Marcos 12
Tai Dam (BLT) vs ACF
1 Chảu ꞌGiê‑ꞌsu chắng au ꞌquám đải khái ꞌmá ꞌtố hảư ꞌpứng mốt sau ꞌphắng#ꞌva: “ꞌMí phủ#ꞌnưng đảy ꞌdệt suôn mák ít ꞌlẹo ꞌlọm ꞌhụa ỏm#ꞌvạy, ꞌdệt áng ꞌnhăm au ꞌnặm mák#ít, ꞌlẹo ꞌcọ đảy tẳng thiêng ꞌvạy phảu#suôn. Chảu khong suôn chắng hảư ꞌcốn ꞌmá chảng đu ꞌlẹo ꞌtiếu ꞌtáng ók#pay.
1 E começou a falar-lhes por parábolas: Um homem plantou uma vinha, e cercou-a de um valado, e fundou nela um lagar, e edificou uma torre, e arrendou-a a uns lavradores, e partiu para fora da terra.
2 ꞌHọt ꞌnhám pít#mák, chảu khong suôn chắng ꞌchạư ꞌcốn ꞌhướn phủ#ꞌnưng pay bớng au ꞌphớn mák nẳng mốt ꞌcốn chảng đu suôn#ꞌnặn.
2 E, chegado o tempo, mandou um servo aos lavradores para que recebesse, dos lavradores, do fruto da vinha.
3 Mốt chảng đu suôn ꞌdiến pắt ꞌcốn ꞌchạư ꞌnặn ꞌmá ꞌtặp ꞌlẹo pói hảư ꞌmắn ꞌcứn ꞌmứa ꞌmứ#páu.
3 Mas estes, apoderando-se dele, o feriram e o mandaram embora vazio.
4 Chảu khong suôn chắng ꞌchạư ꞌcốn ꞌhướn phủ#ꞌnưng pay#máư, sau ꞌcọ ꞌtặp hua ꞌmắn ꞌlẹo ꞌcọ ꞌdệt hảư ꞌmắn sia#nả.
4 E tornou a enviar-lhes outro servo; e eles, apedrejando-o, o feriram na cabeça, e o mandaram embora, tendo-o afrontado.
5 Chảu khong suôn chắng hảư phủ#ꞌnưng pay#máư, sau ꞌcọ khả phủ ꞌnặn#sia. Chảu khong suôn ꞌnhắng ꞌchạư ꞌcốn pay lai ꞌtưa#máư, phủ ꞌchọ sau ꞌtặp sau khả sia ꞌcọ#ꞌmí.
5 E tornou a enviar-lhes outro, e a este mataram; e a outros muitos, dos quais a uns feriram e a outros mataram.
6 Chảu khong suôn ꞌnhắng ꞌmí phủ#ꞌnưng, ꞌmen ꞌlụk ꞌchái phủ chảu#ꞌhặc. ꞌTan ngắm#ꞌva sau ꞌchí nể dăm ꞌlụk ꞌchái#chảu, ꞌtan chắng ꞌchạư ꞌlụk pay ꞌtưa lả#sút.
6 Tendo ele, pois, ainda um seu filho amado, enviou-o também a estes por derradeiro, dizendo: Ao menos terão respeito ao meu filho.
7 Mốt ꞌcốn chảng đu suôn hên ꞌsướng#ꞌnặn, sau chắng sô căn#ꞌva, ‘ꞌMen phủ ꞌnị#lo, phủ ꞌchí kin hua ꞌhướn chảu khong#suôn. ꞌHáu khả ꞌmắn sia#ꞌnọ, đin suôn chắng ꞌchí tốc ꞌmá pên khong#ꞌháu.’
7 Mas aqueles lavradores disseram entre si: Este é o herdeiro; vamos, matemo-lo, e a herança será nossa.
8 Sau chắng au căn pắt khả ꞌlụk ꞌchái chảu khong suôn ꞌnặn sia ꞌlẹo thỉm ók ꞌnọk#suôn.
8 E, pegando dele, o mataram, e o lançaram fora da vinha.
9 ꞌViạk pên ꞌsướng#ꞌnặn, chảu khong suôn ꞌchí ꞌdệt ꞌnéo#đaư, ꞌchí ꞌmá khả mốt ꞌcốn chảng đu suôn#sia, ꞌlẹo ꞌchí au suôn ꞌnặn hảư ꞌcốn ứn#đu.”
