Lucas 8
Tai Dam (BLT) vs BKJ
1 Lăng ꞌmá Chảu ꞌGiê‑ꞌsu ꞌtiếu ꞌtáng pay lom bản lom ꞌmướng páo dai kháo ꞌhung saư ꞌviạk phén ꞌhôm ꞌngáu Chảu Pua#ꞌPhạ. Síp song ꞌcốn ꞌlam ꞌchạư ꞌcọ pay ꞌtoi ꞌTan#chảu.
1 E aconteceu que, depois disto, ele foi em todas cidades e aldeias, pregando e anunciando as boas novas do reino de Deus; e os doze estavam com ele,
2 — ausente —
2 e certas mulheres, que haviam sido curadas de espíritos malignos e de enfermidades: Maria, chamada Madalena, da qual saíram sete demônios,
3 — ausente —
3 e Joana, a esposa de Cuza, mordomo de Herodes, e Suzana, e muitas outras que o serviam com os seus bens.
4 ꞌChớ ꞌnặn ꞌcọ ꞌmí lai ꞌcốn té bản tảư ꞌmướng nưa đủm ꞌmá ha Chảu ꞌGiê‑ꞌsu. ꞌTan chảu chắng ꞌtố đải khái sú sau ꞌphắng ꞌsướng#ꞌnị:
4 E tendo se ajuntado uma grande multidão, e vindo até ele de todas as cidades, ele falou por parábola:
5 “Sủ ꞌsướng ꞌmí ꞌpo ꞌhay phủ#ꞌnưng ók pay ván khảu#púk. Cuông ꞌchớ ꞌmắn#ván, ꞌsán ꞌmịt tốc sáư cang#ꞌtáng, ꞌcọ ꞌchọ sáu ꞌnhăm ꞌhứ#ꞌva ꞌnộc ꞌmá tót kin#sia.
5 Um semeador saiu a semear a sua semente; e enquanto ele semeava, uma parte da semente caiu à beira do caminho; e foi pisada, e as aves do céu a devoraram.
6 ꞌSán ꞌmịt tốc sáư đin#ꞌhe, ꞌmưa ꞌngọk co khửn ꞌmá đin báu#ꞌchứm ꞌcọ héo hẻng tai#sia.
6 E outra caiu sobre a pedra, e, tendo brotado, murchou, porque não havia umidade.
7 ꞌSán ꞌmịt lỏ#tốc sáư pá#nam, ꞌmưa co khảu ók ꞌngọk khửn ꞌtoi#nam, ꞌdiến tứp ưởm co khảu#sia.
7 E outra caiu entre espinhos; e crescendo com ela os espinhos, sufocaram-na.
8 ꞌSán ꞌmịt tốc sáư bón đin#đi, chắng ók ꞌngọk nháư#khửn, mả ꞌpe ꞌcộp ꞌhọi#ꞌto.”
8 E outra caiu em boa terra, e, crescendo, produziu fruto, a cento por um. Dizendo ele estas coisas, clamava: Quem tem ouvidos para ouvir, ouça.
9 Mốt ꞌtoi ꞌtáng Chảu ꞌGiê‑ꞌsu ꞌdiến tham#ꞌva, “ꞌQuám đải khái ꞌnị mai#ꞌva ꞌsướng#đaư?”
9 E os seus discípulos perguntaram-no, dizendo: O que poderia ser esta parábola?
10 Chảu ꞌGiê‑ꞌsu tóp#ꞌva: “ꞌQuám ꞌlặp ꞌlợc nả ꞌviạk ꞌhôm ꞌngáu Chảu Pua ꞌPhạ hảư ꞌpứng ꞌnọng ꞌhụ hên#ꞌló. Hák#ꞌva phủ ứn ꞌháu ꞌchí ꞌvạu pên ꞌquám đải#khái, ꞌpưa hảư sau bớng hák báu#hên, sau ꞌphắng hák báu#khảu#chaư.
