Lucas 8
Tai Dam (BLT) vs ARA
1 Lăng ꞌmá Chảu ꞌGiê‑ꞌsu ꞌtiếu ꞌtáng pay lom bản lom ꞌmướng páo dai kháo ꞌhung saư ꞌviạk phén ꞌhôm ꞌngáu Chảu Pua#ꞌPhạ. Síp song ꞌcốn ꞌlam ꞌchạư ꞌcọ pay ꞌtoi ꞌTan#chảu.
1 Aconteceu, depois disto, que andava Jesus de cidade em cidade e de aldeia em aldeia, pregando e anunciando o evangelho do reino de Deus, e os doze iam com ele,
2 — ausente —
2 e também algumas mulheres que haviam sido curadas de espíritos malignos e de enfermidades: Maria, chamada Madalena, da qual saíram sete demônios;
3 — ausente —
3 e Joana, mulher de Cuza, procurador de Herodes, Suzana e muitas outras, as quais lhe prestavam assistência com os seus bens.
4 ꞌChớ ꞌnặn ꞌcọ ꞌmí lai ꞌcốn té bản tảư ꞌmướng nưa đủm ꞌmá ha Chảu ꞌGiê‑ꞌsu. ꞌTan chảu chắng ꞌtố đải khái sú sau ꞌphắng ꞌsướng#ꞌnị:
4 Afluindo uma grande multidão e vindo ter com ele gente de todas as cidades, disse Jesus por parábola:
5 “Sủ ꞌsướng ꞌmí ꞌpo ꞌhay phủ#ꞌnưng ók pay ván khảu#púk. Cuông ꞌchớ ꞌmắn#ván, ꞌsán ꞌmịt tốc sáư cang#ꞌtáng, ꞌcọ ꞌchọ sáu ꞌnhăm ꞌhứ#ꞌva ꞌnộc ꞌmá tót kin#sia.
5 Eis que o semeador saiu a semear. E, ao semear, uma parte caiu à beira do caminho; foi pisada, e as aves do céu a comeram.
6 ꞌSán ꞌmịt tốc sáư đin#ꞌhe, ꞌmưa ꞌngọk co khửn ꞌmá đin báu#ꞌchứm ꞌcọ héo hẻng tai#sia.
6 Outra caiu sobre a pedra; e, tendo crescido, secou por falta de umidade.
7 ꞌSán ꞌmịt lỏ#tốc sáư pá#nam, ꞌmưa co khảu ók ꞌngọk khửn ꞌtoi#nam, ꞌdiến tứp ưởm co khảu#sia.
7 Outra caiu no meio dos espinhos; e estes, ao crescerem com ela, a sufocaram.
8 ꞌSán ꞌmịt tốc sáư bón đin#đi, chắng ók ꞌngọk nháư#khửn, mả ꞌpe ꞌcộp ꞌhọi#ꞌto.”
8 Outra, afinal, caiu em boa terra; cresceu e produziu a cento por um. Dizendo isto, clamou: Quem tem ouvidos para ouvir, ouça.
9 Mốt ꞌtoi ꞌtáng Chảu ꞌGiê‑ꞌsu ꞌdiến tham#ꞌva, “ꞌQuám đải khái ꞌnị mai#ꞌva ꞌsướng#đaư?”
9 E os seus discípulos o interrogaram, dizendo: Que parábola é esta?
10 Chảu ꞌGiê‑ꞌsu tóp#ꞌva: “ꞌQuám ꞌlặp ꞌlợc nả ꞌviạk ꞌhôm ꞌngáu Chảu Pua ꞌPhạ hảư ꞌpứng ꞌnọng ꞌhụ hên#ꞌló. Hák#ꞌva phủ ứn ꞌháu ꞌchí ꞌvạu pên ꞌquám đải#khái, ꞌpưa hảư sau bớng hák báu#hên, sau ꞌphắng hák báu#khảu#chaư.
