Lucas 8

Tai Dam (BLT) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Lăng ꞌmá Chảu ꞌGiê‑ꞌsu ꞌtiếu ꞌtáng pay lom bản lom ꞌmướng páo dai kháo ꞌhung saư ꞌviạk phén ꞌhôm ꞌngáu Chảu Pua#ꞌPhạ. Síp song ꞌcốn ꞌlam ꞌchạư ꞌcọ pay ꞌtoi ꞌTan#chảu.
1 Aconteceu, depois disso, que Jesus andava de cidade em cidade e de aldeia em aldeia, pregando e anunciando o evangelho do Reino de Deus. Iam com ele os doze discípulos,
2 — ausente —
2 e também algumas mulheres que haviam sido curadas de espíritos malignos e de enfermidades: Maria, chamada Madalena, da qual saíram sete demônios;
3 — ausente —
3 Joana, mulher de Cuza, procurador de Herodes; Suzana e muitas outras, as quais, com os seus bens, ajudavam Jesus e os seus discípulos.
4 ꞌChớ ꞌnặn ꞌcọ ꞌmí lai ꞌcốn té bản tảư ꞌmướng nưa đủm ꞌmá ha Chảu ꞌGiê‑ꞌsu. ꞌTan chảu chắng ꞌtố đải khái sú sau ꞌphắng ꞌsướng#ꞌnị:
4 Quando uma grande multidão se reuniu e pessoas de todas as cidades vieram até Jesus, ele disse por parábola:
5 “Sủ ꞌsướng ꞌmí ꞌpo ꞌhay phủ#ꞌnưng ók pay ván khảu#púk. Cuông ꞌchớ ꞌmắn#ván, ꞌsán ꞌmịt tốc sáư cang#ꞌtáng, ꞌcọ ꞌchọ sáu ꞌnhăm ꞌhứ#ꞌva ꞌnộc ꞌmá tót kin#sia.
5 — Um semeador saiu a semear. E, ao semear, uma parte caiu à beira do caminho, foi pisada, e as aves do céu a comeram.
6 ꞌSán ꞌmịt tốc sáư đin#ꞌhe, ꞌmưa ꞌngọk co khửn ꞌmá đin báu#ꞌchứm ꞌcọ héo hẻng tai#sia.
6 Outra parte caiu sobre a pedra e, tendo crescido, secou por falta de umidade.
7 ꞌSán ꞌmịt lỏ#tốc sáư pá#nam, ꞌmưa co khảu ók ꞌngọk khửn ꞌtoi#nam, ꞌdiến tứp ưởm co khảu#sia.
7 Outra caiu no meio dos espinhos; e os espinhos, ao crescerem com ela, a sufocaram.
8 ꞌSán ꞌmịt tốc sáư bón đin#đi, chắng ók ꞌngọk nháư#khửn, mả ꞌpe ꞌcộp ꞌhọi#ꞌto.”
8 Outra, enfim, caiu em boa terra; cresceu e produziu a cem por um. Dizendo isto, Jesus clamou:
9 Mốt ꞌtoi ꞌtáng Chảu ꞌGiê‑ꞌsu ꞌdiến tham#ꞌva, “ꞌQuám đải khái ꞌnị mai#ꞌva ꞌsướng#đaư?”
9 Então os discípulos de Jesus lhe perguntaram o que significava essa parábola.
10 Chảu ꞌGiê‑ꞌsu tóp#ꞌva: “ꞌQuám ꞌlặp ꞌlợc nả ꞌviạk ꞌhôm ꞌngáu Chảu Pua ꞌPhạ hảư ꞌpứng ꞌnọng ꞌhụ hên#ꞌló. Hák#ꞌva phủ ứn ꞌháu ꞌchí ꞌvạu pên ꞌquám đải#khái, ꞌpưa hảư sau bớng hák báu#hên, sau ꞌphắng hák báu#khảu#chaư.
