Marcos 12

Tai Dam (BLT) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Chảu ꞌGiê‑ꞌsu chắng au ꞌquám đải khái ꞌmá ꞌtố hảư ꞌpứng mốt sau ꞌphắng#ꞌva: “ꞌMí phủ#ꞌnưng đảy ꞌdệt suôn mák ít ꞌlẹo ꞌlọm ꞌhụa ỏm#ꞌvạy, ꞌdệt áng ꞌnhăm au ꞌnặm mák#ít, ꞌlẹo ꞌcọ đảy tẳng thiêng ꞌvạy phảu#suôn. Chảu khong suôn chắng hảư ꞌcốn ꞌmá chảng đu ꞌlẹo ꞌtiếu ꞌtáng ók#pay.
1 Depois Jesus começou a falar por meio de parábolas . Ele disse:
2 ꞌHọt ꞌnhám pít#mák, chảu khong suôn chắng ꞌchạư ꞌcốn ꞌhướn phủ#ꞌnưng pay bớng au ꞌphớn mák nẳng mốt ꞌcốn chảng đu suôn#ꞌnặn.
2 Quando chegou o tempo da colheita, o dono enviou um empregado para receber a sua parte.
3 Mốt chảng đu suôn ꞌdiến pắt ꞌcốn ꞌchạư ꞌnặn ꞌmá ꞌtặp ꞌlẹo pói hảư ꞌmắn ꞌcứn ꞌmứa ꞌmứ#páu.
3 Mas os lavradores agarraram o empregado, bateram nele e o mandaram de volta sem nada.
4 Chảu khong suôn chắng ꞌchạư ꞌcốn ꞌhướn phủ#ꞌnưng pay#máư, sau ꞌcọ ꞌtặp hua ꞌmắn ꞌlẹo ꞌcọ ꞌdệt hảư ꞌmắn sia#nả.
4 O dono mandou mais um empregado, mas eles bateram na cabeça dele e o trataram de um modo vergonhoso.
5 Chảu khong suôn chắng hảư phủ#ꞌnưng pay#máư, sau ꞌcọ khả phủ ꞌnặn#sia. Chảu khong suôn ꞌnhắng ꞌchạư ꞌcốn pay lai ꞌtưa#máư, phủ ꞌchọ sau ꞌtặp sau khả sia ꞌcọ#ꞌmí.
5 E ainda outro foi mandado para lá, mas os lavradores o mataram. E o mesmo aconteceu com muitos mais — uns foram surrados, e outros foram mortos.
6 Chảu khong suôn ꞌnhắng ꞌmí phủ#ꞌnưng, ꞌmen ꞌlụk ꞌchái phủ chảu#ꞌhặc. ꞌTan ngắm#ꞌva sau ꞌchí nể dăm ꞌlụk ꞌchái#chảu, ꞌtan chắng ꞌchạư ꞌlụk pay ꞌtưa lả#sút.
6 E agora a única pessoa que o dono da plantação tinha para mandar lá era o seu querido filho. Finalmente ele o mandou, pensando assim: “O meu filho eles vão respeitar.”
7 Mốt ꞌcốn chảng đu suôn hên ꞌsướng#ꞌnặn, sau chắng sô căn#ꞌva, ‘ꞌMen phủ ꞌnị#lo, phủ ꞌchí kin hua ꞌhướn chảu khong#suôn. ꞌHáu khả ꞌmắn sia#ꞌnọ, đin suôn chắng ꞌchí tốc ꞌmá pên khong#ꞌháu.’
7 Mas os lavradores disseram uns aos outros: “Este é o filho do dono; ele vai herdar a plantação. Vamos matá-lo, e a plantação será nossa.”
8 Sau chắng au căn pắt khả ꞌlụk ꞌchái chảu khong suôn ꞌnặn sia ꞌlẹo thỉm ók ꞌnọk#suôn.
8 — Então agarraram o filho, e o mataram, e jogaram o corpo para fora da plantação.