10 E ele disse: A vós é dado conhecer os mistérios do reino de Deus; mas aos outros por parábolas, para que vendo, eles não possam enxergar; e ouvindo, eles não possam compreender.
11 Đải khái ꞌquám ꞌnị mai#ꞌva: ꞌMịt khảu ꞌcọ ꞌmen ꞌquám bók son Chảu Pua ꞌPhạ ꞌnặn#lo.
11 Ora, a parábola é esta: A semente é a palavra de Deus.
12 ꞌMịt khảu tốc sáư cang ꞌtáng ꞌcọ pên ꞌsướng ꞌcốn đảy ꞌnghín ꞌquám Chảu Pua#ꞌPhạ, ꞌlẹo tô cốc phi ꞌhại ꞌdiến ꞌmá au ꞌquám ꞌnặn nẳng cuông chaư ók pay#sia, báu#hảư sau#ꞌchưa, chắng báu#ók khói sia báp ꞌsội#đảy.
12 E os que estão à beira do caminho são os que ouvem; então vem o diabo, e tira a palavra de seus corações, para não acontecer que, crendo, sejam salvos.
13 ꞌMịt khảu tốc sáư đin ꞌhe ꞌcọ pên ꞌsướng phủ đảy ꞌnghín ꞌquám Chảu Pua ꞌPhạ ꞌlẹo ꞌdiến ꞌmuôn chaư ꞌchốm#au, hák [báu#mẳn#chaư,] pên ꞌsướng cốc báu#ꞌmí#ꞌhạk, ꞌdiến ꞌchưa đảy ꞌto ꞌdan#ꞌnưng#thôi, ꞌchớ chuốp thử chaư sau ꞌdiến ꞌváng sia ꞌquám bók son#ꞌnặn.
13 E aqueles sobre pedra são os que, ouvindo recebem a palavra com alegria; mas não têm raiz, os quais creem por algum tempo, e no tempo da tentação se dispersam.
14 ꞌMịt khảu tốc sáư cang co#nam, pống khửn ꞌtoi#căn, nam tứp ꞌhôm co khảu#sia, ꞌcọ pên ꞌsướng ꞌpứng ꞌcốn đảy ꞌnghín ꞌquám Chảu Pua#ꞌPhạ, hák#ꞌva ꞌnhắng ngắm ꞌpuốn ꞌhọt nả ꞌviạk ứn nẳng cuông ꞌchua ꞌlới#ꞌnị, ꞌmặc ꞌhăng ꞌmặc#ꞌmí, ꞌmặc ỉn ꞌmặc#ꞌmuôn, hảư ꞌpứng ꞌviạk ꞌnặn khảu ꞌmá bíp#ꞌhặt, ꞌquám ꞌchưa ꞌdiến báu#nháư báu#sung khửn#đảy.
14 E a que caiu entre espinhos, esses são os que ouviram, e indo adiante, são sufocados pelos cuidados e riquezas e deleites desta vida, e não dão fruto com perfeição.
15 ꞌMịt khảu tốc sáư bón đin đi ꞌcọ pên ꞌsướng ꞌpứng ꞌcốn ꞌmí ꞌnặm saư chaư ꞌsư ꞌphắng ꞌquám Chảu Pua ꞌPhạ bók son chứ chăm au hảư mẳn#kén, đảy đi ꞌmá sú Chảu Pua#ꞌPhạ.
15 Mas a da boa terra, estes são os que, tendo ouvido a palavra de coração sincero e bom, guardam-na e produzem fruto com perseverança.
16 Sủ ꞌsướng ꞌcốn tảy ꞌlén báu#ꞌmí phủ đaư ꞌmưa tảy ꞌlén ꞌpháy ꞌhung khửn ꞌlẹo ꞌchí au thuổi ꞌmá ꞌnguốm#sia, ꞌhứ#ꞌva au pay ꞌvạy nẳng cỏng ꞌdướng#ꞌnón. ꞌMí ꞌto au pay tẳng sáư ꞌtếng thản#sung, ꞌchớ ꞌcốn khảu ꞌmá chắng ꞌchí hên seng#ꞌhung.