10 Respondeu-lhes Jesus: A vós outros é dado conhecer os mistérios do reino de Deus; aos demais, fala-se por parábolas, para que, vendo, não vejam; e, ouvindo, não entendam.
11 Đải khái ꞌquám ꞌnị mai#ꞌva: ꞌMịt khảu ꞌcọ ꞌmen ꞌquám bók son Chảu Pua ꞌPhạ ꞌnặn#lo.
11 Este é o sentido da parábola: a semente é a palavra de Deus.
12 ꞌMịt khảu tốc sáư cang ꞌtáng ꞌcọ pên ꞌsướng ꞌcốn đảy ꞌnghín ꞌquám Chảu Pua#ꞌPhạ, ꞌlẹo tô cốc phi ꞌhại ꞌdiến ꞌmá au ꞌquám ꞌnặn nẳng cuông chaư ók pay#sia, báu#hảư sau#ꞌchưa, chắng báu#ók khói sia báp ꞌsội#đảy.
12 A que caiu à beira do caminho são os que a ouviram; vem, a seguir, o diabo e arrebata-lhes do coração a palavra, para não suceder que, crendo, sejam salvos.
13 ꞌMịt khảu tốc sáư đin ꞌhe ꞌcọ pên ꞌsướng phủ đảy ꞌnghín ꞌquám Chảu Pua ꞌPhạ ꞌlẹo ꞌdiến ꞌmuôn chaư ꞌchốm#au, hák [báu#mẳn#chaư,] pên ꞌsướng cốc báu#ꞌmí#ꞌhạk, ꞌdiến ꞌchưa đảy ꞌto ꞌdan#ꞌnưng#thôi, ꞌchớ chuốp thử chaư sau ꞌdiến ꞌváng sia ꞌquám bók son#ꞌnặn.
13 A que caiu sobre a pedra são os que, ouvindo a palavra, a recebem com alegria; estes não têm raiz, creem apenas por algum tempo e, na hora da provação, se desviam.
14 ꞌMịt khảu tốc sáư cang co#nam, pống khửn ꞌtoi#căn, nam tứp ꞌhôm co khảu#sia, ꞌcọ pên ꞌsướng ꞌpứng ꞌcốn đảy ꞌnghín ꞌquám Chảu Pua#ꞌPhạ, hák#ꞌva ꞌnhắng ngắm ꞌpuốn ꞌhọt nả ꞌviạk ứn nẳng cuông ꞌchua ꞌlới#ꞌnị, ꞌmặc ꞌhăng ꞌmặc#ꞌmí, ꞌmặc ỉn ꞌmặc#ꞌmuôn, hảư ꞌpứng ꞌviạk ꞌnặn khảu ꞌmá bíp#ꞌhặt, ꞌquám ꞌchưa ꞌdiến báu#nháư báu#sung khửn#đảy.
14 A que caiu entre espinhos são os que ouviram e, no decorrer dos dias, foram sufocados com os cuidados, riquezas e deleites da vida; os seus frutos não chegam a amadurecer.
15 ꞌMịt khảu tốc sáư bón đin đi ꞌcọ pên ꞌsướng ꞌpứng ꞌcốn ꞌmí ꞌnặm saư chaư ꞌsư ꞌphắng ꞌquám Chảu Pua ꞌPhạ bók son chứ chăm au hảư mẳn#kén, đảy đi ꞌmá sú Chảu Pua#ꞌPhạ.
15 A que caiu na boa terra são os que, tendo ouvido de bom e reto coração, retêm a palavra; estes frutificam com perseverança.
16 Sủ ꞌsướng ꞌcốn tảy ꞌlén báu#ꞌmí phủ đaư ꞌmưa tảy ꞌlén ꞌpháy ꞌhung khửn ꞌlẹo ꞌchí au thuổi ꞌmá ꞌnguốm#sia, ꞌhứ#ꞌva au pay ꞌvạy nẳng cỏng ꞌdướng#ꞌnón. ꞌMí ꞌto au pay tẳng sáư ꞌtếng thản#sung, ꞌchớ ꞌcốn khảu ꞌmá chắng ꞌchí hên seng#ꞌhung.
