Marcos 14
Tai Dam (BLT) vs NAA
1 ꞌNhắng song ꞌmự ꞌchí ꞌhọt khuốp ꞌmự kin ꞌtiệc ꞌVện cai kéng ꞌnhám kin khảu béng báu#sáư ꞌchựa#pẻng. ꞌPứng mo cốc cắp ꞌpứng ꞌsáy bók ꞌluột ꞌláng ꞌcọ sáo ha ꞌluống ꞌlặc pắt Chảu ꞌGiê‑ꞌsu ꞌmá khả#sia.
1 Dois dias depois seria celebrada a Páscoa e a Festa dos Pães sem Fermento. Os principais sacerdotes e os escribas procuravam uma forma de prender Jesus, à traição, para matá-lo.
2 Sau ổ sô căn#ꞌva, “ꞌNhá pắt cuông ꞌnhám#ꞌtiệc, dản dên ꞌpay ꞌhụ ꞌchí ꞌnắn ꞌnướng#khửn.”
2 Pois diziam: — Não durante a festa, para que não haja tumulto entre o povo.
3 ꞌChớ ꞌnặn Chảu ꞌGiê‑ꞌsu khảu ꞌhướn phủ#ꞌnưng khék ꞌchư ꞌSi‑ꞌmôn té cón pên#ꞌhượn, dú bản Bết‑ꞌtha‑ꞌnia. ꞌChớ ꞌTan chảu đang ꞌnăng kin#khảu, ꞌmí phủ ꞌnhính#ꞌnưng khắm ꞌlọ đán đón sáư ꞌnặm bók ba‑ꞌla‑đa ꞌca ꞌpéng#lai. ꞌMắn hắc pai ꞌlọ ꞌnặm bók ók ꞌlẹo thók sáư hua ꞌTan#chảu.
3 Quando Jesus estava em Betânia, fazendo uma refeição na casa de Simão, o leproso, veio uma mulher, trazendo um frasco feito de alabastro com um perfume muito valioso, de nardo puro; e, quebrando o frasco, derramou o perfume sobre a cabeça de Jesus.
4 ꞌMí ꞌcốn hên ꞌsướng ꞌnặn ꞌdiến nhay#khửn, ꞌvạu tó căn#ꞌva, “Chắng thók ꞌnặm bók pay sia ꞌlạ ꞌsịn#ꞌlế.
4 Alguns dos que estavam ali ficaram indignados e diziam entre si: — Para que este desperdício de perfume?
5 ꞌVa au pay khai ꞌcọ ꞌchí đảy sam ꞌhọi pai#ꞌngớn, ꞌlẹo ꞌchí au pay ꞌchoi ꞌcốn ꞌcặt khó ꞌcọ#đảy.” Sau ꞌdiến chê ꞌnhính ꞌnặn nắc#lai.
5 Este perfume poderia ter sido vendido por mais de trezentos denários, para ser dado aos pobres. E murmuravam contra ela.
6 Chảu ꞌGiê‑ꞌsu ꞌhụ ꞌcọ ꞌdiến hảm sau#ꞌva, “Tam té ꞌnhính#ꞌnị, ꞌnhá chê ꞌmắn#ꞌtọn. ꞌMắn thók ꞌnặm bók sáư hua ꞌháu ꞌcọ pên ꞌviạk#đi.
6 Mas Jesus disse:
7 ꞌCốn ꞌcặt khó ꞌchớ đaư ꞌcọ ꞌmí dú nẳng ꞌpứng ꞌnọng ꞌlớng#ꞌlớng, ꞌpứng ꞌnọng é ꞌchoi sau ꞌchớ đaư ꞌcọ#đảy. Hák ꞌháu ꞌnị ꞌchí báu#ꞌlớng dú nẳng ꞌpứng ꞌnọng cá#đaư.
7 Porque os pobres estarão sempre com vocês, e, quando quiserem, podem fazer-lhes o bem, mas a mim vocês nem sempre terão.
8 Phủ ꞌnhính ꞌnị đảy ꞌdệt ꞌviạk đi sút ꞌhéng ꞌmắn#ꞌlẹo, ꞌmắn thók ꞌnặm bók sáư ꞌháu cón ꞌchớ ꞌmiện khon#ꞌháu.
8 Ela fez o que pôde: ungiu o meu corpo antecipadamente para a sepultura.
9 ꞌHáu ꞌvạu ꞌsư hảư ꞌpứng ꞌnọng#ꞌhụ, ꞌtua phén đin páo kháo ꞌhung saư ꞌviạk ꞌháu pay#ꞌhọt, ꞌviạk phủ ꞌnhính ꞌnị đảy ꞌdệt ꞌnéo ꞌnặn ꞌcọ ꞌchí tiếng pay ꞌchu bón hảư bốn ha#ꞌmắn.”