10 Jesus respondeu:
11 Đải khái ꞌquám ꞌnị mai#ꞌva: ꞌMịt khảu ꞌcọ ꞌmen ꞌquám bók son Chảu Pua ꞌPhạ ꞌnặn#lo.
11 — Este é o significado da parábola: a semente é a palavra de Deus.
12 ꞌMịt khảu tốc sáư cang ꞌtáng ꞌcọ pên ꞌsướng ꞌcốn đảy ꞌnghín ꞌquám Chảu Pua#ꞌPhạ, ꞌlẹo tô cốc phi ꞌhại ꞌdiến ꞌmá au ꞌquám ꞌnặn nẳng cuông chaư ók pay#sia, báu#hảư sau#ꞌchưa, chắng báu#ók khói sia báp ꞌsội#đảy.
12 Os que estão à beira do caminho são os que a ouviram; depois vem o diabo e tira-lhes a palavra do coração, para não acontecer que, crendo, sejam salvos.
13 ꞌMịt khảu tốc sáư đin ꞌhe ꞌcọ pên ꞌsướng phủ đảy ꞌnghín ꞌquám Chảu Pua ꞌPhạ ꞌlẹo ꞌdiến ꞌmuôn chaư ꞌchốm#au, hák [báu#mẳn#chaư,] pên ꞌsướng cốc báu#ꞌmí#ꞌhạk, ꞌdiến ꞌchưa đảy ꞌto ꞌdan#ꞌnưng#thôi, ꞌchớ chuốp thử chaư sau ꞌdiến ꞌváng sia ꞌquám bók son#ꞌnặn.
13 Os que estão sobre a pedra são os que, ouvindo a palavra, a recebem com alegria. Estes não têm raiz, creem apenas por algum tempo e, na hora da provação, se desviam.
14 ꞌMịt khảu tốc sáư cang co#nam, pống khửn ꞌtoi#căn, nam tứp ꞌhôm co khảu#sia, ꞌcọ pên ꞌsướng ꞌpứng ꞌcốn đảy ꞌnghín ꞌquám Chảu Pua#ꞌPhạ, hák#ꞌva ꞌnhắng ngắm ꞌpuốn ꞌhọt nả ꞌviạk ứn nẳng cuông ꞌchua ꞌlới#ꞌnị, ꞌmặc ꞌhăng ꞌmặc#ꞌmí, ꞌmặc ỉn ꞌmặc#ꞌmuôn, hảư ꞌpứng ꞌviạk ꞌnặn khảu ꞌmá bíp#ꞌhặt, ꞌquám ꞌchưa ꞌdiến báu#nháư báu#sung khửn#đảy.
14 A parte que caiu entre espinhos, estes são os que ouviram e, no decorrer dos dias, foram sufocados com as preocupações, as riquezas e os prazeres desta vida; os seus frutos não chegam a amadurecer.
15 ꞌMịt khảu tốc sáư bón đin đi ꞌcọ pên ꞌsướng ꞌpứng ꞌcốn ꞌmí ꞌnặm saư chaư ꞌsư ꞌphắng ꞌquám Chảu Pua ꞌPhạ bók son chứ chăm au hảư mẳn#kén, đảy đi ꞌmá sú Chảu Pua#ꞌPhạ.
15 A parte que caiu na terra boa, estes são os que, tendo ouvido de bom e reto coração, retêm a palavra; estes frutificam com perseverança.
16 Sủ ꞌsướng ꞌcốn tảy ꞌlén báu#ꞌmí phủ đaư ꞌmưa tảy ꞌlén ꞌpháy ꞌhung khửn ꞌlẹo ꞌchí au thuổi ꞌmá ꞌnguốm#sia, ꞌhứ#ꞌva au pay ꞌvạy nẳng cỏng ꞌdướng#ꞌnón. ꞌMí ꞌto au pay tẳng sáư ꞌtếng thản#sung, ꞌchớ ꞌcốn khảu ꞌmá chắng ꞌchí hên seng#ꞌhung.
