Lucas 7

Tai Dam (BLT) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Chảu ꞌGiê‑ꞌsu bók son ꞌpứng ꞌquám ꞌnặn hảư mốt dên ꞌpay ꞌtếng#cá ꞌphắng ꞌlẹo chắng khảu pay ꞌhọt ꞌmướng Ca‑pê‑ꞌna‑um.
1 Tendo Jesus concluído todos os seus discursos ao povo que o escutava, entrou em Cafarnaum.
2 Dú bản ꞌnặn ꞌmí quan ꞌlính phủ#ꞌnưng pên ꞌcốn Lôm, ꞌmí ꞌcốn ꞌhướn phủ ꞌhặc ꞌpéng ꞌchọ chếp nắc khỏn ꞌchí tai#ꞌlẹo.
2 Havia lá um centurião que tinha um servo a quem muito estimava e que estava à morte.
3 Đảy ꞌnghín kháo Chảu ꞌGiê‑ꞌsu, ꞌdiến hảư thảu ké bản ꞌmướng ꞌcốn ꞌDiu pay so ꞌhọt ꞌTan chảu ꞌmá ꞌchoi ꞌcốn ꞌhướn hảư hóm#đi.
3 Tendo ouvido falar de Jesus, enviou-lhe alguns anciãos dos judeus, rogando-lhe que o viesse curar.
4 — ausente —
4 Aproximando-se eles de Jesus, rogavam-lhe encarecidamente: Ele bem merece que lhe faças este favor,
5 — ausente —
5 pois é amigo da nossa nação e foi ele mesmo quem nos edificou uma sinagoga.
6 Chảu ꞌGiê‑ꞌsu ꞌdiến pay ꞌtoi#sau.
6 Jesus então foi com eles. E já não estava longe da casa, quando o centurião lhe mandou dizer por amigos seus: Senhor, não te incomodes tanto assim, porque não sou digno de que entres em minha casa;
7 ꞌPưa ꞌsướng ꞌnặn khỏi chắng ꞌtứ#ꞌva pên ꞌcốn báu#sôm đáng ꞌmá ꞌpọ ꞌTan#chảu. ꞌMí ꞌto so ꞌTan chảu bók ꞌquám điêu hóm đi#sia, ꞌcốn ꞌhướn khỏi ꞌcọ ꞌchí hóm#ꞌló.
7 por isso nem me achei digno de chegar-me a ti, mas dize somente uma palavra e o meu servo será curado.
8 ꞌSướng#ꞌva khỏi pên ꞌcốn dú cỏng phép ꞌhướn#binh, bók lính cỏng#ꞌquiến, khỏi bók phủ đaư pay ꞌcọ#pay, bók phủ đaư ꞌmá ꞌcọ#ꞌmá, bók ꞌcốn ꞌhướn ꞌdệt ꞌsướng đaư ꞌmắn ꞌcọ ꞌdệt ꞌsướng#ꞌnặn.”
8 Pois também eu, simples subalterno, tenho soldados às minhas ordens; e digo a um: Vai ali! E ele vai; e a outro: Vem cá! E ele vem; e ao meu servo: Faze isto! E ele o faz.
9 Chảu ꞌGiê‑ꞌsu đảy ꞌnghín ꞌsướng ꞌnặn ꞌcọ lák#lai, ꞌdiến pín nả pay bók phen ꞌcốn ꞌtếng#cá phủ ꞌmá ꞌtoi ꞌTan chảu ꞌnặn#ꞌva, “ꞌHáu bók hảư ꞌpứng chảu ꞌhụ#chẻng, cuông ꞌphắn ꞌcốn ꞌI‑ꞌsa‑ên, báu#hên phủ đaư pông chaư ꞌchưa ꞌháu nắc nẻn ꞌsướng quan phủ#ꞌnị.”
9 Ouvindo estas palavras, Jesus ficou admirado. E, voltando-se para o povo que o ia seguindo, disse: Em verdade vos digo: nem mesmo em Israel encontrei tamanha fé.
10 ꞌPứng ꞌcốn quan ꞌchạư pay ꞌnặn ꞌcứn ꞌmá ꞌhọt#ꞌhướn, ꞌcọ hên ꞌcốn ꞌhướn phủ chếp ꞌnặn hóm đi#ꞌtẹ.
