Lucas 8
Tai Dam (BLT) vs NVI
1 Lăng ꞌmá Chảu ꞌGiê‑ꞌsu ꞌtiếu ꞌtáng pay lom bản lom ꞌmướng páo dai kháo ꞌhung saư ꞌviạk phén ꞌhôm ꞌngáu Chảu Pua#ꞌPhạ. Síp song ꞌcốn ꞌlam ꞌchạư ꞌcọ pay ꞌtoi ꞌTan#chảu.
1 Depois disso Jesus ia passando pelas cidades e povoados proclamando as boas novas do Reino de Deus. Os Doze estavam com ele,
2 — ausente —
2 e também algumas mulheres que haviam sido curadas de espíritos malignos e doenças: Maria, chamada Madalena, de quem haviam saído sete demônios;
3 — ausente —
3 Joana, mulher de Cuza, administrador da casa de Herodes; Susana e muitas outras. Essas mulheres ajudavam a sustentá-los com os seus bens.
4 ꞌChớ ꞌnặn ꞌcọ ꞌmí lai ꞌcốn té bản tảư ꞌmướng nưa đủm ꞌmá ha Chảu ꞌGiê‑ꞌsu. ꞌTan chảu chắng ꞌtố đải khái sú sau ꞌphắng ꞌsướng#ꞌnị:
4 Reunindo-se uma grande multidão e vindo a Jesus gente de várias cidades, ele contou esta parábola:
5 “Sủ ꞌsướng ꞌmí ꞌpo ꞌhay phủ#ꞌnưng ók pay ván khảu#púk. Cuông ꞌchớ ꞌmắn#ván, ꞌsán ꞌmịt tốc sáư cang#ꞌtáng, ꞌcọ ꞌchọ sáu ꞌnhăm ꞌhứ#ꞌva ꞌnộc ꞌmá tót kin#sia.
5 "O semeador saiu a semear. Enquanto lançava a semente, parte dela caiu à beira do caminho; foi pisada, e as aves do céu a comeram.
6 ꞌSán ꞌmịt tốc sáư đin#ꞌhe, ꞌmưa ꞌngọk co khửn ꞌmá đin báu#ꞌchứm ꞌcọ héo hẻng tai#sia.
6 Parte dela caiu sobre pedras e, quando germinou, as plantas secaram, porque não havia umidade.
7 ꞌSán ꞌmịt lỏ#tốc sáư pá#nam, ꞌmưa co khảu ók ꞌngọk khửn ꞌtoi#nam, ꞌdiến tứp ưởm co khảu#sia.
7 Outra parte caiu entre espinhos, que cresceram com ela e sufocaram as plantas.
8 ꞌSán ꞌmịt tốc sáư bón đin#đi, chắng ók ꞌngọk nháư#khửn, mả ꞌpe ꞌcộp ꞌhọi#ꞌto.”
8 Outra ainda caiu em boa terra. Cresceu e deu boa colheita, a cem por um". Tendo dito isso, exclamou: "Aquele que tem ouvidos para ouvir, ouça! "
9 Mốt ꞌtoi ꞌtáng Chảu ꞌGiê‑ꞌsu ꞌdiến tham#ꞌva, “ꞌQuám đải khái ꞌnị mai#ꞌva ꞌsướng#đaư?”
9 Seus discípulos perguntaram-lhe o que significava aquela parábola.
10 Chảu ꞌGiê‑ꞌsu tóp#ꞌva: “ꞌQuám ꞌlặp ꞌlợc nả ꞌviạk ꞌhôm ꞌngáu Chảu Pua ꞌPhạ hảư ꞌpứng ꞌnọng ꞌhụ hên#ꞌló. Hák#ꞌva phủ ứn ꞌháu ꞌchí ꞌvạu pên ꞌquám đải#khái, ꞌpưa hảư sau bớng hák báu#hên, sau ꞌphắng hák báu#khảu#chaư.