16 Nenhum homem, acendendo uma candeia, a cobre com um vaso, ou a põe debaixo da cama; mas a coloca no castiçal, para que os que entram vejam a luz.
17 ꞌMí săng dăm ꞌvạy ꞌcọ ꞌchí bók hảư#ꞌhụ, ꞌmí săng ꞌnhắng pảy băng ꞌvạy ꞌcọ ꞌchí khay ók hảư hên chẻng#mết.
17 Porque não há nada em secreto, que não será manifesto; nem alguma coisa oculta, que não se tornará conhecida e venha à luz.
18 ꞌSướng ꞌnặn [ꞌmưa đảy ꞌnghín ꞌquám Chảu Pua ꞌPhạ#ꞌlẹo], ꞌcoi sáư chaư ꞌphắng hảư đi#ꞌnớ. Phủ đaư ꞌmí ꞌcọ ꞌchí au hảư#tứm. Phủ đaư báu#ꞌmí, hák ngắm#ꞌva chảu#ꞌmí, ꞌcọ ꞌchí ꞌchọ au ók pay sia#máư.”
18 Vede, pois, como ouvis; porque aquele que tem, a ele será dado; e aquele que não tem, até o que parece ter lhe será tomado.
19 ꞌLẹo ꞌếm kéng ꞌpứng ꞌnọng ꞌchái Chảu ꞌGiê‑ꞌsu ꞌmá ha ꞌTan#chảu. Hák#ꞌva lai ꞌcốn ꞌhêng khảu pay báu#đảy.
19 Então, foram ter com ele sua mãe e seus irmãos, e não podiam aproximar-se dele, por causa da multidão.
20 ꞌMí ꞌcốn ꞌmá ꞌvạu sú ꞌTan chảu#ꞌva, “ꞌẾm cắp ꞌnọng ꞌchái ꞌTan dú ꞌtáng ꞌnọk é ꞌpọ#ꞌTan.”
20 E foi-lhe contado por alguns que disseram: Tua mãe e teus irmãos estão lá fora, e querem ver-te.
21 ꞌTan chảu tóp sau ꞌva, “ꞌPứng ꞌcốn đaư ꞌphắng ꞌlẹo ꞌdệt ꞌtoi ꞌquám Chảu Pua ꞌPhạ ꞌcọ ꞌtứ ꞌva pên ꞌsướng ꞌếm kéng ꞌnọng khong ꞌháu.”
21 E, respondendo ele, disse-lhes: Minha mãe e meus irmãos são estes que ouvem a palavra de Deus, e a praticam.
22 ꞌMự ꞌnưng Chảu ꞌGiê‑ꞌsu cắp mốt ꞌtoi ꞌtáng ꞌTan chảu au căn khảu#ꞌhứa. ꞌTan chảu ꞌchứa#sau khảm nong luông pay ꞌphạk ꞌnặm#ꞌnáư. Sau chắng vải ꞌhứa ók#pay.
22 Ora, aconteceu em um certo dia, que ele entrou no barco com seus discípulos, e disse-lhes: Vamos para o outro lado do lago. E eles partiram.
23 Cuông ꞌchớ đang khí ꞌhứa#pay, Chảu ꞌGiê‑ꞌsu ꞌnón#lắp. ꞌChớ ꞌnặn há ꞌlốm ꞌhéng ꞌpặt ꞌmá sáư cang nong#luông, ꞌphóng ꞌnặm nháư ꞌphụng khảu cuông ꞌhứa chao ꞌchí chôm ꞌnặm#tai.
23 Mas, enquanto navegavam, ele adormeceu; e desceu uma tempestade de vento sobre o lago, e enchiam-se de água, estando em perigo.
24 Mốt ꞌtoi ꞌtáng Chảu ꞌGiê‑ꞌsu chắng ꞌmá púc ꞌTan chảu#ꞌva, “ꞌSáy#ꞌhới, ꞌsáy#ꞌhới, ꞌsúm ꞌháu ꞌchí tai#lo.”
24 E, chegando-se a ele, o acordaram, dizendo: Mestre, Mestre, estamos perecendo. E ele, levantando-se, repreendeu o vento e a fúria da água; e eles cessaram, e houve calmaria.