10 Voltando para a casa do centurião os que haviam sido enviados, encontraram o servo curado.
11 ꞌMá ꞌmự lăng, Chảu ꞌGiê‑ꞌsu pay ꞌhọt bản ꞌnưng khék#ꞌva ꞌNa‑in. ꞌPứng ꞌcốn ꞌtoi ꞌtáng ꞌTan chảu kéng ꞌpứng ꞌcốn ứn ế lai ꞌcọ pay#ꞌtoi.
11 No dia seguinte dirigiu-se Jesus a uma cidade chamada Naim. Iam com ele diversos discípulos e muito povo.
12 ꞌMưa ꞌTan chảu pay ꞌhọt ꞌkém pák tu ꞌcuông khảu bản ꞌdiến ꞌpọ ꞌcốn ham khon phủ#ꞌnưng ók#ꞌmá, phủ tai ꞌnặn ꞌmen ꞌlụk ꞌchái điêu phủ pên ꞌme#mải. ꞌMí lai ꞌpi ꞌnọng bản ꞌmướng pay sống khon phi ꞌtoi ꞌnáng#mải.
12 Ao chegar perto da porta da cidade, eis que levavam um defunto a ser sepultado, filho único de uma viúva; acompanhava-a muita gente da cidade.
13 ꞌTan chảu hên ꞌnáng mải ꞌdiến ín đu lai chắng bók ꞌnáng#ꞌva, “ꞌNhá hảy ꞌvuốn#săng.”
13 Vendo-a o Senhor, movido de compaixão para com ela, disse-lhe: Não chores!
14 ꞌLẹo ꞌTan chảu chắng khảu pay ꞌchắm sáư#ꞌlống. Mốt ham ꞌdiến ꞌdặng#dú. ꞌTan chảu#ꞌva, “ꞌChái nóm#ꞌhới, ꞌháu bók chảu tứn khửn#ꞌí.”
14 E aproximando-se, tocou no esquife, e os que o levavam pararam. Disse Jesus: Moço, eu te ordeno, levanta-te.
15 Phủ tai ꞌdiến phát tứn khửn ꞌnăng ꞌtếng pák ók#đảy. Chảu ꞌGiê‑ꞌsu chắng dao hảư ꞌếm#ꞌmắn.
15 Sentou-se o que estivera morto e começou a falar, e Jesus entregou-o à sua mãe.
16 ꞌChu ꞌcốn phaư hên ꞌsướng ꞌnặn ꞌcọ nể dăm sỏng ꞌnhó Chảu Pua ꞌPhạ#ꞌva, “ꞌMí ꞌTan phủ nháư pên ꞌlam páo ꞌquám Chảu Pua ꞌPhạ ꞌmá dú nẳng#ꞌháu. Chảu Pua ꞌPhạ ꞌlống ꞌmá ꞌchoi dên ꞌpay ꞌTan chảu ꞌlẹo#lo.”
16 Apoderou-se de todos o temor, e glorificavam a Deus, dizendo: Um grande profeta surgiu entre nós: Deus voltou os olhos para o seu povo.
17 ꞌQuám tiếng ꞌTan chảu chắng ꞌpe pay ꞌtua phén đin Du‑đai ꞌtếng#cá phổng ꞌlố ỏm#ẻm.
17 A notícia deste fato correu por toda a Judéia e por toda a circunvizinhança.
18 ꞌPứng ꞌcốn ꞌtoi ꞌtáng ꞌtan Dô‑ꞌhăn đảy ꞌtố Chảu ꞌGiê‑ꞌsu ꞌdệt ꞌchu khu sú Dô‑ꞌhăn ꞌphắng.
18 Os discípulos de João referiram-lhe todas estas coisas.
19 ꞌTan Dô‑ꞌhăn chắng khék au song ꞌcốn ꞌmá ꞌlẹo ꞌchạư sau pay tham ꞌGiê‑ꞌsu phủ pên Chảu Chom#ꞌva, “ꞌTan ꞌmen Chảu ꞌKha‑ꞌlịt phủ ꞌchí ꞌchọ ꞌmá ꞌnặn#báu? ꞌHứ#ꞌva ꞌsúm khỏi ꞌnhắng ꞌchọ thả ꞌtan phủ ứn máư#ꞌlế?”
19 E João chamou dois dos seus discípulos e enviou-os a Jesus, perguntando: És tu o que há de vir ou devemos esperar por outro?