10 Ele disse: "A vocês foi dado o conhecimento dos mistérios do Reino de Deus, mas aos outros falo por parábolas, para que ‘vendo, não vejam; e ouvindo, não entendam’.
11 Đải khái ꞌquám ꞌnị mai#ꞌva: ꞌMịt khảu ꞌcọ ꞌmen ꞌquám bók son Chảu Pua ꞌPhạ ꞌnặn#lo.
11 "Este é o significado da parábola: A semente é a palavra de Deus.
12 ꞌMịt khảu tốc sáư cang ꞌtáng ꞌcọ pên ꞌsướng ꞌcốn đảy ꞌnghín ꞌquám Chảu Pua#ꞌPhạ, ꞌlẹo tô cốc phi ꞌhại ꞌdiến ꞌmá au ꞌquám ꞌnặn nẳng cuông chaư ók pay#sia, báu#hảư sau#ꞌchưa, chắng báu#ók khói sia báp ꞌsội#đảy.
12 As que caíram à beira do caminho são os que ouvem, e então vem o diabo e tira a palavra dos seus corações, para que não creiam e não sejam salvos.
13 ꞌMịt khảu tốc sáư đin ꞌhe ꞌcọ pên ꞌsướng phủ đảy ꞌnghín ꞌquám Chảu Pua ꞌPhạ ꞌlẹo ꞌdiến ꞌmuôn chaư ꞌchốm#au, hák [báu#mẳn#chaư,] pên ꞌsướng cốc báu#ꞌmí#ꞌhạk, ꞌdiến ꞌchưa đảy ꞌto ꞌdan#ꞌnưng#thôi, ꞌchớ chuốp thử chaư sau ꞌdiến ꞌváng sia ꞌquám bók son#ꞌnặn.
13 As que caíram sobre as pedras são os que recebem a palavra com alegria quando a ouvem, mas não têm raiz. Crêem durante algum tempo, mas desistem na hora da provação.
14 ꞌMịt khảu tốc sáư cang co#nam, pống khửn ꞌtoi#căn, nam tứp ꞌhôm co khảu#sia, ꞌcọ pên ꞌsướng ꞌpứng ꞌcốn đảy ꞌnghín ꞌquám Chảu Pua#ꞌPhạ, hák#ꞌva ꞌnhắng ngắm ꞌpuốn ꞌhọt nả ꞌviạk ứn nẳng cuông ꞌchua ꞌlới#ꞌnị, ꞌmặc ꞌhăng ꞌmặc#ꞌmí, ꞌmặc ỉn ꞌmặc#ꞌmuôn, hảư ꞌpứng ꞌviạk ꞌnặn khảu ꞌmá bíp#ꞌhặt, ꞌquám ꞌchưa ꞌdiến báu#nháư báu#sung khửn#đảy.
14 As que caíram entre espinhos são os que ouvem, mas, ao seguirem seu caminho, são sufocados pelas preocupações, pelas riquezas e pelos prazeres desta vida, e não amadurecem.
15 ꞌMịt khảu tốc sáư bón đin đi ꞌcọ pên ꞌsướng ꞌpứng ꞌcốn ꞌmí ꞌnặm saư chaư ꞌsư ꞌphắng ꞌquám Chảu Pua ꞌPhạ bók son chứ chăm au hảư mẳn#kén, đảy đi ꞌmá sú Chảu Pua#ꞌPhạ.
15 Mas as que caíram em boa terra são os que, com coração bom e generoso, ouvem a palavra, a retêm e dão fruto, com perseverança".
16 Sủ ꞌsướng ꞌcốn tảy ꞌlén báu#ꞌmí phủ đaư ꞌmưa tảy ꞌlén ꞌpháy ꞌhung khửn ꞌlẹo ꞌchí au thuổi ꞌmá ꞌnguốm#sia, ꞌhứ#ꞌva au pay ꞌvạy nẳng cỏng ꞌdướng#ꞌnón. ꞌMí ꞌto au pay tẳng sáư ꞌtếng thản#sung, ꞌchớ ꞌcốn khảu ꞌmá chắng ꞌchí hên seng#ꞌhung.
