Marcos 11
Tai Dam (BLT) vs BKJ
1 Chảu ꞌGiê‑ꞌsu cắp mốt ꞌtoi ꞌtáng ꞌTan chảu ꞌtiếu ꞌtáng pay khỏn ꞌchí ꞌhọt ꞌmướng ꞌGiê‑ꞌlu‑ꞌsa‑ꞌlêm, ꞌhọt bản Bết‑ꞌpha‑ꞌkhê kéng bản Bết‑ꞌtha‑ꞌnia dú sảng ꞌpú Ê‑ꞌlai‑ôn. Chảu ꞌGiê‑ꞌsu chắng ꞌchạư song ꞌcốn ꞌtoi ꞌtáng ꞌTan chảu#pay,
1 E, quando eles se aproximaram de Jerusalém, de Betfagé e de Betânia, ao monte das Oliveiras, ele enviou dois dos seus discípulos,
2 ꞌlẹo bók sau#ꞌva, “Hảư ꞌpứng ꞌnọng pay ha bản ꞌtáng nả ꞌháu#ꞌnị. ꞌChớ khảu pay ꞌchí hên tô ꞌló ꞌnọi#ꞌnưng phúk ꞌvạy#hẳn, ꞌnhắng báu#ꞌhế ꞌmí phaư đảy khí sắc#ꞌtưa. Hảư kẻ au tô ꞌló ꞌnặn ꞌlẹo chung ꞌmá#nỉ.
2 e disse-lhes: Ide pelo caminho à aldeia que está defronte de vós; e logo que nela entrardes, encontrareis amarrado um jumentinho, sobre o qual ainda não montou homem algum; desprendei-o, e trazei-o.
3 ꞌVa ꞌmí ꞌcốn#tham, ꞌchí kẻ au pay ꞌdệt#săng, hảư tóp#ꞌva, ꞌGiê‑ꞌsu phủ pên Chảu Chom ꞌchọ#ha, ꞌchộp#ꞌnưng ꞌchí sống ꞌmá hảư#ꞌló.”
3 E, se algum homem vos disser: Por que fazeis isso? Dizei-lhe que o Senhor necessita dele, e imediatamente ele o enviará para aqui.
4 Chảu ꞌGiê‑ꞌsu sắng ꞌsướng ꞌnặn#ꞌlẹo, song ꞌcốn ꞌchạư ꞌnặn ꞌcọ#pay, đảy hên tô ꞌló ꞌnọi#ꞌnưng phúk ꞌvạy nẳng tó nả pák tu ꞌhướn dú ꞌhím ꞌtáng hẳn#ꞌtẹ. Sau ꞌdiến kẻ#au.
4 E eles foram pelo seu caminho, e encontraram o jumentinho amarrado à porta do lado de fora, entre dois caminhos, e o desprenderam.
5 Cuông ꞌpứng ꞌcốn dưn dú hẳn ꞌmí kỉ ꞌcốn tham sau#ꞌva, “ꞌChí kẻ au ꞌló ꞌnọi pay ꞌdệt#săng?”
5 E alguns dos que ali estavam lhes disseram: O que fazeis, desprendendo o jumentinho?
6 Song ꞌcốn ꞌchạư chắng tóp ꞌtoi ꞌquám Chảu ꞌGiê‑ꞌsu đảy sắng sau#ꞌnặn, ꞌlẹo ꞌpứng ꞌcốn dưn dú hẳn ꞌcọ hảư sau chung#pay.
6 E eles responderam como Jesus lhes tinha mandado; e eles o deixaram ir.
7 Sau chắng chung tô ꞌló ꞌnọi ꞌnặn ꞌmá hảư Chảu ꞌGiê‑ꞌsu, au sửa binh sau pu sáư lăng tô ꞌló ꞌlẹo ꞌTan chảu ꞌcọ khửn#khí.
7 E eles trouxeram o jumentinho a Jesus, e lançaram sobre ele as suas vestes, e ele assentou-se sobre ele.
8 ꞌMí lai ꞌcốn au sửa binh pu sáư cang ꞌtáng hảư ꞌTan chảu khí táy#pay, ꞌmí ꞌsán ꞌcốn tắt au ꞌphột ꞌmạy ꞌkém ꞌtông ꞌmá pu#sáư.
