Lucas 8

Tai Dam (BLT) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Lăng ꞌmá Chảu ꞌGiê‑ꞌsu ꞌtiếu ꞌtáng pay lom bản lom ꞌmướng páo dai kháo ꞌhung saư ꞌviạk phén ꞌhôm ꞌngáu Chảu Pua#ꞌPhạ. Síp song ꞌcốn ꞌlam ꞌchạư ꞌcọ pay ꞌtoi ꞌTan#chảu.
1 Pouco tempo depois, Jesus começou a percorrer as cidades e os povoados vizinhos, anunciando as boas-novas a respeito do reino de Deus. Iam com ele os Doze
2 — ausente —
2 e também algumas mulheres que tinham sido curadas de espíritos impuros e enfermidades. Entre elas estavam Maria Madalena, de quem ele havia expulsado sete demônios;
3 — ausente —
3 Joana, esposa de Cuza, administrador de Herodes; Susana, e muitas outras que contribuíam com seus próprios recursos para o sustento de Jesus e seus discípulos.
4 ꞌChớ ꞌnặn ꞌcọ ꞌmí lai ꞌcốn té bản tảư ꞌmướng nưa đủm ꞌmá ha Chảu ꞌGiê‑ꞌsu. ꞌTan chảu chắng ꞌtố đải khái sú sau ꞌphắng ꞌsướng#ꞌnị:
4 Certo dia, uma grande multidão, vinda de várias cidades, juntou-se para ouvir Jesus, e ele lhes contou uma parábola:
5 “Sủ ꞌsướng ꞌmí ꞌpo ꞌhay phủ#ꞌnưng ók pay ván khảu#púk. Cuông ꞌchớ ꞌmắn#ván, ꞌsán ꞌmịt tốc sáư cang#ꞌtáng, ꞌcọ ꞌchọ sáu ꞌnhăm ꞌhứ#ꞌva ꞌnộc ꞌmá tót kin#sia.
5 “Um lavrador saiu para semear. Enquanto espalhava as sementes pelo campo, algumas caíram à beira do caminho, onde foram pisadas, e as aves vieram e as comeram.
6 ꞌSán ꞌmịt tốc sáư đin#ꞌhe, ꞌmưa ꞌngọk co khửn ꞌmá đin báu#ꞌchứm ꞌcọ héo hẻng tai#sia.
6 Outras caíram entre as pedras e começaram a crescer, mas as plantas logo murcharam por falta de umidade.
7 ꞌSán ꞌmịt lỏ#tốc sáư pá#nam, ꞌmưa co khảu ók ꞌngọk khửn ꞌtoi#nam, ꞌdiến tứp ưởm co khảu#sia.
7 Outras sementes caíram entre os espinhos, que cresceram com elas e sufocaram os brotos.
8 ꞌSán ꞌmịt tốc sáư bón đin#đi, chắng ók ꞌngọk nháư#khửn, mả ꞌpe ꞌcộp ꞌhọi#ꞌto.”
8 Ainda outras caíram em solo fértil e produziram uma colheita cem vezes maior que a quantidade semeada”. Quando ele terminou de dizer isso, declarou: “Quem é capaz de ouvir, ouça com atenção!”.
9 Mốt ꞌtoi ꞌtáng Chảu ꞌGiê‑ꞌsu ꞌdiến tham#ꞌva, “ꞌQuám đải khái ꞌnị mai#ꞌva ꞌsướng#đaư?”
9 Seus discípulos lhe perguntaram o que a parábola significava.
10 Chảu ꞌGiê‑ꞌsu tóp#ꞌva: “ꞌQuám ꞌlặp ꞌlợc nả ꞌviạk ꞌhôm ꞌngáu Chảu Pua ꞌPhạ hảư ꞌpứng ꞌnọng ꞌhụ hên#ꞌló. Hák#ꞌva phủ ứn ꞌháu ꞌchí ꞌvạu pên ꞌquám đải#khái, ꞌpưa hảư sau bớng hák báu#hên, sau ꞌphắng hák báu#khảu#chaư.