9 Que fará, pois, o senhor da vinha? Virá, e destruirá os lavradores, e dará a vinha a outros.
10 Chảu ꞌGiê‑ꞌsu ꞌvạu máư#ꞌva: “ꞌPứng chảu ꞌcọ đảy đu bớng#ꞌlẹo, ꞌsướng ꞌquám Chảu Pua ꞌPhạ đảy ꞌchiến ꞌvạy#ꞌva:
10 Ainda não lestes esta Escritura:A pedra, que os edificadores rejeitaram,Esta foi posta por cabeça de esquina;
11 ꞌNặn lo ꞌviạk Chảu Pua ꞌPhạ téng ꞌmá
11 Isto foi feito pelo Senhor E é coisa maravilhosa aos nossos olhos?
12 ꞌPứng phủ cốc ꞌcốn ꞌDiu ꞌhụ chắc ꞌva Chảu ꞌGiê‑ꞌsu ꞌvạu ꞌquám đải khái ꞌnặn phản#sau. Sau chắng ha ꞌluống ꞌchí pắt ꞌTan#chảu, hák#ꞌva dản dên ꞌpay báu#sôm#chaư. Sau chắng au căn ꞌpai sia ꞌTan#chảu.
12 E buscavam prendê-lo, mas temiam a multidão; porque entendiam que contra eles dizia esta parábola; e, deixando-o, foram-se.
13 ꞌPứng mốt sau ꞌchạư ꞌcốn phái ꞌPha‑ꞌli‑ꞌsai cắp ꞌcốn phái pua ꞌHê‑ꞌlột pay tham Chảu ꞌGiê‑ꞌsu, ꞌnéo đaư chắng ꞌchí pắt phít au ꞌquám ꞌTan chảu#ꞌvạu.
13 E enviaram-lhe alguns dos fariseus e dos herodianos, para que o apanhassem nalguma palavra.
14 ꞌPứng ꞌcốn ꞌchạư pay ꞌhọt ꞌlẹo tham ꞌTan chảu#ꞌva, “ꞌSáy ꞌpo#ꞌhới, ꞌsúm khỏi ꞌhụ ꞌsáy pên ꞌcốn#ꞌsư, ꞌsáy báu#ꞌhặc khỏn ꞌchọn#hiếng, ꞌpưa ꞌsáy báu#ꞌlưạk nả phủ#đaư, ꞌmí ꞌto bók son ꞌluống ꞌtáng Chảu Pua ꞌPhạ ꞌnéo ꞌmen#ꞌtẹ. [So ꞌsáy bók hảư ꞌhụ#é], ꞌsúm khỏi sia ꞌngớn quí hảư Chảu Cai‑ꞌsa ꞌmen ꞌhứ#báu? ꞌSúm khỏi ꞌchọ sia ꞌhứ#ꞌva báu#sia?”
14 E, chegando eles, disseram-lhe: Mestre, sabemos que és homem de verdade, e de ninguém se te dá, porque não olhas à aparência dos homens, antes com verdade ensinas o caminho de Deus; é lícito dar o tributo a César, ou não? Daremos, ou não daremos?
15 Sau tham ꞌsướng ꞌnặn, hák ꞌva Chảu ꞌGiê‑ꞌsu ꞌcọ ꞌhụ chắc sau nả ꞌsư chaư#ꞌcột. ꞌTan chảu ꞌdiến tóp sau#ꞌva, “ꞌPứng chảu ꞌchí ꞌmá thử chaư ꞌháu#săng. Au măn ꞌngớn#ꞌnưng ꞌmá hảư ꞌháu bớng#đú.”