25 Chảu ꞌGiê‑ꞌsu chê mốt ꞌtoi ꞌtáng ꞌTan chảu#ꞌva, “Pên ꞌsứ đaư ꞌpứng ꞌnọng chắng báu#ꞌchưa#ꞌháu.”
25 E ele disse-lhes: Onde está a vossa fé? E eles, temendo, maravilharam-se, dizendo uns aos outros: Que tipo de homem é este, que ordena até aos ventos e à água, e eles lhe obedecem?
26 Mốt Chảu ꞌGiê‑ꞌsu khí ꞌhứa pay ꞌhọt phổng ꞌlố khong ꞌcốn ꞌKhê‑ꞌla‑ꞌsa, dú ꞌphạk ꞌnặm ꞌnáư ꞌchơng phén đin ꞌKha‑ꞌli‑ꞌlê.
26 E eles chegaram à terra dos gadarenos, que está defronte da Galileia.
27 ꞌChớ ꞌTan chảu ók ꞌhứa khửn bốc#ꞌlẹo, dú ꞌmướng ꞌnặn ꞌmí phủ ꞌchái#ꞌnưng phi ꞌhại ꞌtứ ꞌmáu ók ꞌmá ꞌpọ ꞌTan#chảu. Hơng ꞌlẹo ꞌmắn hák kẻ suổng sửa#dú, báu#đảy dú ꞌtoi ꞌhướn#ꞌcốn, ꞌmí ꞌto dú thẳm đán pá ꞌheo#thôi.
27 E, quando ele desembarcou, saiu-lhe ao encontro, fora da cidade, um certo homem que tinha demônios há muito tempo, e não usava roupas, nem habitava em alguma casa, mas nos sepulcros.
28 ꞌMưa bớng hên Chảu ꞌGiê‑ꞌsu, ꞌmắn ꞌdiến khék khửn ꞌtếng múp ꞌlống ꞌlạy tó nả ꞌTan#chảu, khék sương nháư#ꞌva, “ꞌGiê‑ꞌsu ꞌLụk ꞌchái Chảu Pua ꞌPhạ phủ nháư sung sút#ꞌhới, ꞌTan ꞌchí ꞌmá nuống ꞌpán khỏi ꞌdệt săng#ꞌlế? So ꞌTan ꞌnhá ꞌdệt báp ꞌmo khỏi đé#ꞌnớ.”
28 Mas, vendo a Jesus, gritando, caiu diante dele, e disse em alta voz: O que tenho eu para fazer contigo, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? Eu suplico-te que não me atormentes.
29 ꞌMắn ꞌvạu ꞌsướng ꞌnặn ꞌcọ ꞌpưa Chảu ꞌGiê‑ꞌsu bók phi ꞌhại ók pay sia ꞌcốn#ꞌnặn. Té cón phi ꞌkhới ꞌmá ꞌtứ ꞌmáu ꞌmắn lai#ꞌtưa. ꞌChăm#ꞌva sáu au sỏi lếc phúk tin ꞌmứ săng ꞌmắn#ꞌvạy, hák#ꞌva ꞌmắn ꞌcọ ꞌtắng sỏi lếc#khát, ꞌlẹo phi ꞌhại ꞌcọ ꞌpá ꞌmắn pay dú cá bón ꞌtông#ꞌquẹng.
29 (Porque tinha ordenado ao espírito imundo que saísse daquele homem. Porque frequentemente se apoderara dele; e guardavam-no preso, com correntes e cadeias; e, quebrando os grilhões, era impelido pelo demônio para os desertos).
30 Chảu ꞌGiê‑ꞌsu tham ꞌmắn ꞌva, “ꞌMứng ꞌchư#săng?”
30 E Jesus perguntou-lhe, dizendo: Qual é o teu nome? E ele disse: Legião; porque muitos demônios tinham entrado nele.
31 ꞌPứng phi ꞌhại ꞌcọ đé so ꞌTan chảu ꞌnhá sắp sau ꞌlống bón heo ꞌlợc#sút.