9 ꞌViạk pên ꞌsướng#ꞌnặn, chảu khong suôn ꞌchí ꞌdệt ꞌnéo#đaư, ꞌchí ꞌmá khả mốt ꞌcốn chảng đu suôn#sia, ꞌlẹo ꞌchí au suôn ꞌnặn hảư ꞌcốn ứn#đu.”
9 Aí Jesus perguntou:
10 Chảu ꞌGiê‑ꞌsu ꞌvạu máư#ꞌva: “ꞌPứng chảu ꞌcọ đảy đu bớng#ꞌlẹo, ꞌsướng ꞌquám Chảu Pua ꞌPhạ đảy ꞌchiến ꞌvạy#ꞌva:
10 Vocês não leram o que as
11 ꞌNặn lo ꞌviạk Chảu Pua ꞌPhạ téng ꞌmá
11 Isso foi feito pelo Senhor
12 ꞌPứng phủ cốc ꞌcốn ꞌDiu ꞌhụ chắc ꞌva Chảu ꞌGiê‑ꞌsu ꞌvạu ꞌquám đải khái ꞌnặn phản#sau. Sau chắng ha ꞌluống ꞌchí pắt ꞌTan#chảu, hák#ꞌva dản dên ꞌpay báu#sôm#chaư. Sau chắng au căn ꞌpai sia ꞌTan#chảu.
12 Os líderes judeus sabiam que a parábola era contra eles e quiseram prender Jesus, mas tinham medo do povo. Por isso deixaram Jesus em paz e foram embora.
13 ꞌPứng mốt sau ꞌchạư ꞌcốn phái ꞌPha‑ꞌli‑ꞌsai cắp ꞌcốn phái pua ꞌHê‑ꞌlột pay tham Chảu ꞌGiê‑ꞌsu, ꞌnéo đaư chắng ꞌchí pắt phít au ꞌquám ꞌTan chảu#ꞌvạu.
13 Depois mandaram que alguns fariseus e alguns membros do partido de Herodes fossem falar com Jesus a fim de conseguirem alguma prova contra ele.
14 ꞌPứng ꞌcốn ꞌchạư pay ꞌhọt ꞌlẹo tham ꞌTan chảu#ꞌva, “ꞌSáy ꞌpo#ꞌhới, ꞌsúm khỏi ꞌhụ ꞌsáy pên ꞌcốn#ꞌsư, ꞌsáy báu#ꞌhặc khỏn ꞌchọn#hiếng, ꞌpưa ꞌsáy báu#ꞌlưạk nả phủ#đaư, ꞌmí ꞌto bók son ꞌluống ꞌtáng Chảu Pua ꞌPhạ ꞌnéo ꞌmen#ꞌtẹ. [So ꞌsáy bók hảư ꞌhụ#é], ꞌsúm khỏi sia ꞌngớn quí hảư Chảu Cai‑ꞌsa ꞌmen ꞌhứ#báu? ꞌSúm khỏi ꞌchọ sia ꞌhứ#ꞌva báu#sia?”
14 Eles chegaram e disseram: — Mestre, sabemos que o senhor é honesto e não se importa com a opinião dos outros. O senhor não julga pela aparência, mas ensina a verdade sobre a maneira de viver que Deus exige. Diga: é ou não é contra a nossa
15 Sau tham ꞌsướng ꞌnặn, hák ꞌva Chảu ꞌGiê‑ꞌsu ꞌcọ ꞌhụ chắc sau nả ꞌsư chaư#ꞌcột. ꞌTan chảu ꞌdiến tóp sau#ꞌva, “ꞌPứng chảu ꞌchí ꞌmá thử chaư ꞌháu#săng. Au măn ꞌngớn#ꞌnưng ꞌmá hảư ꞌháu bớng#đú.”