16 "Ninguém acende uma candeia e a esconde num jarro ou a coloca debaixo de uma cama. Pelo contrário, coloca-a num lugar apropriado, de modo que os que entram possam ver a luz.
17 ꞌMí săng dăm ꞌvạy ꞌcọ ꞌchí bók hảư#ꞌhụ, ꞌmí săng ꞌnhắng pảy băng ꞌvạy ꞌcọ ꞌchí khay ók hảư hên chẻng#mết.
17 Porque não há nada oculto que não venha a ser revelado, e nada escondido que não venha a ser conhecido e trazido à luz.
18 ꞌSướng ꞌnặn [ꞌmưa đảy ꞌnghín ꞌquám Chảu Pua ꞌPhạ#ꞌlẹo], ꞌcoi sáư chaư ꞌphắng hảư đi#ꞌnớ. Phủ đaư ꞌmí ꞌcọ ꞌchí au hảư#tứm. Phủ đaư báu#ꞌmí, hák ngắm#ꞌva chảu#ꞌmí, ꞌcọ ꞌchí ꞌchọ au ók pay sia#máư.”
18 Portanto, considerem atentamente como vocês estão ouvindo. A quem tiver, mais lhe será dado; de quem não tiver, até o que pensa que tem lhe será tirado".
19 ꞌLẹo ꞌếm kéng ꞌpứng ꞌnọng ꞌchái Chảu ꞌGiê‑ꞌsu ꞌmá ha ꞌTan#chảu. Hák#ꞌva lai ꞌcốn ꞌhêng khảu pay báu#đảy.
19 A mãe e os irmãos de Jesus foram vê-lo, mas não conseguiam aproximar-se dele, por causa da multidão.
20 ꞌMí ꞌcốn ꞌmá ꞌvạu sú ꞌTan chảu#ꞌva, “ꞌẾm cắp ꞌnọng ꞌchái ꞌTan dú ꞌtáng ꞌnọk é ꞌpọ#ꞌTan.”
20 Alguém lhe disse: "Tua mãe e teus irmãos estão lá fora e querem ver-te".
21 ꞌTan chảu tóp sau ꞌva, “ꞌPứng ꞌcốn đaư ꞌphắng ꞌlẹo ꞌdệt ꞌtoi ꞌquám Chảu Pua ꞌPhạ ꞌcọ ꞌtứ ꞌva pên ꞌsướng ꞌếm kéng ꞌnọng khong ꞌháu.”
21 Ele lhe respondeu: "Minha mãe e meus irmãos são aqueles que ouvem a palavra de Deus e a praticam".
22 ꞌMự ꞌnưng Chảu ꞌGiê‑ꞌsu cắp mốt ꞌtoi ꞌtáng ꞌTan chảu au căn khảu#ꞌhứa. ꞌTan chảu ꞌchứa#sau khảm nong luông pay ꞌphạk ꞌnặm#ꞌnáư. Sau chắng vải ꞌhứa ók#pay.
22 Certo dia Jesus disse aos seus discípulos: "Vamos para o outro lado do lago". Eles entraram num barco e partiram.
23 Cuông ꞌchớ đang khí ꞌhứa#pay, Chảu ꞌGiê‑ꞌsu ꞌnón#lắp. ꞌChớ ꞌnặn há ꞌlốm ꞌhéng ꞌpặt ꞌmá sáư cang nong#luông, ꞌphóng ꞌnặm nháư ꞌphụng khảu cuông ꞌhứa chao ꞌchí chôm ꞌnặm#tai.
23 Enquanto navegavam, ele adormeceu. Abateu-se sobre o lago um forte vendaval, de modo que o barco estava sendo inundado, e eles corriam grande perigo.
24 Mốt ꞌtoi ꞌtáng Chảu ꞌGiê‑ꞌsu chắng ꞌmá púc ꞌTan chảu#ꞌva, “ꞌSáy#ꞌhới, ꞌsáy#ꞌhới, ꞌsúm ꞌháu ꞌchí tai#lo.”
24 Os discípulos foram acordá-lo, clamando: "Mestre, Mestre, vamos morrer! " Ele se levantou e repreendeu o vento e a violência das águas; tudo se acalmou e ficou tranqüilo.