31 E pediram-lhe para que não os mandasse para o abismo.
32 Cuông ꞌchớ ꞌnặn ꞌmí mu phen nháư đang sáo kin dú lom cang#ꞌpú. ꞌPứng phi ꞌhại ꞌdiến đé so Chảu ꞌGiê‑ꞌsu hảư sau khảu pay ꞌtứ phen mu#ꞌnặn, ꞌTan chảu ꞌdiến hảư phép#sau.
32 E havia ali uma manada de muitos porcos pastando no monte; e pediram-lhe que lhes permitisse entrar neles; e ele lhos permitiu.
33 ꞌPứng phi ꞌhại chắng ók sia ꞌcốn ꞌnặn pay khảu ꞌtứ phen#mu, mu ꞌdiến pay ꞌtéo phắng ꞌlống sáư nong luông ꞌlẹo chôm ꞌnặm tai#mết.
33 Então, os demônios saindo do homem, entraram nos porcos; e a manada correu violentamente a um lugar íngreme para o lago, e se afogaram.
34 ꞌPứng phủ ꞌliệng mu hên ꞌsướng ꞌnặn ꞌdiến au căn ꞌlen pay páo lom#ꞌmướng, bản ꞌnọk khók#ꞌná.
34 E aqueles que os alimentavam, vendo o que havia acontecido, fugiram e foram anunciá-lo na cidade e nos campos.
35 ꞌPứng ꞌcốn đảy ꞌnghín kháo ꞌdiến au căn đủm pay#bớng. ꞌMưa pay ꞌhọt Chảu ꞌGiê‑ꞌsu, sau chắng hên ꞌcốn phủ phi ꞌtứ ók#sia, ꞌmắn ꞌnung suổng sửa pên ꞌcốn ꞌhụ phủ#đi, ꞌnăng dú tó nả Chảu ꞌGiê‑ꞌsu, hên ꞌsướng ꞌnặn sau ꞌdiến#dản.
35 Então, eles saíram para ver o que tinha acontecido, e vieram a Jesus, e encontraram o homem de quem haviam saído os demônios assentado aos pés de Jesus, vestido e em perfeito juízo, e eles ficaram com medo.
36 ꞌPứng ꞌcốn đảy hên ꞌcọ ꞌtố hảư ꞌchu ꞌcốn ꞌphắng ꞌdệt ꞌnéo đaư phủ phi ꞌtứ ꞌnặn chắng đi sia#đảy.
36 E também os que tinham visto aquilo, contaram-lhes como o possuído por demônios havia sido curado.
37 ꞌPứng ꞌcốn dú phổng ꞌlố ꞌmướng ꞌKhê‑ꞌla‑ꞌsa dản#lai, chắng so hảư Chảu ꞌGiê‑ꞌsu ꞌpai ók pay sia#sau. ꞌTan chảu chắng khảu ꞌhứa ꞌpai#pay.
37 Então, toda a multidão da terra ao redor dos gadarenos pediu-lhe para que se afastasse deles, porque estavam tomados por grande temor; e entrando ele no barco, retornou.
38 Phủ phi ꞌtứ ók sia ꞌnặn ꞌcọ so pay#ꞌtoi, hák ꞌTan chảu ꞌdiến bók ꞌmắn#ꞌva,
38 E o homem de quem haviam saído os demônios, lhe pedia para que pudesse estar com ele, mas Jesus o despediu, dizendo:
39 “Hảư ꞌmứng ꞌcứn ꞌmứa ꞌhướn ꞌtố ꞌviạk nháư Chảu Pua ꞌPhạ ꞌchoi ꞌmứng hảư ꞌpi ꞌnọng ꞌhụ#ꞌnớ.”
39 Retorna para a tua própria casa, e mostra quão grandes coisas Deus fez por ti. E ele foi pelo seu caminho, publicando por toda a cidade quão grandes coisas Jesus lhe fizera.