15 Mas Jesus percebeu a malícia deles e respondeu:
16 Sau chắng au măn ꞌngớn ꞌmá#hảư. Chảu ꞌGiê‑ꞌsu tham sau#ꞌva, “Hún kéng ꞌchư nẳng măn ꞌngớn ꞌnị ꞌmen khong#phaư?”
16 Eles trouxeram, e ele perguntou: Eles responderam: — São do Imperador.
17 Chảu ꞌGiê‑ꞌsu ꞌdiến bók sau#ꞌva, “ꞌSướng ꞌnặn ăn đaư khong Chảu Cai‑ꞌsa lỏ#ꞌcứn hảư Chảu Cai‑ꞌsa, ăn đaư khong Chảu Pua ꞌPhạ lỏ#ꞌcứn hảư Chảu Pua ꞌPhạ#ꞌnớ.”
17 Então Jesus disse: E eles ficaram admirados com Jesus.
18 ꞌMí mốt ꞌcốn phái ꞌSa‑đu‑cai ꞌmá ha Chảu ꞌGiê‑ꞌsu, phái sau ꞌchưa#ꞌva báu#ꞌmí phủ đaư tai ꞌlẹo ꞌchí ꞌcứn ꞌhéng ꞌmá#đảy. Sau chắng tham#ꞌva,
18 Alguns saduceus , os quais afirmam que ninguém ressuscita, chegaram perto de Jesus e disseram:
19 “ꞌSáy ꞌpo#ꞌhới, pú ꞌMô‑ꞌsê đảy ꞌchiến ꞌvạy hảư ꞌsúm ꞌháu ꞌhụ#ꞌva, phủ ꞌchái đaư hák tai#sia, ꞌmía ꞌmắn báu#ꞌmí#ꞌlụk, ꞌnọng ꞌchái ꞌcọ ꞌchọ đảy au ꞌpi ꞌpạư mải ꞌmá pên#ꞌmía, au ꞌlụk sứp ꞌchựa sai ꞌpi ꞌchái#ꞌmắn.
19 — Mestre, Moisés escreveu para nós a seguinte lei : “Se um homem morrer e deixar a esposa sem filhos, o irmão dele deve casar com a viúva, para terem filhos, que serão considerados filhos do irmão que morreu.”
20 ꞌSướng ꞌnặn ꞌmí chết ꞌpi ải ꞌnọng#ꞌchái. ꞌPi ꞌchái cốc au#ꞌmía, ꞌlẹo tai báu#ꞌhế ꞌmí#ꞌlụk.
20 Acontece que havia sete irmãos. O mais velho casou e morreu sem deixar filhos.
21 Phủ thứ song au ꞌpi ꞌpạư ꞌlẹo ꞌcọ tai báu#ꞌmí#ꞌlụk. ꞌHọt phủ thứ sam ꞌcọ pên ꞌsướng#điêu.
21 O segundo casou com a viúva e morreu sem deixar filhos. Aconteceu a mesma coisa com o terceiro.
22 Cuông chết ꞌcốn phủ đaư au ꞌcọ báu#ꞌmí#ꞌlụk. Lả sút ꞌmá ꞌnhính mải ꞌnặn ꞌcọ#tai.
22 Afinal, os sete irmãos casaram com a mesma mulher e morreram sem deixar filhos. Depois de todos eles, a mulher também morreu.
23 ꞌTếng chết ải ꞌnọng phaư ꞌcọ đảy au phủ ꞌnhính ꞌnặn ꞌdệt#ꞌmía, ꞌsướng ꞌnặn ꞌhọt ꞌchớ đaư phủ tai đảy ꞌcứn ꞌhéng#ꞌmá, ꞌnhính ꞌnặn ꞌchí pên ꞌmía phủ#đaư?”
23 Portanto, no dia da ressurreição, quando todos os mortos tornarem a viver, de qual dos sete a mulher vai ser esposa? Pois todos eles casaram com ela!
