Marcos 15

Tai Dam (BLT) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 ꞌHung ꞌchạu ꞌmá, ꞌpứng mo cốc cắp ꞌpứng thảu ké bản#ꞌmướng, ꞌpứng ꞌsáy bók ꞌluột ꞌláng ꞌtếng#cá mốt sét ꞌván sung sút ꞌnặn đảy sô ꞌván#căn, ꞌlẹo phúk Chảu ꞌGiê‑ꞌsu ꞌnẹp pay dao hảư ꞌtan Pi‑ꞌlạt phủ pên quan#tỉnh.
1 Logo de manhã tiveram conselho os principais sacerdotes com os anciãos, os escribas e todo o sinédrio; e maniatando a Jesus, o levaram e o entregaram a Pilatos.
2 Quan chắng tham Chảu ꞌGiê‑ꞌsu#ꞌva, “ꞌMứng ꞌmen pua ꞌphắn ꞌcốn ꞌDiu ꞌtẹ#báu?”
2 Pilatos lhe perguntou: És tu o rei dos judeus? Respondeu-lhe Jesus: É como dizes.
3 ꞌPứng mo cốc đảy cáo ꞌtội sáư ꞌTan chảu lai#ꞌnéo.
3 e os principais dos sacerdotes o acusavam de muitas coisas.
4 Quan tỉnh chắng tham ꞌTan chảu máư#ꞌva, “Sau cáo ꞌtội sáư ꞌmứng lai ꞌnéo ꞌcơ#ꞌnặn, ꞌmứng chắng báu#tóp săng ꞌsịn#ꞌlế.”
4 Tornou Pilatos a interrogá-lo, dizendo: Não respondes nada? Vê quantas acusações te fazem.
5 Hák#ꞌva Chảu ꞌGiê‑ꞌsu ꞌcọ báu#tóp sắc#khót, ꞌdệt hảư quan hên lák#lai.
5 Mas Jesus nada mais respondeu, de maneira que Pilatos se admirava.
6 Khuốp pi ꞌhọt ꞌmự kin ꞌtiệc ꞌVện cai#ꞌnặn, quan tỉnh ꞌlớng pói ꞌcốn ꞌtú phủ#ꞌnưng ꞌtoi dên ꞌpay#so.
6 Ora, por ocasião da festa costumava soltar-lhes um preso qualquer que eles pedissem.
7 ꞌMí phủ#ꞌnưng ꞌchư Ba‑ꞌla‑ba dú ꞌtú ꞌtoi mốt có#sớc, cuông ꞌchớ có sớc sau đảy khả#ꞌcốn.
7 E havia um, chamado Barrabás, preso com outros sediciosos, os quais num motim haviam cometido um homicídio.
8 Dên ꞌpay au căn pay ha quan tỉnh ꞌlẹo so hảư pói ꞌtoi ꞌlớng#ꞌkhới.
8 E a multidão subiu e começou a pedir o que lhe costumava fazer.
9 — ausente —
9 Ao que Pilatos lhes perguntou: Quereis que vos solte o rei dos judeus?
10 — ausente —
10 Pois ele sabia que por inveja os principais sacerdotes lho haviam entregado.
11 ꞌPứng mo cốc đảy ꞌnhọk ꞌnhuốn hảư dên ꞌpay so quan tỉnh pói Ba‑ꞌla‑ba piến Chảu ꞌGiê‑ꞌsu.
11 Mas os principais sacerdotes incitaram a multidão a pedir que lhes soltasse antes a Barrabás.
12 Quan tỉnh chắng tham dên ꞌpay máư, “ꞌCợn phủ su ꞌhiạk pua ꞌcốn ꞌDiu#ꞌnị, ꞌchí hảư khỏi ꞌdệt ꞌsướng#đaư?”
12 E Pilatos, tornando a falar, perguntou-lhes: Que farei então daquele a quem chamais reis dos judeus?
13 Dên ꞌpay khék khửn#ꞌva, “Tók ꞌneng lếc sáư ꞌtếng ꞌmạy tháng#khen.”
13 Novamente clamaram eles: Crucifica-o!
14 Quan tỉnh tham ꞌva, “Tók tháng ꞌvạy, ꞌmắn ꞌmí ꞌtội#săng?”
14 Disse-lhes Pilatos: Mas que mal fez ele? Ao que eles clamaram ainda mais: Crucifica-o!
15 Quan tỉnh é au chaư dên ꞌpay, chắng pói Ba‑ꞌla‑ba hảư#sau, ꞌlẹo bók hảư ꞌtặp Chảu ꞌGiê‑ꞌsu, dao ꞌTan chảu hảư lính pay tók ꞌneng lếc sáư ꞌtếng ꞌmạy tháng#khen.