15 Então ele, conhecendo a sua hipocrisia, disse-lhes: Por que me tentais? Trazei-me uma moeda, para que a veja.
16 Sau chắng au măn ꞌngớn ꞌmá#hảư. Chảu ꞌGiê‑ꞌsu tham sau#ꞌva, “Hún kéng ꞌchư nẳng măn ꞌngớn ꞌnị ꞌmen khong#phaư?”
16 E eles lha trouxeram. E disse-lhes: De quem é esta imagem e inscrição? E eles lhe disseram: De César.
17 Chảu ꞌGiê‑ꞌsu ꞌdiến bók sau#ꞌva, “ꞌSướng ꞌnặn ăn đaư khong Chảu Cai‑ꞌsa lỏ#ꞌcứn hảư Chảu Cai‑ꞌsa, ăn đaư khong Chảu Pua ꞌPhạ lỏ#ꞌcứn hảư Chảu Pua ꞌPhạ#ꞌnớ.”
17 E Jesus, respondendo, disse-lhes: Dai pois a César o que é de César, e a Deus o que é de Deus. E maravilharam-se dele.
18 ꞌMí mốt ꞌcốn phái ꞌSa‑đu‑cai ꞌmá ha Chảu ꞌGiê‑ꞌsu, phái sau ꞌchưa#ꞌva báu#ꞌmí phủ đaư tai ꞌlẹo ꞌchí ꞌcứn ꞌhéng ꞌmá#đảy. Sau chắng tham#ꞌva,
18 Então os saduceus, que dizem que não há ressurreição, aproximaram-se dele, e perguntaram-lhe, dizendo:
19 “ꞌSáy ꞌpo#ꞌhới, pú ꞌMô‑ꞌsê đảy ꞌchiến ꞌvạy hảư ꞌsúm ꞌháu ꞌhụ#ꞌva, phủ ꞌchái đaư hák tai#sia, ꞌmía ꞌmắn báu#ꞌmí#ꞌlụk, ꞌnọng ꞌchái ꞌcọ ꞌchọ đảy au ꞌpi ꞌpạư mải ꞌmá pên#ꞌmía, au ꞌlụk sứp ꞌchựa sai ꞌpi ꞌchái#ꞌmắn.
19 Mestre, Moisés nos escreveu que, se morresse o irmão de alguém, e deixasse a mulher e não deixasse filhos, seu irmão tomasse a mulher dele, e suscitasse descendência a seu irmão.
20 ꞌSướng ꞌnặn ꞌmí chết ꞌpi ải ꞌnọng#ꞌchái. ꞌPi ꞌchái cốc au#ꞌmía, ꞌlẹo tai báu#ꞌhế ꞌmí#ꞌlụk.
20 Ora, havia sete irmãos, e o primeiro tomou a mulher, e morreu sem deixar descendência;
21 Phủ thứ song au ꞌpi ꞌpạư ꞌlẹo ꞌcọ tai báu#ꞌmí#ꞌlụk. ꞌHọt phủ thứ sam ꞌcọ pên ꞌsướng#điêu.
21 E o segundo também a tomou e morreu, e nem este deixou descendência; e o terceiro da mesma maneira.
22 Cuông chết ꞌcốn phủ đaư au ꞌcọ báu#ꞌmí#ꞌlụk. Lả sút ꞌmá ꞌnhính mải ꞌnặn ꞌcọ#tai.
22 E tomaram-na os sete, sem, contudo, terem deixado descendência. Finalmente, depois de todos, morreu também a mulher.
23 ꞌTếng chết ải ꞌnọng phaư ꞌcọ đảy au phủ ꞌnhính ꞌnặn ꞌdệt#ꞌmía, ꞌsướng ꞌnặn ꞌhọt ꞌchớ đaư phủ tai đảy ꞌcứn ꞌhéng#ꞌmá, ꞌnhính ꞌnặn ꞌchí pên ꞌmía phủ#đaư?”
23 Na ressurreição, pois, quando ressuscitarem, de qual destes será a mulher? porque os sete a tiveram por mulher.
24 Chảu ꞌGiê‑ꞌsu tóp sau#ꞌva: “ꞌPứng chảu báu#ꞌhụ ꞌpặp ꞌchiến ꞌquám Chảu Pua ꞌPhạ ꞌlẹo ꞌcọ báu#ꞌhụ chắc phép ꞌquiến Chảu Pua#ꞌPhạ, ꞌpứng chảu chắng ngắm phít [ꞌhiạk#ꞌva ꞌcốn tai pay ꞌlẹo ꞌchí báu#đảy ꞌcứn ꞌhéng#ꞌmá].