16 Ninguém, depois de acender uma candeia, a cobre com um vaso ou a põe debaixo de uma cama; pelo contrário, coloca-a sobre um velador, a fim de que os que entram vejam a luz.
17 ꞌMí săng dăm ꞌvạy ꞌcọ ꞌchí bók hảư#ꞌhụ, ꞌmí săng ꞌnhắng pảy băng ꞌvạy ꞌcọ ꞌchí khay ók hảư hên chẻng#mết.
17 Nada há oculto, que não haja de manifestar-se, nem escondido, que não venha a ser conhecido e revelado.
18 ꞌSướng ꞌnặn [ꞌmưa đảy ꞌnghín ꞌquám Chảu Pua ꞌPhạ#ꞌlẹo], ꞌcoi sáư chaư ꞌphắng hảư đi#ꞌnớ. Phủ đaư ꞌmí ꞌcọ ꞌchí au hảư#tứm. Phủ đaư báu#ꞌmí, hák ngắm#ꞌva chảu#ꞌmí, ꞌcọ ꞌchí ꞌchọ au ók pay sia#máư.”
18 Vede, pois, como ouvis; porque ao que tiver, se lhe dará; e ao que não tiver, até aquilo que julga ter lhe será tirado.
19 ꞌLẹo ꞌếm kéng ꞌpứng ꞌnọng ꞌchái Chảu ꞌGiê‑ꞌsu ꞌmá ha ꞌTan#chảu. Hák#ꞌva lai ꞌcốn ꞌhêng khảu pay báu#đảy.
19 Vieram ter com ele sua mãe e seus irmãos e não podiam aproximar-se por causa da concorrência de povo.
20 ꞌMí ꞌcốn ꞌmá ꞌvạu sú ꞌTan chảu#ꞌva, “ꞌẾm cắp ꞌnọng ꞌchái ꞌTan dú ꞌtáng ꞌnọk é ꞌpọ#ꞌTan.”
20 E lhe comunicaram: Tua mãe e teus irmãos estão lá fora e querem ver-te.
21 ꞌTan chảu tóp sau ꞌva, “ꞌPứng ꞌcốn đaư ꞌphắng ꞌlẹo ꞌdệt ꞌtoi ꞌquám Chảu Pua ꞌPhạ ꞌcọ ꞌtứ ꞌva pên ꞌsướng ꞌếm kéng ꞌnọng khong ꞌháu.”
21 Ele, porém, lhes respondeu: Minha mãe e meus irmãos são aqueles que ouvem a palavra de Deus e a praticam.
22 ꞌMự ꞌnưng Chảu ꞌGiê‑ꞌsu cắp mốt ꞌtoi ꞌtáng ꞌTan chảu au căn khảu#ꞌhứa. ꞌTan chảu ꞌchứa#sau khảm nong luông pay ꞌphạk ꞌnặm#ꞌnáư. Sau chắng vải ꞌhứa ók#pay.
22 Aconteceu que, num daqueles dias, entrou ele num barco em companhia dos seus discípulos e disse-lhes: Passemos para a outra margem do lago; e partiram.
23 Cuông ꞌchớ đang khí ꞌhứa#pay, Chảu ꞌGiê‑ꞌsu ꞌnón#lắp. ꞌChớ ꞌnặn há ꞌlốm ꞌhéng ꞌpặt ꞌmá sáư cang nong#luông, ꞌphóng ꞌnặm nháư ꞌphụng khảu cuông ꞌhứa chao ꞌchí chôm ꞌnặm#tai.
23 Enquanto navegavam, ele adormeceu. E sobreveio uma tempestade de vento no lago, correndo eles o perigo de soçobrar.
24 Mốt ꞌtoi ꞌtáng Chảu ꞌGiê‑ꞌsu chắng ꞌmá púc ꞌTan chảu#ꞌva, “ꞌSáy#ꞌhới, ꞌsáy#ꞌhới, ꞌsúm ꞌháu ꞌchí tai#lo.”
24 Chegando-se a ele, despertaram-no dizendo: Mestre, Mestre, estamos perecendo! Despertando-se Jesus, repreendeu o vento e a fúria da água. Tudo cessou, e veio a bonança.