15 Então Pilatos, querendo satisfazer a multidão, soltou-lhe Barrabás; e tendo mandado açoitar a Jesus, o entregou para ser crucificado.
16 ꞌPứng lính ꞌnẹp Chảu ꞌGiê‑ꞌsu khảu pay cuông ꞌcuông ꞌhướn#quan, ꞌhướn ꞌnặn khék#ꞌva Pa‑ꞌlô‑tô‑ꞌliên, ꞌlẹo đảy khék lính ꞌtếng#cá ꞌmá ꞌhốm#căn.
16 Os soldados, pois, levaram-no para dentro, ao pátio, que é o pretório, e convocaram toda a corte;
17 Sau đảy au sửa ꞌmạu tím ꞌmá ꞌnung hảư Chảu ꞌGiê‑ꞌsu, ꞌlẹo ꞌcọ au ꞌchứa nam ꞌmá khốt ꞌcộng pên ꞌmụ pua cuôm sáư hua ꞌTan#chảu.
17 vestiram-no de púrpura e puseram-lhe na cabeça uma coroa de espinhos que haviam tecido;
18 ꞌLẹo sau ꞌcháo siết ꞌTan chảu#ꞌva, “Phép pua ꞌcốn#ꞌDiu.”
18 e começaram a saudá-lo: Salve, rei dos judeus!
19 Sau au ꞌmạy ỏ ꞌtặp hua ꞌTan#chảu, thốm ꞌnặm sa‑ꞌlái sáư nả ꞌTan#chảu, ꞌlẹo ꞌcọ ꞌtạu kháu ꞌlống ꞌlạy siết ꞌTan#chảu.
19 Davam-lhe com uma cana na cabeça, cuspiam nele e, postos de joelhos, o adoravam.
20 Sau ꞌnhọk nhăn Chảu ꞌGiê‑ꞌsu ꞌlẹo chắng kẻ sửa ꞌmạu tím ꞌnặn#ók, au sửa ꞌTan chảu ꞌmá ꞌnung ꞌcứn hảư#máư, ꞌlẹo ꞌnẹp ꞌTan chảu ók pay tók ꞌneng lếc sáư ꞌtếng ꞌmạy tháng#khen.
20 Depois de o terem assim escarnecido, despiram-lhe a púrpura, e lhe puseram as vestes. Então o levaram para fora, a fim de o crucificarem.
21 ꞌMí phủ#ꞌnưng ꞌchư ꞌSi‑ꞌmôn ꞌcốn ꞌmướng ꞌSi‑ꞌlê‑ꞌnê, pên ải ꞌtan ꞌA‑ꞌlệc‑ꞌsăn‑đô kéng ꞌtan ꞌLu‑ꞌphô, đang ꞌmá té bản ꞌná pay cai ꞌtáng#ꞌnặn. Mốt lính ꞌdiến pắt ꞌtan ꞌSi‑ꞌmôn hảư bék ꞌmạy tháng khen tang Chảu ꞌGiê‑ꞌsu.
21 E obrigaram certo Simão, cireneu, pai de Alexandre e de Rufo, que por ali passava, vindo do campo, a carregar-lhe a cruz.
22 Mốt lính au Chảu ꞌGiê‑ꞌsu pay ꞌhọt bón#ꞌnưng khék#ꞌva ꞌKhô‑ꞌla‑ꞌkhô‑ꞌtha, kẻ ók#ꞌva, bón ꞌmí cáp#hua.
22 Levaram-no, pois, ao lugar do Gólgota, que quer dizer, lugar da Caveira.
23 Sau au lảu ꞌquá dang ꞌmạy hom ꞌmá hảư ꞌTan chảu kin [ꞌpưa báu#hảư chếp#lai], hák#ꞌva ꞌTan chảu báu#kin.
23 E ofereciam-lhe vinho misturado com mirra; mas ele não o tomou.
24 — ausente —
24 Então o crucificaram, e repartiram entre si as vestes dele, lançando sortes sobre elas para ver o que cada um levaria.
25 — ausente —
25 E era a hora terceira quando o crucificaram.
26 ꞌMí sư tẻm sáư bảng cáo ꞌtội ꞌTan chảu#ꞌva, “Pua ꞌphắn ꞌcốn#ꞌDiu.”
26 Por cima dele estava escrito o título da sua acusação: O REI DOS JUDEUS.
27 — ausente —
27 Também, com ele, crucificaram dois salteadores, um à sua direita, e outro à esquerda.
28 — ausente —
28 {E cumpriu-se a escritura que diz: E com os malfeitores foi contado.}
29 ꞌPứng ꞌcốn pay ꞌmá cai bón ꞌnặn hên ꞌcọ quéng hua ꞌtếng ꞌvạu đu ꞌngai Chảu ꞌGiê‑ꞌsu ꞌva, “ꞌẾ, ꞌmứng ꞌva ꞌchí pé ꞌhướn vảy ꞌsớ Chảu Pua ꞌPhạ#ꞌlống, ꞌlẹo cuông sam ꞌmự ꞌchí tẳng khửn#máư,
29 E os que iam passando blasfemavam dele, meneando a cabeça e dizendo: Ah! tu que destróis o santuário e em três dias o reedificas.