24 Chảu ꞌGiê‑ꞌsu tóp sau#ꞌva: “ꞌPứng chảu báu#ꞌhụ ꞌpặp ꞌchiến ꞌquám Chảu Pua ꞌPhạ ꞌlẹo ꞌcọ báu#ꞌhụ chắc phép ꞌquiến Chảu Pua#ꞌPhạ, ꞌpứng chảu chắng ngắm phít [ꞌhiạk#ꞌva ꞌcốn tai pay ꞌlẹo ꞌchí báu#đảy ꞌcứn ꞌhéng#ꞌmá].
24 Jesus respondeu:
25 ꞌChớ đaư phủ tai đảy ꞌcứn ꞌhéng#ꞌmá, sau ꞌcọ ꞌchí báu#au căn pên phua#ꞌmía, ꞌchí pên ꞌsướng tiên ꞌchạư dú cá ꞌmướng ꞌphạ ꞌnặn#ꞌló.
25 Pois, quando os mortos ressuscitarem, serão como os anjos do céu, e ninguém casará.
26 ꞌVạu ꞌhọt ꞌviạk ꞌcốn tai đảy ꞌcứn ꞌhéng ꞌmá, ꞌpặp sư pú ꞌMô‑ꞌsê đảy tẻm ꞌchiến ꞌvạy ꞌnặn ꞌpứng chảu ꞌcọ đảy đu bớng#ꞌlẹo, nẳng ꞌvái sư ꞌquám ꞌtố ꞌpháy mảy ꞌtúm nam ꞌnặn Chảu Pua ꞌPhạ đảy ꞌvạu cắp pú ꞌMô‑ꞌsê ꞌva, ꞌTan chảu pên Chảu Chom pú Ắp‑ꞌla‑ꞌham, ꞌI‑ꞌsạc kéng Da‑ꞌkhộp ꞌmưa#ꞌláng.
26 Vocês nunca leram no
27 Chảu Pua ꞌPhạ ꞌcọ ꞌmen Chảu Chom ꞌcốn#ꞌnhắng, báu#ꞌmen Chảu Chom ꞌcốn tai cá#đaư. [ꞌPứng chảu hák ꞌchưa#ꞌva ꞌcốn tai ꞌlẹo ꞌchí báu#ꞌcứn ꞌhéng ꞌmá#đảy], ꞌpứng chảu ꞌcọ ngắm phít#lai.”
27 E Deus não é Deus dos mortos e sim dos vivos. Vocês estão completamente errados!
28 ꞌMí ꞌsáy bók ꞌluột ꞌláng phủ#ꞌnưng ꞌmá ꞌhọt ꞌlẹo đảy ꞌnghín Chảu ꞌGiê‑ꞌsu cắp ꞌpứng ꞌcốn phái ꞌSa‑đu‑cai ꞌtố ꞌcại căn#dú. Phủ pên ꞌsáy hên Chảu ꞌGiê‑ꞌsu ꞌchang tóp#sau, ꞌsáy chắng tham ꞌTan chảu#ꞌva, “Cuông ꞌpứng ꞌquám sắng Chảu Pua ꞌPhạ#ꞌnặn, khỏ đaư nháư ꞌsứa#mết?”
28 Um mestre da Lei que estava ali ouviu a discussão. Viu que Jesus tinha dado uma boa resposta e por isso perguntou: — Qual é o mais importante de todos os mandamentos da
29 Chảu ꞌGiê‑ꞌsu tóp ꞌva, “Khỏ nháư ꞌsứa mết ꞌmí ꞌsướng#ꞌnị: ꞌPi ꞌnọng ꞌI‑ꞌsa‑ên hảư ꞌphắng au#ꞌnớ. Chảu Pua ꞌPhạ phủ pên Chảu Chom ꞌsúm ꞌháu ꞌmí ꞌto phủ#điêu.
29 Jesus respondeu:
30 ꞌSướng ꞌnặn hảư ꞌhặc Chảu Pua ꞌPhạ phủ pên Chảu Chom khong chảu sút mốc sút chaư sút ꞌhéng sút ꞌquám#ngắm.