25 Chảu ꞌGiê‑ꞌsu chê mốt ꞌtoi ꞌtáng ꞌTan chảu#ꞌva, “Pên ꞌsứ đaư ꞌpứng ꞌnọng chắng báu#ꞌchưa#ꞌháu.”
25 Então, lhes disse: Onde está a vossa fé? Eles, possuídos de temor e admiração, diziam uns aos outros: Quem é este que até aos ventos e às ondas repreende, e lhe obedecem?
26 Mốt Chảu ꞌGiê‑ꞌsu khí ꞌhứa pay ꞌhọt phổng ꞌlố khong ꞌcốn ꞌKhê‑ꞌla‑ꞌsa, dú ꞌphạk ꞌnặm ꞌnáư ꞌchơng phén đin ꞌKha‑ꞌli‑ꞌlê.
26 Então, rumaram para a terra dos gerasenos, fronteira da Galileia.
27 ꞌChớ ꞌTan chảu ók ꞌhứa khửn bốc#ꞌlẹo, dú ꞌmướng ꞌnặn ꞌmí phủ ꞌchái#ꞌnưng phi ꞌhại ꞌtứ ꞌmáu ók ꞌmá ꞌpọ ꞌTan#chảu. Hơng ꞌlẹo ꞌmắn hák kẻ suổng sửa#dú, báu#đảy dú ꞌtoi ꞌhướn#ꞌcốn, ꞌmí ꞌto dú thẳm đán pá ꞌheo#thôi.
27 Logo ao desembarcar, veio da cidade ao seu encontro um homem possesso de demônios que, havia muito, não se vestia, nem habitava em casa alguma, porém vivia nos sepulcros.
28 ꞌMưa bớng hên Chảu ꞌGiê‑ꞌsu, ꞌmắn ꞌdiến khék khửn ꞌtếng múp ꞌlống ꞌlạy tó nả ꞌTan#chảu, khék sương nháư#ꞌva, “ꞌGiê‑ꞌsu ꞌLụk ꞌchái Chảu Pua ꞌPhạ phủ nháư sung sút#ꞌhới, ꞌTan ꞌchí ꞌmá nuống ꞌpán khỏi ꞌdệt săng#ꞌlế? So ꞌTan ꞌnhá ꞌdệt báp ꞌmo khỏi đé#ꞌnớ.”
28 E, quando viu a Jesus, prostrou-se diante dele, exclamando e dizendo em alta voz: Que tenho eu contigo, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? Rogo-te que não me atormentes.
29 ꞌMắn ꞌvạu ꞌsướng ꞌnặn ꞌcọ ꞌpưa Chảu ꞌGiê‑ꞌsu bók phi ꞌhại ók pay sia ꞌcốn#ꞌnặn. Té cón phi ꞌkhới ꞌmá ꞌtứ ꞌmáu ꞌmắn lai#ꞌtưa. ꞌChăm#ꞌva sáu au sỏi lếc phúk tin ꞌmứ săng ꞌmắn#ꞌvạy, hák#ꞌva ꞌmắn ꞌcọ ꞌtắng sỏi lếc#khát, ꞌlẹo phi ꞌhại ꞌcọ ꞌpá ꞌmắn pay dú cá bón ꞌtông#ꞌquẹng.
29 Porque Jesus ordenara ao espírito imundo que saísse do homem, pois muitas vezes se apoderara dele. E, embora procurassem conservá-lo preso com cadeias e grilhões, tudo despedaçava e era impelido pelo demônio para o deserto.
30 Chảu ꞌGiê‑ꞌsu tham ꞌmắn ꞌva, “ꞌMứng ꞌchư#săng?”
30 Perguntou-lhe Jesus: Qual é o teu nome? Respondeu ele: Legião, porque tinham entrado nele muitos demônios.
31 ꞌPứng phi ꞌhại ꞌcọ đé so ꞌTan chảu ꞌnhá sắp sau ꞌlống bón heo ꞌlợc#sút.