40 ꞌMưa Chảu ꞌGiê‑ꞌsu khảm nong luông ꞌcứn táo pay ꞌphạk#ꞌnáư, ꞌcọ ꞌmí lai ꞌcốn ꞌmá ꞌcóng thả tỏn ꞌTan#chảu.
40 E aconteceu que, ao retornar Jesus, a multidão o recebeu com alegria; porque todos o estavam esperando.
41 ꞌChớ ꞌnặn ꞌmí phủ#ꞌnưng ꞌchư Dai‑ꞌlu pên cốc ꞌhướn#ꞌsúm, ꞌmá múp ꞌlạy ꞌlống sáư tin Chảu ꞌGiê‑ꞌsu ꞌtếng đé so hảư ꞌTan chảu khảu pay ꞌve ꞌhướn#ꞌmắn,
41 E eis que veio um homem chamado Jairo, que era um governante da sinagoga; e, prostrando-se aos pés de Jesus, pedia-lhe que fosse à sua casa;
42 ꞌpưa é hảư pay bớng ꞌlụk ꞌnhính phủ điêu khong ꞌmắn tuổi dáo síp song#pi, puối nắc báu#cang ꞌchí#ꞌnhắng.
42 porque ele tinha uma filha única, de cerca de doze anos, que estava à morte. Mas, enquanto ele ia, as multidões o apertavam.
43 ꞌMí ꞌme ꞌnhính#ꞌnưng pên ꞌbệng ꞌlượt huống ꞌhua đảy síp song pi#ꞌlẹo, báu#ꞌmí phaư ꞌchoi da#đảy.
43 E uma mulher que tinha um fluxo de sangue havia doze anos, e gastara todos os seus sustentos com médicos, e não pôde ser curada por ninguém,
44 ꞌMắn khảu ꞌmá ꞌtáng lăng Chảu ꞌGiê‑ꞌsu ꞌlẹo au ꞌmứ tít tin sửa ꞌTan#chảu, ꞌlượt ꞌdiến ꞌcợt sia#ngay.
44 chegando por detrás dele, tocou na orla da sua veste, e imediatamente estancou o fluxo do seu sangue.
45 Chảu ꞌGiê‑ꞌsu ꞌdiến tham#ꞌva, “Phaư tít ꞌháu#ꞌlế?”
45 E disse Jesus: Quem me tocou? Quando todos negavam, Pedro e os que estavam com ele disseram: Mestre, a multidão te aperta e te pressiona, e dizes: Quem me tocou?
46 Hák ꞌva Chảu ꞌGiê‑ꞌsu#ꞌva, “ꞌMí ꞌcốn au ꞌmứ ꞌmá tít#ꞌháu, ꞌháu ꞌhụ#ꞌva phép ꞌquiến ꞌháu đảy ók#pay.”
46 E disse Jesus: Alguém me tocou, porque eu percebi que saiu virtude de mim.
47 Phủ ꞌnhính ꞌnặn ꞌhụ chắc ꞌva chảu dăm báu#đảy, dản sắn lai ꞌdiến ꞌmá ꞌlạy ꞌlống tó nả ꞌTan#chảu, ꞌvạu ꞌsư ók tó nả ꞌchu ꞌcốn#ꞌva ꞌmắn pên săng chắng tít ꞌTan#chảu, ꞌmưa tít ꞌlẹo ꞌdiến hóm đi sia cắp#bát.
47 Então, vendo a mulher que não podia ocultar-se, ela veio tremendo, e prostrando-se diante dele, declarou-lhe perante todo o povo a causa por que lhe havia tocado, e como ela fora curada imediatamente.
48 ꞌTan chảu chắng bók ꞌmắn#ꞌva, “ꞌNáng#ꞌhới, ꞌdọn chảu ꞌmí chaư#ꞌchưa, chảu chắng đảy hóm#đi. ꞌCoi pay đi hảo ꞌkhặn#ꞌnớ.”