16 — Ninguém, depois de acender uma lamparina, a cobre com um vaso ou a põe debaixo de uma cama; pelo contrário, coloca-a num lugar em que ilumina bem, a fim de que os que entram vejam a luz.
17 ꞌMí săng dăm ꞌvạy ꞌcọ ꞌchí bók hảư#ꞌhụ, ꞌmí săng ꞌnhắng pảy băng ꞌvạy ꞌcọ ꞌchí khay ók hảư hên chẻng#mết.
17 Não há nada oculto que não venha a ser manifesto, nem escondido que não venha a ser conhecido e revelado.
18 ꞌSướng ꞌnặn [ꞌmưa đảy ꞌnghín ꞌquám Chảu Pua ꞌPhạ#ꞌlẹo], ꞌcoi sáư chaư ꞌphắng hảư đi#ꞌnớ. Phủ đaư ꞌmí ꞌcọ ꞌchí au hảư#tứm. Phủ đaư báu#ꞌmí, hák ngắm#ꞌva chảu#ꞌmí, ꞌcọ ꞌchí ꞌchọ au ók pay sia#máư.”
18 Portanto, vejam como vocês ouvem. Porque ao que tiver, mais será dado; e ao que não tiver, até aquilo que julga ter lhe será tirado.
19 ꞌLẹo ꞌếm kéng ꞌpứng ꞌnọng ꞌchái Chảu ꞌGiê‑ꞌsu ꞌmá ha ꞌTan#chảu. Hák#ꞌva lai ꞌcốn ꞌhêng khảu pay báu#đảy.
19 A mãe e os irmãos de Jesus chegaram até onde ele estava, mas não podiam aproximar-se por causa da multidão.
20 ꞌMí ꞌcốn ꞌmá ꞌvạu sú ꞌTan chảu#ꞌva, “ꞌẾm cắp ꞌnọng ꞌchái ꞌTan dú ꞌtáng ꞌnọk é ꞌpọ#ꞌTan.”
20 E lhe comunicaram: — A sua mãe e os seus irmãos estão lá fora e querem vê-lo.
21 ꞌTan chảu tóp sau ꞌva, “ꞌPứng ꞌcốn đaư ꞌphắng ꞌlẹo ꞌdệt ꞌtoi ꞌquám Chảu Pua ꞌPhạ ꞌcọ ꞌtứ ꞌva pên ꞌsướng ꞌếm kéng ꞌnọng khong ꞌháu.”
21 Jesus, porém, lhes respondeu:
22 ꞌMự ꞌnưng Chảu ꞌGiê‑ꞌsu cắp mốt ꞌtoi ꞌtáng ꞌTan chảu au căn khảu#ꞌhứa. ꞌTan chảu ꞌchứa#sau khảm nong luông pay ꞌphạk ꞌnặm#ꞌnáư. Sau chắng vải ꞌhứa ók#pay.
22 Aconteceu que, num daqueles dias, Jesus entrou num barco em companhia dos seus discípulos e lhes disse: E partiram.
23 Cuông ꞌchớ đang khí ꞌhứa#pay, Chảu ꞌGiê‑ꞌsu ꞌnón#lắp. ꞌChớ ꞌnặn há ꞌlốm ꞌhéng ꞌpặt ꞌmá sáư cang nong#luông, ꞌphóng ꞌnặm nháư ꞌphụng khảu cuông ꞌhứa chao ꞌchí chôm ꞌnặm#tai.
23 Enquanto navegavam, ele adormeceu. E sobreveio uma tempestade de vento no lago, e eles corriam perigo.
24 Mốt ꞌtoi ꞌtáng Chảu ꞌGiê‑ꞌsu chắng ꞌmá púc ꞌTan chảu#ꞌva, “ꞌSáy#ꞌhới, ꞌsáy#ꞌhới, ꞌsúm ꞌháu ꞌchí tai#lo.”
24 Chegando-se a Jesus, os discípulos o despertaram, dizendo: — Mestre, Mestre, estamos perecendo! Levantando-se, Jesus repreendeu o vento e a fúria da água. Tudo cessou e ficou bem calmo.