31 Rogavam-lhe que não os mandasse sair para o abismo.
32 Cuông ꞌchớ ꞌnặn ꞌmí mu phen nháư đang sáo kin dú lom cang#ꞌpú. ꞌPứng phi ꞌhại ꞌdiến đé so Chảu ꞌGiê‑ꞌsu hảư sau khảu pay ꞌtứ phen mu#ꞌnặn, ꞌTan chảu ꞌdiến hảư phép#sau.
32 Ora, andava ali, pastando no monte, uma grande manada de porcos; rogaram-lhe que lhes permitisse entrar naqueles porcos. E Jesus o permitiu.
33 ꞌPứng phi ꞌhại chắng ók sia ꞌcốn ꞌnặn pay khảu ꞌtứ phen#mu, mu ꞌdiến pay ꞌtéo phắng ꞌlống sáư nong luông ꞌlẹo chôm ꞌnặm tai#mết.
33 Tendo os demônios saído do homem, entraram nos porcos, e a manada precipitou-se despenhadeiro abaixo, para dentro do lago, e se afogou.
34 ꞌPứng phủ ꞌliệng mu hên ꞌsướng ꞌnặn ꞌdiến au căn ꞌlen pay páo lom#ꞌmướng, bản ꞌnọk khók#ꞌná.
34 Os porqueiros, vendo o que acontecera, fugiram e foram anunciá-lo na cidade e pelos campos.
35 ꞌPứng ꞌcốn đảy ꞌnghín kháo ꞌdiến au căn đủm pay#bớng. ꞌMưa pay ꞌhọt Chảu ꞌGiê‑ꞌsu, sau chắng hên ꞌcốn phủ phi ꞌtứ ók#sia, ꞌmắn ꞌnung suổng sửa pên ꞌcốn ꞌhụ phủ#đi, ꞌnăng dú tó nả Chảu ꞌGiê‑ꞌsu, hên ꞌsướng ꞌnặn sau ꞌdiến#dản.
35 Então, saiu o povo para ver o que se passara, e foram ter com Jesus. De fato, acharam o homem de quem saíram os demônios, vestido, em perfeito juízo, assentado aos pés de Jesus; e ficaram dominados de terror.
36 ꞌPứng ꞌcốn đảy hên ꞌcọ ꞌtố hảư ꞌchu ꞌcốn ꞌphắng ꞌdệt ꞌnéo đaư phủ phi ꞌtứ ꞌnặn chắng đi sia#đảy.
36 E algumas pessoas que tinham presenciado os fatos contaram-lhes também como fora salvo o endemoninhado.
37 ꞌPứng ꞌcốn dú phổng ꞌlố ꞌmướng ꞌKhê‑ꞌla‑ꞌsa dản#lai, chắng so hảư Chảu ꞌGiê‑ꞌsu ꞌpai ók pay sia#sau. ꞌTan chảu chắng khảu ꞌhứa ꞌpai#pay.
37 Todo o povo da circunvizinhança dos gerasenos rogou-lhe que se retirasse deles, pois estavam possuídos de grande medo. E Jesus, tomando de novo o barco, voltou.
38 Phủ phi ꞌtứ ók sia ꞌnặn ꞌcọ so pay#ꞌtoi, hák ꞌTan chảu ꞌdiến bók ꞌmắn#ꞌva,
38 O homem de quem tinham saído os demônios rogou-lhe que o deixasse estar com ele; Jesus, porém, o despediu, dizendo:
39 “Hảư ꞌmứng ꞌcứn ꞌmứa ꞌhướn ꞌtố ꞌviạk nháư Chảu Pua ꞌPhạ ꞌchoi ꞌmứng hảư ꞌpi ꞌnọng ꞌhụ#ꞌnớ.”