25 Chảu ꞌGiê‑ꞌsu chê mốt ꞌtoi ꞌtáng ꞌTan chảu#ꞌva, “Pên ꞌsứ đaư ꞌpứng ꞌnọng chắng báu#ꞌchưa#ꞌháu.”
25 "Onde está a sua fé? ", perguntou ele aos seus discípulos. Amedrontados e admirados, eles perguntaram uns aos outros: "Quem é este que até aos ventos e às águas dá ordens, e eles lhe obedecem? "
26 Mốt Chảu ꞌGiê‑ꞌsu khí ꞌhứa pay ꞌhọt phổng ꞌlố khong ꞌcốn ꞌKhê‑ꞌla‑ꞌsa, dú ꞌphạk ꞌnặm ꞌnáư ꞌchơng phén đin ꞌKha‑ꞌli‑ꞌlê.
26 Navegaram para a região dos gerasenos que fica do outro lado do lago, frente à Galiléia.
27 ꞌChớ ꞌTan chảu ók ꞌhứa khửn bốc#ꞌlẹo, dú ꞌmướng ꞌnặn ꞌmí phủ ꞌchái#ꞌnưng phi ꞌhại ꞌtứ ꞌmáu ók ꞌmá ꞌpọ ꞌTan#chảu. Hơng ꞌlẹo ꞌmắn hák kẻ suổng sửa#dú, báu#đảy dú ꞌtoi ꞌhướn#ꞌcốn, ꞌmí ꞌto dú thẳm đán pá ꞌheo#thôi.
27 Quando Jesus pisou em terra, foi ao encontro dele um endemoninhado daquela cidade. Fazia muito tempo que aquele homem não usava roupas, nem vivia em casa alguma, mas nos sepulcros.
28 ꞌMưa bớng hên Chảu ꞌGiê‑ꞌsu, ꞌmắn ꞌdiến khék khửn ꞌtếng múp ꞌlống ꞌlạy tó nả ꞌTan#chảu, khék sương nháư#ꞌva, “ꞌGiê‑ꞌsu ꞌLụk ꞌchái Chảu Pua ꞌPhạ phủ nháư sung sút#ꞌhới, ꞌTan ꞌchí ꞌmá nuống ꞌpán khỏi ꞌdệt săng#ꞌlế? So ꞌTan ꞌnhá ꞌdệt báp ꞌmo khỏi đé#ꞌnớ.”
28 Quando viu Jesus, gritou, prostrou-se aos seus pés e disse em alta voz: "Que queres comigo, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? Rogo-te que não me atormentes! "
29 ꞌMắn ꞌvạu ꞌsướng ꞌnặn ꞌcọ ꞌpưa Chảu ꞌGiê‑ꞌsu bók phi ꞌhại ók pay sia ꞌcốn#ꞌnặn. Té cón phi ꞌkhới ꞌmá ꞌtứ ꞌmáu ꞌmắn lai#ꞌtưa. ꞌChăm#ꞌva sáu au sỏi lếc phúk tin ꞌmứ săng ꞌmắn#ꞌvạy, hák#ꞌva ꞌmắn ꞌcọ ꞌtắng sỏi lếc#khát, ꞌlẹo phi ꞌhại ꞌcọ ꞌpá ꞌmắn pay dú cá bón ꞌtông#ꞌquẹng.
29 Pois Jesus havia ordenado que o espírito imundo saísse daquele homem. Muitas vezes ele tinha se apoderado dele. Mesmo com os pés e as mãos acorrentados e entregue aos cuidados de guardas, quebrava as correntes, e era levado pelo demônio a lugares solitários.