8 E muitos estendiam as suas vestes pelo caminho, e outros cortavam ramos das árvores, e os espalhavam pelo caminho.
9 Phủ pay cón kéng phủ ꞌtoi lăng Chảu ꞌGiê‑ꞌsu au căn khék chiêu#ꞌva, “ꞌHô‑ꞌsăn‑ꞌna [ꞌchốm ꞌmớng Chảu Pua#ꞌPhạ], so Chảu Pua ꞌPhạ cóp ꞌphái hảư ꞌTan phủ ꞌnị ꞌmá tang nả ꞌTan#chảu.
9 E aqueles que iam adiante, e os que seguiam, clamavam, dizendo: Hosana, abençoado é o que vem em nome do Senhor;
10 So Chảu Pua ꞌPhạ cóp ꞌphái ꞌTan phủ ꞌnị ꞌchí au ꞌquiến ꞌmá téng đa bản ꞌmướng sứp tam pua Đa‑ꞌvịt pảu pú#ꞌháu. ꞌHô‑ꞌsăn‑ꞌna [ꞌchốm ꞌmớng Chảu Pua ꞌPhạ] dú ꞌti sung#sút.”
10 abençoado seja o reino do nosso pai Davi, que vem em nome do Senhor. Hosana nas alturas.
11 Chảu ꞌGiê‑ꞌsu đảy khảu ꞌmướng ꞌGiê‑ꞌlu‑ꞌsa‑ꞌlêm pay ꞌhọt ꞌcuông ꞌhướn vảy ꞌsớ Chảu Pua#ꞌPhạ, bớng ꞌlé ꞌchu ăn#ꞌlẹo, ꞌcăm#ꞌmá, ꞌTan chảu chắng au mốt síp song ꞌlam ꞌchạư ók pay cá bản Bết‑ꞌtha‑ꞌnia.
11 E Jesus entrou em Jerusalém e no templo; e, olhando ao redor sobre todas as coisas; e chegando a tarde, saiu para Betânia com os doze.
12 ꞌMự lăng, Chảu ꞌGiê‑ꞌsu cắp mốt ꞌtoi ꞌtáng ꞌTan chảu ók nẳng bản Bết‑ꞌtha‑ꞌnia pay. ꞌChớ ꞌnặn ꞌTan chảu sép#khảu.
12 E, no dia seguinte, quando saíram de Betânia, ele teve fome;
13 ꞌTan chảu phó hên co đứa#ꞌnưng dú cá#đắc, hên ꞌmí#baư. ꞌTan chảu chắng ꞌnhang khảu pay bớng#ꞌva ꞌmí mák ꞌhứ#báu. Pay ꞌhọt ꞌcọ hên ꞌto baư ꞌlạ#thôi, ꞌpưa#ꞌva ꞌnhắng báu#ꞌhế ꞌhọt ꞌnhám pên#mák.
13 e, avistando de longe uma figueira que tinha folhas, foi ver se talvez pudesse encontrar nela alguma coisa; e, chegando até ela, nada encontrou senão folhas, porque ainda não era tempo de figos.
14 ꞌTan chảu chắng ꞌvạu sáư co đứa ꞌnặn#ꞌva, “ꞌNặp té ꞌnị#pay, ꞌnhá hảư ꞌmí phaư đảy kin mák ꞌdọn ꞌmứng sắc ꞌtưa#ꞌtọn.”
14 E Jesus, respondendo, disse à figueira: Nenhum homem coma fruto de ti daqui em diante para sempre. E os seus discípulos ouviram isso.
15 Chảu ꞌGiê‑ꞌsu cắp mốt ꞌtoi ꞌtáng ꞌTan chảu pay ꞌhọt ꞌmướng ꞌGiê‑ꞌlu‑ꞌsa‑ꞌlêm ꞌlẹo, ꞌTan chảu chắng khảu pay cuông ꞌcuông ꞌhướn vảy ꞌsớ Chảu Pua#ꞌPhạ, sắp ꞌpứng phủ ꞌsự ꞌcốn khai nẳng cuông ꞌcuông ꞌhướn vảy ꞌsớ ꞌnặn ók#pay. ꞌTan chảu khuổm ꞌpán phủ ꞌlẹk ꞌngớn kéng bón ꞌnăng phủ khai ꞌnộc co ke#sia.