25 Chảu ꞌGiê‑ꞌsu chê mốt ꞌtoi ꞌtáng ꞌTan chảu#ꞌva, “Pên ꞌsứ đaư ꞌpứng ꞌnọng chắng báu#ꞌchưa#ꞌháu.”
25 Então Jesus lhes perguntou: Eles, possuídos de temor e admiração, diziam uns aos outros: — Quem é este que até manda nos ventos e nas ondas, e lhe obedecem?
26 Mốt Chảu ꞌGiê‑ꞌsu khí ꞌhứa pay ꞌhọt phổng ꞌlố khong ꞌcốn ꞌKhê‑ꞌla‑ꞌsa, dú ꞌphạk ꞌnặm ꞌnáư ꞌchơng phén đin ꞌKha‑ꞌli‑ꞌlê.
26 Então rumaram para a terra dos gerasenos, que fica de frente para a Galileia.
27 ꞌChớ ꞌTan chảu ók ꞌhứa khửn bốc#ꞌlẹo, dú ꞌmướng ꞌnặn ꞌmí phủ ꞌchái#ꞌnưng phi ꞌhại ꞌtứ ꞌmáu ók ꞌmá ꞌpọ ꞌTan#chảu. Hơng ꞌlẹo ꞌmắn hák kẻ suổng sửa#dú, báu#đảy dú ꞌtoi ꞌhướn#ꞌcốn, ꞌmí ꞌto dú thẳm đán pá ꞌheo#thôi.
27 Logo que Jesus desembarcou, veio da cidade ao seu encontro um homem possuído de demônios que, havia muito, não se vestia, nem habitava em casa alguma, porém vivia nos túmulos.
28 ꞌMưa bớng hên Chảu ꞌGiê‑ꞌsu, ꞌmắn ꞌdiến khék khửn ꞌtếng múp ꞌlống ꞌlạy tó nả ꞌTan#chảu, khék sương nháư#ꞌva, “ꞌGiê‑ꞌsu ꞌLụk ꞌchái Chảu Pua ꞌPhạ phủ nháư sung sút#ꞌhới, ꞌTan ꞌchí ꞌmá nuống ꞌpán khỏi ꞌdệt săng#ꞌlế? So ꞌTan ꞌnhá ꞌdệt báp ꞌmo khỏi đé#ꞌnớ.”
28 Quando ele viu Jesus, prostrou-se diante dele, dizendo com voz forte: — O que você quer comigo, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? Peço-lhe que não me atormente.
29 ꞌMắn ꞌvạu ꞌsướng ꞌnặn ꞌcọ ꞌpưa Chảu ꞌGiê‑ꞌsu bók phi ꞌhại ók pay sia ꞌcốn#ꞌnặn. Té cón phi ꞌkhới ꞌmá ꞌtứ ꞌmáu ꞌmắn lai#ꞌtưa. ꞌChăm#ꞌva sáu au sỏi lếc phúk tin ꞌmứ săng ꞌmắn#ꞌvạy, hák#ꞌva ꞌmắn ꞌcọ ꞌtắng sỏi lếc#khát, ꞌlẹo phi ꞌhại ꞌcọ ꞌpá ꞌmắn pay dú cá bón ꞌtông#ꞌquẹng.
29 Porque Jesus havia ordenado ao espírito imundo que saísse do homem, pois muitas vezes se havia apoderado dele. E, embora procurassem conservá-lo preso com cadeias e correntes, despedaçava tudo e era impelido pelo demônio para o deserto.