48 E ele lhe disse: Filha, tem bom ânimo, a tua fé te sarou; vai em paz.
49 Cuông ꞌchớ Chảu ꞌGiê‑ꞌsu ꞌnhắng đang ꞌvạu#dú, ꞌmí phủ#ꞌnưng ꞌmá té ꞌhướn ꞌtan Dai‑ꞌlu pên cốc ꞌhướn ꞌsúm ꞌnặn ꞌmá ꞌvạu sú ꞌtan#ꞌva, “ꞌLụk ꞌnhính ꞌtan mết sia ꞌlẹo#lo, ꞌnhá ꞌdệt ꞌdạk săng hảư ꞌsáy ꞌtọn#ꞌnớ.”
49 Enquanto ele ainda falava, veio alguém da casa do governante da sinagoga, dizendo: A tua filha está morta; não incomodes o Mestre.
50 Chảu ꞌGiê‑ꞌsu đảy ꞌnghín ꞌsướng ꞌnặn ꞌdiến bók Dai‑ꞌlu#ꞌva, “Chảu ꞌnhá dản#săng, cứ ꞌchưa#ꞌháu, ꞌlụk chảu hák ꞌchí đi#ꞌló.”
50 Mas Jesus, ouvindo-o, respondeu-lhe, dizendo: Não temas; crê somente, e será salva.
51 ꞌMưa ꞌchớ pay ꞌhọt ꞌhướn ꞌtan Dai‑ꞌlu ꞌlẹo Chảu ꞌGiê‑ꞌsu ꞌcọ báu#hảư phaư khảu pay#ꞌtoi, ꞌmí ꞌto hảư Pê‑tô, Dô‑ꞌhăn, Da‑cô‑bô cắp ải ꞌếm ꞌnáng ꞌnọi ꞌnặn khảu pay ꞌtoi#thôi.
51 E, ele entrando na casa, não permitiu que nenhum homem entrasse, senão a Pedro, e a Tiago, e a João, e ao pai e a mãe da menina.
52 ꞌChu ꞌcốn dú hẳn phaư ꞌcọ khék hảy ꞌtộc#dú. Chảu ꞌGiê‑ꞌsu chắng bók sau#ꞌva, “ꞌNhá ꞌpá căn hảy#ꞌí, ꞌnáng ꞌnọi báu#tai, ꞌmắn ꞌnón lắp#ꞌló.”
52 E todos choravam, e a pranteavam; mas ele disse: Não choreis; ela não está morta, mas dorme.
53 Đảy ꞌnghín Chảu ꞌGiê‑ꞌsu ꞌvạu ꞌsướng ꞌnặn, ꞌpứng ꞌcốn dú hẳn ꞌdiến hua nả ꞌTan#chảu, sau ꞌhụ#ꞌva ꞌnáng ꞌnọi tai#ꞌlẹo.
53 E eles riam dele, para o desprezarem, sabendo que ela estava morta.
54 Chảu ꞌGiê‑ꞌsu khắm ꞌmứ ꞌnáng ꞌnọi ꞌlẹo#ꞌva, “Lan#ꞌhới, tứn#ꞌí.”
54 E ele, pondo-os todos fora, tomando-a pela mão, e clamou, dizendo: Menina, levanta-te.
55 ꞌMinh khuôn ꞌnáng ꞌnọi ꞌcọ ꞌcứn khảu ꞌmá sú ꞌmo ꞌdiến tứn khửn đảy#ngay. ꞌTan chảu bók sau au khảu ꞌmá hảư#kin.
55 E o seu espírito voltou, e ela se levantou imediatamente; e ele ordenou que lhe dessem de comer.
56 Ải ꞌếm ꞌnáng ꞌnọi ꞌcọ hên pên lák lửm#lai, hák#ꞌva ꞌTan chảu hảm báu#hảư ꞌtố sú phaư ꞌhụ ꞌviạk pên ꞌmá#ꞌnặn.
56 E seus pais ficaram admirados; mas ele ordenou-lhes que a nenhum homem contassem o que havia acontecido.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.