20 Song ꞌcốn ꞌchạư pay ꞌhọt ꞌlẹo tham Chảu ꞌGiê‑ꞌsu ꞌva, “ꞌTan Dô‑ꞌhăn phủ ꞌdệt ꞌhịt bắp‑ti‑sa‑ꞌma ꞌnặn ꞌchạư ꞌsúm khỏi ꞌmá tham#ꞌva, ꞌTan ꞌmen Chảu ꞌKha‑ꞌlịt phủ ꞌchí ꞌchọ ꞌmá ꞌnặn#báu? ꞌHứ#ꞌva ꞌsúm khỏi ꞌnhắng ꞌchọ thả ꞌtan phủ ứn máư#ꞌlế?”
20 Chegando estes homens a ele, disseram: João Batista enviou-nos a ti, perguntando: És tu o que há de vir ou devemos esperar por outro?
21 Cuông ꞌchớ ꞌnặn Chảu ꞌGiê‑ꞌsu đang ꞌchoi lai ꞌcốn chếp#pên, ꞌcốn phi ꞌtứ ꞌcọ đảy hóm#đi, lai ꞌcốn ta bót ꞌcọ đảy hên ꞌhung#ók.
21 Ora, naquele momento Jesus havia curado muitas pessoas de enfermidades, de doenças e de espíritos malignos, e dado a vista a muitos cegos.
22 ꞌTan chảu tóp song ꞌcốn ꞌchạư ꞌnặn#ꞌva, “ꞌCứn pay ꞌtố hảư ꞌtan Dô‑ꞌhăn ꞌphắng ꞌpứng khu ꞌsúm chảu đảy hên đảy ꞌnghín ꞌnị#ꞌnớ. ꞌSướng ꞌcốn ta bót ꞌcọ đảy hên#ꞌhung, ꞌcốn pên ꞌngoi ꞌcọ ꞌnhang pay#đảy, ꞌcốn pên ꞌhượn ꞌcọ hóm đi ꞌpẹk#saư, ꞌcốn hu nuák ꞌcọ đảy#ꞌnghín, ꞌcốn tai ꞌlẹo ꞌcọ ꞌcứn ꞌhéng#ꞌmá, kháo ꞌhung saư ꞌcọ đảy páo hảư ꞌcốn ꞌcặt khó#ꞌhụ.
22 Respondeu-lhes ele: Ide anunciar a João o que tendes visto e ouvido: os cegos vêem, os coxos andam, os leprosos ficam limpos, os surdos ouvem, os mortos ressuscitam, aos pobres é anunciado o Evangelho;
23 ꞌChốm ꞌmớng hảư phủ đaư mẳn chaư báu#hướng báu#ꞌngớ ꞌpưa#ꞌháu.”
23 e bem-aventurado é aquele para quem eu não for ocasião de queda!
24 ꞌChớ ꞌcốn ꞌchạư ꞌtan Dô‑ꞌhăn pay ꞌlẹo, Chảu ꞌGiê‑ꞌsu ꞌcọ ꞌtố ꞌhọt ꞌtan Dô‑ꞌhăn hảư ꞌcốn ꞌtếng#cá ꞌphắng#ꞌva, “ꞌMưa#cón, ꞌpứng chảu ók pay bớng ꞌtan Dô‑ꞌhăn cá ꞌtông ꞌlẹng#ꞌnặn, ꞌtan ꞌcọ báu#ꞌmen ꞌcốn hua bau chaư ꞌngai ꞌsướng co ỏ ꞌnợng pay ꞌnợng ꞌmá ꞌtoi ꞌlốm#ꞌquá.
24 Depois que se retiraram os mensageiros de João, ele começou a falar de João ao povo: Que fostes ver no deserto? Um caniço agitado pelo vento?
25 ꞌPứng chảu pay bớng ꞌtan Dô‑ꞌhăn, báu#ꞌmen ꞌcốn ꞌnung ꞌchương đi phải ꞌca ꞌpéng cá#đaư. Phủ ꞌnung ꞌchương quí ꞌpéng kéng kin dú sung sướng lỏ#ꞌmen ꞌcốn dú nẳng ꞌhướn pua#thôi.
25 Mas que fostes ver? Um homem vestido de roupas finas? Mas os que vestem roupas preciosas e vivem no luxo estão nos palácios dos reis.