30 Chảu ꞌGiê‑ꞌsu tham ꞌmắn ꞌva, “ꞌMứng ꞌchư#săng?”
30 Jesus lhe perguntou: "Qual é o seu nome? " "Legião", respondeu ele; porque muitos demônios haviam entrado nele.
31 ꞌPứng phi ꞌhại ꞌcọ đé so ꞌTan chảu ꞌnhá sắp sau ꞌlống bón heo ꞌlợc#sút.
31 E imploravam-lhe que não os mandasse para o abismo.
32 Cuông ꞌchớ ꞌnặn ꞌmí mu phen nháư đang sáo kin dú lom cang#ꞌpú. ꞌPứng phi ꞌhại ꞌdiến đé so Chảu ꞌGiê‑ꞌsu hảư sau khảu pay ꞌtứ phen mu#ꞌnặn, ꞌTan chảu ꞌdiến hảư phép#sau.
32 Uma grande manada de porcos estava pastando naquela colina. Os demônios imploraram a Jesus que lhes permitisse entrar neles, e Jesus lhes deu permissão.
33 ꞌPứng phi ꞌhại chắng ók sia ꞌcốn ꞌnặn pay khảu ꞌtứ phen#mu, mu ꞌdiến pay ꞌtéo phắng ꞌlống sáư nong luông ꞌlẹo chôm ꞌnặm tai#mết.
33 Saindo do homem, os demônios entraram nos porcos, e toda a manada atirou-se precipício abaixo em direção ao lago e se afogou.
34 ꞌPứng phủ ꞌliệng mu hên ꞌsướng ꞌnặn ꞌdiến au căn ꞌlen pay páo lom#ꞌmướng, bản ꞌnọk khók#ꞌná.
34 Vendo o que acontecera, os que cuidavam dos porcos fugiram e contaram esses fatos, na cidade e nos campos,
35 ꞌPứng ꞌcốn đảy ꞌnghín kháo ꞌdiến au căn đủm pay#bớng. ꞌMưa pay ꞌhọt Chảu ꞌGiê‑ꞌsu, sau chắng hên ꞌcốn phủ phi ꞌtứ ók#sia, ꞌmắn ꞌnung suổng sửa pên ꞌcốn ꞌhụ phủ#đi, ꞌnăng dú tó nả Chảu ꞌGiê‑ꞌsu, hên ꞌsướng ꞌnặn sau ꞌdiến#dản.
35 e o povo foi ver o que havia acontecido. Quando se aproximaram de Jesus, viram que o homem de quem haviam saído os demônios estava assentado aos pés de Jesus, vestido e em perfeito juízo, e ficaram com medo.
36 ꞌPứng ꞌcốn đảy hên ꞌcọ ꞌtố hảư ꞌchu ꞌcốn ꞌphắng ꞌdệt ꞌnéo đaư phủ phi ꞌtứ ꞌnặn chắng đi sia#đảy.
36 Os que o tinham visto contaram ao povo como o endemoninhado fora curado.
37 ꞌPứng ꞌcốn dú phổng ꞌlố ꞌmướng ꞌKhê‑ꞌla‑ꞌsa dản#lai, chắng so hảư Chảu ꞌGiê‑ꞌsu ꞌpai ók pay sia#sau. ꞌTan chảu chắng khảu ꞌhứa ꞌpai#pay.
37 Então, todo o povo da região dos gerasenos suplicou a Jesus que se retirasse, porque estavam dominados pelo medo. Ele entrou no barco e regressou.
38 Phủ phi ꞌtứ ók sia ꞌnặn ꞌcọ so pay#ꞌtoi, hák ꞌTan chảu ꞌdiến bók ꞌmắn#ꞌva,
38 O homem de quem haviam saído os demônios suplicava-lhe que o deixasse ir com ele; mas Jesus o mandou embora, dizendo:
39 “Hảư ꞌmứng ꞌcứn ꞌmứa ꞌhướn ꞌtố ꞌviạk nháư Chảu Pua ꞌPhạ ꞌchoi ꞌmứng hảư ꞌpi ꞌnọng ꞌhụ#ꞌnớ.”