10 Ele respondeu: “A vocês é permitido entender os segredos do reino de Deus, mas uso parábolas para ensinar os outros, a fim de que, ‘Quando olharem, não vejam; quando escutarem, não entendam’.
11 Đải khái ꞌquám ꞌnị mai#ꞌva: ꞌMịt khảu ꞌcọ ꞌmen ꞌquám bók son Chảu Pua ꞌPhạ ꞌnặn#lo.
11 “Este é o significado da parábola: As sementes são a palavra de Deus.
12 ꞌMịt khảu tốc sáư cang ꞌtáng ꞌcọ pên ꞌsướng ꞌcốn đảy ꞌnghín ꞌquám Chảu Pua#ꞌPhạ, ꞌlẹo tô cốc phi ꞌhại ꞌdiến ꞌmá au ꞌquám ꞌnặn nẳng cuông chaư ók pay#sia, báu#hảư sau#ꞌchưa, chắng báu#ók khói sia báp ꞌsội#đảy.
12 As sementes que caíram à beira do caminho representam os que ouvem a mensagem, mas o diabo vem e a arranca do coração deles e os impede de crer e ser salvos.
13 ꞌMịt khảu tốc sáư đin ꞌhe ꞌcọ pên ꞌsướng phủ đảy ꞌnghín ꞌquám Chảu Pua ꞌPhạ ꞌlẹo ꞌdiến ꞌmuôn chaư ꞌchốm#au, hák [báu#mẳn#chaư,] pên ꞌsướng cốc báu#ꞌmí#ꞌhạk, ꞌdiến ꞌchưa đảy ꞌto ꞌdan#ꞌnưng#thôi, ꞌchớ chuốp thử chaư sau ꞌdiến ꞌváng sia ꞌquám bók son#ꞌnặn.
13 As sementes no solo rochoso representam os que ouvem a mensagem e a recebem com alegria. Uma vez, porém, que não têm raízes profundas, creem apenas por um tempo e depois desanimam quando enfrentam provações.
14 ꞌMịt khảu tốc sáư cang co#nam, pống khửn ꞌtoi#căn, nam tứp ꞌhôm co khảu#sia, ꞌcọ pên ꞌsướng ꞌpứng ꞌcốn đảy ꞌnghín ꞌquám Chảu Pua#ꞌPhạ, hák#ꞌva ꞌnhắng ngắm ꞌpuốn ꞌhọt nả ꞌviạk ứn nẳng cuông ꞌchua ꞌlới#ꞌnị, ꞌmặc ꞌhăng ꞌmặc#ꞌmí, ꞌmặc ỉn ꞌmặc#ꞌmuôn, hảư ꞌpứng ꞌviạk ꞌnặn khảu ꞌmá bíp#ꞌhặt, ꞌquám ꞌchưa ꞌdiến báu#nháư báu#sung khửn#đảy.
14 As que caíram entre os espinhos representam outros que ouvem a mensagem, mas logo ela é sufocada pelas preocupações, riquezas e prazeres desta vida, de modo que nunca amadurecem.
15 ꞌMịt khảu tốc sáư bón đin đi ꞌcọ pên ꞌsướng ꞌpứng ꞌcốn ꞌmí ꞌnặm saư chaư ꞌsư ꞌphắng ꞌquám Chảu Pua ꞌPhạ bók son chứ chăm au hảư mẳn#kén, đảy đi ꞌmá sú Chảu Pua#ꞌPhạ.
15 E as que caíram em solo fértil representam os que, com coração bom e receptivo, ouvem a mensagem, a aceitam e, com paciência, produzem uma grande colheita.”
16 Sủ ꞌsướng ꞌcốn tảy ꞌlén báu#ꞌmí phủ đaư ꞌmưa tảy ꞌlén ꞌpháy ꞌhung khửn ꞌlẹo ꞌchí au thuổi ꞌmá ꞌnguốm#sia, ꞌhứ#ꞌva au pay ꞌvạy nẳng cỏng ꞌdướng#ꞌnón. ꞌMí ꞌto au pay tẳng sáư ꞌtếng thản#sung, ꞌchớ ꞌcốn khảu ꞌmá chắng ꞌchí hên seng#ꞌhung.
