsu.
47 E Maria Madalena e Maria, mãe de José, observavam onde o punham.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.