30 Ame o Senhor, seu Deus, com todo o coração, com toda a alma, com toda a mente e com todas as forças.”
31 ꞌLẹo khỏ nháư thứ song ꞌmí ꞌsướng#ꞌnị: Hảư ꞌhặc ꞌpi ꞌnọng bản ꞌmướng ꞌsướng ꞌhặc ꞌlắm ꞌmo#chảu. Báu#ꞌmí ꞌquám sắng đaư nháư ꞌsứa song khỏ#ꞌnị.”
31 E o segundo mais importante é este: “Ame os outros como você ama a você mesmo.” Não existe outro mandamento mais importante do que esses dois.
32 ꞌSướng ꞌnặn ꞌsáy bók ꞌluột ꞌláng phủ ꞌnặn ꞌdiến sưng Chảu ꞌGiê‑ꞌsu ꞌva, “ꞌSáy ꞌpo ꞌchang ꞌvạu đi#lai, ꞌsáy ꞌpo ꞌvạu#ꞌva ꞌmí ꞌto Chảu Pua ꞌPhạ phủ#điêu, cai Chảu Pua ꞌPhạ ꞌlẹo báu#ꞌmí Chảu Chom#ứn, ꞌsướng ꞌnặn ꞌcọ ꞌmen ꞌtẹ#lo.
32 Então o mestre da Lei disse a Jesus: — Muito bem, Mestre! O senhor disse a verdade. Ele é o único Deus, e não existe outro além dele.
33 ꞌViạk ꞌhặc ꞌTan chảu sút chaư sút ꞌhéng sút ꞌquám#ngắm, ꞌlẹo ꞌcọ ꞌhặc ꞌpi ꞌnọng bản ꞌmướng ꞌsướng ꞌhặc ꞌlắm ꞌmo#chảu, ꞌpứng ꞌviạk ꞌnị nháư ꞌsứa au ꞌchu sắt sính ꞌmá khả phau vảy ꞌsớ ꞌTan#chảu.”
33 Devemos amar a Deus com todo o nosso coração, com toda a nossa mente e com todas as nossas forças e também devemos amar os outros como amamos a nós mesmos. Pois é melhor obedecer a estes dois mandamentos do que trazer animais para serem queimados no altar e oferecer outros sacrifícios a Deus.
34 Chảu ꞌGiê‑ꞌsu hên ꞌsáy phủ ꞌnặn ꞌhụ lắc#ꞌvạu, ꞌTan chảu chắng ꞌvạu#ꞌva, “Chảu ꞌcọ ꞌsặt ꞌmá chăm phén ꞌhôm ꞌngáu Chảu Pua ꞌPhạ#ꞌlẹo.”
34 Jesus viu que o mestre da Lei tinha respondido com sabedoria e disse: Depois disso ninguém tinha coragem de fazer mais perguntas a Jesus.
35 ꞌChớ Chảu ꞌGiê‑ꞌsu đang bók son ꞌpứng ꞌcốn dú nẳng cuông ꞌcuông ꞌhướn vảy ꞌsớ#ꞌnặn, ꞌTan chảu đảy ꞌvạu#ꞌva, “ꞌSứ đaư ꞌpứng ꞌsáy bók ꞌluột ꞌláng ꞌhiạk#ꞌva Chảu ꞌKha‑ꞌlịt pên nó ꞌnéo ꞌchựa sai pua Đa‑ꞌvịt.
35 Quando Jesus estava ensinando no pátio do Templo, perguntou:
36 Chảu ꞌmo pua Đa‑ꞌvịt hák đảy Chảu Khuôn Saư ꞌpá chaư ꞌvạu#ꞌva:
36 Pois Davi, inspirado pelo Espírito Santo, escreveu:
37 Chảu ꞌGiê‑ꞌsu ꞌvạu máư ꞌva, “Chảu ꞌmo pua Đa‑ꞌvịt khék Chảu ꞌKha‑ꞌlịt pên Chảu#Chom, ꞌlẹo ꞌsướng đaư chắng ꞌhiạk#ꞌva Chảu ꞌKha‑ꞌlịt pên nó ꞌnéo ꞌchựa sai pua Đa‑ꞌvịt ꞌsịn#ꞌlế.”