16 “Não faz sentido acender uma lâmpada e depois cobri-la com uma vasilha ou escondê-la debaixo da cama. Pelo contrário, ela é colocada num pedestal, de onde sua luz pode ser vista pelos que entram na casa.
17 ꞌMí săng dăm ꞌvạy ꞌcọ ꞌchí bók hảư#ꞌhụ, ꞌmí săng ꞌnhắng pảy băng ꞌvạy ꞌcọ ꞌchí khay ók hảư hên chẻng#mết.
17 Da mesma forma, tudo que está escondido será revelado, e tudo que está oculto virá à luz e será conhecido por todos.
18 ꞌSướng ꞌnặn [ꞌmưa đảy ꞌnghín ꞌquám Chảu Pua ꞌPhạ#ꞌlẹo], ꞌcoi sáư chaư ꞌphắng hảư đi#ꞌnớ. Phủ đaư ꞌmí ꞌcọ ꞌchí au hảư#tứm. Phủ đaư báu#ꞌmí, hák ngắm#ꞌva chảu#ꞌmí, ꞌcọ ꞌchí ꞌchọ au ók pay sia#máư.”
18 “Portanto, ouçam com atenção! Pois ao que tem, mais lhe será dado, mas do que não tem, até o que pensa ter lhe será tomado”.
19 ꞌLẹo ꞌếm kéng ꞌpứng ꞌnọng ꞌchái Chảu ꞌGiê‑ꞌsu ꞌmá ha ꞌTan#chảu. Hák#ꞌva lai ꞌcốn ꞌhêng khảu pay báu#đảy.
19 Então a mãe e os irmãos de Jesus foram vê-lo, mas não conseguiram chegar até ele por causa da multidão.
20 ꞌMí ꞌcốn ꞌmá ꞌvạu sú ꞌTan chảu#ꞌva, “ꞌẾm cắp ꞌnọng ꞌchái ꞌTan dú ꞌtáng ꞌnọk é ꞌpọ#ꞌTan.”
20 Alguém disse a Jesus: “Sua mãe e seus irmãos estão lá fora e querem vê-lo”.
21 ꞌTan chảu tóp sau ꞌva, “ꞌPứng ꞌcốn đaư ꞌphắng ꞌlẹo ꞌdệt ꞌtoi ꞌquám Chảu Pua ꞌPhạ ꞌcọ ꞌtứ ꞌva pên ꞌsướng ꞌếm kéng ꞌnọng khong ꞌháu.”
21 Jesus respondeu: “Minha mãe e meus irmãos são aqueles que ouvem a palavra de Deus e a praticam”.
22 ꞌMự ꞌnưng Chảu ꞌGiê‑ꞌsu cắp mốt ꞌtoi ꞌtáng ꞌTan chảu au căn khảu#ꞌhứa. ꞌTan chảu ꞌchứa#sau khảm nong luông pay ꞌphạk ꞌnặm#ꞌnáư. Sau chắng vải ꞌhứa ók#pay.
22 Certo dia, Jesus disse a seus discípulos: “Vamos para o outro lado do mar”. Assim, entraram num barco e partiram.
23 Cuông ꞌchớ đang khí ꞌhứa#pay, Chảu ꞌGiê‑ꞌsu ꞌnón#lắp. ꞌChớ ꞌnặn há ꞌlốm ꞌhéng ꞌpặt ꞌmá sáư cang nong#luông, ꞌphóng ꞌnặm nháư ꞌphụng khảu cuông ꞌhứa chao ꞌchí chôm ꞌnặm#tai.
23 Durante a travessia, Jesus caiu no sono. Logo, porém, veio sobre o mar uma forte tempestade. O barco começou a se encher de água, colocando-os em grande perigo.