30 ꞌkhạy hảư ꞌmứng ꞌchoi chảu ꞌmo ꞌlống ꞌmá khói sia ꞌmạy tháng khen bớng#ꞌlú.”
30 salva-te a ti mesmo, descendo da cruz.
31 ꞌPứng mo cốc cắp ꞌpứng ꞌsáy bók ꞌluột ꞌláng ꞌcọ đảy au căn ꞌnhọk nhăn Chảu ꞌGiê‑ꞌsu ꞌva, “ꞌMắn ꞌchoi ꞌcốn ứn#đảy, hák ꞌchoi chảu ꞌmo ꞌmắn báu#đảy.
31 De igual modo também os principais sacerdotes, com os escribas, escarnecendo-o, diziam entre si: A outros salvou; a si mesmo não pode salvar;
32 ꞌMắn ꞌhiạk#ꞌva pên Chảu ꞌKha‑ꞌlịt pua ꞌcốn ꞌI‑ꞌsa‑ên. ꞌKhạy hảư ꞌmắn ꞌlống ꞌmá khói sia ꞌmạy tháng khen bớng#ꞌlú, hên ꞌsướng ꞌnặn ꞌháu chắng ꞌchí ꞌchưa#ꞌmắn.”
32 desça agora da cruz o Cristo, o rei de Israel, para que vejamos e creiamos, Também os que com ele foram crucificados o injuriavam.
33 ꞌHọt síp song ꞌchớ cang#ꞌvến, ꞌphạ ꞌcọ ꞌmựt đăm ꞌtua phén đin ꞌmướng ꞌtạu ꞌhọt sam ꞌchớ ꞌtếng#ꞌcăm.
33 E, chegada a hora sexta, houve trevas sobre a terra, até a hora nona.
34 ꞌChớ ꞌnặn Chảu ꞌGiê‑ꞌsu chắng khék sương nháư khửn pák ꞌquám ꞌDiu#ꞌva, “Ê‑ꞌlô‑i, Ê‑ꞌlô‑i, ꞌla‑ꞌma ꞌsa‑bắc‑ꞌtha‑ꞌni,” kẻ ók#ꞌva, “Chảu Pua ꞌPhạ Chảu Chom#khỏi, Chảu Pua ꞌPhạ Chảu Chom#khỏi, pên săng chắng ꞌváng sia#khỏi?”
34 E, à hora nona, bradou Jesus em alta voz: Eloí, Eloí, lamá, sabactani? que, traduzido, é: Deus meu, Deus meu, por que me desamparaste?
35 ꞌMí ꞌsán ꞌcốn dưn dú hẳn đảy ꞌnghín ꞌnéo ꞌnặn lỏ#ꞌvạu#ꞌva, “ꞌPhắng#ꞌí, ꞌmắn khék ha pú Ê‑ꞌli‑da pang ꞌchạu#ꞌnế.”
35 Alguns dos que ali estavam, ouvindo isso, diziam: Eis que chama por Elias.
36 ꞌMí phủ#ꞌnưng ꞌlen pay au ꞌnhóng phải chúm lảu sổm hảư ưn ꞌlẹo au ꞌmạy ỏ pắc#sáư, nhé hảư Chảu ꞌGiê‑ꞌsu#kin, ꞌtếng ꞌvạu#ꞌva, “Thả bớng#cón, pú Ê‑ꞌli‑da ꞌchí ꞌmá pốt ꞌmắn ꞌlống ꞌhứ#báu.”
36 Correu um deles, ensopou uma esponja em vinagre e, pondo-a numa cana, dava-lhe de beber, dizendo: Deixai, vejamos se Elias virá tirá-lo.
37 Chảu ꞌGiê‑ꞌsu khék sương nháư khửn ꞌlẹo ꞌdiến chaư#khát.
37 Mas Jesus, dando um grande brado, expirou.
38 ꞌChớ ꞌnặn phả ꞌman nẳng cuông ꞌhướn vảy ꞌsớ Chảu Pua ꞌPhạ hák chík béng song ók té nưa ꞌhọt#tảư.
38 Então o véu do santuário se rasgou em dois, de alto a baixo.
39 ꞌLẹo quan lính dưn dú tó nả Chảu ꞌGiê‑ꞌsu hên ꞌTan chảu tắt chaư ꞌnéo đaư chắng ꞌvạu#ꞌva, “Phủ ꞌnị ꞌmen ꞌLụk ꞌchái Chảu Pua ꞌPhạ ꞌtẹ#lo.”