9 Em verdade lhes digo que, onde for pregado em todo o mundo o evangelho, também será contado o que ela fez, para memória dela.
10 ꞌLẹo Du‑đa ꞌI‑ꞌsa‑ca‑ꞌli‑ốt, ꞌmen phủ#ꞌnưng cuông mốt síp song ꞌcốn ꞌlam ꞌchạư páo kháo Chảu ꞌGiê‑ꞌsu, ꞌmắn pay ha mốt mo#cốc, ꞌpưa ꞌchí phản ꞌTan chảu hảư sau#pắt.
10 E Judas Iscariotes, um dos doze, foi falar com os principais sacerdotes, para lhes entregar Jesus.
11 Sau đảy ꞌnghín ꞌsướng ꞌnặn ꞌcọ ꞌmuôn#lai, ꞌdiến nhẳn#ꞌva ꞌchí au ꞌngớn#hảư. ꞌLẹo Du‑đa ꞌcọ ha ꞌchớ đi ꞌchí phản Chảu ꞌGiê‑ꞌsu.
11 Eles, ouvindo isto, se alegraram e prometeram dar dinheiro a ele; nesse meio-tempo, Judas buscava uma boa ocasião para entregar Jesus.
12 ꞌMự thứ ꞌnưng kin ꞌtiệc, khảu béng báu#sáư ꞌchựa#pẻng, ꞌtoi ꞌhịt ꞌkhóng ꞌmen ꞌmự ꞌcốn ꞌDiu khả ꞌdo vảy ꞌsớ Chảu Pua ꞌPhạ kin ꞌtiệc ꞌVện#cai. Mốt ꞌcốn ꞌtoi ꞌtáng Chảu ꞌGiê‑ꞌsu chắng ꞌmá tham ꞌTan chảu#ꞌva, “ꞌChí hảư ꞌpứng ꞌnọng đa ꞌpán hảư ꞌTan chảu kin ꞌtiệc ꞌVện cai dú bón#đaư?”
12 E, no primeiro dia da Festa dos Pães sem Fermento, quando se fazia o sacrifício do cordeiro pascal, os discípulos de Jesus lhe perguntaram: — Onde quer que façamos os preparativos para que o senhor possa comer a Páscoa?
13 Chảu ꞌGiê‑ꞌsu chắng ꞌchạư song ꞌcốn cuông mốt ꞌtoi ꞌtáng ꞌTan chảu ꞌnặn pay ꞌlẹo sắng sau#ꞌva, “ꞌPứng ꞌnọng khảu pay cuông ꞌmướng ꞌlẹo hák ꞌchí ꞌpọ phủ ꞌchái#ꞌnưng bék hay ꞌnặm#ꞌmá. Cứ ꞌtoi lăng ꞌmắn#pay.
13 Então Jesus enviou dois dos seus discípulos, dizendo-lhes:
14 ꞌMắn khảu pay ꞌhướn lang#đaư, ꞌpứng ꞌnọng chắng ꞌvạu sú chảu ꞌhướn ꞌnặn#ꞌva, ‘ꞌSáy bók hảư ꞌmá tham#ꞌva: Hỏng sủ khék ꞌchí hảư ꞌsáy cắp mốt ꞌtoi ꞌtáng ꞌsáy kin ꞌtiệc ꞌnặn dú bón#đaư?’
14 Sigam esse homem e digam ao dono da casa em que ele entrar que o Mestre pergunta: “Onde fica o meu aposento no qual comerei a Páscoa com os meus discípulos?”
15 Chảu ꞌhướn ꞌchí ꞌchị hảư ꞌpứng ꞌnọng hên hỏng nháư#ꞌnưng dú thản ꞌtếng ꞌmí tắng ꞌpán ꞌkhặn ꞌkháng ꞌvạy mết#ꞌlẹo. Chắng đa ꞌpán ꞌvạy hảư ꞌsúm ꞌháu bón#ꞌnặn.”