39 "Volte para casa e conte o quanto Deus lhe fez". Assim, o homem se foi e anunciou a toda a cidade o quanto Jesus tinha feito por ele.
40 ꞌMưa Chảu ꞌGiê‑ꞌsu khảm nong luông ꞌcứn táo pay ꞌphạk#ꞌnáư, ꞌcọ ꞌmí lai ꞌcốn ꞌmá ꞌcóng thả tỏn ꞌTan#chảu.
40 Quando Jesus voltou, uma multidão o recebeu, pois todos o esperavam.
41 ꞌChớ ꞌnặn ꞌmí phủ#ꞌnưng ꞌchư Dai‑ꞌlu pên cốc ꞌhướn#ꞌsúm, ꞌmá múp ꞌlạy ꞌlống sáư tin Chảu ꞌGiê‑ꞌsu ꞌtếng đé so hảư ꞌTan chảu khảu pay ꞌve ꞌhướn#ꞌmắn,
41 Então um homem chamado Jairo, dirigente da sinagoga, veio e prostrou-se aos pés de Jesus, implorando-lhe que fosse à sua casa
42 ꞌpưa é hảư pay bớng ꞌlụk ꞌnhính phủ điêu khong ꞌmắn tuổi dáo síp song#pi, puối nắc báu#cang ꞌchí#ꞌnhắng.
42 porque sua única filha, de cerca de doze anos, estava à morte. Estando Jesus a caminho, a multidão o comprimia.
43 ꞌMí ꞌme ꞌnhính#ꞌnưng pên ꞌbệng ꞌlượt huống ꞌhua đảy síp song pi#ꞌlẹo, báu#ꞌmí phaư ꞌchoi da#đảy.
43 E estava ali certa mulher que havia doze anos vinha sofrendo de uma hemorragia e gastara tudo o que tinha com os médicos; mas ninguém pudera curá-la.
44 ꞌMắn khảu ꞌmá ꞌtáng lăng Chảu ꞌGiê‑ꞌsu ꞌlẹo au ꞌmứ tít tin sửa ꞌTan#chảu, ꞌlượt ꞌdiến ꞌcợt sia#ngay.
44 Ela chegou por trás dele, tocou na borda de seu manto, e imediatamente cessou sua hemorragia.
45 Chảu ꞌGiê‑ꞌsu ꞌdiến tham#ꞌva, “Phaư tít ꞌháu#ꞌlế?”
45 "Quem tocou em mim? ", perguntou Jesus. Como todos negassem, Pedro disse: "Mestre, a multidão se aglomera e te comprime".
46 Hák ꞌva Chảu ꞌGiê‑ꞌsu#ꞌva, “ꞌMí ꞌcốn au ꞌmứ ꞌmá tít#ꞌháu, ꞌháu ꞌhụ#ꞌva phép ꞌquiến ꞌháu đảy ók#pay.”
46 Mas Jesus disse: "Alguém tocou em mim; eu sei que de mim saiu poder".
47 Phủ ꞌnhính ꞌnặn ꞌhụ chắc ꞌva chảu dăm báu#đảy, dản sắn lai ꞌdiến ꞌmá ꞌlạy ꞌlống tó nả ꞌTan#chảu, ꞌvạu ꞌsư ók tó nả ꞌchu ꞌcốn#ꞌva ꞌmắn pên săng chắng tít ꞌTan#chảu, ꞌmưa tít ꞌlẹo ꞌdiến hóm đi sia cắp#bát.
47 Então a mulher, vendo que não conseguiria passar despercebida, veio tremendo e prostrou-se aos seus pés. Na presença de todo o povo contou por que tinha tocado nele e como fora instantaneamente curada.
48 ꞌTan chảu chắng bók ꞌmắn#ꞌva, “ꞌNáng#ꞌhới, ꞌdọn chảu ꞌmí chaư#ꞌchưa, chảu chắng đảy hóm#đi. ꞌCoi pay đi hảo ꞌkhặn#ꞌnớ.”