26 ꞌPứng chảu pay hên ꞌtan Dô‑ꞌhăn phủ pên ꞌlam páo ꞌquám Chảu Pua ꞌPhạ#ꞌtẹ, báu#sút ꞌto#ꞌnặn, ꞌnhắng ꞌvén nháư ꞌsứa ꞌnặn#máư.
26 Mas, enfim, que fostes ver? Um profeta? Sim, digo-vos, e mais do que profeta.
27 ꞌMen ꞌtan Dô‑ꞌhăn phủ ꞌnị#lo, ꞌquám Chảu Pua ꞌPhạ đảy tẻm ꞌchiến ꞌvạy#ꞌva:
27 Este é aquele de quem está escrito: Eis que envio o meu mensageiro ante a tua face; ele preparará o teu caminho diante de ti {Ml 3,1}.
28 Chảu ꞌGiê‑ꞌsu ꞌvạu máư ꞌva, “ꞌHáu bók hảư ꞌpứng chảu ꞌhụ#chẻng, phủ ꞌcốn ók nẳng phủ ꞌnhính ꞌmá báu#ꞌmí phaư pên nháư ꞌsứa ꞌtan Dô‑ꞌhăn. Hák#ꞌva phủ đaư pên dên ꞌpay phén ꞌhôm ꞌngáu Chảu Pua#ꞌPhạ, tắm sút ꞌcọ ꞌnhắng pên nháư ꞌsứa ꞌtan Dô‑ꞌhăn.”
28 Pois vos digo: entre os nascidos de mulher não há maior que João. Entretanto, o menor no Reino de Deus é maior do que ele.
29 ꞌMưa ꞌcốn ꞌtếng lai cắp phen ꞌcốn kếp quí đảy ꞌnghín ꞌquám ꞌtan Dô‑ꞌhăn, phaư ꞌcọ ꞌnặp ꞌtứ ꞌluống ꞌtáng Chảu Pua ꞌPhạ ꞌmen ꞌluống bók son#ꞌtẹ, sau chắng sú ꞌtan Dô‑ꞌhăn ꞌdệt ꞌhịt bắp‑ti‑sa‑ꞌma.
29 Ouvindo-o todo o povo, e mesmo os publicanos, deram razão a Deus, fazendo-se batizar com o batismo de João.
30 Hák#ꞌva mốt phái ꞌPha‑ꞌli‑ꞌsai kéng ꞌpứng ꞌsáy ꞌluột báu#ꞌchịu ꞌdệt ꞌhịt bắp‑ti‑sa‑ꞌma nẳng ꞌtan Dô‑ꞌhăn. ꞌLuống ꞌtáng Chảu Pua ꞌPhạ é hảư sau#ꞌtoi, sau ꞌcọ thiêng#sia.
30 Os fariseus, porém, e os doutores da lei, recusando o seu batismo, frustraram o desígnio de Deus a seu respeito.
31 Chảu ꞌGiê‑ꞌsu ꞌvạu máư ꞌva: “ꞌHáu ꞌchí ꞌvẹt sáư ꞌpứng ꞌcốn ꞌchua ꞌnị ꞌsướng#đaư,
31 A quem compararei os homens desta geração? Com quem se assemelham?
32 ꞌcọ ꞌsướng đếc ꞌnọi ꞌnăng ỉn dú bón ꞌcốn ꞌmá#ꞌhốm, khék ꞌcại sáư căn#ꞌva:
32 São semelhantes a meninos que, sentados na praça, falam uns com os outros, dizendo: Tocamos a flauta e não dançastes; entoamos lamentações e não chorastes.
33 ꞌTan Dô‑ꞌhăn phủ ꞌdệt ꞌhịt bắp‑ti‑sa‑ꞌma ꞌnặn ꞌmá ꞌcọ báu#kin khảu kin lảu#săng, ꞌpứng chảu bắc sáư ꞌtan ꞌva ꞌhiạk phi ꞌtứ#ꞌmáu.
33 Pois veio João Batista, que nem comia pão nem bebia vinho, e dizeis: Ele está possuído do demônio.
34 ꞌHáu pên ꞌlụk phủ ꞌcốn ꞌnị ꞌcọ kin khảu kin#lảu, ꞌpứng chảu lỏ#bắc sáư ꞌva ꞌhiạk pên ꞌcốn ꞌmặc kin khảu kin lảu cai#ꞌmo, pay ꞌmá ha sú ꞌcốn báp ꞌsội ꞌtếng#cá ꞌcốn kếp#quí.