15 E ele lhes mostrará um espaçoso cenáculo mobiliado e pronto; ali façam os preparativos.
16 Song ꞌcốn ꞌchạư ꞌnặn chắng khảu pay cá cuông#ꞌmướng, ꞌcọ hên pên ꞌsướng ꞌquám Chảu ꞌGiê‑ꞌsu đảy sắng sau ꞌnặn#ꞌtẹ. Sau chắng au căn đa ꞌpán ꞌtiệc ꞌVện cai ꞌvạy#thả.
16 Os discípulos saíram, foram à cidade e, achando tudo como Jesus lhes tinha dito, prepararam a Páscoa.
17 ꞌCăm#ꞌmá, Chảu ꞌGiê‑ꞌsu cắp mốt síp song ꞌcốn ꞌlam ꞌchạư páo kháo ꞌnặn chắng ꞌmá#ꞌhọt.
17 Ao cair da tarde, Jesus chegou com os doze.
18 ꞌChớ sau đang ꞌnăng kin khảu#dú, Chảu ꞌGiê‑ꞌsu ꞌvạu#ꞌva, “ꞌHáu ꞌvạu ꞌsư hảư ꞌpứng ꞌnọng#ꞌhụ, ꞌmí phủ#ꞌnưng cuông ꞌpứng ꞌnọng ꞌnăng kin ꞌtoi ꞌháu ꞌnị ꞌchí phản#ꞌháu.”
18 Quando estavam à mesa e comiam, Jesus disse:
19 Đảy ꞌnghín ꞌsướng#ꞌnặn, ꞌchu ꞌcốn phaư ꞌcọ khí#ꞌvuốn. Phủ đaư phủ ꞌnặn chắng tham ꞌTan chảu ꞌtưa ꞌcốn#ꞌva, “ꞌChí báu#ꞌmen ꞌnọng#ꞌquá?”
19 E eles começaram a entristecer-se e a perguntar-lhe, um por um: — Por acaso seria eu?
20 Chảu ꞌGiê‑ꞌsu tóp sau#ꞌva, “ꞌMen phủ#ꞌnưng cuông síp song ꞌcốn ꞌpứng#ꞌnọng, phủ chẳm khảu ꞌho thuổi#ꞌháu.
20 Jesus respondeu:
21 ꞌHáu pên ꞌlụk phủ ꞌcốn ꞌnị ꞌchí ꞌchọ tai ꞌsướng ꞌquám Chảu Pua ꞌPhạ đảy tẻm ꞌchiến ꞌvạy nả ꞌviạk#ꞌháu. Hák#ꞌva ꞌsội nắc ꞌchí tốc sáư phủ phản ꞌháu#ꞌnặn. Neng ꞌsé ꞌmắn ꞌnhá ók ꞌmá pên ꞌcốn ꞌcọ ꞌvén#đi.”
21 Pois o Filho do Homem vai, como está escrito a seu respeito; mas ai daquele por quem o Filho do Homem está sendo traído! Melhor seria para ele se nunca tivesse nascido!
22 ꞌChớ sau đang kin#ꞌnặn, Chảu ꞌGiê‑ꞌsu khắm au béng tay ꞌmá cáo ꞌquám sỏng ꞌnhó đảy ꞌdọn Chảu Pua#ꞌPhạ, ꞌlẹo bít ók nhé hảư mốt ꞌcốn ꞌtoi ꞌtáng ꞌTan chảu ꞌtếng ꞌvạu#ꞌva, “Au#ꞌí, ăn ꞌnị ꞌmen ꞌmo ꞌkính#ꞌháu.”
22 E, enquanto comiam, Jesus pegou um pão e, abençoando-o, o partiu e lhes deu, dizendo:
23 ꞌLẹo Chảu ꞌGiê‑ꞌsu khắm au cốc lảu ꞌmá cáo ꞌquám sỏng ꞌnhó đảy ꞌdọn Chảu Pua ꞌPhạ ꞌlẹo nhé hảư#sau, sau đảy kin nẳng cốc ꞌnặn mết ꞌchu#ꞌcốn.
23 A seguir, Jesus pegou um cálice e, tendo dado graças, o deu aos seus discípulos; e todos beberam dele.
24 Chảu ꞌGiê‑ꞌsu ꞌvạu sú sau#ꞌva, “Ăn ꞌnị ꞌmen ꞌlượt#ꞌháu, ꞌtoi ꞌquám Chảu Pua ꞌPhạ nhẳn#pao, ꞌlượt ꞌháu lay ók ꞌpưa ꞌcốn ꞌtếng#cá.