48 Então ele lhe disse: "Filha, a sua fé a curou! Vá em paz".
49 Cuông ꞌchớ Chảu ꞌGiê‑ꞌsu ꞌnhắng đang ꞌvạu#dú, ꞌmí phủ#ꞌnưng ꞌmá té ꞌhướn ꞌtan Dai‑ꞌlu pên cốc ꞌhướn ꞌsúm ꞌnặn ꞌmá ꞌvạu sú ꞌtan#ꞌva, “ꞌLụk ꞌnhính ꞌtan mết sia ꞌlẹo#lo, ꞌnhá ꞌdệt ꞌdạk săng hảư ꞌsáy ꞌtọn#ꞌnớ.”
49 Enquanto Jesus ainda estava falando, chegou alguém da casa de Jairo, o dirigente da sinagoga, e disse: "Sua filha morreu. Não incomode mais o Mestre".
50 Chảu ꞌGiê‑ꞌsu đảy ꞌnghín ꞌsướng ꞌnặn ꞌdiến bók Dai‑ꞌlu#ꞌva, “Chảu ꞌnhá dản#săng, cứ ꞌchưa#ꞌháu, ꞌlụk chảu hák ꞌchí đi#ꞌló.”
50 Ouvindo isso, Jesus disse a Jairo: "Não tenha medo; tão-somente creia, e ela será curada".
51 ꞌMưa ꞌchớ pay ꞌhọt ꞌhướn ꞌtan Dai‑ꞌlu ꞌlẹo Chảu ꞌGiê‑ꞌsu ꞌcọ báu#hảư phaư khảu pay#ꞌtoi, ꞌmí ꞌto hảư Pê‑tô, Dô‑ꞌhăn, Da‑cô‑bô cắp ải ꞌếm ꞌnáng ꞌnọi ꞌnặn khảu pay ꞌtoi#thôi.
51 Quando chegou à casa de Jairo, não deixou ninguém entrar com ele, exceto Pedro, João, Tiago e o pai e a mãe da criança.
52 ꞌChu ꞌcốn dú hẳn phaư ꞌcọ khék hảy ꞌtộc#dú. Chảu ꞌGiê‑ꞌsu chắng bók sau#ꞌva, “ꞌNhá ꞌpá căn hảy#ꞌí, ꞌnáng ꞌnọi báu#tai, ꞌmắn ꞌnón lắp#ꞌló.”
52 Enquanto isso, todo o povo estava se lamentando e chorando por ela. "Não chorem", disse Jesus. "Ela não está morta, mas dorme".
53 Đảy ꞌnghín Chảu ꞌGiê‑ꞌsu ꞌvạu ꞌsướng ꞌnặn, ꞌpứng ꞌcốn dú hẳn ꞌdiến hua nả ꞌTan#chảu, sau ꞌhụ#ꞌva ꞌnáng ꞌnọi tai#ꞌlẹo.
53 Todos começaram a rir dele, pois sabiam que ela estava morta.
54 Chảu ꞌGiê‑ꞌsu khắm ꞌmứ ꞌnáng ꞌnọi ꞌlẹo#ꞌva, “Lan#ꞌhới, tứn#ꞌí.”
54 Mas ele a tomou pela mão e disse: "Menina, levante-se! "
55 ꞌMinh khuôn ꞌnáng ꞌnọi ꞌcọ ꞌcứn khảu ꞌmá sú ꞌmo ꞌdiến tứn khửn đảy#ngay. ꞌTan chảu bók sau au khảu ꞌmá hảư#kin.
55 O espírito dela voltou, e ela se levantou imediatamente. Então Jesus lhes ordenou que lhe dessem de comer.
56 Ải ꞌếm ꞌnáng ꞌnọi ꞌcọ hên pên lák lửm#lai, hák#ꞌva ꞌTan chảu hảm báu#hảư ꞌtố sú phaư ꞌhụ ꞌviạk pên ꞌmá#ꞌnặn.
56 Os pais dela ficaram maravilhados, mas ele lhes ordenou que não contassem a ninguém o que tinha acontecido.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.