30 Chảu ꞌGiê‑ꞌsu tham ꞌmắn ꞌva, “ꞌMứng ꞌchư#săng?”
30 Jesus perguntou a ele: Ele respondeu: — Legião. Isto porque muitos demônios tinham entrado nele.
31 ꞌPứng phi ꞌhại ꞌcọ đé so ꞌTan chảu ꞌnhá sắp sau ꞌlống bón heo ꞌlợc#sút.
31 Estes pediram a Jesus que não os mandasse para o abismo.
32 Cuông ꞌchớ ꞌnặn ꞌmí mu phen nháư đang sáo kin dú lom cang#ꞌpú. ꞌPứng phi ꞌhại ꞌdiến đé so Chảu ꞌGiê‑ꞌsu hảư sau khảu pay ꞌtứ phen mu#ꞌnặn, ꞌTan chảu ꞌdiến hảư phép#sau.
32 Ora, uma grande manada de porcos estava pastando ali no monte. E os demônios pediram a Jesus que os deixasse entrar naqueles porcos. E Jesus o permitiu.
33 ꞌPứng phi ꞌhại chắng ók sia ꞌcốn ꞌnặn pay khảu ꞌtứ phen#mu, mu ꞌdiến pay ꞌtéo phắng ꞌlống sáư nong luông ꞌlẹo chôm ꞌnặm tai#mết.
33 Tendo os demônios saído do homem, entraram nos porcos, e a manada precipitou-se despenhadeiro abaixo, para dentro do lago, e se afogou.
34 ꞌPứng phủ ꞌliệng mu hên ꞌsướng ꞌnặn ꞌdiến au căn ꞌlen pay páo lom#ꞌmướng, bản ꞌnọk khók#ꞌná.
34 Vendo o que tinha acontecido, os que tratavam dos porcos fugiram e foram anunciá-lo na cidade e pelos campos.
35 ꞌPứng ꞌcốn đảy ꞌnghín kháo ꞌdiến au căn đủm pay#bớng. ꞌMưa pay ꞌhọt Chảu ꞌGiê‑ꞌsu, sau chắng hên ꞌcốn phủ phi ꞌtứ ók#sia, ꞌmắn ꞌnung suổng sửa pên ꞌcốn ꞌhụ phủ#đi, ꞌnăng dú tó nả Chảu ꞌGiê‑ꞌsu, hên ꞌsướng ꞌnặn sau ꞌdiến#dản.
35 Então o povo saiu para ver o que tinha acontecido. Aproximando-se de Jesus, encontraram o homem de quem tinham saído os demônios, vestido, em perfeito juízo, sentado aos pés de Jesus; e temeram.
36 ꞌPứng ꞌcốn đảy hên ꞌcọ ꞌtố hảư ꞌchu ꞌcốn ꞌphắng ꞌdệt ꞌnéo đaư phủ phi ꞌtứ ꞌnặn chắng đi sia#đảy.
36 E algumas pessoas que tinham presenciado os fatos contaram-lhes também como o endemoniado tinha sido salvo.
37 ꞌPứng ꞌcốn dú phổng ꞌlố ꞌmướng ꞌKhê‑ꞌla‑ꞌsa dản#lai, chắng so hảư Chảu ꞌGiê‑ꞌsu ꞌpai ók pay sia#sau. ꞌTan chảu chắng khảu ꞌhứa ꞌpai#pay.
37 Todo o povo da terra dos gerasenos pediu a Jesus que se retirasse, pois ficaram com muito medo. E Jesus, entrando de novo no barco, voltou.
38 Phủ phi ꞌtứ ók sia ꞌnặn ꞌcọ so pay#ꞌtoi, hák ꞌTan chảu ꞌdiến bók ꞌmắn#ꞌva,
38 O homem de quem tinham saído os demônios lhe pediu que o deixasse estar com ele. Jesus, porém, o despediu, dizendo:
39 “Hảư ꞌmứng ꞌcứn ꞌmứa ꞌhướn ꞌtố ꞌviạk nháư Chảu Pua ꞌPhạ ꞌchoi ꞌmứng hảư ꞌpi ꞌnọng ꞌhụ#ꞌnớ.”