24 Mốt ꞌtoi ꞌtáng Chảu ꞌGiê‑ꞌsu chắng ꞌmá púc ꞌTan chảu#ꞌva, “ꞌSáy#ꞌhới, ꞌsáy#ꞌhới, ꞌsúm ꞌháu ꞌchí tai#lo.”
24 Os discípulos foram acordá-lo, clamando: “Mestre, Mestre, vamos morrer!”. Quando Jesus despertou, repreendeu o vento e as ondas violentas. A tempestade parou, e tudo se acalmou.
25 Chảu ꞌGiê‑ꞌsu chê mốt ꞌtoi ꞌtáng ꞌTan chảu#ꞌva, “Pên ꞌsứ đaư ꞌpứng ꞌnọng chắng báu#ꞌchưa#ꞌháu.”
25 Então ele lhes perguntou: “Onde está a sua fé?”. Admirados e temerosos, os discípulos diziam entre si: “Quem é este homem? Quando ele ordena, até os ventos e o mar lhe obedecem!”.
26 Mốt Chảu ꞌGiê‑ꞌsu khí ꞌhứa pay ꞌhọt phổng ꞌlố khong ꞌcốn ꞌKhê‑ꞌla‑ꞌsa, dú ꞌphạk ꞌnặm ꞌnáư ꞌchơng phén đin ꞌKha‑ꞌli‑ꞌlê.
26 Então chegaram à região dos gadarenos, do outro lado do mar da Galileia.
27 ꞌChớ ꞌTan chảu ók ꞌhứa khửn bốc#ꞌlẹo, dú ꞌmướng ꞌnặn ꞌmí phủ ꞌchái#ꞌnưng phi ꞌhại ꞌtứ ꞌmáu ók ꞌmá ꞌpọ ꞌTan#chảu. Hơng ꞌlẹo ꞌmắn hák kẻ suổng sửa#dú, báu#đảy dú ꞌtoi ꞌhướn#ꞌcốn, ꞌmí ꞌto dú thẳm đán pá ꞌheo#thôi.
27 Quando Jesus desembarcou, um homem possuído por demônios veio ao seu encontro. Fazia muito tempo que ele não tinha casa nem roupas e vivia num cemitério fora da cidade.
28 ꞌMưa bớng hên Chảu ꞌGiê‑ꞌsu, ꞌmắn ꞌdiến khék khửn ꞌtếng múp ꞌlống ꞌlạy tó nả ꞌTan#chảu, khék sương nháư#ꞌva, “ꞌGiê‑ꞌsu ꞌLụk ꞌchái Chảu Pua ꞌPhạ phủ nháư sung sút#ꞌhới, ꞌTan ꞌchí ꞌmá nuống ꞌpán khỏi ꞌdệt săng#ꞌlế? So ꞌTan ꞌnhá ꞌdệt báp ꞌmo khỏi đé#ꞌnớ.”
28 Assim que viu Jesus, gritou e caiu diante dele. Então disse em alta voz: “Por que vem me importunar, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? Suplico que não me atormente!”.
29 ꞌMắn ꞌvạu ꞌsướng ꞌnặn ꞌcọ ꞌpưa Chảu ꞌGiê‑ꞌsu bók phi ꞌhại ók pay sia ꞌcốn#ꞌnặn. Té cón phi ꞌkhới ꞌmá ꞌtứ ꞌmáu ꞌmắn lai#ꞌtưa. ꞌChăm#ꞌva sáu au sỏi lếc phúk tin ꞌmứ săng ꞌmắn#ꞌvạy, hák#ꞌva ꞌmắn ꞌcọ ꞌtắng sỏi lếc#khát, ꞌlẹo phi ꞌhại ꞌcọ ꞌpá ꞌmắn pay dú cá bón ꞌtông#ꞌquẹng.
29 Pois Jesus já havia ordenado que o espírito impuro saísse dele. Esse espírito tinha dominado o homem em várias ocasiões. Mesmo quando era colocado sob guarda, com os pés e as mãos acorrentados, ele quebrava as correntes e, sob controle do demônio, corria para o deserto.