39 Volta para casa e conta aos teus tudo o que Deus fez por ti. Então, foi ele anunciando por toda a cidade todas as coisas que Jesus lhe tinha feito.
40 ꞌMưa Chảu ꞌGiê‑ꞌsu khảm nong luông ꞌcứn táo pay ꞌphạk#ꞌnáư, ꞌcọ ꞌmí lai ꞌcốn ꞌmá ꞌcóng thả tỏn ꞌTan#chảu.
40 Ao regressar Jesus, a multidão o recebeu com alegria, porque todos o estavam esperando.
41 ꞌChớ ꞌnặn ꞌmí phủ#ꞌnưng ꞌchư Dai‑ꞌlu pên cốc ꞌhướn#ꞌsúm, ꞌmá múp ꞌlạy ꞌlống sáư tin Chảu ꞌGiê‑ꞌsu ꞌtếng đé so hảư ꞌTan chảu khảu pay ꞌve ꞌhướn#ꞌmắn,
41 Eis que veio um homem chamado Jairo, que era chefe da sinagoga, e, prostrando-se aos pés de Jesus, lhe suplicou que chegasse até a sua casa.
42 ꞌpưa é hảư pay bớng ꞌlụk ꞌnhính phủ điêu khong ꞌmắn tuổi dáo síp song#pi, puối nắc báu#cang ꞌchí#ꞌnhắng.
42 Pois tinha uma filha única de uns doze anos, que estava à morte. Enquanto ele ia, as multidões o apertavam.
43 ꞌMí ꞌme ꞌnhính#ꞌnưng pên ꞌbệng ꞌlượt huống ꞌhua đảy síp song pi#ꞌlẹo, báu#ꞌmí phaư ꞌchoi da#đảy.
43 Certa mulher que, havia doze anos, vinha sofrendo de uma hemorragia, e a quem ninguém tinha podido curar [e que gastara com os médicos todos os seus haveres],
44 ꞌMắn khảu ꞌmá ꞌtáng lăng Chảu ꞌGiê‑ꞌsu ꞌlẹo au ꞌmứ tít tin sửa ꞌTan#chảu, ꞌlượt ꞌdiến ꞌcợt sia#ngay.
44 veio por trás dele e lhe tocou na orla da veste, e logo se lhe estancou a hemorragia.
45 Chảu ꞌGiê‑ꞌsu ꞌdiến tham#ꞌva, “Phaư tít ꞌháu#ꞌlế?”
45 Mas Jesus disse: Quem me tocou? Como todos negassem, Pedro [com seus companheiros] disse: Mestre, as multidões te apertam e te oprimem [e dizes: Quem me tocou?].
46 Hák ꞌva Chảu ꞌGiê‑ꞌsu#ꞌva, “ꞌMí ꞌcốn au ꞌmứ ꞌmá tít#ꞌháu, ꞌháu ꞌhụ#ꞌva phép ꞌquiến ꞌháu đảy ók#pay.”
46 Contudo, Jesus insistiu: Alguém me tocou, porque senti que de mim saiu poder.
47 Phủ ꞌnhính ꞌnặn ꞌhụ chắc ꞌva chảu dăm báu#đảy, dản sắn lai ꞌdiến ꞌmá ꞌlạy ꞌlống tó nả ꞌTan#chảu, ꞌvạu ꞌsư ók tó nả ꞌchu ꞌcốn#ꞌva ꞌmắn pên săng chắng tít ꞌTan#chảu, ꞌmưa tít ꞌlẹo ꞌdiến hóm đi sia cắp#bát.
47 Vendo a mulher que não podia ocultar-se, aproximou-se trêmula e, prostrando-se diante dele, declarou, à vista de todo o povo, a causa por que lhe havia tocado e como imediatamente fora curada.
48 ꞌTan chảu chắng bók ꞌmắn#ꞌva, “ꞌNáng#ꞌhới, ꞌdọn chảu ꞌmí chaư#ꞌchưa, chảu chắng đảy hóm#đi. ꞌCoi pay đi hảo ꞌkhặn#ꞌnớ.”