39 — Volte para a sua casa e conte tudo o que Deus fez por você. Então ele foi, proclamando por toda a cidade o que Jesus lhe tinha feito.
40 ꞌMưa Chảu ꞌGiê‑ꞌsu khảm nong luông ꞌcứn táo pay ꞌphạk#ꞌnáư, ꞌcọ ꞌmí lai ꞌcốn ꞌmá ꞌcóng thả tỏn ꞌTan#chảu.
40 Quando Jesus voltou, a multidão o recebeu com alegria, porque todos o estavam esperando.
41 ꞌChớ ꞌnặn ꞌmí phủ#ꞌnưng ꞌchư Dai‑ꞌlu pên cốc ꞌhướn#ꞌsúm, ꞌmá múp ꞌlạy ꞌlống sáư tin Chảu ꞌGiê‑ꞌsu ꞌtếng đé so hảư ꞌTan chảu khảu pay ꞌve ꞌhướn#ꞌmắn,
41 Eis que veio um homem chamado Jairo, que era chefe da sinagoga, e, prostrando-se aos pés de Jesus, suplicou-lhe que fosse até a sua casa.
42 ꞌpưa é hảư pay bớng ꞌlụk ꞌnhính phủ điêu khong ꞌmắn tuổi dáo síp song#pi, puối nắc báu#cang ꞌchí#ꞌnhắng.
42 Pois tinha uma filha única de uns doze anos, que estava morrendo. Enquanto Jesus caminhava, as multidões o apertavam.
43 ꞌMí ꞌme ꞌnhính#ꞌnưng pên ꞌbệng ꞌlượt huống ꞌhua đảy síp song pi#ꞌlẹo, báu#ꞌmí phaư ꞌchoi da#đảy.
43 Certa mulher que, havia doze anos, vinha sofrendo de uma hemorragia e que havia gastado todos os seus bens com os médicos, sem que ninguém a pudesse curar,
44 ꞌMắn khảu ꞌmá ꞌtáng lăng Chảu ꞌGiê‑ꞌsu ꞌlẹo au ꞌmứ tít tin sửa ꞌTan#chảu, ꞌlượt ꞌdiến ꞌcợt sia#ngay.
44 veio por trás de Jesus e tocou na borda da capa dele. E logo a hemorragia dela estancou.
45 Chảu ꞌGiê‑ꞌsu ꞌdiến tham#ꞌva, “Phaư tít ꞌháu#ꞌlế?”
45 Mas Jesus perguntou: Como todos negassem, Pedro disse: — Mestre, é a multidão que o rodeia e aperta!
46 Hák ꞌva Chảu ꞌGiê‑ꞌsu#ꞌva, “ꞌMí ꞌcốn au ꞌmứ ꞌmá tít#ꞌháu, ꞌháu ꞌhụ#ꞌva phép ꞌquiến ꞌháu đảy ók#pay.”
46 Mas Jesus insistiu:
47 Phủ ꞌnhính ꞌnặn ꞌhụ chắc ꞌva chảu dăm báu#đảy, dản sắn lai ꞌdiến ꞌmá ꞌlạy ꞌlống tó nả ꞌTan#chảu, ꞌvạu ꞌsư ók tó nả ꞌchu ꞌcốn#ꞌva ꞌmắn pên săng chắng tít ꞌTan#chảu, ꞌmưa tít ꞌlẹo ꞌdiến hóm đi sia cắp#bát.
47 A mulher, vendo que não podia passar despercebida, aproximou-se trêmula e, prostrando-se diante de Jesus, declarou, à vista de todo o povo, o motivo por que havia tocado nele e como imediatamente tinha sido curada.
48 ꞌTan chảu chắng bók ꞌmắn#ꞌva, “ꞌNáng#ꞌhới, ꞌdọn chảu ꞌmí chaư#ꞌchưa, chảu chắng đảy hóm#đi. ꞌCoi pay đi hảo ꞌkhặn#ꞌnớ.”