30 Chảu ꞌGiê‑ꞌsu tham ꞌmắn ꞌva, “ꞌMứng ꞌchư#săng?”
30 Jesus lhe perguntou: “Qual é o seu nome?”. “Legião”, respondeu ele, pois havia muitos demônios dentro do homem.
31 ꞌPứng phi ꞌhại ꞌcọ đé so ꞌTan chảu ꞌnhá sắp sau ꞌlống bón heo ꞌlợc#sút.
31 E imploravam que Jesus não os mandasse para o abismo.
32 Cuông ꞌchớ ꞌnặn ꞌmí mu phen nháư đang sáo kin dú lom cang#ꞌpú. ꞌPứng phi ꞌhại ꞌdiến đé so Chảu ꞌGiê‑ꞌsu hảư sau khảu pay ꞌtứ phen mu#ꞌnặn, ꞌTan chảu ꞌdiến hảư phép#sau.
32 Ali perto, uma grande manada de porcos pastava na encosta de uma colina, e os demônios suplicaram que ele os deixasse entrar nos porcos. Jesus lhes deu permissão.
33 ꞌPứng phi ꞌhại chắng ók sia ꞌcốn ꞌnặn pay khảu ꞌtứ phen#mu, mu ꞌdiến pay ꞌtéo phắng ꞌlống sáư nong luông ꞌlẹo chôm ꞌnặm tai#mết.
33 Os demônios saíram do homem e entraram nos porcos, e toda a manada se atirou pela encosta íngreme para dentro do mar e se afogou.
34 ꞌPứng phủ ꞌliệng mu hên ꞌsướng ꞌnặn ꞌdiến au căn ꞌlen pay páo lom#ꞌmướng, bản ꞌnọk khók#ꞌná.
34 Quando os que cuidavam dos porcos viram isso, fugiram para uma cidade próxima e para seus arredores, espalhando a notícia.
35 ꞌPứng ꞌcốn đảy ꞌnghín kháo ꞌdiến au căn đủm pay#bớng. ꞌMưa pay ꞌhọt Chảu ꞌGiê‑ꞌsu, sau chắng hên ꞌcốn phủ phi ꞌtứ ók#sia, ꞌmắn ꞌnung suổng sửa pên ꞌcốn ꞌhụ phủ#đi, ꞌnăng dú tó nả Chảu ꞌGiê‑ꞌsu, hên ꞌsướng ꞌnặn sau ꞌdiến#dản.
35 O povo correu para ver o que havia ocorrido. Uma multidão se juntou ao redor de Jesus, e eles viram o homem que havia sido liberto dos demônios. Estava sentado aos pés de Jesus, vestido e em perfeito juízo, e todos tiveram medo.
36 ꞌPứng ꞌcốn đảy hên ꞌcọ ꞌtố hảư ꞌchu ꞌcốn ꞌphắng ꞌdệt ꞌnéo đaư phủ phi ꞌtứ ꞌnặn chắng đi sia#đảy.
36 Os que presenciaram os acontecimentos contaram aos demais como o homem possuído por demônios tinha sido curado.
37 ꞌPứng ꞌcốn dú phổng ꞌlố ꞌmướng ꞌKhê‑ꞌla‑ꞌsa dản#lai, chắng so hảư Chảu ꞌGiê‑ꞌsu ꞌpai ók pay sia#sau. ꞌTan chảu chắng khảu ꞌhứa ꞌpai#pay.
37 Todo o povo da região dos gadarenos suplicou que Jesus fosse embora, pois ficaram muito assustados. Então ele voltou ao barco e partiu.
38 Phủ phi ꞌtứ ók sia ꞌnặn ꞌcọ so pay#ꞌtoi, hák ꞌTan chảu ꞌdiến bók ꞌmắn#ꞌva,
38 O homem que tinha sido liberto dos demônios suplicou para ir com ele, mas Jesus o mandou para casa, dizendo:
39 “Hảư ꞌmứng ꞌcứn ꞌmứa ꞌhướn ꞌtố ꞌviạk nháư Chảu Pua ꞌPhạ ꞌchoi ꞌmứng hảư ꞌpi ꞌnọng ꞌhụ#ꞌnớ.”