24 E Jesus, respondendo, disse-lhes: Porventura não errais vós em razão de não saberdes as Escrituras nem o poder de Deus?
25 ꞌChớ đaư phủ tai đảy ꞌcứn ꞌhéng#ꞌmá, sau ꞌcọ ꞌchí báu#au căn pên phua#ꞌmía, ꞌchí pên ꞌsướng tiên ꞌchạư dú cá ꞌmướng ꞌphạ ꞌnặn#ꞌló.
25 Porquanto, quando ressuscitarem dentre os mortos, nem casarão, nem se darão em casamento, mas serão como os anjos que estão nos céus.
26 ꞌVạu ꞌhọt ꞌviạk ꞌcốn tai đảy ꞌcứn ꞌhéng ꞌmá, ꞌpặp sư pú ꞌMô‑ꞌsê đảy tẻm ꞌchiến ꞌvạy ꞌnặn ꞌpứng chảu ꞌcọ đảy đu bớng#ꞌlẹo, nẳng ꞌvái sư ꞌquám ꞌtố ꞌpháy mảy ꞌtúm nam ꞌnặn Chảu Pua ꞌPhạ đảy ꞌvạu cắp pú ꞌMô‑ꞌsê ꞌva, ꞌTan chảu pên Chảu Chom pú Ắp‑ꞌla‑ꞌham, ꞌI‑ꞌsạc kéng Da‑ꞌkhộp ꞌmưa#ꞌláng.
26 E, acerca dos mortos que houverem de ressuscitar, não tendes lido no livro de Moisés como Deus lhe falou na sarça, dizendo: Eu sou o Deus de Abraão, e o Deus de Isaque, e o Deus de Jacó?
27 Chảu Pua ꞌPhạ ꞌcọ ꞌmen Chảu Chom ꞌcốn#ꞌnhắng, báu#ꞌmen Chảu Chom ꞌcốn tai cá#đaư. [ꞌPứng chảu hák ꞌchưa#ꞌva ꞌcốn tai ꞌlẹo ꞌchí báu#ꞌcứn ꞌhéng ꞌmá#đảy], ꞌpứng chảu ꞌcọ ngắm phít#lai.”
27 Ora, Deus não é de mortos, mas sim, é Deus de vivos. Por isso vós errais muito.
28 ꞌMí ꞌsáy bók ꞌluột ꞌláng phủ#ꞌnưng ꞌmá ꞌhọt ꞌlẹo đảy ꞌnghín Chảu ꞌGiê‑ꞌsu cắp ꞌpứng ꞌcốn phái ꞌSa‑đu‑cai ꞌtố ꞌcại căn#dú. Phủ pên ꞌsáy hên Chảu ꞌGiê‑ꞌsu ꞌchang tóp#sau, ꞌsáy chắng tham ꞌTan chảu#ꞌva, “Cuông ꞌpứng ꞌquám sắng Chảu Pua ꞌPhạ#ꞌnặn, khỏ đaư nháư ꞌsứa#mết?”
28 Aproximou-se dele um dos escribas que os tinha ouvido disputar, e sabendo que lhes tinha respondido bem, perguntou-lhe: Qual é o primeiro de todos os mandamentos?
29 Chảu ꞌGiê‑ꞌsu tóp ꞌva, “Khỏ nháư ꞌsứa mết ꞌmí ꞌsướng#ꞌnị: ꞌPi ꞌnọng ꞌI‑ꞌsa‑ên hảư ꞌphắng au#ꞌnớ. Chảu Pua ꞌPhạ phủ pên Chảu Chom ꞌsúm ꞌháu ꞌmí ꞌto phủ#điêu.
29 E Jesus respondeu-lhe: O primeiro de todos os mandamentos é: Ouve, Israel, o Senhor nosso Deus é o único Senhor.
30 ꞌSướng ꞌnặn hảư ꞌhặc Chảu Pua ꞌPhạ phủ pên Chảu Chom khong chảu sút mốc sút chaư sút ꞌhéng sút ꞌquám#ngắm.