48 Então Jesus lhe disse:
49 Cuông ꞌchớ Chảu ꞌGiê‑ꞌsu ꞌnhắng đang ꞌvạu#dú, ꞌmí phủ#ꞌnưng ꞌmá té ꞌhướn ꞌtan Dai‑ꞌlu pên cốc ꞌhướn ꞌsúm ꞌnặn ꞌmá ꞌvạu sú ꞌtan#ꞌva, “ꞌLụk ꞌnhính ꞌtan mết sia ꞌlẹo#lo, ꞌnhá ꞌdệt ꞌdạk săng hảư ꞌsáy ꞌtọn#ꞌnớ.”
49 Enquanto Jesus ainda falava, veio uma pessoa da casa do chefe da sinagoga, dizendo: — A sua filha já morreu; não incomode mais o Mestre.
50 Chảu ꞌGiê‑ꞌsu đảy ꞌnghín ꞌsướng ꞌnặn ꞌdiến bók Dai‑ꞌlu#ꞌva, “Chảu ꞌnhá dản#săng, cứ ꞌchưa#ꞌháu, ꞌlụk chảu hák ꞌchí đi#ꞌló.”
50 Mas Jesus, ouvindo isto, lhe disse:
51 ꞌMưa ꞌchớ pay ꞌhọt ꞌhướn ꞌtan Dai‑ꞌlu ꞌlẹo Chảu ꞌGiê‑ꞌsu ꞌcọ báu#hảư phaư khảu pay#ꞌtoi, ꞌmí ꞌto hảư Pê‑tô, Dô‑ꞌhăn, Da‑cô‑bô cắp ải ꞌếm ꞌnáng ꞌnọi ꞌnặn khảu pay ꞌtoi#thôi.
51 Tendo chegado à casa, Jesus não permitiu que ninguém entrasse com ele, a não ser Pedro, João e Tiago, além do pai e da mãe da menina.
52 ꞌChu ꞌcốn dú hẳn phaư ꞌcọ khék hảy ꞌtộc#dú. Chảu ꞌGiê‑ꞌsu chắng bók sau#ꞌva, “ꞌNhá ꞌpá căn hảy#ꞌí, ꞌnáng ꞌnọi báu#tai, ꞌmắn ꞌnón lắp#ꞌló.”
52 E todos choravam e a pranteavam. Mas Jesus disse:
53 Đảy ꞌnghín Chảu ꞌGiê‑ꞌsu ꞌvạu ꞌsướng ꞌnặn, ꞌpứng ꞌcốn dú hẳn ꞌdiến hua nả ꞌTan#chảu, sau ꞌhụ#ꞌva ꞌnáng ꞌnọi tai#ꞌlẹo.
53 E riam-se dele, porque sabiam que ela estava morta.
54 Chảu ꞌGiê‑ꞌsu khắm ꞌmứ ꞌnáng ꞌnọi ꞌlẹo#ꞌva, “Lan#ꞌhới, tứn#ꞌí.”
54 Mas Jesus, tomando-a pela mão, disse em voz alta:
55 ꞌMinh khuôn ꞌnáng ꞌnọi ꞌcọ ꞌcứn khảu ꞌmá sú ꞌmo ꞌdiến tứn khửn đảy#ngay. ꞌTan chảu bók sau au khảu ꞌmá hảư#kin.
55 Voltou-lhe o espírito, ela imediatamente se levantou, e Jesus mandou que lhe dessem de comer.
56 Ải ꞌếm ꞌnáng ꞌnọi ꞌcọ hên pên lák lửm#lai, hák#ꞌva ꞌTan chảu hảm báu#hảư ꞌtố sú phaư ꞌhụ ꞌviạk pên ꞌmá#ꞌnặn.
56 Seus pais ficaram maravilhados, mas ele lhes advertiu que a ninguém contassem o que havia acontecido.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.