24 Então lhes disse:
25 ꞌHáu ꞌvạu ꞌsư hảư ꞌpứng ꞌnọng#ꞌhụ, ꞌháu ꞌchí báu#kin lảu mák ít ꞌnị#máư, ꞌtạu ꞌhọt ꞌmự đaư ꞌháu ꞌchí kin lảu mák ít máư cuông phén ꞌhôm ꞌngáu Chảu Pua#ꞌPhạ.”
25 Em verdade lhes digo que nunca mais beberei do fruto da videira, até aquele dia em que beberei o vinho novo, no Reino de Deus.
26 Chảu ꞌGiê‑ꞌsu cắp mốt ꞌcốn ꞌtoi ꞌtáng ꞌTan chảu chắng khắp ꞌvái#ꞌnưng sỏng ꞌnhó Chảu Pua ꞌPhạ ꞌlẹo ꞌcọ au căn ók pay ha ꞌpú Ê‑ꞌlai‑ôn.
26 E, tendo cantado um hino, saíram para o monte das Oliveiras.
27 Chảu ꞌGiê‑ꞌsu ꞌvạu sú mốt ꞌcốn ꞌtoi ꞌtáng ꞌTan chảu#ꞌva, “ꞌPứng ꞌnọng phaư ꞌcọ ꞌchí ꞌváng ꞌháu#sia, ꞌpưa pên ꞌsướng ꞌquám Chảu Pua ꞌPhạ đảy tẻm ꞌchiến ꞌvạy cón#ꞌva:
27 E Jesus disse aos discípulos:
28 ꞌQuám ꞌchiến ꞌvạu ꞌsướng#ꞌnặn, hák#ꞌva ꞌchớ đaư ꞌháu đảy ꞌcứn ꞌhéng ꞌmá#ꞌlẹo, ꞌháu ꞌcọ ꞌchí pay cá phén đin ꞌKha‑ꞌli‑ꞌlê cón ꞌpứng#ꞌnọng.”
28 Mas, depois da minha ressurreição, irei adiante de vocês para a Galileia.
29 Pê‑tô ꞌvạu cắp Chảu ꞌGiê‑ꞌsu ꞌva, “Ta#ꞌva ꞌcốn ꞌtếng#cá ꞌchí páy ꞌváng ꞌTan chảu#sia, ꞌnọng lỏ#ꞌchí báu#ꞌváng.”
29 Então Pedro disse a Jesus: — Ainda que o senhor venha a ser um tropeço para todos, não o será para mim!
30 Chảu ꞌGiê‑ꞌsu ꞌdiến ꞌvạu sáư Pê‑tô ꞌva, “ꞌHáu ꞌvạu ꞌsư hảư ꞌnọng#ꞌhụ, cuông ꞌcứn ꞌcham ꞌnị#lo, cón cáy khăn song#sau, ꞌnọng ꞌchí thiêng sia ꞌháu ꞌhọt sam#ꞌtưa.”
30 Mas Jesus lhe disse:
31 Hák ꞌva Pê‑tô ꞌsặm ꞌvạu ꞌhéng khửn#ꞌva, “Ta#ꞌva ꞌnọng ꞌchọ tai ꞌtoi ꞌTan chảu ꞌcọ#đi, ꞌnọng ꞌcọ ꞌchí báu#thiêng sia ꞌTan chảu cá#đaư.” Mốt ꞌcốn ꞌtoi ꞌtáng Chảu ꞌGiê‑ꞌsu phaư ꞌcọ ꞌvạu ꞌsướng#điêu.
31 Mas Pedro insistia com mais veemência: — Ainda que me seja necessário morrer com o senhor, de modo nenhum o negarei. E todos os outros diziam a mesma coisa.
32 Chảu ꞌGiê‑ꞌsu cắp mốt ꞌcốn ꞌtoi ꞌtáng ꞌTan chảu chắng pay ꞌhọt suôn mák ꞌmạy khék suôn ꞌKhệt‑ꞌsê‑ꞌma‑ꞌnê. ꞌTan chảu bók sau#ꞌva, “ꞌPứng ꞌnọng ꞌnăng dú nỉ#thả, ꞌháu đé so Chảu Pua ꞌPhạ#cón.”