37 O próprio Davi chama o Messias de Senhor. Portanto, como é que o Messias pode ser descendente de Davi? Uma grande multidão escutava com prazer o que Jesus ensinava.
38 ꞌChớ Chảu ꞌGiê‑ꞌsu đang bók son sau ꞌnặn ꞌcọ đảy ꞌvạu#ꞌva, “Hảư ꞌchự hiêm ꞌpứng ꞌsáy bók ꞌluột#ꞌláng, sau ꞌmặc ꞌnung sửa ꞌhí ꞌnhang lửa pay#ꞌmá, é hảư ꞌcốn ꞌtếng lai ꞌtặc ꞌcháo sau nẳng bón ꞌcốn ꞌmá#ꞌhốm,
38 Ele dizia ao povo:
39 ꞌmặc ꞌnăng bón phủ nháư nẳng ꞌhướn#ꞌsúm. ꞌChớ kin ꞌchớ ꞌsúm ꞌcọ ꞌmặc ꞌnăng bón hua#ꞌpán.
39 preferem os lugares de honra nas
40 Sau khốm têng au ꞌchương khong ꞌhướn ꞌme#mải, sau khẻng đé so ꞌhọt Chảu Pua ꞌPhạ hơng#ꞌhí. ꞌPứng ꞌcốn ꞌnặn ꞌchí ꞌchọ ꞌsội nắc ꞌsứa sáu#mết.”
40 Exploram as viúvas e roubam os seus bens; e, para disfarçarem, fazem orações compridas. Portanto, o castigo que eles vão sofrer será pior ainda!
41 Chảu ꞌGiê‑ꞌsu ꞌnăng dú cuông ꞌcuông ꞌhướn vảy ꞌsớ tó nả ꞌhóm ꞌngớn vảy ꞌháu Chảu Pua#ꞌPhạ. ꞌTan chảu ꞌlé bớng ꞌpứng ꞌcốn ꞌmá phốc ꞌngớn sáư#ꞌhóm. ꞌPứng ꞌcốn ꞌhăng ꞌcọ ꞌmí lai ꞌcốn đảy phốc ꞌngớn sáư#ế.
41 Jesus estava no pátio do Templo, sentado perto da caixa das ofertas, olhando com atenção as pessoas que punham dinheiro ali. Muitos ricos davam muito dinheiro.
42 ꞌLẹo ꞌcọ ꞌmí ꞌme mải khó#ꞌnưng au song su ꞌtóng ꞌmí ꞌca ꞌnọi ꞌmá phốc#sáư.
42 Então chegou uma viúva pobre e pôs na caixa duas moedinhas de pouco valor.
43 Chảu ꞌGiê‑ꞌsu hên ꞌsướng#ꞌnặn, chắng khék mốt ꞌcốn ꞌtoi ꞌtáng ꞌTan chảu ꞌmá ꞌlẹo ꞌvạu#ꞌva, “ꞌHáu ꞌvạu ꞌsư hảư ꞌpứng ꞌnọng#ꞌhụ, ꞌme mải khó phủ ꞌnị phốc ꞌngớn sáư lai ꞌsứa ꞌchu#ꞌcốn,
43 Aí Jesus chamou os discípulos e disse:
44 ꞌPứng ꞌcốn ứn ꞌnặn phaư ꞌcọ đảy au ꞌngớn ꞌsứa dống ꞌmá phốc#sáư, hák#ꞌva ꞌnhính khó phủ ꞌnị ꞌmí ꞌngớn ꞌpó ꞌsự kin#thôi, ꞌcọ ꞌnhắng au ꞌmá phốc sáư#mết.”
44 Porque os outros deram do que estava sobrando. Porém ela, que é tão pobre, deu tudo o que tinha para viver.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.