39 “Volte para sua família e conte a eles tudo que Deus fez por você”. E o homem foi pela cidade inteira, anunciando tudo que Jesus tinha feito por ele.
40 ꞌMưa Chảu ꞌGiê‑ꞌsu khảm nong luông ꞌcứn táo pay ꞌphạk#ꞌnáư, ꞌcọ ꞌmí lai ꞌcốn ꞌmá ꞌcóng thả tỏn ꞌTan#chảu.
40 Do outro lado do mar, as multidões receberam Jesus com alegria, pois o estavam esperando.
41 ꞌChớ ꞌnặn ꞌmí phủ#ꞌnưng ꞌchư Dai‑ꞌlu pên cốc ꞌhướn#ꞌsúm, ꞌmá múp ꞌlạy ꞌlống sáư tin Chảu ꞌGiê‑ꞌsu ꞌtếng đé so hảư ꞌTan chảu khảu pay ꞌve ꞌhướn#ꞌmắn,
41 Então um homem chamado Jairo, um dos líderes da sinagoga local, veio e se prostrou aos pés de Jesus, suplicando que ele fosse à sua casa.
42 ꞌpưa é hảư pay bớng ꞌlụk ꞌnhính phủ điêu khong ꞌmắn tuổi dáo síp song#pi, puối nắc báu#cang ꞌchí#ꞌnhắng.
42 Sua única filha, de cerca de doze anos, estava à beira da morte. Jesus o acompanhou, cercado pela multidão.
43 ꞌMí ꞌme ꞌnhính#ꞌnưng pên ꞌbệng ꞌlượt huống ꞌhua đảy síp song pi#ꞌlẹo, báu#ꞌmí phaư ꞌchoi da#đảy.
43 Uma mulher no meio do povo sofria havia doze anos de uma hemorragia, sem encontrar cura.
44 ꞌMắn khảu ꞌmá ꞌtáng lăng Chảu ꞌGiê‑ꞌsu ꞌlẹo au ꞌmứ tít tin sửa ꞌTan#chảu, ꞌlượt ꞌdiến ꞌcợt sia#ngay.
44 Ela se aproximou por trás de Jesus e tocou na borda de seu manto. No mesmo instante, a hemorragia parou.
45 Chảu ꞌGiê‑ꞌsu ꞌdiến tham#ꞌva, “Phaư tít ꞌháu#ꞌlế?”
45 “Quem tocou em mim?”, perguntou Jesus. Todos negaram, e Pedro disse: “Mestre, a multidão toda se aperta em volta do senhor”.
46 Hák ꞌva Chảu ꞌGiê‑ꞌsu#ꞌva, “ꞌMí ꞌcốn au ꞌmứ ꞌmá tít#ꞌháu, ꞌháu ꞌhụ#ꞌva phép ꞌquiến ꞌháu đảy ók#pay.”
46 Jesus, no entanto, disse: “Alguém certamente tocou em mim, pois senti que de mim saiu poder”.
47 Phủ ꞌnhính ꞌnặn ꞌhụ chắc ꞌva chảu dăm báu#đảy, dản sắn lai ꞌdiến ꞌmá ꞌlạy ꞌlống tó nả ꞌTan#chảu, ꞌvạu ꞌsư ók tó nả ꞌchu ꞌcốn#ꞌva ꞌmắn pên săng chắng tít ꞌTan#chảu, ꞌmưa tít ꞌlẹo ꞌdiến hóm đi sia cắp#bát.
47 Quando a mulher percebeu que não poderia permanecer despercebida, começou a tremer e caiu de joelhos diante dele. Todos a ouviram explicar por que havia tocado nele e como havia sido curada de imediato.
48 ꞌTan chảu chắng bók ꞌmắn#ꞌva, “ꞌNáng#ꞌhới, ꞌdọn chảu ꞌmí chaư#ꞌchưa, chảu chắng đảy hóm#đi. ꞌCoi pay đi hảo ꞌkhặn#ꞌnớ.”