48 Então, lhe disse: Filha, a tua fé te salvou; vai-te em paz.
49 Cuông ꞌchớ Chảu ꞌGiê‑ꞌsu ꞌnhắng đang ꞌvạu#dú, ꞌmí phủ#ꞌnưng ꞌmá té ꞌhướn ꞌtan Dai‑ꞌlu pên cốc ꞌhướn ꞌsúm ꞌnặn ꞌmá ꞌvạu sú ꞌtan#ꞌva, “ꞌLụk ꞌnhính ꞌtan mết sia ꞌlẹo#lo, ꞌnhá ꞌdệt ꞌdạk săng hảư ꞌsáy ꞌtọn#ꞌnớ.”
49 Falava ele ainda, quando veio uma pessoa da casa do chefe da sinagoga, dizendo: Tua filha já está morta, não incomodes mais o Mestre.
50 Chảu ꞌGiê‑ꞌsu đảy ꞌnghín ꞌsướng ꞌnặn ꞌdiến bók Dai‑ꞌlu#ꞌva, “Chảu ꞌnhá dản#săng, cứ ꞌchưa#ꞌháu, ꞌlụk chảu hák ꞌchí đi#ꞌló.”
50 Mas Jesus, ouvindo isto, lhe disse: Não temas, crê somente, e ela será salva.
51 ꞌMưa ꞌchớ pay ꞌhọt ꞌhướn ꞌtan Dai‑ꞌlu ꞌlẹo Chảu ꞌGiê‑ꞌsu ꞌcọ báu#hảư phaư khảu pay#ꞌtoi, ꞌmí ꞌto hảư Pê‑tô, Dô‑ꞌhăn, Da‑cô‑bô cắp ải ꞌếm ꞌnáng ꞌnọi ꞌnặn khảu pay ꞌtoi#thôi.
51 Tendo chegado à casa, a ninguém permitiu que entrasse com ele, senão Pedro, João, Tiago e bem assim o pai e a mãe da menina.
52 ꞌChu ꞌcốn dú hẳn phaư ꞌcọ khék hảy ꞌtộc#dú. Chảu ꞌGiê‑ꞌsu chắng bók sau#ꞌva, “ꞌNhá ꞌpá căn hảy#ꞌí, ꞌnáng ꞌnọi báu#tai, ꞌmắn ꞌnón lắp#ꞌló.”
52 E todos choravam e a pranteavam. Mas ele disse: Não choreis; ela não está morta, mas dorme.
53 Đảy ꞌnghín Chảu ꞌGiê‑ꞌsu ꞌvạu ꞌsướng ꞌnặn, ꞌpứng ꞌcốn dú hẳn ꞌdiến hua nả ꞌTan#chảu, sau ꞌhụ#ꞌva ꞌnáng ꞌnọi tai#ꞌlẹo.
53 E riam-se dele, porque sabiam que ela estava morta.
54 Chảu ꞌGiê‑ꞌsu khắm ꞌmứ ꞌnáng ꞌnọi ꞌlẹo#ꞌva, “Lan#ꞌhới, tứn#ꞌí.”
54 Entretanto, ele, tomando-a pela mão, disse-lhe, em voz alta: Menina, levanta-te!
55 ꞌMinh khuôn ꞌnáng ꞌnọi ꞌcọ ꞌcứn khảu ꞌmá sú ꞌmo ꞌdiến tứn khửn đảy#ngay. ꞌTan chảu bók sau au khảu ꞌmá hảư#kin.
55 Voltou-lhe o espírito, ela imediatamente se levantou, e ele mandou que lhe dessem de comer.
56 Ải ꞌếm ꞌnáng ꞌnọi ꞌcọ hên pên lák lửm#lai, hák#ꞌva ꞌTan chảu hảm báu#hảư ꞌtố sú phaư ꞌhụ ꞌviạk pên ꞌmá#ꞌnặn.
56 Seus pais ficaram maravilhados, mas ele lhes advertiu que a ninguém contassem o que havia acontecido.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.