32 Então foram a um lugar chamado Getsêmani. Ali, Jesus disse aos seus discípulos:
33 ꞌVạu ꞌlẹo Chảu ꞌGiê‑ꞌsu chắng au Pê‑tô, Da‑cô‑bô kéng Dô‑ꞌhăn pay#ꞌtoi. ꞌTan chảu ꞌtộc#ꞌvuốn, khắt chaư#lai,
33 E, levando consigo Pedro, Tiago e João, começou a sentir-se tomado de pavor e de angústia.
34 chắng ꞌvạu cắp sam ꞌcốn sau#ꞌva, “Chaư ꞌháu ꞌtộc ꞌvuốn ꞌpó ꞌchí#tai. ꞌPứng ꞌnọng thả dú nỉ ꞌtứ#ꞌcứn.”
34 E lhes disse:
35 Chảu ꞌGiê‑ꞌsu ꞌnhang ók pay đắc ꞌnọi ꞌnưng ꞌlẹo múp nả ꞌlống đin đé so Chảu Pua#ꞌPhạ, ꞌva ꞌpó pên#đảy, so hảư ꞌchớ báp ꞌmo ꞌvện cai pay sia#hảư.
35 E, adiantando-se um pouco, prostrou-se em terra; e orava para que, se possível, lhe fosse poupada aquela hora.
36 ꞌTan chảu đé so#ꞌva, “ꞌA‑ba, Chảu ꞌPo#ꞌhới, ꞌPo ꞌdệt săng ꞌcọ đảy#mết. So hảư au nả ꞌviạk báp ꞌmo khó chaư ꞌnị ók khói sia#ꞌLụk. Hák#ꞌva so ꞌnhá hảư ꞌtoi chaư#ꞌLụk, hảư ꞌtoi chaư Chảu ꞌPo#thôi.”
36 E dizia:
37 ꞌLẹo Chảu ꞌGiê‑ꞌsu đảy ꞌcứn ꞌmá ha mốt ꞌcốn ꞌtoi ꞌtáng ꞌTan#chảu, hên sam ꞌcốn sau ꞌnón lắp#dú, chắng ꞌvạu sáư Pê‑tô#ꞌva, “ꞌSi‑ꞌmôn ꞌhới, ꞌnọng ꞌnón lắp#a, ứt ꞌnón ꞌto ꞌchớ ꞌlống#ꞌhố điêu ꞌcọ báu#đảy#a?
37 E, voltando, achou-os dormindo. E disse a Pedro:
38 ꞌPá căn ꞌtứ ꞌcứn đé so Chảu Pua#ꞌPhạ, chắng ꞌchí báu#tốc ꞌquám ꞌlứa ꞌváng ꞌháu pay ꞌtoi ꞌluống#phít. Cuông chaư phủ ꞌcốn ngắm é ꞌtoi ꞌluống#đi, hák#ꞌva ꞌmo ꞌkính lỏ#ón#ꞌsém.”
38 Vigiem e orem, para que não caiam em tentação; o espírito, na verdade, está pronto, mas a carne é fraca.
39 Chảu ꞌGiê‑ꞌsu pay đé so ꞌtưa#ꞌnưng máư ꞌcọ ꞌvạu ꞌsướng#cáu.
39 Retirando-se de novo, orou repetindo as mesmas palavras.
40 ꞌLẹo ꞌTan chảu ꞌcứn ꞌmá hên sam ꞌcốn sau ꞌnón lắp dú ꞌsướng#cáu, ta ꞌmứn báu#đảy, chắng báu#chắc au ꞌquám đaư ꞌmá tóp ꞌTan#chảu.
40 E voltando, achou-os outra vez dormindo, porque os olhos deles estavam pesados; e não sabiam o que lhe responder.
41 Chảu ꞌGiê‑ꞌsu pay đé so ꞌtưa thứ sam ꞌlẹo ꞌcứn ꞌmá ꞌvạu hảư sau#ꞌva, “ꞌPứng ꞌnọng ꞌnhắng ꞌnón ha ꞌhéng máư#ꞌnệ. ꞌPó#lo, ꞌchớ ꞌmá ꞌhọt#ꞌlẹo, ꞌháu pên ꞌlụk phủ ꞌcốn ꞌnị ꞌchọ ꞌcốn phản dao hảư phủ ꞌcốn báp#ꞌsội.
41 E, quando voltou pela terceira vez, Jesus lhes disse:
42 Tứn#ꞌí, ꞌháu au căn pay ha phủ ꞌchí phản ꞌháu ꞌnặn ꞌmá ꞌhọt ꞌlẹo#ꞌnế.”
42 Levantem-se, vamos embora! Eis que o traidor se aproxima.
43 ꞌChớ Chảu ꞌGiê‑ꞌsu ꞌnhắng ꞌvạu dú ꞌcọ hên Du‑đa, ꞌmen phủ#ꞌnưng cuông mốt síp song ꞌcốn ꞌlam ꞌchạư páo kháo ꞌTan#chảu, ꞌpọm cắp lai ꞌcốn khắm đáp khắm ꞌton ꞌmá#ꞌhọt, mốt ꞌnị ꞌmen ꞌpứng mo#cốc, ꞌpứng ꞌsáy bók ꞌluột ꞌláng cắp ꞌpứng thảu ké bản ꞌmướng ꞌchạư sau#ꞌmá.