15 E vieram a Jerusalém; e Jesus entrou no templo, e começou a expulsar os que vendiam e compravam no templo, e derrubou as mesas dos cambistas, e as cadeiras dos que vendiam pombas;
16 ꞌTan chảu hảm báu#hảư phủ đaư khôn ꞌchương săng khảu pay cai ꞌcuông ꞌhướn vảy#ꞌsớ.
16 e não permitia que nenhum homem carregasse algum vaso pelo templo.
17 ꞌTan chảu đảy bók son sau#ꞌva, “ꞌQuám Chảu Pua ꞌPhạ đảy tẻm ꞌchiến ꞌvạy#ꞌva, ‘ꞌHướn ꞌháu téng ꞌvạy pên bón hảư ꞌchu ꞌphắn ꞌcốn ꞌmá cáo vảy#so.’ Hák#ꞌva su lỏ#ꞌdệt pên bón dú ꞌcốn cướp#ꞌlặc.”
17 E os ensinava, dizendo: Não está escrito: A minha casa será chamada por todas as nações casa de oração? Mas vós a tendes feito covil de ladrões.
18 ꞌPứng mo cốc cắp ꞌpứng ꞌsáy bók ꞌluột ꞌláng đảy ꞌnghín ꞌsướng#ꞌnặn, sau ꞌcọ ha ꞌtáng ꞌchí khả Chảu ꞌGiê‑ꞌsu. Sau dản ꞌTan#chảu, ꞌpưa#ꞌva dên ꞌpay phaư ꞌcọ lák chaư nẳng ꞌquám ꞌTan chảu bók#son.
18 E os escribas e principais sacerdotes ouviram isso, e buscavam de que modo o destruiriam, pois o temiam, porque todo o povo estava admirado da sua doutrina.
19 ꞌCăm ꞌmá, Chảu ꞌGiê‑ꞌsu cắp mốt ꞌtoi ꞌtáng ꞌTan chảu đảy ók ꞌmướng#pay.
19 E, vindo a tarde, ele saiu da cidade.
20 ꞌLẹo ꞌhung#ꞌmá, sau ꞌnhang pay ꞌtáng ꞌcọ đảy hên co đứa Chảu ꞌGiê‑ꞌsu ꞌvạu sáư ꞌmự cón ꞌnặn héo lương pay té ꞌhạk ꞌhọt#pai.
20 E de manhã, enquanto passavam, eles viram que a figueira tinha secado desde as raízes.
21 Pê‑tô đảy chứ ꞌviạk cai ꞌmá chắng ꞌvạu sú ꞌTan chảu#ꞌva, “ꞌSáy ꞌpo bớng#ꞌí, co đứa ꞌsáy ꞌpo khớn mang ꞌnặn đảy héo lương pay#ꞌlẹo.”
21 E Pedro, chamando à lembrança, disse-lhe: Mestre, eis que a figueira, que tu amaldiçoaste, secou-se.
22 Chảu ꞌGiê‑ꞌsu chắng bók sau#ꞌva, “ꞌSướng ꞌnặn hảư ꞌpứng ꞌnọng ꞌmí chaư ꞌchưa Chảu Pua#ꞌPhạ.
22 E Jesus, respondendo, disse-lhes: Tende fé em Deus.
23 ꞌHáu ꞌvạu ꞌsư hảư ꞌpứng ꞌnọng#ꞌhụ, phủ đaư ꞌchí ꞌvạu sáư pom ꞌpú ꞌnị hảư ꞌnhại pay sáư ꞌnặm#bể, ꞌcọ hảư ꞌchưa#ꞌva ꞌchí pên ꞌtoi ꞌquám#ꞌvạu, ꞌnhá hướng hơ nẳng cuông#chaư, ꞌlẹo ꞌcọ ꞌchí pên ꞌsướng phủ ꞌnặn#ꞌvạu.
23 Porque na verdade eu vos digo que qualquer que disser a este monte: Ergue-te e lança-te no mar, e não duvidar em seu coração, mas crer que se fará aquilo que diz, assim lhe será feito.
24 ꞌPưa ꞌsướng ꞌnặn ꞌháu ꞌvạu hảư#ꞌhụ, ăn đaư ꞌpứng ꞌnọng cáo đé so nẳng Chảu Pua#ꞌPhạ, hảư ꞌchưa#ꞌva#đảy, ꞌlẹo ꞌcọ ꞌchí đảy ꞌnéo ꞌnặn#ꞌtẹ.