34 Veio o Filho do Homem, que come e bebe, e dizeis: Eis um comilão e beberrão, amigo dos publicanos e libertinos.
35 Hák#ꞌva phủ đaư ꞌphắng ꞌquám lắc lem ꞌmá té Chảu Pua ꞌPhạ bók#son, phủ ꞌnặn ꞌcọ đảy hên chẻng pên ꞌquám ꞌmen#ꞌtẹ.”
35 Mas a sabedoria foi justificada por todos os seus filhos.
36 ꞌMí ꞌcốn phái ꞌPha‑ꞌli‑ꞌsai phủ ꞌnưng [ꞌchư ꞌSi‑ꞌmôn], ꞌmắn đảy ꞌmới Chảu ꞌGiê‑ꞌsu pay kin khảu cá ꞌhướn#ꞌmắn. ꞌMưa pay ꞌhọt ꞌlẹo ꞌcọ pay ꞌnăng nẳng ꞌpán#khảu.
36 Um fariseu convidou Jesus a ir comer com ele. Jesus entrou na casa dele e pôs-se à mesa.
37 ꞌMí phủ ꞌnhính#ꞌnưng dú nẳng bản ꞌnặn pên ꞌcốn uối#ꞌhại, ꞌnáng ꞌhụ Chảu ꞌGiê‑ꞌsu ꞌmá kin khảu dú nẳng ꞌhướn ꞌcốn phái ꞌPha‑ꞌli‑ꞌsai, chắng au ꞌnặm bók hom nẳng cuông ꞌlọ đán đón khảu ꞌhướn#ꞌmứa,
37 Uma mulher pecadora da cidade, quando soube que estava à mesa em casa do fariseu, trouxe um vaso de alabastro cheio de perfume;
38 ꞌmá dưn dú ꞌtáng lăng chăm tin Chảu ꞌGiê‑ꞌsu, khék hảy ꞌnặm ta lay ꞌlống tốc sáư tin ꞌTan chảu#ưn, ꞌlẹo ꞌnáng chắng au phôm ꞌchệt ꞌtếng au ꞌnặm bók hom thók sáư ꞌtếng chúp tin ꞌTan#chảu.
38 e, estando a seus pés, por detrás dele, começou a chorar. Pouco depois suas lágrimas banhavam os pés do Senhor e ela os enxugava com os cabelos, beijava-os e os ungia com o perfume.
39 ꞌCốn ꞌPha‑ꞌli‑ꞌsai phủ đảy ꞌmới Chảu ꞌGiê‑ꞌsu ꞌmá kin khảu nẳng đảy hên ꞌsướng ꞌnặn ꞌdiến ngắm nẳng cuông#chaư, “ꞌVa ꞌGiê‑ꞌsu ꞌmen ꞌlam páo ꞌquám Chảu Pua ꞌPhạ#ꞌtẹ, phủ ꞌnhính khắm ꞌchắm ꞌtan pên ꞌcốn ꞌsướng đaư ꞌcọ ꞌchọ#ꞌhụ, ꞌnáng lỏ#ꞌmen ꞌcốn uối#ꞌhại.”
39 Ao presenciar isto, o fariseu, que o tinha convidado, dizia consigo mesmo: Se este homem fosse profeta, bem saberia quem e qual é a mulher que o toca, pois é pecadora.
40 ꞌSướng ꞌnặn Chảu ꞌGiê‑ꞌsu chắng ꞌvạu sáư ꞌcốn ꞌPha‑ꞌli‑ꞌsai phủ ꞌnặn ꞌva, “ꞌSi‑ꞌmôn ꞌhới, ꞌháu ꞌmí ꞌquám ꞌchí ꞌvạu cắp chảu#ꞌnớ.”
40 Então Jesus lhe disse: Simão, tenho uma coisa a dizer-te. Fala, Mestre, disse ele.
41 Chảu ꞌGiê‑ꞌsu chắng ꞌvạu đải#khái, “Sủ ꞌsướng phủ chảu#ꞌnợ ꞌmí song ꞌcốn pên#ꞌnợ, phủ#ꞌnưng pên ꞌnợ hả ꞌhọi#măn, phủ#ꞌnưng hả síp#măn.