43 E logo, enquanto Jesus ainda falava, chegou Judas, um dos doze, e, com ele, uma multidão com espadas e porretes, vinda da parte dos principais sacerdotes, escribas e anciãos.
44 Du‑đa phủ phản ꞌTan chảu ꞌnặn đảy ꞌdệt ꞌquám mai bók cắp sau ꞌvạy#ꞌva, “Khỏi chúp kẻm phủ đaư lỏ#ꞌmen phủ#ꞌnặn, chắng pắt au ꞌnẹp pay hảư đi#ꞌnớ.”
44 Ora, o traidor tinha dado a eles um sinal: “Aquele que eu beijar, é esse; prendam e levem-no com segurança.”
45 ꞌSướng ꞌnặn Du‑đa ꞌdiến khảu ꞌmá ha Chảu ꞌGiê‑ꞌsu lỏ#ꞌva, “ꞌSáy ꞌpo#ꞌhới,” ꞌlẹo chúp ꞌTan chảu ꞌsướng ꞌhặc#ꞌpéng.
45 E logo que chegou, aproximando-se de Jesus, Judas disse: — Mestre! E o beijou.
46 ꞌPứng ꞌcốn ꞌmá ꞌtoi Du‑đa hên ꞌlẹo ꞌcọ ꞌdiến pắt au Chảu ꞌGiê‑ꞌsu.
46 Então eles agarraram Jesus e o prenderam.
47 Cuông mốt Chảu ꞌGiê‑ꞌsu dú hẳn ꞌmí phủ#ꞌnưng thót đáp ók ꞌphắn sáư ꞌcốn ꞌhướn mo luông hu#ꞌnưng khát#ók.
47 Nisto, um dos que estavam ali, sacando da espada, feriu o servo do sumo sacerdote e cortou-lhe a orelha.
48 Chảu ꞌGiê‑ꞌsu ꞌvạu hảư phen ꞌcốn ꞌmá pắt ꞌTan chảu ꞌnặn#ꞌva, “ꞌPứng chảu chắng khắm đáp khắm ꞌton ꞌmá pắt ꞌháu ꞌsướng ꞌháu pên ꞌcốn cướp ꞌsịn#ꞌlế.
48 Jesus lhes disse:
49 ꞌChu ꞌmự ꞌháu dú cắp ꞌpứng chảu bók son dên ꞌpay dú nẳng cuông ꞌcuông ꞌhướn vảy ꞌsớ Chảu Pua#ꞌPhạ, ꞌpứng chảu chắng báu#pắt au#ꞌháu. Hák#ꞌva ꞌviạk ꞌnị ꞌpưa hảư pên ók ꞌtoi ꞌquám Chảu Pua ꞌPhạ đảy ꞌchiến#ꞌvạy.”
49 Todos os dias eu estava com vocês no templo, ensinando, e vocês não me prenderam; mas isto é para que se cumprissem as Escrituras.
50 ꞌChớ ꞌnặn mốt ꞌcốn ꞌtoi ꞌtáng Chảu ꞌGiê‑ꞌsu phaư ꞌcọ ꞌlen ꞌpai páy ꞌváng sia ꞌTan chảu#mết.
50 Então todos o deixaram e fugiram.
51 ꞌMí ꞌchái nóm phủ#ꞌnưng ꞌnung sửa phải ꞌnéo đi phưn điêu ꞌtoi lăng Chảu ꞌGiê‑ꞌsu pay. ꞌPứng ꞌcốn pắt ꞌTan chảu ꞌnặn ꞌcọ ꞌchí pắt ꞌtếng#cá ꞌchái nóm phủ ꞌnặn#é.
51 Um jovem, coberto unicamente com um lençol, seguia Jesus. Eles o agarraram,
52 ꞌMắn ꞌchịu ꞌváng sửa ꞌnặn#sia, ꞌpá ꞌmo pươi ꞌlen ꞌpai#pay.
52 mas ele largou o lençol e fugiu nu.