39 Ora, o centurião, que estava defronte dele, vendo-o assim expirar, disse: Verdadeiramente este homem era filho de Deus.
40 ꞌNhắng ꞌmí phủ ꞌnhính ꞌsán ꞌcốn dú đắc phó bớng Chảu ꞌGiê‑ꞌsu. Cuông ꞌpứng sau ꞌnặn#ꞌmí:
40 Também ali estavam algumas mulheres olhando de longe, entre elas Maria Madalena, Maria, mãe de Tiago o Menor e de José, e Salomé;
41 ꞌPứng phủ ꞌnhính ꞌnặn đảy pay ꞌmá ꞌchạư soi Chảu ꞌGiê‑ꞌsu ꞌmưa ꞌchớ dú phén đin ꞌKha‑ꞌli‑ꞌlê. ꞌLẹo ꞌnhắng ꞌmí lai phủ ꞌnhính ứn máư ꞌmá ꞌtoi ꞌTan chảu ꞌhọt ꞌmướng ꞌGiê‑ꞌlu‑ꞌsa‑ꞌlêm, ꞌcọ dú ꞌtoi#sau.
41 as quais o seguiam e o serviam quando ele estava na Galiléia; e muitas outras que tinham subido com ele a Jerusalém.
42 ꞌCăm ꞌmá ꞌlẹo, ꞌmự ꞌnặn ꞌmen ꞌmự ꞌkhớng ꞌvạy cón ꞌchí ꞌhọt ꞌmự ꞌdặng#ꞌcắm.
42 Ao cair da tarde, como era o dia da preparação, isto é, a véspera do sábado,
43 ꞌDiến ꞌmí phủ#ꞌnưng ꞌchư Dô‑ꞌsệp ꞌcốn bản ꞌA‑ꞌli‑ꞌma‑ꞌthai, pên phủ ꞌmí ꞌchư siêng cuông mốt ꞌcốn sét#ꞌván, ꞌtan ꞌcọ ꞌcóng thả phén ꞌhôm ꞌngáu Chảu Pua ꞌPhạ ꞌmá hảư#hên. ꞌChớ ꞌnặn ꞌtan ꞌmí chaư ꞌngán pay ha quan tỉnh ꞌchư Pi‑ꞌlạt#ꞌnặn, so au khon Chảu ꞌGiê‑ꞌsu pay pốc#ꞌmiện.
43 José de Arimatéia, ilustre membro do sinédrio, que também esperava o reino de Deus, cobrando ânimo foi Pilatos e pediu o corpo de Jesus.
44 Quan tỉnh đảy ꞌnghín ꞌvạu Chảu ꞌGiê‑ꞌsu tai ꞌvắn ꞌcọ ꞌva lák#lai, chắng khék quan lính ꞌnặn ꞌmá tham bớng#ꞌva, ꞌGiê‑ꞌsu tai hơng ꞌlẹo#a.
44 Admirou-se Pilatos de que já tivesse morrido; e chamando o centurião, perguntou-lhe se, de fato, havia morrido.
45 ꞌMưa đảy ꞌquám quan lính ꞌvạu#ꞌlẹo, quan tỉnh chắng dao khon Chảu ꞌGiê‑ꞌsu hảư ꞌtan Dô‑ꞌsệp.
45 E, depois que o soube do centurião, cedeu o cadáver a José;
46 ꞌTan Dô‑ꞌsệp chắng ꞌsự au phả ꞌnéo đi#ꞌmá, ꞌlẹo pay pốt ꞌmo Chảu ꞌGiê‑ꞌsu ꞌlống khói ꞌmạy tháng#khen, au phưn phả ꞌnặn tủm ꞌpắn#ꞌvạy, ꞌlẹo au pay pốc ꞌmiện nẳng thẳm đán bón đảy síu ꞌvạy#cón. ꞌTan chắng kỉnh tón đán tăn pák thẳm#ꞌvạy.
46 o qual, tendo comprado um pano de linho, tirou da cruz o corpo, envolveu-o no pano e o depositou num sepulcro aberto em rocha; e rolou uma pedra para a porta do sepulcro.
47 ꞌNáng ꞌMa‑ꞌli‑a ꞌcốn bản ꞌMặc‑đa‑ꞌla cắp ꞌnáng ꞌMa‑ꞌli‑a ꞌếm ꞌtan Dô‑ꞌsê ꞌcọ đảy hên bón ꞌtan Dô‑ꞌsệp pốc ꞌmiện khon Chảu ꞌGiê‑ꞌsu.
47 E Maria Madalena e Maria, mãe de José, observavam onde fora posto.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.