24 Portanto eu vos digo que todas as coisas que desejais, quando orardes, crede que as recebereis, e tê-las-eis.
25 — ausente —
25 E, quando estiverdes orando, perdoai, se tendes alguma coisa contra alguém, para que também vosso Pai, que está no céu, possa perdoar as vossas transgressões.
26 — ausente —
26 Mas, se vós não perdoardes, nem o vosso Pai que está no céu, perdoará as vossas transgressões.
27 Chảu ꞌGiê‑ꞌsu cắp mốt ꞌtoi ꞌtáng ꞌTan chảu pay ꞌhọt ꞌmướng ꞌGiê‑ꞌlu‑ꞌsa‑ꞌlêm máư. ꞌChớ ꞌTan chảu đang ꞌnhang nẳng cuông ꞌcuông ꞌhướn vảy ꞌsớ Chảu Pua#ꞌPhạ, ꞌcọ ꞌmí mốt mo#cốc, ꞌpứng ꞌsáy bók ꞌluột ꞌláng cắp mốt thảu ké bản ꞌmướng ꞌmá ha ꞌTan#chảu.
27 E eles foram novamente para Jerusalém; e, andando ele pelo templo, aproximaram-se dele os principais sacerdotes, os escribas e os anciãos,
28 Sau tham ꞌTan chảu#ꞌva, “ꞌPứng ꞌviạk chảu ꞌdệt ꞌmá#ꞌnặn, chảu ꞌmí phép ꞌquiến săng ꞌmá#ꞌdệt, phaư au ꞌquiến hảư#chảu?”
28 e lhe disseram: Com que autoridade tu fazes estas coisas? E quem te deu tal autoridade para fazer estas coisas?
29 Chảu ꞌGiê‑ꞌsu chắng tóp ꞌva, “ꞌHáu ꞌcọ ꞌchí tham ꞌpứng chảu ꞌquám#ꞌnưng sia#cón, hảư tóp#ꞌháu, ꞌlẹo ꞌháu ꞌchí ꞌvạu hảư ꞌpứng chảu ꞌhụ#ꞌva, ꞌháu ꞌmí phép ꞌquiến săng ꞌmá#ꞌdệt.
29 E Jesus, respondendo, disse-lhes: Também eu vos farei uma pergunta, e respondei-me, e então vos direi com que autoridade eu faço estas coisas.
30 Nả ꞌviạk ꞌtan Dô‑ꞌhăn ꞌdệt ꞌhịt bắp‑ti‑sa‑ꞌma ꞌnặn, ꞌPhạ téng hảư#ꞌdệt, ꞌhứ#ꞌva ꞌcốn téng hảư#ꞌdệt, tóp ꞌháu#bớng.”
30 O batismo de João era do céu ou dos homens? Respondei-me.
31 Mốt sau chắng sô căn#ꞌva, “ꞌHáu tóp ꞌmắn#ꞌva ꞌmen ꞌPhạ téng hảư Dô‑ꞌhăn ꞌdệt, ꞌmắn ꞌcọ ꞌchí bók ꞌháu#ꞌva pên săng ꞌháu chắng báu#ꞌchưa Dô‑ꞌhăn.
31 E eles argumentavam entre si, dizendo: Se dissermos: Do céu, ele nos dirá: Por que então não acreditaste nele?
32 ꞌHáu tóp ꞌmắn#ꞌva ꞌmen ꞌcốn téng hảư#ꞌdệt, ꞌcọ ꞌvạu báu#đảy,” ꞌcọ ꞌpưa sau dản dên ꞌpay báu sôm#chaư, ꞌdọn ꞌchu ꞌcốn phaư ꞌcọ ꞌnặp ꞌtứ ꞌtan Dô‑ꞌhăn ꞌva ꞌmen ꞌlam páo ꞌquám Chảu Pua ꞌPhạ#ꞌtẹ.
32 Mas se dissermos: Dos homens; eles temeriam o povo; porque todos os homens verdadeiramente tinham a João como profeta.
33 Sau chắng tóp Chảu ꞌGiê‑ꞌsu ꞌva, “ꞌSúm khỏi báu#ꞌhụ.”
33 E, eles respondendo, disseram a Jesus: Nós não podemos dizer. E Jesus lhes respondeu: Nem eu vos digo com que autoridade faço estas coisas.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.