53 Phen ꞌcốn ꞌmá pắt Chảu ꞌGiê‑ꞌsu ꞌcọ đảy ꞌnẹp ꞌTan chảu pay ha ꞌhướn mo#luông. Mết ꞌtếng#cá mo#cốc, thảu ké bản ꞌmướng kéng ꞌsáy bók ꞌluột ꞌláng ꞌnặn ꞌcọ đảy ꞌmá ꞌsúm#căn.
53 E levaram Jesus ao sumo sacerdote, e então se reuniram todos os principais sacerdotes, os anciãos e os escribas.
54 Pê‑tô ꞌcọ dú đắc đắc ꞌnhang ꞌtoi lăng Chảu ꞌGiê‑ꞌsu pay ꞌhọt cuông ꞌcuông ꞌhướn mo#luông, ꞌlẹo ꞌnăng phinh ꞌpháy dú ꞌtoi mốt ꞌcốn#các.
54 Pedro seguiu Jesus de longe até o interior do pátio do sumo sacerdote e estava assentado entre os servos, aquentando-se ao fogo.
55 Cuông ꞌchớ ꞌnặn ꞌpứng mo cốc ꞌtếng#cá mốt sét ꞌván sung sút ha au ꞌcốn pên chứng ꞌmá bắc ꞌquám sáư Chảu ꞌGiê‑ꞌsu ꞌpưa hảư khả ꞌTan#chảu. Hák báu#ꞌmí ꞌluống đaư ha#đảy,
55 E os principais sacerdotes e todo o Sinédrio procuravam algum testemunho contra Jesus para o condenar à morte, mas não achavam nada.
56 ꞌchăm#ꞌva ꞌmí lai ꞌcốn chứng bẻo ꞌmá bắc ꞌquám sáư ꞌTan#chảu, hák#ꞌva ꞌquám sau ꞌvạu ꞌnặn báu#pék#căn.
56 Pois muitos testemunhavam falsamente contra Jesus, mas os depoimentos não eram coerentes.
57 ꞌLẹo ꞌcọ ꞌmí ꞌsán ꞌcốn tứn khửn bắc ꞌquám sáư ꞌTan chảu#ꞌva,
57 E, levantando-se alguns, testemunhavam falsamente, dizendo:
58 “ꞌSúm khỏi đảy ꞌnghín phủ ꞌnị#ꞌva, ꞌchí pé ꞌhướn vảy ꞌsớ lang phủ ꞌcốn tẳng khửn#ꞌnặn, ꞌlẹo cuông sam ꞌmự ꞌchí tẳng lang máư#khửn, hák báu#ꞌmen ꞌcốn tẳng ꞌva#ꞌsịn.”
58 — Nós o ouvimos declarar: “Eu destruirei este santuário edificado por mãos humanas e, em três dias, construirei outro, não por mãos humanas.”
59 Pên ꞌcơ ꞌnặn ꞌquám sau ꞌvạu ꞌcọ báu#pék#căn.
59 Nem assim o testemunho deles era coerente.
60 Mo luông chắng tứn khửn cang mốt ꞌcốn sét ꞌván ꞌlẹo tham Chảu ꞌGiê‑ꞌsu ꞌva, “Sau ꞌkiện chảu ꞌsướng ꞌnặn, chảu ꞌcọ báu#ꞌmí ꞌquám tóp săng#a?”
60 E, levantando-se o sumo sacerdote, no meio, perguntou a Jesus: — Você não diz nada em resposta ao que estes depõem contra você?
61 Chảu ꞌGiê‑ꞌsu ꞌcọ cuốm#dú, báu#tóp sắc#khót. Mo luông chắng tham ꞌTan chảu máư#ꞌva, “Chảu ꞌmen Chảu ꞌKha‑ꞌlịt ꞌLụk ꞌchái Chảu Pua ꞌPhạ phủ đáng sỏng#ꞌnhó ꞌmen#báu?”
61 Jesus, porém, guardou silêncio e nada respondeu. O sumo sacerdote tornou a interrogá-lo: — Você é o Cristo, o Filho do Deus Bendito?
62 Chảu ꞌGiê‑ꞌsu tóp mo luông#ꞌva, “ꞌHáu ꞌmen phủ ꞌnặn#lo. ꞌLẹo ꞌpứng ꞌtan ꞌchí hên ꞌháu pên ꞌlụk phủ ꞌcốn ꞌnị ꞌnăng dú ꞌhiếng sảng ꞌphượng khoa Chảu Pua ꞌPhạ phủ ꞌmí phép ꞌquiến sung#sút, ꞌlẹo ꞌchí hên ꞌháu ꞌlống ꞌmá ꞌtoi piếng phả cang hao ꞌnặn#lo.”