30 Amarás, pois, ao Senhor teu Deus de todo o teu coração, e de toda a tua alma, e de todo o teu entendimento, e de todas as tuas forças; este é o primeiro mandamento.
31 ꞌLẹo khỏ nháư thứ song ꞌmí ꞌsướng#ꞌnị: Hảư ꞌhặc ꞌpi ꞌnọng bản ꞌmướng ꞌsướng ꞌhặc ꞌlắm ꞌmo#chảu. Báu#ꞌmí ꞌquám sắng đaư nháư ꞌsứa song khỏ#ꞌnị.”
31 E o segundo, semelhante a este, é: Amarás o teu próximo como a ti mesmo. Não há outro mandamento maior do que estes.
32 ꞌSướng ꞌnặn ꞌsáy bók ꞌluột ꞌláng phủ ꞌnặn ꞌdiến sưng Chảu ꞌGiê‑ꞌsu ꞌva, “ꞌSáy ꞌpo ꞌchang ꞌvạu đi#lai, ꞌsáy ꞌpo ꞌvạu#ꞌva ꞌmí ꞌto Chảu Pua ꞌPhạ phủ#điêu, cai Chảu Pua ꞌPhạ ꞌlẹo báu#ꞌmí Chảu Chom#ứn, ꞌsướng ꞌnặn ꞌcọ ꞌmen ꞌtẹ#lo.
32 E o escriba lhe disse: Muito bem, Mestre, e com verdade disseste que há um só Deus, e que não há outro além dele;
33 ꞌViạk ꞌhặc ꞌTan chảu sút chaư sút ꞌhéng sút ꞌquám#ngắm, ꞌlẹo ꞌcọ ꞌhặc ꞌpi ꞌnọng bản ꞌmướng ꞌsướng ꞌhặc ꞌlắm ꞌmo#chảu, ꞌpứng ꞌviạk ꞌnị nháư ꞌsứa au ꞌchu sắt sính ꞌmá khả phau vảy ꞌsớ ꞌTan#chảu.”
33 E que amá-lo de todo o coração, e de todo o entendimento, e de toda a alma, e de todas as forças, e amar o próximo como a si mesmo, é mais do que todos os holocaustos e sacrifícios.
34 Chảu ꞌGiê‑ꞌsu hên ꞌsáy phủ ꞌnặn ꞌhụ lắc#ꞌvạu, ꞌTan chảu chắng ꞌvạu#ꞌva, “Chảu ꞌcọ ꞌsặt ꞌmá chăm phén ꞌhôm ꞌngáu Chảu Pua ꞌPhạ#ꞌlẹo.”
34 E Jesus, vendo que havia respondido sabiamente, disse-lhe: Não estás longe do reino de Deus. E já ninguém ousava perguntar-lhe mais nada.
35 ꞌChớ Chảu ꞌGiê‑ꞌsu đang bók son ꞌpứng ꞌcốn dú nẳng cuông ꞌcuông ꞌhướn vảy ꞌsớ#ꞌnặn, ꞌTan chảu đảy ꞌvạu#ꞌva, “ꞌSứ đaư ꞌpứng ꞌsáy bók ꞌluột ꞌláng ꞌhiạk#ꞌva Chảu ꞌKha‑ꞌlịt pên nó ꞌnéo ꞌchựa sai pua Đa‑ꞌvịt.
35 E, falando Jesus, dizia, ensinando no templo: Como dizem os escribas que o Cristo é filho de Davi?
36 Chảu ꞌmo pua Đa‑ꞌvịt hák đảy Chảu Khuôn Saư ꞌpá chaư ꞌvạu#ꞌva:
36 O próprio Davi disse pelo Espírito Santo:O Senhor disse ao meu Senhor:Assenta-te à minha direita Até que eu ponha os teus inimigos por escabelo dos teus pés.
37 Chảu ꞌGiê‑ꞌsu ꞌvạu máư ꞌva, “Chảu ꞌmo pua Đa‑ꞌvịt khék Chảu ꞌKha‑ꞌlịt pên Chảu#Chom, ꞌlẹo ꞌsướng đaư chắng ꞌhiạk#ꞌva Chảu ꞌKha‑ꞌlịt pên nó ꞌnéo ꞌchựa sai pua Đa‑ꞌvịt ꞌsịn#ꞌlế.”