48 Então ele disse: “Filha, sua fé a curou. Vá em paz”.
49 Cuông ꞌchớ Chảu ꞌGiê‑ꞌsu ꞌnhắng đang ꞌvạu#dú, ꞌmí phủ#ꞌnưng ꞌmá té ꞌhướn ꞌtan Dai‑ꞌlu pên cốc ꞌhướn ꞌsúm ꞌnặn ꞌmá ꞌvạu sú ꞌtan#ꞌva, “ꞌLụk ꞌnhính ꞌtan mết sia ꞌlẹo#lo, ꞌnhá ꞌdệt ꞌdạk săng hảư ꞌsáy ꞌtọn#ꞌnớ.”
49 Enquanto Jesus ainda falava com a mulher, chegou um mensageiro da casa de Jairo, o líder da sinagoga, a quem disse: “Sua filha morreu. Não incomode mais o mestre”.
50 Chảu ꞌGiê‑ꞌsu đảy ꞌnghín ꞌsướng ꞌnặn ꞌdiến bók Dai‑ꞌlu#ꞌva, “Chảu ꞌnhá dản#săng, cứ ꞌchưa#ꞌháu, ꞌlụk chảu hák ꞌchí đi#ꞌló.”
50 Ao ouvir isso, Jesus disse a Jairo: “Não tenha medo. Apenas creia, e ela será curada”.
51 ꞌMưa ꞌchớ pay ꞌhọt ꞌhướn ꞌtan Dai‑ꞌlu ꞌlẹo Chảu ꞌGiê‑ꞌsu ꞌcọ báu#hảư phaư khảu pay#ꞌtoi, ꞌmí ꞌto hảư Pê‑tô, Dô‑ꞌhăn, Da‑cô‑bô cắp ải ꞌếm ꞌnáng ꞌnọi ꞌnặn khảu pay ꞌtoi#thôi.
51 Quando chegaram à casa de Jairo, Jesus não deixou que ninguém o acompanhasse, exceto Pedro, João, Tiago e o pai e a mãe da menina.
52 ꞌChu ꞌcốn dú hẳn phaư ꞌcọ khék hảy ꞌtộc#dú. Chảu ꞌGiê‑ꞌsu chắng bók sau#ꞌva, “ꞌNhá ꞌpá căn hảy#ꞌí, ꞌnáng ꞌnọi báu#tai, ꞌmắn ꞌnón lắp#ꞌló.”
52 A casa estava cheia de gente chorando e se lamentando, mas ele disse: “Parem de chorar! Ela não está morta; está apenas dormindo”.
53 Đảy ꞌnghín Chảu ꞌGiê‑ꞌsu ꞌvạu ꞌsướng ꞌnặn, ꞌpứng ꞌcốn dú hẳn ꞌdiến hua nả ꞌTan#chảu, sau ꞌhụ#ꞌva ꞌnáng ꞌnọi tai#ꞌlẹo.
53 A multidão riu dele, pois todos sabiam que ela havia morrido.
54 Chảu ꞌGiê‑ꞌsu khắm ꞌmứ ꞌnáng ꞌnọi ꞌlẹo#ꞌva, “Lan#ꞌhới, tứn#ꞌí.”
54 Então Jesus a tomou pela mão e disse em voz alta: “Menina, levante-se!”.
55 ꞌMinh khuôn ꞌnáng ꞌnọi ꞌcọ ꞌcứn khảu ꞌmá sú ꞌmo ꞌdiến tứn khửn đảy#ngay. ꞌTan chảu bók sau au khảu ꞌmá hảư#kin.
55 Naquele momento, ela voltou à vida e levantou-se de imediato. Então Jesus ordenou que dessem alguma coisa para ela comer.
56 Ải ꞌếm ꞌnáng ꞌnọi ꞌcọ hên pên lák lửm#lai, hák#ꞌva ꞌTan chảu hảm báu#hảư ꞌtố sú phaư ꞌhụ ꞌviạk pên ꞌmá#ꞌnặn.
56 Os pais dela ficaram maravilhados, mas Jesus insistiu que não contassem a ninguém o que havia acontecido.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.