41 Um credor tinha dois devedores: um lhe devia quinhentos denários e o outro, cinqüenta.
42 ꞌTếng song ꞌcốn báu#ꞌmí ꞌngớn#păng, chảu ꞌnợ chắng dáng ꞌdóm hảư sau#sia. ꞌSướng ꞌnặn ꞌmen phủ đaư ꞌchí ꞌvén ꞌhặc chảu ꞌnợ lai#ꞌsứa?”
42 Não tendo eles com que pagar, perdoou a ambos a sua dívida. Qual deles o amará mais?
43 ꞌSi‑ꞌmôn tóp ꞌva, “ꞌToi khỏi#ngắm, phủ dáng ꞌnợ ꞌvén lai ꞌnặn lỏ#ꞌquá.”
43 Simão respondeu: A meu ver, aquele a quem ele mais perdoou. Jesus replicou-lhe: Julgaste bem.
44 ꞌLẹo Chảu ꞌGiê‑ꞌsu ꞌngoại nả pay ha ꞌnhính ꞌnặn ꞌtếng bók ꞌSi‑ꞌmôn ꞌva, “Chảu ꞌlé bớng phủ ꞌnhính ꞌnị#đú. ꞌChớ ꞌháu khảu ꞌhướn chảu#ꞌmá, chảu báu#đảy au ꞌnặm hảư ꞌháu suối#tin, hák#ꞌva ꞌnhính phủ ꞌnị au ꞌnặm ta tốc sáư tin chao#ưn, ꞌlẹo ꞌnhắng au phôm ꞌchệt tin#máư.
44 E voltando-se para a mulher, disse a Simão: Vês esta mulher? Entrei em tua casa e não me deste água para lavar os pés; mas esta, com as suas lágrimas, regou-me os pés e enxugou-os com os seus cabelos.
45 ꞌHáu ꞌmá chảu báu#chúp báu#ꞌchốm, ꞌnhính phủ ꞌnị té ꞌháu khảu ꞌhướn ꞌmá lỏ#chúp tin ꞌháu dú báu#ꞌdặng.
45 Não me deste o ósculo; mas esta, desde que entrou, não cessou de beijar-me os pés.
46 Chảu báu đảy au ꞌnặm ꞌmắn thók sáư hua#ꞌháu, hák#ꞌva ꞌnhính phủ ꞌnị au ꞌnặm bók hom ꞌmá thók sáư tin#ꞌháu.
46 Não me ungiste a cabeça com óleo; mas esta, com perfume, ungiu-me os pés.
47 ꞌSướng ꞌnặn ꞌháu bók hảư ꞌhụ#chẻng, ꞌquám báp ꞌsội ꞌnhính phủ ꞌnị ꞌmí#lai, ꞌcọ đảy dáng ꞌdóm#ꞌlẹo, ꞌpưa ꞌmắn ꞌhụ ꞌhặc#lai. Phủ đaư đảy dáng ꞌdóm ꞌnọi ꞌcọ ꞌhụ ꞌhặc#ꞌnọi.”
47 Por isso te digo: seus numerosos pecados lhe foram perdoados, porque ela tem demonstrado muito amor. Mas ao que pouco se perdoa, pouco ama.
48 Chảu ꞌGiê‑ꞌsu chắng ꞌvạu sú ꞌcốn ꞌnhính ꞌnặn#ꞌva, “Báp ꞌsội chảu đảy dáng ꞌdóm hảư#ꞌlẹo.”
48 E disse a ela: Perdoados te são os pecados.
49 ꞌPứng ꞌcốn ꞌnăng ꞌhuôm ꞌpán khảu Chảu ꞌGiê‑ꞌsu, phủ đaư ꞌcọ ngắm cuông chaư#ꞌva, “Phủ ꞌnị pên ꞌsứ chắng ꞌhiạk dáng ꞌdóm báp ꞌsội hảư phủ ꞌcốn đảy ꞌsịn#ꞌlế!”
49 Os que estavam com ele à mesa começaram a dizer, então: Quem é este homem que até perdoa pecados?
50 ꞌLẹo Chảu ꞌGiê‑ꞌsu đảy bók ꞌnhính ꞌnặn#ꞌva, “ꞌPưa chảu ꞌchưa ꞌháu chắng đảy khói sia báp#ꞌsội. ꞌCoi pay đi hảo ꞌkhặn#ꞌnớ.”
50 Mas Jesus, dirigindo-se à mulher, disse-lhe: Tua fé te salvou; vai em paz.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.