37 Pois, se Davi mesmo lhe chama Senhor, como é logo seu filho? E a grande multidão o ouvia de boa vontade.
38 ꞌChớ Chảu ꞌGiê‑ꞌsu đang bók son sau ꞌnặn ꞌcọ đảy ꞌvạu#ꞌva, “Hảư ꞌchự hiêm ꞌpứng ꞌsáy bók ꞌluột#ꞌláng, sau ꞌmặc ꞌnung sửa ꞌhí ꞌnhang lửa pay#ꞌmá, é hảư ꞌcốn ꞌtếng lai ꞌtặc ꞌcháo sau nẳng bón ꞌcốn ꞌmá#ꞌhốm,
38 E, ensinando-os, dizia-lhes: Guardai-vos dos escribas, que gostam de andar com vestes compridas, e das saudações nas praças,
39 ꞌmặc ꞌnăng bón phủ nháư nẳng ꞌhướn#ꞌsúm. ꞌChớ kin ꞌchớ ꞌsúm ꞌcọ ꞌmặc ꞌnăng bón hua#ꞌpán.
39 E das primeiras cadeiras nas sinagogas, e dos primeiros assentos nas ceias;
40 Sau khốm têng au ꞌchương khong ꞌhướn ꞌme#mải, sau khẻng đé so ꞌhọt Chảu Pua ꞌPhạ hơng#ꞌhí. ꞌPứng ꞌcốn ꞌnặn ꞌchí ꞌchọ ꞌsội nắc ꞌsứa sáu#mết.”
40 Que devoram as casas das viúvas, e isso com pretexto de largas orações. Estes receberão mais grave condenação.
41 Chảu ꞌGiê‑ꞌsu ꞌnăng dú cuông ꞌcuông ꞌhướn vảy ꞌsớ tó nả ꞌhóm ꞌngớn vảy ꞌháu Chảu Pua#ꞌPhạ. ꞌTan chảu ꞌlé bớng ꞌpứng ꞌcốn ꞌmá phốc ꞌngớn sáư#ꞌhóm. ꞌPứng ꞌcốn ꞌhăng ꞌcọ ꞌmí lai ꞌcốn đảy phốc ꞌngớn sáư#ế.
41 E, estando Jesus assentado defronte da arca do tesouro, observava a maneira como a multidão lançava o dinheiro na arca do tesouro; e muitos ricos deitavam muito.
42 ꞌLẹo ꞌcọ ꞌmí ꞌme mải khó#ꞌnưng au song su ꞌtóng ꞌmí ꞌca ꞌnọi ꞌmá phốc#sáư.
42 Vindo, porém, uma pobre viúva, deitou duas pequenas moedas, que valiam meio centavo.
43 Chảu ꞌGiê‑ꞌsu hên ꞌsướng#ꞌnặn, chắng khék mốt ꞌcốn ꞌtoi ꞌtáng ꞌTan chảu ꞌmá ꞌlẹo ꞌvạu#ꞌva, “ꞌHáu ꞌvạu ꞌsư hảư ꞌpứng ꞌnọng#ꞌhụ, ꞌme mải khó phủ ꞌnị phốc ꞌngớn sáư lai ꞌsứa ꞌchu#ꞌcốn,
43 E, chamando os seus discípulos, disse-lhes: Em verdade vos digo que esta pobre viúva deitou mais do que todos os que deitaram na arca do tesouro;
44 ꞌPứng ꞌcốn ứn ꞌnặn phaư ꞌcọ đảy au ꞌngớn ꞌsứa dống ꞌmá phốc#sáư, hák#ꞌva ꞌnhính khó phủ ꞌnị ꞌmí ꞌngớn ꞌpó ꞌsự kin#thôi, ꞌcọ ꞌnhắng au ꞌmá phốc sáư#mết.”
44 Porque todos ali deitaram do que lhes sobejava, mas esta, da sua pobreza, deitou tudo o que tinha, todo o seu sustento.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.