62 Jesus respondeu:
63 Mo luông đảy ꞌnghín ꞌsướng#ꞌnặn, ꞌdiến chík sửa khong chảu sia ꞌpưa ꞌva pút ꞌpóng#lai, ꞌlẹo ꞌvạu#ꞌva, “ꞌSúm ꞌháu báu#ꞌcợn ha au chứng săng tứm#máư.
63 O sumo sacerdote, rasgando as suas vestes, disse: — Por que ainda precisamos de testemunhas?
64 ꞌPứng ꞌtan đảy ꞌnghín#ꞌquá, ꞌmắn ꞌvạu đu ꞌngai Chảu Pua ꞌPhạ ꞌtẹ#lo. ꞌPứng ꞌtan ngắm ꞌnéo#đaư?”
64 Vocês ouviram a blasfêmia. Qual é o parecer de vocês? E todos o julgaram réu de morte.
65 ꞌSán ꞌcốn thốm ꞌnặm sa‑ꞌlái sáư Chảu ꞌGiê‑ꞌsu. Sau au phả ꞌpắn ta ꞌTan#chảu, căm pẳn ꞌtặp ꞌlẹo ꞌvạu sáư ꞌTan chảu#ꞌva, “ꞌVạu bớng đú ꞌmen phaư#ꞌtặp.” ꞌLẹo ꞌcốn các ꞌcọ đảy tốp sáư nả ꞌTan chảu#máư.
65 Alguns começaram a cuspir nele, a cobrir-lhe o rosto, a bater nele e a dizer-lhe: — Profetize! E os guardas davam-lhe bofetadas.
66 ꞌChớ Pê‑tô ꞌnhắng dú cuông ꞌcuông ꞌhướn mo luông#ꞌnặn, ꞌcọ ꞌmí sao ꞌchạư phủ#ꞌnưng khong mo luông#ꞌmá,
66 Estando Pedro embaixo no pátio, veio uma das empregadas do sumo sacerdote
67 hên Pê‑tô phinh ꞌpháy#dú. Sao ꞌchạư pắc ta bớng Pê‑tô ꞌvạu#ꞌva, “ꞌMứng ꞌcọ kin dú ꞌtoi ꞌGiê‑ꞌsu ꞌcốn ꞌmướng ꞌNa‑ꞌsa‑ꞌlệt.”
67 e, vendo Pedro, que se aquecia, fixou os olhos nele e disse: — Você também estava com Jesus, o Nazareno.
68 Pê‑tô thiêng sia ꞌva, “Cu báu ꞌhụ#chắc, ăn ꞌmứng ꞌvạu ꞌnặn cu báu#ꞌhụ,” ꞌvạu ꞌlẹo ꞌcọ ꞌnhại pay dú tó nả pák tu#ꞌcuông. ꞌChớ ꞌnặn cáy ꞌcọ khăn#khửn.
68 Mas ele negou, dizendo: — Não o conheço, nem compreendo o que você está falando. E saiu para o pórtico. E o galo cantou.
69 Sao ꞌchạư ꞌnặn hên Pê‑tô ꞌcọ ꞌvạu ꞌsặm sú ꞌpứng ꞌcốn dú hẳn máư#ꞌva, “Phủ ꞌnị lo pên mốt điêu ꞌGiê‑ꞌsu.”
69 E a empregada, vendo-o, tornou a dizer aos que estavam ali: — Este é um deles.
70 Pê‑tô ꞌdiến thiêng sia#máư.
70 Mas ele negou outra vez. E, pouco depois, os que estavam ali disseram outra vez a Pedro: — Com certeza você é um deles, porque também é galileu.
71 Pê‑tô ꞌdiến khớn kin mang tó nả sau#ꞌva, “Phủ su ꞌvạu#ꞌnặn, cu báu#ꞌhụ.”
71 Ele, porém, começou a praguejar e a jurar: — Não conheço esse homem de quem vocês estão falando!
72 ꞌChớ ꞌnặn cáy ꞌdiến khăn pên sau thứ#song.
72 E no mesmo instante o galo cantou pela segunda vez. Então Pedro se lembrou da palavra que Jesus lhe tinha dito: “Antes que o galo cante duas vezes, você me negará três vezes.” E, caindo em si, começou a chorar.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.